Protokoły Grupy ESD - współcześnie ;)

[meduza7]

Wyobraźmy sobie, że grupa ESD nadal istnieje, spotyka się i pisze protokoły z tych spotkań. Jak mogłyby wyglądać?

Na początku prezeska odczytała wiersz Wierzyńskiego. Jak przystało na chlubę scen polskich, była to deklamacja pełna uczuć i właściwego wydźwięku. Słuchacze podziękowali rzęsistymi brawami, dyskretnie ocierając łzy. Potem członkini Stryba Gabriela opowiedziała, jak to ją rozjuszona młodzież mało nie zabiła pod rondem, kiedy to szła na dworzec po prawnuczkę profesora Dmuchawca. Na dźwięk Jego nazwiska wszyscy wstali i oddali Mu hołd minutą ciszy. Następnie członkini Pałys Ida wyraziła potępienie dla zwyczajów żywieniowych współczesnej młodzieży, oraz ich ogólnego rozbuchania i konsumpcyjności. "Ja swoje dzieci wychowuję ostrymi metodami!" - dodała. "Na przykład musztardą" - skomentowała członkini Stryba, ale ponieważ nikt nie zrozumiał, o co jej chodziło, pominięto tę uwagę milczeniem.
Na koniec wszyscy jednomyślnie ustalili, że krzepiąco uśmiechać się będą tylko do pomników, bo ludzie z pewnością nie zrozumieją przesłania ESD. Spotkanie zakończyło się konsumpcją zielonego tortu, upieczonego przez męża prezeski oraz kolejką do toalety, w której (kolejce, nie toalecie) dochodziło do scen gorszących, a członkini Filipiak-Nowackiej podarto rajstopy.

[kajaanna]

Stryba Gabiela podzieliła się swoimi wątpliwościami co do komunikacji z jej córką, Pyziak Laurą, co to na tydzień przed weselem nie chciała dopuścić Matki do zorganizowania tegoż.
Członkowie ESD kwitują to buczeniem pełnym dezaprobaty.

[kajaanna]

Po tym wszystkim, Stryba Gabriela opowiada, że ma w domu prawnuczkę Dmuchawca (tu rzęsiste brawa), która nie lubi poezji i jest gruba (śmiech). Gabriela mówi coś o pierogach (Pieróg! Belfer Pieróg! Ktoś krzyknął z ostatniego rzędu) i Idzie. (Dawać nam tu tego Rudego Kościotrupa! Ryknął Robrojek, a za nim inni zaczęli skandować KOŚ-CIO-TRUP! *rytmiczne brawa*)

[verte34]

> Na początku prezeska odczytała wiersz Wierzyńskiego.

Jak szaleć to szaleć: Rymkiewicza.

[3piota]

Członkini Stryba Gabriela poinformowała grupę, że jej starania o uczestnictwo w dzisiejszym spotkaniu byłego członka grupy Pyziaka Janusza spełzły na niczym. Pyziak Janusz mimo kilkudniowego pobytu w Poznaniu nie chciał skorzystać z możliwości usprawiedliwienia się przed grupą ze swojego postępowania od roku 1983 do chwili obecnej, oraz nie okazał zainteresowania powodami zawieszenia jego członkostwa. Używał przy tym wyrażeń nieregulaminowych i wyrażał lekceważenie problemu. Tym samym grupa ESD ostatecznie wykreśliła ze swojego składu byłego członka Janusza Pyziaka. Chwilę później Grzegorz Stryba wniósł wielki gar barszczu, w którym zamieszał chochlą.

[nessie-jp]

> Używał przy tym wyrażeń nieregulaminowych i wyrażał lekceważenie pr
> oblemu.

Oraz nie porzucił haniebnego zwyczaju uśmiechania się do ludzi, miast wyłącznie do pomników. Zatwierdzonych przez Grupę pomników, żeby przypadkiem jakiemuś niedośćwieszczemu się nie dostał nienależny uśmiech.

[jamniczysko]

Na przykład pomnikowi nurka. Głębinowego.

Członek Pałys Marek, przecknąwszy się w wyniku wetknięcia kartofla, zakomunikował: "Tylko pomniki ci nie zazdroszczą, Idusiu", po czym spokojnie spał dalej.

[kopiec_esmeralda]

Zaproszono do zielonego pokoju kandydata na członka Fidelisa Adama. Wprowadzającymi byli Stryba Gabriela i Rojek Robert, poręczający za poniekąd należyty poziom ideowy i etyczny wprowadzanego. W.w. jako jedyny z młodszego pokolenia należycie znal literaturę polską ze szczególnym uwzględnieniem poezji patriotycznej i religijnej, a ponadto z prawidłowym akcentem posługiwał się łacińskimi maksymami, co gwarantowało jego głęboką moralność oraz prawidłowe emitowanie SD, szczególnie wobec dzieci i saren. Obecny ciałem na starożytnym zielonym fotelu członek honorowy Borejko Ignacy senior na moment przecknął się i dał bezgłośne brawko, popierając tę chlubną inicjatywę, po czym ponownie zapadł w swoją drzemkę, ręce składając w małdrzyk, a usta ściągając w ciup. Jego cielesna obecność miło krzepiła członków ESD, zapewniając poniekąd ciągłość tradycji.
Członek Fidelis zadeklamował z uczuciem sonet własnego autorstwa, kończący się słowy:
A ja płaczę nad naszej młodzieży upadkiem,
bo w szkole jestem tego zrozpaczonym świadkiem,
ale nasze dzidziusie nadzieją Narodu!
Rozgłośne brawa i szczere łzy wzruszenia zebranych nagrodziły członka Adama. Na zakończenie zebrania podano blade i grząskie ciasto składkowe autorstwa Rojek Natalii, które jednakowoż wszyscy obecni skonsumowali z apetytem.

[pavan]

kopiec_esmeralda napisał(a):

> Zaproszono do zielonego pokoju kandydata na członka Fidelisa Adama. Wprowadzają
> cymi byli Stryba Gabriela i Rojek Robert, poręczający za poniekąd należyty pozi
> om ideowy i etyczny wprowadzanego.

I klasowy, nie wolno zapominać o klasowym!