Mieszkanie z chłopakiem u mamy.

[gelee]

Witam! :)
Wpis ten umieściłam na forum Kobieta, ale postanowiłam napisać też tutaj i poprosić Was o poradę, a właściwie dwie.
Zacznę od tego, że jestem młodą kobietą, właśnie kończę studia licencjackie i mieszkam z mamą. Od jakiegoś czasu często rozmawiamy z chłopakiem o wspólnym mieszkaniu (jesteśmy razem 2 lata).

Moja mama oprócz tego, że posiada dom, w którym mieszkamy, ma mieszkanie w bloku, które od wielu lat wynajmuje za śmieszne pieniądze (200zł!) jednej osobie. Osoba ta ma jeden plus: w terminie płaci rachunki, ale poza tym ciągle są z nią jakieś problemy: gubi klucze, kłóci się z sąsiadami, zostawia otwarte drzwi do mieszkania wychodząc na cały dzień i dziwi się, że ktoś ją okradł. Mama od dłuższego czasu mówi mi, że ma już dosyć tej lokatorki i, że chyba nie przedłuży z nią umowy, a mieszkanie wyremontuje, albo sprzeda i kupi inne. Mama nigdy nie ukrywała, że kiedyś w tym mieszkaniu będę mogła zamieszkać, albo że ona tam się przeprowadzi. Wydaje mi się jednak, że dla mamy to "kiedyś" to bardzo daleka przyszłość, albo po prostu nigdy.
W związku z tym, że chcemy z chłopakiem razem zamieszkać zastanawiam się czy nie zaproponować mamie, że moglibyśmy się tam wprowadzić zamiast tej zakręconej lokatorki. Jesteśmy w stanie płacić odstępne mamie (chociaż podejrzewam, że nie zgodziłaby się na to) oraz czynsz i rachunki, a przede wszystkim dbać o mieszkanie.
I tu pojawia się pierwsze moje pytanie: czy wg Was ten pomysł ma sens? Czy nie urażę nim mamy? Ona niby wspomina, że kiedyś będę mogła zamieszkać w tym mieszkaniu, ale boję się, że źle to przyjmie. Jak Wy zareagowalibyście na taki pomysł? Nie przeszkadzałoby Wam, że córka chciałaby zamieszkać w Waszym mieszkaniu z chłopakiem? Dodam tylko, że moja mama jest dosyć nowoczesna, nie ma nic przeciwko temu, że sypiam z facetem, itp.


Mój drugi problem również dotyczy ewentualnej wyprowadzki. Otóż mama jest już na emeryturze, nie ma żadnych zainteresowań, jest wdową, rzadko umawia się ze znajomymi. Całe jej życie kręci się wokół mnie...
Doskonale wiem, że żyję pod kloszem i dopóki się nie wyprowadzę ten klosz będzie istniał, bo mama kontroluje każdy aspekt mojego życia. Czuję, że jestem gotowana na samodzielne życie, ale boję się jak zniesie to mama.
Chciałabym dowiedzieć się czy ktoś z Was był w podobnej sytuacji i jak ją rozwiązał. Co zrobić, by mama nie cierpiała?

Bardzo proszę o opinie w tych dwóch kwestiach.
Pozdrawiam! :)

[Gość: lolek]

Nie mialbym nic przeciwko temu, ab. moja corka
mieszkala w moim mieszkaniu ze swoim
chlopakiem; o ile placilaby czynsz regularnie
i nie wykorzystywala wiezi rodzinnej do
kredytowania swych potrzeb, bylbym szczesliwy,
ze moge pomoc.

Co do drugiej kwestii, to za zycie twojej mamy
odpowiada glownie twoja mama.

[teletoobis]

Lolek, ale ty nie masz plnoletniej corki :)

[Gość: lolek]

no nie mam syna niemowlaka i jakby znalazl sobie dziewczyne z
mieszkaniem mamusi, to mysle ze to by bylo okej ;)

[teletoobis]

Juz wiem, czemu sluzysz tam gdzie sluzysz, zaprzancu zza Olzia :)

[teletoobis]

z Zaolzia

[Gość: lolek]

To budujace znalezc w dzisiejszych czasach kogos, kto cie rozumie bez
slow.

[teletoobis]

Nie pi.... doskonale wiesz ze bazuje na informacjach uzyskanych od Ciebie :)

[Gość: kieprze_paczynsch]

Nie dowiesz się, jaka będzie reakcja, jak nie zapytasz. To po pierwsze. Po
drugie wynajmowanie mieszkania obcej osobie za 2 stówki to niegospodarność.
Pokój z kuchnią pod Warszawą "kosztuje" miesięcznie 1500 sam wynajem.
Co do rodzicielki- czas się usamodzielnić, odciąć pępowinę. Im później to
nastąpi, tym będzie boleśniejsze.

[piwi77]

Co mnie tu bardzo dziwi to to, że nie wiesz jak w poszczególnych
przypadkach zareaguje Twoja mama, to jak Wy ze sobą żyjecie? Byłbym
bardzo niepocieszony, gdyby moja córka zadawałaby sobie podobne
pytania. Co do twoich pytań, to oczywiście, że zamieszkanie w
mieszkaniu Twojej mamy jak najbardziej ma sens i dziwne byłoby,
gdyby chciała ona za to jakieś pieniądze. Pytanie drugie, czy
powinnas mieć wyrzuty sumienia wyprowadzając się, moja odpowiedź
brzmi, nie, nie powinnaś. Nie jesteś własnością swojej mamy, jesteś
jej winna szacunek, masz wobec niej pewne obowiązki, ale Twoje życie
należy do Ciebie i ty jedna o nim decydujesz. Dodam, że nie jest
dobra praktyką zbyt długie mieszkanie dorosłych dzieci razem z
rodzicami, więc skoro jest taka możliwość wyprowadzaj się jak
najszybciej.

[matylda1001]

piwi77 napisał:

> Co mnie tu bardzo dziwi to to, że nie wiesz jak w poszczególnych
przypadkach zareaguje Twoja mama, to jak Wy ze sobą żyjecie?<

O to samo chciałam zapytać.

[Gość: ferment]

W zielonym gaju...trolle śpiewają

[Gość: lolek]

trolle na tym forum to PiSkaja.

[gelee]

> Co mnie tu bardzo dziwi to to, że nie wiesz jak w poszczególnych
> przypadkach zareaguje Twoja mama, to jak Wy ze sobą żyjecie?
Napisałam już wcześniej, że mama praktycznie nie ma żadnych zajęć, zainteresowań
i całe jej życie skupia się na mnie. Teraz jest już trochę lepiej, ale jakiś rok
temu mama wycinała mi okropne numery: wiedziała, że idę spotkać się z
koleżankami i że wrócę powiedzmy około 24, wydzwaniała do mnie co pół godziny na
spotkaniu, a po powrocie do domu dowiadywałam się, że dzwoniła do rodziców
koleżanek z którymi byłam, dowiedzieć się czy są w domu czy spotkały się ze mną.
Podobnych sytuacji było sporo. Nie muszę chyba mówić jak się czułam, zwłaszcza
że nigdy nie dałam jej powodów, by mi nie wierzyć. Dlatego mimo, że to moja
mama, mimo że spędzamy ze sobą dużo czasu i nasze relacje są dobre, to czasami
ja po prostu nie wiem czego mogę się po niej spodziewać.

[yoma]

No to jak wynajmiecie mieszkanie od mamusi, to będziecie mieć naloty codziennie,
z obiadem w dwojakach. Spytaj chłopaka, co on na to :)

[majenkir]

gelee napisała:
> Napisałam już wcześniej, że mama praktycznie nie ma żadnych zajęć,
zainteresowań i całe jej życie skupia się na mnie.

To daj jej psa albo kota na odchodne - bedzie miala kim sie zajac :).