Dodaj do ulubionych

dziecko wychowywane bez ojca

28.02.08, 23:57
mysle,ze teamt tutaj jest aktualny: bo rozwod to takie 'pol wychowywanie'.
Chciałabym zapytać, jaki ma wpływ wychowanie dziewczynki bez ojca, podcas gdy
ojciec ma inna rodzinę i tam sa tez dzieci, które akceptuje?

wypunktuje:

niska samoocena
wstydliwość przed płcią 'męska', 'zabieganie' o mężczyzn
żal, pretensje
świadomość, ze inne rodziny mają ojca-są w komplecie, bo 'sa lepsze'
wczesna ciąża-rozpoczynanie współżycia?
Obserwuj wątek
    • mamusia38 Re: dziecko wychowywane bez ojca 29.02.08, 09:03
      Czy te podpunkty to są Twoje wątpliwości czy ugruntowana wiedza o
      której chciałabys pogadac?

      Z tego co napisała, wynika ze, martwisz sie o córke - Tak? Czy
      ojciec ją porzucił czy tylko ma sporadyczny kontakt? W jakim jest
      wieku? Ma kontakt z dziecmi z tamtej rodziny - córeczka oczywiscie?

      Ja tez mam córeczke - a jej biologiczny ojciec jest naprawde
      baaaardzo sporadycznym gosciem w jej zyciu - natomiast moj nowy
      partner od prawie roku praktycznie codziennie - czyta, bawi sie,
      karmi, kąpie - mieszkamy razem. Najwazniejszy jest porządny męski
      wzorzec - nie koniecznie musi to Byc Ojciec - chociaz nikt nie da
      córeczce tego co kochający i oddany Tata.

      Pozdrawiam

      Mamusia38
      • aron95 Re: dziecko wychowywane bez ojca 29.02.08, 10:12
        Niekoniecznie takie zachowania dziewczynki mogą wynikać z wychowywania bez ojca
        . Wychowanie Twoje odgrywa dużą rolę , braknie Ci koncepcji i konsekwencji w
        wychowaniu to córa przesiąknie negatywami .
        Tylko teraz rodzice w niewielkim stopniu angażują sie w wychowanie
        robi to głównie ulica /otoczenie dziecka /. Jak mówią - czym skorupka za młodu
        ......
    • nangaparbat3 Re: dziecko wychowywane bez ojca 29.02.08, 16:13
      To nie jest zerojedynkowe. Co to znaczy "wychowanie dziewczynki bez ojca"?
      Ojciec moze nie mieszkać z nią, mieć nową rodzinę, nowe dzieci, ale to nie musi
      znaczyc, ze dziewczynka bedzie sie wychowywac bez niego.
      Tefoniu, bardzo duzo zalezy od Ciebie - moze bedziesz sie buntować na to, co
      powiem, ale uważam, ze była zona powinna wręcz pielęgnować relację dzieci z ich
      ojcem. A z tego co widzę, bardzo często matki nastwaiaja dzieci przeciwko ojcom
      i stawiaja je w roli ofiary - wtedy na pewno wszystko, o czym piszesz, ma szanse
      sie urzeczywistnic.
      Mnie sie zdaje, ze kiedy ojciec spotyka się z dziećmi, jest przy nich w ważnych
      momentach ich zycia, takze tych publicznych, kiedy otoczenie moze zobaczyć - "to
      jest mój tata" - kiedy potrafi, jeśli dziecko bardzo tego potrzebuje, rzucic
      wszystko i byc przy nim, te czarne proroctwa wcale nie muszą się spełniać.
      I jeszcze jedno - wbrew opinii wiekszości chyba forumowiczek jestem przekonana,
      ze dziecko powinno mieć w każdej chwili swobodny dostęp do ojca i czuc się w
      jego domu u siebie.
      I jeszcze - dobrze, zeby dziecko doswiadczało współpracy rodziców zwiazanej z
      jego wychowaniem.
      I zeby wszyscy (oboje rodzice i macocha) traktowali jak prawdziwe rodzeństwo
      "stare" i "nowe" dzieci.
      • cathy_bum Re: dziecko wychowywane bez ojca 29.02.08, 16:31
        Mogę się tylko podpisać pod każdym słowem z postu nangismile)

        Rozpad związku rodziców nie oznacza rozpadu więzi ojciec-dzieci.
        Owszem, to się zdarza. Bywa, że tatuś jest palant i nie ma na niego
        mocnych. Bywa jednak też, że wzajemne żale rodziców tak silnie
        przenoszą się na relacje z dziećmi, że kontakt z ojcem zanika.
        Wiem, jak dużo żalu i gniewu można czuć wobec byłego partnera,
        zwłaszcza tuż po rozstaniu. Ale mimo wszystko trzeba stanąć ponad
        tym - dla dobra dzieci.
        Z własnego doświadczenia powiem, że niektórzy tatusie-olewacze są
        jednak reformowalnismile)) Ale wymaga to dobrej woli obu stron i
        troszkę zabiegów. Potencjalny zysk jest jednak ogromny - udział taty
        w wychowaniu/życiu córki.
        A jeśli się nie da...? To "męskim wzorcem" dla dziewczynki są inni
        mężczyźni. Dziadek, wujek, trener, nauczyciel... Czasem nowy partner
        mamy.
        • akacjax delikatnie napisałaś: 01.03.08, 11:06
          cathy_bum napisała:

          > Mogę się tylko podpisać pod każdym słowem z postu nangismile)
          >
          > Rozpad związku rodziców nie oznacza rozpadu więzi ojciec-dzieci.
          > Owszem, to się zdarza. Bywa, że tatuś jest palant i nie ma na niego
          > mocnych.

          Gdyby ogłosić tu listę ilu ojców po rozwodzie zajmuje się dzieckiem bardziej niż niedzielnie...ja oczywiście nie wpisałabym się na nią, do niedzielnych też bym się nie wpisała. Mój ex-m. rozszedł się ze mną i z dziećmi.
          I jak czytam to forum sporo nas by na takiej liście było.

          A co do wychowywania bez ojca-skutki są również z tego powodu, że matka zostaje sama ze wszystkim i zawsze. To nie może nieść samych właściwych zachowań i decyzji.
          Potrzebny jest wzorzec-pisano już o tym. Najlepiej jak jest w domu-jako nowy partner, ale wujek, czy stryjek-też będzie dobry-lepszy niż dziadek-jego rola jest jednak inna.

          W Afryce w niektórych plemionach ważniejszy od ojca jest brat matki(jak go nie ma maja swoją ustalona dalszą kolejność). Wcale to niegłupie.
          • aron95 Re: delikatnie napisałaś: 01.03.08, 12:49
            U Arabów kobieta po stracie M przechodzi na własność brata m .
            A dziećmi i tak się wszyscy opiekują bo rodziny wielopokoleniowe
            • akacjax zmieniasz kontekst 01.03.08, 15:48
              Ja napisałam o plemionach, w których o tym, co dotyczy dziecka! decyduje brat matki, a nie rodzony ojciec, chociaż ten jest obecny.
              Nie sprawdzaj mojej wiedzy, jakie to plemiona-bo ja to wiem od pewnego studenta z Afryki, którego studia w Polsce i inne życiowe decyzje musiał zatwierdzić własnie brat matki.
      • sadaga Re: dziecko wychowywane bez ojca 01.03.08, 20:49
        mam nadzieję ze mnie i mojemu jeszcze m uda się na tyle dobrze
        porozumiewać, by właśnie synek jak najmniej stracił.
        wiem ze potrzeba dobrej woli obu stron. staram się więc mimo
        wszystko przez wzglad na synka ale i siebie wykazac te dobra wole i
        chyba mój były też w końcu zaczyna mysleć glową... zobaczymy co z
        tego wyjdzie.

        Mnie sie zdaje, ze kiedy ojciec spotyka się z dziećmi, jest przy
        nich w ważnych momentach ich zycia, takze tych publicznych, kiedy
        otoczenie moze zobaczyć - "to
        > jest mój tata" - kiedy potrafi, jeśli dziecko bardzo tego
        potrzebuje, rzucic
        > wszystko i byc przy nim, te czarne proroctwa wcale nie muszą się
        spełniać.
        > I jeszcze jedno - wbrew opinii wiekszości chyba forumowiczek
        jestem przekonana,
        > ze dziecko powinno mieć w każdej chwili swobodny dostęp do ojca i
        czuc się w
        > jego domu u siebie.

        zgadzam się. potrzeba tu jednak duuuuuużej dojrzałości i minimum
        egoizmu. bo chodzi o dobro dziecka. chcialabym zeby tak było...

        dobrze, zeby dziecko doswiadczało współpracy rodziców zwiazanej z
        > jego wychowaniem.

        oj tak.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka