ognisko domowe

[bozenadwa]

Nie chcialabym smucic ,ale jakos tak mnie naszlo.Jak radzicie
sobie ,ze strata wlasnie tego czegos co nazywa sie cieplem domowego
ogniska .Jestem teraz czesto w domu sama ,a ten dom ,to juz nie
dom .Co z tego ze wychadze ,ze mam znajomych ,nagle dzisiaj
zrozUumialam ,ze brakuje mi mojego domu,ktory byl i jest bardzo
wazny dla mnie dZISIAJ,na Slasku deszcz ,zimno ,w takich chwilach
lubialam ,cos slodkiego ,telewizorek ,rodzina sie krzatala .A teraz
nie mam domu ,Dom to ludzie ,Jestesmy obecnie same z corka ,ona
czesto wychodzi,Nie mam dla kogo piec ciasta ,dla siebie nie ,bo
jestem na diecie.Pusty dom,Deszcz za oknem a ja mam pusty dom.Jutro
tez bedzie pusty,Czym wypelnic ta pustke ?? soba ?? jak mozna pustke
rodziny wypelnic soba??

[sylwiamich]

Daj to ciepło które masz w sobie innym...

[sbelatka]

podobno soba mozna wypełnic wszystko...

ale troche Cie póki co nie rozumiem bo ja z ulgą witam chwile
samotności w domu.. mlode glośne jak mlode sroki

[bozenadwa]

A ja Cie rozumiem shelatko ,bo ja mialam trojke co poltora roku ,w
tym sredni z ADHD .dziadkowie daleko ,Wiec nie wiedzialam co to
spokoj i cisza i marzylam i nim tak jak Ty .Korzystaj i oddychaj
nimi ,bo to sie tak szybko konczy ,Naprawde ,jeszcze wczoraj szlam
ze starszym synem do szkoly z wielka TYTA ,To taki ROG
OBWITOSCI,taka slaska tradycja ,Dzieci ,ktore ida do pierwszej klasy
niosa ze soba ten rog ,wypelniony slodyczami.

[zielona_ropucha]

Nie radzę sobie z tym,ale sie staram...bo robię to samo co
wcześniej,na siłę,może tak się przyzwyczaję,że przestanę zauważać
różnicę?
Dla siebie też nie upiekę ciasta,bo mi się nie chce,ale wielką miske
fasoli szparagowej i pyszne szaszłyczki to juz tak
Bożenko,tak to juz jest,że świat wiekszości kobiet opiera się na
rodzinie,ale pomyśl,tak naprawdę to Ty jestes dla siebie
najbliższa,przesyłam wirtualnie trochę ciepła z domowego
pogorzeliska,ja się ogrzewam,powoli,Ty też dasz radę,choc wiemy
wszyscy,że takie to teraz będzie...same wzloty i upadki.

[wmiedzyczasie]

Tak, to jest bardzo trudne.
Ale z czasem można się przyzwyczaić))))
Wychodziło mi całkiem dobrze do ubiegłego czwartku,czułam się
zmęczona rokiem szkolnym i samotnym macierzyństwem,brakowało mi
swobodnych wyjsć z domu.A teraz u mnie całkiem pusto i cicho- Młode
sie wakacjuje, mi odeszła ochota na włóczenie się. Nie ma na kogo
powrzeszczeć wieczorami;P

Poza tym straciłam motywację do gotowania i pieczenia. Zresztą i tak
nie mam sprzętów
Czasem poproszona przez mamę albo siostrę upiekę sernik to,
szczerze, jest beznadziejnie klapnięty.Tak jakby zabrakło jakiegoś
składnika.
Sama z siebie żartuję,że teraz to ze mnie beznadziejna
gospodyni.Nikt mnie nie będzie chciał

[przed.brama]

bozenadwa napisała:

> Jak radzicie
> sobie ,ze strata wlasnie tego czegos co nazywa sie cieplem
domowego
> ogniska .
Czy Ty aby nie idealizujesz? Dom z przemocowcem to lodówka
pozbawiona światła.

[przed.brama]

Problemy, o których niejednokrotnie pisałaś, nie wyrastają w cieple.
Tęsknisz do tego, jak być powinno, nie do rzeczywistego, minionego
czasu.

[jagoda4444]

Nigdy sama ze sobą się nie nudzę i nie czuje się samotna, ale może
to przez to, że przez 20 lat małżeństwa czułam się samotna i zawsze
tak jabym na coś czekała, liczyła na jakąś zmianę. Teraz na nic nie
czekam, jest uroczo jak dzieciaki wyjeżdżają a ja sama zamykam się w
domciu i jest cisza i błogi spokój.

[sylwiamich]

A kompensacja? Kiedyś słysząc zdanie, że żadna szczęśliwa kobieta
nie kocha tak mocno swoich dzieci, trzęsłam się z wku...wienia.Po
latach muszę przyznać rację.

[a.niech.to]

Samotne matki są/bywają nadopiekuńcze.

[przed.brama]

Traktują synów jak partnerów życiowych i nie pozwalają im odejść, a
synowa to wróg, co wynika z założenia.

[sylwiamich]

Samotne matki zbytnio skupiają się na swoich dzieciach.I czasami
przybiera to kuriozalne objawy....nie tylko nadopiekuńczość.Czasami
gnębią swoje dzieci.Czasami wmawiają im problemy, żeby mieć
wytłumaczenie.Czasami chcą żeby dziecko się opiekowało nimi.

[ronja.r]

Jizus jakie przesady o samotnych matkach. Takie o ktorych piszecie to raczej
kury domowe i nie wazne czy sa samotne czy nie.

[sylwiamich]

ronja.r napisała:

> Jizus jakie przesady o samotnych matkach. Takie o ktorych piszecie
to raczej
> kury domowe i nie wazne czy sa samotne czy nie.


Na tym polega bycie feministką...mogę być kurą domową jak chcę.

kury domowe

[zuza145]

są różne.
Taka kura o której napisałaś Sylwio to KURA!!!!- świadoma możliwości.

Tamta kura- to zahukana kobieta.
Tak ja to widzę.
Taka KURA też jestem czasami.

[sylwiamich]

Wkurza mnie pogardliwe używanie zwrotów "kura domowa" i "matka
polka".I to zaprzeczanie przez kobiety...ja nią nie jestem!!!Ja
jestem.Lubię swój dom i jego rozhukaną ciszę.Jestem matką-polką
znaną w środowisku, z przekąsem.Mam to w nosie.Mam swoje dzieci
tylko na kilkanaście lat...

[zuza145]

czemu z przekąsem?
Ja też jestem Matka Polka- ale inaczej to rozumiem- jak tę KURĘ.
I żadnego problemu nie widzę.
A że komuś się coś zdaje?
A co mnie to obchodzi?
Całego świata nie naprawię bo to mało ralne jest.
Ludzie stereotypowo myślą.
Na jednostkach się skupiam czasami- nie na tłumie.
I widzę z coraz to większą siłą jedno- jak się widzę- tak mnie
postrzegają.
Jak ktoś się traktuje jako ofiarę- to tak ją odbierają.
To czemu cię wkurza? Ze ktoś nie potrafi wyjśc poza ramuy stereotypu?
Nie każdy potrafi- i trzeba to czasami zaakcaptować- tym bardziej
jak się samemu wie i widzi.

[zuza145]

to tak jak z przyjaźnią- ten sam mechanizm akceptacji.
Masz przyjaciela, on robi głupoty- ty to wiesz, starasz się mu
wytłumaczyć ale on dalej robi te same głupoty- to co?
"odprzyjaźniasz się" ano chyba nie.
Nie mówię że robi krzywdę nam- tylko generalnie jakieś tam błędne
posunięcia wykonuje.
Hm- ja się przyjaźnię dalej. Daję prawo przyjacielowi do jego głupot.

[sylwiamich]

zuza145 napisała:
> Hm- ja się przyjaźnię dalej. Daję prawo przyjacielowi do jego
głupot.


Fajne to)Z tym że nie do końca.Przyjaciół wybieram
starannie.Błędy...oki, Głupoty na dłuższą metę nie trawię...takie
defekt jelit)

[sylwiamich]

zuza145 napisała:
> To czemu cię wkurza? Ze ktoś nie potrafi wyjśc poza ramuy
stereotypu?
> Nie każdy potrafi- i trzeba to czasami zaakcaptować- tym bardziej
> jak się samemu wie i widzi.

Widać jestem na niższym poziomie akceptowania.Najłatwiej mi
akceptować swoje, niezmienne)Może być?

[zuza145]

he he he- a juści że może być , twój cyrk- twoje małpy.
Zgodnie z moją opinią- całego świata nie zmienię.

Odnośnie wyboru przyjaciół- hm- jak odwali głupoty po 20 latach
przyjaźni- to co- mam kopnąć w d.. tylko dlatego że robię inaczej w
takich sytuacjach?
Ano nie kopię- ale wie przyjaciel co sądzę w danym temacie.

Ludzia jako przyjaciela traktuję- zachowanie konkretne jest
negatywnie ocenione i ludź to wie.
Gra muzyka Sylwio, gra muzyka- mam masę przyjaciół i wiem że mi
ufają.
Mam farta. To dobrzy przyjaciele- jak przyszła pora- się okazało.

[sylwiamich]

Ale ja zuza nie zkładam że Ty jesteś bez przyjaciół.Głupota po 20
latach to błąd.Powtarzana, pernamentna głupota to zmiana
charakteru.Stosować te same zasady jak w przypadku osób
uzależnionych.Ja nie mam masy przyjaciół...mam trochę znajomych i
jeszcze mniej przyjaciół.

[zuza145]

hm- coś w tym jest- ale skoro to takie coś- to i tak nie zostawiam.
Ale takich pokręconych to mam jedną koleżankę.Jeden błą- i się
ciągnie za nią- nie zostawię jej.

Taaak- mam masę przyjaciół.Po numerze w rodzine wyszło- ale przy
okazji- nie jako podział- część dla mnie część dla męża.
Znajomych też dużo- ale rozgraniczam- znajomy/przyjaciel więc nie
mylę.
Ja zawsze dbałam o przyjażń jakoś tak odruchowo- nawet nie zdajac
sobie sprawy.
Teraz to widzę- bo nagle się okazało jak dużo ich jest.
E- idę spać- nie umiem tego dzisiaj wyjaśnić.
Jedno wiem- smutno czytać że po rozstaniach dziewczyny tracą
przyjaciół- to znaczy pseudo przyjaciół chyba- bo następuje
opowiedzenie się po jednej ze stron konfliku.
Znam to tylko z czytania- nigdy nie doświadczyła i wszyscy nasi są
nadal nasi- tylko mąz zwiał- nie wiem czemu - bo nie jest tem,atem
rozmów- zaraz to okazałam- i nie mam problemu.
No nie- teraz to już pomieszałam pięćziesiąt tysięcy tematów he he
he.
To przez tę szczękę.

[sylwiamich]

zuza145 napisała:
> Jedno wiem- smutno czytać że po rozstaniach dziewczyny tracą
> przyjaciół- to znaczy pseudo przyjaciół chyba- bo następuje
> opowiedzenie się po jednej ze stron konfliku.


Jak sprzątać, to do czysta)))

[bozenadwa]

przed.brama napisała:

> bozenadwa napisała:
>
> > Jak radzicie
> > sobie ,ze strata wlasnie tego czegos co nazywa sie cieplem
> domowego
> > ogniska .
> Czy Ty aby nie idealizujesz? Dom z przemocowcem to lodówka
> pozbawiona światła.
>
Masz racje przed brama.U mnie to w przewazajacej czesci tesknota ,za
domem mojego dziecinstwa ,spedzonego u moich dziadkow,Moj m, tez ich
uwielbial ,i czesto do nich jezdzilismy, potem nawet z naszymi
dziesmi.Razem z m, probowalismy stworzyc podobny dom,Nawet jakis
czas nam sie udawalo ,i wlasnie tego domu mi brakuje.

[przed.brama]

bozenadwa napisała:

> dziesmi.Razem z m, probowalismy stworzyc podobny dom,Nawet jakis
> czas nam sie udawalo ,i wlasnie tego domu mi brakuje.
A to masz co wspominać i czego żałować. Należy zaakceptować BRAK na
czymkolwiek by on nie polegał.

[bozenadwa]

przed.brama napisała:

> bozenadwa napisała:
>
> > dziesmi.Razem z m, probowalismy stworzyc podobny dom,Nawet jakis
> > czas nam sie udawalo ,i wlasnie tego domu mi brakuje.
> A to masz co wspominać i czego żałować. Należy zaakceptować BRAK
na
> czymkolwiek by on nie polegał.
Ale ja juz nie chce zalowac ,bo mam dosc zalu i cierpienia ,Musze
zaakceptowac ten wlasnie BRAK. Wspomnienia mi tylko utrudniaja
akceptacje.

[mayflower_1]

A jak ja się tak zastanowię, to tak naprawdę nie miałam tego
ciepełka domowego . Teraz jak sobie mieszkam sama, to jest o tyle
dobrze, że nikt mi się nie pałęta w tej ciasnocie, nie muszę robić
tego, czego mi się w danej chwili nie chce, mogę się położyć i
pogapić się w telewizor i nikt mi nie powie "weź się do roboty!", w
chwili, kiedy padam na twarz, albo źle się czuję. To jest ten plus.
Minusy to ja widzę za jakiś czas, bo tak naprawdę zostałam sama -
znajomych mieliśmy wspólnych, a teraz się w większości odsunęli,
rodzina kilkaset kilometrów dalej, bo na miejscu była tylko
jego,brak dzieci, którego nie uda mi się już nadrobić . Na razie
przez rok jakoś się już nauczyłam być sama z psem, chociaż mam
poczucie bezużyteczności dla innych, ale powolutku uczę się żyć dla
siebie. I tak sobie myślę, że wyjadę z tego szarego miasta gdzieć do
jakiej osady nad morzem, gdzie jest cisza, spokój i ... lepsze
powietrze, bo zaczynam się tu dusić. I zrobię sobie takie
mieszkanko, jakie chcę, moje, dla mnie, od nowa, od początku...
Marzenia, marzenia....może się zrealizują, mam taką nadzieję .
Bożenko, nie jest złe tak bardzo takie życie, chociaż trudno się
przyzwyczaić (ja np. po raz pierwszy w życiu mieszkam sama, zawsze z
kimś). Zrób coś dla tego swojego domku, żeby stał się Twój, to co
lubisz, co chciałaś, żeby "zapachniało" Tobą. A jak pada deszcz, to
tak juz jest, że nas "nachodzi". Jutro ma być baaardzo słonecznie.

[mary171]

Ja też od jakiegoś czasu bycia w małżeńsitwie byłam sama i na
dodatek walczyłam aby wskrzesić trupa, czyli mój związek... A
ognisko domowe wypełniam sobą, swoimi pasjami i synkiem. Bo teraz
dom to on i ja. I jest spokój, nie ma kłótni, awantur...Jest jak
powinno być.
A że czasem brakuje wieczorem kogoś z kim mogłabym pogadać...moze
kiedyś sie pojawi....

[przed.brama]

mayflower_1 napisała:

> Zrób coś dla tego swojego domku, żeby stał się Twój, to co
> lubisz, co chciałaś, żeby "zapachniało" Tobą. A
Powiesiłam sobie w centralnym miejscu mojego akademika mroczną gębę
faceta na krótko po wypadku. Dorzuciłam mu parę sznurków koralików.
A niech mu je wiatr zaplącze we włosy.

[bozenadwa]

mayflower_1 napisała:

> > kimś). Zrób coś dla tego swojego domku, żeby stał się Twój, to
co
> lubisz, co chciałaś, żeby "zapachniało" Tobą. A jak pada deszcz,
to
> tak juz jest, że nas "nachodzi". Jutro ma być baaardzo
słonecznie.
dzieki ,wlasnie to ,to wlasnie bede robic .Do tej pory robilam tak
aby najpierw pachnialo mojej rodzinie ,ja na koncu.Dziekuje
dziewczyny,.Dzisiaj rano w drodze do pracy ))))))) !!!! wreszcie
zrozumialam to ,co niby wiedzialam ,ze wszystko da sie wypelnic
soba,A w zasadzie miloscia ,ktora kazdy z nas w SOBIE posiada,Trzeba
tylko poprostu SOBIE wlasnie ,na to pozwolic .Dotarlo do mnie ,ze
moja corcia ,jeszcze jest w domu ,.ze moj syn ,narazie wyjechal i
wroci,.I znowu zacznie mnie terroryzowac obiadami itp.A ja glupia
zamiast sie cieszyc ,ze mam teraz wlasnie dla siebie czas ,to sie
zamartwiam ,ze nie mam komu gotowac ,prac itp, CIezka
choroba,Dobrze ,ze to zobaczylam,bo teraz wiem, jakie lekarstwo mam
wziasc.

[bozenadwa]

Wiecie co mi teraz przyszlo ,ze to nie jest strata ,to co sie
dzieje ,bo ja poprostu teraz mam takie mozliwosci ,nikt mi nie
przeszkadza.Wypelnie ten dom swoim zapachem ,takim moim ,bo przeciez
jest to moj dom,i potem jak ktokolwiek wroci ,to nie bedzie mogl
mi ,tego zapachu zabrac ,bo ja dobrze sie,czuje wlasnie w takim
zapachu a nie innym .No tak ,teraz to sie jeszcze moze odezwac
Leptis.Ale ,mimo jego wpadek ,to jakos sie rozumielismy .No zeby nie
bylo ,nie zawsze ,nie zawsze.Dziekuje WAm ze jestescie ,co dwie
glowy to niejedna,I jak mamy prblem to wspolnymi silami jakos go
rozwiazemy,Pozdrawiam Bozena.

[przed.brama]

bozenadwa napisała:

> Czym wypelnic ta pustke ?? soba ?? jak mozna pustke
> rodziny wypelnic soba??
Mam nadzieję, że Twoja i moja nowa tożsamość sobie poradzi.
Znam osoby, które już sobie poradziły, a więc jest to wykonalne.
Może za wcześnie na tak trudne zadanie?

wykonalne

[zuza145]

i niezbyt trudne jak się już zacznie.
Najtrudniej zacząć.
Potem z górki- siłą rozpędu- bo życie czeka i woła- łap mnie.
No mówię wam.

ps jako wyrodna właśnie celebruję że dzieciarki wywaliłam w domu he.
Dom to ja- wszędzie mogę go stworzyć- przeszło mi podejście że dom
to konkretny adres.
Jakoś tak rok temu doszłam do takowego wniosku- i trzyma mnie on do
dzisiaj.
chyba nabieram wprawy do bycia w domu samotnie?
I dobrze. Jestem bo i wcześniej byłam przeciwieństwem nadopiekuńczej-
pomimo bycia samodzielną matka tego zwyczaju nic nie ruszyło.
Odnośnie pustki- fakt jej powstania przynajmniej dla mnie łączy się
z brakiem umiejętności rozwoju emocjonalnego w znaczeniu- braku
dopuszczenia do siebie myśli że odejście dzici z domu to jest
naturalna kolej zycia.
Ja to wiedziałam zawsze- odczuwałam bez specjalnego zastanawiania
się nad tym- więc nadal jakoś nie widzę problemu.
Trening swojego podejścia w wqersji mini mam jak prezychodzi do
decydowania- czy wyjazd z rodzinką- czy z koleżanką?
I robi mi to nic- jak decyzja jest - że z koleżanką.

[zuza145]

zapomniałam o jednym napisać- pozornie bez związku- cały ten "numer"
jaki mi się przytrafił- paradoksalnie przypomniał mi że potrafię
sama- samodzielnie.
Bo chyba uśpiłam swoje odczucia w jakiejś tam części- nie oznacza że
się leniłam- tylko czułam wsparcie poprzez fak że jest mąż-
emocjonalne.
A teraz mi się przypomniało jedno- zawsze umiałam, więc umiem nadal.
Samotnośc to stan umysłu i bywają jak można nawet tutaj poczytać
osoby które będąc w stadle małżeńskim lub w związku wolnym też czuły
się samotne.
Więc teoria- samotna kobieta - bo bez męża pada. To tkwi w człowieku
niezależnie z kim się jest na codzień.

[mayflower_1]

A wiecie, co ja ostatnio zrobiłam, czego nigdy nie zrobiłabym mając
m obok? Zrobiłam sobie domowe spa. I to do tego stopnia, że
nałożyłam sobie błoto z alg na całe ciało i szczelnie opakowałam się
folią spożywczą. Przy m to byłoby niemożliwe, a przynajmniej moje
ciało dostało trochę przyjemności

błoto

[zuza145]

a jakie to błoto ?

[mayflower_1]

A błoto powstałe ze zmieszania zmikronizowanych alg z woda

[zuza145]

[zuza145]

a te algi to jakie?

[mayflower_1]

thalgo, na allegro kupiłam

[zuza145]

niom- pomyszkuję he he he- może "tyż"