wspomnienia czytelnicze

[the_ladybird]

Co sądzicie o tym, by powspominać?
z wczesnej podstawówki zarówno, jak i w późnego liceum?

[refor_mator]

Hm, zawsze wspomina się dzieciństwo w podeszłym wieku.
Ostatno co raz częściej to robię. Ale ty, Biedronko?

[the_ladybird]

aha, łupie mnie w kolanie ostatnio a i podagra (cokolwiek by to nie było) po
nocy spać nie daje :)

[westin]

Z wczesnej podstawówki najmilej wspominam Dzieci z Bullerbyn, a tak w ogóle to
książki pozaszkolne, które nie były lekturami. Przy czytaniu lektur szkolnych w
podstawówce najbardziej cierpiałem przy Siłaczce i Anielce (Anieli jeszcze
wtedy nie znałem);))

[the_ladybird]

westin napisał:

> Z wczesnej podstawówki najmilej wspominam Dzieci z Bullerbyn, a tak w ogóle
to
> książki pozaszkolne, które nie były lekturami. Przy czytaniu lektur szkolnych

Dzieci... były fantastycznie, tak jak i Pipi :)
Bardzo miło wspominam też Muminki, a przerażające wręcz wrażenie zrobiła na
mnie bajka w tiwi, brzydka i smętna :(

> podstawówce najbardziej cierpiałem przy Siłaczce i Anielce (Anieli jeszcze
> wtedy nie znałem);))

Siłaczki nie bardzo pamiętam... to była ta, co kaganek nosiła?
Ale przy Anielce płakałam. jak dziecko, którym byłam.

[westin]

tak, Siłaczka nosiła kaganek oświaty, po nocach pisała "Fizykę dla ludu", tak
jakby temu ludowi znajomość fizyki była najbardziej potrzebna.

[misiania]

Pytam z nadzieją, że jest ktoś, kto pamięta książeczkę "Sprawa o ziarnko
słonecznika" - opowieść o melancholijnym smoku Kajtku. To była moja ukochana
książeczka i zamęczałam wszystkich, żeby mi ją czytali. W końcu
zniecierpliwiona starsza koleżanka z podwórka zbyła mnie krótko "naucz się
czytać i sama sobie czytaj". myśl mnie olśniła i wprowadziłam ją w czyn. No kto
zna smoka Kajtka?

[istota]

mmm jaki cudny wątek
najpierw przyszli mi na myśl Borejkowie, ale po dłuższym namyśle doszłam do
wniosku, że Musierowicz odkryłam stosunkowo późno bo dopiero w liceum
w podstawówce czytałam namiętnie i wielokrotnie Przeminęło z wiatrem, wcześniej
Faraona i Krzyżaków, wszystkie części Tomka i oczywiście Winnetou :)

[the_ladybird]

> Faraona i Krzyżaków, wszystkie części Tomka i oczywiście Winnetou :)

Tutaj to ja muszę Trylogię dorzucić.
Wystarczająco gruba była, a było to dla mnie kluczowe kryterium podówczas :)

[misiania]

no, Siesickiej swego czasu czytanej, absolutnie się nie wyprę!

[istota]

ze wstydem muszę się przyznać, że Trylogia nie zaliczała się do powyższych i
jakoś do dziś się nie zalicza.
Uwielbiam co prawda Ogniem i mieczem czytane na długo przed ekranizacją, Potop
również, ale Pan Wołodyjowski... nigdy nie udało mi się przebrnąć przez Dzikie
Pola

[misiania]

aha, coś w tym jest, że Pan Wołodyjowski jakoś mi w pamięć nie zapadł...

[istota]

Misianiu :))))
spodziewałam się raczej komentarzy: no wiesz, takie wspaniałe dzieło, nasze
ulubione .....

[the_ladybird]

istota napisała:

> Misianiu :))))
> spodziewałam się raczej komentarzy: no wiesz, takie wspaniałe dzieło, nasze
> ulubione .....

z gustami itepe... ale swoją drogą faktycznie z tym panem Wołodyjowskim jest
coś nie tak. Tyle że ja to kładłam zawsze na karb zmęczenia materiału.
tzn. że właściwie trzeci raz czytam to samo, według schematu: on się zakochał w
niej a ona w nim, on poszedł na wojnę, wrócił....

[misiania]

nene, Sienkiewicz zrobił skuchę z małym rycerzem, to za co go mam podziwiać?

[emusia]

i cos nie widze tekstów w stylu "We wczesnych latach podstawówki
przeczytałem/łam Pana Tadeusza i sie wzruszyłam bo to było takie piękne" Widze
Musierowicz, Siesicką (Sysicka hyhyhy) gdzieś sie tam ogniem i mieczem
przewinęło, ale jestem niedorobiona bo ja tego jeszcze nie czytałam.
coś jeszcze chciałam powiedzieć, ale oczywiście zapomniałam co.
acha. moje ukochane książki z podtswaówki to dzieci z bullerbyn (tak to sie
chyba pisało, ale głowy sobie nie utnę) pipi przerobiona na fizię, i tego
kotaka, jak mu było, tego bez ogonka... filonek bezogonek o! te mi jakoś
bardziej w pamięć wpadły.

[iw1]

w bardzo wczesnej młodości uwielbiałam 'Cudaczka Wyśmiewaczka' - do dziś mam 2
dość wysłużone egzemplarze :)

[misiania]

różnica między tobą a resztą plażowiczów droga Emusiu, polega na tym, że reszta
plażowiczów przeczytała i książki z kanonu i książki poza kanonem. o książkach
z kanonu nie wspominamy, bo sobie pitolimy o głupotach w tej chwili.

[Gość: norma_jean]

Moi drodzy!
Moją ukochaną, absolutnie naj naj naj była propagandowa książka "Na Zagubionem"
Stawiam cały swój majątek że nikt jej nie zna. Przeczytałam ją ze sto razy,
mimo drobnego problemu jakim był....brak ostatnich stron :))) Nigdy nie
poznałam zakończenia ale książkę kochałam :)

[misiania]

nene i tu się zdziwisz, droga Normo. czytałam i wzruszałam się, i razem z
bohaterami budowałam schronienie gdzieś tam, na Zagubionem.

[misiania]

ale faktem jest, że nie pamiętam zakończenia. nie mogło być tragiczne, bo bym
zapamiętała. sądząc z lat, kiedy książkę wydano - chyba wszystkich wyzwoliła
Armia Czerwona, niosąc gałązki oliwne, jak to oni...

[Gość: norma_jean]

O Matko!!!!!
NIe!!! Wiesz ile czasu szukałam kogoś kto to zna??? Wygrałaś Forda Fiestę i
mieszkanie w Krakowie (dobra dzielnica :))
A masz może to w domu jeszcze?

[misiania]

nene, byłam wierną fanką biblioteki miejskiej, oddział dziecięcy i młodzieżowy.
jak będę w sekcji dla staruszków, to mogę zajrzeć do młodziaków i sprawdzić,
czy jeszcze jest ta książka. hę? potem się coś wymyśli.

[norma_jean]

Qrcze, jakby się to znalazło to Cię ozłocę :))) Szukałam po antykwariatach
bibliotekach i nic!
Aha do majego majątku należy jeszcze bilet do Rio na jutro, lecisz?

[misiania]

hyhy, może ja jednak najpierw udam się do biblioteki, bo jeszcze za darmo mnie
wyślesz do krajów popołudniowych...

[norma_jean]

To ja czekam na wyniki wyprawy :)))
Bo obiecałam sobie że nie umrę nie poznawszy zakończenia, a tu wiek już
podeszły.....
:)))

[istota]

Pana Tadeusza przeczytałam po raz pierwszy w siódmej klasie - zafascynował mnie
był to akurat okres przełomu i wszyscy (w tym ja) z zapartym tchem oglądali
Dynastię - pierwszy chyba tego typu amerykański serial w naszym kraju
pamiętam jak siłą rzeczy narzucało nam się podobieństwo między tymi dwoma
dziełami - literackim i telewizyjnym - bo dla nas Tadeusz upodoba sobie swoją
ciocię Telimenę w tym samym czasie kiedy na ekranie Adam Carrington zakochał
się w swojej siostrze jakjejtambyło :))
do tego Pana Tadeusza świetnie mi się czytało i wracałam do niego kilkakrotnie -
w przeciwieństwie do Dynastii z której szybko wyrosłam

[norma_jean]

No ja się pochwalę, że przeczytałam to dzieło bardzo wcześnie bo jeszcze wtedy
ambitna byłam :)) Później kilkakrotnie wracałam ale do dziś nie mogę zrozumieć -
jak Tadeusz mógł pomylić Zosię z Telimeną? To mi się w głowie nie mieści...

[istota]

wybacz mu, ciemno przecież było a Zosię widział tylko przez chwileczkę i do
tego pod słońce

[the_ladybird]

z kanonu, choć na szczęście przeczytałam to dużo, dużo wcześniej, były:

sklepy cynamonowe

cudne.

"Ogromny słonecznik, wydźwignięty na potężniej łodydze i chory na elephantasis,
czekał w żółtej żałobie ostatnich, smutnych dni żywota, uginając się pod
przerostem potwornej korpulencji. Ale naiwne przedmiejskie dzwonki i
perkalikowe, niewybredne kwiatuszki stały bezradne w swych nakrochmalonych,
różowych i białych koszulkach, bez zrozumienia dla wielkiej tragedii
słonecznika."
I jestem pewna, że mimo upływu lat, nie przekręciłam ani jednego słowa :)

[Gość: viki2lav]

the_ladybird napisała:

> z kanonu, choć na szczęście przeczytałam to dużo, dużo wcześniej, były:
>
> sklepy cynamonowe
>
> cudne.
>
> "Ogromny słonecznik, wydźwignięty na potężniej łodydze i chory na
elephantasis,
>
> czekał w żółtej żałobie ostatnich, smutnych dni żywota, uginając się pod
> przerostem potwornej korpulencji. Ale naiwne przedmiejskie dzwonki i
> perkalikowe, niewybredne kwiatuszki stały bezradne w swych nakrochmalonych,
> różowych i białych koszulkach, bez zrozumienia dla wielkiej tragedii
> słonecznika."
> I jestem pewna, że mimo upływu lat, nie przekręciłam ani jednego słowa :)
...i wez to i przetlumacz a potem szalencze rozpasanie ojca ze szwaczkami, i
ta cala brzemiennosc kazdego slowa!
ja sie poce za kazdym razem jak to czytam ,takie jest geste!

[Gość: gschab]

Pochłaniałem książki o przygodach Tomka, również Orinoko i pierwsza część (ot
skleroza -zapomniałem tytułu - ale nie treść), a tak w ogóle to absolutnie
fantastyczne były przygody Baltazara Gąbki - wszystkie, oraz Tytus, Kajko i
Kokosz. Fajnie czytało się też Bahdaja, Ożogowską, Chmielewską. I jeszcze
przypomniało mi się - ta skleroza - Złoto Gór Czarnych oraz Czarne Okręty.

[Gość: gschab]

To co wyżej to podstawówka, a dzięki Polonistce w liceum, odkryłem Bułhakowa -
Mistrz i Małgorzata to prawdziwe mistrzostwo świata oraz innych pisarzy i
poetów rosyjskich. Jej zasługa to również Herbert, Gombrowicz i inni.
Chwała prof. Ubysz.

[the_ladybird]

Gość portalu: gschab napisał(a):

> Czarne Okręty.

Czarne Okręty po raz drugi. :) szczególnie w latach młodzieńczej fascynacji
wszystkim, co starożytne.

dla mnie natomiast tą absolutnie ukochaną, tragiczną był "Szerszeń"

[tiresias]

tak, najwcześniejsze wspomnienia czytelnicze:))
więc mam pytanie - podobnie jak Norma myślę że nikt tego nie czytał ale może
będę mile zaskoczony
tytułu nie pamiętam, autora nie pamiętam, książka była świetna - o chłopcach
mieszkających w małym miasteczku, przygody, duchy, takie tam, ale sympatyczne..
pamiętam tylko, że wypożyczałem to z pięć razy
a pamiętam tylko imiona głownych bohaterów: BURACZEK i ZAPAŁKA
pomóżcie w wiwisekcji mojego dzieciństwa

[norma_jean]

Hmm, no niestety Ci nie pomogę, ale przypomniał mi się jeszcze jeden przebój
czytelniczy dzieciństwa: "Bułeczka" ktoś zna? Był nawet film na podstawie.

[istota]

"Bułeczka" - no jasne. Bardzo dziecięce i bardzo słodkie.

[norma_jean]

A ja byłam takim rozwydrzonym dzieckiem, że zawsze utożsamiałam sie z
Dziunią :((( Wstyd...

[tiresias]

no a seria powieści "Kaktusy z zielonej ulicy" - działo się podczas wojny na
lubelszczyźnie - lubiłem, było ich kilka, np. "Wielka wojna z czarną flagą"
- o chłopcach w wojennej rzeczywistości ale bez dydaktyzmu (romek modrak,
kogut...)
miło wspominam
nie pamiętam autora

[misiania]

Buraczek i Zapałka... cóż, ułożę się wygodnie na tarczy, niestety... A może za
to ktoś pamięta wierszowaną opowieść o przygodach chłopca imieniem Danek.
porzucił swoich przyjaciół, zwabiony do krainy pełnej słodkości. i chyba go tam
uwięziono albo co. ale przyjaciele (chyba to zwierzęta były) go uwolnili.
pamiętam ostatnie wersy: bo przyjaźń to największy skarb ze wszystkich skarbów
ziemi, doprawdy jest niewiele wart ten, kto jej nie ceni.

[baloo1]

Ja musialem zaczac sam czytac w protescie przeciwko katowaniu mnie "Awantura o
Basie" (do dzis nie jestem w stanie sie za to wziac).

Wiec juz samodzielnie , jako pierwsze dziela, przerobilem "Dzieci z
Bullerbyn", "Pana Samochodzika i templariuszy" oraz "Czterech Pancernych" (czy
ktos pamieta te wielka kobyle, kilkaset stron A4 ze zdjeciami z filmu).

A potem juz poszlo ... latwiej mi bylo, bo mieszkalismy w dziczy, wiec przez
pierwszy rok "czytelnictwa" nie chodzilem wcale do szkoly , a potem po szkole
siedzialem kamieniem w domu.

Wiec przez pierwsze 5 lat podstawowki poszly wszystkie "Tomki" Szklarskiego,
Karol May in extenso, komplet Samochodzikow, Niziurski, Bahdaj ("Uwaga czarny
parasol" - czy ktos jeszcze pamieta to arcydzielo ;o)), Fiedler, Tomek Sawyer i
Huckelberry Finn, Ivanhoe, Trylogia, Pustynia i Puszcza, Krzyzacy, no
wszystko ... nawet Siesicka (wstyd, bo to przeciez dla dziewczyn bylo ;o)).
W zwiazku z czym pod koniec podstawowki mozna bylo "przerabiac" mojego
ukochanego Prusa (Lalka i Faraon - do dzis wracam) i inne takie tam rozne ;oD.

I drugi fajny rok w dziczy, praktycznie bez szkoly (1 raz w tygodniu) przypadl
akurat w 1 klasie liceum (czyli ostatnia gimnazjalna dzisiaj - to tak na
marginesie, ot tak sobie;o)), gdy przelecialem awansem caly zestaw licealny (w
tym po raz drugi owego nieszczesnego Tadeusza, wreszcie ze skutkiem pozytywnym
oraz Bulhakowa - wiecznie zywego), dzieki czemu potem mozna bylo zajac sie
ciekawszymi lekturami. I akurat , gdy wrocilem do Polski w polowie liceum,
okazalo sie, ze poszla lawina wydawanych na toaletowym papierze dziel do tej
pory zakazanych lub przemilczanych : Hlasko, Gombrowicz, Witkacy, Stachura ,
latynosi , Paragraf 22 ..., atmosfera byla taka, ze nie wolno bylo ich nie miec
przeczytanych. I jeszcze w tym samym czasie krotki okres rozkwizu przezywal
miesiecznik "Poezja", zanim zostal podstepnie zaciukany (czy ktos to pamieta).

A potem niestety trzeba sie bylo zajac dobijaniem komuny i studiami, i
skonczylo sie czytanie dla przyjemnosci. Ale com sie nazarl, to moje ;oDDD
Teraz, jak na wapniaka przystalo, czesciej wracam do starych lektur niz siegam
po nowe :o(

Wniosek : jesli ktos chcialby duzo czytac, to najlepiej nie chodzic do
szkoly ;oDDD

Klaniam sie nisko i przepraszam za przydluga gawede.

[e.silver]

Baloo, czuję w Tobie czytelniczą bratnią duszę, z jednym małym wyjątkiem:
nie zdzierżyłam "Lalki" do końca, po prostu się nie dało :)

Pytanie mam następujące: kto czytał Joe Alexa?

I drugie: czy teraz pracując (w generalnej większości) macie nadal czas na
czytanie? Ale nie tak kilka stron dziennie i wałkowanie czegoś przez miesiąc,
tylko takie np. "Potop" w weekend :)
Bo osobiście z żalem stwierdzam, że coraz częściej nie mam siły skupić się nad
książką. :(

[norma_jean]

O, a ja Lalkę mogę wciąż od nowa czytać :)
A z czytelnictwem mam taki problem, że jak dorwę coś ciekawego, to zarywam
noce i rano trzeba mnie w dosłownym sensie wykopać z łóżka cobym hrabiowski
tyłeczek do pracy ruszyła :)))

[misiania]

Czytałam Joe Alexa, tylko nie pamiętam w podstawówce czy w liceum. A w temacie
skupiania się nad literaturą - cóż, prawdziwe życie bywa czasami tak
pełnokrwiste i zajmujące, że trudniej znaleźć czas, aby poznać opowieści
innych. Tak to trochę cynicznie stwierdzam, mając wciąż w pamięci przeogromną
ciekawość sprzed lat. Ciekawość tego, co znajdę między okładkami nowej książki.
Obawiam się, że jeżeli ktoś nie naczytał się w dziecięctwie i wczesnej
młodości, to nie uczyni tego nigdy. Bo ani chce ani umie.

[norma_jean]

A czy po skończenmiu ciekawej książki dopada Was przykre uczucie jakbyście
żegnali się z miłą osobą, miejscem, i musieli opuścić jakiś inny świat? Bo ja
tak często mam po przeczytaniu ostatniej strony.

[misiania]

aha, dokładnie. ale zawsze można zacząć czytać jeszcze raz (po jakimś czasie
oczywista. Przy czym ja mam taką dziwną przypadłość, że pamiętając ogólne
wrażenia nie pamiętam szczegółów. Przypadłość ta pozwala mi co parę lat wracać
do uroczej atmosfery kryminałów Agaty Chrisie, i ja naprawdę nie jestem pewna,
kto zabił!

[e.silver]

misiania napisała:

> aha, dokładnie. ale zawsze można zacząć czytać jeszcze raz (po jakimś czasie
> oczywista. Przy czym ja mam taką dziwną przypadłość, że pamiętając ogólne
> wrażenia nie pamiętam szczegółów. Przypadłość ta pozwala mi co parę lat
wracać do uroczej atmosfery kryminałów Agaty Chrisie, i ja naprawdę nie jestem
pewna, kto zabił!

też tak mam i też tak robię ;)
co więcej jest zestaw książek, do których obowiązkowo regularnie wracam :)

[misiania]

a czy wspominałam może w którymś z wątków, że umiłowanie literatury może być
bardziej kosztowne, niż to się wydaje? otóż pod ciężarem książek, ciągle
dopychanych, utykanych i dokładanych, urwała mi się półka ze ściany, bezbłędnie
trafiając w stojący niżej odtwarzacz CD. trafiła ta półka celnie i
nieodwracalnie :(

[istota]

e.silver napisała:

> I drugie: czy teraz pracując (w generalnej większości) macie nadal czas na
> czytanie? Ale nie tak kilka stron dziennie i wałkowanie czegoś przez miesiąc,
> tylko takie np. "Potop" w weekend :)
> Bo osobiście z żalem stwierdzam, że coraz częściej nie mam siły skupić się
nad
> książką. :(

Silverku wielkie :)))) do Ciebie za ten post bo od jakiegoś czasu często nie
mam siły skupić się nad książką i myślałam, że to ze mną coś nie tak
ale jak już znajdę taką która mnie wciągnie to rzucam dla niej wszystko ze snem
włącznie (że przypomnę tu zeszłoroczne emocje związane z Samotnością w sieci :))

[norma_jean]

Istotko, no właśnie, Samotność w sieci to do rana aż nie skończyłam :)))

[istota]

aha Normo :)) a potem następne noce na pisanie dłuuuugich meili co kto myśli o
Samotności i dlaczego - gdzieś je nawet ostatnio odkryłam w archiwum poczty.
Miło było powspominać :))

[e.silver]

mnie nadal wkurza zakończenie tej książki, wiecie? I to nowe, które kursowało
w sieci mi się nie podobało też.

[istota]

hehe i znowu się nie zgodzę
zakończenie (to prawdziwe, a nie to z sieci) było w tej książce najbardziej
ekstra

[e.silver]

hyhy nie dojdziemy ładu w tym temacie, pozostańmy więc przy swoich zdaniach :)

[Gość: norma_jean]

W temacie zakończenia zgadzam się z e.silver. Byłe błeeee, ja lubię happy end'y!

[baloo1]

e.silver napisała:
> Baloo, czuję w Tobie czytelniczą bratnią duszę, z jednym małym wyjątkiem:
> nie zdzierżyłam "Lalki" do końca, po prostu się nie dało :)

Jak to "sie nie dalo" ? Toz tam perla na perle. "... baronowa Krzeszowska
jechala powozem ... taniej by jej wyszlo na miotle - pomyslal pan Ignacy ..."
"...Lalke ukradla ? Tez nie miala sie na co polaszczyc ... Ha, nie kazdy moze
magle krasc ... Nie ten ukradl , co odebral swoje, ale ten co zaplacil zadatek
i mysli, ze kupil ..." ;oDDD
>
> Pytanie mam następujące: kto czytał Joe Alexa?
Chyba wszystko , ale tez wszystko mi sie dokladnie skleilo w jedna calosc.
Chyba jedyny autor, u ktorego NIGDY nie udalo mi sie odgadnac "kto zabil" i
jakim sposobem.

>
> I drugie: czy teraz pracując (w generalnej większości) macie nadal czas na
> czytanie? Ale nie tak kilka stron dziennie i wałkowanie czegoś przez miesiąc,
> tylko takie np. "Potop" w weekend :)
> Bo osobiście z żalem stwierdzam, że coraz częściej nie mam siły skupić się
nad książką. :(

Week-endy odpadaja, z powodu szakali i zycia rodzinnego. Pozostaja nocki. Od 21-
22 do konca ksiazki, ewent. 3-4 rano. Chyba, ze Nocna Straz przypadnie akurat,
z ciurkiem na karku. Czytanie po 1-2 strony w ogole odpada. Tak "sie nie da",
po prostu ;oD. Chyba, ze chodzi tylko o taka obowiazkowa dawke , niezbedna do
zasniecia. Ale wtedy moze to byc cokolwiek, nawet instrukcja obslugi miksera
albo tzw. literatura fachowa (brrrr....) ;oD

[e.silver]

baloo1 napisał:

> e.silver napisała:
> > Baloo, czuję w Tobie czytelniczą bratnią duszę, z jednym małym wyjątkiem:
> > nie zdzierżyłam "Lalki" do końca, po prostu się nie dało :)
>
> Jak to "sie nie dalo" ? Toz tam perla na perle. "... baronowa Krzeszowska
> jechala powozem ... taniej by jej wyszlo na miotle - pomyslal pan Ignacy ..."
> "...Lalke ukradla ? Tez nie miala sie na co polaszczyc ... Ha, nie kazdy moze
> magle krasc ... Nie ten ukradl , co odebral swoje, ale ten co zaplacil
zadatek i mysli, ze kupil ..." ;oDDD

No tak, wyszło znów wina szkoły - czytałam to wtedy na czas, bo jakoś mieliśmy
niewiele na przeczytanie, może dlatego jej nie wyczułam. Ale warto będzie
wrócić, jak widzę ;)

> > Pytanie mam następujące: kto czytał Joe Alexa?
> Chyba jedyny autor, u ktorego NIGDY nie udalo mi sie odgadnac "kto zabil" i
> jakim sposobem.
Joe Alex to moje najnowsze odkrycie, prawdę mówiąc ;) wcześniej jakoś nie
miałam okazji. Ale z tym zgadywaniem to fakt, prawie zawsze wychodziło inaczej
niż myślałam :) raz trafiłam mordercę, ale nijak nie dało się ustalić motywu :)
strzelałam w ciemno ;)

[baloo1]

Esilverko.

Goraco polecam Lalke, zarezerwuj sobie caly deszczowy £ykend , tylko wyslij
Asilwera gdzies , zeby nie przeszkadzal ;oD. Albo jeszcze lepiej - niech wezmie
sobie inna ksiazke ;oDD. Tylko zrobcie cos do jedzenia dzien wczesniej, zeby
nie tracic czasu i wylaczcie telefon ;oD

Dla mnie Lalka jest sposobem na chandre i dodupizm. Otwieram ja wtedy w
dowolnym miejscu i czytam do padniecia ;oD
Na przemian z "Mistrzem i Magorzata " oraz "Dziennikiem 1954" Tyrmanda.

[e.silver]

Przekonałeś mnie.

Sprawdzę, czy A.Silver ma w swoich ogromnych zasobach 'Lalkę', jak nie, to ją
skombinuję. Przed nami 3-dniowy weekend ;)) A Pan A.Silver ma swoje 3,5
tomu 'Józefa' na ten czas :))

[misiania]

aha, a ja chodziłam do szkoły, ale przeczytałam w podstawówce:

"Basię" bez wstrętu, "Dzieci", wszystkie "Samochodziki", "Czterech Pancernych"
(mam tę kobyłę ze zdjęciami, co prawda pożyczyłam, ale wiem komu),
wszystkie "Tomki", Karol May, Niziurski, Bahdaj, Woroszylski ("I ty zostaniesz
Indianinem" - no chyba zapomnieliście o tej perełce, hyhy, dzieje bandy Kolana
z rozmaitych splatały się wątków), Fiedler, a pozostając w klimacie -
Centkiewiczowie, oczywiście Twain, Sienkiewicz, Siesicka (noco?), Lem ("Powrót
z gwiazd" mnie wprost poraził), Szmaglewska, Newerly, Mniszkówna (nie śmiać
się, za pierwszym razem się popłakałam ze wzruszenia, za drugim się uśmiałam,
bo dotarła do mnie jakość tej literatury; szczególnie dobrze pamietam, że
Waldemarowi zmysły wypełzły na usta), Pruszkowska, i łojezuniewiemcojeszcze.
>
A w mojej klasie licealnej panował podobny klimat, jak u ciebie:
Hlasko, Gombrowicz, Witkacy, Stachura, Paragraf 22..., atmosfera byla taka, ze
nie wolno bylo ich nie miec (dokładnie - po coś się przecież do tej szkoły
chodziło, np. żeby rozmawiać o lekturach)

Ach, gdzież sa niegdysiejsze śniegi... A ostatnio odkryłam książki Lisy Jewell -
"Trzydziestka na karku" i "Impreza u Ralpha". "Imprezę" przeczytałam, jak to
kiedyś bywało - bez przerwy od pierwszej do ostatniej strony, w niedzielne
przedpołudnie. Mniamuśne było!

[baloo1]

Misianiu,
"Pancernych" ktos mi skrecil wieki temu, w ogole cala biblioteczka z pierwszego
okresu heroicznego przepadla w zawierusze dziejowej i trzeba ja bylo mozolnie
odtwarzac nie szczedzac sil i srodkow. Nie wszystko sie dalo, niestety.

A Wernica ktos pamieta ? Narzekali rozni, ze to takie popluczyny po Mayu, ale
mnie bardzo sie to swego czasu podobalo. No i wspomniane wyzej "Kaktusy..."

Pytanie mam do braci plazowej, ktora nanowo zaczela sie przedzierac
przez "Winnetou" ;oD . Nie uderzyla was pewna "prostota" tego dziela, zblizona
miejscami do Mniszchowny ? Tylko prosze na mnie nie krzyczec ... ;oD

[misiania]

Wernica chyba usiłowałam przeczytać a skoro usiłowałam, to przeczytałam, ale
mnie nie poruszył. A co do Winnetou, to jestem głęboko przekonana, że May
zaśmiewał się do łez, kiedy to pisał. Od czasu do czasu wtrąca zdania niby
absolutnie pasujące do konwencji ale jakieś takie z przymrużeniem oka. np. opis
wrażeń Old Shatterhanda kiedy po raz pierwszy palił fajkę pokoju. nie pomnę
tego opisu dokładnie, ale z każdym zaciągnięciem się bohater odkrywał dodatkowe
aromaty. np. w pewnym momencie uzyskał absolutną pewność co do obecności w
mieszaninie obciętych paznokci. No może ktoś wygładził tłumaczenie, ale bardzo
to jest zabawne. i tak od czasu do czasu, May podśmiewa się delikatnie z
postaci, które stworzył.

[e.silver]

baloo1 napisał:

> A Wernica ktos pamieta ?
Ja, ja, ja! Polowałam na nich w bibliotekach, bo swoje miałam jakieś 3 tylko :)
A jednego będzie czytał w najbliższym czasie Pan A.Silver, jak tylko
skończy "Józefa Balsamo" mojego uwielbianego po dziś dzień A.Dumasa, który stał
się powodem niezłej znajomości historii Francji z okresów odpowiednich :)

> Pytanie mam do braci plazowej, ktora nanowo zaczela sie przedzierac
> przez "Winnetou" ;oD .
Jeszcze nie wszyscy zaczęli, niestety, bo dopiero nie dawno kupili na własność.

[iw1]

taka jestem zaczytana...
ale chciałam tu dodać Mikołajki jako lekturę obowiązkową - koniecznie!!!!!!!!

[misiania]

No i Adrian Mole, lat 13 i 3/4, i boleśnie dojrzewający, i nad capuccino!

[Gość: iw]

misiania napisała:

> No i Adrian Mole, lat 13 i 3/4, i boleśnie dojrzewający, i nad capuccino!

jak pił cappucino to już chyba trochę 'wydoroslał'?? ;))

[misiania]

Adrian? on się urodził staruszkiem, hyhyhy ;))))

[emusia]

iw1 napisała:

> taka jestem zaczytana...
> ale chciałam tu dodać Mikołajki jako lekturę obowiązkową - koniecznie!!!!!!!!
zgadzam się w 1000000000000000%

[Gość: gschab]

A książki sensacyjne McLeana, Centkiewiczowie. Pamiętam,że zaczytywałem się
również w takich książeczkach z serii Tygrys i BDK (Bitwy kampanie dowódcy) - W
większości perfidna propaganda, ale czytało się nieźle.

A propos, Joe Alex to pseudonim jakiegoś znanego pisarza. Czy wiecie o kogo
chodzi?
Był jeszcze taki pisarz Leonard, autor chyba trzech książek. Najlepsza to
inkarnacja.

[e.silver]

Gość portalu: gschab napisał(a):

> A propos, Joe Alex to pseudonim jakiegoś znanego pisarza. Czy wiecie o kogo
> chodzi?

o Słomczyńskiego, M. bodajże (pełnego imienia nie pomnę)

[tiresias]

Gość portalu: gschab napisał(a):

> A książki sensacyjne McLeana, Centkiewiczowie. Pamiętam,że zaczytywałem się
> również w takich książeczkach z serii Tygrys i BDK (Bitwy kampanie dowódcy) -
W
>
> większości perfidna propaganda, ale czytało się nieźle.
>
> A propos, Joe Alex to pseudonim jakiegoś znanego pisarza. Czy wiecie o kogo
> chodzi?
> Był jeszcze taki pisarz Leonard, autor chyba trzech książek. Najlepsza to
> inkarnacja.
>

Maciej Słomczyński - znakomity tłumacz Joyce'a
co wygra łem?

[baloo1]

Pytanie o Joe Aleksa to byla zagadka czy "prawdziwe pytanie" ?

Maciej Slomczynski , ofkorz, bardziej tlumacz niz pisarz (gl. nowe tlumaczenia
Szekspira), no i przede wszystkim tworca miliona limierykow , za co niech mu
Pan Bog da miejsce po prawicy swojej ... ;oD

[Gość: gschab]

baloo1 napisał:

> Pytanie o Joe Aleksa to byla zagadka czy "prawdziwe pytanie" ?
>
> Maciej Slomczynski , ofkorz, bardziej tlumacz niz pisarz (gl. nowe
tlumaczenia
> Szekspira), no i przede wszystkim tworca miliona limierykow , za co niech mu
> Pan Bog da miejsce po prawicy swojej ... ;oD

Dzięki to było prawdziwe pytanie. Uczciwie mówię, że nie wiedziałem. Natomiast
kto zacz Słomczyński wiem i chwała mi za to.

[tiresias]

baloo1 napisał:
>
> Maciej Slomczynski , ofkorz, bardziej tlumacz niz pisarz (gl. nowe
tlumaczenia
> Szekspira),
balu, w kwestii formalnej, "nowe" tłumaczenia Szekspira to robi Barańczak.
Słomczyński zaproponował 'dobrą' wersję dość archaicznych przekładów Koźmiana
i innych,
a Ty wolisz barańczaka czy słomę?
a według mnie to największym 'qlerskim wykopem' MS było tłumaczenie Ulissesa a
także fragmentów Finnegans Wake Joyce'a

[norma_jean]

grochówka z niebieskawym nalotem parowała spokojnie w cebrzyku. leon, z ustami
pełnymi śliny zabrał sie za jedzenie. krople zupy pryskały na otwarte
strony 'tytusa andronikusa' w tłumaczeniu słomczyńskiego. przypomniał sobie
słowa matki, "nie czytaj, durniu, przy jedzeniu".

ALe dlaczego z niebieskim nalotem?????

[tiresias]

norma_jean napisała:

> grochówka z niebieskawym nalotem parowała spokojnie w cebrzyku. leon, z
ustami
> pełnymi śliny zabrał sie za jedzenie. krople zupy pryskały na otwarte
> strony 'tytusa andronikusa' w tłumaczeniu słomczyńskiego. przypomniał sobie
> słowa matki, "nie czytaj, durniu, przy jedzeniu".
>
> ALe dlaczego z niebieskim nalotem?????
>
>grochówka jest na wiagrze i pochodzi z dawniejszego wątku plażowego o
strasznych przygodach leona z jadwigą. ale Ciebie jeszcze nie było na plaży:))
>

[baloo1]

Mam dwa wstydliwe wyznania :
1. najbardziej lubie te staroswieckie tlumaczenia Kozmiana (wlasnie dlatego, ze
daja mi falszywe wrazenia czytania "starego" Szekspira). I teraz wyznanie
wlasciwe : chyba mi sie skleilo, i "te nowe" to byl rzeczywiscie Baranczak. Tyz
pikny.

2. "Ulissesa" musialem przeczytac "na czas" jako lekture. Jak to zwykle bywa,
juz potem nie bylem w stanie zmusic sie do powrotu, i wszystko, co tam jest
qlerskie jeszcze na mnie czeka ...

--
"Dobrze, a teraz chwila relaksu" westchnal z ulga Kopciuszek. Odlozyl na
bok "Ulissesa", z zakladka na tej samej od tygodnia trzeciej stronie, i z
usmiechem zabral sie za oddzielanie ziarenek maku od popiolu ....

[baloo1]

Tir,
A propos "Ulissesa" przypomniala mi sie anegdota. Kilka lat temu czytalem
wywiad z jakims Bialorusinem, ktory po studiach w Polsce postanowil
przetlumaczyc to dzielo na bialoruski. Jak pomyslal, tak tez zrobil. i podobno
w ten sposob dal podwaliny pod literacka bialoruszczyzne ;oD

Niezla geneza , moim zdaniem. Si non e vero, e ben trovato....

PS : ale dzialo sie to jeszcze przed rzadami Lukaszenki. Nasladowcow nie
znalazl. A moze slyszale ktos, jak sie gosc nazywal ?

[tiresias]

mało tego. mam to po białorusku i w kilku innych językach, bo jestem hobbystą
a Joyce pochowany jest w curychu na fluntern:)))

[baloo1]

Teraz rozumiem ... czeste te pielgrzymki ?

Prawie a propos propozycja : a moze by tak Muzeum Dürrenmatta ? jak juz
dojedziesz do curychu, to potem to juz tylko rzut beretem (vide watek
wczorajszy)

anegdota na temat Dürrenmatta . Mial on psa, ktory ,bywalo, szczekal w ogrodku,
co w Szwajcarii jesttraktowane jako jawna nieobyczajnosc. Pewnego dnia
wlasciciel sasiedniej posesji napisal do niego oficjany list "Szanowny Panie
Durrenmatt, blablabla.. panski pies... prosze uciszyc ..itd itp " na cala
strone. Durrenmatt odpisal "Wielce szanowny Panie, list z Panska prosba
otrzymalem i niezwlocznie przekazalem go swojemu psu"
;oD

[oxycort]

Ej! A nikt słowem nie wspomni „Szatana z pierwszej gimnazjalnej”
Makuszyńskiego? Ach, jak to się czytało! I tylko fiołkowych oczu panny Wandzi
nie mogłem przełknąć ze spokojem (ktoś widział fioletowe oczy? Fuuuuuj!)
Zbig Nienacki... Echhh... Chłopacka klasyka... Tu ostatni tom z cyklu niemile
mnie zaskoczył... „Pan samolocik i człowiek z UOP” - toż to rasowe romansidło
było! Pan Tomasz wiele u mnie stracił, odkąd się uczuciowo zdeklarował. Nigdy
mu tego nie wybaczyłem... To było niczym podeptanie najwyższych wartości i
ideałów! Coś jakby Dżejms Bąd się ustatkował i założył rodzinę... (Fuuuuuj!).
Taaaak. Czytałem właściwie odkąd tylko wyrosłem z przedszkolnego fartucha i
rajtuzów. Ale już w tamtych czasach wprost uwielbiałem trylogię... Brzechwy
(doktor Paj-chi-wo długo był moim duchowym przewodnikiem, potem Pan Kleks, jak
zobaczyłem (na filmie już), że znał karate... :). Ze łzą w oku wspominam
Mikołajki i Alcesty, heh...
Aaaa! Z pierwszych szkolnych pozycji jak przez rdzę pamiętam dzieła takie
jak „Jak Wojtek został sikawkowym” oraz „Rogaś z Doliny Pięciu Stawów Polskich”.
Wrażliwość mą kształtowały zaś na krzywdę ludzką i zwierzęcą kształtowały takie
pozycje jak: „Oto jest Kasia”, „O psie który przemieszczał się drezyną”,
których to gorzkimi, wrzącymi łzami zraszałem paginy...
(obowiązkowe „Jontki”, „Anielki” i „Janki klezmery” – zbyt mnie mierziły).
Tak, tak, Bahdaje Adamy, Ożogowskie Hanny, Fiedlery Artury to kanon
obowiązkowy, a z nich niejaki Niziurski Edmund dość długo i bezkarnie uwodził
mnie swoją nieokiełznaną fantazją.
A kiedy już podrosłem na tyle, że hormony nieśmiało buzować poczęły, ale wąs
jeszcze sypać się nie zaczął - połykałem wszystko co było
Minkowskiego: „Otyły”, „Niebiescy z lewitującego półmiska”, „Masturbacja i
Lew” – te przynajmniej dzięki rozbudowanej fabule - nosiły jeszcze pozory
powieści przygodowej, którą to można było bezpiecznie wypożyczyć w szkolnej
bibliotece, ale za to „Artur i Gryzelda”, „Fiksacje Majki Jaskół” – to pierwsze
jakże wówczas śmiałe erotyki, wypożyczane i czytane w ukryciu, które krasiły
moje lica i pierwsze niewinne jeszcze fantazje...

Poza jedną pozycją, jakoś dziwnie nie pamiętam lektur kształtujących szlachetną
postawę obywatelską.
Czy ktoś pamięta taki thriller patriotyczny „Odciski rysich paluchów”? Heh, do
dziś wspominam jak krew się we mnie burzyła, kiedy to czytałem! Od tamtej pory
chyba, gorącym orędownikiem pokoju zostałem i miłości bliźniego rzecznikiem.
A o słuszności mojej postawy przekonywała oraz niezachwianą wiarę w odrębność
niezależność jednostki podtrzymywała we mnie literatura zgłębiająca
problematykę egzystencjonalną jak „Ten obcy” (cz. I – IV) oraz inne dramaty
socjologiczne i psychologiczno-społeczne w całości poświęcone problemom
alienacji jednostek we współczesnym wszechświecie, uświęcające heroiczne próby
poszukiwania własnej tożsamości, traktujące jednocześnie ową dążność jako
wartość samą w sobie i przejaw odwagi w odwiecznej walce człowieka o prawo do
wolności myśli, przekonań i postaw.

Czule wspominam jeszcze wczesno-szkolny kryminał „Przygody detektywa Konopki” a
w nim słynne powiedzenie bohatera, na każdą niemal okazję: „wypchaj się pyzami”
hyhy...
~~
ox

[baloo1]

Oxycorcie,
Wszystko, co napisales, jest dobre i cieszy moja watrobe. Mam pytanie, czy to
nie ty skreciles mi moja biblioteczke, swego czasu ;oD ?

Tylko z jednym sie niezgodze, przyznam sie, ze "Jontka, Aniele i Janka"
przeczytalem bez wiekszych bolow brzucha i zebow.

A z Niziurskiego : "Siodme wtajemniczenie" (zwlaszcza watek "Przygod Anatola
stuknietego na poczatku") i "Przygody Marka Piegusa" (kopalnia
cytatow "kultowych")

[Gość: viki2lav]

a jakich ksiazek sie wstydzicie, w stylu czytalam/lem ale nie chce o tym
moowic...?
w stylu abc urbana, albo krzak jasminu..

Spowiedz czytelnika

[baloo1]

Moja lista grzechow :

Abc Urbana (bez usprawiedliwienia)
Przerwana dekada (bez usprawiedliwienia)
Miedzy ustami a brzegiem pucharu (z ciekawosci)
jakis kryminal Zborowskiego (ale tylko jeden ! przysiegam !)
1 ksiazke Lysiaka (naprawde tylko jedna i to nie cala !)
Luny w Bieszczadach (mlody bylem)
Tajemnice templariuszy (nie wiem, dlaczego)
Ludzie bezdomni (kazali)
Quo vadis (kazali, ale i tak nie cala)
--
Wiecej grzechow nie pamietam, za wszystkie szczerze zaluje i obiecuje poprawe.
To sie juz naprawde nie powtorzy

[kicior99]

moja:
"Kapelusz zawsze zdejmuje ostatni" - Marta Fox
"O czlowieku, ktory sie kulom nie klanial" - J. Broniewska
"Krotki kurs WKP(b)"
i...

[oxycort]

"lato obleśnych ludzi"...
~~
ox

[Gość: aniela]

wszyscy antoni de mello

[misiania]

yyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy Pamiętnik Fanny Hill (noco, młoda byłam i teorii
ciekawa)

[oxycort]

Ewangelę wg Billa Gatesa "Droga ku przyszłości" (darowane)
Do strony 22, resztę przekartkowałem. Najbardziej urzekł mnie tytuł 10
rozdziału "Sieć w mieszkaniu". To zaskakujące, bo ja sam często tak właśnie
robię!
~~
ox

[Gość: aniela]

erica jong Strach przed lataniem (odtamtej pory brzydze sie feminizmem)

[misiania]

Polska - zarys encyklopedyczny. To dzieło z czasów, gdy byliśmy mocarstwem
ekonomicznym. uczciwie się przyznaję, że często przeglądałam, ufnie absorbując
informacje.

[Gość: viki2lav]

to lubie! ale oczekiwalam na gorsze przewinienia, jako pokute proponuje
koziolka matolka to sie szakale uciesza (?)
v.wcalenietakapewna

[postrzygacz_pudli]

następnym jak będziecie gadać o takich fajnych rzeczach, to mnie wołajcie!!!

Do całej listy dorzucam jeszcze Lema
a z czasów wcześniejszych książkę (nie pamiętam, niestety, tytułu) Czeszki z
ilustracjami Butenki.

[kicior99]

TYLKO Chmielewska - kiedy jest mi zle, kiedy upilbym sie z zalu itp. Naprawde
nie znam lepszego lekarstwa - zwlaszcza "Wszystko czerwone" z nieocenionym
panem Muldgaardem. Ta dama to wasza mać?