Kto dziś pracuje zgodnie ze swoim wykształceniem?

[Gość: sprzedawca]

Skończyłem ZZL, a pracuję jako sprzedawca części zamiennych do samochodów w
jednej z największych firm w branży. Nawet fajna praca i przyzwoicie płacą.

[madeofstars]

ja nie,jestem grafikiem komputerowym,teraz to juz chyba z nazwy tylko,bo po
skonczeniu studiow zaczynalam prace w zawodzie,ale sie tak przejechalam,ze
masakra,tak wykorzystuja w takich firmach-pospiech stres etc.,strasznie,tzn.
pewnie nie wszedzie,ale ja na takie beznadziejne trafilam i niedosc ze kiepsko
placili to umowa bylo o dzielo,albo o prace na 1/8 etatu co by ZUS mniej
oplacac, masakra i tak mi zostalo po tamtych czasach ze nie teskno mi do pracy
grafika,sie zrazilam... obecnie pracuje w centrum ooblsugi klienta jedej z
duzych firm w Wawie-fakt ludzie dzwonia rozni,ale placa jest dobra,firma dziala
zgodnie z Kodeksem Pracy i ludzie sa mili ogolnie :-).

[Gość: -s-]

Kończyłem logistykę na wydziale zarządzania akademii ekonomicznej. Pracuję dokładnie w zawodzie - jako menager w dziale logistyki :)

[Gość: -s-]

manager, zanim ktoś się dopierdzieli :)

[Gość: Viking]

Ja :)

[Gość: zz]

ja całe życie pracuję zgodnie z wykształceniem -LM -czyli pielęgniarka od 25 lat
ale obecnie troche skrzywiłam swój tor ,juz nie w szpitalu b.załuję
za to mój chłop nigdy nie przepracował jako konstr.czegos tam w czymś tam -po
technikum .

[biker12]

Skończyłem Inżynierię Środowiska na Wydziale Budownictwa Politechniki Łódzkiej.
Pracuję zgodnie z kierunkiem: w pracowni projektowej - instalacje sanitarne
Jestem zadowolony, wielka satysfakcja - bo mogę dalej się uczyć (przyszłość) .
Pozdrawiam :)

[andrzej.musial]

Oj wsiadacie na ten biedny marketing i zarzadzanie. Recepta jest prosta - jak
komukolwiek przyjdzie pomysl, zeby bawic sie w takie rzeczy, to niech wezmie
pod uwage kilka rzeczy:
1. Najwazniejsze - trzeba miec osobowosc. Nikt kto nie ma otwartego umyslu w
tych dziedzinach wiele nie zawojuje. Tu trzeba sie umiec przyznac, ze sie wiele
nie umie, ale otwartosc umyslu i chec nauki totalnie nowych rzeczy sa niezbedne.
2. Jezyki, jezyki i jeszcze raz jezyki, a co najmniej bardzo dobry englisz.
Swiat duzego biznesu stoi tym jezykiem i jesli ktos chce tu zrobic kariere to
raczej tylko po angielsku.
3. Dobra uczelnia (niekoniecznie publiczna) - renoma i marka graja na tym rynku
olbrzymia role i raczej trudno sie przebic po kiepsko rozpoznawalnej uczelni.
4. Bardzo mocne znajomosci, tylko troche w innym tego slowa znaczeniu. Jesli
ktos chce walczyc na rynku musi znac wiele osob i musi miec doskonale
umiejetnosci interpersonalne.

Podsumowujac - nie wieszalbym psow na tego typu kierunkach i nie wynosil sie na
miejscu ludzi, ktorzy maja konkretne wyksztalcenie. Wiecej, mam wielu znajomych
po zarzadzaniach, marketingach itp i itd, ktorzy maja fantastyczna prace nie
tylko pod wzgledem finansowym, ale rowniez pod wzgledem mozliwosci rozwoju. Sa
niezwykle otwarci na swiat. I sa, co najwazniejsze, zadowoleni z zycia. Wiec
nie szufladkujmy, niech po prostu kazdy robi co lubi i w czym czuje sie
najlepiej, a nie dlatego, ze po tym jest podobno praca, czy bo rodzice tak
chcieli. Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie i zycze samych sukcesow
zawodowych.

PS. Tak na marginesie dzis najlatwiej jest zrobic kariere nie pracujac w scisle
zdefiniowanym zawodzie, gdyz pozadny gruby biznes opiera sie przede wszystkim
na bardzo mglistych granicach branzowych i ludzie prezentujacy bardzo
interdyscyplinarne podejscie sa najbardziej potrzebni.

[czarfox]

No z ust mi wyjął ;)
Cokolwiek to znaczy.
Człowiek na poziomie ot co!!

A PO DOKTORACIE???

[Gość: doktorant]

Koncze niedlugo doktorat (dyscyplina - telekomunikacja). Czy ktos moze
powiedziec, czy ma jakies doswiadczenia w szukaniu pracy, gdzie przydaje sie
taka wiedza? Znam pare firm, ktore zatrudniaja doktorow, ale ciekaw jestem, czy
ktos mial juz przejscia zwiazane z szukaniem takiej pracy. Chodzi mi o Polske,
prace nie na uczelni i oczywiscie platna nieco wyzej niz robota murarza czy
hydraulika (czytaj: >3000 netto/miesiac).

[Gość: ale_jaja]

Tylko zachód cię ratuje, chyba że uczyłeś się j.rosyjskiego.

[tanhauser]

Gdzie murarze tyle zarabiają? Chyba tylko w W-awie...

Naukowcy :)

[Gość: Js]

nie jest ich w Polsce wielu, ale chyba sa najblizej swojego wyksztalcenia :).

[Gość: naukowiec_?]

> nie jest ich w Polsce wielu, ale chyba sa najblizej swojego wyksztalcenia :).

I tak i nie.

Naukowiec to zawód, który wymaga najczęstszych zmian ,,zawodu'', a właściwie
tematyki, którą się zajmujesz.

Zasadą jest, że mgr, dr, i hab. musi być z innych tematów w ramach specjalizacji.

A wracając do studiów.....

Właśnie studia dają podstawę i otwierają perspektywę zmiany zawodu. Chyba, że to
są studia zawodowe, jak prawo, czy medycyna.

[drpawelek]

A ja skonczylem zawodowe studia medyczne, ale potem sobie zmienilem zawod na
postdoca, pozniej zmow zmienilem na lekarza. Teraz 6 dni w tygodniu pracuje
znowu jako postdoc, a raz w tygodniu jako lekarz. W dodatku jako naukowiec nie
musze sie za wszelka cene odniesc sukcesu (jak Ph.D) - zawsze mam awaryjne
wyjscie w postaci powrotu do zawodu wyucznego - czyli lekarza
internisty/onkologa/hematologa :-)

[Gość: Katiemiau]

Konczyc studia w Polsce i szukac tu pracy to pol biedy, konczyc je gdzies na
zachodzie i szukac tu pracy...Skonczylam hmm w wolnym tlum. zarzadzanie w
Turystyce Europejskiejw polsce sadza aha czyli turystyke i rekreacje...i
pracuje gdzie w hotelu. A powinnam w dep.rozwoju regionalnego albo promocji
kraju czy miasta.. ciezko jest wytlumaczyc w CV to co rzeczywiscie sie
studiowalo a nazwa wydzialu czesto jest mylna lub ogolnikowa...

A JA MAM ZASADNICZE ZAWODOWE-A JESTEM DYREKTOREM!

[Gość: prezes]

Bo mam plecy i poparcie skąd trzeba.
I 40 tysiecy miesiecznie.

jestem zadowolona

[zabieganab]

a ja jestem zadowolona!

pracuje jak najbardziej zgodnie z wykszałceniem, z czasem (4 lata) douczam sie
i zdobywam cenne doswiadczenie
a dzieki znajomości jezyków obcych jestem całkiem sensownie poważana w
firmie, chociaz w mojej branży - budowlanej, bbb specyficznej, zadna kobieta
nie ma łatwo.

Ale bardzo lubie moja prace.

A najlepsze sa reakcje moich znajomych słyszących moje notoryczne zadowolenie.
Ech.... Ludziska nie cierpia, gdy sie im mówi, ze jest sie szczęśliwym
zawodowo!!!

Aaaa! I płacę mam - jak na moje potrzeby - całkiem sensowna! ;-)))

[Gość: A.]

Ja też pracuję w swoim zawodzie. Nie zgadzam sie z tym,że kobiety po
budownictwie mają ciężko. Tzn. mają może na budowie,tam faktycznie muszą
pokazać,że są dobre, bo z góry powiedziane jest,że pewnie sobie rady nie dadzą.
Ja skończyłam Inzynierię Lądową na PW. Najpierw studia inżynierskie potem
magisterskie. Pracuję już prawie pięć lat, od początku w zawodzie a było to
tak : najpierw technolog, później specjalista inżynieryjno-techniczny a później
specjalista ds. ofertowania:)I tez jestem bardzo ale to bardzo zadowolona.
Patrząć na moich znajomych z wydziału raczej wszysycy pracują zgodnie z
wykształceniem, zmieniają czasami firmy, ważne ,żeby zacząc i poźniej liczy się
zdobyte doświadczenie.Budownictwo to ciężki ale ciekawy kierunek i z
perspektywami. Można zajmować się materiałami budowlanym w laboratoriach albo
pracować w wytwórniach mat. bud., projektować konstrukcje, można pracować w
firmach wykonawczych a także w firmach developerskich, mozna także załapać sie
do pracy w różnych jednostkach badawczych i naukowych i instytutach i zajmować
się np certyfikacją. Można także usupełnić studia studiami z zakresu
zarządzania (albo czymś podobnym)i być świetnym dyrektorem:):)A mozna tez
zalozyc tez swoja firme ,tzw budowlano-remontową:):)

[angels_dont_kill]

a jak z ew. dyskryminacja kobiet w zawodzie? bo ja sie dokladnie na ten wydzial
wybieram i szukam opini

[Gość: mila]

i jeszcze sie chwalisz nieuku

[Gość: ja]

a ja skończyłam socjologię. Pracuje jako księgowa i męcze się okrutnie ... :(
Help!!!!!!!

[Gość: qweta0]

Jestem na medycynie wiec o prace nie powinno byc trudno, ale czy dostanę za tą
pracę dobrą, a przynajmniej odpowiednią płacę? Tego sie nie spodziewam,
przynajmniej nie w polsce.

[Gość: fragolla]

Ja nie pracuję w swoim zawodzie ale baaardzo się z tego cieszę, i tak nigdy
tego nie planowałam, wybór studiów był raczej przypadkowy a swoją obecną prace
bardzo lubie, ucze się bardzo ciekawych rzeczy i w dodatku za to mi płacą,
czasami wyjeżdżam na szkolenia za granicę. Nie wyobrażam sobie, że miałabym do
końca zycia uczyc angielskiego ... dla mnie byłby to koszmar.

[Gość: michał]

ja też pracuję w swoim zawodzie, jako tłumacz. z pracą nie miałem problemu, już
na studiach było wiele możliwości (chociażby uczenie angielskiego). Wśród
znajomych każdy kto chciał to pracę znalazł.

ja też pracuję w swoim zawodzie :)

[zonka77]

I bardzo sobie to chwalę :)
Co ważne: nigdy nie szukałam pracy "jakiejkolwiek" tylko wolałam gorzej płatną
ale w swoim zawodzie i krok po kroczku osiągnęłam coraz lepsze zarobki. Nie
zarabiam kokosów bynajmniej ale da się spokojnie żyć składając pensje moje i Męża :)
Od początku w pracy ceniłam sobie nie tylko zarobki ale i doświadczenie bo to mi
pozwala się rozwijać i mieć coraz wyższe zarobki.
jestem grafikiem (specjalizuję się w ilustracji wektorowej)- zawód bardzo ok nie
ma problemu ze znalezieniem pracy :)

[zonka77]

zapomniałam dodać - jestem po ASP

[Gość: ksenix]

Tak się zastanawiam czy ma sens praca we własnym zawodzie. Po co się spełniać
jak gdzie indziej dają wystarczająco zarobić. Nałożyć klapeczki na oczy i gonić
za forsą. Myślę, że jest to sensowniejsze wyjście niż tyrać po 3 etaty i wyjść
na swoje. %(

[zabieganab]

a mi sie wydaje, ze lepiej jest jednak mniej zarabiać, ale rano jednak
radosniej wstawać w dni robocze.

owszem... sa granice kompromsu.

[zonka77]

Warto jeśli ma się zawód który się lubi i do którego ma się zdolności.
Gdybym kilka lat temu zajęła się jakimś innym zajęciem niż rysowaniem to
prawdopodobvnie miałabym teraz pracę o wiele mniej płatną i taką której nie lubię
Zamiast tego podjęłam na początku kiepsko płatną robotę, żeby zyskać
doświadczenie i zrobić fajne portfolio i w ten sposób sięrozwijam i z roku na
rok osiągam coraz więcej i wiem ze jeszcze duzo przedemną do osiągnięcia bo mam
zdolności i serce do tego co robię :) Jesli pasję i talent połączysz z
doświadczeniem a do tego dodasz umiejętność znalezienia dobrego miejsca pracy -
można wiele osiągnąć :)

[Gość: absolwentka.MiZ]

Ja nie - jestem po marketingu i zarządzaniu :-)
Pracuję jako... informatyk.
Ale parę osób z roku pracuje w marketingu bądź zarządzaniu.

[maroos]

Pracuje w swoim wyuczonym zawodzie (telekomunikacja/informatyka, po Politechnice
Lodzkiej). Prace (jako swiezo upieczony absolwent) dostalem bez zadnych
"plecow". Znalazlem dwie interesujace mnie firmy zajmujace sie tworzeniem
oprogramowania w Lodzi - szukalem pod katem mozliwosci rozwoju, dostepu do
nowych technologii i sensownych pensji. Do obu wyslalem CVki i w obu bylem na
testach. Szybko zostalem przyjety do jednej z nich. Z drugiej odezwali sie z
zaproszeniem na rozmowe po ok. miesiacu, kiedy to juz bylem pracownikiem w
pierwszej.
Praca informatyka ktora obecnie wykonuje mi sie podoba, mozliwosci rozwoju sa
zadowalajace, pensja jak na lodzkie warunki niezla (powyzej sredniej krajowej),
choc oczywiscie wiele jej brakuje do poziomu umozliwiajacego np. wyzbycie sie
kompleksow w momencie wyjazdu na Zachod i konfrontacji z tamtejszymi cenami.
Tak wiec podjecie pracy zgodnej z wyksztalceniem wydaje mi sie jak najbardziej
wykonalne zwlaszcza, ze nie znam _nikogo_ z mojego roku kto mialby problem z
podjeciem pracy w zawodzie - a przeciez PL bynajmniej nie jest uczelnia z
pierwszych pozycji w rankingach. Inna sprawa, ze znaczna czesc znajomych
wyjechala z Lodzi (choc nie z Polski) w poszukiwaniu bardziej interesujacych
propozycji pracy.

[brasilka2]

Skończyłam portugalistykę i pracuję m.in. jako tłumacz portugalskiego.

Politechnika Lodzka, papiernictwo i poligrafia

[Gość: Heidi]

Nigdy nie mialam problemow ze znalezieniem pracy, teraz jestem w Austrii,
pracuje dla duzej miedzynarodowej firmy i robie doktorat. Wszyscy moi koledzy ze
studiow maja prace!

Ja nie pracuje zgodnie z wykształceniem i dobrze:)

[orchidee]

Skończyłam prawo administracyjne.. w czasie studiów zaczęłam pracować- minęły
już dwa lata a ja ciągle jestem w tej samej firmie. Jestem zadowolona...
Nauczyłam sie więcej niż przez całe studia i to kompletnie od początku.. Na
początku byłam zielona... ale to normalne w dzisiejszych czasach... Trzeba być
elastycznym, umiec sie dostosować do warunków- na tym polega rozwój.. Pracuję w
dziale handlowym, dobrze zarabiam i nabieram pewności, że nie liczy się co
skończyłeś (łas) i gdzie... tylko umiejętności..C'est la vie :)))

[Gość: ~tins]

Liczą sie umiejętności.. Ciekawe, wobec tego, jak znalazłaś pracę, skoro sama
piszesz, że byłaś kompletnie zielona...

[tommyss]

Skończyłem organizację i zarządzanie na UW i obecnie zarządzam zespołem kilkudziesięciu osób, ale nie było oczywiście tak, że dostałem dyplom i następnego dnia każdy pracodawca w mieście chciał mnie zrobić szefem czegoś.

Pracę zacząłem jeszcze w trakcie studiów (studiowałem zaocznie), w międzyczasie rozpocząłem (i nie ukończyłem) lądówkę na PW, a po magisterce, zrobiłem jeszcze roczne podyplomowe z okolic psychologii organizacji i umiejętności negocjacyjnych, a następnie kolejne roczne, tym razem z praktycznych aspektów korzystania z IT w organizacji (i jedne i drugie były i są mi pomocne). Awans na stanowisko kierownicze dostałem po mniej-więcej pięciu latach pracy, na dyrektorskie po kolejnych dwóch. Oceniam, że mniej więcej 50% sukcesu to w moim przypadku zwykły łut szczęścia (pierwsze lata pracy w firmach mniej lub bardziej idiotycznych, ale za to ze świetnymi ludźmi - trochę mnie oszlifowali no i kontakty zostały, natomiast firma, w której pracuję do dziś, jest naprawdę fajna, dobrze płaci, lubi swoich pracowników i pomaga się rozwijać) reszta zaś to ciężka praca i zaangażowanie. Przydało się też to, że ja od początku naprawdę lubiłem to co robiłem i w pewnym zakresie nadal robię (analiza finansowa przedsiębiorstw). W związku z tym nabywanie kolejnych umiejętności potrzebnych w pracy stanowiło dla mnie przyjemność.

Jeśli chodzi o samo studiowanie organizacji i zarządzania to studia były bardzo interesujące i wciąż odkrywam w zakamarkach pamięci informacje, które wtedy przyswoiłem, a które teraz idealnie mi się przydają w pracy. Niemniej jednak przyznać muszę, że myli się ktoś, kto liczy, że same studia z zarządzania otworzą drzwi do kariery. Jak ktoś słusznie zauważył poniżej, trzeba mieć wiedzę o tym czym się zarządza, a nie tylko jak zarządzać. Bez doświadczenia to można zostać wyłącznie szefem własnego przedsiębiorstwa (o ile ma się na nie pomysł i fundusze), albo politykiem, bo politykiem może w tej chwili zostać chyba każdy.

[emeryt21]

Z przyjemnoscia czytalem posty o pracy i wyksztalceniu.Moje zdanie juz sie nie
liczy,bo jestem emerytem.Ukonczylem studia na politechnice na kierunku wybranym
przez kolo ZMP,tak,tak.Tak wtedy bylo,towarzysze o tym decydowali.I chociaz
mialem zainteresowania humanistyczne musialem zdawac tam gdzie mnie organizacja
skierowala,tak wtedy bylo.Bylem wogole zadowolony i caly szczesliwy,bo mialem
niewlasciwe pochodzenie,inteligencja pracujaca i na dodatek ojciec przedwojenny
oficer.Wielu moich kolegow nie dostalo skierowanale i tak pozniej startowali
juz samodzielnie i konczyli z dobrymi wynikami.Nie mialo to znaczenia jaki
poziom reprezentowali,wazne bylo pochodzenie i "praca
spoleczna","zaangazowanie".Nie lubilem mojej pracy,zgodnej z wyksztalceniem.Po
10-ciu latach poszedlem wieczorowo na inny fakultet.Ukonczylem go w
trybie "przyspieszonym",bylem dobry i Dziekan pozwalal mi zdawac egzaminy bez
uczestniczenia w zajeciach.W trakcie tych drugich studiow zmienilem prace na
zgodna z tym nowym kierunkiem,ciekawszym.Nie wiem tak naprawde dlaczego,ale
zaczalem zdobywac sukcesy w nowym zawodzie.Juz na kilka miesiecy przed dyplomem
bylem dyrektorem.Po dyplomie dostalem propozycje przejscia na wyzsza
uczelnie,na ta,ktora wlasnie ukonczylem.Skorzystalem czesciowo i prowadzilem
zajecia z zaocznymi,pracujac rownoczesnie nadal w firmie.
Po kilku latach wyslali mnie za granice i tam sie "rozpaskudzilem".Zobaczylem
ile mozna zarabiac nie pracujac w polskiej firmie.Tu jednak byl problem.Trzeba
miec "lokalne" wyksztalcenie.Po cichu,w tajemnicy przed innymi,zapisalem sie na
studia tam na miejscu.Ukonczylem bardzo szybko,weszlo to mi juz w
nawyk,zdobylem "licencje".Tam ukonczenie studiow to jeszcze nie
wszystko,potrzebna licencja.Pracowalem w swoim nowym-starym zawodzie na
zupelnie innych warunkach.Teraz jestem na "godziwej" emeryturze i nie musze sie
niczym martwic,poza zdrowiem.Radze przemyslcie to co tu napisalem i
wyciagnijcie wnioski.Jaka wybrac droge zyciowa?Czy kisic sie w polskim
piekielku,czy zyc jak czlowiek.To jednak wymaga samozaparcia i wiary w sukces,a
przede wszystkim ciezkiej harowki i odwagi.

pracuję zgodnie z wykształceniem

[Gość: raz]

jako programista,
i pewno jeszcze długo będę

[Gość: eduuu]

a orientuje sei ktos czy po finansach i bankowosci, specjalizacja najpewniej
audyt, latwo bedzie znalesc prace?:> :)

[Gość: May]

Widzialam post osoby 'po' historii sztuki, podobno mało przyszłościowej....a
może ktoś zna pracującego, i nie w fabryce styropianu, filozofa?

Po co właściwie studuje się zarządzanie?

[starybaca]

b-beagle napisała:

> Wydaje mi się dość ciekawe jakie macie na ten temat spostrzeżenia tym
> bardziej ,że np wydziały zarzadzania na wszelkich możliwych uczelniach
> państwowych i prywatnych cały czas są oblegane choć wiadomo że z pracą po
> takim dość ogólnym kierunku nie będzie wcale różowo.

Zawsze mnie zastanawiało, kto to są owi delikwenci studiujący "zarządzanie".
Poświęcić pięć najlepszych lat życia, żeby studiować zarządzanie - nie
potrafię tego pojąć.

Gdybym chciał zrobić karierę w biznesie, to z pewnością ostatnią rzeczą,
jaką bym zrobił, byłoby zapisanie się na studia z zarządzania. Może gdybym
miał już firmę, i chciał podnieść swoje kwalifikacje - może wtedy zrobiłbym
MBA czy coś podobnego - ale ZACZYNAĆ życie od takich studów, to całkowita
pomyłka.

Dwudziestolatkiem jest się tylko raz w życiu, i lepiej poświęcić ten czas
na zdobycie konkretnej wiedzy i umiejętności, najlepiej w jakiejś dziedzinie,
której opanowanie wymaga dużego nakładu pracy i wysiłku. Drugiej szansy na
zdobycie takiego wykształcenia już się przeważnie mieć nie bedzie.

Zarządzania można zawsze nauczyć się później, i to nie koniecznie na uczelni.

[Gość: seha]

ja z kolei mam tak, że zgodnie z wyższym pracuję na umowę zlecenie, zgodnie ze
średnim na umowę o pracę a w trzecim miejscu pracuję na czas określony i ta
praca jest zgodna z z moimi dwoma zawodami. każda z tych prac ma swój urok i na
swój sposób jest fajna ale jednak trochę za dużo czasu im poświęcam ;)

[Gość: Kuba]

Po Politechnice Warszawskiej. Pracuje w zawodzie juz kilkadziesiat lat.
Poniewaz nie zgadzalem sie z oswiadczeniem rzecznika owczesnego rzadu,
niejakiego pana Jerzego Urbana, ze pracownicy z wyzszym wyksztalceniem powinni
zarabiac mniej niz robotnicy, bo w panstwo placilo za ich wyksztalcenie, w
latach osiemdziesiatych wyemigrowalem za ocean. Wtedy juz koszt swojego
wyksztalcenia splacilem z nawiazka. Tam w swojej specjalnosci mialem klopoty ze
znalezieniem pracodawcy wiec ...... otworzylem wlasna firme konsultingowa.
Dzisiaj zatrudniam kilkunastu lokalnych specjalistow. Zarabiam sporo powyzej
lokalnej sredniej krajowej. No, a przede wszystkim mam ciekawa robote, sam
decyduje co robie i nie grozi mi zwolnienie czy przejscie na emeryture. Biore
urlop kiedy mi to odpowiada i zwiedzilem juz na koszt klientow pol swiata.
Dziekuje panu Jerzemu za pomoc w podjeciu decyzji, chociaz jego "swierszczyka"
NIE czytuje.

sprzątaczka po marketingu na UW

[Gość: tomek80]

Kiedyś myślałem, że to niemożliwe. U mnie w firmie pracuje sprzątaczka z wyższym
wykształceniem. Skończyła Marketing i Zarządzanie na UW. Teraz zapieprza na 1/4
etatu z mopem.
Po jaką cholerę ludzie idą na Marketing, Psychologię, itp.
O czym oni myślą wybierając takie studia? Przecież wiadomo, że rynek pracy jest
już zajęty.
Powiem o rynku IT, pracuje jako kierownik projektów . Od jakiegoś czasu nie ma
szans na kierownicze stanowisko ktoś kto jest tuż po studiach i nie jest
specjalistą w danej dziedzinie(po za reklamą). Niestety bardziej opłaca się
przekształcić inżyniera/informatyka/architekta/lekarza w marketingowca niż na
odwrót...
Do naboru zgłaszają się tabuny mgr. zarządzania, którzy nie mają zielonego
pojęcia o specyfice rynku. U mnie wszystko zaczęło się od idioty, który straszył
programistów zwolnieniem jeśli nie będą siedzieć po godzinach za free bo
terminy gonią ( następnego dnia dostał wymówienie ). Zapomniał biedny, że na
rynku jest straszny deficyt na programistów Java C++ i cały zespół IT zagroził,
że odejdzie ...

po jaką cholerę ludzie idą na psychologię?

[guta76]

Gość portalu: tomek80 napisał(a):
> Po jaką cholerę ludzie idą na Marketing, Psychologię, itp.
> O czym oni myślą wybierając takie studia? Przecież wiadomo, że rynek pracy
jest
> już zajęty.
Też się nad tym zastanawiam, o marketingu pisałam już w innym miejscu tego
forum, zaś co do psychologii to myślę, że kilka lat temu aktualne było
przekonanie, że fajnie jest studiować psychologię, bo to taki "ciekawy i fajny"
kierunek (hehehe, jednak większośc kandydatów ani co gorsza potem studentów
psychologii nie potrafiła sprecyzować dlaczego te studia sa ciekawe ani co
chcieliby robić po ich ukończeniu, w czym chcieliby sie realizować jako
psychologowie). Natomiast potem zaobserwowałam pewne zmiany w podejściu do
psychologii: młodzi ludzie zaczęli nabierać przekonania, że psychologia to
ogromnie perspektywiczny kierunek, dający bóg wie jakie możliwości (bo był
wielki bum na specjalistów w psychologii zarządzania, psychologii reklamy, hr,
pr, i innych chodliwych specjalnościach). Tyle, że jeżeli wypuszcza sie rocznie
z uczelni kilka tysięcy absolwentów psychologii to dla wszystkich pracy nie
będzie, chyba że ktoś ma bardzo dobrze sprecyzowane plany zawodowe, albo przez
całe studia inwestował w siebie robiąc staże, szkolenia i kursy. Tacy ludzie
zwykle znajdują pracę po psychologii. Przynajmniej tak mi się wydaje kiedy
patrzę na moich znajomych z roku (studiowałam miedzy innymi ten kierunek).
Miałam też na roku sporo popaprańców, którzy poszli na psychologię, choć
kompletnie nie nadaja się do tego zawodu, ale nie bardzo wiedzieli co innego
mogliby robić, nie mieli lepszego pomysłu na życie, a psychologia wydawała się
właśnie taka "fajna". Dziś obserwuję jeszcze jeden ciekawy trend: psychologia
chyba stała się modna a do lansowania takiego przekonania przyczyniają się m.
in. "gwiazdy", np. seriali polskich ;-)))) buhaha

[tiuia]

Ja nie pracuje w zawodzie (choc pare przedmiotow na studiach pomoglo mi troche
dojsc do tego, co robie teraz). Natomiast moi koledzy ze studiow w wiekszosci
pracuja w swoim wyuczonym zawodzie. I niezle im sie wiedzie:) Moj facet pracuje
w innym fachu niz ten, ktorego sie uczyl. Moja siostra tez. Moj brat zgodnie z
wyksztalceniem. Moja przyjaciolka tez. Wychodzi, ze chyba przewazaja osoby
pracujace zgodnie ze swoim wyksztalceniem...

[Gość: mar]

Niektóre posty na tym forum świadczą o tym, w celu uzyskania prawdziwego obrazu
rzeczywistości powinno się pytanie nieco zmodyfikować: kto dziś pracuje zgodnie
ze swym wykształceniem i pracę dostał bez absolutnie jakichkolwiek znajomości?

Ja na przykład:)

[triss_merigold6]

Mam pracę zgodną z wykształceniem i znalazłam ją bez korzystania ze znajomości.

[Gość: NU]

pracuje zgodnie z kierunkiem studiow, w miejscu o ktorym marzylam... okazalo
sie jednak ze wykonywanie tego zawodu nie jest moim marzeniem - bywa...