Ksywy rodzinne

[verte34]

Wiecie: Nutria, Tygrys, ... Podobno jeśli ktoś ma przezwisko, to
znaczy że ma źle dobrane (niepasujące) imię. No nie wiem. Macie
jakieś w rodzinie?
U mnie prawie wszyscy: mąż to Ciastek, ja to Ciastka (względnie
Ciacho). Nasz synek - Miś (tak, wiem, bardzo pomysłowe), najstarsza
córka ma od urodzenia ksywę Krupcia, co brzmi w obcych uszach bardzo
głupio, gdyż jest dorosła i piękna;) A moje starsze dzieciaki mówiły
do mnie dawniej Mitch - do dziś nie wiem dlaczego, lub Mamert (tak
jest, TEN Mamert). Itd:)

[ginny22]

Do katalogu ksywek borejkowskich należy dołączyć niesławną Babi,
najkoszmarniejsze określenie świata.

Hm, a u mnie nikt nie ma ksywek, poza jednym bratem ciotecznym. Mimo
osiemnastki na karku, nadal jest Guciem (tak sam siebie nazywał w
wieku bardzo młodocianym), co nic wspólnego z jego imieniem nie ma.

Znam natomiast trzy osoby, do których mówi się wyłacznie ksywkami -
imiona nadane przez rodziców faktycznie nijak do nich nie pasują.
Sama kilka lat miałam ksywkę odnazwiskową, ale pozbyłam się jej na
pewnym etapie życia i potraktowałam to niemal jak rytualne przejście
(zmiana imienia - zmiana osobowości).

[agazuchwa]

ja mam odnazwiskową....co biorąc pod uwage że zostałam w
miedzyczasie mężatka dla niewtajemniczonych w moje panieńskie brzmi
smiesznie
ŻUCHWA

[mama_kotula]

> Do katalogu ksywek borejkowskich należy dołączyć niesławną Babi,
> najkoszmarniejsze określenie świata.

Znam gorsze.
Moje dzieci go używają - mówią na babcię "Babiś" <ratunku>

[senseeko]

mama_kotula napisała:


> Znam gorsze.
> Moje dzieci go używają - mówią na babcię "Babiś" <ratunku>
>
Dobrze, ze nie "Babiszon" ;) :P

[ananke666]

> > Do katalogu ksywek borejkowskich należy dołączyć niesławną Babi,
> > najkoszmarniejsze określenie świata.
>
> Znam gorsze.
> Moje dzieci go używają - mówią na babcię "Babiś" <ratunku>


Moje dziecko prócz innych nazwań mawia na swego rodzica "Tati". Na kolanach
przysięgam, nie uczyliśmy jej tego...

[kkokos]

ginny22 napisała:

> Do katalogu ksywek borejkowskich należy dołączyć niesławną Babi,
> najkoszmarniejsze określenie świata.
>


o bardzo sobie wypraszam! ja do swojej babci też mówiłam Babi i było to na
dłuuuugo przed tym, jak pani MM tak przemianowała mamę borejko.

[nighthrill]

U mnie "Łysio" - moja siostra, która była łysym wcześniakiem w momencie
urodzenia i bardzo długo nie miała włosów. Obecnie ma piękne bujne loki, ale
ksywa trzyma się świetnie, mówią tak do niej nawet znajomi.
Ja - "Bunia", skrót od "Żabunia", namiętnie zwana jestem też przez rodziców
"synkiem"; zwracają się do mnie w rodzaju męskim, i ja czasem też tak o sobie
mówię:)
Moja ksywa nadana przez znajomych to "Madzior" albo "Marduk", czyli też
implikuje to używanie czasowników w męskiej formie - np. "Był tu Madzior?":)
Nie przeszkadza mi to; nigdy nie lubiłam tych cukierkowych zdrobnień typu
"Madzia", "Magdusia"...tfu.

[szprota]

U mnie ksywa wyłącznie internetowa, przylgnięta do tego stopnia, że nawet moje
kochanie nie mówi mi po imieniu, tylko per "Szprotek".
W domu - nie. Mama przez długie lata nosiła odimienną ksywę Dziunia i tak ją
znienawidziła, że mnie nawet dość rzadko nazywała zdrobniale, tylko pełnym
imieniem Katarzyna. Co brzmi szalenie poważnie, a ja poważna bywam w pracy li i
jedynie.

[agnieszka_azj]

Był taki okres w moim życiu, ze w rodzinie funkcjonowałam jako
Dzidzia i wcale nie miało to oddzwieciedlenia w moim wyglądzie
(były to w okolicach matury), ani tym bardziej w charakterze ;-)

Wzięło się to stąd, że kiedyś bylismy z rodzicami na wakacjach w
pensjonacie, w którym poza nami byli wyłącznie rodzice z małymi
dziećmi. Był tam też z mamą mały Tomaszek (teraz pewnie kończy
studia ;-), który nie mógł zrozumieć, że moi rodzice nie mają
dzidzi.
Codziennie rano, kiedy ich widział, pytał: "A dzidzia ????". Moja
Mama tłumaczyła mu wtedy, że jej dzidzia już jest duża i wskazywała
na mnie. Po paru dniach, kiedy wychodziłam ze swojego pokoju,
Tomaszek na mój widok zapytał "Pani ???", a kiedy odwróciłam się,
poprawił się sam: "Nie. Dzidzia."
Przylgnęło to do mnie na dobrych parę lat i rozpłynęło się na
dalszą rodziną ;-)

[truscaveczka]

Mój Tato miał ksywę Gruby, ja - Gruba :(
Obecnie niektóre osoby, ale nie rodzina, mówią na mnie Trus ;)
W rodzinie używamy raczej imion, choć moje dziecko zwane było Bobkiem, a obecnie
- Olginalną (od imienia), moja rodzina sieriozna jest.
A u męża w rodzinie ze 3 osoby używają swoich imion ;) Zdębiałam, gdy Kazimierz
okazał się Witoldem, Janusz - Andrzejem, Waldemar - Romualdem, Jakub -
Władysławem, a Nina - Stanisławą ;)

[ciotka_paszczaka]

Ciotka Paszczaka! Od czasu urodzin w rodzinie Muminka, bagatela 31 lat temu!!! ;-)))

[meg_mag]

Hmmm, a moge pociagnac koci watek? w koncu dla mnie koty to czlonkowie rodziny...
A wiec - Kacper to Pan Krupek, dawniej byl Krupcia, ale teraz jest duzy i
powazny, Melchior to Bub (po "austriacku" chlopczyk), Rudolf to Ruda Malpa
(kolor i charakterek: sklonnosc do impulsywnych zachowan), a dachowiec Alfred to
Scooter, nikt nie wie dlaczego:)

[yowah76]

A, u mnie zadna nie ma imienia w uzytku codziennym, generalnie
jest "ten Twoj kot" - zalezy do kogo sie mowi, a Klucha to naprawde
teoretycznie Pelagia (jak ktos tak na nia mowi, to ja na to,
przepraszam "Srasia, nie Pelasia") a normalnie Pcysio albo Pyszczus,
Foczka albo Jajunia (od Laluni, bo jak ktos na mnie patrzy to gadam
z kotem:tiu, tiu, moja ty jajuniu sliczna, a sam na sam rozmawiamy
powaznie), Mecka to w ogole zdrobnienie od Mietla a najczesciej
Wyjec, Beton, Pustak i Skunks, mloda to Kociak, Kapcia (zdrobniale
od Kapucynka) albo Kocic, Dzik, Syk itp...i tak zawsze widomo o kim
mowa. Chyba tylko o zolwiach mowi sie po imieniu a i to nie zawsze...

[szprota]

Moja Kota ma oficjalnie w ksiązeczkę zdrowia wpisane "Makrela" :)

[ready4freddy]

moja niezapomniana psinka miala na imie Majka, a raczej Maya w ksiazeczce, i w
zaleznosci od okolicznosci byla Majcia, Majeczka albo Majcynkiem. Majcynek
wymuszal rodzaj meski, rzecz jasna, a czasem nawet zmiane gatunku albo nawet..
ehm, ssaki i gady to rodziny? rzedy? bo z "Majcynku" przechodzilem plynnie do
"moj scynku" :) to chyba takie jaszczurki sa, o ile mnie pamiec nie myli :D no i
jeszcze Majcysia, to wyrazna inspiracja "Zlotopolskimi" :) jeszcze "Majtka" bylo
w uzyciu, i jeszcze "piesek.. z desek". nie pytajcie, dlaczego, bo nie wiem. kot
ma bardziej normalne ksywy, Teo zdrabnia sie na Teosia i juz, chociaz czasem
mowie do niej "te, uosiu!", wzglednie "potworciu". natomiast o niej wyrazam sie
"kociszon" i dobrze oddaje to sedno sprawy :) kociszon to taki koci malpiszon,
zeby nie bylo :)

a co do ksywek, to nie wiem dlaczego, ale kiedys z moim kumplem zaczelismy na
siebie nawzajem mowic "Misiek", i o ile w moim przypadku to ma jeszcze sens
imienny, to w jego zaden, bo od Lukasz do Misiek droga daleka. najwyrazniej
zainspirowala mnie moja dentystka, ktora mowi do mnie wlasnie "Misiek". jak tam
bylo, tak tam bylo, fakt faktem ze moja mama tez mowi o moim kumplu wylacznie
"Misiek", inaczej sie nie da. a w domu zawsze mialem tylko imie, zadnych ksywek.
zdrobnienia owszem :) czasem podpisuje sie w mailach do mamy "Michasiek" :D

[minerwamcg]

> Wiecie: Nutria, Tygrys, ... Podobno jeśli ktoś ma przezwisko, to
> znaczy że ma źle dobrane (niepasujące) imię.

Wydaje mi się, że niekoniecznie. Przezwisko czasem dostaje się "bo
tak", bo się do człowieka przykleiło, kompletnie niezależnie od
imienia. Swoje imię lubię i uważam za świetnie dobrane, ale w domu
zawsze mnie jakoś czule nazywano. Dziadek miał specjalny talent do
przezywania całej rodziny i np. mojego brata przez ładnych parę lat
tutułował Młociem (zdrobnienie od Młotka, brat był i pozostał
namiętnym majsterkowiczem).

[marajka]

SP. Dziadek mówił mi "Miśka". Może od imienia...? Nie wiem. Lubię swoje imię i uważam, że jest dobrze dobrane.

[idomeneo]

ja miałam kiedyś ksywkę Koźlik i mój - jeszcze wtedy nie mąż - przekazywał raz
przez swojego znajomego list do mnie. List, dodam, pełen uczucia, a zaadresowany
na kopercie: Szanowna Pani, moje imię - Koźlik - nazwisko. Nieco się
zakłopotałam przy odbiorze, bo nie znałam tego chłopaka, ale kolega chyba uznał
Koźlika za część mojego nazwiska.

[idomeneo]

... i właśnie mi przyszło do głowy, że Idomeneo Koźlik śmiało przebija
wszystkich Kopców!

[isk.ierka]

Mój brat uważa że moje imię jest nieciekawe, a poniewaz jest fanem
piłki nożnej więc przemiamował Olę na Olisadebe.I niestety
chwyciło:) Czasem, jak jest łaskawy stosuje skrót Olo albo Olgierd
przy ludziach:)

[croyance]

Moj brat przez wiele lat mial ksywe Odkurzacz, co wiazalo sie z tym,
ze chodzil po podworku z jamnikiem na smyczy i komus sie skojarzylo.

[wushum]

Z bratem, po latach bojów, mówimy sobie - ja do niego "Stary", bo jest młodszy,
on do mnie "Wieśka", lub "Wieśniak", chociaż nie pamiętam, czemu. Kiedy się
drażnimy, nazwy się zmieniają:)
O mojej babci zawsze mówiono Mamcia, dopiero po latach dotarło do mnie, że to
zdrobnienie od Mama:)
Nasz kot jest oficjalnie Tunią /od Panien z Wilka/ ale kiedy wołam, -Gdzie
poszła Pierdoła? - każdy wie, o kogo chodzi:) tudzież nazywana jest Marmurką,
Szpulką, Szpatulką, Tulką, oraz Gnojem, przez mojego brata. No i jeszcze "pan
Gadułko, który wiersze gada w kółko", bo ona uwielbia gadać. Ostatnio jest
Maurem, jako, że gada właśnie to słowo:)
Jest jeszcze żółw dwojga imion - kiedy byliśmy przekonani, że to "on", brat
nadał mu nazwę Hamburger - przez skojarzenie z wkładką mięsną :), potem okazało
się, że to "ona", więc mama nazwała ją Moniką. Oczywiście oboje upierają się
przy swojej wersji.
Wcześniej była jeszcze kotka "Kizia", potem Kizia-Gryzia, z wiadomych powodów.

[jeriomina]

Jako dziecko nie miałam żadnych. W szkole miałam odnazwiskowe. Mąż mnie różnymi
zdrobnieniami obdarza. Męża w domu rodzice nazywają Nenek:)

[ananke666]

Nie mam i nie miałam żadnego, a przyznam się po cichu, że chciałam mieć, bo mi
się to takie fajne wydawało i w ogóle... Nie wymyśliłam i nie zapodałam żadnego,
samo się nie ulęgło.
Od czasu do czasu okazjonalnie ktoś wyjeżdżał z jakąś Indianką czy inną Chinką z
racji mojej facjaty. Ja tam podobieństwa do rzeczonych z żadnej strony nie
widzę, no ale wiele osób w ciągu wielu lat widziało. Ślepe chyba były. Do
przezwiska to oczywiście niepodobne i na szczęście nie miało szans się przyjąć.
Zostałam z samym imieniem.

[paulina.galli]

W dzieciństwie i młodosci nie miałam żadnych "ksywek". (widocznie imie "paulinA"
było na tyle oryginalne że robiło za ksywkę)
Potem na studiach czasami byłam nazywana pieszczotliwie "komarkiem" (mam
nadzieję że od nazwiska "komarowska" a nie np. od wrodzonej upierdliwości :))
Natomiast raczej żadna ksywka czy przezwisko nie przylgnęły do mnie na dłużej.
Wyjątek stanowi: " Linka " (od "pauLINKI" najprawdopodobniej:) ) - nazywa mnie
jeden moich ex. Jak to bywa z "exami" nie ma go juz w moim zyciu a "ksywka"
pozostała u paru znajomych i przyjaciół :)

[sowca]

Ja mam również odnazwiskowe - Sowa. Uwielbiam je i często kiedy się
przedstawiam, mowię:"Mam na imię Sowa". Jeśli ktoś tak na mnie nie
mówi, tzn. że nie jest prawdziwym przyjacielem :P
W domu raczej nie mamy specjalnych przezwisk, tylko Tata czasem na
mnie mówi Olczydło (od imienie Ola), a na moją siostrę - Aśczydło
(od Asi). Na mojego brata mówi Synek - Małpinek.

[the_dzidka]

Ja dość często przedstawiam się jako Dzidka, a moja przyjaciółka
nigdy w życiu mnie inaczej nie nazwała - jak powiedziała, nazywanie
mnie moim imieniem, Joanna, ma dla niej tyleż sensu co nazywanie
mnie na przykład Genowefą :)
Gorzej, że namiętnie zdrabnia to na Dzidzię, co prowadzi czasami do
niefortunnych sytuacji - przedtawia mnie komuś i mówi - To jest moja
przyjaciółka Dzidzia... ów ktoś podnosi głowę i widzi stare wielkie
babsko :D I pewnie mysli, że to ja sama siebie "Dzidzią" nazywam.