Brzydki koniec

[mariam38]

.Wszystko sie we mnie wypaliło .Pracuje ,wychowuje dzieci,spotykam sie ze
znajomymi,pomagam w potrzebie, nie rozczulam sie nad sobą po
rozwodzie/było,minęło/ a tu nagle nowy kwiatek.Mam raka i nie chce mi sie z
nim wojowac.Pustka totalna.Zanim zeżre mnie całkiem chce odejść.DZieciaki
dadzą sobie rade a ja im zaoszczędzę bólu , cierpienia i widoku chorej
zniedołężniałej matki.Powiecie że to tchórzostwo z mojej strony, może i tak
ale zwyczajnie nie mam już siły.Wiem jak wyglada taka walka,widziałam wiele
razy i nie chcę byc zdana na łaskę czy niełaskę innych.

[catalina26]

Walcz, walcz, choćby dla dzieci.
Im jesteś potrzebna zawsze!!

Walcz , walcz

[aron95]

ile siły walcz , nie jeden tą walkę wygrał i Ty też morzesz

[clio11]

Chciałabyś, czy chcesz i coś robisz w tym kierunku, bo to różnica?

[dzimi_dzimi]

Nie zabawię się w forumowego lekarza bo byłoby to bardzo
nieprofesjonalne.
Ale ja też naoglądałem się jak wygląda taka walka.
I widzę na codzień.
I wiem, że często można tą walkę wygrać.
Pod warunkiem, że się ją podejmie.
Więc walcz.
Bo życie jest piękne - to słowa które często słyszę od ludzi z
nowotworem.

[mariam38]

Powoli sie przygotowuje nie chcę zostawić po sobie bałaganu.Ile mozna walczyć

[dzimi_dzimi]

Do końca.
Nikt z nas nie wie naprawdę kiedy ten koniec nastąpi.

[nangaparbat3]

jestes zmeczona, to nie tchórzostwo, to potworne zmeczenie.
Dzimi ma rację - z rakiem często sie teraz wygrywa, coraz częściej. Znam wiele
osób, które wygrały.

[zuza145]

Walcz Mariam- dla siebie i dzieci.
Napisałaś że chcesz aby nie miały problemu- to im go nie daj- niech
wiedzą że matka fajna kobieta co się nigdy nie poddawała.
Już z choćby tylko dla takiej opinii w oczach dzieci warto zawalczyć.
Siła umysłu jest wielka.
Poradziłaś sobie już z takim problemami- że i teraz poradzisz- ale
jak powyżej napisano- odpoczniesz i ruszaj do walki.
Teraz nie myśl że masz w nosie- teraz jesteś zmęczona- więc
nastawienie niefajne masz.
Zawalcz- jesteś pępkiem świata i tak sie potraktuj- siebie.
Dla siebie i żeby dzieci wysoko głowy z dumy nosiły.

[kasiaczekb]

Walcz i sie nie poddawaj!!!
Ja też można powiedzieć "w tym czasie" wyhodowałam sobie nowotwora.
Na dużo rzeczy to "dziadostwo" otworzyło mi oczy.
Sprawiło to, że zdobyłam siły na nowe ,inne życie. Rozwiodłam się.
I naprawdę niczego nie żałuję.
Pozytywne myślenie i silna psychika pomoże ci w walce z "NIM"
Obecnie jestem 3 lata po leczeniu......Udało mi się......
Tobie tez się uda.
Trzymam kciuki.....

[krolowazla]

Kilka pytań:
1. Ile lat mają twoje dzieci?
2. Dlaczego nie masz siły walczyć, skoro nie zaczęłaś jeszcze?
3. jaka jest diagnoza? czy naprawdę już wszystko stracone?


A teraz ode mnie:
Moja mama walczyła 2 lata z nowotworem. To prawda walkę przegrała, bo nowotwór
był w bardzo zaawansowanym stadium i złośliwy (ale o tym wiedział tylko tato).
Była poprawa, potem nawrót, znowu poprawa i ostatni nawrót. Nie zapomnę jej słów
na koniec: "szkoda, że tak szybko. Walczyłam ile mogłam". Jej chorobę w sumie
odczuliśmy tylko w ostatnim miesiącu. Zawsze otwarcie rozmawialiśmy o jej
chorobie. To ja jej powiedziałam, że nie ma szans na dalsze leczenie. Było mi
ciężko. mam 26 lat mój najmłodszy brat 16. Brakuje nam mamy bardzo, ale staramy
się wspominac to co było dobre, i bardzo jej dziekujemy za te 2 lata walki, bo
moglismy ja mieć przy sobie jeszcze te 2 krótkie lata.

jedno co mogę ci powiedzieć, a wręcz prosić: WALCZ o każdy dzień.

[plujeczka]

proszę Cię bardzo NIE PODDAWAJ się, wychowywałam sie w niepełnej
rodzinie poniewaz zabrakło mi w wieku 9 lat matki( zmarła na raka)
do dzisiaj odczuwam jej brak tak dotkliwie ,ze nie może sobie tego
nikt wyobrazić. To nieprawda ,ze dzieci dadzą sobie radę, owszem
moze technicznie tak ale uczuciowo nie.Byłaś silna gdy prowadziłaś
rozwód a pewnie i to wymagało od ciebie ogromnego wysiłku,
zmobilizuj się, my bedziemy Cie wspierać--PROSZĘ

[sylwiamich]

Tak to bóg wymyślił że na wszytsko daje czas.Na przygotowanie do
śmierci też...nie skracaj go.Moja mama umiera teraz na raka....a
mogła 9 lat temu.

Maria

[nangaparbat3]

napisz coś, odezwij sie, proszę.

Myślę i myślę

[nangaparbat3]

wiem, ze czasem jest tak, ze pomaga tylko swiadomosc: jeśli zechcę, mogę się
wycofac, raz na zawsze.
Juz wiem, ze czasem taka wiedza ratuje.
Ale to decyzja ostateczna, na którą jest czas.
Pamietam, jak kiedyś umowiłam się z przyjaciołką-lekarką ze w razie czego nie
odmowi mi recepty. Obiecała i to mnie postawiło na nogi.
Dało siłe i odwagę.
Nie wiem, ile lat maja Twoje dzieci - ale Sylwia ma juz wlasne, przeczytaj
jeszcze raz, co pisze.
Każdy wspolny rok, kazdy dzień jest ważny.
Teraz chciałabym Cię mocno, mocno przytulic.
Odezwij sie.

[mariam38]

Właśnie ta świadomość że moge sie wycofac jeszcze pozwala mi
funkcjonować.Dziekuje wam że jesteście ze mną,łatwiej mi rozmawiać
anonimowo,staram się nie myślec co będzie.Jeszcze funkcjonuję i to wam mogę
obiecać że do momentu kiedy mnie położy do łózka nic nie zrobię.Wiem że życie
jest piękne zaczęłam to dostrzegać dopiero teraz ale wszystko ma swój czas i
koniec.A ze mną jest tak jak ziemniakiem.Z wyglądu zdrowy kroisz go a tam
srodek......Dzieci staram sie przygotować
jezdziłam dużo autem więc wiedzą co maja robic w razie gdyby coś sie stało.Nie
jestem załamana ani zrozpaczona, nikogo nie obwiniam tylko ta pustka ......

[sylwiamich]

mariam.,,,napiusz o co chodzi.Bo chyba sama choroba tak Cię nie
zmogła?

[akacjax]

Właśnie, jak napisała Sylwia, co Cię tak przywaliło? Jaka nadzieja umarła, że automatem chcesz uśmiercić i inne?

A przecież masz jedyną, niepowtarzalną okazję zmierzyć się ze sobą. Życie ma w sobie coś niezwykłego, atrakcyjnego, pozostaje tylko pozwolić sobie na równoczesne: życie i obserwowanie tego. Być może teraz potrzebujesz wsparcia i profsjonalisty i bliskich,może oni tego nie umieją dać-bo zwyczajnie się przestraszyli, nie wiedzą, co i jak.

Jeżeli masz wiekszego doła-zanim podejmiesz decyzję doprowadź się do stanu zdrowszej świadomości.
Nigdy nie należy podejmować decyzji,poddawać sie, w chwilach wielkich emocji(emocje mijają i inaczej świat wygląda-czasem znacznie ładniej.
I jak nam tak zakręciłaś mózgi-obowiazkowo pokazuj się!

[nangaparbat3]

MAriam, czytaj uwaznie, co napisała Akacja.
Jest, jak pisze.
W tych najtrudniejszych chwilach emocje czesto zalewaja nas i wszystko staje sie
nad miare czarne. Potem nierzadko sie dziwimy sami, ze było aż tak.
Pisz do nas, koniecznie.

[sylwiamich]

Pisz do nas mario...

[to.ja.kas]

Mariam piszesz, że chcesz uporządkować sprawy. Samo w sobie to nic
złego. Wiele osób ma je uporządkowane na tyle, że jakby co to ma
porządek być.
Nie rób tego tylko tak jakbyś się żegnała i jakby to miał być Twój
testament.
Dzimi ma rację, każdy z nas kiedyś odejdzie i nikt z nas nie wie
kiedy to nastąpi. Masz dzieci więc każdy dzień dla nich gdy moga być
z Tobą będzie darem. Nie poddawaj się.
Patrz na nie i czerp siły z tego, że one są. Dla dzieci człowiek
może dużo, nawet jak mu sie wydaje, że sił juz brak.

Tulę.

[zielona_ropucha]

> Patrz na nie i czerp siły z tego, że one są. Dla dzieci człowiek
> może dużo, nawet jak mu sie wydaje, że sił juz brak.
Nic wiecej nie napiszę,po prostu walcz.

[zuza145]

walcz- nie bądz stereotypem- bo jak mnie to spotka to będę wiedzieć
że się daje. Nie umiem wesprzeć konstruktywniej- ale nie poddawaj
się.
Bo przecież nikt nie wie- co będzie.
A może na przekór zrobić?
Jeśli jesteś choć trochę przekorna- to zrób przekornie- a właśnie że
się nie poddasz?
No?

[manderla]

Mariam!
każdy z nas ma kogos w swoim otoczeniu, kto miał raka. Dziś ta
choroba jest prawie jak angina. Wyleczalna. Oczywiscie, zalezy od
stadium zaawansowania. I od odpornosci psychicznej.
Nie mozesz mowic, ze się poddajesz. Nie mozna tak.
Walczyc trzeba zawsze. Postaw sobie cele, realne czy nie. Zycie
zweryfikuje. Stawiaj sobie cele poza rogatkami życia. Zyj
przyszłością!
Patrz na to, co Cię spotkało, jak na przechodnią chwilę rozwojową.
A pierwszym warunkiem zwycięstwa jest szczerość. Wyartykułuj,
poiwedz sobie, w jakim jesteś punkcie... i się odbij. Walcz!!!
Ścisk.

[dsz27]

Będę się powtarzać ale walcz ile sił w sercu. Masz dla kogo, dzieciaki będą Cię
zawsze potrzebować, czy te mniejsze czy już większe. Ktoś napisał, że każdy z
nas zna kogoś kto walczył z rakiem, to chyba prawda. Osobiście znam chłopaka,
który wygrał z rakiem mózgu więc trzymam mocno za CIEBIE kciuki, i ściskam
wirtualnie.
Pisz co i jak u Ciebie... i walcz!

[to.ja.kas]

Pisałam to kiedyś tu albo na PP, nie pamiętam.
Obok mnie w pokoju siedzi kobieta. Lat 52. Zwyciężyła walkę z
rakiem. Walczyła długo i mówiła, że parę razy miała zamiar się
poddać, ale nie złożyła broni. Raka zdiagnozowano jak miała ok. 40
lat...dziś synów ma dorosłych i mówi, że dziekuje im za siłę do tego
by po każdej porażce się podnosić.

[ogrodnik69]

Ktoś mądry napisał że człowiek jest wart tyle ile potrafi
kochać.Pozwól swoim dzieciom Cię kochać.Jak najdłużej.Kochałem
swojego zmarłego brata zbyt krótko,wiem to po latach.I nie wystarczą
wspomnienia.Trzymaj się,pozdrawiam

[sylwiamich]

ogrodnik69 napisał:

> Ktoś mądry napisał że człowiek jest wart tyle ile potrafi
> kochać

A nie ile go ktoś kocha?

[nangaparbat3]

sylwiamich napisała:

> ogrodnik69 napisał:
>
> > Ktoś mądry napisał że człowiek jest wart tyle ile potrafi
> > kochać
>
> A nie ile go ktoś kocha?

Sylwia, no co Ty, żartujesz?

[sbelatka]

Bez sesnu siedzę i rycze. Nawet nie wiem co chcilabym ci napisac.
I moge własciwie napisac jedno - mam nadzieje, ze nigdy nie bede
chciała złożyc broni. Bez względu na to co mnie w zyciu spotka..

A jesli będe chciala... to znajde w sobie dośc siły żeby znowu
chciec walczyc.

Po tym jak na chwile położe sie zmęczona..
Po tym jak pomysle, ze chce sie poddac..
po tym jak pomysle, ze już nic zrobic nie mogę...

Mam nadzieje, ze podniesiesz glowe, spojrzysz w lustro i powiesz
patrząc sobie głęboko w oczy- to jeszcze nie koniec, nie teraz.
Może później...

Trzymam za Ciebie kciuki.

[bozenadwa]

Ja tez tak mysle .ze to jest zmeczenie.Odpocznij troche .I zobaczysz
sily przyjda same.Jakie masz piekne imie.Wczoraj byla 91 rocznica
objawien fatimskich.Popros o sily swoja
imienniczke.Dostaniesz.Zobaczysz.Serdecznie pozdrawiam.Bozena

[ogrodnik69]

,,Człowiek tyle jest wart,ile jest w stanie kochać.''-
św.Augustyn.Twoja wersja jest jest,jest....dla Ciebie

Maria, jesteś?

[nangaparbat3]

Jak napisała Akacja: Jak nam zakręciłaś mózgi - odezwij się!

????

[menab]

Hej, a spytałaś się dzieci o zdanie? Czy nie chcą Cię widzieć?
Ja też widziałam walkę z rakiem mojej mamy. Miała wiele chwil
zwątpienia, ale my, jej dzieci byliśmy z nią i nie wyobrażam sobie,
żeby jej zabrakło. Chcialiśmy aby była z nami, dodawaliśmy jej sił.
I wiesz co, jest z nami nadal do dziś i ma się całkiem dobrze.
Gdyby 10 lat temu się poddała to mi chyba też by się nie chciało żyć
bez niej...

[hela37]

Mariam wiem co czujesz .pustka jest straszna ale przychodzi taki czas że
mija.Moja mama umarła na raka, chorowała 3 lata i mimo że były ciągłe nawroty
bardzo chciała żyć- żeby cieszyć się nami ,wnukami,żeby doczekać
chrzcin,komunii,wesela ,cieszyła sie każdym dniem......i muszę ci powiedzieć że
ból po stracie matki czy każdej bliskiej osoby jest straszny, bezsilność że nie
mogłaś pomóc zabija radość z życia więc oszczędz swoim dzieciom tego bólu.zawsze
jest nadzieja ze może coś zmieni się na lepsze.Pomyśl o tym proszę.Jesteś silną
kobietą .

[nangaparbat3]

Chociaż słowo?

Maria?

[nangaparbat3]

Odezwalabyś się?

[menab]

nangaparbat3 napisała:

> Odezwalabyś się?

No właśnie, odezwałabyś się!!

[mariam38]

Kochani dziękuję wam za wszystko co piszecie.Nie zawsze mam siłe zeby pisac
ale jeszcze sie trzymam.Macie dośc swoich problemów a mimo to wspieracie
mnie.dziękuję

[sylwiamich]

Miriam...pozdrawiam Cię serdecznie.Trzymaj się dziewczyno. I pisz co
tam u Ciebie.Napisz czemu się tak podłamałaś?Coś w tym jeszcze
jest...co Cię tak dołuje?

[nangaparbat3]

Dzieki, zes sie odezwała.
Co do rangi problemow - coraz częściej myśle, ze najpierw zdrowie, a dopiero
potem wszystko inne.

[bozenadwa]

Nanga wejsc na poczte

od kłopotów ze zdrowiem się zaczyna

[akacjax]

I zaraz mamy okazję do spojrzenia na siebie na tle rodziny, bliskich.
Gdy nie ma wyraźnych sygnałów troski-zapadamy w smutek.
Niełatwo przejść od problemu przez przyjęcie tego problemu, pogodzenie się z nim, do walki.
Czasem potrzeba wielkiego zewnętrznego wsparcia.
Czasem przychodzi ono automatycznie, czasem wystarczy poprosić, czasem otoczenie chce, ale nie umie reagować właściwie, czasem my nie umiemy poprosić.
A niestey bywa i tak, że nikt nas nie słyszy, bo od zawsze same sobie radzimy, nie zaprzątamy innym głowy swoimi problemami, nawet nie wierzymy, że tak można, że wolno, że warto.

[nie_alicja]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=847
Mario, zajrzyj pod ten adres.
tam piszą ludzie, którzy stracili bliskich. także w wyniku
samobójstwa.
oni, wybierając smierć, zostawili po sobie ogrom cierpienia.
może nawet większego niż to, które popchnęło ich do odejścia.

[mariam38]

Dziękuję Wam.Nie_alicjo zajrzałam pod ten adres i płakałam...

[bozenadwa]

Mario,mocno Cie przytulam... Bedzie dobrze .Zobaczysz

[krolowazla]

Pisałam na poczatku wątku, ale powtórze raz jeszcze WALCZ.
Przeszłaś tak duzo w życiu, dałas rade, a teraz chcesz się poddac ot tak bez walki?
Tak nie można . Walcz o każdy dzień - dla dzieci.