Goclawek, Co tam bylo?

[Gość: Wartburg11]

Witam,
Czy ktoś pamięta, albo wie co znajdowało sie w miejscu obecnego kwartału ulic
cukrownicza-rożnowska-ludwisarska-makowska na goclawku? Obecnie wzdłuż ulicy
ludwisarkiej
buduje sie osiedle mieszkaniowe, a przy cukierniczej stoi kilka parterowych
domków w tym osiedle cygańskie. Otóż głównie interesuje mnie owa osada
cyganów -
są to 4, czy 5 podobnych domków. Przy okazji przeglądania ksiąg wieczystych
tego
rejonu (zamierzam zamieszkać w tej okolicy w przyszłośći, stąd sprawdzałem)
zauważyłem ze domki te są tam określone mianem bodajże "czworaki dawnego dworu
grochów" czy coś takiego. Czy rzeczywiście był tam kiedyś jakiś dwór/dworek,
czy
są to zabudowania powojenne?
Pozdrawiam,
Łukasz

[andrzej_b2]

Co tam było przed wojną nie wiem. Na planie tych okolic z lat 37- 39 widać tylko
istnienie tego prostokątnego kwartału i ślady ulic. Nie wykluczone, że za cara
Mikołaja (a może i wcześniej) był tam jakiś dwór i zabudowania czworaczne. Nie
wszyscy wiedzą, że Pabianicka to fragment tzw. Starego Traktu, który wiódł do
Okuniewa i dalej, a którym jeszcze Zygmunt August jeździł do Wilna do swej
Barbary. Wydeptanie Traktu Siedleckiego (Grochowskiej ) to już lata późniejsze.
Od Pabianickiej odgałęzia się podejrzanie skośna względem Grochowskiej ul.
Czechowicka. Pamiętać należy, że wszystkie ukośne drogi to dawne trakty
komunikacyjne (wg zasady >na skróty najbliżej<). A więc zapewne ob. ul.
Czechwicka to też jakiś dawny szlak lub droga narolna, choć dosyć krótka. Wylot
jej akurat znajdował się na wprost d. >Folwarku Gocławek Nr 1<, który był
usytuowany mniej więcej w klinie ob. ul. Ostrobramskiej-Grochowskiej, od zachodu
ograniczonym linią kanałku. Jest to wyraźnie zaznaczone na planie z 1939 r.
Na pocz. lat 50-tych władza ludowa wydała, skierowany do Cyganów, zakaz
włóczęgostwa i podjęła próbę przymusowego ich osiedlania. Wówczas to dla kilku
rodzin z klanu Brzezińskich, w okolicach ul. Ludwisarskiej, Włókienniczej i
Cukrowniczej, pobudowano z kiesy miasta domki murowane i budynek zakładu
metalurgicznego, w którym zatrudniono Cyganów. Z zazdrością wszyscy patrzyli na
to uprzywilejowane traktowanie przez państwo tej grupy etnicznej. Przez wiele
lat (a chyba i do dziś) zajmowali się oni w swej spółdzielni pobielaniem na
gorąco kotłów, kadzi i tp. dla przemysłu spożywczego, chemicznego i
farmaceutycznego. Nawiasem mówiąc robili to tak perfekcyjnie, że nikt im nie
mógł w tym dorównać. Długo nie mogli pogodzić się ze stacjonarnym trybem życia i
przed domami trzymali swe wozy kolorowe, w których równolegle zamieszkiwali.. Te
niecodzienne obrazki oglądałem przed laty, wędrując codzienne obok ich siedzib
do szkoły na ul. Naddnieprzańską,
Z nadzieją, że ta garść informacji do czegoś się przyda,
pozdrawiam :-)

[calkisia]

Z góry przepraszam założyciela wątku że wcinam Ci się tu postem nie na temat.

andrzej_b2 napisał:
> niecodzienne obrazki oglądałem przed laty, wędrując codzienne obok ich siedzib
> do szkoły na ul. Naddnieprzańską,

Mój Tata też chodził tamtędy do szkoły na Nadnieprzańską, może chadzaliście
razem i się znacie Tata to rocznik 1947
pozdrawiam :-)

[andrzej_b2]

Pozdrawiam Szanownego Tatę, ja trochę wcześniej :-)

[Gość: Wartburg11]

Bardzo dziękuje za informacje. Pozdrawiam, Łukasz

[Gość: dd]

Zamiłowanie do wozów i przyczep pozostało im niestety do dziś...
Wiem, bo mam takie cudo przed swoim balkonem :(