ul. Narbutta

[Gość: noirsurblanc]

Proszę o wpisy - wspomnienia, anegdoty o tej pięknej ulicy jej byłych i
obecnych mieszkańców.

ul. Narbutta

[Gość: TaDu]

Piękna ulica.
Tu chodziłem do Szkoły Podstawowej nr 85 im. Benito Juareza i na tej samej
ulicy studiowałem na Politechnice Warszawskiej na wydziale MRiP.
Czyli dwa końce tej samej ulicy.
By była pełnia spraw ludzkich: tu chodziłem do Kościoła /kaplicy św. Szczepana/
i do dawnego kina Stolica.
To jest ulica Narbutta i moje wspomienia.
Szkoda, że już nie mieszkam w pobliżu tzn na Mokotowie.

[Gość: mokotowianka]

Ja też chodziłam do tej szkoły do roku 1979. Fajne czasy były.

[Gość: mieszkaniec]

a ja sobie tu mieszkam tak po srodku tej ulicy przy skwerku

[mister1]

na Narbutta mieszkal marszalek Rola-Zymierski ( co prawda niezbyt wdziecznej
pamieci)...

[Gość: mieszkaniec]

no tak ale mieszkaja tez i inni znani ludzie
G.HOLOUBEK
M.ZAWADZKA
J.POLOMSKI
P.SMEDZIANKA-pianistka
wiedz nie tylko trzeba wspominac p.Marszalka

[Gość: nienius]

i renata dancewicz

[Gość: a]

tu mieszka renata dancewicz

[Gość: ob. z Mokotowa]

A kogo w zasadzie obchodzi?
No ico z tego ?

[Gość: a ja na to]

Gość portalu: ob. z Mokotowa napisał(a):

> A kogo w zasadzie obchodzi?
> No ico z tego ?

chcą oddalić od siebie ciekawość ludzką i zainteresowanie o eSBecji licznie tam zamieszkującą bądź pochodzenie od nich, stąd i metody wskazywania na inne bardziej "ciekawe postacie" co by ze świecznika , a przynoszące prestige dla tego miejsca zamieszkania.

[Gość: a]

a cociludziekiedyśpracowali w tych instytucjach muszą gdzieś mieszkać, najlepiej
byś ich zakopał, taki był ustrój, myślę że najlepiej będzie jak zostawimy ich w
spokoju i nie będziemy ruszć tego tematu, to są starsi ludzie i w większości
sami mają sobie za złe że robili takie rzeczy, ale widzę że ludzie mają fobie na
tym punkcie i wszędzie widzą takie osoby jak ty i np. macierewicz,pozdrawiam

[mister1]

mnie obchodzi, chociaz poza chodzeniem do kina "Stolica" nic mnie z ul.Narbutta
nie laczy.

[kropka975]

a mnie łączy wiele. tutaj się urodziłam i tutaj mieszkam. chodziłam do szkoły
nr 85 i prawie codziennie koło niej przechodzę. to prawda że mieszkało tu sporo
pracowników UB, w latach 60 to nawet szukali możliwości kogo by tu można było
usunąć z mieszkania i samemu je przejąć. na szczęście te czasy już się
skończyły choć są i inne problemy, choćby takie jakie mają lokatorzy willi na
rogu Narbutta i Wiśniowej bo właściciele ją odzyskali i po latach lokatorzy
muszą ten dom opuszcić. i większość już się wyprowadziła. na Narbutta mieszka
też Janusz Onyszkiewicz a widuję też często wychodzącego z budynku o numerze 20
Henryka Wujca. Widuję i innych sławnych ludzi, m.in. Jerzego Połomskiego, musi
tu kogoś odwiedzać. Mieszkają tu i inni znani ludzie ale chyba z uwagi na
ochronę danych osobowych nie będę ich wymieniać, bo lista zebrałaby się całkiem
długa......

[Gość: mieszkaniec]

jedyna chyba taka ulica gdzie znajdziemy kilka szkół począwszy od podstawowych
a zkonczmy na wydzialach politechniki,nie wspomne o przedszkolach,jest też i
park,kino ,i co dziwniejsze nawet halas okolicznych
ulic /al,niepodleglosci,rakowieckiej,puławskiej/jakby ty nie docierał taka
cicha spokojna uliczka

[Gość: mieszkaniec]

pozdrawiam kropko975

[bocian50]

odwzajemniam

[kropka975]

Również pozdrawiam serdecznie. O J. Połomskim nie wiedziałam. Wiem natomiast że
gdzieś w części między Al. Niepodległości a Wołoską mieszka W. Michnikowski.
Ja jednak coraz mniej lubię tu mieszkać bo jesteśmy pustynią jeśli chodzi o
robienie zakupów. Mało sklepów i drogo....Ubywa zieleni, Narbutta była kiedyś
zielonym tunelem. Teraz drzew coraz mniej, niestety...

[mister1]

a madrale rzadzacy dzielnica maja wielka ochote takze zniszczyc dzialki na
Odynca...

[Gość: mieszkaniec]

No sklepów tez jest tu troche i mozna jakies zakupy zawsze zrobic a co do
p.Michnikowskiego to mieszka na Falata

[mister1]

na Falata mieszkala tez Izabela Czajka-Stachowicz

[Gość: z bocznej ulicy]

Autorka tematu prosiła o:
"Proszę o wpisy - wspomnienia, anegdoty o tej pięknej ulicy jej byłych i
obecnych mieszkańców".
A wy klepiecie kto mieszka: np. Maja Kowalska-Malinowska, Ernest Wiśniewski ,
to nie o to chodziło.
Był już temat: kto mieszka na Mokotowie?
Tak to rozumiem.

[Gość: Anusia]

Przy Narbutta mieściło się Polskie Towarzystwo Radiotechniczne,
które zaczęło nadawać regularne programy odbierane na terenie
Warszawy. Zagadka - w którym roku?
A szkoła Wawelberga? Kto o niej wie?

[1710td]

Wyższa Szkoła Inżynierska im. H. Wawelberga i S. Rotwanda -
istniejąca w latach 1891-1951 szkoła kształcąca inżynierów, włączona
do Politechniki Warszawskiej.
Szkoła została założona w 1891 roku przez Stanisława Rotwanda za
pieniądze jego szwagra Hipolita Wawelberga. Jej pierwsza siedziba
znajdowała się przy ul. Składowej (obecnie ul. Pankiewicza). W roku
1897 szkoła przeniosła się na ulicę Mokotowską. W 1919 fundatorzy
przekazują szkołę państwu polskiemu, stąd właśnie wzięła się jej
nowa nazwa: Państwowa Szkoła Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H.
Wawelberga i S. Rotwanda. W roku 1929 szkoła uzyskuje rangę wyższej
uczelni i zmienia swą nazwę na: Wyższą Szkołę Inżynierską zachowując
jednak w nazwie nazwiska swych fundatorów. Po wojnie w roku 1945
Szkoła Wawelberga wznowiła swoją działalność. W 1951 włączona
została do Politechniki Warszawskiej. Na określenie absolwentów tej
szkoły pojawiło się określenie wawelberczyk, pojawiło się w okresie
międzywojennym, podobnie jak piłsudczyk czy hallerowiec.
W czasie pięćdziesięciu lat swego istnienia szkoła wypuściła prawie
5 tysięcy absolwentów, którzy wywarli znaczący wpływ na rozwój
gospodarczy zarówno Polski międzywojennej, jak i powojennej. Obecnie
funkcjonuje także nowopowstałe prywatne liceum ogólnokształcące
numer 51 przy ul. Bobrowieckiej przyjęło imię Hipolita Wawelberga,
które chce kontynuować chlubne tradycje wysokiego poziomu nauczania
dawnej szkoły

[mmujer]

W latach 1953 do 1957 byłem tam studentem na wydziale Mechaniczno-
Technologicznym. Były dwa budynki w drugim był wydzaiał Samochodów i
Ciągnikow. Potem po drugiej stronie pobudowano budynek i powstał tam
wydział Sprzętu Mechanicznego /zbrojeniowy/. Wtedy wykładał jeszcze
u nas przedwojenny rektor Wawelberga prof. Ludwik Uzarowicz
specjalista od obrabiarek. Wszyscy studenci zwracali się do
niego "panie rektorze". Na egzaminie trudno go było przejść ale
cieszyl się olbrzymim szacunkiem.

[Gość: a]

przepraszam, nikt nie chce ruszać działek na odyńca, są to jedyne działki ponad
stuletnie i nikt nie może ich ruszyć, to poprzednia pisowska ekipa chciała ten
teren sprzedać ale im się nie udało, dokumenty są można sprawdzić.

[buggi]

I tak: Dziadek mój opowiadal, jak to uczeszczal do meskiego gimnazium, które to
onegdaj miescil gmach "osiemdziesiatej piatej".Dawno to bylo.
Ja sama w latach osiemdziesiatych meczylam sie srodze w 57, a ze mieszkalam tuz
za rogiem, bo na Kazimierzowskiej na chodzeniu po Narbutta zdarlam sobie buty.
Pamietam te chodzenia do kina Stolica na poranki, przesiadywanie na skwerku,
tudziez "walesanie" sie po licznych tamze podwórkach i do papiernika chodzenie,
tego na rogu Narbutta i Sandomierskiej tez pamietam. Ten papiernik mial na
skladzie jedyne w swoim rodzaju zapachowe gumki ( chyba chinskie). To byl hit!
Narbutta szlo sie, kiedy chcialo sie dojsc np. do slynnej Moniki, lub na bita
smietane do Friggo(?). Na rogu Narbutta i Kwiatowej tuczylam sie jagodziankami. O!

A wracajac do czasów szkolnych, pamietam, jaka duma mnie rozpierala, kiedy,
bedac dyzurna, podczas przerwy postawilam Jaska Holoubka do kata. To sie
zdarzylo na Narbutta, wiec merytorycznie pasuje do topiku.

[czesiu71]

Rzeczywiście kiedyś na Narbutta były aż trzy podstawówki - 37, 57 i
85. W połowie lat osiemdziesiątych po Narbutta jeździła nawet linia
szkolna, dowożąca dzieci z Ursynowa. Ja chodziłem do 37, która wtedy
uznawana była za lepszą budę (mimo że rejonowo podpadałem pod 57).
Przez jakiś czas do klasy chodziłem z Pauliną Młynarską. A w
papierniku na przeciwko 37 (który istnieje do dzisiaj!) też można
było kupic dużo fajnych rzeczy, z chinskimi piórnikami na czele. I
pamiętam jak mama kupiła mi tam Wartburga na baterie.
Jagodzinek na rogu Kwiatowej nie pamiętam, za to wspominam jejmość,
która chodziła po ulicy i darła się na cały głos: JAGODY, JAGODY!
(już nie pamiętam po ile). To były czasy...

[buggi]

czesiu71 napisał:

> Rzeczywiście kiedyś na Narbutta były aż trzy podstawówki - 37, 57 i
> 85. W połowie lat osiemdziesiątych po Narbutta jeździła nawet linia
> szkolna, dowożąca dzieci z Ursynowa. Ja chodziłem do 37, która wtedy
> uznawana była za lepszą budę (mimo że rejonowo podpadałem pod 57).
> Przez jakiś czas do klasy chodziłem z Pauliną Młynarską. A w
> papierniku na przeciwko 37 (który istnieje do dzisiaj!) też można
> było kupic dużo fajnych rzeczy, z chinskimi piórnikami na czele. I
> pamiętam jak mama kupiła mi tam Wartburga na baterie.
> Jagodzinek na rogu Kwiatowej nie pamiętam, za to wspominam jejmość,
> która chodziła po ulicy i darła się na cały głos: JAGODY, JAGODY!
> (już nie pamiętam po ile). To były czasy...



:)))) Aha, pamietam ten papiernik, a spod Twojej szkoly odjezdzalam zawsze na
kolonie. Pamietam jeszcze, jak piekielnie zazdroscilam 85 tej jej drewnianych
podóg pachnacych pasta. W 57 byly obrzydliwe plytki PCV, po których nie
slizgalo si tak dobrze, jak na klepkach.

[Gość: pieszy]

Chodzilem Narbutta do pracy i pewnego letniego poranka, blizej
Pulawskiej zaczepia mnie pijaczek, pytajac "ktora godzina?"
Odpowiadam, ze dziewiata. Pan, ktory wyglada na mocno wczorajszego,
marszczy czolo i przez chwile wykonuje wysilek myslowy. Po czym znowu
pyta: "ale to jest dziewiata rano, czy wieczorem?"

[Gość: były z dzialnicy.]

Może ktoś wie co było w pałacykach na ulicy Narbutta :
1 na rogu Puławskiej,
2 na rogu Sandomierskiej?

[Gość: Dziadek]

Ja pamiętam ulice Narbutta z lat okupacji niemieckiej a sam
mieszkałem na Rejtana. Za Niemcow na Narbutta przeważnie mieszkały
rodziny niemieckie. Napieprzaliśmy się na kamienie z naszymi
rówieśnikami niemieckimi na takim placyku na rogu Sandomierskiej i
Rejtana gdzie była taka ogrodzona kapliczka Matki Boskiej.Oni mieli
takie drewniane tarcze ze swastykami a my na żywioł. Podczas tych
naszych chłopięcych starć uważaliśmy tylko na patrole Żandarmerii i
wtedy "w nogi". Na tym placyku graliśmy też w piłkę szmacianke.
Naukę w szkole podstawowej też zaczynałem na Narbutta w tym dużym
domu przy Sandomierskiej a poten szkołę przenieśli w Al. Szucha a
potem jeszcze na Polną. Powstanie Warszawskie też mnie zastało na
Rejtana. W tym rejonie walk nie było ze względu na olbrzymie koszary
na ul. Rakowieckiej. We wczesnych latach powojennych na Narbutta w
pałacyku miał siedzibę prymas Polski kard. August Hlond. W tamtych
czasach na rogu Rejtana i Puławskiej był duży sklep spożywczy
Mainla "Nur fur Deutche". Naprzeciwko ul. Rejtana na Puławskiej duża
Piekarnia. Tam gdzie jest teraz teatr było kino a na ul Willowej
duży posterunek policji granatowej.

[Gość: pawcio]

Podobno mieściło się tam Gestapo i dlatego nie zburzyli, coś się
uchowało.

[buggi]

Gość portalu: pawcio napisał(a):

> Podobno mieściło się tam Gestapo i dlatego nie zburzyli, coś się
> uchowało.


Wydaje mi sie, ze rodziny Gestapo zajmowaly wiekszosc lokali w tejze okolicy.
Pamietam, jak poprawiali nam skrzypiace klepki podlogowe ( mieszkalam wówczas
na Kazimierzowskiej, wiec od Narbutta rzut butelka). W trakcie zrywania podlogi
znalezlismy przedwojenna niemiecka monete ze swastyka. Komus musiala ona wypasc.

[Gość: TomF]

Gestapo mieszkało tu gęsto. W moim mieszkaniu na rogu z puławską mam zachowaną całą stolarkę gestapowską pięknie odnowioną. Podobno unikat