zangielszczenie Polakow na Wyspach :)

[magdzie]

watku nie chce potraktowac jako ataku, a bardziej jako wytkniecie jezykowych
dziwologow, ktore i mi sie zdarzaja.
sytuacja z restauracji:
para mlodych (~25lat) ludzi siada przy stoliku obok mnie. rozmawiaja ze soba
po polsku, nalecialosci z angielskiego nie slychac. czysta polszczyzna.
sprawiaja naprawde mile wrazenie. przychodzi kelnerka (tak sie akurat zlozylo,
ze jest Polka) i od razu zorientowala sie po ich akcencie, ze sa z Polski.
wiec zamowienie przyjela po polsku. ale myslalam, ze padne jak sluchalam
dziewczyny, ktora skladala zamowienie:
'Poprosze dwa steki. Oba uel dan. Z peperkorn sos. I dwie dajet kouk.'
Kelnerka podziekowala. Po chwili przyniosla dwie dajet kouk. Para po
ok.minucie przywolala kelnerke i dziewczyna stwierdzila, ze 'Ta kola jest flat'.
Ja przebywam na Wyspach ok.8 miesiecy. I nie mialabym problemu np.z
okresleniem napoju, jako wygazowanego albo bez gazu. To samo tychy sie stekow
i stopnia ich usmazenia.
Ale lapie sie czesto na tym, ze brakuje mi polskiego slownictwa rozmawiajac z
rodzina przez telefon. Dodam, ze obracam sie w towarzystwie angielskim i
amerykanskim i nie mam kontaktu z Polakami, co moze sie wydawac dziwne.
Mieszkam sama takze mowy polskiej nie uzywam na codzien. Ostatnio, prozaiczna
sprawa, znajomy Anglik zapytal mnie jak jest miesiac sierpien po polsku, a u
mnie czarna dziura w glowie. musialam zaczac odliczanie od stycznia, aby dojsc
do tego, ze sierpien to sierpien. Przebywanie na forach traktuje jako niejako
szkole, ktora nie pozwala mi zapomniec o plynnosci jezyka.
Ponadto rozmawiajac ze znajomymi podczas pobytu w Polsce czesto pierwsze co
poniektore mysli od razu tworza sie w mojej glowie i sa angielskie. Tak jakby
uzycie angielskich wyrazow staje sie dla mnie latwiejsze i bardziej stosowne.
Czy ja przesadzam? Jestem tutaj dopiero 8 miesiecy i mam lekkiego cykora, ze
sytuacja moze sie poblebiac. A mi sie to niebardzo usmiecha.
Na tym forum, tez czesto zauwazylam wstawki angielskie, i domyslam sie, ze sa
one naturalne, a nie jak to okreslaja niektorzy 'pozerskie'.

[aniaheasley]

Sytuacja w restauracji zupelnie mnie nie dziwi. Diet Coke to nazwa
napoju, ktory te osoby zamawialy, to jak mialy powiedziec?? W Polsce
by powiedzialy Cola Light, co rowniez nie jest 'po polsku'. Rowniez
well done jest jasne, dla obu stron zrozumiale, i latwe do
przekazania kucharzowi.
Natomiast powalilo mnie z nog, ze Ty, po 8 miesiacach(??!!) pobytu
zapominasz nazwy polskich miesiecy :-)

[magdzie]

ja w Polsce zawsze zamawialam dietetyczna cole. ale to tez brzmi dziwnie.
mnie tez to powala po tych 8 miesiacach:)

[pelagia_pela]

Przyganial kociol garnkowi :)! Para rzeczywiscie mogla sie troche
wysilic w restauracji, ale twoje 8 miesiecy i zapominanie polskich
slow mnie bardzo rozmieszylo :).

[magdzie]

to sie moze wydawac komiczne.
ale tez moze wynikac z pewnego zaskoczenia. rozmawialismy o naszych datach
urodzin. padlo na sierpien. szybkie jego pytanie o polski odpowiednik. i bum.
klapa.
rozmawialam ze znajomym Wlochem na ten temat. opisal dosc podoba sytuacje ze
swojego zyciorysu podczas pobytu w Australii kiedy to mial kontakt glownie z
Australijczykami.
nie chce sie usprawiedliwiac, bo to moze wynika z zaniedbania albo podatnosci.
wiem na pewno, ze nie robie tego on purpose;)

[golfstrom]

Ja tam jestem w stanie uwierzyc, ze po 8 miesiacach poslugiwania sie prawie wylacznie angielskim, polski Ci sie troche przykurzyl. Tez tak mialam na poczatku, a przeciez polskiego uzywalam w domu.
Za rok wszystko wroci do normy :) Ale to prawda, ze trzaba sie troche wysilic.

Niektorzy ludzie nie chca sie wysilac, innym nie robi to roznicy, a jeszcze inni beda traktowac kwestie poprawnosci jezykowej jak certyfikt rodowodu pudelka.

Osobiscie znam przypadki nasmiewania sie z prostakow, ktorzy zanieczyszczaja ojczysta mowe, przy czym osoba nasmiewajaca sie bez zmruzenia okiem mowi na codzien "z mojom mamom" i ma sie za niezwykle kulturalna.

[jkmjkm]

Prawda jest brutalna - osoba, której po 8 miesiącach "mieszają" się języki jest
po prostu trochę przygłupawa, mówiąc delikatniej, ma niezbyt pojemny mózg. To
oczywiście jak najbardziej naturalne, ludziom mało inteligentnym zawsze wszystko
się miesza. A my,ludzie rozumni, tylko się śmiejemy z takich biedaków,
oczywiście po cichu, to przecież nie ich wina.

[steph13]

Dokladnie! Calkowita, pretensjonalna bzdura. Po 12 miesiacach
zapomni pewnie jak sie nazywa i kim jest, ale coz, dementia nie
wybiera.

[magdzie]

wyczuwam lekkie spiecie w Twoim poscie:) bzzz bzzz
pozdrawiam

[steph13]

magdzie napisała:

> wyczuwam lekkie spiecie w Twoim poscie:) bzzz bzzz
> pozdrawiam

magdzie,
moj zarzut pod twoim adresem wynika nie stad, ze mialas trudnosci z
przypomnieniem sobie polskiego slowa, ale stad, ze zalewdwie po 8
miesiacach zycia poza Polska masz takie problemy. Nie jest
naturalne zjawisko i zakrawa nieco na zart. Spotkalam w swoim czasie
Polakow, ktorzy przybyli tutaj w czasie wojny i dalej mowia ladnie
po polsku bez utykania na prostym slownictwie.
Osobiscie jestem zdania, ze jesli ktos zamierza pozostac w Angli na
stale, znajduje sie w angielskojezycznej rodzinie, nie pracuje w
polskim sklepie itp to troska o wspaniala polszczyzne za wszelka
cene jest malo istotna; w moim przypadku - nieistniejaca. Nie widze
nic zlego w wtykaniu angielskich slow w rozmowie z ludzmi, ktorzy je
rozumieja - czesto szybciej i latwiej jest przekazac w ten sposob
mysli i dlaczego nie? Gdyby pielegnowanie jezyka polskiego bylo moim
priorytetem to pewnie zylabym w Polsce. Nawet w polskich media
troska o poprawnosc jezyka dawno zanikla, a im powinno chyba na tym
zalezec bardziej niz ludziom, ktorzy z Polska maja niewiele lub nic
do czynienia. Czasami podczytujac Wyborcza online zastanawiam sie,
czy moi rodzice, ktorzy nigdy nie uczyli sie angielskiego,
potrafiliby teraz zrozumiec co poniektore zdania.

[magdzie]

rozumiem o co Ci chodzi.
ja wychwycilam te moje trudnosci i staram sie je zwalczac.
jakiekolwiek problemy pojawiaja sie w momencie gdy musze szybko przestawic sie z
rozmowy w j.angielskim na rozmowe w jezyku polskim. i pewnego jakania lub zaniku
plynnosci w pierwszym momencie nie jestem w stanie kontrolowac. musze zrobic
gleboki wdech, wyzbyc sie mechanicznych odpowiedzi i szybkich angielskich
ripost, ktore nabylam podczas pobytu w Anglii.
szczerze, nie mam pomyslu jak to zwalczac lub jak temu zaniechac, bo to wychodzi
zupelnie naturalnie i jakby poza moja kontrola.
przypominam sobie takze, ze kiedy mieszkalam w Polsce obracalam sie glownie w
towarzystwie Anglikow i obcokrajowcow i spedzalismy ze soba mnostwo czasu. i juz
wtedy mialam pewne drobne zajakniecia gdy trzeba bylo np. w towarzystwie
angielskim przetlumaczyc cos szybko jedynej tylko obecnej Polce.
nie chce robic z tego afery, bo to zdarza sie naprawde rzadko, zywie jedynie
nadzieje, ze mowa polska bedzie ze mna przez caly czas i nie bede stwarzac
sytuacji kiedy to Polacy bede mnie wytykac, ze sie zangielszczam, snobuje, etc.
pozdrawiam

[steph13]

> nie chce robic z tego afery, bo to zdarza sie naprawde rzadko,
zywie jedynie nadzieje, ze mowa polska bedzie ze mna przez caly
czas i nie bede stwarzac sytuacji kiedy to Polacy bede mnie
wytykac, ze sie zangielszczam, snobuje, etc.

all is well then. A jezeli sie 'zangielszczysz' po latach to bedzie
to tylko naturalny stan rzeczy, ktory na pewno w niczym ci nie
zaszkodzi, a moze nawet przyniesie pewne korzysci. Taka jest moja
opinia, chociaz wiem ze nie wszyscy sie z nia zgodza. Good luck.

[nsc23]

Przyganial kociol garnkowi jak widac po powyzszym. Ironiczne, ze akurat to slowo
wtracilas po angielsku.

[steph13]

nsc23 napisała:

> Przyganial kociol garnkowi jak widac po powyzszym. Ironiczne, ze
akurat to slowo wtracilas po angielsku.

Wtracilam po to, aby 'madzie' ulatwic zrozumienie - przy tak
raptownym zapominaniu ojczystej mowy nalezy liczyc sie z powaznym
zubozeniem slownictwa niemalze z dnia na dzien.
Ale dumna jestem z siebie, bo reszte zdania jakos zdolalam sklecic
po polsku ... po 33 latach w UK.

[magdzie]

steph13,
ja juz w drugim dniu podczas pobytu w PL terkocze jak za dawnych czasow. i wtedy
nie ma mowy o jakichs zajaknieciach, brakach. jednak ten pierwszy kontakt,
(pierwszy dzien w PL,rozmowa przez tel.po dluzszym czasie niespodziewanie
zagadanie kogos po polsku) to zderzenie, przestawienie sie jest dla mnie
charakterystyczne.

nie ma tutaj mowy o zadnym udawaniu, pozerowaniu etc.
dziwilam sie mojemu krewnemu, ktory juz po roku przebywania w Kanadzie, bez
rodziny i polskich znajomych, mial czasami dosc wyrazne braki. teraz kiedy
mieszka w Stanach Zjednoczonych juz dobre 10 lat jego zaciaganie jest dla mnie
naturalne. u niego charakterystyczne jest :'yeah' zamiast 'tak'. ktore i mi sie
niestety zdarza.
sorry (zdaje sie, ze to slowo weszlo juz dawno do uzycia w jezyku polskim), ale
tak wlasnie niestety sprawa wyglada.

[golfstrom]

"Dokładnie" to rowniez anglicyzm.

> Ale dumna jestem z siebie, bo reszte zdania jakos zdolalam sklecic
> po polsku ... po 33 latach w UK.

Poziom agresji tez Ci sie niezle zakonserwowal.

[gobisha]

to zlozenie zamowienia uzywajac oryginalnych nazw potraw w angielskiej restauracji, z angielskiej karty jest juz zangielszczeniem?!
Oczywiste jest dla mnie, ze w tutejszych restauracjach zamawiam po angielsku bez wzgledu na to kto mnie obsluguje. Tak jak oczywsite jest, ze w sprawach zawodowych czy innych, z ktorymi nie mialam do czynienia w PL, a tylko w UK, latwiej jest mi uzywac angielskiego slownictwa i jak mam cos wytlumaczyc po polsku w kwestii pracy czy studiow to sie zacinam na chwile. Mysle, ze duze znaczenie ma tez to w jakim wieku wyjechalo sie z Polski i czy ma sie tutaj polska rodzine czy nie.
Ja mieszkam w UK ponad 7 lat, wydaje mi sie, ze nie uzywam polangielskiego czy jak to nazwac, chyba, ze nieswiadomie. Ostatnio najwiekszy problem sprawilo mi przypomnienie sobie slowa "kraweznik".

[gobisha]

steph13 napisała:

> nsc23 napisała:
>
> > Przyganial kociol garnkowi jak widac po powyzszym. Ironiczne, ze
> akurat to slowo wtracilas po angielsku.
>
> Wtracilam po to, aby 'madzie' ulatwic zrozumienie

nie wierze.

[vierablu]

> Rowniez
> well done jest jasne, dla obu stron zrozumiale,

No a dobrze wysmazone nie byloby?

[gosiash]

Ja tez moge zrozumiec, ze po 8 miesiacach uzywania glownie
angielskiego, mozna miec problemy z polskim. Ja mialam identyczna
sytuacje, mieszkalam w Irlandii i rozmawialam tylko i wylacznie po
angielsku (nie znalam zadnych Polakow, zreszta wtedy bylo w Irladii
nas bardzo niewiele), do Polski dzwonilam bardzo zadko bo wtedy bylo
bardzo drogo, ja zarabialam grosze. Do tego bardzo mi sie irlandzki
akcent podobal i strasznie sie chcialam go nauczyc (studiowalam
anglistyke). I po pewnym czasie przylapalam sie na tym, ze
rozmawiajac z mama jakos mi tak polskie wyrazy ciezko sie wymawia!
Dalo mi to nauczke i przestalam sie nasmiewac z ludzi, ktorzy
przyjezdzaja do Polski po latach pobytu za granica i mowia z obcym
akcentem. Pewnie, ze teraz sytuacja jest nieco inna, bo Polakow
wszedzie mnostwo i na co dzien po polsku sie rozmawia, ale jezeli
ktos nie ma do tego okazji to i miesiace mozna pozapominac i zaczac
z akcentem mowic. Zreszta to zapominanie wyrazow, to tez bez
przesady. Czasami przeciez czlowiek, ktory mowi tylko po polsku
zapomina jakiegos zupelnie prostego slowa i zaczyna sie: 'No wiesz,
no ten, no jak to sie nazywa ROWER! ' :)
Co do zamawiania, to tez bym chyba uzywala nazw angielskich, zeby
wlasnie nie bylo zadnych pomylek zwiazanych z tlumaczeniem :)

[e-vil]

Funkcja języka to komunikacja. W tym przypadku zadziałało ;) i ja bym się tak
bardzo tym nie przejmowała. Sama mówię 'dajet kouk' ;) chociaż wolę colę zero :P
Mówię "najadłam się starter'ami" i "weźmy side salad" a już w ogóle zdarza mi
się mówić 'sos garlick'owy' czy "garlickowa bagietka" :) Nie wiem czy można to
usprawiedliwiać czasem jaki tutaj spędziłam.. zdaję sobie sprawę, że mówię
niepoprawnie. Ale tak mi po prostu wygodniej. W mowie potocznej to akceptuje. To
tak jakby slang.. (ponglish?)

[d.hassenpflug]

Mi czasami tez jest trudno sie przestawic. Nie obracam sie w polskim
towarzystwie, maz cudzoziemiec, rodzine widze raz na rok, kontaktuje sie z nimi
najczesciej przez internet. Jezeli rozmawiam z Polakiem - np. w pracy - to jest
mi ciezko sie po polsku wyrazic, serio. Zawsze jakas angielszczyzna wskoczy.
Ostatnio opowiadalam siostrze jak to w drodze na lotnisko popsul nam sie
samochod i maz 'musial go odholowac do garazu'. 'To wy macie garaz' - zapytala
siostra. No oczywiscie ze nie mamy. Bo mi chodzilo o mechanika ;) Takie
pierdolki sie zawsze wplatuja.

[robak.rawback]

ja nie wiem dlaczego ludzie mowia ze mieszanie jezykow to
niepoprawne. kazdy mowi jak chce.

jeden nie lubi mieszac i jak mowi w jednym, to mowi w jednym, bo
takie ma podejscie i inaczej nie lubi. ci co lubia mieszac, mieszaja
tyle jezykow ile znaja. jak sluchajacy rozumie to nie wiem w czym
problem.

nie ma narodu ktory w ktoryms momencie nie miesza jezykow w
kontekscie wielojezycznym. mysle ze sami to dostrzegacie jak
sluchacie innych ludzi (nie polakow).

pozatym jakie smieszne rzeczy wychodza jak sie zna kogos kreatywnego
ze znajomoscia paru jezykow.

no chyba ze ktos profesjonalne tlumaczenia ustne robi, to nie moze
wtedy kombinowac i mowic w trzech jezykach na raz. albo gada z kims
kto nie zna innego jezyka.

z innej beczki - bardzo denerwuje mnie ze gordon ramsay jest
chamski, ale mialam ochote na czekoladki jak bylam w sklepie, i
ladnie wygladajace byly te jego 'just desserts' no to reluctantly
wzielam i sie okazalo ze smaczne. denerwuje mnie ze jest wredny, ale
ma dobre czekoladki, bo teraz musze jeszcze jedne kupic.
powinien pojsc pospiewac do simona cowella aghr

[magdzie]

jasne. czesto jak rozmawiamy z moimi znajomymi nie Polakami mieszamy angielski z
hiszpanskim, ale to tylko takie wyglupy i nasz zargon/slang. ale dla mnie to
najwieksza przyjemnosc rozmawiac z Polakiem po polsku na obczyznie, czysta
nieprzesadnie wysublimowana polszczyzna.
w banku gdzie mam konto pracuje Polka, ktora mieszka na Wyspach prawie dziesiec
lat i posluguje sie genialna polszczyzna, bez zadnych nalecialosci angielskich.
jedynie jej wymowa polskich slow jest dosc 'miekka'. ale chyle czolo, bo ja i
moje biedne 8 miesiecy maja jednak wplyw na moj jezyk polski.

angielski z hiszpanskim

[robak.rawback]

ostatnio sobie ogladalam komika amerykanskiego z pochodzenia mexican.
mial swoj show i wyglupial sie z meksykanow i jak mowia do siebie w
usa. slucham i nagle:

- cabron, no me PUSHes

hahah tego jeszcze nie slyszalam ahaahah.
(ale ja tez stosunkowo swieza jestem w hiszpanskim)

[not-easy]

Ja jestem kelnerką w dość drogiej i eleganckiej restauracji, rodacy
pojawiają sie rzadko aczkolwiek pojawiają sie( na moje 2 lata 3 razy)
Jest mi naprawde bardzo ciężko mówic w pracy po polsku. Po pierwsze
współpracownicy patrza spod byka, po drugie biorąc zamowienie gdy mam
8 innych stolików spolszczac wszystko do-
-,,fillet bardzo dobrze zrobiony podany z domowym sposobem
zrobionymi frytkami, sos pieprzowy, do tego franacuski
groszek,ogrodowy groszek z kukurydzą i brokuły gotwane na parze ... 3
dni bym dukała .. jeszcze moze mam przetłumaczac nazwy win???
prosciej jest-
-,,fillet well done, with home made chips,peppercorn sauce, french
beans,sweatcorn n peas, steamed broccoli.
Nie jest krócej? Szczerze to mam gdzis czy dany polak sobie bedzie
podsmiewywal ze mnie czy nie. Ja mam innych gosci, którymi musze sie
zająć. moge stanąć na chwilkę porozmawiać itp. Nie bede wstawiac
typu ide na ,,brejka,, powiem ,ze mam przerwe.Ale jesli chodzi o
jedzenie ,zamowienia- bede mowic angielskimi nazwami.
Pracując 2 lata w restauracji tylko z anglikami, jest ciezko sie
przestawic bo ktos sobie zyczy, a gdzies to mam.


Swoją drogą czesto mi brakuje polskich słów ale nie tych zwyczajnych
ale np. mialam napisac list do kogoś i chciałam uzyc dosc nietypowych
słow...zapomnialam, czy przy życzeniach specyficznych czy np. musze
napisac formal letter czo complaint, najpierw sobie zawsze próbuje po
polsku a pozniej angielski... szukam słów i szukam i czesto mi sie
ostatnio zdarza z angielskiego musze tłumaczyc na polski zeby dane
słowo znaleźć..?! heh

[zielka]

ad. "french beans, sweatcorn n peas"

Hej, french beans to nie "francuski groszek", jeno (zielona) fasolka
szparagowa! Wiec faktycznie raczej nie tlumacz :-)

PS prosze zauwazyc, ze nie marudze w kwestii sweatcorn, a przeciez
moglabym ;-)

[yowah76]

Podobnie jak "home made" to chyba nie tyle na sposob domowy co
przyrzadzone na miejscu, nie z mrozonki?

[nsc23]

Po 8 miesiacach? Bez przesady...
Ja mieszkam w UK od 6 lat, przyjechalam tu do liceum, od tego czasu 90% mojego
zycia jest po angielsku (jak przyjechalam do liceum nie mialam mozliwosci
kontaktu z rodzina tak czesto jak teraz - ceny byly wysokie, a i umowienie sie
na telefon nie bylo latwe, internetu w pokojach nie mielismy), w domu mowimy po
angielsku, po polsku uzywam tylko forow i pisze maile do mamy i jakos daje rade.
Jedyne slownictwo jakie u mnie kuleje, to to nauczone w liceum/na studiach, bo
po prostu nigdy po polsku tych slow nie znalam.
Owszem, czasem zdarza mi sie 'zawiesic', a jak jade do Polski, to pierwszy dzien
jest dziwny, ale bez przesady - jak rozmawiam z moja mama po polsku, to
najczesciej brakuje mi slow, ktorych po prostu nigdy nie slyszalam po polsku, bo
na przyklad nie byly mi potrzebne (zwiazane albo z moimi studiami, albo z
rzeczami, ktorymi w Polsce sie nie zajmowalam - samochod, wynajem mieszkania, etc).

[d.hassenpflug]

etam. dla mnie to w miare normalne ze jestem na maternity leave a nie
maciezynskim i ze staram sie o mortgage a nie kredyt :)
a pani to juz w Londku czy jeszcze nie ?

[yoskaiga]

Pewnie na to wszystko wpływa wiele czynników, miedzy innymi osobowościowe także. Starszy syn, który skończył tutaj szkołę średnią i mieszkała w szkole z internatem, teraz w akademiku czyli 24/ 24 był i jest skazany na język angielski nigdy nie myli języków i nie wkłada obcych słów czy to do j.polskiego , czy do j.angielskiego.
Młody ,który jest tutaj dopiero dwa lata już teraz mam problem. Często zdarzy mu się co wstawić po angielsku i jak się zorientuje to szybko poprawia ale częściej tego w ogóle nie zauważa.

[nsc23]

E, ja bede na macierzynskim i dostane kredyt. Ale jeszcze nie teraz ;)
Jeszcze panna jeszcze na polnocy, ale do konca sierpnia przenosze swoje korzenie
do Londka ;)

[yoskaiga]

To może dowcip językowy?

Pewien kolega polecił Polakowi angielskiego dentystę, który przyjechał do Polski na kilka miesięcy.
Polak przychodzi do niego, pokazuje na chorego zęba i mówi:
- Tu.
Następnego dnia Polak spotyka się z kolegą i mówi:
- Coś nie najlepszy ten lekarz...
Pokazałem mu, że tu, a on mi wyrwał 2 zęby!!!
- Bo 'two'to po angielsku dwa!!!
- Dobra, teraz będę wiedział!!
Następnego dnia idzie Polak do dentysty i mówi:
- Ten.

[eutyfrona]

Mój dwu i pól letni syn dziś mnie rozłożył na łopatki. Nie mógł sobie z czymś poradzić i zaczął powtarzać "fakin mać".

[zloty.strzal]

To chyba niedobrze, że przy nim przeklinacie?

[fizykoterapeuta]

moje gratulacje

[sueellen]

Jest mi cholernie trudno wysłowić się po polsku kiedy opowiadam o pracy swojej
lub mojego partnera (on dyr marketingu, ja logistyk). Po prostu nie znam
polskich odpowiedników. Kiedy opowiadam rodzinie czy znajomym w Polsce o pracy
to się po prostu zacinam, szukam słów. W pozostałych dziedzinach nie mam
problemu, ale w restauracji zachowałabym się podobnie. Musiałabym się chwilę
zastanowić i w myślach przetłumaczyć niektóre nazwy (np peppercorn sauce).
Łatwiej już powiedzieć po angielsku.

[mysia-mysia]

ja po roku w UK, kiedy to przebywałam trochę z Polakami, trochę z Anglikami
miałam załamkę i chciałam wracać. Odpowiedziałam na parę polskich ofert pracy, w
jednej się bardzo podobałam i umówiliśmy się na wstępną rozmowę kwalifikacyjną
przez telefon. Akurat przez wcześniejsze dwa tygodnie przebywałam wyłącznie z
Anglikami. I nie mogłam się dogadać! Słowa pamiętałam, ale szyk zdania wychodził
mi angielski. Aż wreszcie facet zapytał, czy jestem Polką.
Ale to się wyraźnie poprawiło i teraz mogę dość płynnie przeskakiwać między
jednym a drugim językiem, aczkolwiek wpadki się zdarzają.

[kingaolsz]

Ja jestem na wyspach 8 lat, maz 18 i nie mieszamy jezykow. Dla mnie to logiczne,
ze skoro 20 lat funkcjonowalam wylacznie w jezyku polskim, w takim sie
wychowalam i jest najlepiej zakorzeniony to bede potrafila go odroznic od innych
jezykow nabytych pozniej ( a angielskiego "ucze" sie od 3 roku zycia). Mam
wrazenie, ze wtracenia i niby zapominanie polskich slow to czyste lenistwo
umyslowe - ale taki typ lenistwa to niestety w dzisiejszych czasach norma.
Tez tutaj studiuje, ale staram sie mowiac po polsku o tym czego sie ucze szukac
odpowiednikow, jak nie znam to mam slownik.
Zawsze sie z mezem smiejemy, ze w koncu jestesmy istotami inteligetnymi i
potrafimy odroznic polski od innego jezyka. Poza tym to tez swojego rodzaju
cwiczenie mozgownicy.

Ale oczywiscie innym niechlujstwo jezykowe nie musi przeszkadzac.

[obiecanka-cacanka]

Bardzo fajne okreslenie "lenistwo jezykowe" :). Az strach pomyslec,
co bedzie po kolejnych osmiu miesiacach, albo kolejnym roku pobytu
na obczyznie ;)...
Od pieciu lat i paru miesiecy mieszkam we Francji. Rodziny tu nie
mam, polskojezyczne kontakty nawiazane niedawno. Z mezem rozmawiam
po angielsku (takie smieszne przyzwyczajenie z dawnych czasow kiedy
sie poznalismy, a kiedy ja nie znalam francuskiego), no chyba, ze
jestesmy w towarzystwie, wtedy mowimy po francusku. Zauwazylam, ze
czasem miewam sny w jezyku francuskim :). I naprawde nic mi sie
myli, miesza, nie zapomina. Mam za to taki smieszny odruch na
poczatku kazdego mojego pobytu w Polsce, wchodzac do sklepu mam
ochote automatycznie powiedziec "bonjour". Na razie jeszcze mi sie
nie wymknelo, choc juz bylo na koncu jezyka ;).

[athandavan]

a mnie sie wydaje, tak podczytujac, ze to od 'stazu' na wyspach zalezy. cos ala
z filmu 'sami swoi w ameryce'. poznali na pokladzie statku pewna dame, ktora po
przybyciu do USA po pieciu dniach mowila tylko li wylacznie po angielsku,
polskiego 'zapominajac'...


wytlumaczenie? dla niektorych pozerstwo, oczywiscie. choc ja takze bym sie
przychylala do funkcji jezyka jako narzedzia komunikacji (jak wyzej zostalo
napisane). aby jak najefektywniej sie komunkowac wlasnie - szybki przeskok z
polskiego na angielski u wielu wywoluje 'zapominanie' zwrotow, ktorymi wczesniej
poslugiwali sie fantastycznie. (na przykladzie, nie grasz na pianinie -
zapominasz utworow, ktore gralas genialnie kilka miesiecy temu)

chyba dopiero z czasem, albo wlasnie ze stazem, przychodzi rozgraniczenie na
polski i angielski. rozgraniczenie na zasadzie - oba sa narzedziami komunikacji,
ale z czysto rozgraniczonymi kontekstami. np. w pracy mowie po angielsku, z
rodzina po polsku, itp - nie ma mieszania dziedzin 'uzytkowania' jezykow. jak z
dziecmi gdy sie je uczy wielojezycznosci rozgranicza sie konteksty, sytuacje
poslugiwania sie danymi jezykami.

[cichajakomysz]

Jestem w UK dopiero rok, w domu po polsku, pod szkola dzieci po
polsku bo sporo polskich dzieciu tu chodzi. Wydawać by sie mogło
idealne warunki co by polskiego języka w gębie nie stracić, a tu
psikus w autobusie. Codziennie kupuje "dejsejwer for mi and 3 łanłej
tikets for czildren" a tu pewnego dnia kierowca Polak postanowił mi
ułatwić życie i od razu po polsku zagaduje a ja co? Za bogi
wszelakie nie mogłam wydukać "bilet całodzienny ..." poprostu
formułka angielska była nie do ruszenia w moim mózgu. Dodam, że
angielski w mowie i w słuchu nie jest moją mocna stroną, zeby nie
powiedzieć ze wogóle nie jest moja stroną ;-)

[mysia-mysia]

ha ha :-)
a jeszcze kiedyś w banku podchodzę do okienka i zaczynam po angielsku, kasjerka
jak już zobaczyła moje nazwisko przeszła na polski, a ja jej "yes", ona do mnie
"dziękuję, to wszystko" a ja "thank you" :-)

[basiak36]

Ja mialam najwiekszy poziom zangielszczenia przy pierwszych 5 latach pobytu w
UK:) Studia, tylko angielski na co dzien etc. Po kolejnych 10 latach problemow
nie ma bo zwyczajnie o to dbam zeby nie bylo. Zdarzaja mi sie bledy stylistyczne
po polsku:)

[effata]

Zangielszczenie, to oddzielna para kaloszy. Niektórzy naprawdę próbują być bardziej angielscy niż królowa.

Co do języka zaś, to zgadzam się z większością osób, że często łatwiej jest użyć angielskiej nazwy (bo krócej i trudniej znaleźć odpowiednik).

Ja na pewno nie mówię na co dzień 'greenpoinckim' (Looknij przez łyndoł czy twój kar na stricie stoi), ale też nie wyobrażam sobie tłumaczyć na polski takich słów jak 'oysterka' czy 'Home Office'.

Przyznam szczerze, że naprawdę nie rozumiem natomiast zjawiska zapominania języka, którego używałam przez 30 lat, w którym studiowałam itp. szczególnie, jeśli używam go na co dzień. Nie wiem, co by było, gdybym go zupełnie nie używała. Ale też nie sądzę, żebym go zapomniała zupełnie.

Żeby jednak 'szlifować' mój polski (tzn. żeby naprawdę go nie zubożyć) piszę bloga. To świetne ćwiczenie. A jak się fajnie czyta po latach (właśnie ostatnio przeczytałam wydrukowane zapiski - trochę jakby kronikę rodzinną - z ostatnich 5 lat i miałam niezły ubaw, bo wiele rzeczy się jednak zapomina) - naprawdę polecam.

***********************************************************
Rozumu nie można zastąpić wiedzą o tym, jak należy myśleć.
Linkownia
Don't guess

[beesok]

powiem szczerze - jestem bardzo zdziwiona Twoja sytuacja...jestem
"pol" polka urodzona w Polsce ale cale zycie (od 2 roku zycia)
spedzilam poza krajem - w Polsce zaledwie 8 lat (studia) i nigdy
wczesniej nie chodzilam do polskiej szkoly.....i nie mam zadnych
problemow z jezykiem! Bardzo rzadko popelniam bledy ortograficzne (i
to glownie z pospiechu) i nie mam zadnych nalecialosci w mowie.
Osoby, ktore nie znaja nigdy nie podejrzewalby mnie o "polowiczne"
pochodzenie :)

Naprawde po 8 miesiacach zapomnialas / zapominasz swoj ojczysty
jezyk, ktory jak sie domyslalam, uzywalas cale zycie?

[mysia-mysia]

beesok napisała:

> Naprawde po 8 miesiacach zapomnialas / zapominasz swoj ojczysty
> jezyk, ktory jak sie domyslalam, uzywalas cale zycie?

Powinno być: ...zapomniałaś swojego ojczystego języka, którego...

[beesok]

dzieki za poprawienie - no coz gramatyki polskiej sie nie uczylam
nigdy! a mimo to po latach pobytu nadal pamietam jak sie nazywa
"sierpien" po polsku..................

[sueellen]

A w jakim języku śnicie, albo myślicie?
Np. jedziecie do pracy i macie przygotować jakiś raport - w jakim języku
myślicie? W ajkim języku układacie sobie w głowie listę zakupów w drodze do
tesco? Albo jak wygląda lista zakupów spisana kartce papieru?

[nsc23]

Sny snia mi sie roznie - czasem ludzie, ktorzy normalnie po polsku nie mowia, we
snie nawijaja do mnie po polsku :P
Wszystkie zaliczenia na uczelnie przygotowuje po angielsku - od poczatku
zalozylam sobie, ze nic nie tlumacze na polski tylko chlone pojecia po angielsku.
Liste na zakupy robie roznie - czasem pol na pol, czasem po angielsku, czasem po
polsku. Najczesciej chyba po angielsku, zeby W wiedzial, co kupuje, a co
powinien dopisac, jezeli chce, zebym mu kupila.
Czesto sobie mysle po angielsku, albo gadam do siebie po angielsku - jak jade
samochodem, to marudze na innych po angielsku ;) (glownie dlatego, ze czesto W
siedzi kolo mnie, a nie chce, zeby znal za duzo przeklenstw po polsku ;)).

Generalnie to staram sie robic jedna rzecz w jednym jezyku, obojetnie ktorym,
ale zeby nie mieszac :)

[d.hassenpflug]

a po angielsku.
ze 2 lata temu pojechalam do Polski i mialam wizyte u dentysty. przez cala droge
ukladalam sobie [po angielsku], jak tez to ja powiem i jak do diabla mam
dentyscie wytlumaczyc ze np. plombe potrzebuje bo star mi wypadla [po angielsku].
yhyhy

[szczur.w.sosie]

Sprawy związane z pracą itp układam w głowie po angielsku, zakupy - po polsku. A
na kartce piszę różnie.

[magdzie]

snie po polsku.
lista zakupow- po angielsku, w Polsce robie liste zakupow po polsku.
notatki w organizerze- po angielsku.
jak gdzies wylatuje i spisuje rzeczy, ktore mam spakowac do walizki- po angielsku.

Biedni ludzie :).

[ginusia]

Ja mieszkam poza krajem od 28 lat. Mam minimalne kontakty z
rodakami. W pracy uzywam jezyka francuskiego od 24 lat. Mam dwoje
dzieci, z Polska nie maja wiele wspolnego oprocz rzadkich wizyt u
rodziny. Dzieci mowia doskonale po polsku - nie chodzily do zadnych
przykoscielnych szkolek bo ja jestem agnostyczka wiec polskie
parafie nie dla mnie.
Jestem dumna z tego, ze mowia po polsku i moj synek (22 lata)
ostatnoi powiedzial mi, iz dziekuje za to, ze nauczlam go jezyka
polskiego.
Mowy ojczystej nie zapomina sie!!!! Tak jak jazdy na rowerze ;)).
Ostatnio spotkalam kobiete, ktora jest poza Krajem od 50 lat, nie ma
zadnej rodziny w Polsce i tak pieknie potrafi wyrazic absolutnie
wszystkie swoje mysli po polsku.
Biedni ci wszyscy szpanerzy, ktorzy wstydza sie ojczystego jezyka!!!

[michaelm3]

Zgadzam sie w calej rozciaglosci. Niestety, mozna czlowieka wypedzic ze wsi ale wsi z czlowieka nie da rady.

ginusia napisała:

> Ja mieszkam poza krajem od 28 lat. Mam minimalne kontakty z
> rodakami. W pracy uzywam jezyka francuskiego od 24 lat. Mam dwoje
> dzieci, z Polska nie maja wiele wspolnego oprocz rzadkich wizyt u
> rodziny. Dzieci mowia doskonale po polsku - nie chodzily do zadnych
> przykoscielnych szkolek bo ja jestem agnostyczka wiec polskie
> parafie nie dla mnie.
> Jestem dumna z tego, ze mowia po polsku i moj synek (22 lata)
> ostatnoi powiedzial mi, iz dziekuje za to, ze nauczlam go jezyka
> polskiego.
> Mowy ojczystej nie zapomina sie!!!! Tak jak jazdy na rowerze ;)).
> Ostatnio spotkalam kobiete, ktora jest poza Krajem od 50 lat, nie ma
> zadnej rodziny w Polsce i tak pieknie potrafi wyrazic absolutnie
> wszystkie swoje mysli po polsku.
> Biedni ci wszyscy szpanerzy, ktorzy wstydza sie ojczystego jezyka!!!

[jelon_p]

Największy dramat to, że wzięli steki 'well done' ;)

[0x0001]

Ha ha ha, wlasnie mialem dokladnie to samo napisac!!! :)

Bledy i mieszanie jezykow wybaczyc mozna bardzo latwo, ale stek 'well done' + 'diet coke'?!? Barbarzyncy.


A nawiazujac to tematu dyskusji, wszystko zalezy od typu osobowosci - ja mieszkam od kilku lat w Holandii - w domu PL, w pracy NL + EN, z sasiadami i znajomymi NL. Moje trzyletnie dziecko miesza jezyki, ale jeszcze mu przejdzie.
Jestem w pracy czesciowo odpowiedzialny rowniez za polski oddzial firmy - przezywam prawdziwe katusze, gdy musze sluzbowego maila wyslac po polsku, lub co gorsza cos z Angielskiego na Polski przetlumaczyc. Calej sluzbowej terminologii nauczylem sie w obcych jezykach i nie jestem w stanie znalezc polskich odpowiednikow.

ps. Sierpien tez mi sie myli, bo za bardzo kojarzy sie z September :)

[anjako]

Jak ja tego nienawidzę!!!

Szczerze mówiąc gdy wyjechałam do Belgii kilka lat temu, nie znałam żadnego
Polaka, po polsku rozmawiałam tylko raz w tygodniu z moją mamą, a przebywałam w
towarzystwie głównie Anglików i Francuzów.
Owszem, zdarzały mi się dziury w mózgu :/, ale w życiu, W ŻYCIU, nie użyłam
obcego zwrotu jako zamiennika, jak to robią właśnie Polacy w UK. Gdy nie mogłam
sobie przypomnieć słowa po Pl najzwyczajniej mówiłam słowo po ang. aby ktoś mi
pomógł (co było bardzo rzadkie, a jednak się darzyło), tak zachowywałam się
tylko i wyłącznie w środowisku moich przyjaciół.

Dopiero jak przyjechałam do UK zapoznałam się bliżej ze zjawiskiem opisanym
przez autorkę wątku.

Szczerze mówiąc ludzi posługujących się "ponglish" dyskredytuję natychmiast,
wiem, moja strata, cóż...

Mam alergię na różnorakie "karpety, benefity(może mniej), FORMY (co to do
cholery jest!!???), liwing rumy" i inne podobne zwroty.

Gdy czytam podobne bzdury na jakimkolwiek portalu społecznościowym w postaci
postów na forum, nie chce mi się nawet myśleć o jakichkolwiek interakcjach z
osobami posługującymi się taką formą języka..
Zaznaczam, iż ja staram się posługiwać się poprawną polszczyzną, do mojej córki
zwracam się jak najbardziej po Polsku.

W Polsce nie mieszkam od dobrych kilku lat, na co dzień używam j. ang,
sporadycznie francuskiego i nie mam sobie nic do zarzucenia w kwestii
poprawności językowej.
Natomiast mam wiele koleżanek, które podobnie jak ja używają poprawnej
polszczyzny :) przyjaciół zatem mi nie brakuje :)

PODR
AU

[7oz]

Tu jest chyba kilka Pań z tego nurtu co kupują mężom zwisy męskie proste, jadają podłużne bułki z parówką i sosem pomidorowym i używają manipulatora stołokulotocznego ;)

Ja bardzo lubię słuchać pięknej polszczyzny ale potępianie kogoś za brak czystości języka w taki sposób jak tu przeczytałam w niektórych postach jest dla mnie wywyższaniem się, arogancją, brakiem zrozumienia dla czyiś błędów i kompletnym brakiem tolerancji. Dla mnie to sprawa osobista jak kto mówi mimo, że niektóre rzeczy rażą. I nic mi nie przeszkadza "diet coke" bo to powszechnie obowiązująca nazwa w tym kraju, podobnie jak nie przeszkadza mi używanie skrótów typu UK, które tak nawiasem mówiąc było używane w tej dyskusji przez osoby twierdzące, że nie nawidzą zangieslszczania.

Anjako napisała:
"Gdy czytam podobne bzdury na jakimkolwiek portalu społecznościowym w postaci postów na forum, nie chce mi się nawet myśleć o jakichkolwiek interakcjach z osobami posługującymi się taką formą języka."

- generalnie też mogłabym to powiedzieć o tobie bo ja z kolei mam awersję do nietolerancyjnych osób tyle, żę wówczas zrobiłabym to samo co ty, oceniła powierzchownie i wrzuciła do kosza z napisem "nie wart dyskusji" Zwłaszcza, żę bardzo nie lubię jak ktoś przeklina i to słowem pisanym.

[hogata123]

Szczerze mowiac, wtracanie angielskich wyrazow do rozmowy wydaje mi
sie pretensjonalne.
Zdarza mi sie uzywac zangielszczonych polskich slow albo
spolszczonych angielskich, ale tylko w towarzystwie, w ktorym wiem,
ze bedzie to odebrane jako zart i zostanie zrozumiane poprawnie.
Natomiast nic nie denerwuje mnie bardziej niz "jestem 8 lat w UK"
albo "przyjechalam do UK X lat temu" - ten kraj na "U" to Wielka
Brytania, ewentualnie Anglia, Walia, ale UK? jukej? Mierzi mnie jak
czytam takie wypowiedzi. Brrr...

[zolwex]

"Zapominanie" wydaje mi się pretensjonalne i... słów mi brakuje - jakieś takie
małe i smutne po prostu. Sama jako glupi dzieciuch wkręcałam obce słowa (jestem
pasjonatem języków) i po dziś dzień mi za to wstyd ;)

Nie potrafię zrozumieć jak można zapomnieć język ojczysty. Bez patosu, chodzi o
to, że to pierwszy język, który w związku z tym "wrył się" najgłębiej. Może
uboga znajomość polskiego od poczatku może przyśpieszać wypieranie tegoż.

Z racji pracy dużo jeżdżę po świecie i mówię kilkoma językami. Angielski jest
oczywiście "pierwszym obcym" i uzywam go codziennie (jestem otoczona przez
nie-Polaków). Są dni, gdy łapię się na myśleniu po ang czy jakiemukolwiek, ale o
"zapominaniu nie ma mowy".

Z drugiej strony może ktoś mi powie jak przetłumaczyć na polski "forensics", bo
nie potrafię znaleźć jednego słowa w ramach odpowiendika.

[good_morning]

kryminalistyka
zapomnialas? ;)

[zolwex]

Żółwie nie zapominają. A może to słonie... nie pamiętam ;)
A poważnie to miałam w głowie "metody dochodzeniowe" i nijak nie wpadłam na
kryminalistykę. Zwłaszcza, że słownik mówi "sądowy". Dzięki.

[golfstrom]

> (jestem
> pasjonatem języków)

O ile wiem, "pasjonat" oznacza furiata, a nie kogos, kto sie czyms pasjonuje.

I tak wlasnie zwykle wygladaja dyskusje na temat czystosci jezyka.

[nsc23]

Golfstrom - 'pasjonat' oznacza jedno i drugie:
sjp.pwn.pl/lista.php?co=pasjonat

[golfstrom]

Ha! To przez takie nieuzasadnione uzywanie tego slowa - jeszcze 10 lat temu
"pasjonat" mial tylko jedno znaczenie. "Unikalny" tez coraz czesciej zastepuje
unikatowy. A i "szlem" zapewne zostanie niedlugo usankcjonowane.

Co ci Polacy w Polsce wyrabiaja z tym jezykiem ;)

[zolwex]

>Ha! To przez takie nieuzasadnione uzywanie tego slowa - jeszcze 10 lat temu
> "pasjonat" mial tylko jedno znaczenie. "Unikalny" tez coraz czesciej zastepuje
> unikatowy. A i "szlem" zapewne zostanie niedlugo usankcjonowane.
>
> Co ci Polacy w Polsce wyrabiaja z tym jezykiem ;)

Strasznie spodobało mi się "ha!" :)

A jeszcze 10 lat temu miałam poniżej półtora metra i pasjami oglądałam seriale
animowane (co mi zresztą zostało). Jakim słowem określało się u Ciebie wówczas
dzisiejszego pasjonata? Swoją drogą znasz inne przykłady takiej ewolucji z
ostatniej dziesięciolatki?

[0x0001]

>A jeszcze 10 lat temu miałam poniżej półtora metra i pasjami >oglądałam seriale
>animowane (co mi zresztą zostało). Jakim słowem określało się u >Ciebie wówczas
>dzisiejszego pasjonata?

amator, entuzjasta, hobbysta, miłośnik, wielbiciel, zapaleniec

[facet_normalny]

hogata123 napisała:
< ... >
> Natomiast nic nie denerwuje mnie bardziej niz "jestem 8 lat w UK"
> albo "przyjechalam do UK X lat temu" - ten kraj na "U" to Wielka
> Brytania, ewentualnie Anglia, Walia, ale UK? jukej? Mierzi mnie jak
> czytam takie wypowiedzi. Brrr...

Jezeli chcesz już tłumaczyć, to UK jest skrótem od United Kingdom, czyli
Zjednoczone Królestwo. Powiedz teraz komuś w PL (świadomie użyte!) np "mieszkam
2 lata w Zjednoczonym Królestwie". A będąc tutaj (tzn. ja jestem, nie wiem jak
ty) duzo częsciej się rozmawia o "UK", ew. jak chcesz powiedzieć o konkretnym
rejonie to mówisz o "szirach" z wyjatkiem walii, szkocji i irlandii.
Great Britain? owszem, w języku angielskim wszystko możesz powiedziec na miliony
sposobów i dzięki temu obcokrajowiec często ma problem ze zrozumieniem, ale -
warto wykorzenić kilka naleciałości w naszym języku które od dawien dawna są
pongliszami.

[nsc23]

Dla mnie UK funkcjonuje na takiej samej zasadzie jak PL - skrot i tyle, jak
nalepka na samochod. Fakt, pewnie GB byloby poprawniej.
Swoja droga - nawet jak mowie, ze mieszkam w UK to i tak wiekszosc ludzi
utozsamia to z Anglia. Ba, nawet jak powiem, ze mieszkam/mieszkalam w Walii i
Szkocji, to dla ludzi nadal czesto jest to Anglia. No coz, w koncu sie
przeprowadzam do Anglii i juz sie nikomu nie bedzie mylic ;)

[hogata123]

alez w zadnym wypadku nie probuje tlumaczyc doslownie, podaje polski
odpowiednik.
po prostu nie lubie jak ktos mowi "pracuje w jukej", "mieszkam w
jukej", "bo u nas w jukej" itd. po polsku mowi sie Wielka Brytania,
tak nazywa sie ten kraj w jezyku polskim.

zangielszczenie chyba lepsze niz ponglisz???

[hardcandi]

potwierdzam, ze robi sie taka czarna dziura w pierwszych miesiacach intensywnego obcowania wylacznie z angielskim. mozg wtedy pracuje na bardzo wysokich obrotach, niejako przyzwyczajajac sie do nowej sytuacji, potem jednak nastepuje cos takiego, ze latwo powiedziec to samo i w jednym i drugim jezyku. jakby sie cos odblokowalo.
oczywiscie przebywajac w UK, moim zdaniem nie ma sensu silic sie specjalnie na polskie odpowiedniki kiedy w kraju obowiazuje Diet Coke, stek well done itp. Dla kelnerki to i tak lepiej bo musi to wszystko zapisac i powtorzyc angielsku. Raza mnie natomiast pongliszowe twory typu robie na faktory, czytam buka itp. to juz jest przegiecie.ci ludzie bardzo rzadko znaja angielski, i w takiej formie, o zgrozo, przywioza go z powrotem do kraju!

[agatazieba]

jestem w niemczach kilka miesiecy, w miedzyczasie bylam 6 tygodni w polsce. na
co dzien spotykam polakow, bo razem studiujemy. mysle po niemiecku i dlatego
czasami jest mi cos latwiej powiedziec po niemiecku. staram sie nie wtracac
niemieckich slow, kiedy mowie po polsku. trudne to.

najgorsze jest to, ze znam kilka jezykow. znam wszystkie slowa, ktorych
potrzebuje, ale niestety nie wszystkie po polsku (odkrylam przed przyjazdem).
zwyczajnie czasami obce slowo lepiej mi pasuje do kontekstu. niektorych jezykow
uczylam sie bez pomocy polskiego w obcym kraju, przy pomocy obcego jezyka.
dlatego po hiszpansku mowie tylko, kiedy mysle po niemiecku. tak czy inaczej -
dwa dni w polsce i wszystko wraca do normy.

a wtracanie niemieckich slowek to dla mnie i moich tutejszych znajomych nie
pretensjonalna maniera. taki nasz kod. robimy to raczej dla zartu niz z
rzeczywistej potrzeby.

[eye-witness]

To nie dotyczy tylko Polakow, ale Polak jest wyjatkowy pod wzgledem wytykania
innym;-)

[titta]

Takie "odpolszczenie" to wyraz niechlujstwa i lenistwa. A zdaza sie
tym czesciej im wieksze prawdopodobienstwo, ze rozmowca nas
zrozumie. Musze sie przyznac, ze czasem z bratem (zwykle jak jestem
zmeczona i myslec mi sie nie chce) stosujemy taki straszny pidgin.

[caysee]

Mieszkam od 3 lat w Niemczech i po polsku rozmawiam moze godzine na tydzien
przez telefon. Nieraz zdarza mi sie, ze troche brakuje mi slow, jak cos mowie o
pracy, natomiast w normalnych rozmowach raczej slow mi nie brakuje. Jedyne
natrectwo to pol-automatyczne reakcje, typu "Echt?" zamiast "Powaznie?" albo
"Ja, ja" zamiast "Tak, tak"...

[yowah76]

Dziubek, piaty rok tu siedze i nie uzywam ponglisza jakos ;) A moj
byly szef to emigracja z lat 80 i tez tylko czasem sie posliznal.

[magdzie]

nie przypominam sobie abysmy sie ze soba tak spoufalaly.
nie mam zamiaru byc zbyt drobiazgowa, ale po piecioletnim pobycie wkradaja sie
bledy ortograficzne w Twoje wypowiedzi, zatem pobyt poza Polska moze jednak miec
jakis wplyw na mowe i jezyk polski.

[yowah76]

Dziubek to bylo czule, w odroznieniu od dziobka.
Jak "dziubdziusiu" ;) Wiecej taka mila nie bede. Bledow
ortograficznych nie robilam i nie robie, ani po polsku ani po
angielsku, jakos juz tak mam. I nawet jak mi sie czasem nasuwa
wygodniejsze angielskie slowo (bo bywaja wygodniejsze), to staram
sie dla zasady uzyc polskiego, wlasnie po to zeby nie miec problemow
z jezykiem po powrocie. Taka juz jestem upierdliwa, ale policz mi na
plus, ze staram sie innych nie poprawiac, chociaz czasem az mnie
dlawi, jak facet po roku pobytu mowi ze ma w ogrodzie szedzik na
rowery. Dobrze, ze nie na bajki...ale on byl chyba wlasnie z tych,
co przyjezdzali z "sory" i "fakju" i niczym wiecej, takze moze byl
dumny, ze tak mu sie budujaco slownictwo rozwinelo...

[yowah76]

Najszybciej sie "anglicyzuja" (bo z angielskim za wiele wspolnego to
nie ma) ci, co przyjechali bez jezyka.

[nsc23]

A najbardziej zadzieraja nosa ci, ktorym sie wydaje, ze ich angielski jest
idealny. Skad to poczucie wyzszosci?

[dyll]

nsc23 napisała:

> A najbardziej zadzieraja nosa ci, ktorym sie wydaje, ze ich
angielski jest
> idealny. Skad to poczucie wyzszosci?

To jest zwykly snobizm, i jest on zakorzeniony w polskiej
tradycji.Wokulski uczyl sie angielskiego zeby sie pochwalic
przed Izabela i wogole cala ta chamula dorobkiewiczow.
Kiedys tez byla modna francuszczyzna,dzis jest znowu
angielszczyzna, poprostu nalezy do dobrego tonu wtracic czasem
cos po angielsku jakajac sie przedtem ze niby zapomnialo sie
slowa polskiego.Znalem kiedys pare Polakoew mieszkajacych w USA
od 20 lat ktorzy mowili ze soba mniej wiecej tak:
" dzis mamy Monday,u tego dealera mamy byc w przyszly piatek
czy tez moze we Friday?..."
Autorka tego watku jest typowa polska snobka.

[magdzie]

wreszcie ktos mnie nazwal po imieniu:)
a jezykow w tym ang. i hiszp. uczylam sie nie po to aby snobowac, a dogadywac
sie z ludzmi podczas podrozy.
adeus!

[dyll]

Przepraszam jesli urazilem, ale mam juz taki
ironiczny sposob wypowiedzi,bo zycie jest ironia.
Kocham ludzi bo jest mi ich zal a najbardziej siebie.
Adios !
:)

[magdzie]

to dosc osobliwy sposob postrzegania swiata. szanuje, nie podzielam.
ja ludzi uwielbiam bo towarzysza mi i urozmaicaja moj krotki zywot.
Até Breve!;)