i zyli dlugo i nie szczesliwie...

[miriam73]

Rozwodze sie.
Moj maz po 16 latach malzenstwa stwierdzil, ze mamy niezgodne
charaktery i zlozyl pozew o rozwod.
Nie bylo mi latwo, ale postanowilam wziac sie w garsc i po kilku
nieudanych probach zbudowania czegos na gruzach odpuscilam.
Zgodze sie na ten rozwod. A niech tam...
Troche sie boje, mam 9 letnie dziecko i musze myslec przede
wszystkim o tym, zeby jemu zycie sie nie skrzywilo przez nasza
decyzje.
Duzo myslalam ostatnio o calym swoim zyciu z NIM. Tak naprawde od
poczatku to byla farsa. On robil co chcial, realizowal sie zawodowo,
rozwijal pasje i zainteresowania, spelnial sie.
A ja? Zona swojego meza. Kompromisy zawsze satysfakcjonowaly JEGO
nie NAS. Nas chyba nigdy nie bylo... Zwiazalam sie ze skrajnym
egoista. Czlowiekiem, ktory uwaza, ze o problemach sie nie rozmawia,
bo to czepialstwo. Problemy same sie rozwiazuja
Nie bylam tez swieta,ale nigdy nie dopuscilam sie zdrady,
nielojalnosci i zadnej formy zemsty na moim prawie ex. Chcialam byc
w porzadku. Zaluje, bo on nie jest tak mily. Ostatnio dowiedzialam
sie, ze nagrywa nasze klotnie, zainstalowal program monitorujacy w
komputerze (teraz pisze z laptopa brata), szuka na mnie hakow.
Jednoczesnie zlozyl pozew bez orzekania o winie, ale mysle, ze to
zbieranie hakow to zabezpieczenie sie przed ewentualnym moim
rzadaniem orzeczenia o winie.
Pierwszy jego zwiazek (10 lat temu) wybaczylam. Myslalam, ze jak
bede "dobra", to on bedzie mnie bardziej cenil. Lipa. Kiedy
dowiedzialam sie, ze znowu spotyka sie z inna kobieta, z ktora
rzekomo nic go nie laczy, ale jak oswiadczyl "najbardziej boi sie,
ze zabronie mu sie z nia spotykac", wscielkam sie.
Mysle sobie, ze mimo strachu o to co przede mna, bede szczesliwa.
Nikogo w zyciu nie kochalam tak jak ex. Ale tez nie wiem co to
znaczy, kiedy kobieta jest kochana. Kiedy czuje sie wazna, jej zycie
jest istotne, znajomi i rodzina nie sa bezadzijni, kiedy jest
doceniana za to co robi, kiedy ma oparcie w partnerze.
Mam nadzieje, ze jeszcze nie jestem za stara, aby sie o tym
dowiedziec.

Te niezgodne charaktery, o których piszesz...

[tricolour]

... mają długie nogi.

Alimenty na dziecko (ok 1000zł i od zaraz) połowa majątku beż żadnej
dyskusji (jeśli prawnie się należy) - to Twoje dwa filary
ropoczynające przyszłość na gruzach małżeństwa.

[kicia031]

połowa majątku beż żadnej
> dyskusji

Poszukac dowodow zdrady i w zamian za nieorzekanie o winie 3/4
wspolnego majatku. I tak mu sie to oplaci, bo nie bedzie placil na
ciebie alimentow.

[miriam73]

Moj prawie ex ostatnio stwierdzil, ze 500zl ktore przelewa mi na
konto na utrzymanie dziecka, to za duzo, a mnie to on utrzymywal nie
bedzie... Nie obchodzi mnie to zbytnio, ale nie spodziewalam sie, ze
pieniadze na jedynego potomka bedzie trzeba wyszarpywac od niego
sila. Nie wiem ile zadeklarowal w pozwie, bo go jeszcze nie
dostalam, ale na mniej na pewno sie nie zgodze.
Co do majatku, to wszystko co mamy lacznie z mieszkaniem jest
wspolne. On myslal, ze jesli wiekszosc sfinansowali jego rodzice, to
mi sie nic nie nalezy. Na szczescie prawo mowi inaczej
Poniewaz nie wyprowadzil sie nie jest lekko. Ostatnio powiedzial, ze
to ja powinnam sie wyniesc z dzieckiem do swoich rodzicow, bo maja
dom i mieszkaja w tymsamym miescie, ale figa z makiem. Mieszkanie
jest w polowie moje, jest to DOM mojego dziecka, czego maly rozumek
mojego ex nie obejmuje, wiec wyprowadzka to ostatnia rzecz jaka
zrobie. Rozwod to bedzie pikus przy tym, jaka walke bede musiala
stoczyc przy sprawie o podzial majatku...

[tarantula007]

No ... prawie jakbym czytała o swojej sytuacji... jota w jotę
niemal... co prawda jego rodzice nic nie finansowali, ale zdaniem
nibymęża , 4/5 jest jego... a moje to właściwie nic... Tyle, że u
mnie przeszłość jakby trochę bardziej dramatyczna ...

[bachantka]

z tego co piszesz to ten rozwód to fajna rzecz dla ciebie, nie jesteś za stara,
wszystko przed tobą, ale nie daj się wymanewrować, koniec kompromisów, skoro to
on chce rozwodu to może tym razem niech ewentualne kompromisy będą takimi, które
zadowolą ciebie? nie uważasz ze po tych 16 latach twojego życia coś ci się
należy? jeśli byłaś zdradzana, orzekanie o winie (jego winie) oznacza dla ciebie
alimenty, a kasa po rozwodzie się przyda, walcz o alimenty, nalezą się dziecku i
tyle i jeśli chcesz o nie zadbać, to zacznij od zadbania o zaplecze finansowe

powodzenia i nie poddawaj się dziewczyno, dobrze będzie, tzn. będzie paskudnie,
ale potem będzie już coraz lepiej i lepiej


B.

[miriam73]

Nie jestem pewna, czy rozwod to dla mnie fajna rzecz. Nie
przewidywalam takiego scenariusza mojego zycia. Mysle tez, ze byc
moze w tym ostatnim przypadku rzeczywiscie nie doszlo do "zdrady" w
ogolnie pojetym znaczeniu. Niemniej zdradzona sie czuje. To JA
mialam byc kobieta jego zycia, to ze MNA mial dzielic sukcesy i
porazki, to do MNIE mial przychodzic, zeby sie wygadac.
Znalazlam notes, w ktorym w formie listu pisal do tamtej, jak bardzo
chcialby byc blisko niej, jak chcialby sie do niej przytulic i
poczuc zapach jej wlosow, jak dobrze sie czuje, kiedy ona jest
obok... On twierdzi, ze to nie mialo znaczenia, ze przeciez on nigdy
jej tego nie pokazal, nie powiedzial. Wiec o co mi chodzi, jaka
zdrada?
A jednak. Wzbudzil we mnie gorycz i poczucie bezwartosciowosci.
Spowodowal, ze zaczelam go sprawdzac i kontrolowac dowiadujac sie
przy okazji, ze juz dawno nie jestem czescia jego zycia. Ma
przyjaciol i znajomych, z ktorymi spedza czas, dyskutuje, dzieli sie
soba. I jak sie okazalo JA nie mam wstepu do tego swiata. To
uslyszalam. Jego zycie ze mna to odrebna rzecz. Kazdy ma prawo do
prywatnosci...
Nigdy go nie ograniczalam, jego pasje i praca wymagaly wyjazdow.
Godzilam sie na wszystkie. Rowniez te, gdzie jezdzil z kolezankami.
Ufalam. Wierzylam, ze skoro mowi, ze jedzie z inna kobieta, to jest
to tylko kolezanka, inaczej po co by mowil. Mogl swobodnie sklamac,
przeciez nie sprawdzalam go. O kobiecie z notesu nie wspominal.
Teraz twierdzi, ze moja zazdrosc i to, ze nie potrafilam spokojnie
zrozumiec, ze to tylko przyjazn spowodowaly rozpad zwiazku.
Moze rzeczywiscie powinnam byla mu uwierzyc??

[kasiapfk]

Miriam,
Pozamiatane juz jest. A to, o czym piszesz, dla mnie jest zdradą. I
tchórzostwem pierwszej wody.
Eksowi błogosławieństwo na drogę. A sobie szczęścia w nowym życiu

[kasiapfk]

Miriam, jak ja Cię rozumiem i jestem przykładem, że można się
wyzwolić i zostać z domem i cudownymi dziećmi
I śmiać się znowu pełnym sercem! i oczami, i całą sobą.

nie szczesliwie...pisze sie razem

[rarely]

[miriam73]

Wcale niekoniecznie razem. W przypadku, kiedy wyraz NIE jest nie
tyko zaprzeczeniem, ale takze wprowadza przeciwstawienie, piszemy
wyrazy rozdzielnie. W tytule watku to wlasnie chcialam osiagnac
dlatego z premedytacja nie napisalam wyrazow lacznie.
Pozdrawiam

to jakas autorska teoria

[rarely]

[miriam73]

nie, slownik ortograficzny, rozdzial o pisowni rozdzielnej partyluly
NIE

[2008anula]

Strasznie przykro. Ja mam maly staz ale ostatnio potwierdzilam swoje podejrzenia
ze jest nie najlepiej, jak zrobilam sobie test na stronie ego-psychologia.com.
Tam wlasnie juz w tescie pytaja np. kto idzie na kompromis - niestety chyba nie
bede oryginalna jak powiem -

[knokkelmann1]

trzymaj sie. twój maż to kawał szmaciarza i tyle. Wyciągnij ile się da i na
razie. Nie jest warty nawet splunięcia. Jest szubrawcem 1 wody, osobą która żywi
się twoją miłością i cierpieniem. Znam, jako mężczyzna, doskonale to uczucie. I
ten sposób myślenia - jak ja jestem w porządku to i ta druga strona tez będzie.
Kiedy przechyli się już miara, trzeba wziąć co twoje i pożegnać się grzecznie.
Nie odpuszczać. Tacy ludzie nie są tego warci. Gnoje. Niezgodne charaktery. K...
mać, co z prostak. Najlepszego.

[miriam73]

Nie ukrywam, ze wazne jest co do mnie napisales knokkelmann1. Moj
nadal maz wpajal we mnie cale zycie, ze jego egoistyczne i samolubne
myslenie jest zwiazane miedzy innymi z tym, ze jest mezczyzna. A
faceci tacy sa. Moze na poczatku malzenstwa nawet w to wierzylam,
ale lata obserwacji i doswiadczenie zyciowe spowodowaly, ze coraz
bardziej zaczelam w to watpic... Miedzy innymi dzieki takim facetom
jak Ty.
Oczywiscie jego zdaniem rozpad zwiazku to moja wina. Bo usilowalam
rozmawiac o rzeczach, ktore mnie draznily (czyli czepalam sie).
Najbardziej zaluje, ze tyle lat pozwalalam soba manipulowac. Ze tak
bardzo chcialam z nim byc, ze przestalam dbac o SIEBIE. Tak naprawde
to cale zycie bylam sama. Przkleilam sie do niego i wydawalo mi sie,
ze nie potrafie zyc jako samodzielna jednostka.
On chyba tez tak myslal i teraz jest nieco rozdrazniony sytuacja, ze
nie placze po katach (a jesli to robie, to nie przy nim), nie
histeryzuje, nie zloszcze. Staram sie przyjac to co nieuchronne z
godnoscia. Radze sobie. Mam niezla prace, wyjechalam z dzieckiem na
wakaje, jestem spokojna.
Tylko tez zal i gorycz... To uczucie porazki i jednak strachu o to
co przede mna... Ale to minie. Wiem to.
Teraz jestem na wakacjach. Wracam do domu w weekend i pewnie znajde
w skrzynce awizo na polecony z sadu...

[gibbo]

Ja też czekam na awizo. Znam z grubsza treść pozwu jaki wysłała moja żona, ale otwieranie skrzynki po powrocie z pracy jest katorgą. Będzie, nie będzie? Zaproponowała rozwód bez orzekania winny i chce go przeprowadzić w expresowym tempie. Jak zapytałem czy kogoś ma, to usłyszałem "nie". Okazało się, że jednak ma i to prawdopodobnie od kilku miesięcy. Zaproponowałem, żeby się po prostu do niego wyprowadziła i zostawiła mnie i nasze córki. Znowu usłyszałem "nie". Nie bardzo wiem co mam ze sobą zrobić. Ciągle się łudzę, że jakoś uda mi się ją przekonać do odejścia. Jeżeli się uprze, a wszystko na to wskazuje, to nie będę miał żadnych szans przed sądem. W naszym kraju dzieci nie przyznaje się ojcom. Wszystko to ciągnie mnie w dół, nie podejmuję decyzji o swojej własnej przyszłości, a powinienem.
Trzymaj się. Zazdroszczę ci wakacji, przynajmniej możesz chociaż trochę odsapnąć.

[miriam73]

Masz chociaz ta przewage, ze "mniej wiecej" wiesz, co jest w pozwie.
Moj malzonek oswiadczyl mi, ze ma mnie dosyc 3 miesiace temu. Nie
potrafil sie postarac nawet o potrzebne dokumenty do pozwu, akty
dalam mu sama, bo przedluzajacy sie stan czekania na nieuchronne byl
nie do zniesienia. I co? Nadal nic przez ponad miesiac.
W zeszly piatek po kolejnej nocy zadawania sobie pytan, rozwazania
dalszych posuniec i zastanawiania sie nad tym, ze moze jednak
wszystko sie ulozy (cholera, nadal go kocham, moze to moja wina,
moze powinnam byc bardziej wyrozumiala itp., itd.) poczulam, ze
znowu zaczynam myslec sercem nie rozumem.
Zapytalam go rano co dalej. Rzucil mi w twarz dowod wplaty z sadu za
zlozenie pozwu. Z data zgodna z data jego urodzin. Nie ma to jak
zrobic sobie prezent urodzinowy
I troche mi ulzylo. Bo to juz jest jakis ruch. A nie czekanie.
Moglam co prawda zlozyc pozew sama. Ale nie chcialam. Z dwoch
powodow. Po pierwsze wyznaje zasade, ze jak sie jest ze soba, to
naprawde w kazdej sprawie mozna sie dogadac, a nie jak tchorz
zbierac zabawki i uciekac (nie biarac pod uwageo czywiscie extremow
w stylu picie, bicie i znecanie, bo to inna bajka).
Po drugie chce, zeby to ON wzial odpowiedzialnosc za odejscie. I
wtedy, kiedy zacznie tego zalowac (a pewna jestem, ze zacznie), nie
bedzie mogl mi zarzucic, ze to ja go zostawilam.

[a.niech.to]

Konsultowałeś się z adwokatem?

[miriam73]

Jesli chodzi o adwokata - tak, bylam na jednym spotkaniu, takim
pobieznym i wstepnym. Mam to szczescie, ze brat mojej najlepszej
przyjaciolki ma kancelarie. Jak przyjdzie pozew, bedziemy z nim
przygotowywac odpowiedz.
Poniewaz poki co nie zamierzam walczyc o udowodnienie winy, mysle,
ze rozwod przeprowadze bez adwokata.
Natomiast jesli chodzi o sprawe podzialu majatku, nie omieszkam
skorzystac z jego uslug. Tym bardziej, ze jesli chodzi o koszty beda
zdecydowanie zminimalizowane z racji dlugoletniej znajomosci.

[knokkelmann1]

Nie dawaj sobie wmawiać, że cokolwiek jest Twoją winą. Nie, nie i raz jeszcze nie. Jeżeli prawdą jest to co napisałaś w poście to własne poczucie `bycia fair` wobec niego i uczucia które mu ofiarowałaś stawia Cię na wygranej pozycji. Uczciwość zawsze zwycięży w starciu z nikczemnością - wcześniej czy później. Jeżeli go kochałaś/kochasz to znaczy że dostał od Ciebie bardzo wiele. Jeżeli nie potrafi tego docenić, to niech odda to co jest Ci winien. Czerp z tego siłe i dobry humor. Musi zapłacić za Twój płacz, nerwy i to obrzydliwe uczucie bezsilności, porażki i zagubienia. Nie chodzi mi tu o wymiar stricte finansowy ale o to żeby zrozumiał, że nie można krzywdzić osób które komuś ofiarują miłość. A czy wynagrodzi Ci to finansowo, własnym złym humorem czy rozpadem związku z inną kobietą to tym lepiej.
Ja w podobnym piekle przeżyłem 11 lat. Spadłem na samo dno, na szczęście nie mieliśmy dzieci. Byłem upodlony do granic wytrzymałości - jeszcze trochę i było by ze mną bardzo bardzo źle. Zawalone studia, wiecznie zły humor, poczucie spartolonego życia itp. Ale wszystko ma swoje granice. Ile można? Zacząłem nazywać rzeczy po imieniu - kurestwo jest kurestwem i koniec. Jak mi ktoś robi krzywdę i trąbi przy tym że to moja wina - to jest zwykłym gnojem i koniec. A jak chce odejść (albo lepiej mnie zostawić) to niech spie... jak najdalej. Nie ma innego sposobu. Dobrem na złość nie poradzisz. I co najlepsze - 2 lata po rozstaniu przyszła do mnie skowycząc o dalsze bycie razem - na moich warunkach byle tylko być ze mną. Ale kto mi odda te lata poniżenia i ten żal. I smutek, że człowiek kogoś kochał a uczucie to było nic nie warte, albo co gorsza obracało się przeciw Tobie. Dlatego trzymaj się bo i tak jesteś wygrana, a on... jeszcze wróci, zapłakany mały gnojek, kopnięty w dupę przez życie i kobiety. Najlepszego

[miriam73]

I sie poplakalam...
Wbrew temu co mowia mi wszyscy wokol, ze powinnam teraz go
zniszczyc, zalatwic i nie wiem co jeszcze - nie potrafie. Nie czuje
potrzeby odgrywania sie na nim, krzywdzenia go, mszczenia sie.
Poniekad wyplywa to chyba stad, ze wierze w to co napisales -
uczciwosc, dobro i milosc predzej czy pozniej procentuje. Mam
nadzieje, ze w mojej bajce tez tak bedzie...
Ps. Ostatnio ON mi powiedzial, ze jestem egoistka, bo zadam 500 zl
miesiecznie na syna, a jesli ON bedzie sie musial wyprowadzic i
wynajac mieszkanie, to zostanie mu na zycie tylko 1000 zl!
Biedaczysko...

[knokkelmann1]

To teraz to ty jesteś egoistką? znowu to samo.... jak już pisałem, on się tym żywi, to mu sprawia przyjemność - że Ty się martwisz, że nie chcesz się odgrywać, że okazujesz mu swoje uczucie. To jego paliwo - jak się nie postawisz to on nie zrezygnuje z tego za szybko. Przecież miło jest ranić i patrzeć jak boli innych, prawda? Jest parszywym tchórzem. Ale on ma nie dyskutować - ma za to uregulować to co jest Ci winien i się, w miarę grzecznie, pożegnać. Niech się buja z inną - zobaczysz jaką będziesz miała satysfakcje jak ten mały króliczek wróci - na tarczy, pojękując, jak to bywa w przypadku takich twardzieli. Wtedy przetestujesz raz jeszcze swoje uczucia - na razie trzymaj się i nie daj się. Wygrasz na pewno

[miriam73]

Nie wiem, czy chce miec satysfakcje. Nie kreci mnie czyjes
nieszczescie. Choc gdzies w srodku wierze, ze za kazde slowo, gest i
zachowanie kiedys bedzie musial zaplacic. Tylko ze wtedy nie bedzie
mnie to obchodzic. Przynajmniej taka mam nadzieje.
Nie zniknie z mojego zycia, jest ojcem mojego dziecka i tego nie
zmienie. Musze nauczyc sie zyc bez niego. Dla siebie i syna. Musze
nauczyc sie, ze sama dla siebie jestem najwieksza wartoscia.
Walczyc zamierzam tylko o to, co mi sie prawnie nalezy - przede
wszystkim po to, zeby zapewnic dziecku spokojna przyszlosc.

[miriam73]

13 listopada, żeby było śmieszniej w piątek, mam rozprawę rozwodową.
Wiele myśli kotłuje mi się w głowie. Trochę strachu, ciekawości,
żalu... Wszystko się zmieni.
Staram się wierzyć, że na lepsze...

[kasiapfk]

Miriam, będzie dobrze.

[miriam73]

Jutro rano rozprawa.
Dziwnie mi jakoś...

[1elizka]

Miriam73Moja sprawa rozwodowa jutro o 9.00.Dostaje głupawki na
maxa.

M/elizki

[leptis]

Trzyma kciuki za Wasz spokoj dzisiaj.

Wasz konkret dzisiaj z rana to dobry wyglad,
bez potarganych powiek placzem, bez spowolnionych ruchow glupawkami.

Jeszcze z siedem dni do Nitkowych, urodzin i
i nie zycze sobie smutku na forum w takie swieto

badzcie konkretne a jak czujecie ze sie gubicie,
po prostu wezcie cos do pisania i piszcie,
piszcie szlaczki, wzorki badz sensowne procesowe notatki

Dwie siodemki dla Was z Krakowa na szczescie przesylam

ME Uwazajcie na Siebie

[1elizka]

Wielkie dzięki za wszelkie wsparcieNie dostałam głupawki, nie
płakałam. Sprawe rozwodową odroczono na czas zakończenia sprawy
karnej, czyli minimum do 1 grudnia. Co potem? nie wiem, będę z Wami.
Każdego dnia uczę sie na nowo wiary w dobrych ludzi. Dziękuje i
pozdrawiam.

[miriam73]

Witam po przerwie.
Z wielką radością pragnę ogłosić, że mam SWÓJ komputer bez programów monitorująco-szpiegujących i innych pluskiew
Mogę pisać co myślę bez żenujących uwag i krytyki - chyba, że mój prawie-ex-mąż śledzi moje wątki...
Jak już pisałam rozprawa była 13 w piątek (ja to mam zawsze szczęście) i póki co orzeczenia o rozwodzie nie ma. Druga sprawa 11 stycznia.
Moje dziecko było w sądzie "wysłuchane", bo tak to się teraz nazywa, miałam dziś zajrzeć w akta, ale czasu mi nie starczyło. Może jutro zobaczę co się sędziemu udało z niego wycisnąć (skryty jest i nieśmiały, więc pewnie skończyło się na odpowiedziach TAK, NIE i NIE WIEM).
Sama sprawa- no cóż- mimo, że mój prawie-ex wynajął prawniczkę nie wpłynęła na mnie szczególnie destrukcyjnie.
Dowiedziałam się za to mnóstwa ciekawych rzeczy - że byłam chorobliwie zazdrosna, że płacimy czynsz za mieszkanie (50 m2 w cegle) 200zł, że nie kupuję synowi spodni za 50zł, bo dziecko nie chodzi w firmowych ciuchach... I jeszcze, że prawie-ex od 1 listopada ma wynajęte mieszkanie (cały czas mieszkał z nami).
I pewnie mieszkałby do dziś, ale powiedziałam mu, że mam dość kłótni i awantur i skoro ma gdzie mieszkać, to ja nie widzę przeszkód...
I wyniósł się. Oczywiście wszystkim opowiada, że wyrzuciłam go z domu... I w ogóle, że zła kobieta jestem. I jak on był na delegacji w lipcu, to KTOŚ U MNIE BYŁ. I on to ma PRAWIE udowodnione... Żenada.
Z dzieckiem widuje się raz, dwa razy w tygodniu. Zabiera go na kilka godzin do siebie. Nie utrudniam, nie wymyślam przeciwwskazań.
Mogę się założyć, że po orzeczeniu o rozwodzie będzie to znacznie rzadsze. Za dobrze go znam.
A co do mnie? Ostatnio skupiam się na szukaniu plusów. I wychodzi mi, że wcale nie jest mi najgorzej. Mam znacznie więcej czasu dla siebie, nikt mi nie wymawia, że zamiast sprzątać czytam
Mimo to boję się. Że to chwilowe, że znowu ulegnę jego manipulacji i doprowadzi mnie do skraju załamania. Znowu uda mu się wmówić mi, że to wszystko moja wina, bo mogłam inaczej, bo nie rozumiałam, bo byłam egoistycznie skupiona na sobie. On wie jak to robić... Kilkanaście dni temu gotowa była wsiąść do samochodu i rozwalić się na pierwszym drzewie...
Umówiłam się na wizytę do psychologa. Chcę, żeby ktoś mi pomógł nie wierzyć w jego słowa, zaufać sobie i uwierzyć, że jestem dobrym, wartościowym człowiekiem...
Fajnie, że jesteście

[viktoria37]

Miriam, badz dzielna..trzymam kciuki bys odnalazla same prawdziwe
plusy ..pozdrawiam

[bogusiamaria]

Wielkie uściski- pięknie się podnosisz-masz klasę!
I piękny charakter-tylko przed następnym związkiem przerób problem kobiet,które
kochają za bardzo(mają go kobiety nie tylko w związkach AA-poważnie).