Żyć dla konsumpcji...

[mg2005]

Czy i kiedy warto pracować po 12 godz. dziennie ?
Jak bardzo musisz mieć "nowy jeszcze lepszy model" produktu X ?...

Mg, no istnieją tacy ludzie na świecie, szkoda Ci

[Gość: patriota]

ich? bo mi nie.
ja żyję swoim życiem, mam raz paręset, czasem kilka tysięcy zł, mam wolny zawód,
a właściwie różne zajęcia, ustawiam sobie życie pod siebie. zarabiam bo taki
jest świat. pieniądze pieniędzmi.
jak można żyć dla pracy? to jest fenomen. miliony karierowiczów, yuppie, nie
mających żadnego swojego prywatnego i intymnego życia. nie umiejących stworzyć
nic wartościowego w swoim życiu i własnego. nie mający żadnych możliwości
kreacji. mrówki które pracują dla koncernów, pracoholicy nie umiejący znaleźć w
swoim życiu żadnego większego celu, i wartości. ludzie trupami za życia. niech
sobie za to policzą stan konta i kupią kilka samochodów które im postoją w
garażu, niech obracają się w salonowym towarzystwie i żyją w sztucznym świecie.
życzmy im tego. skoro nie umieją stworzyć czegoś ciekawszego, głębszego,
wartościowszego, i własnego.

Wyścig szczurów po polsku...

[mg2005]

Gość portalu: patriota napisał(a):

> jak można żyć dla pracy? to jest fenomen. miliony karierowiczów,
yuppie, nie
> mających żadnego swojego prywatnego i intymnego życia. nie
umiejących stworzyć
> nic wartościowego w swoim życiu i własnego. nie mający żadnych
możliwości
> kreacji. mrówki które pracują dla koncernów, pracoholicy nie
umiejący znaleźć w
> swoim życiu żadnego większego celu, i wartości. ludzie trupami za
życia. niech
> sobie za to policzą stan konta i kupią kilka samochodów które im
postoją w
> garażu, niech obracają się w salonowym towarzystwie i żyją w
sztucznym świecie.
> życzmy im tego. skoro nie umieją stworzyć czegoś ciekawszego,
głębszego,
> wartościowszego, i własnego.
>

"Z opublikowanych niedawno w prasie badań przeprowadzonych przez
naukowców z warszawskiej Wyższej Szkoły Pedagogiki Resocjalizacyjnej
wynika, jak olbrzymie są koszty pracy w wielkich korporacjach.
Przepytano pracowników 13 banków i 21 koncernów w Warszawie i innych
miastach. Na podstawie tych badań powstał raport, w którym został
odmalowany zbiorowy portret pokolenia trzydziestolatków, czyli
młodych pracowników korporacji, tzw. yuppies. Ich celem jest jak
najszybszy sukces życiowy mierzony stanem konta. Żądza kariery i
wzbogacenia się powodują, że pracują po kilkanaście godzin dziennie,
często w soboty i niedziele. By zwalczyć ogromny stres i napięcie,
stymulują się lekami antydepresyjnymi, dopalaczami (izo, energo),
narkotykami (amfetamina, marihuana), alkoholem. Zażywają ogromne
ilości tabletek wzmacniających pamięć i koncentrację.
Życie rodzinne całkowicie jest podporządkowane pracy. Często jej
kosztem jest rozpad więzi rodzinnych. Z badań wynika, że nagminne
jest zjawisko określone jako "niekontrolowane zachowania seksualne".
Blisko jedna piąta badanych przyznaje, że traktuje przygodny seks
jako skuteczny sposób odreagowania stresu. "Miałem okazję -
stwierdził jeden z autorów raportu prof. Mariusz Jędrzejko -
obserwować ich na wyjeździe integracyjnym. To, co tam zauważyłem,
było porażające. Nie wszystkim, ale bardzo wielu osobom zupełnie
puszczają hamulce, nie mają żadnych barier wstydu. Po szkoleniu
oferowanym na wyjeździe zaczyna się balanga - uczestnicy piją na
umór i uprawiają seks, nieważne, czy mają żony czy mężów"
("Dziennik", 6.10.2008).

[piwi77]

Ci młodzi ludzie mają niewielkie szanse w dobrej kondycji dotrwać do
emerytury. Umiar we wszystki jest ważny. Tym razem zgadzam sie z
Tobą.

[raveness1]

Jak mozna nazywac 12 godz. tyrania dziennie "praca"? To nic innego
jak powolne samobojstwo.

[zzyzx]

To zależy jaka praca.
Można robić po 12 (i więcej) godzin dziennie coś, co się kocha. Albo przez 8
coś, czego się nienawidzi. Pierwsza opcja moim zdaniem lepsza.

[brum.pl1]

Jestem informatykiem. Projektuję aplikacyjne systemy informatyczne. Nie liczę
czasu. Faktem jest, że to moja pasja. Wychodzę z pracy, po drodze wpada mi do
głowy jakieś niebanalne rozwiązanie problemu, przychodzę do domu, siadam do
komputera i... mnie nie ma. Czasami potrafię spędzić przy komputerze całą noc.
Nie, nie jestem potem zmęczony. Po finalizacji projektu, nad którym praca na
ogół zajmuje kilka miesięcy, piszę jego różne dokumentacje, implementuję system
u użytkownika, i... Mam wolne. Przez tydzień, czasem dwa nie robię zawodowo nic.
Tak, jak teraz. Dopiero w niedzielę lecę ponownie do Wiednia i znów zacznie się
fascynująca praca. Czy to jest twoim zdaniem niewolnictwo? Robię to co
cholerycznie lubię i jeszcze mi za to płacą. I to nieźle płacą.

[33qq]

Otóż to, niektórzy pracę traktują jedynie jako źródło dochodów, wtedy liczą
każdą minutę i jest ona dla nich torturą, ja mam szczęście, że robię to co
lubię, w każdym razie co do tej pory lubiłem, teraz zaczyna mnie to z lekka
nudzić i rozglądam się za czymś innym. Właściwie nie tyle rozglądam co sam sobie
buduję.

[piwi77]

mg2005 napisał:

> Czy i kiedy warto pracować po 12 godz. dziennie ?

Na krótki dystans można szarpać i 12 godzin, ale na stałe sie nie
da. Wyrzuciłbym pracownika, który niezmiennie robi nadgodziny, dla
mnie byłby to sygnał, że z robotą nie mieści w czasie, czyli jest
mało wydajny.

[mamon3]

piwi77 napisał: > Na krótki dystans można szarpać i 12 godzin, ale na stałe sie
nie da
Można i na stałe

Wyrzuciłbym pracownika, który niezmiennie robi nadgodziny, dla
> mnie byłby to sygnał, że z robotą nie mieści w czasie, czyli jest
> mało wydajny.

Większej głupoty nie słyszałem.
NA szczęście nie musisz nikogo wywalać bo nie masz pracowników, bo inaczej
wiedział byś co piszesz.

[piwi77]

mamon3 napisał:

> Można i na stałe

Nie można. Tyle, że mnie nie chodzi o przebywanie w pracy.

[kolter_hugh1]

mamon3 napisał:
> Większej głupoty nie słyszałem.
> NA szczęście nie musisz nikogo wywalać bo nie masz pracowników, bo inaczej
> wiedział byś co piszesz.

Ta , a to ciekawe !! pokaż mi robotnika który przez 12 godzin w takim samym
tempie pracuje !!!

Nie warto.

[facettt]

mg2005 napisał:
> Czy i kiedy warto pracować po 12 godz. dziennie ?

Nie warto.
No chyba, ze zona Cie nie daje - wiec nie warto tracic dla niej
czasu, nie masz kochanki, ani kolegow, za to lubisz sie pokazac
w dobrej furze.

tylko komu wlasciwie ? :)

[Gość: jedynydorosły]

Trafione w sedno!!! Większość moich znajomych pracuje ponad siły,po to, by
zarobić więcej pieniędzy, a to po to,by kupować przedmioty, których tak naprawdę
nie potrzebują, a to wszystko po to, by zaimponować ludziom, których i tak na
prawdę nie lubią.

Świątynie konsumpcji...

[mg2005]

"Charakterystyczne dla naszych czasów jest to, że od połowy XIX w.
przeciętny mieszkaniec kraju uprzemysłowionego poświęca więcej czasu
na działalność zarobkową niż we wcześniejszych epokach
historycznych. Za swoje zarobki chce nabywać coraz więcej towarów i
usług. Jest to pochodną faktu, że sensem istnienia i działania
globalnej cywilizacji jest konsumpcja.
Victor Lebow już na początku lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku
zauważył: "Nasz nadzwyczajny system gospodarczy wymaga, żebyśmy
konsumpcję przyjęli jako styl życia, ze sprzedawania i kupowania
towarów uczynili rytuał, a duchowej sytuacji satysfakcji i
osobistego zadowolenia poszukiwali w konsumowaniu" (cyt. za: Alan
Durning, How much Is Enough: The Consumer Society and the Future of
Earth, New Jork 1992, s. 21-22). Globalna cywilizacja konsumpcji ma
swoje przybytki i "świątynie". Ponieważ sensem i racją istnienia
jest nieograniczona konsumpcja, więc centra handlowe (kompleksy
hipermarketów z wszelkimi możliwymi towarami), parki tematyczne (np.
Disneyland), centra rozrywki, centra gastronomiczne, megafastfoody,
wielosalowe kina - multipleksy pełnią rolę miejsc kultu, a
słowa "konsument" i "osoba" stały się synonimami. Światowy system
gospodarczy jest tak zorganizowany, że 1,1 miliarda ludzi żyje
według standardów globalnej cywilizacji konsumpcji, w ciągłym
pośpiechu, od "weekendu do weekendu". Opływają w rzeczy, ale czasu
mają niewiele. "

[snajper55]

Wymieniając świątynie konsumpcji nie należy zapominać o kościołach katolickich,
budowanych kosztem setek milionów odjętych od ust biednym, kapiących od złota, w
których spala się na oczach ludzi kadzidła których gram kosztuje więcej niż gram
złota. Toż to szczyt konsumpcji i marnotrawstwa.

S.

[mg2005]

snajper55 napisał:

> kosztem setek milionów odjętych od ust biednym,

W jaki sposób "odjętych" ?? :)

> kapiących od złota,
> w
> których spala się na oczach ludzi kadzidła których gram kosztuje
więcej niż gra
> m
> złota. Toż to szczyt konsumpcji

To co piszesz to szczyt głupoty...

> i marnotrawstwa.

...oraz prymitywizmu i nietolerancji.

Poszukaj 'konsumpcji' w synagodze :)

[hypatia69]

"pracować po 12 godz. dziennie"
Zakładam, ze nie pytasz o system 24/48 godzin?
"Jak bardzo musisz mieć "nowy jeszcze lepszy model" produktu X"
Praca wyłącznie po to jest faktycznie od czapy. Jeśli ktoś chce dla
mania koniecznie "nowy, lepszy model" to znaczy, że jest idiotą
pozbawionym wyższych uczuć i wypchanym kompleksami.
Ale są i inne przypadki:
a) pracoholizm. Choroba, jak i inne -holizmy. Taki człowiek weźmie
sobie trzy etaty, a do rodziny na wieś jeździ wyłącznie w tygodniu.
I jak na chwilę zaśnie w biegu, to się budzi po kwadransie z
pytaniem: "co? Co trzeba zrobić?". Znam taki przypadek. Kwalifikuje
się [i przypadek i zjawisko ogólnie] do leczenia. Nie warto czyli.
b) kura domowa [tudzież świeżo upieczona matka]. Dyżur ma 24 godziny
na dobę. Bo trzeba sprzątnąć, ugotować, wyprać, wyprasować, zrobić
zakupy, dopilnować dzieci, męża, załatwić 700 spraw urzędowych i tak
dalej, i tak dalej... Nie ma innego wyjścia: trzeba zasuwać. Nie ma,
że boli i po 8 godzinach odpoczywamy. Szczególnie, jak mąż ma grypę,
a dzieci biegunkę i koklusz.
c) j/w plus etat w jakiejś firmie/sklepie/czymkolwiek. Z powyższych
przyczyn plus etat i co z nim związane.
d) życzliwy mąż, który pomaca połowicy w przypadkach b i c na prawdę
intensywnie. Bo nie chce, zeby mu żonę w trybie przyspieszonym szlag
trafił z wyczerpania.

[Gość: :)]

zawsze uwazalam ze towina kobiet - bo wiecej i wiecej wciaz chca i
przestac nie potrafia... Byle by lepiej i wiecej niz sasiadka:(

[hypatia69]

Jak na tym plakacie? "Bo sąsiadka ma nowe futro"? A tam. Nie
wszystkie jesteśmy pazerne.

nie warto..ale czasem nie ma innego wyjscia

[camel_3d]

uwazem, ze nie warto sie zacharowywac, zeby kupic sobie nowy telewizor czy
lepszy samochod.
problem tylko w tym, ze pracodawcy nie zawsze lubia osoby, ktor pracuje mniej
niz 10 godzin dziennie...

no i kwestia tego ile sie zarabia. jedni musza pracowac 12 godzin zeby w miare
normalnie zyc, inni pracuja 8 i moga sobie na duzo wiecej pozwolic...

[Gość: garmusz]

Zawsze uważałem że praca w celu notorycznego skupowania coraz to nowych nabytków
pozbawia życie koloru. I życie, dorastanie jakoś mnie zmusiło do zmiany w pewnym
sensie zapatrywań. Moja praca, na moje szczęście jest tym co kocham, to moja
pasja, ciągle się rozwijam i wytyczam nowe cele. Ale jednocześnie pieniądze
które w niej zarabiam są dla mnie dodaniem życiu kolorytu, nie tylko środkiem
przetrwania. Nie same w sobie, ale świadomość ile fajnych rzeczy mogą pozwolić
mi zrealizować. Pracuję rzeczywiście czasem po 14 godzin dziennie, tyle że z
przerwami (nie tak długimi by wrócić do domu), praca jest w terenie, czasem
jestem zmęczony, ale satysfakcja jest niebywała. Jestem pewnie jednym z tych
szczęściarzy, dla których ich młodzieńcza pasja, hobby, stała się zawodem. Ale
do sedna - lubię rzeczy. Lubię ładne rzeczy, lubię rzeczy które ułatwiają,
uprzyjemniają moje życie. Czasem owszem zarabiam po to by kupić coś konkretnego,
pojechać w konkretną podróż - cóż w tym złego? że ktoś chce być otoczony
rzeczami ładnymi, dobrymi gatunkowo? nic przecież. A że przy okazji moja praca
sprawia mi frajdę, to już przypadek losowy, szczęście. Ale mogę zrozumieć że
ktoś kto nawet swojej pracy nie lubi, może tak jak ja lubić przedmioty, dobrze
się czuć mogąc pozwolić sobie na jakiś drobny luksus. Dopóki nie traci się
kontaktu z rzeczywistością i rzeczami bezwzględnie w życiu najważniejszymi,
rodziną, rozwojem samego siebie, to cóż złego w tym że ktoś chce sobie poprawiać
stan życia? nawet jeśli w pracy spędza nieco więcej czasu niż powinien? robi to
w jakimś celu, albo chęci rozwijania siebie i awansu, albo po to by korzystać z
materialnych profitów. dla każdego różne rzeczy się liczą, dla jednego szum lasu
i uczucie wolności, dla drugiego to że może obejrzeć swój ulubiony film na dużym
ekranie we własnym domu. I czemu ktoś inny ma wartościować człowiekowi co jest
dobre a co be? różnimy się i tyle.

[raveness1]

>dla każdego różne rzeczy się liczą, dla jednego szum las
> u i uczucie wolności, dla drugiego to że może obejrzeć swój
ulubiony film na dużym
> ekranie we własnym domu.

Ci dwaj to juz raczej przyjaciolmi nie zostana. Zyja przeciez w
dwoch roznych swiatach...

[prskchx]

Bardzo upraszczasz.
Brakuje Ci rozumu.....

[lena575]

Ja się tak rozglądam, to widzę, że taka praca wcale nie dotyczy
wyłącznie młodych ludzi (takich ok. 30-tki), taka praca dotyczy
jeszcze bardziej +40-latków takich jaka ja. Kierownicze i
dyrektorskie stanowiska pełne są ludzi którzy już dawno nie są
yuppies a pracują sporo ponad 8 godzin dziennie. Młodzi ludzie
pracujący w korporacjach wcale nie pracują dla ogromnej kasy,
pracują na normalne życie, po to by kupić własny kawałek mieszkania,
trochę lepszy samochód, wczasy w ciepłych krajach i rozwijanie
jakiejś pasji bo gdzieś to trzeba odstresować. Czasem pracują tak bo
ta praca jest ich pasją ale dość często pracują bo nad nimi wiszą
banki i groźba utraty pracy jest bardzo czarną wizją.
Od prawie 20 lat pracuję duuuużo więcej niż przeciętna norma i żyję.
Bez dopoalaczy (jeśli czerwone wino od czasu do czasu to nie
dopalacz :)). Jak jestem zmęczona to odpuszczam, wyjeżdzam na 2-3
dni. Dużo się poruszam, uprawiam różne sporty, mam trochę pasji i
nie żyję wyłącznie pracą. To jest chyba najważniejsze.

[kolter_hugh1]

mg2005 napisał:

> Czy i kiedy warto pracować po 12 godz. dziennie ?
> Jak bardzo musisz mieć "nowy jeszcze lepszy model" produktu X ?...

Zadaj to samo pytanie swojemu klesze po co gromadzi skarby na ziemi ::))))

[leftt]

Niestety - długi, drożyzna itd. Wszystko to sprawia, że zwykła
pensja za 1 etat (nawet nie najgorsza, powyżej przeciętnej) to w tej
chwili żaden pieniądz. Mając do wyboru - pracować 12 godzin albo pod
koniec miesiąca pożyczać od rodziców - zdecydowanie wolę pracować 12
godzin, tym bardziej, że te nadgodziny to na swoim. A o "nowym,
jeszcze lepszym modelu" pomyślę sobie ,jak będę zarabiał 10 razy
tyle co teraz. A czas wolny w takiej sytuacji też można sobie
znaleźć - wszystko jest kwestią dobrej organizacji.