Poczułam się jak człowiek gorszej kategorii

[wish_of_love]

Pracuję w szkole jako sekretarka. Nawet polubiłam swoją pracę, humory szefa pomijam. Chciałabym popracować jeszcze trochę i zwinąć żagle bo nie widzę żadnych perspektyw na przyszłość. A doświadczenie trzeba gdzieś zdobywać, ale nie o tym chciałam.

Oprócz szefa choleryka mam też wicedyrektorkę. Owa kobieta wyprawiała wesele córki. Od roku to był u niej temat numer jeden. I po weselu przyniosła poczętunek, tylko, że poczęstowała tylko naczycieli w pokoju nauczycielskim i dyrektora. Zostałam pominęta. Nie chodzi mi już o ten głupi kawałek ciasta, ale zrobiło mi się przykro. Wychodzi na to, że pracownikiem gorszej kategorii :(
Jeszcze jakbysmy się kłóciły albo pałały antypatią to co innego. Ale ona ciągle u mnie przesiaduje, miła, uśmiechnięta. Za niedługo mam imieniny i nie czuję żadnych zobowiązań, aby przynosić ciasto i kogokolwiek czestować, a zazwyczaj częstowałam tylko dyrektora i ją. Powiedźcie jakbyście sie czuły na moim miejscu:( Ja czuję się z tym fatalnie.

[anula36]

Kiepsko. Ale skoro i tak nie wiazesz z tym miejscem wiekszych nadziei, nie przejmowalabym sie za bardzo.
Ciasto imieninowe bym przyniosla i babsztyla poczestowala z usmiechem, w koncu to nie Tobie ma byc glupio.

[wish_of_love]

Ale jeszcze rok czy dwa będę musiała z nią przebywać. Okazuje się, że pracuję z fałszywymi ludźmi. Zawsze wyznawałam zasadę, że nie ma przyjaźni w pracy i sądziłam, że w ten sposób nigdy się na nikim nie zawiodę, skoro będę do wszystkim z dystansem. A tu jeszcze pewnie nieraz niemiło się zaskoczę.

[anula36]

No wlasnie - nie ma przyjazni w pracy. Tylko interesy.

[rikol]

Po prostu sekretarka to typowe kobiece zajecie - mnostwo pracy, zero uznania.
Jak to sie mowi, kobiece powolanie, bo przeciez kobiety podobno uwielbiaja, jak
ktos je traktuje jak szmate. Inne przyklady: pielegniarka, ktora zarabia mniej
niz elektryk, matka, ktorej mezowska emerytura ani alimenty sie nie naleza.

[invisible.live]

tylko że tak naprawdę niejedna sekretarka umie więcej niż jej
szef...

to że nikt tego nie docenia to już inna sprawa

[poplar31]

powiedziałabym nawet, że ogromna większość sekretarek umie więcej
niż szef

[goodwater]

No akurat z tym elektrykiem przesadziłaś, to jeden z zawodów w
którym odpowiada się za czyjeś życie i mienie, dlaczego elektryk ma
być gorszy od pielęgniarki odwracając pytanie?

"praca to nie klub towarzyski"

[nieadekwatna]

tak mawia mój szef, z którym współpracuje mi się wspaniale także dlatego, że
każde z nas potrafi zachować zdrowe proporcje.

A najlepszym sposobem na uniknięcie problemu jest nieprzenoszenie prywatnych
świąt/okazji do pracy.

[ygawa81]

Smiać mi się che z takich okazji świętowanych w pracy. Ta pani skoro
częstowała wszystkich Ciebie nie powinna ominać-a to świadczy tylko
o niej. Ja na twoim miejscu nie przynosiłabym żadnego ciasta z
okazji imienin. Pewnie na ulicy też by Cię nie poznała..Szkoda
zawracać sobie głowę takimi ludzmi, jesteś w pracy więc wykonuj
swoje obowiązki i tyle;)

[logopeda9]

ale sama powiedz/napisz, nie otworzyło Ci to oczu na parę kwestii?
cóż mnei się wydaje że nia ma tego złego.

[wish_of_love]

Zadnych imienin nie będzie. Nie czuję żadnych zobowiązań. U nas w pracy panuje dziwny podział, pokój nauczycielski ze sobą, a sekretariat i szanowne dyrektorstwo razem. Nie były to jakieś zażyłowości, bo ja podchodzę do wszystkich z dystansem. Nie przenoszę własnego życia prywatnego do pracy. Wszyscy w pracy myślą, że jestem sama a my planujemy ślub. Nie widzę powodu, aby chwalić się tą informacją. Byłam pewna, ze tu nic nie nie zaskoczy, jednak bardzo się zdziwiłam. Sam fałsz i obłuda...

[eye-witness]

Praca sekretarki jest bardzo niewdzieczna, znam to z wlasnego doswiadczenia,
nikt mnie nie szanowal, mimo ze prowadzilam cale biuro wlasciwie sama, poniewaz
ci "lepsi" pracownicy mieli do zalatwienia sprawy wagi znacznie wyzszej (ha ha).
W dodatku zarabialam psie pieniadze, poniewaz sekretarka odbiera telefony,
naciska przycisk w faksie i pazury maluje. Tez nikt nic nie widzial o moim zyciu
prywatnym, nie nosilam zadnych ciast, kawek, poniewaz moje zycie toczylo sie
poza praca. Kiedy odchodzilam z pracy, szefowie obrazili sie na mnie, poniewaz
nie oni mnie zwolnili, tylko ja sama odeszlam do znaczenie lepszej pracy. W
ostatni dzien szef przyszedl i powiedzial, ze juz moge isc i sobie poszedl. Nikt
mi nie podziekowal, nikt nie uscisnal dloni, nie pozyczyl powodzenia. Nic.
Staraj sie tym nie przejmowac, choc wiem, ze to trudne. I lepiej rozejrzyj sie
na czyms innym.

[fomica]

Za dużą wagę przywiązujesz do tego drobiazgu. Nie wydaje mi się, żeby ta osoba
chciała cię urazić czy zademonstrować wyższość. Jestem przekonana że raczej
zapomniała, nie pomyślała. A może potem pomyślała ale tym bardziej niezręcznie
było jej częstować cię po tym jak już wszyscy wyszli. Więc wolała udać że nic
się nie stało i pominąć temat. Łatwo coś przeoczyć kiedy jest się
podekscytowanym. Piszesz że ta dyrektorka normalnie z toba rozmawia,
przesiaduje. To chyba znaczy że nie ma nic przeciwko tobie. Nie przejmuj sie
jedną wpadką.

[dev6]

I to jest chyba najwłasciwsza interpretacja Twojego problemu. Nie warto przejmować sie takimi drobiazgami.

[wish_of_love]

Nie sądzę, aby mnie przeoczyła przez przypadek. W pokoju poczestunek był w poniedziałek. Doskonale wiedziała, że tam nie chodzę. Dyrektora poczestowała na drugi dzień. Normalnie zaniosła mu na talerzu pełno ciasta i to przez moje biuro. Z drugiej strony nie ma znowu tak wielu pracowników aby kogoś pominąć. To nie ząden moloch tylko mała szkoła, max 35 pracowników. Z tego co wiem to oprócz mnie nie poczęstowała jeszcze sprzątaczek. Widocznie jesteśmy pracownikami goszej kategorii:(

[poplar31]

Nie sądzę, żeby zapomniała... w jej pojęciu po prostu nie mieści się
taka możliwość jak wspólne świętowanie z sekretarką. Sekretarka to
zwykle stanowisko podrzędne, służalcze. Przecież szanowne grono
pedagogiczne nie będzie obchodzić imienin ze "służącą"! Nie daj
sobie zamydlić oczu, patrz na sprawy trzeźwo i pogódź się z
rzeczywistością. Lepsza gorzka prawda niż najsłodsze kłamstwo. Więc
nie ma co się okłamywać.

[hermilion]

Myślę że trochę źle do tego podchodzisz.

Czy poczęstowała:
- woźną
- kucharkę
- ewentualnie inne osoby jakie pracują w szkole

Myślę że po prostu nie pomyślała że powinna
obskoczyć wszystkich - poczęstowała koleżanki
w jednym wspólnym pokoju (naturalnie - nauczycielskim)
a wyjątkowo zaniosła (jak lizusek) szefowej.

[invisible.live]

nie znam dokładnie sytuacji jaka tam panuje ale mogło być właśnie
tak jak piszesz

[ostryga11]

Przez kilka lat pracowałam w szkole, potem ,kiedy mąż otwierał
własną kancelarię prawnicza zrezygnowałam z pracy polonistki i
zostałam sekretarką w jego ( naszej) firmie. Pracuje mi sie
wspaniale, a na dodatek mam wspaniałe pole do obserwacji ludzi.
Testuję klientów na podstawie ich stosunku do mnie. Są tacy, którzy
widzą we mnie człowieka, kłaniają się i w biurze, i na ulicy,
zagadają itd. I tacy, dla których jestem przedłużeniam kserokopiarki
i podawaczką spinaczy. Ci ostatni nie widzą np. potrzeby powiedzenia
do widzenia kiedy opuszczają kancelarię (muszą przejść przez
sekretariat). Śmiejemy się z mężem, że takich nalezy kasować
podwójnie, ale moim zdaniem stosunek do tzw.personelu pomocniczego
swiadczy o kulturze człowieka. I tyle. a co do zachowania
p.wicederyktor - odpuść ją sobie. Wystawiła sama sobie swiadectwo.
Chłodno, słuzbowo i tyle.

[ritsuko]

Pracuję w średniej wielkości firmie, nie ma u nas czegoś takiego jak
sekretarka, obowiązkami sekretarskimi zajmuję się ja. Wygląda to
tak, że mamy wynajęte jedno biuro w budynku- to jest centrala, gdzie
ew. są organizowane spotkania- tak realnie to i tak cały interes
kręci się w placówkach.
Mam biurko w tym samym pomieszczeniu, gdzie siedzi szef, więc czasem
biorą mnie ludzie za sekretarkę. I szczerze, tylko dwa razy miałam
nieprzyjemne wrażenie- jedno to pewna Pani zupełnie pominęła moją
obecność przy wejściu, nie przywitała się, nawet nie spojrzała
(później chcąc nie chcąc musiała mieć ze mną kontakt biznesowy :>)
Druga sytuacja była wręcz żałosna- kolega, dyrektor umówił nam
spotkanie z przedstawicielem jednej z sieci komórkowych (oboje
zajmowaliśmy się kwestią zmiany operatora). Przedstawiciel wszedł,
przywitał się z Panami, ja jak powietrze. Kolega poprosił mnie wraz
z dokumentacją na spotkanie, siadam- koleś nic, cały czas zwracał
się do kolegi, a mnie chamsko ignorował (zwłaszcza moje sugestie i
pytania- jakbym nic nie mówiła). W efekcie wstałam od stołu i
wyszłam, nawet nie przerwał rozmowy...
Swoją drogą to przykre, że osoby, które są brane za sekretarki (to
mój plus, satysfakcja, jak później Pan/Pani chcąc nie chcąc musi
zacząć mnie traktować jako partnera ;)) są traktowane tak jak
piszesz- przedłużenie kserokopiarki...

to nie funkcja sekretarki sprawila,

[madame_charmante]

że gość cię zignorował. wiele razy spotykałam się z tym, ze gdy
szlam zalatwiac sprawe razem z męzem, urzednik zwracał się
WYLĄCZNIE do mojego męza, mnie ignorując... Ot, taki pieprzony
polski patriarchat.. ergo - pewnie gostek widzac, ze ma faceta do
rozmowy - ciebie sobie odpuścil .. bo co my, baby , wiemy .. :P

[ritsuko]

Możliwe ;). Zresztą taką sytuację też miałam. Byłam u weterynarza ze
swoim własnym psem. Dla towarzystwa wzięłam kolegę. Weterynarz całą
wizytę mówił wprost do niego najwyraźniej mają gdzieś wpis w
książeczce zdrowia i to kto płaci ;)

[fomica]

To chyba zależy czego dotyczy sprawa. Ja miałam sytuacje odwrotną. Towarzyszyłam
kiedyś koledze w wybieraniu mebli do kuchni. I chociaż byłam tam tylko dla
towarzystwa, oczywiście każdy sprzedawca prezentując te meble mówił głównie do
mnie. A jacy byli skonsternowani gdy mówiłam że kolor wybierze kolega...
Ale faktycznie coś w tym jest - sprzedawca czy urzędnik ulega stereotypom i mówi
do tej osoby która tradycyjnie odpowiada za daną kwestię.

[katarzyna.maria]

Uważam, że vicedyrektorka postąpiła nieładnie i to jej powinno być wstyd. Albo
częstuje wszystkich, w tym sprzątaczki jeśli akurat są w pobliżu, albo nikogo.
Ale nie przejmuj się. Tym bardziej, że chcesz zmienić pracę. Mam trochę do
czynienia z nauczycielami i wiem, że to środowisko jest strasznie napuszone (nie
wszyscy, oczywiście, żeby nie było). A jak już jest wice- albo dyrektorem to ho
ho, kim on/a nie jest! Zobaczysz, znajdziesz lepszą pracę to będziesz się śmiała
z małości tych ludzi. Na pocieszenie opowiem ci historię mojego znajomego, który
na studiach dorabiał sobie pracując w szkolnej bibliotece. Był chłopcem do
pomiatania, traktowany jak ktoś gorszej kategorii, szczególnie przez
nauczycieli. A po studiach poszedł na studia doktoranckie, obronił się i jest
wykładowcą wyższej uczelni. Niedawno odwiedził tę szkołę (poznał tam swoją żonę
- sekretarkę właśnie - która nadal tam pracuje) i ci sami co go poniżali to mu
się w pas teraz kłaniają - "panie doktorze" wołają za nim :) tak więc głowa do
góry i nie przejmuj się!

[miumium]

U mnie w pracy to było normalne. Imprezy integracyjne były wśród ''wyżej postawionych'', a szczyt bezczelności polegał na tym, że zdjęcia ze spotkań umieszczane były w komputerach, w związku z tym każdy miał do nich dostęp, również pracownicy z ''gorszej kategorii''. Na szczęście już tam nie pracuje, również jak Pani nie widziałam tam szans na własny rozwój.

[mmena]

"Wychodzi na to, że pracownikiem gorszej kategorii :("
Brednie. Zapomniala o tobie i tyle. Nie wymyslaj problemow. Zajmij
sie prawdziwym zyciem.

"zazwyczaj częstowałam tylko dyrektora i ją"
To moze inne pracownice powinny sie obrazic. Bo je notorycznie
pomijasz i czuja sie "gorszej kategorii".

Zastanow sie lepiej jak sama siebie widzisz. Skad przyszla ci do
glowy gorsza kategoria? I czemu z jednej, nieistotnej sytuacji
zrobisz problem na miare mobbingu.

[o-qrde.pl]

Rzeczywiście mozna powiedzieć: sytuacja nieistotna. Ale nie dziwie
się, że Ci przykro. Vice sobie wystawiła świadectwo.
A kiedyś sie mówiło, że po stosunku do służby poznasz prawdziwego
pana. Tu oczywiście o żadnej słuzbie nie ma mowy, ale własnie
stosunek do niższego personelu świadczy o klasie człowieka.

[poplar31]

co ty kobieto pleciesz... byłaś kiedyś w takiej sytuacji? Mam duże
doświadczenie w pracy biurowej, na różnych stanowiskach,
sekretarskim również - miałam okazję doświadczyć tego samego co
autorka wątku, potem widywałam podobnie traktowane inne sekretarki.
Niższża kategoria to fakt, nie wymysł. Nie ma sensu zaprzeczać
rzeczywistości, trzeba pomyśleć jak się nie dać a nie chować głowę w
piasek!

[eye-witness]

pytanie dlaczego zapomniala.

Widzę, że nie tylko u mnie w pracy takie rzeczy

[tonik777]

Zaczęło się od ciasta. Jedna z pań pracujących (firma malutka - 12
osób) przyniosła ciasto. Poczęstowała wszystkich, którzy wtedy byli
w biurze poza jedną osobą. Ta pominięta poczuła się z tym źle (takie
negatywne wyróżnienie nie jest przyjamne) aż w końcu sama coś
zrobiła, żeby tamtej było przykro. Przez pewien czas trwały takie
drobne złośliwości pomiędzy tymi dwoma osobami aż w końcu przestały
się do siebie odzywać.
Co ciekawe ta, która została pierwsza "skrzywdzona" była już gotowa
to zakończyć (ileż można trwać w takim stanie), ale tamta druga
ciągle robi jej te drobne złośliwości. I nikt w firmie nie wie o co
jej chodzi. Prawdopdobnie pominięta jakoś zazała jej za skórę, ale
tamta nie chce powiedzieć o co chodzi. Wszelkie próby wyjaśnienia
sytuacji kończą się krzykami i kłótnią.
A jeszcze lepsze jest to, że ta osoba, która zaczęła tą szopkę, jak
chce coś od tej drugiej i wie, że nikt inny jej tego nie załatwi, to
zachowuje się jakby już wszystko było w porządku. Ale jak tylko
dostanie to co chce, to złośliwości zaczynają się od nowa.

[fo.xy]

1) nikt nie jest gorszej kategorii
2) nie warto sie przejmowac, to drobiazg
3) jesli chce to biore cos z domu i czestuje znajomych - ale w
zadnym wypadku nie oczekuje nic w zamian. Jesli ktos bedzie chcial,
cos przyniesie i mnie poczestuje to bedzie milo. Jesli mnie pominie
i poczestuje osobe przy biurku obok (lub nawet wszystkich innych),
to nie bedzie tragedia. Takie drobiazgi nie maja wplywu na prace, a
i stabilnych relacji miedzy kolegami/kolezankami w pracy nie powinno
to zachwiac.

[jehanette.d.arc]

> 1) nikt nie jest gorszej kategorii
> 2) nie warto sie przejmowac, to drobiazg
> 3) jesli chce to biore cos z domu i czestuje znajomych - ale w
> zadnym wypadku nie oczekuje nic w zamian. Jesli ktos bedzie chcial,
> cos przyniesie i mnie poczestuje to bedzie milo. Jesli mnie pominie
> i poczestuje osobe przy biurku obok (lub nawet wszystkich innych),
> to nie bedzie tragedia. Takie drobiazgi nie maja wplywu na prace, a
> i stabilnych relacji miedzy kolegami/kolezankami w pracy nie powinno
> to zachwiac.
Rozumiem uczucia autorki wątku.
Kiedyś miałam (nie)przyjemność pracować w niewielkiej firemce prywatnej - ok. 10
osob.
Na początku przez pewien czas jako jedyna miałam umowę - zlecenie, a nie etat.
Przyznaję, było mi nieprzyjemnie, gdy tylko mnie nie zaproszono na firmową
'Wigilię', ale tłumaczyłam sobie, ze pracuję nieco krócej, słabiej znam stałych
pracowników itp., ale nie wiązałam tego w żaden sposób z formą zatrudnienia.
Rok później przybyło pracowników tymczasowych, ja dostałam etat, ale robiłam to,
co oni. Tym razem spotkał mnie zaszczyt i dostałam zaproszenie na Wigilię, w
odróżnieniu od reszty 'tymczasowników' mimo iż wszyscy siedzieliśmy po te 8-10
godzin w biurze.
Było mi głupio, że ja idę, a oni nie, mimo iż na co dzień zespół pracował wspólnie.

Nadeszły kolejne święta. Pracowników tymczasowych znów nie zaproszono, etatowych
tak.
Na moją nieśmiałą propozycję poproszenia reszty, szefowa oświadczyła, że to
impreza tylko dla zatrudnionych na umowę o pracę.
Znów zrobiło się niemiło, ale szefowa rządzi, ona decyduje.

Nie spodziewałam się jednak tego, co nastąpiło pół godziny później.
Po życzeniach i 'konsumpcji' zostało trochę jedzenia. Szefowa popatrzyła na stół
i zgromadzone resztki, rozbabrane na połmiskach.
Nie mogąc znieść takiego marnotrawstwa, przyszła do naszej jaskinii by łaskawie
powiedzieć 'zleceniowcom' że mogą dojeść co zostało albo wziąć do domu.
Kurtyna.

[caysee]

jehanette.d.arc,

WOW, totalna zenada :]

Ja kiedys mialam ciut podobna sytuacje, bylam w firmie do poczatku listopada,
jako outsourcing. Wiele razy w grudniu pojawial sie temat wspolnej Wigilii,
robili zrzutke na jedzenie, a mnie nikt oficjalnie nie zaprosil. W koncu
nadszedl ten dzien i po jakiejs godzinie moj szef zorientowal sie, ze mnie nie
ma i wyslal kogos po mnie. Nie poszlam, jakos dziwnie mi bylo :) Potem mowil mi,
ze mnie zapraszali tylko nie pamietalam ;)

A po niecalym roku firma mnie przejela i nastepne Wigilie spedzalismy juz razem ;)

[eye-witness]

ale zenada.

mnie np. nie zapraszano na zadne imprezy firmowe, ani te mniejsze, ani te
naprawde oficjalne.

[abrakadabra_ltd]

Gdybym przeżywał i tragedię robił, że ktoś z mojego personelu (circa about 100
osób) nie poczęstował mnie ciastem, to skończyłbym z cukrzycą i sporą nadwagą.
Głowa do góry! A może to ciasto było z cykutą i dlatego Cię pominięto?

[caysee]

Mam wrazenie, ze kobieta zrobila to przez roztrzepanie albo cos w tym stylu.
Moze myslala, ze jak daje ciasto dyrektorowi, to tak jakby dala i tobie, bo sie
podzielicie. Albo moze za malo upiekla i potem sie polapala ze moze albo dac
ciasto dyrektorowi a tobie nie, albo nie dac nikomu. Moze nawet jej przez to glupio?

A wiesz co, a moze wez ja po prostu zapytaj czemu wtedy o tobie zapomniala? Albo
polzartem, serwujac swoje ciasto wypomknij jej, ze ci wtedy pominela.

[merdak]

Ludzie twierdzący, że było to przeoczenie, zdecydowanie nie pracują w szkołach
:) Kastowość to zasada wśród nauczycieli, to niestety takie środowisko.
Pracownicy administracyjni to półpracownicy, nie warci zainteresowania (no chyba
że są akurat potrzebni). Ona to ciasto przyniosła kolegom z pracy, a jaka tam z
ciebie koleżanka? Z autopsji, niestety.

[wish_of_love]

Zadne rozttrzepanie ani że za mało upiekła. Jeszcze z tydzień opowiadiała ile to jej jedzenia i placków zostało. W sumie nie zostałam poczęstowana ja, panie z kuchni i panie sprzątające.

Co do moich imienin. Robiłam je tylko raz i musiałam ich poczęstować. Na imieniny nauczycieli nie chodzę, tak samo do kuchni czy do sprzątaczek. Tu panuje taki zwyczaj aby składac się na prezent dla danej osoby. Ja się nie składam i nie chodzę. Tylko składam życzenia.

Ale to nie koniec. Zapomniałam dodać, że codziennie chodzi do kuchni i dostaje obiad. Co innego zjeść za ddarmo obiad raz na jakiś czas a co innego codziennie. Tych kobiet też nie poczęstowała, więc w tym przypadku o roztrzepaniu nie ma mowy.

[poplar31]

Niestety czułabym się tak samo... dawno temu też byłam sekretarką
(na szczęście krótko). Też traktowano mnie podobnie. Powiedziałam
wtedy, że nigdy więcej! Nie będę robić kawek i herbatek gościom
dyrektora, uśmiechać się głupio i udawać, że wszystko gra.
Sekretarka to nie zawód dla osoby mającej choć odrobinę godności
osobistej, więc szukaj innej pracy! Bo to stanowisko dla osób, które
lubią się podlizywać i mają wieczną misję dogadzania innym. Nawet
jeśli będziesz szalenie kompetentna, będziesz mieć kilka fakultetów
i znać kilka języków obcych, jako sekretarka zawsze będziesz
pracownikiem "niższej kategorii" (oczywiście istnieją zapewne małe
wyjątki, ale ja się z nimi nie zetknęłam).

[anais_]

trochę off topic ale w jaki kierunku poszłaś poplar31 jeśli to nie tajemnica?

[kol.3]

Rozumiem, że możesz czuć się niekomfortowo, ale nie warto tego przeżywać. To
pani wicedyrektorka wykazała się brakiem wychowania. Szkoda, że tacy ludzie
wychowują dzieci w szkole.

[wish_of_love]

Naprawdę coraz mniejsza we mnie wiara w innych ludzi. Zawsze byłam nieufna w stosunku do innych. To moja druga praca. W poprzedniej zdązyłam się przekonać, że nie ma przyjaźni w pracy, że nie ma psuedokoleżanek tylko współpracownicy. Potrafię rozdzielić życie prywatne od zawodowego. Ale to co teraz przechodzę sprawia, że czuję się coraz gorzej. Są dni w których czuję się wspaniale, mam jakąś satysfakcję z tego co robię, ale wystarczy taki incydent a zostaję brutalnie ściągnięta na ziemię.

W jaki sposób jest traktowana sekretarka już zdążyłam się przekoanć. Raz w pracy miałam pewein incydent. Przyszedł taki stary dziadek, wtedy były matury, dziewczyna dostała padaczki, wzywanie karetki, ogromne zamieszanie i dziadek poczuł się urażóny, że nie został godnie potraktowany bo kazałam mu poczekać a sama w tej chwili wzywałam pogotowie. W końcu dyrektor wezwał go do siebie a ten powiedział, ze przez tą dziewczynę po liceum został potraktowany jak człowiek z ulicy. Dlaczego w domniemaniu innych sekretarka to człowiek gorszej kategorii? Wg niektórych sekretarka to osoba ze srednim wykształceniem, która tylko kawę parzy. A ja mam dwa tytuły przed nazwiskiem i to z nauk ścisłych. Muszę znać na pamiec kodeks pracy i KN oraz niektóre zagadnienia księgowe. Ale taka polska rzeczywistośc, ze pracuję gdzie pracuję. Gdzieś to doświadczenie musze zdobywać.

Teraz po raz drugi brutalnie udowodniono mi, że jestem człowkiem gorszej kategorii, któremu nie należy się zaden szacunek.

Kolejny przykład: obok jest druga szkoła i często wpada do nas dyrektor, który nigdy nie powiedział mi dzień dobry ani dowidzenia.

Naprawdę rozglądam się za inną pracą. Zaczynam kolejne studia i kurs, bo chcę się przekwalifikować. Z moim wykształceniem raczej pracy w Polsce nie dostanę. Poza tym liczy się doświadczenie. Chciałabym coś z kadrami bo tym się też zajmuje. Ale już w normalnej instutucji, gdzie nikt nie będzie mnie traktować w sposób służalczy.

[anais_]

sposób, w jaki dany człowiek traktuje pracowników administracyjnych zależy tylko
i wyłącznie od tego, jakim jest człowiekiem
ja pracuję jako asystentka administracyjna, jest u mnie jeszcze kilka innych
asystentek i jest kilka sekretarek
sposób, w jaki jesteśmy traktowane przez innych pracowników przedstawia cały
wachlarz zachowań i co najśmieszniejsze nie ma nic wspólnego z zajmowanym
stanowiskiem

czasami szczęka mi opada, jak niektórzy managerowie nigdy nie mówią nam cześć -
jeśli się nie odezwiemy, potraktują nas jak powietrze, nawet jeśli jestem w
kuchni i wejdzie taka osoba to ani be ani me
albo mijając się na open space nawet na mnie nie spojrzy, traktuje jak powietrze
ale oczywiście jak coś chce to nawet moje imię pamięta i jest milusia
przodują w tym kobiety
jest to przykre, ale świadczy o nich, o kompleksie wyższości? braku dystansu do
siebie?

jest sporo takich osób, na szczęście jest sporo fajnych, kulturalnych, z którymi
można zamienić dwa słowa, pożartować - od dyrektora, przez managera po
pracownika na najniższym stanowisku

[abrakadabra_ltd]

To moja druga praca. W poprzedniej zdązyłam się przekonać, że
> nie ma przyjaźni w pracy, że nie ma psuedokoleżanek tylko współpracownicy

W profesjonalnych firmach nie szuka się przyjaźni i pocieszenia w
sercowo-ambicjonalnych kłopotach. To jest praca. Wynagrodzenie otrzymujesz za
pracę świadczoną w godzinach i miejscu ustalonym z pracodawcą.
W końcu dyrektor wezwał go do siebie a ten powi
> edział, ze przez tą dziewczynę po liceum został potraktowany jak człowiek z ulicy
Taki jest świat, który na razie mało znasz. To proste - mało osób z porządnym
wykształceniem wyższym pracuje w szkołach jako sekretarki. I nie ma to nic
wspólnego z kategoryzowaniem ludzi, natomiast sporo wspólnego z niezaspokojoną
ambicją.

A ja mam dwa tytuły przed nazwiskiem i to z nauk ścisłych. Muszę znać na pam
> iec kodeks pracy i KN oraz niektóre zagadnienia księgowe. Ale taka polska rzecz
> ywistośc, ze pracuję gdzie pracuję. Gdzieś to doświadczenie musze zdobywać.
Popełnisz więc duży błąd, skoro mając wykształcenie ścisłe pracujesz w
sekretariacie szkolnym. Liczy się kierunkowe doświadczenie, a nie z łapanki.
Hipotetycznie: Magister inżynier? Tak. Pani doświadczenie zawodowe? Oczywiście -
sekretarka w szkole nr taki i taki...zakres ...plus kadry. Aha,
dziękuję...odezwiemy sie.
Tak będą wyglądać Twoje rozmowy.

Zaczynam kolejne studia i kurs, bo chcę s
> ię przekwalifikować. Z moim wykształceniem raczej pracy w Polsce nie dostanę. P
> oza tym liczy się doświadczenie. Chciałabym coś z kadrami bo tym się też zajmuj
> e. Ale już w normalnej instutucji, gdzie nikt nie będzie mnie traktować w sposó
> b służalczy.

Sorki, ale sama nie wiesz dokąd iść. Wykształcenie ścisłe i 'kadry'?
Poza tym czym są wg. Ciebie 'kadry'?
Pytam, ponieważ Ty i HRM to nieporozumienie. Serio. Teraz 'kadry' to tylko w
urzędach. Serio.

Pomyśl lepiej czym chcesz się w życiu zajmować.

To wlasnie nauczyciele z liceuow zachowuja sie ..

[krystyna_zgazowni]

jako zakompleksieni frustraci - pracuje w szpitalu no i nasz rofesor traktuje
nas pracownikow naukowych jak terrorysta - mowi przy pacjentach ze nam obetnie
glowe i wogole nami pomiata :) - za to wobec Pan Sprzataczek i sekretarek -
poprostu całuje rączki :). Smieje sie tak dlatego ze nie widze nic w tym zlego -
poprostu zachowuje zloty srodek

[ona_kontrowersyjna]

Nie powinnaś się tak czuć, bo nie masz ku temu powodów! Zachowanie
szefowej świadczy o braku pomyślunku i/lub małostkowości... i pies
ją ganiał ;) Gwarantuję Ci, że są instytucje i firmy, w których
sekretarka jest naprawdę doceniana :) za to nie przesiaduje się u
niej na plotkach, bo nikt nie ma na to czasu ;) Nie przejmuj się i
pozdrawiam :)

[switonemsi]

Ja tam bym się nie przejmował. Dyrektorzy to przeważnie ludzie z kompleksami,
którzy muszą upokarzać innych. Mam matkę dyrektorkę szkoły...

[eas_y]

przypomniała mi się właśnie sytuacja z mojej poprzedniej pracy w
firmie developerskiej. Zmieniła się kolejna sekretarka prezesa.
Akurat w pierwszym tygodniu jej pracy trafiła się jakas "impreza".
Młoda razem ze wszystkimi usiadła przy stole (firma liczyla ok 10
osób). Wszedł prezes, usiadł i od razu oświaczył, ze jej miejsce
jest w sekretariacie za biurkiem.
Pozwolono jej "usiasc" na sali dopiero na jej własnej imprezie
pożegnalnej jakies 6 miesiecy później. Po pół roku każda sekretarka
rezygnowała z pracy z uwagi na wredny charakter prezesa :)ja tez juz
tam nie pracuje. Prezes był wredny dla wszystkich.

[anula36]

kiedy czytam ten watek dopada mnie refleksja jak bardzo nam zalezy na drobnych nawet dowodach uznania/ docenienia /rownosci w pracy.
Sama mam taka zadre- przez 3 lata wspieralam pewien projekt na ktorego huczne zakonczenie mnie nie zaproszono.
Z kolei w zaprzyjaznionej firmie szczytem pozadania bylo przejscie z szefem na ty:) Pracownicy dzielili sie na tych ktorzy dostapili tego zaszczytu i reszte:)

[kol.3]

A może pani wicedyrektor liczyła na Twoją pomoc przy urządzaniu poczęstunku?
Dywaguję, bo znane mi sekretarki urządzają imieniny swoich szefów, tzn kroją
ciasto,które dyrektorzy przynoszą, albo same kupują, parzą kawę, częstują gości
itp i uczestniczą w przygotowaniu wszystkich tego typu imprez.
Cała sprawa nie wygląda na zapomnienie tylko na ostentację. Skoro dyrektorka
cały rok z Tobą rozmawiała o swoich sprawach tzn, że miała Cię za kogoś
bliskiego. Jeśli ona sama kroiła to ciasto i robiła herbatę, to może stąd
pretensje i pominięcie Twojej osoby?