CZAR ŻOLIBORZA LAT 80

[Gość: FRIDA]

Chcialabym was prosić o wpisywanie wszystkiego co kojarzy się wam z
Żoliborzem w latach 80 - sklepy, miejsca, klimat, ciekawe wydarzenia.
W latach 80 bylam dzieckiem i niewiele pamiętam, jakieś skrawki są i
chciałabym, zbyście podzielili się swoimi wspomnieniami. Byłoby super gdyby
ktoś mógł zamieścić jakieś zdjęcia.
Dzisiaj tak mnie tknęło jak jechałam do pracy i przypomniały mi się
Delikatesy teraz Mini Europa( pamiętacie te słupy w środku w mozaice ? ).
Pozdrawiam wszystkich i namawiam do stworzenia wspolnej mapy pamięci ( ale to
zabrzmiało:))
WRÓĆMY WSPOMNIENIAMI DO TYCH CUDOWNYCH LAT.

[Gość: fafarafa]

czasy te można uznać za cudowne chyba tylko przez sentyment:) do dziecinstwa i
generalnie- do tego co już minione.
żoliborz lat 80 kojarzy mi się z przedszkolem w okolicach pl
grunwaldzkiego...nie pamiętam nazwy ulicy(przecznica al WP), ale uroczo było:
kawa zbożowa, buraczki, chowanie kotlecika pod tłuczone kartofle. miła pani
kasia i pani basia-postrach ludzkości.
wiecej pamiętam z pierwszych lat po transformacji- warzywniak w okolicach owego
przedszkola, gdzie mama kupowała jakieś nudne warzywka i- co wazniejsze-
DONALDY. no i empik na wilsona gdzie tata kupował mi colę w klubie.
i jeszcze jeden warzywniak- koło koscioła Dzieciątka Jezus (teraz jest tam
jadłodajnia). w sklepie była umywalka, więc zakupione jabłko można było od razu
umyć i zjeść.

[Gość: esscort]

Gość portalu: fafarafa napisał(a):

i jeszcze jeden warzywniak- koło koscioła Dzieciątka Jezus (teraz jest tam
> jadłodajnia). w sklepie była umywalka, więc zakupione jabłko można było od
razu umyć i zjeść.

Ejże, koło kościoła od zawsze był bar mleczny.

[Gość: wiemwszystko]

Tak jest od zawsze jak pamietam była tam jadłodajnia. Warzywniak był w miejscu
dzisiejszego sklepu z art biurowymi. A kto pamięta baraczek koło elektronika z
grami?. Te delikatesy na wilsona też pamiętam, monopolowy chyba był za siatką?
(tam gdzie teraz M.E.) Kupowałem tam pierwsze browary na wagary w parku
żeromskiego. Czasem się udało i miła pani sprzedała.:)
Najbardziej zapamietałem gołębie w hali marynockiej, latał sobie centralnie nad
półkami. No i jeszcze ciepłe lody w warzywniaku przy lasku Olszyna (U Leszka
bodajże)nieśmiertelny sklep "przy samolocie" (oba na marynoncie ale co tam)
ciekawe czy jeszcze stoi, często bywało tam na początku lat 80-tych piwo i
zawsze pomagałem ojcu dzwigać siaty tego (wtedy dla mnie nie znajomego;))
napoju.
Co jeszcze...kino światowid po schodkach i cukiernia "ania" w której w każdą
niedziele zamiast dać na tacę wcinaliśmy ciasta z kumplami :)

[dzoanax]

warzywniak "u Leszka" nie byl przy lasku Olszyna tylko blizej PKS Marymont,
teraz tam jest cukiernia; lody byly obrzydliwe - nie wiem czemu je zawsze
jadalam, a Leszka balam sie jako dziecko bo mial ponury wyraz twarzy

[Gość: agata]

warzywniak "U leszka" był pierwotnie na rogu Zeromskiego i Wandy Wasilewskiej (obecnie Sadowskiej), dopiero w polowie lat siedemdziesiątych, może kolo 73 zostal przeniesiony tam, gdzie jest teraz cukiernia

[Gość: Bielanin]

Oczywiście, że pamiętam SAM przy samolocie jak też moment, gdy na wielkiej
platformie ów samolot przywieźli. Był to TS-8 Bies. Był z początku jak nowy,
nawet kabinę miał zamkniętą na kłódkę.

Budkę Pana Leszka też pamiętam.

[Gość: LATYNOS]

A do tego samolotu pewnej nocy wlezli Jacek N. i Jarek J. i wyrwali wszelkie
urzadzenia. Ja sam mialem w domu pewna czesc z jego wnetrza. Ale to byla
popisowka przed kumplami. Mielismy po 14 lat. A na osiedlu szalal
straszliwy "gitczlowiek" o ksywie "Misiek". Zawsze nam zabieral pieniadze. I
mecze pilki na boisku szkoly nr. 162, najciekawsze, ze linia boczna byla umowna

[Gość: Bielanin]

Ja zacznę od restauracji Kosmos na Krasińskiego, którą podówczas oświetlały
bardzo charakterystyczne jarzeniowe latarnie. DH Merkury nie zmienił się
nazbyt. Hala Marymoncka też. Nawet księgarnia na Pl. Wilsona się ostała.

[Gość: Oshin]

Ostała się jednynie jedna trzecia księgarni. Reszta to teraz BANK. Jest tam
zupełnie pusto (bo to taki nowoczesny bank). Z 3 witryn księgarni zrobiła się
jedna i można umrzeć z nudów czekając na autobus...

[Gość: esscort]

Gość portalu: Oshin napisał(a):

> Ostała się jednynie jedna trzecia księgarni. Reszta to teraz BANK. Jest tam
> zupełnie pusto (bo to taki nowoczesny bank). Z 3 witryn księgarni zrobiła się
> jedna i można umrzeć z nudów czekając na autobus...


Ale mozesz sobie poczytać o najlepszych kredytach ;)

[jota.40]

Trudno właściwie rozdzielić, co odnosi się tylko do lat 80-tych... Większość z
tego, co opisujecie ja pamiętam z lat 60-tych. A Delikatesy na pl. Wilsona to
już w ogóle antyk, były tam chyba przed wojną (moja babcia znała właściciela),
oczywiście, w innej formie architektonicznej. W każdym razie, te słupy
mozaikowe - i ten dział nabiałowy - i ten dział rybny - no i monopolowy - ech,
jak dobrze to pamiętam. Okropnie tam się stało w kolejkach, bo jak się sprytnie
nie zajęło miejsca w kilku działach, można było stracić cały dzień na
podstawowe zakupy.
A pamiętacie taki sklep sportowy na Krasińskiego, tam, gdzie teraz jest
Lukullus? Za to zupełnie nie mogę sobie przypomnieć, co było dawniej tam, gdzie
dziś optyk, galeria i perfumeria?? Amnezja.

[Gość: wiemwszystko]

Na krasińskiego tam gdzie teraz jest restauracja był ekstra sklep rybny.
Uwielbiałem tam chodzić za dzieciaka (nawet nie wiem dlaczego:)). A bliżej
banku nie było jakiegoś sklepu medycznego czy coś w tym stylu?. Sklep sportowy
tam gdzie lukulus to dla mnie już prehistoria. Ale czy ktoś pamieta sklep
firmowy "Sofixa" na ul. Gdańskiej? wystałem się tam z mamą po buty oj wystałem.

[Gość: esscort]

Gość portalu: wiemwszystko napisał(a):

Ale czy ktoś pamieta sklep
> firmowy "Sofixa" na ul. Gdańskiej? wystałem się tam z mamą po buty oj
wystałem.

Co z wami?! Na jakiej Gdańskiej? Na Potockiej!

[Gość: wiemwszystko]

Na Potockiej?...oj możliwe.

[Gość: Bielanin]

Sofix - w tym się chodzi!

Zgadza się, sklep był na ulicy Gdańskiej. Kiedyś kupiłem tam buty, które od
samego początku niezbyt mnie podchodziły ale nic innego dostać się nie dało...

Wówczas był Jarmark Perski vel Pyrak czy Wolumen. Nie handlowano tam wtedy tym
co dziś, lecz dewizową żywnością, ciuchami itp.

[Gość: FRIDA]

Pamiętacie legendarny parczek Staruch ( teraz jest tam zamknięte osiedle
zaczynające się obok koscioła Kostki. Pamiętam pierwsze wyprawy z kolegami z
podwórka to były czasy i ten dreszczyk emocji. Mam pytanie czy ktoś z was lub
waszych rodziców wie co tam było wcześniej?
PS Jeżeli kojarzycie okładkę płyty T. Love z całującymi się dzieciakami to
zdjęcie został tam właśnie zrobione ( Całowała się Wiolka z Dębniakiem SP 194 )

[Gość: Gata 1977]

Jasne, że pamiętam! Tylko myśmy go nazywali jordankiem (SP68). Chodziliśmy tam
na bez, bo to było jedyne miejsce, gdzie stare babcie nas nie goniły :)

[Gość: FRIDA]

Jordanek odkad pamiętam to ten park kolo koscioła, a Staruch był tam gdzie
teraz to zamknięte osiedle przy domu Pielgrzyma. Jordanek jak był tak jest
nadal :) Starucha już nie ma :(

[Gość: esscort]

jota.40 napisała:

A Delikatesy na pl. Wilsona to już w ogóle antyk, były tam chyba przed wojną
(moja babcia znała właściciela), oczywiście, w innej formie architektonicznej.

Niezupełnie. Przed delikatesami (tymi ze słupadmi z mozaiką) był w tym miejscu
dom towarowy (wielobranżowy), który przeniosł sie do Merkurego. Po wybudowaniu
Merkurego lokal wyremontowano i powstały delikatesy

-----------------------------------------------------
A pamiętacie taki sklep sportowy na Krasińskiego, tam, gdzie teraz jest
> Lukullus? Za to zupełnie nie mogę sobie przypomnieć, co było dawniej tam,
gdzie dziś optyk, galeria i perfumeria??

Tam gdzie teraz jest lukullus, był lukullus. A sklep sportowy był tam, gdzie
jest cezex.

Tam gdzie optyk były wody mineralne, obok warzywniak i mięsny.

[Gość: jota.40]

Aaaa... chyba masz rację z tym Lukullusem. To był bar chyba? Czy co?? ..
No tak, wody mineralne i ten mięsny, też sobie przypominam, dzięki! Ale z
Delikatesami coś mnie męczy. Może one - te prywatne, przedwojenne - były wobec
tego obok dzisiejszej Mini Europy? Tam, gdzie Empik? Bo na bank przy pl.
Wilsona i po tej właśnie stronie, właściciel miał mieszkanie na pierwszym
piętrze. Nazywał się chyba Stompor, czy jakoś tak.

[roody102]

> Za to zupełnie nie mogę sobie przypomnieć, co było dawniej tam, gdzie
> dziś optyk, galeria i perfumeria?? Amnezja

Restauracja Kosmos chyba?

[roody102]

A w ogóle to był już taki wątek kiedyś, ale nie mogę go znaleźć.

[roody102]

Ha!
Raz:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=296&w=10744184
i dwa:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=296&w=8895062:-)))

[roody102]

O masz... Przepraszam za bałagan.
W tym ostatnim linku trzeba skaskować buźkę:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=296&w=8895062
Sory, za zamieszanie.

[santakasia]

ja też! ja też się chcę dopisać! kocham takie wątki...
ja chyba najbardziej zapamiętałam kolejki po papier toaletowy, które ustawiały
się do papiernika na Mickiewicza (koło pl. Inwalidów, teraz jest tam "studio"
mebli kuchennych). Jak przywozili papier, to sprzedawczyni stawiała stolik w
drzwiach, a kolejka zakręcała aż koło spożywczego na końcu budynku :)

[Gość: Gata 1977]

A koło tego spożywczego był monopolowy (dziś zoologiczny) pod którym zawsze
kręciły się podejrzane męty i bałam się tamtędy przejść.

[dzoanax]

A ja pamietam, jak z moim ojcem jezdzilam stac w koszmarnie dlugiej kolejce po
beznyne na stacje naprzeciwko Hali Marymonckiej. Stało sie wzdluz ulicy
Potockiej calymi godzinami.

A z kolei na Gdanska chodzilam szczepic mojego psa na wscieklizne i tam tez
stalo sie w dlugiej kolejce chyba w maju, bo wtedy byl okres szczepien.

W ogole lata 80-te kojarza mi sie z kolejkami :)

[Gość: Bielanin]

A całym "urokiem" tych kolejek było to, że stał tam nie tylko sznurek
samochodów (Maluchów, Zastaw, F125p) lecz najzwyklejszych pieszych z kanistrami
i talonami w ręku. ;P

[Gość: Gata]

Myśmy też tam chodzili szczepić Hondę. Kiedyś kolejka zawinęła dookoła stacji
benzynowej ;)

[santakasia]

ja też! ja też się chcę dopisać! kocham takie wątki...
ja chyba najbardziej zapamiętałam kolejki po papier toaletowy, które ustawiały
się do papiernika na Mickiewicza (koło pl. Inwalidów, teraz jest tam "studio"
mebli kuchennych). Jak przywozili papier, to sprzedawczyni stawiała stolik w
drzwiach, a kolejka zakręcała aż koło spożywczego na końcu budynku :) a w tym
spożywczym, za zamykaną na kłódkę kratą był dział monopolowy, który otwierali
oczywiście o 13.00 i juz około południa przed sklepem na okrąglaku stali
panowie w oczekiwaniu na otwarcie. potem tę część sklepu oddzielili i był tam
sklep sportowy, a teraz jest diskus zoo.
a propos pl. Wilsona, to tam, gdzie teraz jest sklep z jakąś elektroniką i
bateriami był optyk (teraz jest obok), tam, gdzie teraz optyk, to pamiętam bar
(Paweł i Gaweł?, może sam Gaweł?). nie pamiętam, co było tam, gdzie teraz
galeria (nie jakiś mięsny przypadkiem, chociaż raczej nie, bo przecież zaraz
obok był Bekon :))
kina Światowid i Elektronik - tylko wpomnienia zostały.
z kulturalnych rzeczy to jeszcze był Klub na Gołębiowskiego.
sofixy z Potockiej to jeszcze do dziś mam na pawlaczu :)
w sportowym na Krasińskiego (tam, gdzie teraz Cezex) mama kupiła mi
superfajne rakietki do badmingtona

[santakasia]

sorry, mój wpis jakoś się rozbił na dwa.

ale przy okazji jeszcze tylko dopiszę, że ja też jak dostawałam w niedzielę
pieniądze na tacę, to dzieliłam je sprawiedliwie na pół - pół szło na tacę, a
drugie pół na ciastka w tej cukierni w podwórku koło Światowida :)

i jeszcze z lat osiemdziesiątych pamiętam, jak pielgrzymowałyśmy z koleżankami
do sklepu na rogu Kochowskiego i Krasińskiego (kosmetyki i różne drobiazgi i
ozdoby) po takie cieniutkie plastikowe branzoletki w kolorach tęczy. były
bardzo modne i sprzedawali je w okolicy tylko tam. rekordzistki nosiły po
dwadzieścia branzoletek na ręku.

[Gość: wiemwszystko]

santakasia napisała:ale przy okazji jeszcze tylko dopiszę, że ja też jak
dostawałam w niedzielę
> pieniądze na tacę, to dzieliłam je sprawiedliwie na pół - pół szło na tacę, a
> drugie pół na ciastka w tej cukierni w podwórku koło Światowida :)

To nie tylko ja miałem takie pomysły...to była cukiernia "ania" - teraz ruina.

[donkej]

Hmmm ja wtedy jako starsze dziecko i potem nastolatka przeżywałam jednak
bardzo to, co się działo u Kostki - że pociągnę temat z innego wątku.
Pamiętam, co się działo na mszach za ojczyznę i potem, po śmierci księdza, a
także manifestacje pierwszomajowe rozpędzane przez zomowców.
Jak ja to wszystko przeżywałam!!!

Mam jeszcze jedno bardzo silne wspomnienie, ale to chyba raczej późniejsze lata
70-te: zapach kukurydzy prażonej (wtedy rzadkość) w Hali Marymonckiej - jak ja
to uwielbiałam!!! Mama rzadko to kupowała:-(((

[santakasia]

donkej napisała:

> Hmmm ja wtedy jako starsze dziecko i potem nastolatka przeżywałam jednak
> bardzo to, co się działo u Kostki - że pociągnę temat z innego wątku.
> Pamiętam, co się działo na mszach za ojczyznę i potem, po śmierci księdza, a
> także manifestacje pierwszomajowe rozpędzane przez zomowców.

właśnie dlatego mama posyłała mnie na religię do Dzieciątka, chociaż moja
parafia to Kostka. pamiętam, jak cierpiałam, bo wszystkie dzieci z klasy
chodziły tam i dostawały takie fajne obrazki do kolorowania. dopiero później
się z tym pogodziłam i teraz nie myślę o Dzieciątku inaczej niż "moja parafia".
a z tamtego okresu pamiętam szopkę na Boże Narodzenie w kościele św.
Stanisława - Dzieciątko leżało na sianku w bagażniku tego dużego fiata, w
którym wieźli ks. Popiełuszkę

a z zupełnie innej beczki pamiętam godziny spędzone w kolejkach przychodni na
rogu Filareckiej i Słowackiego - to są w miarę przyjemne wspomnienia w
porównaniu z poczekalnią i wstrętnymi sadystami u dziecięcego dentysty
rejonowego na Stołecznej (do dziś mnie dreszcz przechodzi)

[Gość: Gata]

A jaka fajna dentystka była w przychodni na Pochyłej (dziś Lisa Kuli nie
wiedzieć czemu...) Taka stara baba pokasłująca i w okularach ja denka od
butelek. Miała problem z trafieniem wiertłem w maszynę do borowania. Nie dziwi,
że do niej wyjątkowo NIE BYŁO KOLEJKI :)))

[Gość: wiemwszystko]

> 70-te: zapach kukurydzy prażonej (wtedy rzadkość) w Hali Marymonckiej - jak
ja
> to uwielbiałam!!! Mama rzadko to kupowała:-(((

A ja jakoś zapamiętałem z hali marymonckiej (oprócz gołębi;) ) stoisko z
kurczakami, przeszkolone i zawsze tak ładnie pachniało.

[Gość: jota.40]

Ja też biegałam z psem na Gdańską! Był tam weterynarz. No i stałam z tatą w
kolejkach do stacji CPN, bo nudziło mu się samemu.
Dzięki, roody, za te linki!
W pradawnych czasach ten sklep na Kochowskiego był dużo mniejszy - obok, tam,
gdzie teraz jest chemia i farby - był mały sklepik z lizakami, wielkimi i
czerwonymi, jak trzeba. Albo takie koguciki, mniam.
Pocieszające, że po drugiej stronie ulicy od kilkudziesięciu lat trwa sklep z
materiałami.
Co do gołębi w hali Marymonckiej, to nie widzę problemu - dziś równie swobodnie
latają tam wróble ;)))... A kto pamięta te konfitury figowe? No, ale w latach
80-tych to już śladu po nich nie było, wtedy królowały różne odmiany dżemu z
buraków...

[Gość: xieni]

hmm... ul. Kochowskiego kojarzy mi się głównie z ortodontą, do którego Mama
mnie tam prowadzała. brr. Nic miłego. A sklep z materiałami i mięsny na rogu to
są tam chyba od zawsze...

[Gość: esscort]

A nie Pomianowski? Ja tam chodziłem do Pomianowskiego. Cóż, pewnie później była
Ania.

[dzoanax]

a mozna o latach 70-tych?
ja wtedy chodzilam do przedszkola przy ul. Suzina i za ogrodzeniem budowali
wlasnie wtedy kino Tęcza i wszystkie dzieciaki wisialy na siatce i obserwowaly
panow robotnikow, a potem wracalam do domu i klelam jak szewc (cytujac owych
panow) i pytalam mame co to znaczy...

a po przedszkolu chodzilam zawsze do Merkurego na rurki z bita smietana!

[Gość: FRIDA]

> a mozna o latach 70-tych?

Jasne, że można.
Przypomniałam sobie jak były te msze za ojczyznę to z dachów na Krasinskiego
zrzucali ulotki. I jeszcze pamiętam te nielegalne rozgłośnie radiowe co MO
biegało po dachach.
Mieszkałam blisko Kostki i raz jak miała być msza za ojczyznę to do mojego ojca
przyszlo dwóch tajniaków że niby idą na mszę i chcą zostawić do przechowania
aparat fotograficzny. Ojciec oczywiscie się nie zgodził powiedział że musi
wyjść, bo wcześniej na szczęście widział jak na Słowackiego zaparkował autobus
z tajniakami, którzy niby to wierzacy szli na mszę. Ten żłobek z fiata też
pamiętam, nawet nie wiem czy zdjęcia nie mam gdzieś poszukam.
PS. Nic nie piszecie o zdjęciach
Pozdrawiam wszystkich

[roody102]

Z moim świętej pamięci Tatą byłem jako dzieciak na mszy u Kostki. Jako że z nas
rodzina raczej niepraktykująca była, rzecz pozostaje dla mnie do dziś pewną
zagadką. Mam wrażenie, że udział miał w tym dziadek - kombatant, ale ile ja lat
wtedy miałem, przed czy po roku 1989 to było, ciężko mi ocenić. Niemniej coś
takiego mi się kołacze. Dziś mam zaś tylko takie lekkie poczucie dumy, że mój
kochany Wilsoniak jest czymś więcej, niż tylko placem w wielkim mieście, że
jest symbolem, niemniejszym od Stoczni. To fajnie, codziennie przechodzić koło
takiego miejsca, jeśli się oczywiście chce o tym pamiętać.

[Gość: Bielanin]

Kino tęcza to mnie się z porankami kojarzy. :)
Jak byłem starszy to się łaziło do kina Światowid na Elektronicznego Mordercę
(Terminator1) albo Trójkąt Bermudzki. Ależ to kino było maleńkie.... ze szkołą
też się tam bywało. Kino Wisła to był lux! Był jeszcze Elektronik.

[gofer73]

to i ja się dorzucę, no moze nie chronologicznie;
1) poranki w Tęczy lub Światowidzie
2) kolejki po pomaranczowy ser i masło w nabiałowym na Krasińskiego
3) zapiekanki i spalone od tłuszczu frytki z budy w Hali Marymonckiej
4) czołgi jadące Broniewskiego w kierunku Huty
5) gigantyczny jak dla mnie metalowy słoń na placu zabaw w Lasku Bielańskim,
strasznie parzył w pupę jak było słońce

[dzoanax]

1. czolgi to widzialam z okna jak wyjezdzaja z zajezdni autobusowej przy
Wloscianskiej (cale mieszkanie sie trzeslo - a mieszkalam przy ul. Lampego,
czyli kawalek drogi)

2. slonia w Lasku Bielanskim tez pamietam, i jeszcze jakies takie bujane konie
czy zyrafy(?) na ktore nie moglam sie wdrapac

[Gość: Bielanin]

Hej, Dżoanax a pamiętasz pacyfikację buntu w szkole pożarniczej? Ileż zomowców
zablokowało wtedy Marymoncką koło Hali!

[roody102]

Opowiedzcie o tym coś więcej. W ogóle nie słyszałem o tym buncie, co tam się
stało i kiedy?

[Gość: esscort]

roody102 napisał:

> Opowiedzcie o tym coś więcej. W ogóle nie słyszałem o tym buncie, co tam się
> stało i kiedy?
Niemożliwe, żebyś nie słyszał. To było w 1980. Strażacy zaczęli publicznie
wyrażać swoje poparcie dla solidarności i w ogóle za solidarnością się
opowiedzieli, zabarykadowali się na terenie szkoły itp. Było to trudne do
przełknięcia dla władzy (wszak straż to MSW), w dodatku władza była już mocno
zdeterminowana, by nie iść na ustępstwa. Dano strażakom jakieś ultimatum, a po
upływie określonego czasu z "powietrza i lądu" spacyfikowano bunt (zresztą bez
większego oporu). Nie pamiętam dokładnej daty, ale musiało to być bardzo blisko
ogłoszenia stanu wojennego (kilka-kilkanaście dni), bo później mówiło się, że
atak ZOMO na szkołę strażaków był oznaką, że władza nie ma zamiaru już cofnąć
się nawet o centymetr i że było to coś w rodzaju przygrywki do stanu wojennego.

[Gość: jota.40]

Oj, esscort, przecież stan wojenny został wprowadzony w '81, a nie w '80...To
było dokładnie w listopadzie (pod koniec) 1981 - dosłownie kilka tygodni przed
stanem. Przeżywałam to niebywale, chyba właśnie dlatego, że zbuntował się
komunie taki "ich" kawałek. Ale fakt, że dla strażaków zawsze miałam specjalny
szacunek!

[roody102]

Naprawdę nigdy o tym nie słyszałem. Aż mi wstyd!

[Gość: esscort]

Gość portalu: jota.40 napisał(a):

> Oj, esscort, przecież stan wojenny został wprowadzony w '81, a nie w '80...To
> było dokładnie w listopadzie (pod koniec) 1981 - dosłownie kilka tygodni
przed stanem.

Pewnie, że w 81!! Może to zaczęło sie pod koniec listopada, ale na pewno szturm
ZOMO na szkołę był na początku grudnia. Teraz przypominam sobie, że musiało to
być 2 lub 3 grudnia, bo pamietam, że dzień lub dwa po tej pacyfikacji (nie
dłużej) były imieniny mojej siostry (Barbara) i wtedy żywo sie o tym wydarzeniu
dyskutowało. Okupacja szkoły przez studentów domagających się cywilnego
charakteru uczelni trwała koło tygodnia, więc początek był pewnie ok 24-26
listopada. Mieszkałem wówczas w pobliżu - atmosfera rzeczywiście była taka, że
wszyscy to bardzo przeżywaliśmy.

[Gość: krazyszu]

Słynna sprawa z tą pacyfikacją Szkoły Pożarniczej. Ksiądz Jerzy Popiełuszko
przez okno wchodził do szkoły podtrzymywać chłopaków na duchu. W nowowydanym
albumie o księdzu są chyba nawet zdjęcia choć głowy nie dam. A pana Leszka z
Marymontu też doskonale pamiętam, moja mama go uwielbiała a ja mniej, bo jakoś
srogo wyglądający to był koleżka

[Gość: jo_ka]

1. Kino Światowid - do dzis pamietam filmy tam ogladane.
2. Kino Tecza
3. Nabialowy przy Krasinskiego - tyle wystanych godzin :)
4. Slon w lasku Bielańskim,konie,hustawki,
wypozyczalnia gier planszowych,rowerow,hulajnog.
Domki do zabawy z lalkami,wozkami, misiami i innymi zabawkami.
Piaskownice pelne czystego piasku,
filmy dla dzieci wyswietlane z takiego wielkiego projektora.
No i oczywiscie DECHY na ktore chodzilo sie potanczyc.
5.Smak papierowek i innych owocow z sadow- obecne Piaski.
6.Stan Wojenny-czolgi na Broniewskiego (wieczorem jechaly w strone Śrudmiescia)-
ktore liczylam stojac w oknie pokoju, oczywiscie przy zgaszonym swietle.
7. Zielona Budke warzywna(Magiera rog Duracza) w ktorej byly najlepsze cieple
lody,Donaldy, rybki po 20groszy,lizaki czerwone koguciki,oranzada w butelkach
z ceramicznym zamknieciem,oraz w foliowych woreczkach,woda sodowa w szklanych
syfonach i wiele innych pysznosci.

[Gość: xieni]

Tak - Słoń był poprostu fantastyczny!!! Super dudnił jak się w niego waliło
piętami :)))))

[Gość: xieni]

Tak! pamiętam, że ze szkoła to się zawsze chodziło do Światowida na
zekranizowane lektury. Pamiętam, ze napewno byłam tam na "Lotnej".
Kurcze, tyle było kiedyś kin w okolicy: Tęcza, Elektronik, Światowid - a
teraz...

[Gość: esscort]

OK. A teraz pytanie dla starych osób, które pamiętają początek lat 70. W którym
miejscu stał na wale wiślanym wrak statku?

[Gość: jota.40]

Nie da się ukryć, że doskonale pamiętam początek lat 70-tych. Ale grzeczne
dziewczynki nie bywaja na wrakach ;)))...
W tamtych czasach brzeg Wisły dziki był, rzadko tam bywałam. Raczej w zimie, na
lodowisku koło rozwalonej właśnie Spójni. Rozumiem, że niebezpieczne to było
miejsce, ale trochę mi żal.

[Gość: FRIDA]

--------------------------------------------------------------------------------
Pamiętacie legendarny parczek Staruch ( teraz jest tam zamknięte osiedle
zaczynające się obok koscioła Kostki. Pamiętam pierwsze wyprawy z kolegami z
podwórka to były czasy i ten dreszczyk emocji. Mam pytanie czy ktoś z was lub
waszych rodziców wie co tam było wcześniej?
PS Jeżeli kojarzycie okładkę płyty T. Love z całującymi się dzieciakami to
zdjęcie zostało tam właśnie zrobione ( Całowała się Wiolka z Dębniakiem SP 194 )
A Jordanek jeszcze przed przerobieniem? Nieogrodzony, tam gdzie głowne wejście
drzewa i miejsce lumperii ( zawsze tam było pełno potłuczonych butelek i
musiałam uważać jadąc moim wspaniałym Wigry 3, żeby opony nie przebić)

[roody102]

O rany, z tym zdjęciem z okładki to ekstra historia. Pamiętam je doskonale,
jest jakieś takie czerstwe, zapadło w pamięć. Aż sobie wygrzebałem płytkę i
włączyłem :) Ale parku to nie pamiętam za nic. Osiedle to znam, byłem na
imprezie kiedyś, zdaje się, że całe obudziliśmy zresztą, natomiast nie raz się
zastanawiałem, co było tam wcześniej i niestety w pamięci mam dziurę - tak
jakby mój świat się kończył na Kostce - za kościołem już biała plama.

[zoskaanka]

może to lata nie 80-te tylko wcześniej, ale doskonale pamiętam przedszkole na
ul. Suzina. zamiast bawić się na placu zabaw większość dzieciaków (w tym ja
oczywiście) stało z nosami wetkniętymi w siatkę ogrodzenia i z uwielbieniem
gapiło się na budowę kina Tęcza.

[Gość: FRIDA]

Byłam wtedy w 6 albo 7 klasie. Po jednych z wielu wagarów Norbas ( ten chłopak
stojący z boku ) przyszedł i opowiadał, że byli w Staruchu i jakiś facet zrobił
im zdjęcie ( ten pocałunek był pozowany ). Oczywiście Norbas i reszta ferajny
byli dumni do dnia gdy zdjęcie pod tytułem chyba na wagarach dostało jakąś
nagrodę w Życiu Warszawy i je opublikowali w gazecie. No Wiolka to się nie
przejęła, nawet nie jestem pewna czy już w ciąży nie była bo urodziła jak
chodziłam do 8 klasy a ona była w równorzędnej. No ale wracając do sprawy to
później z Norbasem i resztą skontaktowali się z T.Love ( tak po sąsiedzku ) i
pamiętam, że dostali jakieś gadżety typu koszulki, plakaty, kasety ( jak ja mu
zazdrościłam ). Wtedy to było coś

[roody102]

"Zielony Żoliborz, kochany Żoliborz" (na koncertach na Kępie Potockiej zawsze
tak Muniek śpiewał) pełną gębą :) Heh, ja też mam fotograficzne koneksje z
Zygmuntem - znajomy zrobił mi swego czasu takie zdjęcia, że wygrałem z ich
pomocą konkurs na jego (Muńka, nie znajomego) sobowtóra :)

[Gość: lelek]

Były kiedyś bary Paweł i Gaweł na Wilsona. Z jednego można było obserwować ZOMO
pacyfikujące ludzi wychodzących z kościoła, w drugim było tak ciemno, że można
było spokojnie siedzieć na wagarach. Był bar Fawory gdzie w godzinach
lekcyjnych spotykało się ludzi z jedynki. Siedział tam zawsze facet, który
godzinami pił jedną herbatę, wycinał zdjęcia z gazet i wklejał je do zeszytów.
(nigdy nie udało mi się podejrzeć jakie to były zdjęcia) Był bar Jagienka gdzie
dla odmiany wagarował lelewel a szatniarz produkował ołtarzyki z łusek po
nabojach i świętych obrazków (taki siwy z bokobrodami w nieśmiertelnej szarej
marynarce). Podobno sprzedawał je polonii amerykańskiej. A ciastkarnia przy
Światowidzie to była chyba w 80 latach mistrza Bembenka (albo Bębenka??). Były
czerwone aparaty do wzywania straży pożarnej (zostały jeszcze stelaże). W Hali
Marymonckiej klawiatura kuranta sama się ruszała, gdy zegar grał (łoł). W
Delikatesach jeszcze przed kartkami sprzedawali cukier po 1 kg, więc stały całe
rodziny. W Starym Parku za kościołem Kostki można było bez obaw w dzień piwo
spożywać, bo rodzice tam nie trafiali. U zegarmistrza na Słowackiego dziobały
(i dziobią po dziś dzień) miniaturowe kury. itd. itd. itd.
A propos, nie widział ktoś mojej żółtej gumowej kaczuszki? Zostawiłem ją około
74 roku na murku przy asfaltowym placyku na skwerku Lelewela. A ten sk... który
ukradł mi sitko w piaskownicy za kinem Wisła to niech uważa. Prędzej czy
później, ale się zemszczę.

[donkej]

A właśnie, właśnie: Ten zegar z huśtaweczką w witrynie u zegarmistrza na
Słowackiego!!!

[Gość: aammm]

Knajpki licealistów - oprócz tych dla kolegów z Lelewela i Limanowskiego
jeszcze Różanka na ul. Krasinskiego dla Nas z Sempołowskiej. Teraz tam jest
bank.
Kina to oczywiście Tęcza, Światowid, Elektronik i wielkomiejska Wisła (z jedną
wielką salą).
Sklepy - Delikatesy na Pl. Wilsona, Sportowy tamże ale i Piekarnia Lubaszki na
ul. Magiera (Bielany dziś a wówczas administracyjny Żoliborz).
Czar Żoliborza z tamtych lat to też Przychodnia na Szajnochy, grób powstańca na
Pl. Lelewela obok Podczaszyńskiego, Bar Gościnny, Kościół Św. Stanisława
Kostki. To tylko hasła bo za każdym z tych miejsc powinien następować opis.

[Gość: krazyszu]

A pamiętacie kierownika Empiku? Taki świński rosły blondyn, chodził w
kraciastych flanelowych koszulach, był dość miły o ile pamiętam. Teraz ponoć
zawiaduje Empikiem w Galerii Mokotów :-)) A papiernik na Słowackiego? Ostał się
do dziś, nawet nie skurczył, ten sam kolo prowadzi. Szkoda za to warzywniaka na
rogu, w tym samym budynku co papiernik. Syfny był obrzydliwie, ale jakoś miałam
słabość do tego sklepu. A jeszcze zabawki w Merkurym, na pierwszym piętrze na
wprost schodów. Raz za jednym rzutem wyprosiłam u starszych małpkę i samochód
cysternę. To był maks...

[roody102]

O, to już coś z mojej epoki - faceta z Empiku pamiętam i faktycznie widziałem
go kiedyś w jakimś innym. Kupiłem od niego pierwszy winyl w życiu, ale się nie
przyznam jaki :) Kosztował 2000 złotych.

[roody102]

A papierniczy się nazywał później Donald - nienawidziłem go, obsługa zawsze
była delikatnie mówiąc niemiła. A jako dzieciak strzygłem się na
Cieszkowskiego :)

[roody102]

> Piekarnia Lubaszki na
> ul. Magiera (Bielany dziś a wówczas administracyjny Żoliborz).

Ha, z tą piekarnią się wiąże jedno z najmilszych wspomnień późnego dzieciństwa.
Otóż ona była otwarta w święta i w wielkanoc - bodaj roku 1991 albo 92 -
pojechalismy tam z tatą samochodem po pieczywo. Ale okazało się, że będzie za
godzinę czy coś. I tato jakoś tak spontanicznie z braku lepszego pomysłu na
stracenie tej godziny pojechał ze mną na Spójnię, do sklepu z rowerami. ak,
pooglądac. Wróciłem do domu na nowiutkim górskim rowerze :) Nie wiem, czy w
ogóle przywieźliśmy wtedy to pieczywo ;)

[jota.40]

A to się nam rozmarzyło...
Ja kiedyś zostałam postawiona z koleżanką na warcie przy tablicy pamiątkowej,
na rogu Stołecznej i Krasińskiego, przy bramie. Obie w mundurkach harcerskich,
bo drużynowa (kretynka) surowo zapowiedziała, żę musi być uroczyście. A był to
dzień 1 listopada. Ktoś miał nas zmienić po kwadransie chyba. Ale nikt nie
przyszedł, a my - jako szlachetne duszyczki - stałyśmy ze dwie godziny.
Zupełnie nie rozumiem, dlaczego nie przyszedł po nas nikt z rodziny. Kiedy
zwlokłyśmy się, kompletnie skostniałe - poszłyśmy na rozgrzewkę do Różanki, na
herbatę jakąś i rurkę z kremem... To było poważne wykroczenie, nie bardzo nam
było wolno tam chodzić samopas. Ale i tak później rozchorowałam się okropnie;(.
Wspomniany tu mały, dziki park na tyłach Niegolewskiego i Kossaka zawsze chyba
był taki - nie pamiętam, żeby tam cokolwiek stało. To nowe osiedle jest zresztą
fajne, ale ciut za bardzo ekskluzywne, jak na nasz demokratyczny Żoliborz...

[santakasia]

jota.40 napisała:

> Wspomniany tu mały, dziki park na tyłach Niegolewskiego i Kossaka zawsze
chyba
> był taki - nie pamiętam, żeby tam cokolwiek stało. To nowe osiedle jest
zresztą
>
> fajne, ale ciut za bardzo ekskluzywne, jak na nasz demokratyczny Żoliborz...

a pamiętacie wejście do tego "parku" od Hozjusza? przez wydłubaną wyrwę w
białym murze :) to miejsce dla mnie zawsze było trochę przerażające, zawsze
miałam wrażenie, że nie wolno tam wchodzić i popełniam przestępstwo (miałam z
10-11 lat). a to osiedle, co teraz tam stoi, jest straszne! dla mnie wygląda
jak osiedle dla strażników więziennych z epoki popromiennej :(

[Gość: pokrybala]

santakasia napisała:

a to osiedle, co teraz tam stoi, jest straszne! dla mnie wygląda
> jak osiedle dla strażników więziennych z epoki popromiennej :(
>
E, nie przesadzaj. W jakimś sensie nawiązuje do "stylu żoliborskiego"
(cokolwiek to znaczy). Może troche racji ma jota40, że jest nieco wyizolowane -
pewnie przez to, że jest odgrodzone, zamknięte. Ale widocznie takie czasy -
ludzie zamykają podwórka, ogradzają osiedla. Kiedyś podwórkami WSM można było
chodzić na skróty. Dziś często furtka jest zamknieta. Zamkniete podwórko stało
się jednym z wymierników atrakcyjności mieszkania. Kiedyś pisało sie w
ogłoszeniu, że jest domofon na klatce. Teraz: "osiedle ogrodzone". Nowe osiedla
standardowo są za wysokimi płotami i odciete od świata (vide też np. Kepa
Potocka).

[Gość: bgsle]

Pamietam ten park, czesto tam chodzilem bo mieszkalem przy Brodzinskiego.Park
sprawial wrazenie jakiegos zaniedbanego, dziwnego miejsca i pamietam wejscie do
niego bylo na przedluzeniu ul.Brodzinskiego.Jakis czas temu wspomnialem to
miejsce przy okazji watku o tajemniczych (chyba taki byl tytul watku) miejscach
na Zoliborzu.Super miejsce, jedno z najpiekniejszych na Zoliborzu.Niestety
nowego osiedla nie widzialem.
Pozdrowienia

[roody102]

Osiedle jest przykładem znakomitej, nowoczesnej architektury i nawet
koresponduje troszkę z formami WSM-owskiego Żoliborza. Niestety, jest
zamknięte, więc ciężko to zobaczyć. I to w sumie to zamknięcie jest najbardziej
nieżoliborskie, choć z drugiej strony WSM też pogrodzono płotami z domofonami,
co zresztą ja sam doskonale rozumiem; jeśli boleję, to nad przyczynami, nie nad
samym faktem.

A to osiedle oczywiście też powstało w okolicznościach wątpliwych - już nie
pamiętam kto, komu i co, ale afera jakaś była. Niemniej architektonicznie jest
ono bardzo dobre, w śroku jest naprawdę miła, sympatyczna przestrzeń. Miałem
przyjemność być tam na tarasowej imprezie w upalną, letnią noc, co za pewne
pozytywnie wpłynęło na odbiór. W każdym razie ja mógłbym tam mieszkać bez
problemu ;) Choć pamiętam, że rozkład mieszkania był jakiś taki niezbyt
udany... ale za to taras...

[Gość: krazyszu]

Piekarnia Lubaszki nie była na Magiera, tylko na Duracza! Jest tam zresztą do
dziś...A Lubaszkowie mieszkali i pewno mieszkają w bliźniaku przy
kolektorskiej.Ja pamiętam starego Lubaszkę. Przez całe powstanie wawskie
ukrywał się w ruinach, co opisano nawet w ksiązce Warszawscy Robinsonowie.

[roody102]

A nie na rogu Magiera i Duracza?

[Gość: xieni]

Pamiętam, że swego czasu było to jedyne miejsce, gdzie można było kupić
świezutkie bułeczki.
A w sportowym na Wilsona rodzice kupili mi super buty narciarskie. byłam
strasznie dumna bo to były takie z jedną klamrą - wtedy krzyk mody. Do dzisiaj
je mam.

[Gość: Gata]

Nie wiem, czy nasi rodzice uważali je za cudowne, ale faktycznie, mi się
bardziej podobały tamte czasy. Wspomnień mam mnóstwo i pewnie będę je
systematycznie wstawiać, a dziś zacznę od takiego:
Na Pl. Wilsona były postoje taksówek, na których nawet czasem stały taksówki.
Kiedyś gdzieś jechaliśmy z mamą i wzięliśmy taksówkę. Tak się złożyło, że
pierwsza w kolejsce była ogromniasta siwa warszawa. To był pierwszy i ostatni
raz, kiedy miałam przyjemność po Warszawie jeździć warszawą. A start był
właśnie na Pl. Wilsona :)
Pozdrawiam,
Gata 1977

[Gość: esscort]

Gość portalu: Gata napisał(a):

Na Pl. Wilsona były postoje taksówek, na których nawet czasem stały taksówki.

Z tymi postojami było fajnie. Postoje były dwa - jeden między Mickeiwicza i
Słowackiego - na przeciw obecnego optyka, a drugi miedzy Krasińskiego i
słowackiego - na przeciw Małogosi. Taksówki owszem na postojach czasem stały,
ale tylko wtedy gdy się ich nie potrzebowało. Gdy taryfa była potrzebna, to
nigdy jej nie było. I teraz była cała sztuka złapania taryfy, bo na jeden
postój przyjeżdżały taksówki jadące ze Słowackiego od strony Bielan, a na
drugi - z pozostałych ulic (bo jechali wokół placu). Gdy sie stanęło na jednym
postoju, to akurat złośliwe taryfy jechały na drugi. Najlepsze było to, że gdy
się już człowiek doczekal na taryfę, to okazywało się, że taryfiarz akurat miał
ochote jechać w zupełnie innym kierunku. Ja miałem jeszcze inny sposób łapania
taryfy - stawalem na Mickiewicza w okolicy szklaniaka. Zawsze sie trafiła jakaś
taryfa jadąca od strony Potockiej lub wyjeżdżająca z terenów ul. Bohomolca,
Promyka itp. W tamtych czasch był przepis, że taksówkarz nie może się
zatrzymywać w promieniu kilkuset metrów od postoju (kierowca powinien podjechać
na postój i zabrać ludzi z kolejki), ale z reguły się zatrzymywali. I już
człowiek był szczęśliwy. Pewnie też nie wszyscy wiedzą, że w dawnych czasach
taksówkarz zabierał po kilka osób jadących osobno ale w tym samym kierunku.
Najpierw wiózł jedną osobę (brał od niej kasę), a potem dalej jechał z drugą (i
też brał kasę). Dlatego lepiej było się dogadać na postoju i jechać jako
znajomi - wówczas płacił tylko ten, który jechał dalej (oczywiście wcześniej
ten wysiadający wcześniej odpalał mu połowe kasy).

[jota.40]

A pamiętacie, kiedy pojawiło się pierwsze Radio-taxi? Ja już nie pamiętam, w
związku z tym nie wiem, dlaczego człowiek rzeczywiście spędzał pół życia na
postojach...
A pamiętacie, jak się kupowało żółty ser? Leżały gigantyczne bloki - często z
jakiejś pomocy międzynarodowej chyba? - taki dziwny, pomarańczowy serek... Ktoś
go tu już wspominał. Dostawało się różnie - raz 30 deko, a raz ćwierć kilo.
Tyle wypadało na łebka. Po jednym kawałku. O rany.
A osiedle między Hauke-Bossaka i Kossaka mnie się akurat raczej podoba,
rzeczywiście nawiązuje do form żoliborskiego modernizmu - ja uważam, że ci z
JEMS-a fajnie to zaprojektowali. Ale właśnie odizolowane nieprzyjemnie.

[donkej]

Ciekawe, bo ja ten ser to pamiętam z kościoła. W ramach darów dawali...
Był paskudny, pomarańczowy, podobno amerykański i nazywaliśmy go "zemsta
Reagana".

[roody102]

A ja pamiętam, że mnie on strasznie smakował. Pamiętam, że on taki trochę
topiony był. Jak się pojawiły plasterkowe serki topione, to też były zresztą i
takie pomarańczowe, o podobnym smaku i mnie się to z dzieciństwem kojarzyło...

[Gość: jota.40]

To ten, ten! Jakiś cheddar, czy co?... A, śmieszy mnie też, że wtedy bywały w
sklepach różne zabawne rzeczy. Przy założeniu, że nie było nic, po prostu nic,
tylko ocet i ten groszek w puszkach (ale to fakultatywnie) - często pojawiały
się frykasy z zaprzyjaźnionych demoludów, ewentualnie z zaprzyjaźnionego
trzeciego świata. Na przykład w warzywniakach były przez dwa sezony takie
grejfruty z Kuby, że umierałam z radochy. Gigantyczne i przepyszne. Już nigdy
potem takich nie jadłam...;((

[donkej]

A bo my tego sera strasznie dużo na jakiś obóz dostaliśmy z kościoła, hi hi.
I już nikt nań nie mógł patrzeć, nawet do zupy go dodawaliśmy....
To był już 88 rok chyba............

[Gość: FRIDA ser itp]

Ser pamiętam doskonale Jak to bylo w jakiejś polskiej komedi : Zawsze pamięta
się to czego nie mozna zapomnieć. Tak samo pamiętam smak wyrobów
czekoladopodobnych ( wstyd się przyznać ale czasem zdarza mi się z sentymentu
zakupić takowy produkt w supermarkecie ). Na Wilsona chyba był kiedyś sklep
Wedla koło Wisły i taką czekolade tam sprzedawali w białym papierku i z boku
był bukiet polnych kwiatów czekolada chyba nazywała się chrupka w kazdym razie
tak smakowała - pychota. Jeszcze przypomniała mi się pierwsza wizyta w Pewexie
w pawilonach przed Hala Marymoncką i te kolory oszałamiajace. Nie wiem jakie
mieliście wyposażenie szkolne, ja miałam plastikowy piórnik w kolorze - nie
kolorze czerwonym, pamiętam też taką ostrzałkę do ołówków w kształcie gitary z
żyletką w środku i plasteline też w kolorach - nie kolorach. Tak się ostatnio
zastanawiałam dlaczego w Polsce panowały kolory - nie kolory i nie potrafię
tego wyjaśnić. A jeszcze te zeszyty szare z obrzydliwym papierem - nigdy nie
zapomnę jak dostałam zeszyt w kratkę z Holandii miał chyba ze 100 stron i
piekną różową okładkę - nigdy nic w nim, nie zapisalam - szkoda by mi było.
Jak byłam w drufgiej klasie to przyszła do nas nowa koleżanka Oliwia, która
mieszkała w Stanach. Tej traumy nigdy nie zapomnę. Wyobrażcie sobie 30 burasów
z niekolorowymi zeszytami, brzydkimi ołówkami chińskimi w granatowych
fartuchach i ją - kolorowe ciuchy, kolorowe ołówki gumki i wszystko, ale nic
nie przebije kuferka. Otóż Oliwka miała piękny ( różowy oczywiście ) zestaw
śniadaniowy w kuferku był nawet termos wyobraźcie to sobie.
Strasznie sie roz[pisałam przepraszam;)

[roody102]

A ja ostatnio chciałem kupić takie stare zeszyty - fajnie się w nich piórem
pisało, atrament tak wsiąkał przyjemnie. Potrzebny mi taki brulion - nie
wiedzie czy można gdzieś takie dostać? W skupach makulatury może?

[jota.40]

W antykwariacie...;))
Poważnie - nie mam pojęcia, boję się, że to nie do kupienia. Już prędzej
popytaj po starych urzędach - choćby na Słowackiego?..

[Gość: wiemwszystko]

O zeszytach to nic nie wiem ale przypomniałem sobie pierwsze zakupy w
sklepie "Krakus" na ul.Zajączka po przeprowadzce z marymontu i całą półkę
bułgarskich kompotów z brzoskini czy czym takim...to był 86 rok.

[czyzunia]

wrak-nie wrak stal nawprost wylotu ul.krasinskiego. byla to tancbuda na wodzie.
przynisla go powodz ok.60 roku. przynisla go chyba z okolicy zoo. dokladnie to
stal na plazy ok,200m powyzej burzowca. przez kilka lat odbywaly sie nawet na
tym wraku zabawy.
na p[lacyku przy kosciele w latach 40-50 byl ogrodek jordanowski./kto pamieta
co to takiefgo?/

[Gość: FRIDA]

Z nostalgi przeszperałam trochę sieć i znalazłam fajną stronkę
www.socland.prv.pl kto nie zna niech pozna a kto zna niech odświeży sobie
pamięc:)
PS nigdzie nie mogę znależć zdjęć starego Żoliborza, może znacie jakąś stronę
ja się poddałam
Pozdrawiam

[donkej]

Zależy jak starego?? :-) Bo przedwojenne to ja wiem gdzie - u Abramowa w
książce na przykład...

[Gość: FRIDA]

Najlepiej lata 60-80 ale i każde inne też z przyjemnością obejrzę. Jaki tytuł
ma ta ksiazka?

[Gość: olka]

Czar Żoliborza to dla mnie:
Lasek Bielański
Olszynka z łakami
Stare Piaski z małymi domkami i ogrodami oraz wędrówki do Kościoła św Jozafata
na lekcje religii.
Później:
Szkola Handlowa na Żeromskiego,
Kawiarnia "Jacek i Agatka", "Jarzębinka", "Wrzos", "Spotkanie",
Kino "Wisła", "Tęcza", oraz moje ulubione z niezapomnianym klimatem "Światowid"
I wiele, wiele innych miejsc.
Pozdrawiam

[Gość: jota.40]

Ta książka ma tytuł "Lwy z mojego podwórka", jest i druga część. Cudne zdjęcia
starego Żoliborza (ale tego przedwojennego) były w albumie, wydanym w latach 90-
tych. Niestety, nie pamiętam tytułu, ani wydawnictwa. Były to stare zdjęcia
Warszawy.
Bardzo śmieszne zdjęcia W-wy (i Żoliborza) z lat 60-tych są w
książce "Warszawa - krajobraz i architektura", E. Kupieckiego (Arkady, 1970).
Kupiłam ostatnio na allegro, ale pewnie jest do dostania w antykwariatach.

[roody102]

Ta druga ma tytuł "Lwy wyzwolone". Jakby ktoś widział w księgarni, to niech da
znać. Wożę się ciągle z kupnem, bo nie mam teraz czasu czytać. "Lwy mojego
podwórka" jak zacząłem, to przeczytałem w ciągu dwóch nocy, zamiast pracować.
Zresztą nielada wzruszeń mi ta książka dostarczyła.

[donkej]

No widzisz, mówiłam:-)
Może Ci pożyczyć?;-)

[roody102]

Kupię :-)

[Gość: esscort]

widziaełem jakieś 2 tygodmnie temu w MPIKu w juniorze

[roody102]

Ale pierwszą czy drugą?

[Gość: esscort]

na pewno drugą, a nie jestem pewny czy nie obie. Czy EMPiK nie ma jakiegoś
serwisu przez net?

[roody102]

Nie bardzo właśnie. Kiedyś mieli sklep a teraz jakieś takie niewiadomoco.

[robert_zoliborz]

Właśnie kupiłem "lwy wyzwolone" w Arkadi w ksigarni Matras. Maja w głównym
magazynie i trzeba ja zamówić. Ksiązka jest swietna, czyta sie ja bardzo
dobrze, Żoliborz jest w niej wszechobecny.

[Gość: krazyszu]

Lwy...Newerlego wydało wydawnictwo Twój Styl, było to jakieś 2-3 lata temu.
Pierwszą część mają w bibliotece na Próchnika. Pozdrowionka dla wszystkich :-))

[roody102]

Dokładnie rzecz biorąc 4 lata temu - w 2000 roku.

[Gość: FRIDA]

APROPOS ABSURDU poczytajcie sobie
Z archiwum Spółdzielni "Społem":

Skarga z 1987 roku: Poprosiłam o mleko z żółtym kapslem, ale ekspedientka nie
chciała mi go sprzedać, tłumacząc, że jest to mleko jutrzejsze, z jutrzejszą
datą na kapslu. Proszę mi wyjaśnić, dlaczego mleko w dniu 3 maja datowane jest
na 4 maja i czy ekspedientka mogła odmówić mi sprzedaży tego mleka – Halina
Mikołajczyk.
Wyjaśnienie kierowniczki: Mleko tłuste z żółtym kapslem dostarczane jest w
południe i jednocześnie jest awansem na dzień następny. Proszę przyjść jutro, a
będzie!

***

Skarga z 1983 roku: Jako mistrz z 1948 roku stwierdzam - dziura w szynkowej z
powodu złej pracy nadziewarki. Zwyczajna zamiast na drobnym sicie była mleta na
piątce. Jakiś niefachowiec tu pracuje -T.Cieślar.

***

Skarga z 1983 roku: Kolejka zaczyna się już przed sklepem, a obsługa odmawia
uruchomienia drugiego stanowiska kasowego, mimo że w sklepie są cztery
pracownice. Dwie siedzą sobie na zapleczu i piją herbatę. Ponadto kierowniczka
ubliżała mi przy wpis... (tu książka skarg jest nieco pomięta i naddarta, jakby
ktoś ją klientowi z całej siły wyrwał -przyp. red.)
Wpis kierowniczki: NIEPRAWDA!!! KŁAMSTWO!!! Jako kierowniczka oświadczam, że w
sklepie była duża kolejka spowodowana świeżą dostawą tak atrakcyjnych towarów
jak olej, margaryna, cukier. Ekspedientki nie nadążały z noszeniem towaru.
Ponadto klient ten jest wyjątkowo konfliktowym klientem, który to wiecznie ma
dużo nieuzasadnionych pretensji i sam ubliża!!!

* * *

Skarga z 1985 roku: Około godz. 11.30 przyszłam do sklepu mięsnego, aby ustawić
się w kolejce. Oczywiście nic już nie było o tej godzinie, ale ponieważ dostawa
poranna jest zawsze dzielona na sprzedaż przedpołudniową (o godz. 8) i
popołudniową (o godz. 16), liczyłam, że jakiś towar zostanie o godz. 16
wyłożony. Było nas takich 20 osób. Pytaliśmy ekspedientki, czy warto stać, ale
nie wiedziały, co będzie, tylko że na pewno będą wyłożone parówki z porannej
dostawy. Czekaliśmy więc w ciemno do 16. Kiedy wystawiono towar, okazało się,
że wszystkiego jest b. mało. A parówki z porannej dostawy w ogóle wyparowały.
Domagaliśmy się kontroli komisyjnej zaplecza i tego, co tam zostało odłożone,
ale nie pozwolono nam na te społeczną inicjatywę - R. Korpal, A. Bedkowska, S.
Jędrzejczyk, D. Kozłowska.
Wyjaśnienie kierowniczki: Parówki zostały sprzedane na żywienie zbiorowe dla
kolonii.

* * *

Skarga z 1985 roku: Kupiłam nieświeże drożdże, pół kilo. Nie chciano mi ich
wymienić - Walewska.
Wyjaśnienie kierowniczki: Klientka przedstawiła do reklamacji drożdże kupione
rzekomo w naszym sklepie 3 dni temu. Tymczasem były one zapakowane w prawdziwy
papier pakowy, którego to papieru sklep nie posiada od pół roku - a więc
drożdże nie nasze.

* * *

Skarga z 1987 roku: Jestem siostrą PCK. Mam pod opieką sześć samotnych kalek i
mam zezwolenie na kupowanie dla nich poza kolejnością. Odmówiono mi sprzedaży
wafli, natomiast sprzedano trzem innym osobom z kolejki po 14, 15 i 10 sztuk -
Marcinkowska.
Wyjaśnienie kierowniczki: Zgodnie z wytycznymi ministra w sprawie zasad obsługi
poza kolejnością wyjaśniam, że opiekunka PCK nie miała prawa do zakupu poza
wszelką kolejnością - które to prawo mają wyłącznie inwalidzi wojenni i
wojskowi - a jedynie miała prawo do stania w kolejce dla uprzywilejowanych,
zamiast w kolejce zwykłej. Z uwagi na to, że zarówno w kolejce zwykłej, jak i w
kolejce dla uprzywilejowanych stała znaczna ilość klientów i nie wyrażali oni
zgody na sprzedaż wafli siostrze PCK, klientce odmówiono sprzedaży poza wszelką
kolejnością. Tak więc nie było żadnej winy ekspedientki - wszystkim
uprzywilejowanym przysługuje obsługa poza kolejnością, ale tylko jeśli staną w
kolejce dla uprzywilejowanych. I w tej kolejce powinna pani - jako siostra PCK -
stanąć. Jest jeszcze zwykła kolejka, dla nieuprzywilejowanych. W niej stać
pani nie musi.

* * *

Skarga z 1979 roku: Złe zachowanie kasjerki. Kasjerka robiła się manikurę w
sklepie żywności. Kiedy prosiłam o mleko nic nie odpowiedziała, manikura
trwała. Drugi raz prosiłam. Sugerowałam, że to nie miejsce do manikury.
Odpowiedziała niegrzecznie i znowu zaczęła z manikurą. Czekam na tłumaczenie z
Urzędu Dzielnicowego. Przepraszam, że niedokładnie piszę po polsku - Kay
Withers.

* * *

Skarga z 1988 roku: Na wystawie odkryłem naboje do syfonów, jednak w sklepie
nie chciano mi ich sprzedać, wykazując przy tym arogancję i chamskie odzywki -
Jerzy Waka.
Dopisek kierownika: Klient nie miał żadnej racji. Wchodząc do sklepu, był już
zdenerwowany. Ubliżał mojej pracownicy. Chciałem uspokoić tego klienta,
tłumacząc sytuację obecnego braku naboi, lecz klient w dalszym ciągu miał
pretensje i ubliżał. A co do wystawy, stoi tam tylko puste pudełko po nabojach.

* * *

Pochwała z 1988 roku: Pragnę złożyć dyrekcji podziękowanie za zmianę dawnego
personelu z kierownictwem na czele w naszym sklepie. Personel obecny jest
fachowy i miły. Odnoszę wrażenie, jakbym był obsługiwany przed wojną - inż.
Stanisław Wiśniewski, kombatant.

* * *

Skarga z 1988 roku: Podejście p. ekspedientki do stoiska nabiałowego trwało od
godz. 7.40 do 8.00 - Lutkowski.
Wyjaśnienie kierowniczki: Mieliśmy przyjęcie towaru, a klient był bardzo
niecierpliwy. Mimo dużej kolejki, która spokojnie oczekiwała, domagał się
obsługi.

* * *

Pochwała z 1988 roku: Dziękuje za rodzynki, które kupiłam w tym sklepie, a nie
mogłam dostać od 2 lat w całym śródmieściu. Szczególnie dziękuje pani
sprzedawczyni, która z uśmiechem odważyła mi żądaną ilość - Dominika
Pytkowska.

* * *

Skarga z 1989 roku: W dniu dzisiejszym w sklepie pusto i brudno. Obsługa
skandaliczna. Nie pozwolono nam kupić oleju, wykazując się skrajną arogancją -
Henryk Jodko, Alicja Moczulska. Dopisek innej osoby: Obywatele ci żądali, aby
olej sprzedawać bez ograniczeń - na co kolejka, w której i ja stałem, prosiła
aby dawać po 1 litrze, bo nie starczy. Wybuchła awantura, bo obywatele ci
stwierdzili, że skoro jest urynkowienie i demokracja, to oni wezmą, ile chcą, a
inni ich nic nie obchodzą, po czym złośliwie wpisali się do książki - Krzysztof
Jakubowski.

* * *

Skarga z 1987 roku: O godz. 8.30 na stoisku było około 17 kg baleronu. O godz.
9 baleron został wykupiony. Ja oraz inni klienci zażądaliśmy dodatkowego
wydania wędlin z chłodni. Ekspedientka wyszła na zaplecze i stwierdziła, że
kierowniczka zabrała klucze do chłodni. Poszła po nią. Kierowniczka
oświadczyła, że nic w chłodni nie ma. Jednak z wcześniejszego zachowania
ekspedientki (znaczące mruganie okiem) wynikało, że towar jest. Jako klienci
zażądaliśmy komisyjnego sprawdzenia zawartości chłodni, ale odmówiono nam tego,
twierdząc, że to nie nasza sprawa. Kwestionujemy prawo kierowniczki do bo w tym
wypadku zamykanie jej nie miałoby przecież sensu - Gotlib Stefania, Teresa
Mudzka, Anna Dobrowolska.
Wyjaśnienie kierowniczki: Była wolna sobota. Dostałam dorzut wędliny - 30 kg
baleronu. Nie wprowadziłam wagowych ograniczeń, ażeby sprzedaż odbyć bez
jakichkolwiek zatargów ze strony klienta. O godz. 9 skończył się więc towar. A
w chłodni naprawdę nic nie miałam.

* * *

Pochwała z 1983 roku: Występuję do dyrekcji Społem, aby obsłudze sklepu
przyznać nagrodę, np. imienia Wokulskiego. Nabywałem komplet garnków za 7400
zł. Pan, który mnie obsługiwał, był niezwykle uprzejmy i fachowy, poświęcił mi
b. dużo czasu i wspólnie ze mną oglądał aż trzy komplety, żeby dobrać bez
wgnieceń i uszkodzeń. Więcej takich sklepów i życie będzie jak w innych
krajach - Krzysztof Stachurski, woj. zamojskie.

* * *

Skarga z 1985 roku: Ekspedientka odmówiła mi sprzedaży 1/2 kg szynki na
dziecinną kartkę, tłumacząc, że nie jest to kartka zarejestrowana w tutejszym
sklepie. To prawda, ale przecież mamy 31 lipca i zostały j

[Gość: FRIDA]

Część II nie weszło wszystko

Skarga z 1985 roku: Ekspedientka odmówiła mi sprzedaży 1/2 kg szynki na
dziecinną kartkę, tłumacząc, że nie jest to kartka zarejestrowana w tutejszym
sklepie. To prawda, ale przecież mamy 31 lipca i zostały jeszcze tylko trzy
godziny handlu. I gdzie ja potem lipcową kartkę zrealizuję? Mam dzieci 2 i 4
lata. Czy ludzkie podejście nie obowiązuje? - Prokop. Dopisek innej osoby:
Uważam powyższy wpis za złośliwy i arogancki. Ekspedientka miała słuszną rację.
Nie chcemy, aby sprzedawano obcym osobom z nie zarejestrowanymi kartkami, bo za
mało jest wędlin. - Mrówka.
Wyjaśnienie kierowniczki sklepu: Klientka Prokop była bardzo zdenerwowana,
gdyż inne osoby z kolejki nie pozwoliły jej obsłużyć.

* * *

Skarga z 1988 roku: Odmówiono mi sprzedaży 1 kg ptasiego mleczka. Zaznaczam, że
mam II grupę inwalidzką i oświadczenie komisji lekarskiej. Ekspedientka nie
uznała tego, była bardzo agresywna. Resztkami sił stałam w bardzo długim ogonku
i otrzymałam 23 dkg. Zaznaczam, że jestem po bardzo ciężkiej operacji i
wszędzie jest to zaświadczenie respektowane - Czesława Gorkowska.

* * *

Skarga z 1978 roku: Zamiast kawy podano mi w waszym barze cienka lurę - K.
Wojdak.
Dopisek inspektora nadzoru: Proponuję organizowanie comiesięcznych narad z
bufetowymi, które legitymują się negatywnymi wynikami naparów kawowych.

* * *

Skarga z 1988 roku: Weszłam do sklepu i co widzę... Na stoisku mięsnym nie ma
żadnej wędliny. Uważam, że przed świętem 22 lipca powinno być lepsze
zaopatrzenie. Co mają jeść ludzie pracy? - Alicja Kozakowska.

* * *

Skarga z 1978 roku: W czwartek o godz. 13.45 szczególnie "miła i kulturalna"
była pani Sawicka, która nie wiadomo z jakich powodów znalazła się w salonie
perfumeryjnym. Ordynarny stosunek do klienta, odsyłała do pracy pod Forum.
Uważam zachowanie ekspedientki za katastrofalne i żądam satysfakcji - Iwanicka
Jadwiga. Dopisek innej osoby: Jestem świadkiem tej scysji i stwierdzam, że
zarzuty tej obywatelki są bezpodstawne. To klientka zachowywała się prowokująco
i arogancko - mówiła podniesionym głosem per ty i wysyłała ekspedientki do
pracy w PGR - Jadwiga Kołodziejczyk.
Wyjaśnienie kierowniczki: Sytuacja spowodowana była niesłuszną pretensją
klientki, która żądała od ekspedientki otwarcia i powąchania oryginalnie
zapakowanej wody francuskiej Jean po 800 zł. W związku z odmową wszczęła
awanturę.

* * *

Skarga z 1988 roku: Odmówiono mi sprzedaży miodu z wystawy (podpis
nieczytelny).
Wyjaśnienie kierownika wpisane pod skargą: Miód znajdujący się na wystawie
będzie sprzedany po zmianie dekoracji. Jest już sporządzona lista na te towary,
ale klient stwierdził, że tyle to on nie będzie czekał.

* * *

Skarga z 1988 roku: My, niżej podpisani klienci ze zwykłej kolejki, składamy
skargę na kierowniczkę, która odmówiła naszej prośbie o zmianę zasad obsługi
kolejki uprzywilejowanej. Nie wyraziła zgody, by na pięć osób ze zwykłej
kolejki obsługiwać jedną z uprzywilejowanej. Obsługiwała jeden na jeden. Towaru
dla nas nie starczyło (tu następuje dziesięć podpisów). Dopisek pod skargą:
My, ludzie z kolejki uprzywilejowanej, wyjaśniamy, że jesteśmy inwalidami
wojennymi, starymi bojownikami o Polskę i prosimy o nieuwzględnianie ww.
PASZKWILU - Jerzy Hys.

* * *

Skarga z 1984 roku: Pani ekspedientka nie obsługuje w kolejności klienta, gdyż
twierdzi, że klient powinien najpierw się wyszumieć - Ewa Rakowska.

* * *

Skarga z 1985 roku: Nie mogę się doprosić u kierowniczki sklepu, żeby
zamawiała biały ser na wagę (ten z Mławy, który kiedyś był). Jeszcze raz więc
bardzo proszę, aby był w tym sklepie ser biały na wagę, a nie w kostkach. Niech
ja już nie słyszę "nie dostajemy sera na wagę" - J. Tender.
Wyjaśnienie kierowniczki: Nie dostajemy sera na wagę.

* * *

Pochwała z 1979 roku: Zostałem nadzwyczaj grzecznie obsłużony przez panią
ekspedientkę Marię, za co pragnę wyrazić wyrazy uznania dla całego personelu na
czele z p. Kierowniczką - Tadeusz Grajek, Ursus.

* * *

Skarga z 1988 roku: Chciałam kupić kilogram cukru i kawę, pokazując legitymację
II grupy inwalidztwa. Pani ze stoiska cukierniczego nie chciała mnie obsłużyć
poza kolejnością. Wreszcie gdy mnie załatwiała, cały czas ubliżała, co
spowodowało podburzenie stojących w kolejce ludzi. Na skutek jej zachowania
jakiś wulgarny typ wyrwał mi kawę i wrzeszczał koło ucha, że ma w dupie moją
legitymację inwalidzką - Stanisława Ostrowska. Dopisek innej osoby: Byłem
świadkiem. Klientka, rzekomo inwalidka, odgrażała się, że nas tu wszystkich
urządzi. Sama sprowokowała taką, a nie inną reakcję stojących w 30-osobowej
kolejce. Nie mam nic przeciwko ludziom z przywilejami, ale czy muszą robić
zakupy akurat po 16, gdy normalni ludzie wychodzą z pracy, i przeszkadzać. Poza
tym kawa jest używką, a nie artykułem pierwszej potrzeby - Miałkowski.

* * *

Skarga z 1983 roku: Zamiast 3 kg cukru ekspedientka sprzedała mi 3 kg mrówek
faraona (podpis nieczytelny). Dopisek kierowniczki: Klient był w stanie
nietrzeźwym.

* * *

Pochwała z 1980 roku: W sklepie jest bardzo uprzejma i szybka obsługa, aż
przyjemnie postać chwilę w kolejce - Beata Malaszko. Dopisek: My, klientela
stojąca obecnie w kolejce, dołączamy się do pochwał (tu następuje 10 podpisów).
Kolejny dopisek: Jako kierownik sklepu dziękuję za słowa uznania -
Wojciechowska.

* * *

Skarga z 1983 roku: Nie chciano mi sprzedać szampana, choć pijanemu
jegomościowi sprzedano w tym czasie wino. Dlaczego? - Bożena Zycholak.
Wyjaśnienie kierowniczki: Zacznę od początku. O godz.14 przywieziono do naszego
sklepu cukier, który miał być sprzedawany bez kartek. Wieść szybko rozeszła się
po mieście i spowodowała szturm. Do godz. 18 sprzedaliśmy 4 tony. Na moich
oczach rozgrywała się prawdziwa bitwa. Jednocześnie musiałam policzyć utarg. W
tym kotle wywiesiłam więc na dziale z alkoholem kartkę jakąkolwiek, nie patrząc
nawet, co tam napisane, że przerwa albo remanent i uciekłam na tyły na
zaplecze. Była godz. 18.50, kiedy do mojego pokoju wszedł pijany olbrzym.
Domagał się wina. Nie targowałam się, bo na biurku miałam rozłożone 13
milionów. Podałam mu butelkę. Zobaczyła to klientka, której już obsłużyć nie
mogłam, i się wpisała.

* * *

Skarga z 1984 roku: Mimo iż nie mam kartki zarejestrowanej w tym sklepie,
proszę o sprzedanie mi 30 dkg kiełbasy krakowskiej, ponieważ bardzo mi zależy -
Wajdzik Alina.
Dopisek kierowniczki: Odmawiam ze względu na stany zerowe wędlin.

* * *

Skarga ze stycznia 1983 roku: Biały ser kładzie się na wagę, trzymając w dwóch
palcach, którymi to palcami liczone są potem pieniądze. Proszę to zmienić -
Janik.
Dopisek ekspedientki: Osobiście uważam, że nie ma innej możliwości jak podanie
sera palcem.

* * *

W dniu 3 lipca 1989 sprzedawano dywany podgumowane. Ekspedientki
poinformowały, że będą wpuszczały kolejno z obu kolejek. Mimo że stałam na
początku kolejki uprzywilejowanej, dywanu mi nie sprzedano. Ekspedientki
zachowały się b. brzydko. Zostałam przez jedną popchnięta z całej siły, a kiedy
upadłam, siłą mi dywan wydarła. Dopisek kierowniczki: Serdecznie Panią
przepraszamy za zaistniały incydent. Ekspedientce zwrócono uwagę o nietakim
stosunku do klienta - Zdanowska.

* * *

Skarga z 1983 roku: Na wystawie są wystawione różne sery żółte, ale w sklepie
nie ma ich w sprzedaży. Co to za zwyczaj reklamowania towaru, którego nie ma w
sklepie. Proszę o wyjaśnienie - Tadeusz Kędzielski.
Wyjaśnienie kierownika: Sklep bierze udział w konkursie. Zrobiono więc wystawy
konkursowe, na których umieszczono atrapy towarów. Samych towarów od dłuższego
czasu niestety brak w sprzedaży.

[roody102]

Ale co to ma z Żoliborzem wspólnego?!

[Gość: FRIDA]

No nic nie ma wspólnego, ale zabawne jest niebywale, a że na Żoliborzu też
stało się w kolejkach to tematycznie pasuje. Jak nawet teraz idę do Merkurego
to mi się wydaje, że czas tam się zatrzymał i szukam takiej ksiażki na ścianie.
Pamiętam zresztą taki zeszyt w mięsnym na Kochowskiego razem z obgryzionym
ołówkiem na sznurku.
Pozdrawiam

[Gość: jota.40]

Rzeczywiście, uśmiałam się tak, że naprawdę mi już wszystko jedno, czy to ma
związek z Żoliborzem... A na pewno ma - z latami 80-tymi, o tym świadczą daty
wpisów. Dzięki, Frida! Ojciec mojej koleżanki był pasjonatem, jeśli idzie o
kiążkę skarg i zażaleń - wpisywał się z lubością wszędzie, pisywał też
namiętnie jakieś skargi. Miał całe archiwum w domu - koleżanka udostępniła nam
materiały na jakiejś imprezie, myślałam, że umrzemy wszyscy ze śmiechu.
Zwłaszcza zapamiętałam wyjątkowo zjadliwy list o totalnym braku wyciorów do
fajek. I rozpaczliwą w tonie odpowiedź kierowniczki sklepu z fajkami ("wyciorów
nie ma i nie będzie!")

[garma]

te skargi z koszmarnych czasów PRL-u wcale mnie nie śmieszą. Brrr...

[Gość: FRIDA]

Dziś niedziela pamiętam te poranki w Tęczy to na nie czekalam cały tydzień. W
kinie nie żaden popcorn i cola, a guma balonówka kwadratowa w sreberku i
wafelki, no i napój w plastikowej torebce....

[jota.40]

He, a ja w ogóle nie pamiętam balonowej w sreberku... Tylko te obleśne,
przesłodzone donaldy, z których zbierało się historyjki komiksowe.
Za Tęczą płaczę rzewnie od dawna. Jeszcze zdążyłam tam zabrać dziecko na jeden,
czy dwa poranki. Dziecko uczestniczyło nawet w bardzo awangardowym koncercie na
kilka saksofonów, w tymże kinie Tęcza. Organizowała oczywiście Akademia Ruchu.
Siedzieliśmy w pierwszym rzędzie, tuż na wprost gigantycznego głośnika,
saksofony dawały czadu, a dziecko znużone - zasnęło ;)))...

[Gość: FRIDA]

Ciekawe co teraz porabia Żwirgblis ten cały organizator Akademi Ruchu ( taki w
okularkach co jeździł chyba vanem. Koncerty punkowe i fajme filmy to było coś.
No ale nie trwało dlugo niby emeryci się zbuntowali, ale ja w to nie wierzę dla
nich były darmowe projekcje filmów.