wspaniałe małżeństwo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!

[alexolo]

kochani....tyle na naszym forum bólu i cierpienia...

a przeciez sa normalne kochajace sie małżeństwa....ja w rodzinie mam
kilka takich ...nawet trwali razem po 50-60 lat

dawajcie przykłady!!!!!

[lilyrush]

www.samebaby.com
stado bab, które poznały sie 5-6 at temu na forum śubnym, planujac
swoej śluby i wesela.Wieksozsc dzieciata co najmnije pojedynczo, a
czasami i podwójnie, albo drugie w brzuchu. Weisozsc szceśliwa i
zadowolona

Eeeeeee, tam!

[natasza39]

To, że sie jest z kimś 50 czy 60 lat ze sobą wcale nie oznacza, że to "wspaniałe
małżeństwa" są.
Tez znam takie długoletnie małżeństwa, ale bynajmniej ich pożycie, patrząc z
boku, nie określiłabym jako "wspaniałe".
W każdym bądź razie wcale bym się z nimi nie zamieniła.

---------------------------------------------------------------------
Szarańcza jest plagą, chociaż jeden owad nie stanowi plagi. Podobnie jest z
głupcami.

[z_mazur]

No też tak mi się pomyślało, ale nie chciałem tego pisać bo
wyszłoby, że jestem dyżurny sceptyk. )

[betuana]

To ja dołączam do grona sceptyków. Z zewnątrz zawsze widać inaczej.
Ile z naszych związków było postrzeganych jako takie idealne
małżeństwa przez naszych znajomych, a jak było naprawde to tylko
zainteresowani wiedzą...

[wujek_fido]

Tez sie musze chyba zgodzic. Ja np zwracam uwage, jak sie starsi
ludzie do siebie odnosza. Przyuwaze to czasem na ulicy czy w
sklepie. Zlosliwosci i zwyklej zlosci jest wiecej niz jakichs
pozytywnych emocji. Nie nastraja mnie to optymistycznie, niestety...

[clio11]

Moje było idealne...
I bach, i wszyscy w szoku
Rację ma ktoś z przedmówców, możemy sądzić tylko po pozorach.
Osobiście nie znam idealnego małżeństwa. Znałam dobre małżeństwo,
ale pozostało go pół, ponieważ byli to moi dziadkowie, a żyje tylko
Babcia. Niemniej bycie dobrym małżeństwem nie uchroniło żadnego z
nich od popełniania błędów, także wychowawczych. Chyba chodzi tu
raczej o sposób odnoszenia się do siebie, wspierania w trudnych
chwilach, a to nie zawsze widzi ktoś z zewnątrz.
Para idealna to temat dla kolejnego reality show.

[joanna9969]

moi prawie ex-tesciowie sa razem prawie 50 lat

choc idealnym malzenstwem nie sa napewno ..
widocznie tak lubia , idealne malzenstwo to ja mialam )

[maarcjanna]

moi eks teściowie są razem 55 lat.... idealne małżeństwo he he... dobry temat na
scenariusz horroru, kryminału i sama nie wiem, czego jeszcze...

[a.niech.to]

joanna9969 napisała:

> idealne malzenstwo to ja mialam )
No popatrz, to tak jak u mnie. Mąż - poza paroma drobiazgami - był
naprawdę zadowolony.

[der1974]

W zeszłym roku leciałem do Portugalii na urlop. W samolocie
rozmawiałem z ludźmi, którzy mieli ponad 70 lat. Znali się od 40 i
nadszedł czas, kiedy było im dane być ze sobą. Coś ich łączyło przez
te wszystkie lata, kiedy nie byli ze sobą i życie pozwoliło im być
razem na końcu. Bardzo mnie przejęli wtedy sobą i swoją miłością,
która była tak wyraźnie widoczna.

A moi rodzice są ze sobą 37 lat i nie był to prosty czas. Ale jednak
są. Zapewne można.

[anja_pl]

kilka kwiatków ze szpitala:
1.przwieziono kobiete ok 22-23. Na pytanie co jeszcze trzeba?
rzuciłam ;" sztućce i kubek". Ustalili z żona, że przyniesie , to
ktoś jutro rano. Pożegnali się. Po godzinie obudził mnie hałas. To
po ciemku, aby nikogo nie budzić () mąz przywiózł żonie czego
brakowało, zeby nie musiała do rana czekąc, bo nie wiadomo, o której
ten ktoś będzie mógł przyjść. Oni z Trzebnicy, ktoś z Wrocławia.

2.kolejna pani świeżo przyjęta rozmawia z mężem: nie przjeżdżaj, ja
dopiero tu przszłam, odwiedzisz później. Po godzinie do sali wkracza
mąż i wnuczek. Kobieta: " no mnie nie posłuchaliście", mąż dumny i
szczęśliwy, wnuczek zadowolony, a żona szcęśliwa, że jednak nie
posłuchali. Wszyscy z Milicza

3.kolejna - zasłabła w czasie stypy. Noc miała nieprzespaną,
wymagało to badanie przeprowadzane następnego dnia rano. Po badaniu
usnęła. Mąż jak codzień zjawił sie w szpitalu, widząc śpiącą żonę,
delikatnie ja pocałował. Kobieta sie obudziła. Usmiechnęła sie czule
na widok męża. Oboje z Lubina, on wziął wolne, aby odwiedzać ja w
szpitalu we Wrocławiu.

to tylko kilka wspaniałych kwiatków, jakie widziałam,
nie były to młode osoby, między 50 a 70.
Fantastycznie było na to patrzeć i myślę, że nikt tam nie udawał,
nie grał.

A dla mnie szczęśliwym małżeństwem byli moi Rodzice.

[maarcjanna]

jakie to cudne..... i oczywiście moje refleksje.... mój syn był czterokrotnie w
szpitalu (3 razy złamana ręka i raz atak astmy) i mąż nie był u niego ani razu
a mnie z martwą ciążą do szpitala i z powrotem wiózł sąsiad....

[kasiar74]

Nie wiem czy są szczęśliwe małżeństwa, związek to sinusoida,
przypuszczam że tam gdzie jest miłość jest też chęć do niesienia
pomocy i siła do przezwyciężania kryzysów, idealnych małżeństw na
pewno nie ma.
Szpitalne wspominki Ani jakoś mnie smutno nastroiły, przypomniałam
sobie jak rok temu wychodziłam że szpitala po usunięciu migdałów,
obolała i słaba, mało nie padałam, ledwo doszłam do taksówki, torba
wydawała się tak potwornie cięzka...oj wiele razy czułam sie
naprawdę samotna.

[a.niech.to]

kasiar74 napisała:

> przypomniałam
> sobie jak rok temu wychodziłam że szpitala po usunięciu migdałów,
> obolała i słaba, mało nie padałam, ledwo doszłam do taksówki,
torba
> wydawała się tak potwornie cięzka...oj wiele razy czułam sie
> naprawdę samotna.
Gdyby był przy Tobie mąż-nosiciel torby Twoja samotność nie byłaby
mniejsza. W udanym małżeństwie chodzi o znacznie więcej niż dobre
wywiązywanie się z funkcji usługowych. Te mogą wynikać z
najróżniejszych pobudek, często zadziwiająco odległych od więzi
uczuciowych,powiem więcej-będących ich karykaturą.

[kasiar74]

to był wyraz tęskonoty za kochającym mężem (pisze o tym anja_pl), a
nie za nosicielem torby

[a.niech.to]

Z faktu wleczenia torby czy innego sposobu fizycznego zaistnienia
przy Tobie nie wynikałoby jeszcze, że mąż jest kochający. Nie
widzialaś nigdy np. obłudnika?
---------------

Modli się pod figurą, a diabla ma za skórą.

[kasiar74]

przecież nie napisałam, że chodzi mi o fizyczne bycie kogoś kto nie
jest zaangazowany, taki model już przerabiałam, mówię o KOCHAJĄCYM
mężu, któy poniesie torbę i spojrzy z miłościa w oczy, co się
czepiłaś?

[a.niech.to]

kasiar74 napisała:

> mówię o KOCHAJĄCYM
> mężu, któy poniesie torbę i spojrzy z miłościa w oczy, co się
> czepiłaś?
...o to spojrzenie w oczy właśnie. Umknęło mi, przepraszam.

[kasiar74]

nie wiem jak ty ale ja nie potrafiłam stworzyć szczęśliwego
małżeństwa, skoro tak doskonale wiesz czym jest udane małżeństwo,
jakie są między ludżmi zdrowe relacje, gdzie jest obłuda a gdzie jej
nie ma to ja chętnie posłucham, a nóż widelec się czegoś nauczę.

[a.niech.to]

Teoretycznie - i owszem - jestem całkiem dobra. W praktyce wyszło mi
tak jak Tobie. Chyba mało wyraźnie dziś żartuję.

[menab]

Moi rodzice są wspaniałym małżeństwem, są dla siebie najważniejsi i
nigdy żadne z nich nie opuściło w potrzebie drugiego.Ciągle okazują
sobie czułośc, aż miło popatrzeć , a co najdziwniejsze ja nie
pamiętam, żeby kiedykolwiek się pokłócili.
Drugim - moja przyjaciółka ze swoim mężem.Są ze sobą od ogólniaka,
ciągle razem.Związek jest cały czas świeży, jak się z nimi przebywa,
to czuć również ciepło bijące od nich, w zwykłym spojrzeniu, geście,
dotyku....Ach...)

Sensowny wątek

[a.niech.to]

Kontynuujcie. Wątek ma głęboki sens. Byłoby źle, gdyby rozwódki
pozamieniały się w zgorzkniałe babska w okopach indywidualnych
doświadczeń. Ostatno słyszalam, że ilość rozwodów zbliża się do 1/2
zawieranych małżeństw. Jedna połówka - na straty, ale przecież
należy uzmysłowić sobie, że druga jest w zaięgu ręki. Założywszy, że
ćwiartka z tej drugiej dożywa starości w domowym piekle, pozostaje
jeszcze 25% procent do przełknięcia. A to wcale niemało, żeby mieć
się o co bić.

[crazyrabbit]

>Byłoby źle, gdyby rozwódki
> pozamieniały się w zgorzkniałe babska w okopach indywidualnych
> doświadczeń.

Troszkę mnie to ubawiło , raczej zgorzknienie chyba mnie ominie ,
pomimo różnych przykrych zyciowych doświadczeń. Właściwie czasem mam
ochotę wypisać sobie wielkimi literami: Faceci to świnie!... ale
znam kilku uczciwych i wiernych , więc nie jest to moim życiowym
mottem

Szczęśliwe małżeństwo?
Mój brat i jego żona. Są razem ładnych kilka lat i aż miło się na
nich patrzy Widać miłość , ciepło , zrozumienie...

[amidalax]

moi rodzice sa ze soba 45 lat, bywalo roznie ale zasadniczo
pobieznie sa ze soba szczesliwi. w historii naszej rodziny ja jestem
pierwszym przypadkiem, ktory sie rozwodzi

[artemisia_gentileschi]

To, ze malzenstwo trzyma sie kupy przez 50 lat o niczym nie
swiadczy, czego najlepszym przykladem sa moi eks tesciowie. Przemoc,
bluzgi, wzajemna nienawisc, ale nie rozwiedli sie "bo co ludzie
powiedza". Eks mial po kim kopiowac wzorce
I optymistycznie na koniec: znam cale dwa udane malzenstwa. Ciotki z
wujkiem i mojej przyjaciolki z jej mezem. W obydwu przypadkach widac
milosc, wzajemny szacunek, zrozumienie, wsparcie nawet w bardzo
ciezkich zyciowych sytuacjach. Tak trzymac

nie zostałam zrozumiana!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!

[alexolo]

ja pisząć o małżeństwie trwającym 50-60 lat miałam na my.sli konkretne
przypadki ...które znam!!!!!!!!!!!!!!!
pary ( wtej chwili juz nie pełne) żył długo i szczęśliwie...
wujek z ciotka ...oboje po 70 lat ...do końca chodzili za rączke...jak
świezo zakochani... jedno bez drugiego ..chorowało... gruchali..i
wychwa;lali sie na wzajem...miło było patrzeć...

obecnie w rodzinie mam same udane związki ( po za moim)
doskonały mamy kontakt...i wiem że nie zawsze zgodni co do wielu
spraw..ale szanujacy sie ... lojalni ...troskliwi... wpatrzeni w
siebie...szczęsliwi...uwielbiam moja rodzine...jak na nich patrze wierze
...to wiem ,ż e tak powinno byc ...i ż e ja nie trafilam w meza ...to
czysty przypadek....jeszcze to zmienie...

a z was to od razu pesymizm wyłazi...

[z_mazur]

Nie wierzę w to że takie pary nie przechodziły poważnych kryzysów.

Po prostu najczęściej o tym nie wiemy. Oczywiście dobrze, że udało
im się te kryzysy przezwyciężyć.

Teraz jednak sytuacja wygląda w ten sposób, że presja środowiska na
przezwyciężanie kryzysu i pozostanie w związku jest coraz mniejsza.

W chwili kryzysu często pojawia się pytanie, czy warto próbwać z nim
walczyć, czy lepiej spróbować czegoś zupełnie nowego i w tej chwili
po poroatu coraz łatwiej jest wybrać tą drugą opcję.

Nie wartościuję tego, każdy ma jedno życie i chce je przeżyć jak
najlepiej dla siebie, dla jednych priorytetem i warunkiem szczęścia
jest związek w którym są, dla innych są to inne kwestie.

[a.niech.to]

alexolo napisała:

> ż e ja nie trafilam w meza ...to
> czysty przypadek....jeszcze to zmienie...
Wal z tej dwururki! Ćwiczenie czyni mistrza.

wierzycie czy nie

[alexolo]

ale moi rodzice też są przykladem małżenctwa...o którym pisze...
kłucili /sprzeczali sie o kolor mebli...i termin remontu..
żadnych powaznych spieć...a kryzys to był jak ojciec wyjechał na
kontrakt kilka dni pzred stanem wojennym i pzrez ok roku nie mógł
wrócić......przezyli oboje..

nie wierze z e tak trudno uwierzyć z e sa szczesliwe małżeństwa.... ...mam
wam współczuc? hii

[a.niech.to]

CZUŁOŚĆ

Czułość bywa - jak pełny wojen krzyk;

I jak szemrzących źródeł prąd,

I jako wtór pogrzebny...


I jak plecionka długa z włosów blond,

Na której wdowiec nosić zwykł

Zégarek srébrny


Wynalazłam wczoraj wśród starożytnych przekazów.

[z_mazur]

Powiem szczerze, że dla mnie małżeństwo bez większych spięć to
małżeństwo letnie, w ogóle bez większych emocji i nie wiem czy taki
związek mnie jakoś specjalnie pociąga.

A w sumie to wiem - nie pociąga mnie.

[a.niech.to]

z_mazur napisał:

> dla mnie małżeństwo bez większych spięć to
> małżeństwo letnie, w ogóle bez większych emocji i nie wiem czy
taki
> związek mnie jakoś specjalnie pociąga.
Nie widziałam pary, która żyłaby jak na łonie Abrahama. Masz duże
szanse zbudować coś wedle swego gustu, powiem więcej: 100%.

szanse może mam

[alexolo]

jak kazdy...ale czy cos z tego wyjdzie?

[a.niech.to]

A musi? Z facetem czy bez życie toczy się dalej. Beznadziejnie jest
dopiero wtedy, gdy delikwent zupełnie nie umie radzić sobie ze
zjawiskiem miłości. Jedni nie potrafią dawać, inni brać, jeszcze
ktoś zamknął oczy na wszelkie jej przejawy. Można by w
nieskończoność o przeszkodach uniemożliwiających sięgnięcie po
radość kochania. Warunkiem koniecznym jest takie umeblowanie
własnego wnętrza, aby było gotowe do miłości. W szkole uczy się
mądrych rzeczy o wysokim poziomie abstrakcji, pomija się
umiejętności decydujące o mądrym życiu. O ileż mniej byłoby
rozwodów, gdyby ludziom się nie wydawało, że zakochanie to miłość.
Nie wiem, czego uczą na przygotowaniu do życia w rodzinie, ale
sądzę, że powinno się tam poświęcać wiele czasu na psychologię
miłości, z technologią matka natura nieźle sobie radzi sama.