pomóżcie

[talusia]

Mądre kobiety jesteście, kopnijcie mnie w tyłek. Już mówię o co chodzi, a mianowicie o to co ci politycy wyprawiają i o tą wojnę na Ukrainie. Nie mogę przestać myśleć o tym co się tam dzieje i jaki może mieć to wpływ na nas i normalnie się boję. Wiem że media robią wszystko aby skłonić nas do czytania oglądania, więc karmią nas na maksa informacjami negatywnymi, ale tak i tak jest mi z tym baardzo źle. Jak sobie radzicie z tą przytłaczającą ilością złych wieści.

[kowalowa]

moja mała głowa tego nie ogarnia nie ogarniam sytuacji, które sie dzieją na świecie, nie ogarniam wypadków nieumyślnych w których giną własne dzieci, nie ogarniam tego co czytam o krzywdzie dzieci...(np dzisiaj o rumuńskich naćpanych dzieciach, żeby spały cały czas) słaba jestem; a najgorsze to taka bezsilność? ale gdyby każdy tak myślał, to nie byłoby fundacji, organizacji które pomagają...

pomogłam co?

[toffix]

Widzę tyytul ze słowem Ukraina nie czytam, widzę o ciąży Kożuchowskiej to czytam. Jak widzę, ze dziecko bili to nie czytam, ale jak mam tytuł o tym, jakie wykształcenie mają posiadacze największych mięśni to czytam. Ale najgorsze są wiadomości o tym, że Justyna Steczkowska ma celulit. Straszne, świat się kończy, kobieta po 40-ce ma celulit! Albo że Beata Tadla ubrała na jakąś imprezę sukienkę, którą kiedyś już miała. To naprawdę jest straszne.
A poważnie: staram sięzachować spokój, umiar, dzielić złe wiadomości przez 8, mnożyć dobre przez 10. Ale i taak się boję, że i nas to dotknie, ze nie bedzie ogrzewania, albo będzie wojna... Mam znajomoą, której matka i córka mieszkają w Kijowie...

[czarny_dol]

Stosuje wyparcie. TV nie mam w domu wcale. Slucham radia ram albo chilizet. Wiadomosci w necie czytam wybiorczo. Te zle bardzo czesto jedynie naglowki. Skupiam sie na tym co jest tu i teraz. Mam wystarczajaco duzo na glowie. Nie dokladam sobie i staram sie nie zadreczac rzeczami na ktore nie mam wplywu. Jednak z tylu glowy gdzies to siedzi dlatego skladam wniosek o paszporty biometryczne dla dzieciakow a czesc oszczednosci mam w usd i chf.

[karra-mia]

Mam na tyle własnych problemów, że wiadomości z tv są dla mnie odskocznią. Przejmuję się, zastanawiam jak sie to dalej rozwinie. Martwi nie ta cała ukraina, ale nie histeryzuje. Nie lezy to w mojej naturze. A niektóre informacje ruszą mnie na chwile, tu mi wejdą a tam wyjdą (np o dzieciach w Afryce). No tak mam. Mnie martwi moje podwórko. To co widuję codziennie.

[kanga_roo]

Już od czasów wojny w dawnej Jugosławii mam świadomość, że w tym czasie, kiedy ja zajmuję się sprawami codziennymi, ktoś jest krzywdzony. Często bliżej, niż myślę. Często ktoś, kto do niedawna żył tak, jak ja żyję teraz, z tymi samymi codziennymi problemami. Że nasz spokój i dobrobyt to sprawa krucha i delikatna.
To jest jedna z tych "świadomości" które mam gdzieś z tyłu głowy. i informacje mediów, ten cały szum, trzymam na dystans, rejestruję, ale nie rozkminiam bez przerwy.

"Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze" , że tak zacytuję

[dlania]

Mnie ten lęk z tyłu głowy dopada ostatnio. Niby żyję normalnie, ale mysl, że ta normalności i bezpieczeństwo nie jest mi dana na zawsze, że któregoś dnia może zabraknąć pensji i koncie, sklepu z frykasami i że trzeba się będzie zwijac i uciekać - jest we mnie. Zawsze myślałam, że urodziłam się w szczęśliwych czasach, bo za mojego zycia nie bedzie już (w Polsce) wojen. Teraz nie jestem juz tego taka pewna. Tfu, tfu, tfu.

Rola telewizji w tym moim lęku jest żadna, raczej znajomość historii, w tym najnowszej (Jugosławia, Gruzja, Palestyna - ludzie giną z rąk sąsiada, "świat" palcem nie kiwnie)

[esofik]

Mam swiadomość, że zagrożenie jest czasami bardzo blisko, czasami za blisko..
Mieszkam w Dublinie, niemal co tydzień czytam w gazetach o porachunkach miedzy gangami. Dwukrotnie zdażyło się, że w byłam w jakims miejscu (park, droga z p-kola do domu) poł godziny przed tym jak kogoś zatrzelili.
Po ataku psychola w Oslo wysłałam sms'a do siostry mieszkającej w innym mieście norweskim (wtedy jej córka była w wieku zabitych nastolatków) czy wszystko ok? odpisala: tak w porzadku, właśnie wyjechałam z Oslo - zrobiło mi się gorąco
Po zestrzeleniu malezyjskiego samolotu nad Ukrainą na chwilę zamarłam, bo w tym samym czasie znajoma z córką leciały z Holandii do.. musiałam chwilę pomyśleć ufff.. do Indonezji

Ludzkie dramaty dzieją się tuż obok nas, za rogiem ale nie widzimy ich do puki nie dotkną nas osobiście