Spacer

[renita1]

Dziewczyny, czy wasze dzieci lubią chodzić na spacery? A jak zachowują się
jak przyjdzie ktoś obcy do domu? Kacperek nie widzi na Słońcu i spacery z nim
w dzień to po prostu koszmar! Nie chce siedzieć w wózku, nie chce założyć
okularków, tylko wydziera się w niebogłosy. Jak przyjdzie ktoś obcy do domu
to też się go boi, szczególnie dzieci. Nie wiem czy to jest spowodowane jego
charakterem, czy po prostu tym, że słabiej widzi od innych dzieci i nie
rozpoznaje rysów twarzy.

[nemiki1]

Spacery to u nas temat rzeka...
Tomiś lubi spacery, nowe miejsca nie wywołuja u niego strachu - raczej
zaciekawienie - może dlatego, że wszędzie go ze sobą zabieramy i trochę
"biedaczek" już musiał zwiedzić :-) Ale do tej pory był jeden warunek. Wszędzie
dobrze ale u mamy na rękach najlepiej. Tomek czuje się bezpieczny jeśli siedzi u
mnie lub u męża na rękach. Mieliśmy z tym duży problem- bo do wózka nie dało
się go włożyć. Tominio dostawał histerii.
Jakieś pół roku temu trochę mu przeszło i jeżdżenie w wózku już go tak nie
wkurza - potrafił czasami nawet pół dnia wytrzymać w wózku (sporadycznie ale
zdarzyło się).
Natomiast jeśli chodzi o obcych to do tej pory zupełnie mu nie przeszkadzali -
ale dorośli. Dzieci bał się od zawsze. Teraz potrafi trochę wytrzymać w
towarzystwie małych znajomych dzieci. Zauważyłam, że lepiej się czuje z
dziewczynkami, chłopaków - nawet tych młodszych od siebie nie toleruje i boi się
ich. Dorośli- jak pisałam wcześniej raczej go nie wzruszają - chyba że są to
tłumy dorosłych- to wtedy Tomiś nie jest szczęśliwy i z reguły płacze.

Strach przed dziećmi jest chyba związany z tym, że dzieci są bardziej
nieprzewidywalne, zachowuja się głośniej, potrafią uderzyć znienacka. A nawet
jak lekko dotykają Tomisia w celach pokojowych, to Tomek reaguje gwałtownie-
potrafi uderzyć - i niestety nie potrafię go jeszcze od tego oduczyć.

[renita1]

Dziękuję za odpowiedź. Kacper oczywiście będzie chodził na spacery ale również
ciągle chce być na rękach dopóki słońce świeci. No ale jak długo można utrzymać
1,5miesięczniaka, który waży prawie 13 kg? wiem też, że powinnien uczyć się
patrzeć na słońcu a on oczywiście tego nie robi. Z tymi obcymi to jest trochę
podobnie jak u Tomisia: mniej się boi dorosłych niż dzieci. Na dzieci jak
próbują go zaczepić reaguje krzykiem lub płaczem, choć teraz na świętach prawie
zaczął się bawić z kuzynem...to znaczy wziął od niego zabawkę i tolerował jego
obecność przy sobie. Mnie się wydaje że on dlatego nie lubi dzieci bo mają
szybkie ruchy.

[nemiki1]

Dokładnie tak jak napisałaś, dzieci poruszają się szybko i gwaltownie, bez
ostrzeżeń i to właśnie najbardziej przeraża nasze dzieci (tak mi się
przynajmniej wydaje). A co do 13 kg ... znam to bardzo dobrze. Tomiś ma 2 lata
ale waży właśnie około 13 kg i od noszenia go zmarnowałam sobie kręgosłup -
skrzywienie i poważny stan zapalny :-( Ale czego się nie robi dla dzieci...

[2222-2e]

Ja na szczęście nie miałam takich problemów.Krystian odkąd nauczył się chodzić
właził wszędzie i niczego się nie bał.W piaskownicy radził sobie świetnie to
raczej ze strony innych rodziców były problemy.Nigdy nie zapomnę jak
usłyszałam"gdzie pani tego ślepaka daje..."Musiałam go wręcz pilnować bo
wystarczyło się odwrócić a on już wędrował w inną stronę.To samo w
sklepie ,wszystko musiał dotknąć ,powąchać czy polizać!Nieżle się musiałam
natłumaczyć!Dorosłych się nie bał ,od razu szedł na ręce a jak mu się coś nie
spodobało to gryzł.Jak nauczył się mówić to dopiero dał nam popalić!Od małego
był odważny i wygadany dlatego nie bałam się go wysłać do świnoujścia na
kolonie a miał wtedy 5 lat.Pojechał z ośrodka razem ze starszymi dziećmi i dał
sobie radę ,od tego momentu jeżdzi co roku na wakacje sam.Z PZN,szkoły czy
Centrum Pomocy rodzinie.Nie wiem czy i wy kożystacie z takich wyjazdów i czy
wiecie że są one dofinansowywane i możecie jechać razem z dzieckiem.Ja już
szykuję papiery bo to trzeba załatwiać w styczniu aby pojechać w lipcu lub
sierpniu.Ewa

[renita1]

A więc zachowanie małego Kacperka to głównie charakterek...tak też mi się
wydawało, choć wada wzroku też pewno ma tu swój udział. Będę chciała wysyłać
Kacperka na turnusy rehabilitacyjne jak tylko o takich usłyszę. Narazie
jesteśmy pod opieką ośrodka Tęcza - jeździmy tam co 3-mce i psycholog sprawdza
czy mały dobrze się rozwija. Chcemy małego nauczyć posługiwania się jak
najlepiej tym wzrokiem co ma - chodzi nam głównie o radzeniu sobie ze
światłowstrętem. Wcześniej wstydziłam się nawet (wiem że to głupie) wychodzić z
małym na zewnątrz,aby ludzie nie widzieli jego oczopląsu i "dziwnego
spojrzenia". Teraz kryzys minął, stałam się odważna i już NIE WSTYDZĘ SIĘ
WŁASNEGO DZIECKA. A matki przezywające inne dzieci...są po prostu głupie, to
chyba jedyna słuszna diagnoza. Przecież nikt z nas nie zamawiał dziecku
problemów! Ale to chyba potrafią zrozumieć tylko te matki, które mają dzieci z
jakąś wadą. A tak wogóle to podziwiam Twoją odwagę że puściłaś 5-latka samego.
Ja narazie jestem na etapie matki przewrażliwionej, ciągle chodzę za małym,
ciągle chcę go chronić. Ale mam nadzieję że mi to przejdzie i też odważę się w
odpowiednim czasie wysłać dziecko na kolonię...pozdrawiam, Renata

[bozia2]

Renita,byłam na turnusach z PZN z wczesnej interwencji,gdzie dzieci były jeszcze
młodsz od twojego Kacperka i rodzice byli bardzo zadowoleni z pobytu.Ja sama nie
mogę się doczekać wyjazdu,już 6 na tego typu turnus-jest tam wszystko
skumulowane,psycholog,tyflopedagog,logopeda,rehabilitant
ruchowy,muzykoterapeuta,terapeuta wzroku,balety...itd.,itd.