Ech, wspomnień czar...

[tato!]

To w nawiązaniu do wątku trzynastogrudniowegorokupamiętnego.
A jakie macie najbardziej (nomen omen) mrożące krew w żyłach wspomnienia z
naszych polskich zim stuleci (było ich kilka w moim trzydziestoparoletnim
życiu)?

Na przykład moja przygoda wyglądała tak:
Styczniowy wieczór. Mróz trzaska. Rodzice ciągną przez śnieg saneczki, na
którym opatulony w co się da leżę ja, półtoraroczny młodzieniec. Rodzice
zajęci byli rozmową, toteż nie zauważyli, że na jakiejś koleinie saneczki się
wywróciły a ja wpadłem w zaspę. Zanim nadludzkim wysiłkiem woli wydobyłem się
z opresji, rodziciele byli daleko. Chcąc ich dogonic puściłem się pędem na
skróty, przez ciemny bór. Nagle opadło mnie stado wygłodniałych wilków
(normalka na Żoliborzu). Czym prędzej wdrapałem się na drzewo. W pewnej
chwili poczułem, że gałąź, na której siedziałem, zaczęła niepokojąco
trzeszczeć. Wilczyska rozdziawiły paszczęki i zaczęły z wewnętrznych kieszeni
swych futer wyciągać serwetki, sztućce, sól, pieprz i liść laurowy w proszku.
Gałąź nagle trzasnęła i....

[mreck]

zmyślasz. hehe
a potem sam zostałeś tatą.

[baloo1]

Tato! nic nie zmysla. Sam widzialem, bo siedzialem dwie galezie wyzej, tyle ,
ze na Mokotowie, jak w ostatniej chwili chwycil sie za wlosy i przytrzymal,
cudem unikajac zatrucia pokarmowego biednych, niczego nieswiadomych wilkow.

[rigel]

a moja przygoda wyglądała tak:

zimowy wieczór. razem z grupą przyjaciół - młodych wilków - przemierzalismy
zaśnieżone podwórka i ulice Żoliborza (nikt się nie dziwił, tutaj to normalka).
po kilku godzinach bezowocnego polowania namierzyliśmy małzenstwo ciągnące
sanie a w saniach póltorarocznego młodzieńca. młodzieniec ten na jednej z
nierówności podłoża wypadł był z sanek, a rodzicie jego nie zauważyli tego
wypadku. pobiegliśmy całą sforą w jego kierunku. niestety, młodzieniec ten,
mimo, ze opatukony był ponad miarę wydostał się ze śnieżnej zaspy i pobiegł w
kierunku oddalających się rodziców. widząc nas - zbliżających się coraz
bardziej - wszedł na drzewo. ku naszej uciesze wybrał sobie jedną z cieńszych
gałęzi, która zaczęła pękać. juz, już miał spaść prosto w nasze rozwarte
paszcze i ostr kły, gdy zza zakrętu wyłonił się patrol MO z białymi pałkami w
rekach. byliśmy młodymi ale już doświadczonymi wilkami i wiedzielismy, że w
starciu z takim patrolem - równie głodnym krwi jak my - nie mamy większych
szans. wyjąc cichutko i powarkując w bezsilnej złości oddalilismy sie z
godnościom osobistom w poszukiwaniu innego łupu.

dobranoc państwu

[ignatz]

Moja opowieść wygląda inaczej zgoła:
Patrolowaliśmy właśnie nyską ciemne uliczki Żoliborza w poszukiwaniu młodych wilków (w naszym słowniku: frajerów), coby im wpier... I wydawać by nam się mogło, że wiczór będzie stracony, gdy nagle kierowca zauważył sporą watażkę frajerów szykujących się do ataku na małego berbecia siedzącego na kruchej gałęzi drzewa. Szybko wyskoczyliśmy z suki i pobiegliśmy w ich kierunku. Szykowała się niezła zabawa, a ja się dawno nie bawiłem... niestety, musieli usłyszeć skrzypienie śniegu pod naszymi podkutymi butami, bo natychmiast dali dyla. A byliśmy tuż tuż!

[baloo1]

A ja widzialem, jak jeszcze rzucaliscie sniezkami do dziecka, ktore kurczowo
trzymalo sie za wlosy , ze nie wpasc z galezi w wilcze, a potem w wasze
paszcze. Paszczaki !

[baloo1]

Noc grudniowa byla dluga, a potem na domiar zlego przeszla w jeszcze dluzsza
noc stanu wojennego. Dziecko roslo, wlosy rowniez. Dzieki temu stopniowo i
delikatnie chlopiec znizyl sie do wysokosci umozliwiajacej bezpieczny zeskok
na ziemie. Oslabiony mlodzian ruszyl przed siebie. Potykal sie, upadal w
zaspy, znow podnosil ... Po kilku godzinach , bedac u kresu sil , uslyszal
skrzypienie zurawi, a gdy wspial sie na kolejna (ostatnia juz) zaspe,
zamajaczyly w oddali nikle swiatelka. "Chreptiow ! Jestem uratowany !" szepnal
i stoczyl sie po stoku ....

[tato!]

No dzięki wielkie. Jednak pradziwe zakończenie historii wyglądało następująco:

Gałąź, rzecz jasna, pękła. Ja spadłem. Wilki rozszarpały mnie w mgnieniu oka.
Doszczętnie. Pozostały po mnie jedynie metalowe guziki od króliczego futerka, w
których do dziś odbija się niebieskie światło milicyjnego radiowozu...

[misiania]

rosłam sobie spokojnie przez wiele lat na jednym z warszawskich skwerków, latem
ogrzewało mnie słoneczko i ptaszki do mnie przyfruwały, zimą biała pierzynka
otulała mnie śnieżnym puchem. podczas jednej z takich zim, kiedy słodko
drzemałam, nagle poczułam, jak jakiś stwór mały, pękaty i szkaradny wdrapuje
się na mnie, kalecząc korę i łamiąc co drobniejsze gałązki. uciekał przed
watahą młodych wilków, które - nie dogoniwszy go - usiadły wokół mego pnia,
patrząc łakomie w górę. basiory siedziały cierpliwie, bachor siedział i się
wiercił, paskuda jedna. a był tak zapasiony, że w końcu jedna z moich
nieszczęsnych gałęzi nie wytrzymała i pękła z głośnym trzaskiem. oh, jak to
bolało! omdlałam z bólu na chwilę, więc nie wiem, co się stało z tym
szkodnikiem. kiedy się ocknęłam, nikogo już w pobliżu nie było.

[tato!]

Lipa czy (przepraszam) osika?

[misiania]

Platan...

[tato!]

a, to przepraszam...

[postrzygacz_pudli]

Siedziałem przed telewizorem, jak zwykle w niedzielę już od 5 rano. Nadawali
program przyrodniczy pt. "Urodzeni mordercy". Rzecz traktowała o młodych
wilkach rzucających śnieżkami w dziecko, które - uhaczone włosami - kurczowo
trzymało się gałęzi, brzemiennych zbrojnymi mężczyznami sukach i wewnętrznym
życiu spokojnych platanów z Żoliborza. Reportaż był fascynujący. Wilki zanim
pożarły operatora kamery, stanęły pod drzewem, rozdziawiały paszczęki i zaczęły
z wewnętrznych kieszeni swych futer wyciągać serwetki, sztućce, sól, pieprz i
liść laurowy w proszku. Już-już miały pożreć młodziana, gdy usłyszały skrzyp
śniegu i z podkulonymi ogonami uciekły w zarośla. Chłopiec dobiegł do
Chreptiowa. W cieple gułagu ogrzewał swe ręce.
O godz. 6 program przerwano. Jakiś pan w mundurze powiedział, że nie będzie
teleranka. Tata stukał w radio, które przestało nadawać jego ulubiony program.
Mama poszła kupić dobry wojskowy chleb, sprzedawany wprost z czołgów.
Wszyscy płakali. Janek Wiśniewski padł.

[aniela_]

szlam akurat wtedy swiętojanską. z chlopcami z grabowka szlam i z chylonii.
szukalismy jakichs drzwii. w rozmiarach zblizonych do boguslawa lindy, ktory
wowczas jeszcze slawnym aktorem nie byl nawet.

[postrzygacz_pudli]

i ja tam wtedy byłem. Pamiętam jak dziś...

milicja użyła broni, a my dzielnieśmy stali, celnie rzucali.... a on i tak
padł...więc na drzwiach ponieśli go Świętojańską naprzeciw glinom, naprzeciw
tankom, bo Janek Wiśniewski padł....

[aniela_]

aha a niejaki Swiat jak tylko się dowiedzial to od razu nic nie powiedzial.
a Janek padl mimo to.

[postrzygacz_pudli]

i choć huczały petardy, choć ścieliły się gazy, i chociaż na robotników razy
się sypały, mimo że padali starcy, dzieci, kobiety, mimo padnięcia Janka
Wiśniewskiego - Świat wody w usta nabrał. I wszystkim się zdawało, że to echo
gra jeszcze, a to bulgotało...

[aniela_]

tylko matki nie płakały bo to nie na darmo. nad nimi sztandar z czerwoną (sic!)
kokardą, bo za chleb za wolnosc za bawarke mietowa i za zasmazke tez.

[postrzygacz_pudli]

za Nową Polskę on padł. Za jaguara bez talonu, za dom z ogrodem zasiekami pod
prądem otoczonym, za bez podsłuchu telefon komórkowy, za miliony on padł. A
imię jego Janek. I choć jak ten mur berliński runął, to runął po to, by świat
stary pogrzebać. Amen

[aniela_]

Epilog:
i zyl dlugo i szczesliwie.

[postrzygacz_pudli]

:)

Wladca guzikow - prolog

[baloo1]

tato! napisał:
> No dzięki wielkie. Jednak pradziwe zakończenie historii wyglądało następująco:
> Gałąź, rzecz jasna, pękła. Ja spadłem. Wilki rozszarpały mnie w mgnieniu oka.
> Doszczętnie. Pozostały po mnie jedynie metalowe guziki od króliczego futerka,
w których do dziś odbija się niebieskie światło milicyjnego radiowozu...

Guziki pozsypaly sie po blizszej i dalszej okolicy , ktora na kilka godzin
zajasniala odbitym swiatlem milicyjnych dyskotek, do czasu kiedy kazdy z
nich , w wyniku pokretnych kolei nieublaganego Losu , powedrowal w swoja
strone, niosac ze soba swoja magiczna, tatowo-wilczo-milicyjna Moc...

Pierwszy guzik razem z topniejacm sniegiem trafil na przyprzystankowa
pryzme, skad zabraly go sluzby miejskie i wywiozly poza Miasto, na tereny
otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego.

Drugi guzik znalazlo bawiace sie na zasniezonym trawniku bezprizorne dziecko,
ktore zachwycone blekitno-rubinowa poswiata guzika podnioslo go i dolaczylo
do swej kolekcji.

Trzeci guzik porwala grasujaca w okolicy sroka-zlodziejka i zaniosla je do
swego gniazda.

Czwarty guzik polknal pies, ktory kilka godzin po opisanych wyzej wydarzeniach
aportowal swemu panu kijek , pod ktory potoczyl seimagiczny krazek.

Piaty guzik lezal w trawie do wiosny, kiedy to trafil do swiezo wykopanego
kreciego korytarza, skad dalej kontynuowal swoja wedrowke po Podziemiu.

Szosty guzik tez lezal do wiosny, lecz zamiast wrosnac w glebe, przykleil sie
do buta uciekajacego na przelaj przez park demonstanta. Trzeba dodac, iz wiosna
owego roku, skwery , bulwary i parki wokol pewnego zoliborskiego kosciola roily
sie od uciekajacych demonstrantow.

Siodmy - najwazniejszy guzik (od kapturka) potoczyl sie najdalej, na chodnik i
nastepnie wpadl do studzienki kanalizacyjnej. Niebiesko-czerwona poswiata
oswietlila sklepienie kanalu , a jej blask wartko przesunal sie w kierunku
ujscia scieku do Krolowej Rzek. Tam guzik opadl na dno i zalegl ... do czasu,
gdy podniosla go nieznana reka. Ze wzgledu na przejrzystosc nurtu krolowej
Rzek, mozna smialo powiedziec, iz byla to Niewidzialna Reka.

O Roku Ow ! Ktoz Ciebie widzial w Naszym Miescie, ten wspomina ciag
niezrozumialych dla szarego ogolu wydarzen ...

[aniela_]

ja wspominam wnukom i prawnukom.

Szary Ogół

[szalawila]

Potomek naszego bohatera, podobnie jak jego ojciec znalazł się w niezłych
tarapatach. Otóż musi on udowodnić, że historia, która przytrafiła się Tacie,
zdażyła się naprawdę. Organy ścigania przetrzymują Tatę za błedy okresu stanu
wojennego. Nie pomagają tłumaczenia, że był wtedy dzieckiem.
W grypsie przesłanym do syna wyjaśnia: "Musisz odzyskać wszystkie moje
guziki,są jedynym dowodem mojej niewinności. Idż synu, gdzie wielka wieża
góruje nad miastem stołecznym, tam znajdziesz przewodnika"
....

[tato!]

Pierwszy guzik odnalazł się w jelicie grubym guźca, po wielkich trudach i
długotrwałych poszukiwaniach upolowanego przez detektywa Krzysztofa R.
I zostało jeszcze sześć (do odnalezienia).
itd..

[szalawila]

Drugi guzik odnaleziony został przypadkiem.
Nasz bohater odwiedził kolegę z klasy, który słynął w szkole ze swoich
zainteresowań zbieractwem wszelkiego rodzaju dziwnych rzeczy, zresztą jego tata
od dzieciństwa handluje na pchlim targu.
Synuś chciał wymienić kolekcje kart Pokemon na niewielki pilnik do piłowania
krat.
W pewnym momencie ujrzał na półce kryształowy kieliszek, w którym mienił się
cudownie jakiś przedmiot. Poświata płynąca ztego przedmiotu, załamywana przez
nacięcia kryształu, wydawała mu się dziwnie znajoma.
Tak to był guzik od kurtki jego taty. Kolega z poczatku nie chciał oddać
guzika, lecz skusił się na zamianę na autograf Picassa, jaki Tato znalazł
kiedyś na koronkowym biustonoszu swojej babci.
....

[aniela_]

trzeci guzik znalazl w kaczce po seczuansku podanej w pekinskiej restauracji w
Kualalumpur gdzie byl na rzymskich wakacjach

[misiania]

bo ta sroka złodziejka to była tak naprawdę kaczka, tajna agentka chińskiego
wywiadu, za srokę jedynie przebrana w stosowny płaszczyk.

[aniela_]

potrojna agentka (dodajmy) wywiad Jej Krolewskiej Mosci tez wyplacal jej pensję
po ktorą co miesiąc się stawiala w masce guźcowego jelita grubego (fuj)

[misiania]

w masce przeciwgazowej, dodajmy celem uściślenia faktów.

[aniela_]

i w czapce niewidce i w rekawicach edwarda nozycorekiego i w butach kota w
butach

[misiania]

i w koszulce z pokrzyw

[aniela_]

i w spincee do krawata noszonej na codzien dla niepoznaki przez jednego z braci
kaczynskich z autografem Pana Prezydenta (licytowanej aktualnie na trojce, o
czym donosze zainteresowanym)

[westin]

o. gruchacie sobie

[mreck]

hi, jedeynie co zostało mi do dopisać się jako ostatni z bohaterów tej
histooriii: wybacz Tato!

pamiętam jak dziś, wypilismy troszkę u stacha, bo mu k... wa tem (piiiii) upier
(piiii) premię, Baśka to tak się (piiii) naprała, że zgubiła tego zasmarkańca w
zaspie na Żoloborzu i ku(piiii) gów(piiii)arza musiała milicja przywieźć na
drugi dzień. a ku(piiii) tak sie dobijali, że ku(piiii) sadziedzi, powiedzieli
że nas niema, bo myśleli, że nas ku(piiii) chcą internować. A teraz ku(piiii)
dostałem order, i list pochwalny za etos i styropian. Ku(piiiii), tylko bachor
sie nie odnalazł, czego i wam życzę.

[ignatz]

Ostatni guzik okazał się być guzikiem z czapki doktora Paj-Chi-Wo.

[mreck]

ignatz, ty jesteś szpakami karmiony. aga ak.

[ignatz]

Czekaj, niech zerknę do słownika... osz Ty! A nie, to nie to... a, dzieki.

[aniela_]

yhy i miedziane czoło masz pod szpakowatą grzywką

[ignatz]

O, czyżby to był ten Maturalny Front Jedności? Ty Mreck zamiast spółki tworzyc z Anela lepiej raport z poniedziałku przedłóż.

[aniela_]

nene nei tworze spolek, tak mi doradzila znajoma sojka

[ignatz]

zaraz po tym, jak wróciła zza morza?

[westin]

przepraszam, szukam wątku o gapieniu się w sufit, ale to chyba nie tu...;(

[Gość: aniela]

nene to watek filatelistyczny

[baloo1]

A w lecie byl ogorkowy, a teraz zawsze mozna sobie spokojnie poplywac zabka w
przereblu.

[Gość: aniela]

bądz zabką krytą pod lodem ponurkowac

[mmpm]

Czyżby kogoś naszła tu chętka na żabie udka?

[Gość: aniela]

aha do udek to juz tylko zabi stad skok

[mmpm]

A w nowy rok to jaki skok? Barani??? ;-)))

[tato!]

Kłaniam.
W nowy rok to niedługi skok.
O'Rety, co za rymy. Basiu, ratuj!!!

[Gość: aniela]

jak skok to tylko w bok
(i basia nie pomogla)

[tato!]

Anielu, bój się Boga!

[mmpm]

Jak trwoga, to do Anieli! :-)

[Gość: aniela]

o. i wystraszyliscie mnie. wracam na prostą.

[misiania]

gdybym nie przeczytała osobiście, to nijak bym nie uwierzyła, że to Aniela tak
się rozfiglowała na krzywej jakowejś.

[tato!]

Widać opon na zimowe nie zmieniła...