terapia małżeńska

[bolutiebolutie]

Hejka, czy ktoś z Was mogłby polecić jakiegoś dobrego, sprawdzonego
terapeutę małżeńskiego w Wawce? Z góry bardzo dziękuję i
pozdrawiam

...

[leptis]

Hej Bolu))

Stęskiniłem się za Tobą...)....
I szkoda, że się terapeutyzujesz...)

No ale niech Ci tak będzie...))

Hej Skarbie ))

[bolutiebolutie]

Hihi, ja też ostatnio o Tobie myślałam Leptisku

Taaa... wyrodny mąż wrócił skruszony i poprosił o drugą szansę...
Cóż, wygląda na to, że ją dostanie, choć szczerze powiedziawszy
raczej na nią nie zasługuje... Bez terapeuty raczej sie nie
obejdzie... A skoro już iść - to do kogoś sprawdzonego,
nieprawdaż...?

...

[leptis]

no to zmykaj do reala))
ciepło Ciebie ściskam)
Hej Bolu))

[dzul1]

Myslalam kiedys o tobie, bo nie pojawialas sie na forum, a czytalam z zainteresowaniem... A wiec jednak ratujecie. Powodzenia

[bolutiebolutie]

Dziekuję za zainteresowanie, milo mi

Tak, jednak ratujemy. Gdy już myślałam, że ułozyłam sobie życie na
nowo z kims innym, mielismy wspólne plany, gdy już pogodziłam sie z
myślą, że będe rozwódką - ni z tego ni z owego pojawił sie
skruszony, zakochany mąż... Cały czas nie wiem co robić... Zawsze
bydlak spada na 4 łapy (jak mój M), a ten, który jest dobrym
człowiekiem, z otwartym sercem, ten, który nic nie zawinił - cierpi
najbardziej...

Sama nie wiem - jak nie spróbuję ratować małżeństwa - mogę tego
kiedyś żałować... Pójdę więc w myśl zasady: LEPIEJ GRZESZYĆ, A
PÓŹNIEJ ŻAŁOWAĆ, NIŻ ŻAŁOWAC, ŻE SIE NIE GRZESZYŁO To oczywiście
troszkę z przymrużeniem oka Pozdrawiam!

[dzul1]

Najwyrazniej jeszcze kochasz i zalezy ci na daniu szansy. Sadze, ze nie nalezy robic niczego wbrew sobie, zatem rozumiem twoja decyzje.
Ja zlozylam pozew w emocjach, nie bedac jeszcze gotowa na ten krok, choc z logicznego punktu widzenia nie bylo innego wyboru.

[bolutiebolutie]

Hmmm... Kocham, tylko nie wiem którego...

Ja tez złozyłam pozew pod wpływem emocji, a te nigdy nie są dobrym
doradcą... Mój M nalega teraz, żebym go wycofała z Sądu, a ja mam
mieszane uczucia... Byłabym bardziej skłonna go zawiesić niż
wycofać. Ale z drugiej strony - ratować małżeństwo wiedząc, że pozew
wisi nad nami jak topór kata...? Kurcze, dorosłość jest
przereklamowana... Trzeba podejmować bardzo trudne decyzje, które
będa miały wpływ na cale nasze życie... Bryndza którko mówiąc...

[panda_zielona]

Witaj znowu,wiec jednak zdecydowałaś się ratować Wasze
małżeństowo.Rozumiem,że Twój mąż odstąpił od warunków,które postawił
jeszcze niedawno

Że powinnismy się
> zastanowić jak by tu uratowac nasze małżeństwo i czy w ogóle
chcemy.
> Po czym przedstawił listę swoich warunków (!!!) w stylu: musisz
> zaakceptować moje smsy do "koleżanek", musisz zaakceptować to, że
> będe ze swoimi klientami wychodził na streptease, musisz mi ufać w
> 100%, itp. Znowu ON był najważniejszy, niewazne czego ja pragnę,
> czego chcę, itp. A ja nie wiem czy chcę ratowac małżeństwo.

Jeśli zweryfikował swoje warunki i zrozumiał,to może się Wam udać.
Ale wniosku rozwodowego nie wycofywałabym zbyt pochopnie.

[danagr]

zgadzam sie z panda odnosnie niewycofywania wniosku, niech sobie wisi, moze to
da do myslenia twojemu malzowi ile pracy musi wlozyc w odbudowanie zaufania do
ciebie i zmobilizuje go, to czas pokarze jak bardzo mu zalezy na ratowaniu
malzenstwa i....zycze powodzenia.

[patgab]

a ja zlozylam pozew, wycofalam, chcielismy ratowac, myslac chyba ze
sie da w kilka dni, mala klotnia, znow pozew, rozwod byl w
czerwcu...wszystko w duuuuzych emocjach....a teraz zaluje ze nie
dalismy opasc emocjom, nie usiedlismy, nie przegadalismy nocy, nie
wyrzucilismy wszystkiego z siebie... tak strasznie tesknie za tymi
dobrymi chwilami, za domem, za poczuciem bezpieczenstwa...i dzieci
tesknia...kurcze no!

[bolutiebolutie]

Nie zamierzam na razie wycofywać pozwu. Ja zdaje sobie sprawę z
tego, że łatwo nie będzie, ale mój M poszedł po linii najmniejszego
oporu i stwierdził, że On juz zapomniał o tym co złe, nie ma co zyć
niemiłymi wspomnieniami i że musimy skupić się na przyszłości...
Ciekawe kuźwa czy byłby taki skłony do zapominania gdybym to ja Go
zostawiła z dnia na dzień i wyrządziła Mu taką krzywde jaką On mi
wyrządził... Mężczyzna - to dziwne stworzenie Bez obrazy dla
uroczych forumowiczów

[danagr]

kochana, jemu latwiej jest powiedziec, ze sie zapomina to co zle zeby uspokoic i
usprawiedliwic swoje sumienie i nie przepracowac tego, a powinno bo warto w
przypadku ratowania wiedziec jakie bledy sie popelnilo zeby jeszcze raz nie
wkraczac na ta sama sciezke. Zgadzam sie iz musicie skupic sie na przyszlosci
aczkolwiek zeby ja budowac dobrze trzeba najpierw zamknac zupelnie,
przepracowawszy, stary rozdzial. Wedlug mnie terapia i rozmowy miedzy wami
powinny pomoc, jesli beda jednakowo obupolne checi.

[bolutiebolutie]

Owszem, zweryfikował swoje oczekiwania... Zawsze uważałam, że gorzej
w małżeństwie ma ta osoba, która bardziej kocha... Teraz tą osobą
jest mój M. Gdy podczas jakiejś sprzeczki mówię, że to chyba nie ma
sensu - On od razu zmienia front, podkula ogonek i mówi, że nie
wyobraża sobie życia beze mnie. A ja? A mnie jest z tym źle, bo ja
nigdy nie byłam osobą wyrachowaną, wyzutą z uczuć, wykorzystującą
sytuację dla osiagnięcia własnych korzyści... Chyba jednak musze
taka być, żeby M nie wszedł mi znowu na głowę, nie wykorzystywał
mnie, nie wpędzał w poczucie winy i nie wsadził z powrotem w
tenkierat w którym zyłam, mając klapki na oczach... Życie pokaże co
dalej...

[kasiapfk]

Witam - piszę pierwszy raz. Mam sprawdzonego terapeutę:
pan Andrzej Wiśniewski - trudno się do niego zapisać, bo terminy
odległe, ale ma doświadczenie i mądrośc życiową. Przyjmuje chyba w
Laboratorium Psychoedukacji na Katowickiej.
p.s. przepraszam, że tak bez przedstawienia się - czasem Was
podczytuję.

[bolutiebolutie]

Bardzo Ci dziękuję, zaraz poszukam do Niego numeru w necie

[kasiapfk]

Bolutie, trzymam mocno kciuki, telefon do LAboratorium tu:
www.lps.pl/test/kontakt/