Z Ksiegi Przyslow

[amm06]

10 Nagana głębiej działa na mądrego
niżeli na głupiego sto batów. Prz 17

[amm06]

22 Radość serca wychodzi na zdrowie,
duch przygnębiony wysusza kości. Prz 17

[amm06]

23 Z całą pilnością strzeż swego serca,
bo życie ma tam swoje źródło.
24 Fałszu ust się wystrzegaj,
od warg przewrotnych bądź z dala!
25 Twe oczy niech patrzą na wprost,
przed siebie kieruj powieki.
26 Uważaj, gdzie krok masz postawić,
i wszystkie twe drogi niech będą pewne.
27 Nie zbaczaj na lewo i prawo,
odwróć swą nogę od złego! Prz 4

[amm06]

Na wargach rozumnego jest madrosc,
kij na grzbiecie nierozsadnego. Prz 10, 13

[amm06]

Milosierny dobrze czyni swej duszy,
okrutnik niszczy wlasne cialo. Prz 11, 17

[amm06]

5 Prawość niewinnego równa mu drogę,
a zły przez swoją złość upada. Prz 11

[amm06]

5 Z całego serca Bogu zaufaj,
nie polegaj na swoim rozsądku,
6 myśl o Nim na każdej drodze,
a On twe ścieżki wyrówna. Prz 3

[amm06]

7 Kto poucza szydercę, ściąga na siebie wzgardę,
strofując nieprawego, sam sobie szkodzi.
8 Nie strofuj szydercy, by cię nie znienawidził,
strofuj mądrego, a będzie cię kochał. Prz 9

Z Księgi Mądrosci

[kaczy.i.indyczy]

7 A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie,
znajdzie odpoczynek.
8 Starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy:
9 sędziwością u ludzi jest mądrość,
a miarą starości - życie nieskalane.
10 Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość,
i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony.
11 Zabrany został, by złość nie odmieniła jego myśli
albo ułuda nie uwiodła duszy:
12 bo urok marności przesłania dobro,
a burza namiętności mąci prawy umysł.
13 Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele.
14 Dusza jego podobała się Bogu,
dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości.
A ludzie patrzyli i nie pojmowali,
ani sobie tego nie wzięli do serca,

[kaczy.i.indyczy]

(12) Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny:
sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina
nam błędy naszych obyczajów. (13) Chełpi się, że zna Boga, zwie
siebie dzieckiem Pańskim. (14) Jest potępieniem naszych zamysłów,
sam widok jego jest dla nas przykry, (15) bo życie jego niepodobne
do innych i drogi jego odmienne. (16) Uznał nas za coś fałszywego i
stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych
ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem. (17)
Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa, wybadajmy, co będzie przy
jego zejściu. (18) Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie
się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników. (19) Dotknijmy go obelgą
i katuszą, by poznać jego łagodność i doświadczyć jego cierpliwości.
(20) Zasądźmy go na śmierć haniebną, bo - jak mówił - będzie
ocalony. (21) Tak pomyśleli - i pobłądzili, bo własna złość ich
zaślepiła. (22) Nie pojęli tajemnic Bożych, nie spodziewali się
nagrody za prawość i nie docenili odpłaty dusz czystych. (23) Bo dla
nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka - uczynił go obrazem swej
własnej wieczności. (24) A śmierć weszła na świat przez zawiść
diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą.

[amm06]

Ucho posluszne zyciowej naganie
pomiedzy madrymi przebywa.
Kto gardzi karceniem, lekcewazy swa dusze,
kto slucha upomnien, nabywa bystrosci. Prz 15, 31-32

[smuga7]

(11) Synu mój, nie pogardzaj pouczeniem Pana i nie oburzaj się na
jego ostrzeżenie! (12) Kogo bowiem Pan miłuje, tego smaga, jak
ojciec swojego ukochanego syna. Prz 3 (BW)

[smuga7]

(12) Pomagasz sobie, gdy jesteś rozumny, a gdyś szydercą, sam na tym
ucierpisz. Prz 9

[smuga7]

(19) Gdzie dużo słów, tam nie brak występku; lecz kto opanowuje swój
język, jest roztropny. Prz 10 (BW)

[smuga7]

(17) Jak żelazo gładzi się tylko żelazem, tak jeden człowiek urabia
drugiego. Prz 27 (B W-P)

[kaczy.i.indyczy]

10 Niewiastę dzielną któż znajdzie? Prz 31
Jej wartość przewyższa perły.
...

25 Strojem jej siła i godność,
do dnia przyszłego się śmieje.
Pe
26 Otwiera usta z mądrością,
na języku jej miłe nauki.
Sade
27 Bada bieg spraw domowych,
nie jada chleba lenistwa.
Kof
28 Powstają synowie, by szczęście jej uznać,
i mąż, ażeby ją sławić:
Resz
29 «Wiele niewiast pilnie pracuje,
lecz ty przewyższasz je wszystkie».
Szin
30 Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno:
chwalić należy niewiastę, co boi się Pana.

Prz 31

[smuga7]

No znalazles sie wreszcie! Chwala Bogu :)

[kaczy.i.indyczy]

„(…) szczęśliwi, co dróg mych strzegą” (Prz 8, 32)

[kaczy.i.indyczy]

„Znajdzie szczęście – kto zważa na przykazania, kto zaufał Panu – szczęśliwy”
(Prz 16, 20)

[smuga7]

(29) Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy
broją złości. Prz 10 (BG)

[smuga7]

(4) Łagodny język jest drzewem życia, język fałszywy rani ludzkie
serce. Prz 15 (B W-P)

Z " Mądrości Syracha"

[kaczy.i.indyczy]

17 Uderzenie rózgi wywołuje sińce,
uderzenie języka łamie kości.
18 Wielu padło od ostrza miecza,
ale nie tylu, co od języka.

(Syr 28,17-18)

[smuga-7]

1 Synu, jeżeli masz zamiar służyć Panu,
przygotuj swą duszę na doświadczenie!
2 Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy,
a nie trać równowagi w czasie utrapienia!
3 Przylgnij do Niego, a nie odstępuj,
abyś był wywyższony w twoim dniu ostatnim.
4 Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie,
a w zmiennych losach utrapienia bądź wytrzymały!
5 Bo w ogniu doświadcza się złoto,
a ludzi miłych Bogu - w piecu utrapienia.
6 Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą,
prostuj swe drogi i Jemu zaufaj!

Syr 2

Z Ksiegi Przyslow

[kaczy.i.indyczy]

Człowieka poniża jego pycha, pokorny zdobędzie uznanie. (Prz 29,23)

[smuga7]

(12) Otwórz swoje serce na pouczenia, nakłoń swoje uszy, by słuchały
słów mądrych. Prz 23 (B W-P)

[smuga7]

(9) Nie mów do uszu głupiego, bo wzgardzi mądrością twej mowy. Prz 23

[smuga7]

(23) Kto pilnuje swoich ust i swojego języka, uchroni swoją duszę od
niejednego niebezpieczeństwa. Prz 21 (BW)

[smuga7]

(28) Miastem odkrytym, bez murów, jest człowiek nieopanowany. Prz 25

[smuga7]

(26) Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak
sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym. Prz 25 (BG)