Czas

[vertigo5]

Takie refleksje - jak zajrzałem tutaj - się pojawiły w moim wyjałowionym już ze świeżych, mądrych i odkrywczych myśli mózgu...

Bywałem tutaj niemal od początku, od wiosny 2005 roku przez jakieś 2 albo 3 lata. Wtedy forum raczkowało, potem się rozrastało. Ludzie przychodzili tutaj po radę (od tego zazwyczaj się zaczynało), po wsparcie, potem spotykali się w realu, rozwijało się życie towarzyskie również w realu. Ale - jakież to były inne czasy! Bez facebooka, twittera, nawet przed Naszą Klasą... Sieć nie oferowała tylu możliwości co dzisiaj. Na tamte czasy to było naprawdę świetne miejsce i z sentymentem je wspominam wspominam...

Teraz ciągle ktoś - jak widzę - przychodzi po radę i chyba na tym się kończy forumowa aktywność; nie widzę już niemal nikogo z osób które "rządziły" tutaj przed ponad dekadą...

Pozdrawiam wszystkich i znanych i nieznanych.

[heniek.8]

no siema, coraz mniej ludzi bo się pożenili i odchodzą z forum

ale jeszcze wrócą

[vertigo5]

Ja tam się rozwiodłem, żenić się już na pewno nie będę (wyciągam wnioski z życiowych doświadczeń!), z forum odszedłem, ale zajrzałem luknąć co tu się dzieje i czy kogoś ze starych znajomych nie ma. Pozdrówki

[errormix]

No hello,

Wszyscy starzy żyją i mają się dobrze.

Tak gdzieś koło 2011 roku większość przeniosła się na FB. Tam się poznali bliżej, były imprezy, spotkania, romanse, śluby, a były też kłótnie i "usuwanie z grona znajomych"

Ale generalnie nie jest źle. Każdy żyje swoim życiem. A dlaczego już tutaj nie zaglądamy? Może dlatego, że z czasem nawet tak traumatyczne doświadczenia jak te związane z rozwodem po prostu odchodzą w przeszłość. Już się nimi nie żyje, nie opowiada się, nie dyskutuje. Ot, po prostu jeden z etapów w życiu

[vertigo5]

Wcześniej były postrozwodowe, dzisiaj już nieistniejące fora (np. "Po Przejściach", "Pokój bez Klamek"). Teraz to już coraz głębsza, zapomniana niemal historia Pozdrówki!

[rybak]

Cześć
Poza tym, nadszedł w życiu większości sprzed dekady, ten etap, który genialnie opisała kabaretowa aktorka: Bo to jeszcze nie starość, ale już nie radość

[vertigo5]

rybak napisał:

> Cześć
> Poza tym, nadszedł w życiu większości sprzed dekady, ten etap, który genialnie
> opisała kabaretowa aktorka: Bo to jeszcze nie starość, ale już nie radość

To wersja dla optymistów.
Jest też wersja dla pesymistów: "Być może, i wiek przychodzi, zdrajca, i grozi nam gorszym. Człowiek już nie ma w sobie dość muzyki, żeby kazać życiu tańczyć, ot co. Cała młodość poszła już umierać na końcu świata w ciszy prawdy"

Pozdrawiam

L.F. Celine - "Podróż do kresu nocy"

[rybak]

Młodość już jest tam, gdzie część gości tego forum sprzed dekady właśnie się wybiera.Albo zaczyna się wybierać. Taki lajf.

[yoma]

Ja się nie zgadzam. Nastał cudowny wiek, w którym jeszcze (prawie) wszystko się może, a już nic nie musi

[yoma]

O, ilu starych znajomych. Sie macie ludzie

[vertigo5]

Też słucham Dżemu

[wawrzanka]

vertigo5 napisał:

> Też słucham Dżemu

Zgadzam się z Yomą.
Nie żebym nie słuchała pasjami Dżemu, gdy miałam 18 lat, ale teraz?
To już Moniuszko lepszy

[anbale]

Nie wiem czy mnie ktoś pamięta, ale mnie życie moje i bardzo pierwszorzędny związek kohabitacyjny tak wciągnęły, że właściwie już nigdzie w internetach nie gadam... Prawdę mówiąc to uporczywe zamieranie relacji internetowych tak mnie zmęczyło, że jednak real górą, chociaż bywa trudniej i nie da się tak łatwo ze wszystkiego wylogować.
Pozdrawiam dawnych współdyskutantów

[yoma]

Ja. Pójdź w me ramiona

Jedną wieloletnią przyjaźń internetową wreszcie niedawno spotkałam w realu i nie było żadnej różnicy, tyle, że mogłyśmy wreszcie razem w góry pójść. A bez internetu bym jej nie spotkała nigdy. Internet nie takie zuo, jak się wydaje.

[ibelach]

Siemka wam wszystkim

[czekolada72]

Vertigo! ))))
A wlaznam tu, boi jakiś dziwny, nieznany wątek na gazecie wyrzuciło...

[yoma]

To co, spotkanie po latach w realu?