Proszę o pomoc!!!

[e_m_86]

Piszę bo nie wiem co mam robić. Mój chłopak ma silną depresję i
myśli samobójcze,On jest AA i wychował się w rodzinie w której
rodzic znęcała sie psychicznie nad nim z tąd alkoholozm. próbóję z
nim rozmawiać ale on na wszystko odpowiada "NIE" Jak próbuję z nim
rozmawiać to on nie chce i krzyczy żebym dała mu spokój jak nic nie
mówie to twierdzi że mi nie zalezy na nim i wszytsko mam w d.....
Wczoraj przepłakałam cały dzień bo nie wiem co mam robić, tym
bardziej że ja też mam problemy z soba. Poprostu się blokuję,
tłumaczyłam mu że ja tak mam i to wyniosłam z domu ale to nie
świadczy o tym że go nie kocham albo mi na nim nie zalezy. Boję sie
o niego. Jeśli chodzi o psychologa to on bardzo długo chodził i
chodzi teraz tez czasami ale tu u nas to jest masakra.Jeśli ktos
przeżył to samo to proszę o jakąś podpowiedz co robić , jak
rozmawiać itp.

[mamamisiasia]

wiem, ze Ci zalezy na bliskiej osobie i to jest przykra sytuacja.Ale
takie mam wrazenie, ze Twoj chlopak lubi Ciebie dręczyć i
uskutecznia male szantazyki emocjonalne z podtekstem- "masz sie mną
interesowac". Wyczul czym Cie trafic, jak wzbudzic w Tobie poczucie
winy- cokolwiek nie zrobisz będzie źle. Nie mozesz byc dla niego
matka. Wiem, ze kazdemu mogą sie zdarzyc zalamanie, ale sa pewne
granice i nie mozesz robic róznych rzeczy kosztem swojej osoby.
Zreszta nie mozesz zmusic nikogo do leczenia. Jak dla mnie- nie
mozesz dać sie przede wszystkim wciagac w takie emocjonalne
rozgrywki. Choroba chorobą, ale pomysl ile Cie ten zwiazek kosztuje.

[e_m_86]

Rozumiem o co Ci chodzi, znam to bo przerabiałam to nie raz. Ale za
każdym razem bardzo sie bałam i teraz tez sie boje. Poprostu każdy
jego ruch wywołuje we mnie strach i jakieś lęki. To jest straszne,
boję sie własnego faceta. Bardzo dużo mnie to kosztuje. Ale mam
wrażenie że to nie są żarty. Niedługo chyba zwariuję:(

[kat-le]

a czy ty chodzisz do psychologa lub jakas terapie? szukasz pomocy
dla siebie? z tego co piszesz to Twoj zwiazek wyglada na bardzo
toksyczny. oboje macie "bagaż" (on AA, ty jak napisalas tez masz ze
soba problemy) trudno budowac zdrowy zwiazek.

Do tego bierzesz na swoje barki odpowiedzialnosc za zycie drugiego
czlowieka... hym
a do tego wszystkiego piszesz ze sie go boisz i ze wzbudza w tobie
strach i jakies lęki - dlaczego z nim jestes?

[nowe-ja]

własnie rozstałam sie z facetem,który stosował tą samą taktykę.
Powiedz stop , nie bierz za kogoś odpowiedzialności, bo to może
skończyś się dużo gorzej. Dbaj o siebie , pracuj nad swoimi wadami,
nie musisz rozstawać się definitywnie, spróbuj na dłuższy czas.
Zobaczysz będziesz miała warunki do tego by normalnie oddychać,
cieszyć się życiem, i pracowac nad sobą. On wyssie z Ciebie całą
energię,bo jest zagubiony. To on musi podjąć decyzję o swoim życiu
nie Ty za niego - pamiętaj nie naciskaj. Zrobisz mu większą krzywdę
decydując za niego i sobie też. Trzymaj się!

[e_m_86]

kat-le chodziłam do psychologa, A te lęki to chyba z tąd że zawsze
mama powtarzała że sobie coś zrobi albo odejdzie jak stary pił.
Poprostu go kocham i martwię się o niego, a nad sobą nie chce się
bez przerwy użalać jak jest problem. Tylko chciałabym mu pomóc ale
nie wiem jak, wiadomo że nie pomogę mu jak terapeuta , ale
chciałabym poprostu jako jego dziewczyna i z tym mam problem.
Rozumien go że on przez to czuję sie samotny. A ja nie potrafię nic
z tym zrobić. Dziękuję wszystkim za odpowiedz.

[kat-le]

e_m_86 napisała:

> kat-le chodziłam do psychologa,
jak wspominasz te spotkania, wg ciebie byly pomocne? a nie myslisz
wrocic - jestes w bardzo trudnej, ciezkiej sytuacji. Moze
uzyskalabys wsparcie, wskazówki co robic w tej konkretnej sytuacji.

> A te lęki to chyba z tąd że zawsze
> mama powtarzała że sobie coś zrobi albo odejdzie jak stary pił.
historia sie powtarza, zmienila sie osoba z mamy na chlopaka,
kurcze to jest jak wprogramowane. niby mozemy dokonywac
samodzielnych wyborow, a jak to zrobimy to okazuje sie ze to
powtorka. Pisze tutaj rowniez w odniesieniu do siebie, do tego jaki
stworzylam zwiazek - LODOWKA - tak samo jak bylo pomiedzy moimi
rodzicami.

przykro mi ze jestes w tak ciezkiej sytuacji. Moze jednak spotkanie
z psychologiem - to bylaby dla ciebie bardziej realna pomoc

[nowe-ja]

możesz go wspierać, ale takimi słowami ,że przykro Ci, ale ja nie
potrafię Ci pomóc, musisz pojsc do lekarza

[hanka-123]

Cześć.Jestem żoną dda,od kilkunastu lat.Moja rada dla Ciebie,to przede wszystkim
zadbać o SIEBIE!Nie radzę żebyś zrezygnowała ze swojego chłopaka,ktoś jest mu
potrzebny,ale nie możesz żyć w takiej psychicznej huśtawce,bo prędzej czy
później odbije się to na tobie.Wiem jak wygląda pomoc psychologiczna,kiedy jest
ci potrzebna,akurat jest niedostępna.Ale jeśli twój chłopak nie chce iść na
terapie,sama chodź,tak często jak się da.Szukaj pomocy a kiedyś na pewno ją
znajdziesz.Nigdy nie ulegaj psychicznym szantażom ze strony chłopaka,mów mu
zawsze co ty czujesz,niech on zda sobie sprawę że ty też jesteś człowiekiem a
nie przedmiotem,który zniesie wszystko.pozdrawiam