Płocka dawniej Lumumby

[Gość: jalokim]

dowiedzialem sie że kiedys ulica na ktorej mieszkam od niedawna nazywala sie P
Lumumby.
Szkoda ze zmienili nazwe, tamta lepiej brzmiala.

[Gość: jalokim]

a tak wogle to jaka ma ta ulica opinie
i przyszlosc
podobno chca jakas prymasa-bis tam wytyczac
no ale jak to w Polsce pewnie za jakies 20 lat najwczesniej

[Gość: Jankes]

Patrick Lumumba to byl komuch z Czarnego Ladu.
Ten Kawalek miedzy Obozowa a Gorczewska przemianowano po wojnie.
Zawsze nazywala sie Plocka.

Jankes
(z Dlugosza)

[Gość: ela]

Szanowny kolego o ile pamietam ta ulica jeszcze wczesniej na zywala sie
Nowoplocka, a dopiero pozniej P.L.(mieszkam na Gorczewskiej rog Plockiej).ela

[Gość: Jankes]

Ela,

Nie bede sie sprzeczal tym bardziej ze dla mnie ta ulica zawsze pozostanie
Lumumby. Wychowalem sie na Dlugosza, do szkoly na Tyszkiewicza a jezdzilo sie
zawsze z Lumumby "szostkami". Pierwsze alpagi kupowalo sie u "dziadka" na
Lumumby. Rowniez na Lumumby chodzilo sie po ciastka do "Patyka" (czy jakos
podobnie).

Wiec Lumumby zawsze bedzie Lumumby tym bardziej, ze juz od dawna nie mieszkam w
tej okolicy.

Jankes

Kim był Patrice Hemery Lumumba

[sloggi]

Patrice Hemery Lumumba

ur. 2 lipca 1925 w Onalua, Kongo Belgijskie (Demokratyczna Republika Konga),
zmarł w styczniu 1961 (17/18 I) w Elizabethville, stolicy Katangi (Shaba),
afrykański przywódca narodowy, pierwszy premier Demokratycznej Republiki Konga
(czerwiec - wrzesień 1960) pozbawiony władzy i zamordowany na polecenie płk.
Mobutu przez belgijskich najemników rządzącego Katangą prezydenta Moise
Tshombe. Urodził się w wiosce Onalua, w prowincji Kasai, w Kongu Belgijskim.
Lumumba pochodził z niewielkiego plemienia, jego partia jako jedyna miała
charakter ogólnonarodowy. Jego przeciwnicy polityczni: Prezydent Kasa Vubu
(ABAKO) i Moise Tshombe (CONAKT) pochodzili z dużych plemion. Ich partie
reprezentowały ich partykularne interesy. Związany przez większość życia z
évolués, tzn. wykształconymi Afrykanami pisywał do prasy kongijskiej. Związany
był ze związkiem zawodowymi pracowników rządowych i Partią Liberalną Konga. Pod
zarzutami malwersacji trafił do wiezienia na 12 miesięcy. Po wyjściu, w 1958
założył Kongijski Ruch Narodowy (MNC - Movement Nationale Congolese).
Uczestniczył jako jej lider w Ogólnoafrykańskim Kongresie Ludów w Akrze (Ghana)
gdzie poznał wszystkich działaczy narodowych z całego kontynentu. Pod wpływem
idei pan-Afrykanizmu jego poglądy i retoryka stały się wyjątkowo
nacjonalistyczne. Gdy administracja kolonialna zapowiedziała wdrażanie programu
mającego doprowadzić do pełnej niepodległości Konga ale za kilkanaście lat,
nacjonaliści zbuntowali się. Mimo początkowego bojkotowania wyborów, MNC wziął
w nich udział i zdobył większość głosów. Na specjalnej konferencji w Brukseli
ustalono że Kongo uzyska niepodległość 30 czerwca. 23 VI 1960 Lumumba sformował
pierwszy niepodległy rząd Konga. Lumumba cieszył się niezwykłym poparciem w tak
podzielonym społeczeństwie kongijskim. Wydawał się najlepszą osobą by
doprowadzić naród do pełnego zjednoczenia. Niestety, ton jego głosu, coraz
bardziej antyzachodni, anty-kapitalistyczny, zaalarmował jego politycznych
towarzyszy, szczególnie konserwatywnego Kasa Vubu i dawnego zastępcę Lumumby -
płk. Josepha Mobutu. Nastroje w państwie były na tyle złe że praktycznie
wszyscy biali specjaliści, administratorzy i urzędnicy opuścili granice Konga.
Doprowadziło to gospodarkę na skraj zapaści. Bez pomocy białej policji i wojska
nie można było zachować minimum porządku publicznego. Kongo pod rządami Lumumby
chyliło się ku upadkowi. Dwie najbogatsze prowincje, generujące największe
dochody do budżetu teraz niejako powtórnie skolonizowane. Premier Lumumba nie
miał innego wyjścia jak tylko prosić o pomoc ONZ. W apelu do sekretarza
Generalnego, Dag'a Hammarskjölda, wnosił o udzial Narodów Zjednoczonych w
zjednoczeniu Konga. W odpowiedzi wyjaśniono Lumumbie że NZ nie mogą
interweniować w rzekomo 'wewnętrzne' interesy jego państwa, niezależnie od
tego, jak rażąca byłaby działalność obcych państw. Dag Hammarskjöld przyznał że
możliwy byłby jedynie nadzór nad wycofaniem sił belgijskich i zastąpienie ich
pokojowymi oddziałami ONZ. Stało się jednak to czego obawiał się Lumumba.
Belgia uległa rezolucji Rady Bezpieczeństwa i wycofała wszystkie swoje oddziały
z Konga, nie ruszywszy jednak wojsk stacjonujących w Katandze. Zdesperowany
Lumumba zwrócił się w klierunku Związku Radzieckiego. ZSRR nie odmówił pomocy.
Do Konga poleciały transportowce ze sprzętem, bronią i grupą wojskowych
doradców. Kongijska armia (ANC) została wyposażona w samoloty. Natychmiastowa
akcja przeciwko Kasai przyniosła oczekiwane rezultaty. Kilkanaście
transportowych Iłów 14 i po-belgijskich DC-3 przeniosło do Luluabourg, stolicy
Kasai ponad 1000 żołnierzy ANC. Po straszliwej masakrze plemienia Baluba,
sowieckie ciężarówki zebrały siły ANC i pod nowym, czeskim dowództwem wyruszono
do Katangi. Jednak gdy siły ANC stały w odległości 30 kilometrów od granic
Katangi, Tshombe zmobilizował swoje siły. Wspólnie z wojownikami plemienia
Baluba powstrzymał atak. Spóźniona reakcja ONZ przyjęła formę okupacji
strategicznie położonego lotniska w Kaminie (między Kasai a Katangą).
Swoim apelem do ZSRR zraził Lumumba konserwatywne skrzydło swojego rządu i
zaalarmował już i tak mocno przestraszoną administrację Eisenhowera. Prezydent
USA zlecił CIA tajną misję. W swej kolejnej anty-komunistycznej krucjacie,
wywiad amerykański współpracując z tajnymi służbami Belgii, zainicjował serię
zamachów na życie Lumumby. Bez skutku. Jednak ich zadanie miało się wkrótce
wypełnić.
Prezydent Kasa Vubu zwolnił Lumumbe ze stanowiska i wprowadził na jego miejsce
uległego Josepha Ileo. W odpowiedzi Lumumba postanowił zwolnić Kasa Vubu i
utrzymywał że sam nadal jest premierem. Kongo podzieliło się na dwa obozy.
Wzajemnie aresztując swoich zwolenników obie strony zabiegały o poparcie armii.
Gdy armia wkroczyła, to właśnie po to by aresztować Lumumbę. Przy pełnym
wsparciu USA i ONZ dowódca garnizonu w Leopoldville, Szef Sztabu ANC, płk.
Jospeh Mobutu zawiesił konstytucję i wydalił Rosjan i Czechów. Ustanowił także
rząd tymczasowy pod kontrolą prezydenta Kasa Vubu. Były premier Lumumba
pozostawał względnie bezpieczny w stolicy, w swej willi otoczonej siłami ONZ.
Nie mogąc pogodzić się z rządami płk. Mobutu i mimo ogromnego ryzyka podjął
próbę ucieczki. Złapany przez wojsko został dotkliwe pobity. Został po tym
przeniesiony do koszar w Thysville. Ledwo żywy, stanowił nadal zagrożenie. Jego
aresztowanie pociągnęło za sobą liczne bunty ludności. Mnożyły się informacje o
rzekomym zamachu stanu. 13 stycznia wojsko w Thysville, najwidoczniej za namową
Lumumby zbuntowało się. Prezydent Jkasa Vubu chciał uspokoić sytuację i
zaoferował Lumumbie jego dawne stanowisko w rządzie. Swą odmowę przypłacił on
życiem. Kasa Vubu i płk. Mobutu uznali że Lumumba zawsze będzie dla nich
poważnym zagrożeniem. 17 stycznia Lumumbę wraz z dwoma doradcami wsadzono na
pokład samolotu do Elisabethville, stolicy Katangi. Całą trójkę w czasie lotu
bito do nieprzytomności, a po wylądowaniu zawieziono ich do strzeżonej willi.
Tam, pod stały nadzorem Tshombe, belgijscy najemnicy metodycznie bili Lumumbę
aż do jego śmierci.


(opracowano na podstawie hasła w 'Encyclopaedia Britannica: Edycja Polska',
wyd. Kurpisz, Poznań 2000 oraz tekstu Jana Sochaczewskiego "ONUC - Siły
pokojowe ONZ, operacja w Kongo 1960 - 1962" Warszawa 2002)

[Gość: bno1]

W swoim czasie nie było co przemianowywać. Zamiast ulicy (chodniki, jezdnia i
trawniczki), około 1958 r. leżały zwały ziemi, wykopy, a ludzie przemykali się
między nimi (np. do szkoły). Koło 1960 r. zrobili jezdnię i nazwali Patrice
Lumumby. Komuch, nie komuch - przeszło 30 lat nazywała się Lumumby. Pzdr.

ulice - kikuty

[Gość: 7998142]

eee, nie wybrzydzaj tak na Płock, piękne miasto. Ciekawe czy w Płocku w ramach
rewanżu jest ulica Wolska (że niby prowadzi na Wolę).

Lubię ulice, które są kikutami po dawnej przeszłości. Płocka tu akurat nie
pasuje, ale taka np. Wileńska, Nowogrodzka, Grodzieńska... czy Łucka, żeby już
zostać na Woli... zresztą komu przyszło do głowy, że mała uliczka między
Towarową a Żelazną prowadzi do Łucka?

[Gość: jalokim]

czy na Plockiej d.P.Lumumby byl kiedys jakis folklor czy cos takiego. Jakies
dziwne akcje itd.

[Gość: ela]

Na Plockiej rog Zytniej (w miejscu tego wysokiego bloku)w 50-tych latach staly
ruiny jakiejs starej fabryki, w ktorej super bawilo sie w chowanego, po stronie
przeciwnej niz przchodnia od Zytniej do Obozowej byly sady (podobno nalezace do
zakonnic).Na samym koncu Plociej stal nieduzy blok ale co to bylo-nie
pamietam.Folkloru jako takiego nie bylo, ale tych pijaczkow, ktorych tak tu
pelno tez nie bylo.ela

[Gość: jalokim]

no wlasnie
zaskoczony jestem na plus ludzmi
nie jest to specjalnie zamozna okolica ale mieszkancy sa bardzo "kulturalni i
estetyczni"