Różnice kursowe w PDOP/PDOF

[jck.x]

Jak rozumiecie pojęcie "kurs faktycznie zastosowany" ? - Po jakim kursie np.
księgujecie wpływ środków na rachunek walutowy w banku ? średnim NBP ?

[inab]

Po kursie kupna mojego banku z dnia wpływu.
Pozdrawiam

[ksieg11]

Srodki z rachunku bankowego zawsze księgujemy wg kursu kupno/sprzedaż banku w
kórym posiadamy rachunek.

[jck.x]

wszystko ładnie, ale od 1.01.2007 zmieniły się przepisy i należy stosować coś
takiego co nazywa się "faktycznie zastosowanym kursem". Jeżeli korzystamy z
rachunku walutowego, to przecież nie kupujemy ani nie sprzedajemy bankowi
walut. Te waluty są cały czas "nasze" .

Stąd moje pytanie ... :)

[ksieg11]

nie masz racji. To, że są na waszym koncie oznacza, że kupiliście po kursie
banku walutę. Np. Jeżeli przeleję ktoś CHF a masz konto euro to bank je
przewalutuję. Wiem, że to głupie ale jak masz konto i jest na niego wpływ to
tak naprawdę żeby mieć faktycznie pieniądze musisz kupuić walutę od Banku
(mimo, iż klient płaci Ci w tej walucie). Bank taka płatność przelicza po swoim
kursie (jak by chciał np. wypłacić w PLN). Takie przepisy.
Może to Ci pomoże:
Kurs ten stosowany winien być do obliczania różnic kursowych dodatnich i
ujemnych (ust. 2-3), a w sytuacji gdy nie jest możliwe jego uwzględnienie,
zastosowanie ma kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego
poprzedzającego dzień, na który obliczane mają być różnice kursowe (ust. 4).
Ten ostatni stosuje się również w sytuacji, gdy kurs faktycznie zastosowany
różni się o więcej, niż 5% od kursu średniego NBP jw., a mówiąc ściślej, organ
podatkowy może wezwać podatnika do zastosowania takiego właśnie kursu albo
samodzielnie ten kurs określić (ust. 5).

Ani updop, ani updof, nie zawiera definicji legalnej pojęcia „faktycznie
zastosowany kurs waluty”. Zasadne jest zatem pytanie o to, przez kogo i w jakim
celu kurs ów ma być zastosowany ? Ponieważ znaczenie tego pojęcia nie wynika
również z treści przywołanych przepisów, na równi uprawnione są dwie
odpowiedzi :

1.) chodzi o kurs zastosowany przez bank, kantor, lub inną instytucję, z usług
której korzysta podatnik, w celu przeliczenia walut na złote i vice versa,

2.) chodzi o kurs zastosowany przez samego podatnika do obliczenia różnic
kursowych.

Zwolennicy pierwszej odpowiedzi twierdzą, iż będzie to kurs kupna albo
sprzedaży banku, kantoru, …. , w przypadku, gdy miało miejsce tzw.
przewalutowanie, oraz kurs średni NBP w pozostałych sytuacjach, np. wtedy, gdy
waluty wpłynęły na konto lub z konta wypłynęły, ale nie nastąpiła zamiana
waluty na złotówki i vice versa, etc., bowiem w sytuacjach takich nie doszło do
faktycznego zastosowania jakiegokolwiek kursu.

Zwolennicy drugiej, że będzie to odpowiednio – oddający rzeczywisty sens
ekonomiczny operacji – np. kurs kupna albo sprzedaży banku, … , nawet wtedy,
gdy nie nastąpiło przewalutowanie, a kurs średni NBP jedynie w sytuacji, gdy
kursu zastosowanego do obliczenia różnic kursowych podatnik nie będzie w stanie
udokumentować (np. przy transakcji gotówkowej, itp.).

Pierwszy z poglądów oznacza ułatwienie „życia” podatnikom obliczającym różnice
kursowe, drugi wierniej oddaje sens ekonomiczny przychodów i kosztów związanych
z tymiż różnicami. Całość natomiast uprawnia do wniosku, że niedopuszczalna
jest sytuacja, w której w drodze wykładni można uzyskać dwa w pełni uprawnione,
i zarazem zupełnie różne, znaczenia tej samej normy prawnej. Sytuacja taka
stanowi zarzewie ewentualnych sporów podatników z organami podatkowymi, ale
przede wszystkim stwarza stan niepewności co do stanowionego prawa – cokolwiek
zrobi podatnik, organ podatkowy może zawsze zastosować wykładnię odmienną, od
przyjętej przez tegoż podatnika.

Ale to nie ostatnie zmartwienie uważnego czytelnika obydwu ustaw podatkowych.
Kolejnym, równie ciężkim, grzechem omawianych regulacji jest brzmienie ich ust.
5 – „Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3,
jest wyższy lub niższy (od czego ?) odpowiednio o więcej niż powiększona lub
pomniejszona o 5 % wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank
Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie
zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany
tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.
W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które
uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten
kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski
(wytłuszczenia i wtrącenia - nasze)”.

Intencją prawodawcy było z pewnością nadanie organom podatkowym prawa do
ingerencji w sytuacji, gdy faktycznie zastosowany kurs waluty różni się o
więcej niż 5% od kursu średniego ogłaszanego przez NBP. Niestety sposób
sformułowania przepisu ust. 5 doprowadził do sytuacji kuriozalnej, w której
przepis ten nie będzie mógł być nigdy zastosowany w praktyce (jeśli zastosujemy
doń reguły wykładni gramatycznej), z co najmniej dwóch powodów :

1.) Przepis ust. 5 (por. fragment wytłuszczony) nie mówi od czego ma być
odpowiednio wyższy lub niższy kurs faktycznie zastosowany. Skoro nie wiadomo do
czego kurs ten porównać, to organ podatkowy nie będzie miał nigdy możliwości
zastosowania omawianego przepisu, bowiem hipoteza wynikającej zeń normy prawnej
jest niesprawdzalna – przypomina jako żywo pytanie z tytułowego dowcipu : „Czym
różni się skowronek i dlaczego ?”, na które uprawniona jest na równi każda z
możliwych odpowiedzi, np. ”Bo ma dwie nogi, a szczególnie lewą”.



2.) Przepis ten mówi natomiast, o ile kurs faktycznie zastosowany ma się różnić
od … (czego ? – vide pkt.1), by organ podatkowy miał prawo do interwencji.
Jeśli nawet – honorując zasadę, iż żaden fragment przepisu prawa nie może być
uznany za zbędny – przyjąć milcząco, choć nie wynika to z brzmienia ust. 5, że
ma być porównywany do kursu średniego NBP, to organ podatkowy ma uprawnienia, o
których mowa wyżej, wtedy gdy kurs faktycznie zastosowany jest wyższy od kursu
średniego o więcej, niż powiększona o 5% wartość kursu średniego lub niższy od
kursu średniego o więcej, niż pomniejszona o 5% wartość kursu średniego.

Z przepisu tego wynika zatem następujący algorytm : organ podatkowy ma prawo do
ingerencji, gdy :

Kfz – Ks > Ks x (100% + 5%)/100% albo
Ks – Kfz > Ks x (100% - 5%)/100%
gdzie :
- Kfz : kurs faktycznie zastosowany,
- Ks : kurs średni ogłaszany przez NBP.

Jeśli przekształcimy te zależności, to otrzymamy wyrażone expressis verbis
warunki uprawniające organ podatkowy do ingerencji :

Kfz > Ks x 2,05 albo
Kfz < Ks x 0,05

Wystarczy zatem, by Kfz mieścił się w granicach od 0,05 Ks do 2,05 Ks, by organ
podatkowy nie miał podstaw do kwestionowania zastosowanego kursu waluty (?!).

Problemu nie byłoby, gdyby – zamiast zastosowania tak karkołomnej konstrukcji
językowej – ustawodawca napisał po prostu : ”Jeżeli faktycznie zastosowany kurs
waluty, (…), jest odpowiednio wyższy lub niższy o więcej niż 5 % od wartości
kursu średniego …”.

Opisane wyżej, ale również w poprzednim artykule, błędy logiczne, językowe i
arytmetyczne uprawniają do stwierdzenia, że omawiane regulacje mogą śmiało
pretendować do tytułu „legislacyjnego bubla roku”, tym bardziej że brzmienie
tych przepisów nie jest wynikiem poprawek nanoszonych mozolnie przez wiele lat,
przez parlamentarzystów kolejnych kadencji, lecz zredagowane zostało w całości
od nowa.

Sytuacja, w której przepis prawa – skądinąd słuszny, potrzebny i nie budzący
żadnych wątpliwości, co do celu jakiemu ma służyć – już w chwili opublikowania
budzi kontrowersje i wymaga skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych oraz
urzędowych wykładni, niezgodna jest fundamentalnymi regułami przyzwoitej
legislacji.

Stąd postulaty de lege ferenda : omawiane regulacje należałoby poprawić w – co
najmniej – następującym zakresie :

1.) Całemu ust.1 nadać przykładowo brzmienie : „Suma algebraiczna różnic
kursowych określonych w ust. 2 i 3 powiększa przychody, gdy jest dodatnia albo
koszty, gdy jest ujemna” , lub tp.
2.) Zdefiniować znaczenie terminu „kurs faktycznie zastosowany” określając, iż
jest to „kurs zastosowany przez bank lub inną instytucję, z której usług
podatnik korzysta

[jck.x]

Księg ... pls. .... jeżeli cytujesz, podaj źródło :)

[ksieg11]

Cytuję gazetę prawną. Niestety nie wiem z którego numeru bo mam internetowy
dostęp i wyszukałm to co mnie interesowało nie zwracając uwagi na nr.
Ale dla pewności zadzwoń do US właściwego. Powodz.

[makum]

"1.) Przepis ust. 5 (por. fragment wytłuszczony) nie mówi od czego ma być
odpowiednio wyższy lub niższy kurs faktycznie zastosowany."

Zamiast cytować proponuję czytać ze zrozumieniem ponieważ wg mnie przepis ten
dość jasno określa od czego ma być wyższy lub niższy kurs faktycznie zastosowany.

doradca-podatkowy.net.pl

[jck.x]

właśnie - "wg mnie" ;) ...

[gryka1]

No to teraz zagadka. Ksieguję waluty tak jak napisano powyżej tj kurs kupna
banku gdy coś wchodzi na rachunek i kurs sprzedaży gdy wychodzi. Ponieważ kurs
kupna jest wyższy niż sprzedaży powstają gigantyczne ujemne różnice kursowe
które po zaksięgowniu sprawiają, że saldo w pln jest debetowe. I co z tym
fantem zrobić ?. Resztki waluty mam na koncie.

[jck.x]

cóż ... wg JEDNEJ z interpretacji są to k.u.p., a więc księgujesz w koszty

[kozalesz]

gryka 1 - Musisz jeszcze obliczać różnice kursowe od "własnych środków
pieniężnych" i wtedy wartość waluty w złotych będzie równa kursowi niesprzedanej
waluty razy jej ilość. Nie powinna to być wartość ujemna, chyba że masz kredyt.

[madzia1708]

skoro w walucie ma saldo po Wn, to do cholery jasnej w pln też powinno być po Wn