A tera z inny beki

[pieranka]

Jesień, Jesień, Jesień
złote liście spadają z drzew
Jesień, Jesień, Jesień
dzieci liście zbierają na w-f

Jesień, Jesień, Jesień
złote liście spadają w dół
Jesień, Jesień, Jesień
Marcin znalazł tylko liścia pół

Jesień, Jesień, Jesień
za to Zosia aż cztery w całości
Jesień, Jesień, Jesień
Znowu piątka w dzienniczku zagości

[ignatz]

Pocierać ją mięciutkimi poduszeczkami!

Pan Eugeniusz

[pieranka]

Pewnego dnia Pan Eugeniusz siedział w swoim mieszkaniu na piętrze i pił gorącą
herbatę w szklance. Pan Eugeniusz patrzył jak za oknem pada deszcz. Nagle Pan
Eugeniusz usłyszał delikatne stukanie do drzwi. Podszedł do nich ostrożnie i
wyjrzał przez judasza. Za drzwiami nie było nikogo. Już miał właśnie odejść,
kiedy znowu usłyszał stukanie. Za drzwiami stała piękna dziewczyna. Miała mokre
włosy i krople deszczu na rzęsach. Po chwili Pan Eugeniusz przyniósł nową
herbatę w szklance i oboje usiedli razem na kanapie. Pan Eugeniusz pochylił się
delikatnie nad głową dziewczyny i swoje usta zbliżył do jej ust. Jej oddech
pachniał gryką, świerzopem i dzięcieliną pałłą. Już ją miał pocałować, kiedy
okazało się nagle, że to wcale nie jest piękna dziewczyna, tylko przebrany za
nią inkasent gazowy.

[oxycort]

Podobasiemi, tylko zakończenie zmień, żeby z hependem było, no, hyhy :)
~~
ox

Może tak?

[pieranka]

O mój Zbyszku ukochany
zadzwoń do mnie chociaż raz
może znowu się spotkamy
w te nowe wspaniałe dni
pójdziemy razem tam na dyskę
będziemy świetnie bawić się
co powiesz
światła czerwone, światła zielone
fajnie skojarzymy się

heja, heja, heja, heja Zbyszek
heja, heja, heja, heja Bożenka

[oxycort]

Za skocznie, no...
Żeby nastrojowo było, zrup.
~~
ox

No to może Duszan?

[pieranka]

motor kupił Duszan
teraz będzie jeździł
na sto dwa
a niech wyczyści wpierw
niech wypucuje maszynę
radzi matka
ale gdzie tam - chłopak nie słucha
mało to się namęczył
przy zwózce gnoju z pola
teraz chce pojechać
jak wiatr poszumieć po wsi
no dobrze jedź już urwisie - śmieje się rodzicka
pojechał chłopak jak pirun tylko silnik zaburczał
nawet rąk nie umył

[oxycort]

O, o! To pode mnie (tak czuję) :)
~~
ox

[pieranka]

błyskawicznie utożsamiłeś się z bohaterem?

[oxycort]

Yhy :)
Ale pierwsza opowieść też mi się podobała (sama rozumiesz, rzęsy a kwestia
lepkości cieczy... - te rzeczy) :)
~~
ox

[pieranka]

Skończyła się już noc
żaluzje się rozjechały
na głowę naciągam koc
jest dla mnie za mały
wystają mi nogi
jest mi zimno w nie
nie kocham ciebie
ty nie kochasz mnie
a przecież było nam
tak jak nie wiem gdzie

Jak to, jak to się stało,
że mi wypiłaś
moje kakao
przecież to mój kubeczek
to mój kubeczek
z wiewiórką jest

[oxycort]

O, to! To jest głębokie...
~~
ox

I hermetycznie i głębokie - najlepsze!

[pieranka]

Niewkędyż to wiadomo, drogi czytelniaku, która to już o Poffcernacym historyia
co ją ludzie opowiedają. A jednak Ci ją potoczę (choć może nie powinionem). A
za to posłuchaj: Wieczór był i na ciemnym niobie ani najmnijszej gwiuzdy, ani
ogerka ksienżyca, ani z ognia iskiorki. A toż coś się jidnak świecało, a nie
było to ciało niebiańskie (jako się już rzekło) ino był to kobicy przyozdobnik
co na dźrzewie wisieł, przyozdobnik na kształt obrynczy co ją babki zkłedują na
wezręcze, a zwą branzoleita. Przyozdobnik wisieł i hyboteł się. Dyndu dyndu i
hyjbotu raz w te, a potem we w te, jako wola wietru chcieła. Nie było jidnak
żadnego co by to dziwo uźrzeć mógł tak, że rzekło by się, po próżnicy się
kolibeł. I tu historyia kończyć się by mogła gdyby nie nasz bohatyr, na samym
poczuntku rzeczony Poffcernacy, co to się zawszy pojawi jak się bajynda osłabi.
Wedla tego słuchaj: A Poffcernacy w onym czasie spokoju zażywał we niebo oczy
wypatrując i lewiatujący po obcych gelaktykach furgania kosztował tak mocno, że
ażę go przywieło pod kolipną dulinkę (tak zwaną od kształtu kołysadła
dzieciącego) gdzie przystanął. "Hoj dela hoj dela przeleciunżen drogi tela" -
mówi i na echo czeka. A echo w te pędy rzecze " hoj dela hoj dela, a tam wisi
branzoleita". To się chłop otrzynsnął i dali słucha i na raz popatruje, a nic
nie widzi ino noc. Znów gazu w płuca nabira i krzyczy to samo od nowa cały w
ciekawości co mu słyszeć przydzie i nic nie przyszło z echem jak tylko jidno
słowo "branzoleita".

[heniek.frost]

żółty jesienny lisć ....... zintonował heniek popjajac herbatkę dla dziadka

[ignatz]

Jesienny wiatr...

[misiania]

o. Ignatz mię zaskoczył.

[basia]

--
mariolka czekała za drzwiami kuchni z tacą jesiennych kanapek.leon zaszeleścił
gazetą dając znak, że już czas na drugie śniadanie.