czy wasi znajomi też wyjeżdżają z Polski

[Gość: maciej]

Moi znajomi gremialnie mnie opuszczają. Wyjechało dwóch moich najlepszych
przyjaciół- najsympatyczniesi, najmilsi ludzie w mieście. Inny fajny kumpel
już od dawna studiuje w Dublinie. Cała klasa z liceum wyjechała mi za
granicę. W moim mieście oztały niedobitki- chyba z 3-4 osoby z podstawowki i
liceum, razem liczone. Ja sam wyjezdzam za najdalej 2 miesiace. kierunek UK.
Na miejscu nie mailbym co robic, nawet zamykaja szkole sztuk walki w ktorej
trenuje to trener wyjezdza za granice od nowego sezonu. A jak u was?

[Gość: Magda]

Podobnie. Wszyscy pakują mamntki i "spływają z kraju mlekiem i miodem płynącego
jakim jest Polska" :( Sama się poważnie zastanawiam nad takim wyjściem, bo
ostatnio doszłam ostatecznie do wniosku, że za wiele to tu na pewno nie
zwojuję. Życzę Ci powodzenia w UK.

[magdzik-m]

Ja robiłam maturę w 1987 roku następnie wyjechałam na studia. Z mojej klasy w
podstawówce, która liczyła 36 osób, przynajmniej 15 wyjechało za granicę. Duża
liczba osób poszła na studia i nie wrócili do rodzinnego miasta. Ze szkoły
średniej ( klasa liczyła 20 osób) w mieście pozostały 2 osoby.
Myślę, że to normalna tendencja i byłoby dziwnie gdyby było inaczej. Część z
tych osób wróciło z zagranicy - głównie dlatego, że im się nie powiodło. W
mieście rodzinnym wiedzie im się znacznie lepiej, mają przecież już duży bagaż
doświadczenia. Ale dużo pozostaje za granicą, najlepszym przykładem jest moja
najlepsza przyjaciółka, która dorobiła się niezłego majątku w Szwecji ( własną
pracą). W tej chwili skończyła już tam studia i całkowicie się
zaaklimatyzowała. Swego czasu nawet próbowała mnie tam ściągnąć ale chyba
jestem za stara by startować od zera.
Wiek 19-20 lat to najlepszy okres do podjęcia takiej decyzji.

[yast]

Może ktoś wskarze mi w jaki sposób zorganizować taki wyjazd, jak znaleźć pracę
etc. Najchętniej wyjechałbym na 3 wakacyjne miesiące, bo jeszcze nie zakończyłem
edukacji. Proszę o pomoc.

[pocominowymail]

wiesz yast, praca na wakacje w UK może byc być dobrym pomysłem, ale nie w
okolicach Londynu, jest tutaj za dużo ludzi, jeżeli możesz to pomyśl o Szkocji,
albo chociaż północnej Anglii, tam być może są lepsze warunki. jak już
wylądujesz w UK, to pracy szukaj w agencjach pracy (np. Adecco) wiele ich tutaj
jest i każde miasto ma inne agencje, ale jest w czym wybierać. nie płaci się za
pomoc w znalezieniu pracy. można załapać pracę od 4.85 funta na godzine wzwyż,
zależy od doświadczenia i rodzaju pracy. czasem agencje pobierają opłaty za
czeki, którymi płacą (woleliby wpłacać na konto) - czasami są to bardzo wysokie
kwoty (np. Staff Box w Luton pobiera 20 funtów za czek i 5 funtów za przewóz
pracownika dziennie). oczywiście łatwiej szukać pracy jak się ma gdzie mieszkać
i pomocnych ludzi wokół siebie, ale czasem nagromadzenie imigrantów w jednym
mieście powoduje problemu ze znalezieniem pracy (patrz Luton, gdzie chyba żyje
10 tys. Polaków, a miasto ma około 500 tys. mieszkańców). ja teraz dwa i pół
miesiąca byłem bezrobotnym (mieszkam w luton).
ale i tak uważam, że warto spróbować i wyjechać do UK, zwłaszcza, że dla Ciebie
to ma być praca sezonowa - nic nie tracisz (no może trochę złotówek, ale
pieniądze to nie wszystko), a masz wakacje w razie czego.
pozdrawiam

[Gość: studentka]

A ja wlasnie chce wrocic. Koncze studia na obczyznie, ale jakos im dluzej tu
mieszkam, tym mniej mi sie podoba. W Polsce moze nie zyje sie tak lekko i
przyjemnie, ale przynajmniej nikt mi nie mowi, ze Polacy kradna, kombinuja,
itp. i nie musze sie stresowac, ze jak otwieram lokalna gazete i czytam o
napadzie/wlamaniu/kradziezy, to zaraz zobacze zdanie w stylu: "sprawcow napadu
nie ujeto, ale policja podejrzewa Polakow". W mojej miejscowosci takie
komentarze redakcji zdarzaja sie nagminnie. I mimo, ze niczego mi tu nie
brakuje, zyje sobie na poziomie na jakim zyja tubylcy (troszke wyzszym niz u
nas), to jednak chyba wole wrocic... Chocby po to, zeby sie nie denerwowac
slyszac glupie komentarze, bo to jest naprawde przykre i niesprawiedliwe :(

[Gość: Kasia]

JA tez jeszcze kilka miesiecy temu przed wyjazdem mowilam,ze napewno wracam do
polandii, bo to mimo wielu trudow, jakie sie tu napotyka najlepszy kraj,
ojczyzna, niewiele rzeczy jest mi tu obcych itd. ALe im dluzej siedze we
wloszech tym bardziej mam ochote tu zostac na stale, a ze warunki do tego mam to
chyba tak wlasnie uczynie. Tu polacy wrecz przeciwnie, nie maja opinii zlodzieji
i lewusow tylko solidnych pracownikow, punktualnych, sympatycznych i godnych
zaufania, gdy ludzie dowiaduja sie,ze jestem polka odnosza sie do mnie raczej z
nieukrywana sympatia.Nie zdarzyla mi sie jeszcze ani jedna niemila hostoria
zwiazana z moim pochodzeniem. Za to np w Niemczech i owszem. Wszystko
najwidoczniej zalezy od tego jaki typ ludzi przewaza na danym terenie. Ale kto
inny jak nie my, moze zmienic negatywne opinie? Wiec zatem na obczyznie
zapytanym o narodowosc wstydzic sie przynzac do polskosci wlasni z duma mowmy,ze
jestesmy z polski, ludzie wtedy beda pamietac,ze ta sympatyczna, uczynna
dziewczyna/chlopak to byli polacy. JAk sobie maja wyrobic opibnie jak nie
wlasnie na podstawie znajomosci przypadkowych osob?
Wracajac jeszcze do perspektyw w kraju. Wiadomo,ze o prace ciezko,ale tak jest w
calej europie, za granica do trudnosci w znalezieniu pracy dochodzi
niejednokrotnie bariera jezykowa. Oczywiscie pracy jest sporo dla robotnikow:
malarzy, spawaczy, mechanikow itp.ale jesli kogos interesuje praca glowa to juz
jest trudniej. Poruszajac zarobkow.Mowi sie,ze za granica sie lepiej zarabia,ale
i wydatki sa wyzsze, moze to i prawda,ale nie do konca. W polsce,zeby wyjsc na
kolacje w restauracji ze znajomymi musialam pracowac przynajmniej 2 dni, z
koleji tutaj kilka godzi wystarcza by pokryc koszty naprawde sutej i
zakrapianej,a wcale nie zarabiam kokosow jak na tutejsze warunki. Tak wiec
trudnosci sa i tu i tam,ale dla osob, ktore nie oczekuja,ze po przekroczeniu
granicy trafia do raju, ktore trzezwo stapaja po ziemi i wiedza czego chca za
granica czeka imho ciekawsza przyszlosc. Poza tym jak ktos slusznie zauwazyl,
polska to, niestety, kraj raczej pesymistow i malkontentow. JEdyny kolor jaki
przychodzi mi do glowy w skojarzeniu z polska to szary. Szare domu, ulice, nawet
jak jest cos kolorowe to jakby zamglone, zakurzone, ludzie ubrani ciemno, tylko
narzekaja, zamista cieszyc sie ze dzis jest slonce narzekaja,ze jutro spadnie
deszcz, taka jest niestety mentalnosc wiekszosci naszych rodakow, i ona tez
niestety jest bardzo zarazliwa. Z koleji tutaj, ludzie rozmawiaja ze soba, sa
serdeczniejsi, milsi, zywsi, naprawde az milo wyjsc czasem na ulice. JAk ide
usmiechnieta ulica, to ludzie odwzajemniaja moj usmiech, a nie jak w Polsce
patrza na mnie jakbym z ksiezyca spadla. Tak wiec podsumowujac moje wywody
zdecydowalam zostac za granica i tym samym dolaczyc do grona moich najlepszych
przyjaciol, ktorzy rowniez rozproszyli sie po siwcie, zasiedlajac, szwecje,
anglie, niemcy i inne kraje.

zgadzam się!

[Gość: adam]

nie wiem w której części włoch jesteś, bo podobno północ i południe to jakby
oddzielne kraje ale ja byłem w Mediolanie i potwierdzam to co mówisz

we Włoszech jakby nie było robotnik budowlany może codziennie jeść wyśmienity
obiad/kolację w restauracji i to nie jest uważane za jakiś luksus czy fanaberię

już nie wspominając że cały basen śródziemny (łącznie z Arabami) to jest
zupełnie inna kultura życia, spędzania czasu... ci ludzie cieszą się życiem

2 uwagi

[Gość: adam]

1. u nas nie piszą że kradną polacy bo kto inny miałby kraść
2. jeśli piszą w gazecie że kradną (tam u ciebie) polacy to dlaczego cie to
boli? przecież sama chyba nie kradniesz?

[Gość: studentka]

do adama: ja nie kradne. ale gdy zaczelam nauke w swojej szkole i ludzie powoli
sie dowiadywali skad pochodze, to nie raz zdarzylo mi sie slyszec glupie
komentarze na temat polski i polakow. niby to zartem, ale jak sie to ciagle
slyszy, to ma sie naprawde dosc. tak sie (niestety) sklada, ze studiuje we
wschodnich niemczech i ci wszyscy, ktorzy z nas sobie pokpiwali, jezdza
regularnie do polski po paliwo lub papierosy. co jest uwazam juz obluda, no ale
to inna bajka.
za ktoryms razem kiedy kolega z nas sie sie podsmiewal (niby to dla zartu),
poinformowalismy go, ze moze faktycznie ukradniemy mu samochod, coby ten
stereotyp potwierdzic, dolaczyl sie do nas chlopak z ukrainy i jakos wszystkim
ochota na zarty przeszla. od tego czasu mamy spokoj, tym bardziej, ze nasi
wykladowcy sa bardziej cywilizowani niz studenci i jesli mowia o polsce to
pozytywnie, albo wcale.
co ciekawe, na zachodzie niemiec takie sytuacje sie nie zdarzaja, spedzilam tam
sporo czasu i jakos nigdy nikt nie wyjezdzal mi z zadnymi przykrymi tekstami.
ale to tez chyba zalezy od tego w jakim srodowisku sie obracasz, na to kogo
przyjma na uczelnie nie masz wplywu.
no coz, ja sie bardzo staram, zeby dobrze o nas i polsce mowiono (mimo, ze to
tylko "w polowie" moja ojczyzna). swoja prace firmuje sie przeciez swoim
wlasnym nazwiskiem, ale nikomu nie umknie, ze jest sie z np. polski. i mysle,
ze jak na razie dobrze mi idzie :)
uff...

[Gość: maciej]

ja tez w zasadzie mysle zeby wyjechac. Kiedys, jak mieszkalem we francji i w
rfn to bylem bardzo wesolym chlopakiem. Jak musialem wrocic na pol roku do
polski, to momentalnie stracilem radosc zycia. I wcozraj wlasnie widzialem na
bibie kumpla ktory w dublinie studiuje- byl caly w skowronkach. Tak tak, polska
to kraj depresantow. I tego chyba sie nie da naprawic. Na pocieszenie powiem
tylko ze na litwie jest gorzej- tam jest najwyzszy wskaznik samobojstw w UE, a
ludzie nawet nie rozmawiaja w autobusach- jest cisza jak makiem zasial jak sie
w wilnie trolejbusem jedzie.

[Gość: lajajl]

Moi znajomi sie porozjezdzali, ja tez wyjechalam, nie mniej jednak juz sie nie
moge doczekac powrotu, bo w Polsce jest najlepiej:)

litwa i łotwa

[Gość: adam]

tam jest gorzej niż u nas bo ich kraje doświadczyły czegoś porównywalnego do
Szoah, tyle że z rąk Rosjan

[istna]

Dwie z najlepszych moich przyjaciółek:( Wyjechały na dobre:( Bogu dzięki za
internet!

[Gość: Tomek]

A ja wyemigrowalem do Kanady. bo w Europie bylem w wielu krajach. We Wloszech np. nie podobala mi sie mentalnosc podobna do polskiej oraz to, ze to niedouczone, szczeniackie palanty. W Anglii spedzilem najwiecej czasu i uwielbiam ten kraj do dzis, ale za duzo choloty najechalo. Tak wiec jestem w Kanadzie i tu podoba mi sie najbardziej. To moj dom.
Pozdro

[Gość: tempus]

Ja znam 3 osoby które wyjechały. Za chlebem. Niestety nie dziwię im się.

[ant777]

3 osoby - Szwecja (w tym dwie nie wrócą)
2 osoby - Norwegia
2 osoby - UK
1 osoba - Hiszpania