Spanie

[saraanna]

Czy wasze dzieci tez z wami spia.Moja corcia juz na dobre zadomowila sie w
moim lozku i nijak nie moge ja wyrzucic.Zajmuje 3/4 lozka,rozpycha sie i
chyba uwaza ze to normalne a ja najchetniej przeniosla bym sie do jej pokoju.
Niestety to moja wina bo wczesniej spala w swoim lozeczku ale jak miala 1.5
roku to przeprowadzilysmy sie do wiekszego mieszkania i minelo pare dni zanim
jej pokoj byl gotowy,do tego czasu pozwolilam jej spac u mnie no i juz nie
dala sie z niego wyniesc.Nawet ostatnio wnioslam do jej pokoju telewizor zeby
mogla ogladac bajki w swoim lozku.Oczywiscie oglada a nawet czasami uda sie
jej zasnac ale i tak w nocy przylazi nawet nie wiem kiedy.
Macie moze jakies pomysly bo ja juz nie mam.

[nesla]

nigdy nie zrozumiem spania w tym samym lozku z dzieckiem, balabym sie ze sie
udusi! Milena ma 2 miesiace i od drugiego tygodnia zycia spi w swoim pokoju,
pierwszy tydzien spala w wozku obok naszego lozka.

[saraanna]

Zrozumiesz jak twoja corcia bedzie wieksza.Poki dziecko jest malutkie i nie
wyjdzie ze swojego lozeczka to nie ma problemu.Im wieksze tym gorzej.Zreszta
nie tylko ja mam taki problem ,corka kolezanki 4 lata co noc wchodzi do lozka
rodzicow,syn kolezanki 6 lat to samo no i dzieci mojej siostry-wczesniej
pomagala barierka na schodach ,teraz starsza corka 8 lat bez problemu ja otwiera
i razem z 4 bratem tylko patrza jak sie wepchnac do lozka do rodzicow.
Raczej o to ze moja 3.5 letnia Sara sie udusi nie mam sie co martwic predzej
ja spadne z lozka tak sie rozpycha.

[saraanna]

mialo byc 4 letnim bratem (chyba jestem glodna)

[kasia157]

No ja niestety tez mam ten sam problem. Moj 2 letni syn wstaje 2 razy w nocy i
przychodzi do nas do lozka. Zasypia u nas a pozniej trzeba go z powrotem
odnosic do jego lozeczka. Sytuacje pogarsza jeszcze fakt, ze teraz mamay drugie
dziecko, ktore spi w kolysce obok naszego lozka. Trudno wiec w takiej sytuacji
odzwyczajac go od tych nocnych wedrowek. Jezeli bysmy go teraz zmuszali do
spania u siebie to poczulby sie odsuniety na bok, a tego teraz nalezy za
wszelka cene uniknac. Pozostaje wiec nastawic sie na nieprzespane noce przez
najblizsze 6 - 12 miesiecy:(((

[marza26]

Hej! Moj synus jest jeszcze malutki,bo prawie 6 miesiecy i nie wyobrazam sobie
spac bez niego w lozku. Na szczescie mamy duuze lozko i spimy tam we trojke.
Rza sprobowalam przekladac Tomiska do lozeczka ale on jest uzalezniony od
piersi i bez ich obecnosci w poblizu nie moze zasnac albo sie budzi. Dla mnie
tez jest wygodne to ze spi ze mna gdyz budzi sie pare razy w nocy i zasnie
dopiero gdy dostanie piers. A spi nie w srodku i nie pod nasza koldra wiec
bezpecznie. Pozdrawiam!

[merlott]

a ja moze wyjde na wyrodna matke, ale ja nie cierpie spac ze swoja coreczka w
jednym lozku. uwielbiam ja poprzytulac, ale jesli mamy spedzic w tym samym
lozku razem noc, wstaje na drugi dzien totalnie wykonczona, gdyz nie potrafie
sie "wylaczyc" i wyspac.

dlatego tez moja cora od urodzenia spala w swoim lozeczku. Od kilku jednak dni
wszystko sie zmienilo - Mala (8m) zabkuje, do lozeczka nie mozna jej w ogole
odlozyc, spi (o ile mozna to nazwac snem) z nami. Codziennie probujemy powrotu
do jej lozeczka i codziennie nam nie wychodzi. Przeraza mnie to troche. Mam
nadzieje, ze jak minie ten okres zabkowania wszystko wroci do normy, choc jak
czytam Wasze posty to troszke sie o to obawiam...

[beba3]

Z pierwsza corka spalismy chyba z poltora roku w jednym lozku. Kiedy
postaralismy sie o druga zaczelismy myslec o przeniesieniu jej do swojego
lozeczka. Nienawidzila serdecznie szczebelkow i bardzo wyraziscie to okazywala.
Mimo, ze byla jeszcze malutka kupilismy jej 'dorosle' lozeczko. Znalezlismy w
Ikea bezpieczna wersje. Przod i tyl lozka jest skladany o 90 stopni i
wyscielony materacem, z boku zamontowalismy barierke. Jagoda mogla wchodzic i
wychodzic z lozeczka wtedy kiedy chciala. W tym niemowlecym byly wyjmowane 3
szczebelki i rowniez mogla sie z niego wydostac ale siedzenie 'za kratkami'
dzialalo na nia traumatycznie....
O uduszenie sie nie balam. Zawsze mialam bardzo czujny sen. Raczej obawialam
sie 'smierci lozeczkowej'. W przypadku bezdechu liczylam na szybka pobudke i
akcje ratunkowa. Zreszta nie tylko mialam takie czarne mysli ale tez _ja_
bardzo chcialam spac z Goga. Wewnetrzna potrzeba.
Z Pyska to juz zupelnie co innego. Nie przespane noce daly mi w kosc i wtedy
kiedy tylko moglam chcialam zasnac 'snem sprawiedliwego'. Obawialam sie tez jak
odbierze nasze spanie z maluchem Jagoda. No i jeszcze przerazala mnie
wizja 'powtorki z rozrywki'....
Pierwsza noc po powrocie ze szpitala byla ciezka. We czworo spalismy w jednym
lozku. Nikt z wyjatkiem Pyski sie nie wyspal. Jaga chciala spac z nami a ja nie
bylam w stanie co chwile wstawac do Pysi wiec i ona z nami spala. Maz zostal
aby pilnowac starszej....Moze sie przeniosl w miedzyczasie ale nie odnotowalam
tego.
Na szczescie kolejna noc byla znacznie przyjemniejsza. Jagoda w swoim lozeczku
a Patrycja pol na po u nas i w kolysce.
Jagody lozko ze szczeblami stalo i u nas w pokoju i w jej. Kiedy stalo u nas
staralam sie pokazac jej ze tak tez jest fajnie spac. Bezskutecznie...
Kiedy bylo u niej, czula sie opuszczona. Ciezko bylo jakos lagodnie ja
przestawic. Dopiero 'dorosle' lozko, nowa posciel, jaski, przytulanki i wiecej
zabawek sprawily, ze chciala spac u siebie.
Wprowadzilismy tez zwyczaj regularnego czytania jej przed snem, w lozku. To
byla dzialka meza.
Z satysfakcja stwierdzam, ze jednak sie nam udalo. Bylo ciezko ale dalismy rade!
Zapewne o niebo latwiej byloby gdyby od poczatku czy niemal od poczatku spala w
swoim lozeczku ale jakos w tym przypadku, nie cofnelabym czasu.
Patrycja chyba do 4 czy 5 miesiaca spala w kolysce w naszym pokoju lub w
lozeczku we wspolnym pokoju z Jagoda. Bardzo czesto, kiedy zabkowala czy byla
po szczepieniu, bardzo zmeczona i rozdrazniona, spala z nami. Kiedy meczyly ja
kolki, rowniez.
Byla prowadzona kampania przeciwko spaniu z dzieckiem w jednym lozku. Widzialam
ze trzy razy napisy ale nie doczytalam/ nie zapamietalam, ile jest rocznie
ofiar takiego procederu. Nawet jestem 'za' ale bardzo milo wspominam wspolne
spanie z maluszkiem. Byly oczywiscie momenty zwatpienia i marzenia aby kupic
dwa goromne lozka i miec swiety spokoj. Roznie to bywalo.
Przez ostatni miesiac dziewczyny spaly razem na wersalce. Bywaly dni, ze milion
razy do nich wchodzilam i ukladalam z powrotem do lozka (glownie Pyske), znowu
cos czytalam, opowiadalam, kladlam sie z nimi (pomiedzy nimi, w "nogach", z
boku lozka...). byly tez stale numety typu "siku" i "pic" czesto nawet "am-am"
(jesc). Sprytne te dzieci! Najgorszy wynik to trzy godzinne usypanie. Oszalec
mozna!
Ciesze sie ze znowu jestesmy w domu i kazdy wrocil do swojego lozka.
Zapalone swiatlo w przedpokoju i uchylone dzwi bardzo szybko zniknely z
repertuaru usypania.
Byl taki czas kiedy Jagoda przychodzila w nocy do naszego lozka. Zanosilam ja z
powrotem i spalam z nia w jej lozeczku. Kiedy spanie bylo tortura a mala
gleboko odplynela to wracalam do siebie rozprostowac kosci. Pamietam tez czas
kiedy, na podlodze, jako pierwszy zasypial Nikodem (uspiony swoim czytaniem) a
dopiero potem Goga. Wazne, ze razem! No i oczywiscie rano slychac
bylo: 'mamo!', gramolenie z poscieli i tupot nozek. A potem: hops! i w duzym
lozku!
Rozpislam sie ale tak mnie na wspominki cos wzielo......
Ogolnie to nawet moge byc przeciw spaniu w jednym lozku ale i tak robie po
swojemu.... Jak zawsze, niestety!
Radzialbym jednak zastapic telewizor ksiazkami i gazetami i obecnoscia rodzica
(najlepiej zawsze tego samego lub dyzurami czy tez obecnoscia obojga - grunt
aby zawsze tak samo to przebiegalo) az do usniecia dziecka i piec minut dluzej.
Trzeba uwazac aby nie zbudzic malucha wychodzac! Grozi to katastrofa!
Oczywiscie trwa to wieki i przez jakis czas czlowiek nie obejrzy ani jednego
filmu po 20:30 czy tez co tam kto robi o tej porze....
U nas sie sprawdzilo dlatego goraco polecam!
Powodzenia!
PS Jesli dziecko jest chore i tego chce zawsze spi z nami.

To ja też jestem wyrodna...

[czarodziejski_dywan]

...chociaż ja siebie tak nie postrzegam :-)
Nie znoszę spać w dzieciakami w jednym łóżku, ba, ja nie lubię spać z nimi w
jednym pokoju! Dlaczego? Bo słyszę każdy szelest, każdy wzdechnięcie, a w
rezultacie czuję się tak, jakbym w ogóle nie spała!

Starszemu synowi, gdy był znacznie młodszy, pozwalaliśmy czasem na spanie z
nami (nie od razu, po prostu gdy w nocy przynosiliśmy go na jedzenie, zostawał
już z nami). Efekt--on spał w poprzek łóżka, a my zwisając po bokach, wygięci
tak, że rano nie nadawaliśmy się do niczego. Zresztą pewnego dnia synek
zrozumiał, że skoro są rodzice, znaczy, że można się bawić i zamiast spania
zaczynało się hasanie... Potem nauczliśmy go, że zasypia się i śpi
samodzielnie, od tej pory młody śpi bez problemów. Nie umie spać z nami w
jednym pomieszczeniu--stąd problemy na wakacjach, bo nasze dziecko musi mieć
osobny pokój.
Teraz młodszy zakłóca nam sen, jeszcze śpi z nami w pokoju, ale już planuję
zmianę tej sytuacji. Z korzyścią także dla małego, gdyż i on męczy się śpiąc z
nami w jednym pokoju--przeszkadza mu światło, a człowiek chiałby wieczorem coś
poczytać, przeszkadza mu, gdy w nocy obracamy się z boku na bok i łóżko
hałasuje. Może to więc cecha osobnicza i jedne dzieci lubią spać same, a inne
muszą z rodzicami?

[beba3]

Moim tez przeszkadzalo swiatlo i szelesty, budzily sie, ale spac i tak lubia z
nami.
Myslalam, ze moze przyszedl czas na odzwyczajenie od smoczka Malej. Spala cala
noc bez niego ale o 6 obudzila sie z placzem. Dostala dylka i wzielam ja do
naszego lozka. Tak slodka sie przytulala, ze az balam sie zasnac aby nie
obrocila sie do mnie tylem...
Sie czlowiek jakis sentymentalny na starosc robi, czy co? ;-D