strasznie się boję

[miladze]

jestem na początku drogi rozwodowej, mąż jest z inną kobietą nie
łoży na dzieci wcześniej mnie maltretował fizycznie i psychicznie,
złozyłam pozew o alimenty na dzieci i założyłam sprawę za znęcanie,
nie wiem co zrobić dalej jaki kolejny krok powinnam uczynić , wiem
ze muszę złożyć pozew o rozwód , i powinna być rozdzielność
majątkowa, ale co pierwsze się robi, każde z tych kroków kosztuje, a
niestety cięzko mi samej to wszystko opłacić, muszę przyznać że nie
stac mnie, co robić, może ktoś poradzi, proszę pomóżcie. mila

[leptis]

Milka, zanim Cię tu znawcy tematu zaspokoją
ja swoją ciekawość najpierw...a może głupa chcę rżnąć dalej...ku
lepszemu nastrojowi ogółu...mam nadzieję!!

Jak ten piekny dzień wykorzystałaś...
czy bardziej ciepło brałaś...czy dawałaś?

spokoju życzę teraz i w nocy

[miladze]

ja naprawdę jestem nad przepaścią , może panikuję ale nie wiem co
dalej zrobic

[wania46]

Podnosze watek zeby ktos jakies konkrety napisal.Ale tez mam nadzieje,ze Ty- Mila przeszukujesz forum.Pozdrawiam cieplutko- Wania

[hela37]

rzeczywiście - rżniesz głupią.Zmień forum

[hela37]

to - że rżniesz głupią - było do ciebie!

[leptis]

glupiego jesli juz do mnie krzyczysz

i to bylo w weekend. a dzisiaj juz poniedzialek...
pracujemy!!!!...wszyscy.

nie czytasz dokladnie tego, co napisalem. stad moze surowosc oceny.

W czym Hela jest wiekszy problem? w Twojej przerazonej glowie, czy w pustej
kieszeni....oba problemy naraz widac ze tak troszke agresji wywolaly u
Ciebie)))....

A Jarkoni...z tego co tu czytam....spokojne chlopisko...na agresje ZLE
REAGUJE)))...
wiec sie lepiej uspokuj))...
sprobuj sie uspokoic....

pozdrawiam

[miladze]

moi drodzy coś nie tak poszła rozmowa, chciałam podpowiedzi od was a
tu proszę mała awanturka, podałam drugi wątek, może bardziej
precyzyjny i sporo się już dowiedziałam, dziękuję wam wszystkim że
jestescie i że takie jak ja mogą dowiedziec się wiecej, a przede
wszystkim, że nie tylko mój świat jest koszmarem, że agresorów nie
brakuje, a ludzie zastraszeni wierzą we własną beznadziejność, nie
ważne jakie mając wykształcenie, wychowanie czy wyznanie, strach
otępia zmysły.
pozdrawiam Was serdecznie