związek z Rozwodnikiem wbrew Rodzicom

[martusiag78]

Jestem zwiazana od 2 lat z moim Mezczyzna. Postanowilismy zamieszkac
razem przed slubem, chcemy okreslic czas, jak dlugo bedziemy mieszac
razem i wtedy podejmiemy decyzje oz slubie, zeby wspolne mieszkanie
nie ciagnelo sie latami. Moi rodzice sprzeciwiaja sie temu, moja
mama powiedziala, ze zerwie ze mna wszelkie kontakty. Mam 29 lat, a
ktos chce decydowac za mnie. Nie podoba im sie ten pomysl,
sprzeciwiaja sie kategorycznie, Rodzicom nie podoba sie to, ze On
jest rozwiedziony i nie ejst wierzacym katolikiem. Ja liczy sie
wartosc czlowieka. Czuje sie miedzy mlotem, a kowadlem. Czy ktos z
Was byl w takiej sytuacji? Jakie widzicie rozwiazania?

[jasminowo]

Z doświadczenia wiem, że wyznanie może być problemem, może ale nie
musi. Co do reszty - chyba wiesz, że decydujesz Ty? Od razu
zobaczyłam oczami wyobraźni mojego brata, rozwodnika z trójką
dzieci... w szczęśliwym nowym związku... i jakoś przyszła teściowa,
z którą mieszkają potrafiła go zaakceptować. Akceptację zresztą
widać - pierwszy raz w życiu przestał być chudy
Myśl o sobie - rodzina za Ciebie życia nie przeżyje...

[a.niech.to]

jasminowo napisała:

> Z doświadczenia wiem, że wyznanie może być problemem, może ale nie
> musi.
Znam przykład wieloletniej zażyłości. Wyznanie nie stanowi problemu
przy zachowaniu szacunku do innowiercy. Po przegadaniu problemu
okazuje się często, że różnymi drogami idziemy w tym samym kierunku.

[jasminowo]

a.niech.to napisała:

>> Znam przykład wieloletniej zażyłości. Wyznanie nie stanowi
problemu
> przy zachowaniu szacunku do innowiercy. Po przegadaniu problemu
> okazuje się często, że różnymi drogami idziemy w tym samym
kierunku.

Dlatego uważam, że nie musi stwarzać problemu ale może. Właśnie
problem z tym poukładaniem. Może nawet być tolerancja i szacunek ale
czasem czegoś zabraknie... To może być trudne podobnie do związku z
bardzo dużą różnicą wieku, wzrostu itp...

[chalsia]

Rwoziązania sa tylko dwa:
1. przeżywasz życie po swojemu - narażając się na ostracyzm rodziny
i brak jej akceptacji, za to masz satysfakcję bo to co i jak robisz
zależy jedynie od Ciebie (ale równa się to zarówno radość z plusów
jak i ból z porażek)
2. robisz jak Ci mama i tata mówią - jesteś przez nich akceptowaną,
ale za to bezwolną laleczką. Jak Ci się coś nie uda/porażka, to
zawsze będziesz mogła zwailć winę na decyzję rodziców - to wygodne,
ale dziecinne (i naprawdę ułudne). A jak coś wyjdzie fajnie 0 to też
przeciez nie będzie Twoja zasługa.
Czyli - chcesz być samodzielną, dojrzała/dorosła osobą czy nie?

[a.niech.to]

chalsia napisała:

> Czyli - chcesz być samodzielną, dojrzała/dorosła osobą czy nie?
Uwielbiam takie pytania. Jestem przeciwko aborcji.

[chalsia]

a.niech.to napisała:

> chalsia napisała:
>
> > Czyli - chcesz być samodzielną, dojrzała/dorosła osobą czy nie?
> Uwielbiam takie pytania. Jestem przeciwko aborcji.

chcieć to móc

[a.niech.to]

No właśnie. Wychodzi na to samo.

[chalsia]

eeeee, nie zrozumiałam chyba - odniosłam wrażenie, że Twój post (ten
z odniesieniem do aborcji) był komentarzem negatywnym w wydzwięku do
mojego postu - przyjęłam jako "uwielbiam takie pytania /" czyli z
przekąsem.

[jasminowo]

chalsia napisała:

> > chcieć to móc

A ja nie lubię takich ogólników... w moim świecie jedno nie jest
równe drugiemu. Chcę być powabną, drobną jasnowłosą dziewoją koło
dwudziestki a tu ni dydy, nic z tego...

[chalsia]

> równe drugiemu. Chcę być powabną, drobną jasnowłosą dziewoją koło
> dwudziestki a tu ni dydy, nic z tego...

wiesz, to jest tylko kwestia kasy

[a.niech.to]

Rób swoje, zgredy zmiękną.

[mindsailor]

Rób swoje, zgredy zmiękną

moje zgredy nie miękna i się na to nie zanosi
ale to wyjatkowo trudne przypadki

[mindsailor]

moi rodzice byli i nadal są przeciwko. szczegółow nie będę opisywać,
bo nie jest to miłe. efekt jest taki, że mam z rodzicami kontakty
ograniczone do minimum. właściwe czasem mam wrażenie, że bliższe
stosunki łączą mnie z sąsiadką niz mamą. odcięłam się emocjonalnie
od rodziny. finansowo już dawno, także to właściwie nie miało
znaczenia.
bardziej pokrzywdzoną stroną jest rodzina, bo jestem jedynaczką. nie
mogą się z tym pogodzić. temat często wraca przy okazji wymany zdań.
ale cala sprawa jest na takim etapie, że właściwie juz nic nie da
sie z tym zrobić. czasem mi bardzo przykro, ale cóz. głową muru nie
przebiję. nie mam spolegliwego charakteru i nie pozwalam sobą
sterować.
poza tym jestem bardzo szczęśliwa

[artemisia_gentileschi]

Rob swoje, jestes duza dziewczynka Gdybym miala sie sluchac
rodzicow, dalej bylabym maltretowana meczennica, do tego jeszcze z
pieciorgiem dzieci

[i33]

moja córka związana jest z rozwodnikiem właśnie bedą mieli dziecko-a
ja wnuczka
były trudne rozmowy---ja bałam się że za duża róznica,nieskończona
szkoła chciałam żeby nie było jej za cieżko na starcie...
ale widze że starają się jak moga i są zgodni----ciesze się
nade wszystko najważniejsze dla rodziców powinno być byś była
szczęśliwa-żaden twój wybór nie powinien uruchomić reakcji---"nie
chcemy cie znać i nie będziemy utrzymywać kontaktów"----to oni są
niedojrzali,nie ty...
jeśli posłuchasz się i nie znajsziesz dobrego partnera bedziesz
miała do końca życia żal do nich i do siebie
jesteś 2 lata -chyba już sporo poznałaś tego człowieka
twoje życie i twoje doświadczenie rodzice nie mają prawa ciągle
trzymać nad tobą parasola i to takiego z szantażem--robią ci krzywde
stawiają w sytuacji pomiędzy pójściem własną drogą a uczuciem
szacunku przywiązania---miłości do nich---to okrutne postępowanie
moi rodzice robili podobne rzeczy
przemyśl wszystko na trzeżwo liczy wnętrze nie przynależność do
kościoła czy inne tam jeśli troszczy się o ciebie kochacie sie
...życze ci ---wam wszystkiego dobrego
a oni zmiękną i bedą bawić wnuki--zobaczysz

[i33]

i ja---nie chcieli żle--ale niechcący ciemnotą robią krzywde...
tak to musze ujacnie mam żalu bo inaczej nie umieją a na
wychowywanie rodziców za póżno
my love my choice my pain --it,s my life
pozdrawiam cie iza

[artemisia_gentileschi]

Moi rodzice sa niemozliwie moherowi (rozwod jest nie do przyjecia
bez wzgledu na okolicznosci), nie watpie ze glowna motywacja jest tu
dziwnie pojete dobro moich dzieci a ich wnukow - coz, nie mam zalu
za regularne trucie, ale i tak zrobie to co uwazam za stosowne.
Pozdrawiam rowniez

[lilyrush]

Ale źe że niewierzący czy źle bo rozwiedziony?

Pytanie zasadnicze dla Ceibie- rozumiem, ze rozwiedzony Ci nie
przeszkadza- a jak jest z kwestia Towjej wiary? Jeśli Ty jestes
mocno wierząca to ten fakt może stanowić dla Ceibie problem z
biegiem czasu

Rozwiązania są dwa:

[tricolour]

1. Zyć z mężczyzną, którego kochasz wbrew woli rodziców - Twój wybór ma właśnie
takie konsekwencje rodzinne.

2. Zmienić mężczyznę by się spodobał rodzicom.

Negatywne zdanie Twoich rodziców ma sens jak najbardziej, bo dla nich "wartością
człowieka" jest właśnie jego wiara i fakt, że nie bedziesz przez niego zmuszona
do życia w grzechu.

[akacjax]

Niemożliwe, byś uważała, że my możemy powiedzieć, co lepsze.
Nie powiemy też-rozwodnicy dobrze rokuja...bo tego nie wiemy.

Na pewno masz wielki dylemat. Przykre, gdy matka stawia na jednej szali swoją miłość do dziecka, a na drugiej odrzucenie...i karze wybierać. Ale to zakłamanie, czy ma wielkie powody?

Na pewno byłoby mi trudno zaakceptować, gdyby moja córka zakochała się w muzułmaninie, w hindusie..bo to zupełnie inna mentalność od naszej. Musiałaby mi pokazać, że rezygnuje z "naszego" sposobu postrzegania świata, rodziny, roli kobiety...dopiero wtedy może...

Na szczęście mam synów.

mój szwagier jest hindusem

[jp66]

są po ślubie 20 kilka lat, bardzo szczęsliwi,mieszkaja w polsce, nie maja
problemów z wiarą, kiedy była u nich jego mama (3lata) siostra swiadomie
przestała gotować świninę , a tak na codzień to on - pali, je wieprzowinę ,
popije zaklnie- POLAK jednym słowem- i bardzo jest rodzinny i lubie go. Jak
dwoje ludzi kocha sie tak na prawdę to chyba nic im nie przeszkadza....

[a.niech.to]

jp66 napisał:

> Jak
> dwoje ludzi kocha sie tak na prawdę to chyba nic im nie
przeszkadza....
Miłość to marne panaceum. Ona nie leczy, zniszczy ją natomiast sto
drobnych rzeczy, wad, niedociągnieć. Wszystko to, co może stać się
zarzewiem konfliktu, a zakochani nie będą umieli sobie z nim
poradzić, mniejsza o przyczyny.

[sylwiamich]

Och...za póżno żebyś zrobiła tak jak mój ojciec i jego
ultrakatolicka zona.Otóż oni nie powiedzieli nikomu że ojciec jest
rozwiedziony.Bo jej rodzice nie zgodziliby się na ten ślub.Moja
matka z nim nie miała kościelnego))

[nangaparbat3]

a.niech.to napisała:

> jp66 napisał:
>
> > Jak
> > dwoje ludzi kocha sie tak na prawdę to chyba nic im nie
> przeszkadza....
> Miłość to marne panaceum. Ona nie leczy, zniszczy ją natomiast sto
> drobnych rzeczy, wad, niedociągnieć. Wszystko to, co może stać się
> zarzewiem konfliktu, a zakochani nie będą umieli sobie z nim
> poradzić, mniejsza o przyczyny.

Moze to jednak zalezy od jakosci miłosci.

[jarkoni]

To prawda, że nieustanne szykany, kłótnie, brak rodziny i wsparcia,
niezrozumienie- może zniszczyć coś naprawdę ładnego i wartościowego- nawet z
facetem z odzysku (wybacz "z.odzysku").
Wybór wybierającej, czy chce być tatusiową i mamusiową córeczką po kres swoich
dni, czy oni będą jej systemem nakazowo-rozdzielczym wybierać partnera
życiowego.. Czy też ona ma swoje zdanie, swój system wartości..
I jeszcze jedno: czy Mama i Tata wpoili w Nią takie wartości, że nie ufają samym
sobie, że dobrze wybrała?
No to chyba przeczą sami sobie i swoim systemom wychowania..
A z opowieści wielu osób: jeśli jesteś pewna i to na poważnie i wto wierzysz i
wierzycie- uda się i oni się przekonają, że mieliście rację.
Oby...

[anja_pl]

a wiesz dlaczego rozszedł sie z żoną>
powinnaś sie dowiedzieć,

w swoim interesie