Zdrada jak miłość...

[clio11]

Niejedno ma imię.
Tylko ktoś bezdennie głupi wrzuca wszystkich do jednego worka.
Współczuję tym, którzy zdradzali/zdradzają, współczuję zdradzonym. Zdrada to
symptom tego, że przestało nam być razem dobrze. Nie zawsze jesteśmy tego
świadomi, zasłaniamy się słabym charakterem, "okazją" itp. A przecież tak
naprawdę człowiek, który kocha i wie, że jest kochany nie potrzebuje nikogo
innego. Prawda?

[clio11]

Ups
Chciałam dopisać swoje refleksje do tematu Bursztynowego. Proszę je więc
traktować jako kontynuację jego wątku.Pardon.

[figur_ka]

zdrada jest oznaką słabości charakteru......to droga na skróty....bo jeżeli w
zwiazku coś się nie układa, ludzie dojrzali inaczej rozwiazuję tego typu
problemy.....staja z nimi twarzą w twarz...potrafią nazwac rzecz po
imieniu....i , albo chcą podjąć wysiłek, aby je rozwiązać, albo mówią
żegnam .........a nie jak tchórze..... kłamią, oszukują, zdradzają

[clio11]

Masz rację. Ale rzadko kto ma tyle siły, by "coś z tym zrobić".
W jedną, lub w drugą stronę.

Wybacz, ale...

[tricolour]

... jesteś albo niepoprawną idealistką, albo dość naiwnie wierzysz w możliwość
sensownej rozmowy w obliczu zdrady.
Bardzo emocjonalnie podeszłaś do tego wątku... ))

[kruszynka301]

"A przecież tak
> naprawdę człowiek, który kocha i wie, że jest kochany nie potrzebuje nikogo
> innego. Prawda?"
ja naprawdę nie wiem, poznałam wielu różnych mężczyzn. Dostałam kiedyś propozycję od faceta, który zapewniał, że bardzo kocha żonę, ale dużo wyjeżdża, i chciałby w kilku miastach mieć kobiety (już wtedy miał kilka), tak, aby móc się na noc zatrzymać (z pełną obsługą. Żona podobno wiedziała i akceptowała taki stan rzeczy.....