jezyk za zebami.

[maryna04]

Czy umiecie dotrzymac tajemnicy? Bo ja nie, a juz na pewno nie w takich
sprawach, ze np. ktoras jest w ciazy, a jeszcze nie chce rozglaszac, beda sie
rozwodzic, ale jeszcze to tajemnica. Poniewaz tez naogol slysze: "ale ona
prosila, zeby nie powtarzac", wiec mysle, ze nie ja jedna nie potrafie
dochowac tajemnicy. Chyba, ze w jakis drastycznych, strasznie powaznych
sprawach, ale takich nie bylo wiele. Czy niedochowaniem tajemnicy kogos
skrzywdzilam, chyba niespecjalnie. Znam tez osoby, ktore sa dyskretne "jak
kamien w wode" i wcale nie naleza do najsympatyczniejszych, bo sa jakies
takie zimne. Pisze o osobnikach rodzaju zenskiego, czyli uwazam, ze panowie
umieja dotrzymac sekretu. Chyba faktycznie duzo czesciej.

[kanoka]

Przekazywanie informacji o bliżnich, to po prostu społeczny metabolizm
informacyjny, scalajacy grupę - niesłusznie nazywany plotkowaniem. Kobiety są
sprawniejsze w tej dziedzinie, bo jak to wielokrotnie udowodniono, mózg też ma
płeć, przy czym płeć żeńska, bardziej jest uzdolniona pod względem zdolności
werbalnych i socjalnych. Lubimy i potrafimy mówić, a w trosce o dobre
funkcjonowanie grupy - plotkujemy
Jestem typową przedstawicielką płci żeńskiej. Dochowuję sekretu tylko wówczas,
kiedy mnie się o to wyraźnie poprosi.

[fedorczyk4]

Mam jedą przyjaciółkę znaną z tego że milczy jak grób. Najdyskretniejsza osoba
na świecie. Nikt nigdy od niej niczego się nie dowiedział o nikim. Wszystko jak
w studnię. Zapytałam ją kiedyś jak ona to robi, czy nigdy jej nie korci żeby
puścić farbę kiedy my plotkujemy. Podniosła na mnie oczy łez pełne i
wyszeptała - Ty nawet nie wiesz jak ja bym chciała, tylko że ja nigdy nic nie
pamiętam, ja po prostu natychmiast zapominam. Ja biorę udział w "społecznym
metaboliźmie informacyjnym" wybiórczo. Działam jak baza danych

[jan.kran]

Wyrazy współczucia dla przyjaciółki)))

Ja jestem okropną paplą . Wiele lat temu miałam z tego powodu przykrości.
Zraniłam bezmyślnym gadaniem parę bliskich mi osób. Od tej pory można mnie w
talarki kroić , nic nie powtórzę jak nie mam na to zgody autora.
Chyba się wrzodów z tej dyskrecji nabawię bo uwielbiam plotki i intrygi)
Kran

Dyskrecja , tajemnica, dyplomatyczne milczenie

[filomena1]

Witajcie, jestem tu NOVA, a co dziwne juz po 40 i w plusie mam tez
troche.Ale , moze tego nie zauwazycie.
Ad rem.
Swietny temat przyciagnal moja uwage i wydaje mi sie wart zatrzymania na
chwilke...
Otoz, tajemnica i dyskrecja to nie tylko moj zawod z wyboru ale i hobby, co
tez nie zmniejsza mojej slabosci "puszczania" farby nieszkodliwej.
SZtuka jest wyczucie , co i ile mozna wypaplac, tak by nie uszczknac sedna
tajemnicy.
Szczegolnie trudne sa tajemnice informacyjne, takie wlasnie ktore sa jakby
wiadomoscia - informacja, ktora tak czy siak sie ujawni.
Waznym jest unkniecie sensacyjnosci z jakis posiadanych wiadomosci..
Obdarzona zaufaniem jakos czuje , ze ktos mi cos darowal, a zatem prezent
ten powinnam zatrzymac dla siebie, tak jak nie daje sie prezntow dalej.
To tak na szybko, ale chetnie tu wroce, gdyz to zagadnienie nad ktorym od
dawna mysle...C
podzrawiam
Fil. PS. interesuje mnie czy i kiedy i przez kogo i co , mozemy czuc sie
zwolnieni z tajemnicy?

[wedrowiec2]

O swoich tajemnicach klepię dookoła zapominając, że to tajemnice, a ich zbyt
wczesne ujawnienie może mieć niezbyt ciekawe zakończenie. O powierzonych mi
sprawach innych osób milczę jak grób. Nawet, gdy są to sprawy osób mi
nieprzychylnych (patrz afera trollowa na sąsiednim forum - przesłane mi zdjęcia
nigdy nie opuściły dysku komputera).

[wedrowiec2]

Opuściły gdy zmieniałam komputer. Zostały przegrane z jednego dysku na drugi

[mammaja]

Oczywiscie ploteczki to urocza sprawa i chetnie pojawiam sie u przyjaciolki z
nowinkami "co u kogo".Ale jezeli zostane poproszona o niepowtarzanie, to
traktuje to niezwykle serio, a potem sie dziwie, ze inni juz dawno o tym gadaja.
Niestety zostalam bardzo ciezko dotknieta przez nie respektujacych takich
zastrzezen ludzi,
mialam mnostwo przykrosci - mimo, ze bylo to w gronie tzwn. przyjaciol.Wiec
raczej trzymam jezeyk za zebami

[mantra1]

Mam problem z trzymaniem jezyka za zebami, gdy chodzi o pewne informacje "spec
znaczenia", ktore sila rzeczy musze poznawac czasami, pelniac swoje obowiazki
zawodowe. Ostatnio wlasnie chlapnelam taka informacje tutaj, po czym, dopiero po
dwoch dniach dotarlo do mnie, ze nie powinnam byc moze tego pisac na publicznym
forum, bo jakby niedajbosze co do czego, to moglabym miec powazne problemy.
Taka papla stalam sie w poprzedniej epoce, kiedy to rozni smutni panowie
zobowiazywali mnie czasami do dyskrecji na temat przebiegu spotkan z nimi, do
ktorych odbywania mnie zmuszali. Wypracowalam sobie wowczas specjalnie taki
"imidż" mlodej, glupiej, roztrzepanej i rozpowiadajacej wszystko na prawo i
lewo, bo byl to dobry sposob, by przypadkiem nie przyszlo im do glowy, ze sie
nadam na ich wspolpracownika. O skutecznosci tego sposobu przekonalam sie
jeszcze bardziej, gdy w koncu pewna pracujaca ze mna osoba, gdy glupawo
chichoczac opowiadalam towarzystwu w radiowym bufecie o mojej rozmowie z takim
smutnym panem wysyczala mi do ucha: "Ale przeciez miala pani nikomu o tym
spotkaniu nie opowiadac...".
I tak, niestety mi zostalo. Jakos trudno mi zachowac te wszystkie ciakawostki,
ktore wpadaja w moje ucho podczas roznych rozmow na wysokim szczeblu, no chyba,
ze podpisuje klauzule tajnosci, ale cierpie wtedy w dwojnasob, bo zwykle sa to
wlasnie najciekawsze i raczej nie publikowane w prasie informacje, ktorymi mam
straszna ochote podzielic sie z bliznimi )
W sprawach osobistych swoich i innych osob jest calkiem odwrotnie. Jesli mowie o
sobie, to rzadko o swoich dramatach, czy problemach, raczej o rzeczach
pozytywnych, czy zabawnych. Pamietam, jakim szokiem dla znajomych i rodziny byla
moja decyzja o rozwodzie. Nikt nie mial pojecia, jak naprawde miedzy nami bylo,
bo na zewnatrz uchodzilismy za swietne malzenstwo.
Podobnie z tajemnicami, powierzanymi mi przez inne osoby. Milcze jak grob (no,
moze czasami cos pisne wspoldomownikowi, zwlaszcza jesli nie zna, albo zna slabo
podmiot sekretu). Nie znaczy to jednak, ze nie lubie plotkowac. Wrecz
przeciwnie, bardzo lubie byc zarowno nadawcza, jak i odbiorcza skrzynka
informacyjna na temat wspolnych znajomych. I jakos nigdy zaden z interlokutorow
nie wzbranial sie przed wejsciem w plotkarski dialog, a wrecz przeciwnie, zwykle
kazdy wysysa te ploty do ostatniej kropli, po czym nadaje, co wie )
I mitem jest stwierdzenie, ze faceci nie plotkuja, czy plotkuja mniej od kobiet!
Poczawszy od moich obu kolejnych partnerow, poprzez przyjaciol i kumpli, a
skonczywszy na znajomych z netu, w kazdym jak dotad znalazlam chetne do
sluchania ucho, sprawny nadajnik, badz chetnego do "wymiany barterowej" )

[maryna04]

Filomena zapytala, w jakich okolicznosciach mozna czuc sie zwolnionym z
tajemnicy. Mysle, ze to problem dla ksiezy i terapeutow. A dla reszty w
zaleznosci od tego czy czujemy, ze ktos jest prez nasze milczenie krzywdzony.
Oczywiscie nasze czucie niekoniecznie jest sluszne i niezachowanie dyskrecji
czesto nie wychodzi na dobre zadnej stronie.
Mozna rozwinac watek o plotkowanie i obgadywanie. Nie wierze, ze kiedykolwiek
jakas wiadomosc konczy sie tylko jako wdzieczna ploteczka. Przeciez nastepny
krok to ustosunkowanie sie do tej informacji dwoch czy wiecej osob - czyli
obgadywanie. Niezaleznie, czy wyrazamy pozytywne, czy negatywne opinie o
przedmiocie, czyli osobie, ktora jest na tapecie.

[mantra1]

maryna04 napisała:
>Nie wierze, ze kiedykolwiek
> jakas wiadomosc konczy sie tylko jako wdzieczna ploteczka. Przeciez nastepny
> krok to ustosunkowanie sie do tej informacji dwoch czy wiecej osob - czyli
> obgadywanie. Niezaleznie, czy wyrazamy pozytywne, czy negatywne opinie o
> przedmiocie, czyli osobie, ktora jest na tapecie.
--------
Czyli co? Calkiem nie rozmawiac na temat bliznich? Nie wyobrazam sobie tego.
Przyklad z dnia dzisiejszego: rozmowa telefoniczna z pania X w pewnym momencie
schodzi na wspolnych znajomych. Padaja najczestsze w takich przypadkach pytania:
"A wiesz moze, co slychac u..." i wymiana niewinnych informacji, lub
stwierdzenie braku takowych. W pewnej chwili pada imie osoby, co do ktorej
intencji od pewnego czasu mam pewne, powiedzmy watpliwosci. Wyczuwam, ze rowniez
pani X nie jest w stanie zachowac naturalnego tonu rozmowy. Nastepuje cos w
rodzaju wzajemnego "obwachiwania", po czym obie, niemal jednoczesnie wywalamy
to, co nam lezy na watrobie. I okazuje sie, ze mamy co do tej osoby niemal
identyczne odczucia, spowodowane niemal identycznym jej postepowaniem wobec nas
obu i innych osob. Ja juz wiem, ze to, co pozostawalo dotychczas w sferze moich
domniemywan i bardzo niejasnych podejrzen, ktorych nie chcialam dopuscic do
swiadomosci jest prawda. Moja interlokutorka utwierdza sie w swojej ocenie
postepowania tej osoby. Fakt, bylo to obmawianie, ale czyz nie pozyteczne dla
nas obu? Nie mam juz wyrzutow sumienia, ze podejrzewalam o cos brzydkiego
niewinna osobe, wiem juz, jaki kierunek przyjac w ewentualnych dalszych z nia
kontaktach, zeby nie pozwolic sie skrzywdzic, czy soba manipulowac, a moja
rozmowczyni...no coz moge tylko przypuszczac, ze tez jej to zle nie zrobilo.
A przeciez zostala tu zlamana pewnego rodzaju tajemnica, z ktorej ani zaden
ksiadz, ani terapeuta nas nie zwolnil.

Odp. maryna04

[filomena1]

> Filomena zapytala, w jakich okolicznosciach mozna czuc sie zwolnionym z
> tajemnicy. Mysle, ze to problem dla ksiezy i terapeutow. A dla reszty w
> zaleznosci od tego czy czujemy, ze ktos jest prez nasze milczenie krzywdzony.


Otz , w zamysle mialam cos innego....
nie nie terapeutow, lekarzy, ksiezy, adwokatow... Nie...
przypuscmy, ze dochodzi do zerwania Twoich wiezi z kims kogo tajemnice
powierzone Tobie sa aktualne. Z Toba osoba nie laczy Cie juz nic, ani milosc,
ani przyjazn,ani malzenstwo ,ani praca, ..itp, malo tego... zostaliscie jesli
nie wrogami to przeciwnikami.
Czy w tej sytuacji wolno Ci mowic!
Mnie sie wydaje, ze w trzymaniu jezyka za zaebami tkwi gleboki problem
moralny.
Czy upubliczniania, upowszechnianie wiadomosci , ktore sa Ci znane jest
dopuszczalne, dlatego, ze z ta osoba juz jestes na przeciwnych biegunach?
NCzy np. jesli ten przeciwnik zdradzil nasza tajemnice, to wolno nam w
odwecie, niejako, rowniez odwzajemnic tym samym ujawnieniem...
Czy dyskrecja to na zawsze, bez wzgledu na okolicznosci i warunki?
to naprawde troche glebszy problem niz tylko male ploteczki - informacje o
jednej pani do drugiej pani....
Informacja to dzis bardzo lukratywny towar. zreszta i bez reszty zawsze byl
cenny i pozadany.
pozdrawiam niedzielnie..
Fil

[jan.kran]

Dzień dobry Filomeno !
Ja jestem trochę w takiej sytuacji jak opisujesz. Osoba kiedyś bliska mi
przyznała się z zimną krwią do podłości jaką popełniła z wyrachowaniem.
Samo postępowanie jest naganne ale lekkośc z jaką to osoba mi to przekazała
zwaliło mnie z nóg na tydzień.
Pierwszym odruchem było upublicznienie tej podłości. Komukolwiek z rodziny i
bliskich powiedziałabym o tym uwierzyliby mi na słowo.
Ale nie zrobię tego. Nie chcę naruszać swoich zasad moralnych które są dla mnie
bardzo ważne i nie chcę czuć się podle z powodu kogoś kto tego nie jest wart.
Jednej osobie powiedziałam , bo dotyczy Jej to bezpośrednio. Poradziłam się co
mam zrobić, I usłyszałam że nie , nie powinnam tego upubliczniać.
A taką mam ochotę, cholera...
Kran

[maryna04]

Jesli ktos z okropna plama na zyciorysie, o ktorej by mi powiedzial bylby mi
chociaz obojetny a moze bliski, a powtorzenie, czy doniesienie o jego naprawde
strasznym postepku nic nie naprawi - a tylko ktos pojdzie np. "siedziec"-, to
zachowam tajemnice. Tak mi sie wydaje. Czy z pobudek moralnych? Nie, nie chce
mi sie babrac w.....
Niedawno pewna osoba zostala straszliwie skrzywdzona przez druga. Ta pierwsza
odgrazala sie, ze w odpowiednim momencie rozglosi rozne sprawki tej drugiej ,
co moze nie spowoduje wsadzenia jej do ciupy, czy wyrzucenia z pracy, ale
narobi jej naprawde okropnego balaganu w zyciorysie. I co? Juz dawno jest
po "tym momencie", pierwsza osoba nie zmienila swej nienawisci i wrogosci do
osoby, ktora ja skrzywdzila, ale machnela reka. Chyba tez nie chce sie babrac...
.

[warum]

Co jest??!! Taka cisza zapadla Wszyscy zaparli sie,ze nie puszcza pary z ust?
O znajomych i ich znajomych nie musimy mowic,choc nam sie zdarza ale o tych
publicznie wystepujacych to paplajmy. No dobrze, czy sa tematy zastepcze /rownie
wciagajace jak cudze tajemnice/ ?

[mantra1]

To znaczy, ze czas zajrzec do Pudelka i zrobic alternatywny przeglad prasy?

[warum]

A se ulze...Wczoraj tez ogladalam poPiSowy spektakl z glosnym bumm! na koncu.
W miedzyczasie wystapil "znany"/mnie akurat z jakis zawodow sportowych, tzn ze
spiewu na stadionie/ tenor Torzewski. A poniewaz pamiec mam slonia, wiec tak
mnie ob/ruszyl troche. Poprzednim razem poczulam podobny niesmak jak wokal z
Budki Suflera wystartowal na senatora z ramienia PiS/ jako tzw "lokomotywa"/No
ale tamtemu wybaczylam,gdy ktos na forum lokalnym skomentowal: "wybral ciepla
emeryturke".
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,60935,3220411.html

[edeka5]

Podobnie jak Wędrowiec szybciej wypaplę swoje sprawy niż powierzone mi przez kogoś.
Mam w pracy taką znajomą, która czasami prosi mnie o drobne przysługi np. znalezienie autobusu na wyjazd za granicę do córki, jednocześnie prosząc żebym o tym nikomu nie mówiła. Więc milczę jak grób. W tym czasie dowiaduję się od innych w pracy, że ta pani wyjechała na urlop do córki do xxxxx. Wszyscy wiedzą oprócz mnie
Nawet teraz wykasowałam nazwę państwa, bo przecież mam nie mówić

Moralnosc i tajemnica

[filomena1]

Ooj cos widze, ze w tym momencie sie urwalo.
Zgadzam sie z Wami, ja tez jestem pleciuga i wole zdecydowanie opowiadac o
sobie, nawet nie zeby sie chwalic, niz opowiadac o innych osobach.
Opowiadajac o sobie opowiadam na wlasna odpowiedzialnosc, tworze wlasny
obraz , moze dla kogos chwalipiety, egocentryka, ale uwazam ze lepiej to niz
opowiesci o innych. A rozmowa to rozrywka, wymiana mysli takze. Wiec serwuje
wlasne doswiadczenia, przezycia i przyklady , nie korzystam z cudzych.
Tajemnica to moj zawod, jak juz powiedzialam, i hobby.
Nigdy, przenigdy nie bede z niej zwolniona, gdy przestane wykonywac zawod,
gdy ktos umrze a powierzyl mi tajemnice, , gdy nagle bedzie moim wrogiem i
przeciwnikiem. Nawet gdynby czynil mi swinstwa, nie zwalniaaja mnie one z
tajemnicy. Czy to moralnosc? czy glupie zasady ? nie wiem, wiem jedno, ze nie
wzsysc tak mysla i nie wszyscy tak czynia. I ja ich za to nie winie. Trudno,
jesli ich poczucie krzywdy uwazaja za usprawiedliwienie do ujawnienia
tajemnicy. Czlowiek jest czlowiekiem, emocjonalnym odbiornikiem i
nadajniekiem.
Czasem jednak chcacy niechcacy uda mi sie niewinne uszczniecie rabka
tajemnicy. A potem mam wyrzuty sumienia, gdy ktos z tego robi uzytek.
Pozdrawiam Fil

[alfredka1]

Zawód i hobby w tajemnicy? ojoj, ja nie wytrzymałabym, przynajmniej na tym
naszym forum,gdzie jestesmy, wirtualnie bo wirtualnie, ale
zaprzyjażnieni.Zresztą często udzielamy sobie porad czy dzielimy się
doświadczeniami.... nie! "udzielamy sobie porad" brzmi okropnie, ot zwyczajnie
radzimy się w tej czy innej sprawie. Niektórzy z nas już się poznali i
nawiązali bliższe znajomości. A dla mnie, seniorki tego Rodu Forumowego,
jesteście Rodziną, jako że rodzina moja w realu liczy 3 osoby /slownie trzy/ w
kraju i jedna za dalsza miedzą. Pozdrawiam Cie serdecznie i nie traktuj tego
jako nawoływanie do "ujawniania się" /ależ to teraz okropnie brzmi/))))