minęło 20 lat od rozwodu

[bella_donna.5]

jestem w terapii, dopiero po tak długim czasie dopadły mnie wyparte
uczucia, zaprzeczenie żalu, bólu,
dopiero teraz dociera do mnie ile straciłam, że jestem w połowie
sobą, brakuje mi tożsamości, nie wiem kim jestem,
nie znam ojca, topór wojenny między oprawcami nie został zakopany,
po rozwodzie zostałam z matką, z ojcem nie miałam żadnych kontaktów,
przez tyle lat nie czułam na niego parcia, mój stosunek do sprawy
nie był ani na minus ani na plus.......żyłąm, pracowałam,
wypierałam, "zamiatałam pod dywan", to co nieprzyjemne....z czasem
leki antydepresyjne przestały działać i takim sposobem jestem w
punkcie wyjścia: zalękniona mała dziewczynka.

jak mam sobie to wszystko wytłumaczyć????

[sibeliuss]

a jak wygląda Twoje życie zawodowe i prywatne obecnie?

[bella_donna.5]

pracuję, jestem niezależna, potrafię o siebie zadbać, mam partnera,słowo "mąż"
do mnie nie przemawia, nie widzę siebie w roli żony, matki...

[sibeliuss]

Terapia terapią, ale czy sama z siebie pracujesz nad swoim
ustawieniem?

moi rodzice 19 lat temu...

[agni-76]

Moi rodzice rozwiedli się 19 lat temu, znienawidzeni, żądni zemsty,
rozszarpujący między sobą MNIE
Mam 32 lata, a oni zachowują się tak samo; gdy pójdę do taty np na święta,
imieniny obrażona jest mama (tata jest drugi raz żonaty z kobietą o którą się
rozwiedli), znowu teraz jak mama wniosła sprawę o podwyżkę alimentów (tata na
nią płaci) jest zły i twierdzi że to moja wina że się niby z nią zmówiłam.
Za dwa lata Komunia Św. mojego syna a ja juz myślę o tym jak to będzie: przy
jednym stole nie usiądą więc jedno z nich nie przyjdzie...

Jest mi z tym źle, przeżywam to wszystko emocjonalnie, i nie potrafie zrozumieć
jak można tak długo mieć w sobie tą nienawiść.