jak to jest - miłość i nienawiść

[kobieta306]

Witajcie, napisałam w którymś poście, że kocham i nienawidzę. Jarkoni nazwał
mnie dziwną kobietą. A przecież od miłości do nienawiści dzieli nas bardzo
mała granica. Można kochać jeszcze i nienawidzić już. Kochać za to co było i
nienawidzić za to co się stało. Czy jestem dziwna? PS. wpuściłeś mnie tym
Jarkoni w stan głębokiej depresji ale przyznaje że jestem ostatnio
nadwrażliwa.

Bo to jest dziwne...

[tricolour]

... z odległej perspektywy, gdzie "to co się stało" już wchodzi w skład tego "co
było". Przyznam, że na bieżąco można kochać pamięć o małżonku i oddzielać tą
pamięć od bieżącego zachowania.

Czyli kochasz go za to jaki był, a nienawidzisz za to, co zrobił. Z czasem to,
co zrobił przejdzie w stan tego, jaki był i Twoje "rozdarcie" nabierze większej
harmonii i przestanie boleć.

"od miłości do nienawiści dzieli nas bardzo mała granica" - prędzej coś tragicznego.

[akacjax]

A może to kwestia nierozróżniania emocji, nazewnictwa?
Uczucie, którym piszesz "Nienawiść" to niekoniecznie antymiłość, ale może złość
na maksa. A to, że kogoś kochamy, a jego zachowania nas złości może mieć miejsce.
Nienawiść w sensie niekocham-w stanie teraźniejszym raczej nie może istnieć.

Szkoda wpadać w depresje, lepiej zastanowić się co naprawde czuję.

[kobieta306]

Tak, możesz mieć rację. To chyba jest bardziej żal jak nienawiść.

[mariefurie]

Albo też, to co kochalismy było pewną iluzją. A zaraz potem zaczynamy kochac-nienawidzić czyli z jednej strony trwac w tej iluzji i z drugiej nienawidzić stanu uświadomienia sobie siebie i przejrzenia na oczy i ujrzenia stanu rzeczywistego. Bo to boli....te nieprawdziwe stwory ( w naszej głowie) i swego rodzaju fatamorgana - jak się na oczy wreszcie przejrzy. A żal się rozsatć, bo swiadome wycowanie się z takiego układu oznacza powiedzenie sobie - źle wybrałem(am), xle oceniłem(am). Powiedziec sobie - pomylilem (am) się.
Kiedy da sie sobie prawo do błędu i dodatkowo zaakceptuje się popełniony błąd - wtedy dopiero mozna zaczynać zycie od nowa.

ps. nie jstes dziwna. po prostu jesteś na etapie szarpania się sama ze sobą. To też przejdzie. Nie przejmuj się.

Myślę,

[tinyhappy]

że wiem, co czujesz. Niestety. I jest to ogromny żal, o to, co się stało i o to,
co już nigdy nie będzie naszym udziałem. Niestety.

[dsz27]

Też myślę, że to raczej żal i jakaś frustracja, że człowiek którego się kiedyś
mocno kochało, zachowuje się teraz tak a nie inaczej lub że zrobił to co zrobił
i w jakiś sposób nas skrzywdził. To może być żal do siebie (nie potrzebny!), że
coś nam nie wyszło....ale zobaczysz z czasem emocje opadną i popatrzysz na to z
zupełnie innej, nowej perspektywy. Zachowanie byłego będzie Ci po prostu
obojętne, sama się zdziwisz jak to wszystko się zmieni
Powodzenia i głowa do góry!!!
Dominika

[kobieta306]

Najgorsze jest to, że człowiek dowiaduje się o sobie tyle bzdur , nieprawdy,
fałszywych ocen, że rodzina ex robi z człowieka kogoś kim się nigdy nie było. Są
granice do których można się posunąć w oczernianiu ,ale gdy staje się to już
podłe to wtedy przychodzi ten żal. Zaufało się komuś, a teraz ten ktoś jest
zwykłym podłym .....i to w imię czego? Tych paru setek , które można wyrwać na
tragedii.

[sbelatka]

a ja się tak zastanawiam - kobieto - a jak sie czuje nienawisc??
bo jak milośc- to CHYBA wiem...choc czy to co mysle,ze milosc - to
miłośc.. czy cos innego.. hm..

ale z nienawiścią to już mam całkowicie klopot..

taki troche abstarkcyjny bo sie nigdy o poczucie nienawisci raczej
nie otarłam..

[kobieta306]

Zazdroszczę , że się o to nie otarłaś, naprawdę. To jest okropne uczucie. Nie
wiem jak opisać - żal, bezsilność, życzysz tej osobie źle choć tak naprawdę nie
życzysz jej źle, oszukanie, niedowierzanie, że to wszystko się dzieje -
mieszanka wybuchowa. Może to nie jest nienawiść ale co to jest w takim razie?

[johndonne]

Ból zawodu.
Jak już tak masz, Bogu dziękuj.
Mogło być o wiele gorzej.
Jesteś na dobrej drodze.

Trzymaj się.

[ona_37]

kobieta306 napisała:

>nie wiem jak opisać - żal, bezsilność, życzysz tej osobie źle choć tak naprawdę nie
> życzysz jej źle, oszukanie, niedowierzanie, że to wszystko się dzieje -
> mieszanka wybuchowa. Może to nie jest nienawiść ale co to jest w takim razie?< To minie,w takch sytuacjach "targają" Tobą zmienne emocje.Pamiętajchoć nie używa sie w życiu słów:ZAWSZE,NIGDY I WSZYSCY)nie rzycz nikomu zle i nigdy nikogo nie przeklinaj nawet najgorszego wroga.

[chalsia]

> wiem jak opisać - żal, bezsilność, życzysz tej osobie źle choć tak naprawdę nie
> życzysz jej źle, oszukanie, niedowierzanie, że to wszystko się dzieje -
> mieszanka wybuchowa. Może to nie jest nienawiść ale co to jest w takim razie?

to NIE jest nienawiść.
A co to jest - dokładnie wymieniłaś przeróżne uczucia, które Tobą teraz miotają.

[sauber1]

kobieta306 napisała:

> Czy jestem dziwna?

Na tak zadane pytanie trudno jest mi jednoznacznie odpowiedzieć, ale myślę że na
pewno tak, skoro tu też piszesz wiele, a i bardzo ładnie

[kobieta306]

ale Ty tez piszesz wiele i bardzo ładnie, więc jest nas dziwnych więcej

[atilka]

Chyba cie rozumiem. Toez to przechodziłam, i byc może przechodzę.
Nie czułam nienawiści, czułam ogromny smutek, ból, i niedowierzenie.
Osoba która b.kochałam, zostawiła mnie po 10latach w 3 miesiącu
ciązy. Wmawiając mi, że mnie kocha, tylko stałam się nieznośna i
niedowytrzymania więc odchodzi. A teraz, nadal czuje smutek, czasami
przez mysl mi przeleci przypomnienie fajnej chwili, ale to juz nie
ból i nie miłość, poprostu jakiś sentyment. Nie wspominam juz
naszych miejsc, piosenek itd, wolę się z nim nie widywać i nie
rozmawiać, bo mimo wszystko to jakies rozgrzebywanie ran, i
zdziwienie, że "skoro tak dobrze nam sie rozmawia" to nie jesteśmy
ze sobą, i ciągłe jego zdrobnienia "CZeśc Agniesiu co u ciebie, jak
nasz synek?" Staram się utrzymywac jak najbardziej oficjalne
kontakty, a on za to stara sie utrzymac jak najbardziej przyjazne
relacje, żeby móc pokazac kolejnej lasce ze zyje z eks we
wspaniałych relacjach i kocha synka (raz na mc) nad życie. Bo która
z pełną swiadomością zwiąże się z pustakiem, niedojrzałym facetem i
manipulatorem. Po cichu nazywam go WYDMUSZKA )

[chalsia]

> Bo która
> z pełną swiadomością zwiąże się z pustakiem, niedojrzałym facetem i
> manipulatorem.

ooo, uwierz, że sporo takich jest. Liczą się dla nich "gacie w szafie".

[kasiapfk]

Oj Chalsia ma rację. Desperatek cały świat... hihihih,a dobrze im
tak.

[kobieta306]

To co piszesz to strasznie smutne. Facet,który potrafił zostawić żonę w 3
miesiącu ciąży to nie wydmuszka, to zwykły podły mały człowiek i aż się cisną na
usta inwektywy, których by to forum nie zniosło przez netykietę. Takiego buta
nie szkoda. Mi mojego też nie jest szkoda. Tylko sama mam 2 dzieci i kiedy
patrzę jak one, z tą swoją szczerą ufnością czekają na niego, to płaczę. Nie tak
miało być. A on co robi - kombinuje jak koń pod gór żeby im alimenty zmniejszyć.
A one go tak kochają

[mamazuziaka]

oj skąd ja to znam,.przezywam to samo co Ty -kobieto306 choć powoli jak to mówią
'co z oczu to z serca",czuję ogromny żal do niego przede wszystkim,ale myślę,że
zapłacił za całe zło ,które robił,bo w głębi wierzę, że zło wraca do tego co je
czyni.
Uczucia i sytuację Atilki tez znam troszkę z autopsji bo oczywiście w oczach
(szczególnie innych kobiet-jako potencjalnych jego wybranek) muszą jawić się
jako kochający tatusiowie i w zgodzie zyjący z ex byli mężowie, których to żona
tak skrzywdziła oczywiście ,że biedak musiał się z nią rozstać ale to wsystko
oczywiście dla dobra dzieci, są takie, którym w to graj ,ale są i kobiety
,których takie bajki nie biorą , no różni ludzie chodzą po tym padole..
Ale do rzeczy-kobieto-czas,czas podobno leczy rany,zaciera,zamazuje i obrazy i
uczucia, po prostu staraj się żyć dalej i dbać o to co masz, a jeśli sprawi to
Tobie satysfakcję to pokaż im, że sobie radzisz, że masz prac, że dobrze bawisz
się ze swoimi dziećmi, że nie "przejmujesz" się zaistniałą sytuacją a zobaczysz
jak będą wtedy wściekli, a jeśli nie chcesz w ten sposób to sama dla siebie tak
rób a i Twoje dzieci z czasem, gdy troszkę dojrzeją zrozumieją jak mają się
zachowywać.(przynajmniej aj mam taką nadzieję w stosunku do swojego dziecka)..
ech,przeziębiłam się

[nangaparbat3]

kobieta306 napisała:

Tylko sama mam 2 dzieci i kiedy
> patrzę jak one, z tą swoją szczerą ufnością czekają na niego, to płaczę. Nie
tak miało być. A on co robi - kombinuje jak koń pod gór żeby im alimenty zmniejszyć.
> A one go tak kochają

Nie gniewaj się, ale musze to powiedzieć: powinnaś się cieszyć, że dzieci z
ufnością czekają na swego ojca, że go kochają. To IM jest to najbardziej potrzebne.
Jesli będziesz płakać, one prędzej czy później - raczej prędzej - zaczną mieć
poczucie winy, że kochaja swego ojca. A niewiele gorszych rzeczy moze je w zyciu
spotkać.

[kobieta306]

wiem wiem. Nigdy nie mówię źle o nim, dbam o dobre kontakty z dziećmi, bo wiem
że to dla nich ważne. Tylko w środku aż boli, że nie będziemy pełną rodziną.
Staram się jak mogę aby relacje ojca z dziećmi były jak najlepsze. Nie wzbudzam
w nich poczucia winy za nic, chronię jak umiem, tato jest dla nich najlepszy i
mama też. Mówię tylko o tym co ja czuję. Przy nich nie płaczę, a przynajmniej
staram się bardzo mocno. Płaczę jak jestem sama, w poduszkę.

kobieta306

[aron95]

Po przeczytaniu nasunęły mi się słowa Marka Aureliusza które dziś czytałem a
Tobie polecam ;

Boże, daj mi cierpliwość, bym pogodził się z tym, czego zmienić nie jestem w
stanie. Daj mi siłę, bym zmieniał to co zmienić mogę. I daj mi mądrość, bym
odróżnił jedno od drugiego.

[kobieta306]

o widzisz - to Ci powiem, dobre jest

[atilka]

Rzeczywuiście są takie desperatki albo naiwniaczki, chociaż sama
wiem jak on potrafi przedstawiać siebie w samych superlatywach.
Nawet zdażyło mi się, że któraś z kolejnych jego lasek, zadzwoniła
do mnie, żebym go odwiedział w szpitalu, bo miał wypadek. Myslała,
że jesteśmy przyjaciółmi i on ma świetny kontakt z synem.
Uświadomiłam ją że synek nie widzial ani nie słyszał go przez
ostatnie pół roku, nie mogła w to uwierzyc bo on tak cierpi z powodu
roztania z synkiem, i nawet opowiadał jej że go odwiedza i co razem
robią! A eks od urodzenia synka wpadła na 15 min raz na 3miesiace
zrobic zdjęcia synkowi, a potem ze łzami w oczach pokazywał je nowym
kolezanką!!! Teraz ma kolejną, a ja sie cieszę , że chyba mój tato w
niebie uchronił mnie przed ślubem z nim i byciem do końca życia.
Nrazie jestem sama, czasami jest mi ciężko, ale i tak sie cieszę, że
nie jestem z nim, a na każda kolejną next patrzę z politowaniem i
współczuciem bo wiem w co się pakują.

[sauber1]

"Zraniona miłość może wywołać takie same skutki co nienawiść"

[kobieta_na_pasach]

ja uwazam,ze jesli milosc byla prawdziwa to zawiedziona musi skonczyc sie
nienawiscia.

[nangaparbat3]

kobieta_na_pasach napisała:

> ja uwazam,ze jesli milosc byla prawdziwa to zawiedziona musi skonczyc sie
> nienawiscia.

To ja uwazam dokladnie na odwrót.

[kobieta_na_pasach]

nangaparbat3 napisała:

> kobieta_na_pasach napisała:
>
> > ja uwazam,ze jesli milosc byla prawdziwa to zawiedziona musi skonczyc sie
> > nienawiscia.
>
> To ja uwazam dokladnie na odwrót.

no i super

[sbelatka]

przedziwny jest ten twoj pogląd na przemianę milości...
smutny...

i jakie to szczęście, ze chyba jednak mało powszechny

[maza15]

kobieta_na_pasach napisała:

> ja uwazam,ze jesli milosc byla prawdziwa to zawiedziona musi
skonczyc sie
> nienawiscia.

Ileż to razy chciałam wzbudzić w sobie nienawisć do exa...byłam
przekonana,że wtedy łatwiej bym zniosła rozstanie.Wtedy wszystko
byłoby jednoznaczne...nienawidzę i koniec.Nigdy mi się to nie
udało.Krótko po rozwodzie bardzo bolało to nasze "porozwodowe
porozumienie",no bo jak to - skrzywdzil mnie,a we wszystkim się
dogadujemy bez problemu.Teraz po blisko trzech latach wiem ile ta
nienawiść mogła zniszczyć,zatruć.Nie widujemy się często,ale
potrafimy rozmawiać ,a w sprawach dzieci trzymać jeden front.
Jestem przekonana,że w moim przypadku(!) dalsze
trwanie,naprawianie,czekanie niczego na lepsze by nie zmieniło,wręcz
przeciwnie,wtedy może by się pojawiła nienawiść.Nie jestem
zwolennikiem trwania w związku do takiej ostateczności.Wystarczy
pewność,że nie ma czego naprawiać.Przedłuzanie agonii jest zbędne.