Habilitacje

[khmara]

Czy habilitacja zniknie?
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34308,3222096.html--
www.nfa.pl/index.php

[Gość: xyz]

Pierwszy link nie działa. Ale mozecie zobaczyc też"czy habilitacja zniknie?" na
wiadomości/kraj.

[khmara]

Poprawny link w sygnaturce:

[Gość: omikron3]

Dwa stopnie: magister i doktor. Profesor -wyłącznie jako stanowisko na uczelni.
PS.znam osoby, którze po doktoracie pozostały w Stanach. Robia wielką naukę, a
nigdy habilitacji nie zrobiły...

[Gość: xyz]

pod warunkiem,że doktoraty będą na poziomie.

[nfa05]

Warunkiem jest wprowadzenie jawności dorobku i rzeczywistych konkursów oraz
otwarcia systemu na recenzentow i promotorow zagranicznych

[node]

Zaraz zarac.. a co to znaczy jawnosc dorobku??? To w Polsce dorobek moze byc
niejawny? Na stronie www danego profesora sa zwykle wszystkie publikacje..
prawda? Albo mozna sprawdzic w bazach danych cytowan...

[nfa05]

To Waćpan jest slabo zorientowany. Prosże poczytać co mowia na ten temat
fakty: www.nfa.pl/articles.php?id=59

[osa5]

habilitacje nie rozwijają nauki a hamują

[pashow.von]

Gość portalu: xyz napisał(a):

> pod warunkiem,że doktoraty będą na poziomie.

Nie będą na poziomie, jeżeli powstaną w ramach obecnego układu, gdy profesorami
zostają miernoty bez dorobku. Nie tędy droga. Trzeba zmienić system awansowania
na stanowiska profesorskie, a doktoraty poprawią się automatycznie.
Nie doktoranci są źródłem zła. Oni - przynajmniej na początku - nie są jeszcze
zdemoralizowani i cyniczni. To system ich tak kształtuje.

[Gość: Lucusia]

No i gdy profesorowie w wieku emerytalnym będą wysyłani na emerytury. Teraz taki siedzi ile może - gdy juz się nie da na cały etat, to choćby ćwierć (to i tak więcej pieniędzy niż dostaje doktorant, czy nawet doktor). Zajmuje pokój, stanowisko, a zajmuje się zasadniczo blokowaniem młodszych i ambitniejszych, żeby dorobkiem nie przebili dyrektora. Oczywiście są wyjątki, ale potwierdzaja regułę.

[Gość: omikron3]

Problemem jest dośc niski pziom prac doktorskich, co jakby powoduje konieczność
dodatkowego stopnia dla "prawdziwego" (mówi się samodzielnego) naukowca.

[ewa9823]

Gość portalu: omikron3 napisał(a):

> Problemem jest dośc niski pziom prac doktorskich, co jakby powoduje
konieczność
> dodatkowego stopnia dla "prawdziwego" (mówi się samodzielnego) naukowca.


to jest wnioskowanie typu: po stracie szóstej nogi pchła straciła słuch

[krwawy.zenek]

Nie, to stwierdzenie oczywistego faktu. W tej chwili poziom doktoratów jest
stanowczo zbyt niski (i zbyt nierówny) by doktorat był przepustką
do "samodzielnej" kariery. To smutny fakt.

[Gość: omikron3]

powiedziałem "jakby", by się zdystansować. Ale co tam, niech bedzie,że bronię
habilitacji z powodu niskiego poziomu doktoratów;) Co proponujemy?

Przyczyna i skutek

[pashow.von]

Poziom prac doktorskich jest niski, bo jest niski poziom tych którzy ich
prowadzą (tzn. właśnie habilitowanych). Na pewno nie dlatego że - akurat -
młodzi Polacy zamiast mądrzeć, jak ich rówieśnicy na całym świecie - głupieją.

[Gość: gość]

Oczywiście, genetycznie jest bez zmian, potencjalnych geniuszy i idiotów mamy
pewnie wśród młodzieży w podobnych proporcjach co kiedyś i w innych krajach.
To, co bardzo się zmieniło, to zdolność naszej młodzieży do samodzielnego
myślenia - najwyraźniej ktoś polskie dzieci od niego uporczywie oducza (a co
najmniej - nie uczy) i to jeszcze na długo przed studiami. Świadomość własnych
praw (ja bym to czasem nazwał roszczeniowością) za to rośnie. W rezultacie
każdy jest winny tego, że student nie daje sobie rady - poza nim samym.

[krwawy.zenek]

Zgadza się.

habilitacje nie są lepsze od doktoratów

[ewa9823]

[Gość: k3k]

Przed wojną był sobie taki matematyk, Stefan Banach. Objął stanowisko profesora,
choc nie miał magisterium. Pytanie za 1024 punkty: czy mozliwe byłoby to w
Polcce dziś? To jako przyczynek do dyskusji, czy bardziej liczą się u nas
"formalości", czy -sami wiecie co.

[Gość: gosc]

Powtorze po raz kolejny

Polska nie ma szans przyciagnac zadnego naukowca zza granicy - noblista
amerykanski nie ma habilitacji, wiec u nas jest ponizej dr.hab. z uniwersytetu
regionalnego. Habilitacja i profesura to iluzja, ze naukawiec, ktory nic nie
zrobil od 20 lat, albo wcale, ma pozycje, bo ma napis habilitacja lub profesura.
Jak gdyby nauka swiatowa stala w miejscu i dr.hab. na zawsze zostanie dobrym
naukowcem.

Habilitacja istnieje tylko w kilku krajach swiata - z czego w Niemczech juz sie
odchodzi. Wiekszosc swiata, w tym dwa kraje o najbardziej rozwinietej nauce -
USA i Wlk. Brytania habilitacji nie maja. Oceniaja naukowcow po pracach
naukowych, nie ksiazce z napisem "habilitacja". USA i Wlk.Brytania maja lacznie
20 z 20 najlepszych uniwersytetow swiata.

Nowosc to ucieczka za granice prawie wszystkich zdolnych naukowcow polskich. Nie
potrzebuja meczyc sie w bagnie towarzyskich ukladow, moga rozwijac swoja pasje
za granica. A ich dorobek wzbogaca gospodarke Stanow Zjednoczonych, Wlk.
Brytanii itp., a nie naszego kraju.

To samo powtarza sie od 30 lat, przez ten czas zainteresowani naukowcy wyjechali
za granice albo odeszli z nauki.

[ewa9823]

niezły pomysł

[Gość: Carmen Sandiego]

Polskiej nauce, tak jak i wielu innym dziedzinom zycia publicznego, potrzebny
jest przede wszystkim rozum, rozsadek i poczucie odpowiedzialnosci. Dyskusja o
habilitacji jest wyrazna dyskusja zastepcza. Mnie tez sie habilitacja nie
podoba i tez uwazam ze jej zniesienie sporo zmieni, obawiam sie jednak ze cala
energia i amunicja reformatorow moze sie w tej walce wyczerpac a wtedy system
wroci kuchennymi dzwiami do stanu poprzedniego.

Wyrwanie z systemu habilitacji spowoduje proznie, a natura prozni nie lubi.
Jezeli do zniesienia habilitacji dojdzie, to pojawia sie glosy ze trzeba ja
zastapic „ocena dorobku”. Zawsze niestety w zyciu spolecznym bywa ze percepcja
spoleczna jest w opoznieniu do stanu rzeczywistego, to ma tez odniesienie do
tzw. „dorobku publikacyjnego”. Patrzac na to co i w jakich ilosciach sie
publikuje mozliwosci patologii sa nie mniejsze. Obecnie tyle jest papierowego
chlamu ze strach na to wszystko nawet patrzec. Bywaja naukowcy co maja wiecej
publikacji niz dziennikarze, i coraz bardziej upowszechnia sie przekonanie ze
zapisywanie papieru jest sama esencja dzialalnosci naukowej. Wszystkie pomiary
scientometryczne, wskazniki „H” czy jakies podobne dzialaja kiepsko i na krotka
mete, bo caly system rozwija sie jedynie inflacyjnie. Produkuje sie tasmowo
publikacje tylko dla publikacji. Otwiera sie nowe czasopisma po to aby ludzie
mieli publikacje bo z tego ich sie rozlicza. Istniejace czasopisma sa tak
napeczniale ze malo kto ma czas nawet przejrzec tytuly. Jest coraz bardziej
oczywiste dla mnie ze to tez slepa uliczka.

To co nalezaloby zrobic jest tym na co nikt sie nie odwazy. Nalezy mianowicie
zniesc wszelkie akredytacje ministerialne, zniesc jakiekolwiek oceny stopni
naukowych na szczeblu wyzszym niz sama uczelnia. Nalezy zniesc wszelkie limity
profesorow, doktorow i innych przy otwieraniu kierunkow i nowych szkol
wyzszych, a istniejacym pozwolic robic co sie chce. Spowoduje to tyle ze
ranking edukacyjny uczelni bedzie ustalal rynek. Rynek niestety w sprawach
spolecznych nie dziala za szybko i na poczatku bedzie spory chaos, ale od
reform minelo juz 17 lat i gdyby to zrobiono w 90 roku byloby juz po bolu. W
takim nowym systemie gdy uczelnia stwierdzi u nas sie pisze habilitacje to sie
pisze, jak nie to nie, jak wydzial stwierdzi ze dla niego jest wazniejszy ktos
co robi dobra dydaktyke niz ktos kto napisal 20 sztuk badziewia to tak
stwierdzi. Uwazam ze po prostu nie da sie stworzyc uczciwego i sprawnego
systemu metoda ustawowa gdy sie po cichu zaklada ze nauka rzadza oszusci,
cynicy i malwersanci. Ci znajda swoja droge w kazdym systemie wiec system musi
miec wbudowana konkurencje zewnetrzana. Jak mi sie moj Ford nie podoba do nie
pisze skarg do Detroit tylko kupuje Honde i to wszystko. A konkurencja
zewnetrzna aby powstala musi sie wyzwolic z recznego drygowania przez czynniki
panstwowe. Tu jest prawdziwy problem z habilitacja i innym czynnikami awansu,
pracy naukowej, polityki zatrudniania i tak dalej.

[Gość: gosc]

Widze, ze problem zniesienia habilitacji probuje sie rozmydlic zadajac
jednoczesnie wielu innych rzeczy. To nie jest jedyna potrzebna zmiana. Ale nie
trzeba koniecznie laczyc jej z innymi, szczegolnie bardzo wydumanymi i trudnymi
do wprowadzenia zmianami.

Koledzy i kolezanki naukowcy mogliby znac chwyty erystyczne (sztuka prowadzenia
sporow). Rozmydlanie problemu wsrod innych to typowa sztuczka erystyczna.

[Gość: gość]

Tak... Szczytem natomiast uczciwości intelektualnej jest rozpatrywanie każdego
problemu osobno, w całkowitym oderwaniu od jego związków z resztą
rzeczywistości, nieprawdaż?

Celem rozważań na temat skasowania/pozostawienia habilitacji jest poprawienie
systemu badań naukowych i szkolnictwa wyższego. Jeśli chce się skasować jeden z
filarów dotychczasowego systemu, to całkiem rozsądnie jest zastanowić się przy
okazji, jakie to wywoła skutki, choćby po to, by tym negatywnym zapobiec.

Carmen porusza ważną kwestię - kto i według jakich zasad będzie oceniać dorobek
naukowy w nowym systemie. Dodam dla jasności, że w krajach przodujących w nauce
nie bierze się w takiej sytuacji (promocji, konkursów na stanowiska, które
zastępują habilitację) pod uwagę wyłącznie "tonażu" publikacji, choćby i w
dobrych czasopismach; normą jest korzystanie z opinii fachowych recenzentów. Ci
wszyscy, którzy narzekają na korupcję wśród obecnych elit naukowych (czasem
pewnie słusznie, czasem - nie), powinni sobie zadać pytanie, czy przypadkiem
ich recenzenci nie będą się wywodzić z tego samego grona. A jeśli zdawać by się
miano na recenzentów zagranicznych - to kto ich będzie wyznaczać i oceniać ich
kompetencje? W zdrowych środowiskach naukowych i nowy system pewnie działałby
dobrze, skoro stary nie zdołał im zaszkodzić; w zesputych - być może wciąż
byłoby źle. Nie twierdzę, że reforma jest niepotrzebna. Sądzę natomiast, że
reforma źle przeprowadzona lub pozorna może być gorsza od braku reformy.

[Gość: p.]

Gość portalu: gosc napisał(a):

> Widze, ze problem zniesienia habilitacji probuje sie rozmydlic zadajac
> jednoczesnie wielu innych rzeczy. To nie jest jedyna potrzebna zmiana.
> Ale nie trzeba koniecznie laczyc jej z innymi, szczegolnie bardzo wydumanymi
> i trudnymi do wprowadzenia zmianami.

Czy analiza kontekstu tej zmiany przeprowadzona przez Carmen
jest proba zamydlania ???

Koniecznie to nic nie trzeba jesli nie chce sie zmian.
Problem polega na zidentyfikowaniu patologii, czyli nazwania
rzeczy po imieniu i okresleniu jakie zmiany najskuteczniej
owe patologie wyeliminuja.

> Koledzy i kolezanki naukowcy mogliby znac chwyty erystyczne (sztuka
> prowadzenia sporow). Rozmydlanie problemu wsrod innych to typowa sztuczka
> erystyczna.

Typowym chwytem jest tez prowadzenie dyskusji zastepczej
omijajac sedno wlasciwego problemu.

[Gość: gosc]

> Patrzac na to co i w jakich ilosciac
> h sie
> publikuje mozliwosci patologii sa nie mniejsze. Obecnie tyle jest papierowego
> chlamu ze strach na to wszystko nawet patrzec. Bywaja naukowcy co maja wiecej
> publikacji niz dziennikarze

Na swiecie istnieje od lat indeks cytowan. Mierzy cytowania, w dodatku nie swoje
wlasne. Jest to metoda nie-idealna ale lepszej nie wynaleziono. Glowny opor
polskiej nauki polega na tym, ze pokazalaby ze wiele polskich profesorow nie ma
zadnych cytowan - naukowo nie istnieja.

> naukowych na szczeblu wyzszym niz sama uczelnia. Nalezy zniesc wszelkie limity
> profesorow, doktorow i innych przy otwieraniu kierunkow i nowych szkol
> wyzszych, a istniejacym pozwolic robic co sie chce.

Wydaje mi sie, ze probujesz wymyslac kolo drugi raz. Mozna przeniesc jeden do
jednego system amerykanski lub brytyjski. Nie sa doskonale, ale dzialaja lepiej
od polskiego czy niemieckiego. Z tym, ze bedzie to bolesne dla slabych "naukawcow".

> spolecznych nie dziala za szybko i na poczatku bedzie spory chaos, ale od
> reform minelo juz 17 lat i gdyby to zrobiono w 90 roku byloby juz po bolu.

System rynkowy w edukacji juz dziala. W Polsce po 1990. sa uczelnie renomowane
i slabe. Pracodawcy skutecznie rozpoznaja absolwenta Zaocznego Uniwerytetu Psiej
Wolki od absolwenta SGH. Spoleczenstwo skutecznie wysmiewa magisteria na kolanie
robione przez politykow. Ten system dziala i nie opiera sie na habilitacjach czy
profesurach. Dlatego nie widze zadnej przeszkody.

[Gość: Carmen Sandiego]

Alez gosciu i gosciu. Oczywiscie ze kolo wymyslono i nie trzeba wymyslac
ponownie ale od wymyslenia kola minelo juz troche czasu i warto isc naprzod, a
nie siedziec na laurach w jaskini patrzac na swoje kolo.

To co powiedzialam to jest wlasnie przeniesienie systemu amerykanskiego ale
troche inna droga, roznimy sie w jaki sposob ten sytem trzeba wprowadzac.
Uwazam ze nie ma duzych szans aby go wprowadzic w istniejacych strukturach, to
znaczy formalnie mozna przemianowac adiunktow na „assistant profesor” ale co
poza tym. Mozna zniesc habilitacje ale szybko sie okaze ze po dorobku trudno
oceniac stosujac jedna ministerialna miare do wszystkich wydzialow i uczelni.
Tu jest wiecej pola do patologii niz do merytorycznej poprawy, przy zlym
ustawieniu wskaznikow jedni znowu beda mieli bonanze a inni okaze sie ze
narobili sie za friko. W USA nie ma przeciez jednych wytycznych dla tenure na
Berkeley i na Springfield Comunity College, istota systemu jest to ze kazda
uczelnia decyduje sama, wedlug swoich ambicji, pieniedzy i pozycji. W naszym
centralistycznym systemie jest to nieprawdopodobne do przeprowadzenia. Dlatego
wazniejsza od walki o habilitacje jest walka o autonomie, a taka bedzie mozliwa
tylko jak sie zniesie centralna kontrole nadawanych stopni. Naprawde nie widze
nic zlego w tym ze University of Pacanow bedzie nadawalo profesure za artykul
do Bravo Girl, nadawac nawet moze soltys jak sobie tak lubia. Co mnie to
obchodzi, to powinno obchodzic tylko studentow. I nie ma tu co sie zaslaniac
dbaniem o dobro klienta i „poziom” wyksztalcenia bo jak ktos nie potrafi sie
tyle zorientowac to chyba po prostu na studia sie nie nadaje. Nadawanie
doktoratow powinno najwyzej byc wynikiem oceny odpowiednich stowarzyszen
naukowych, ale tez jedynie traktowane w sensie marketingowym, to znaczy
uczelnia bedzie sie mogla oglaszac ze nasz program ma afiliacje towarzystwa, a
jak nie ma to nie ma i juz. I wtedy jak doktor z Pacanowa bedzie szukal posady
w Koziej Wolce to moze uslyszec za pan jest za slaby na nasze progi albo moga
mu rozscielic czerwony dywan i najac orkiestre deta dla oddania honorow. To
uczelnia ma „uznawac” dyplom nie panstwo, tak jak to robi kazdy inny
pracodawca.

System rynkowy w edukacji wcale w Polsce nie dziala. Te wyzsze szkoly w Wolkach
Weglowych sa obslugiwane przez importowanych profesorow belwederskich. Czemu
ten sam profesor tak swietnie uczy u siebie i ten dyplom ma sie tak cenic a juz
na goscinnych wystepach uczy kiepsko. Uczy tak samo. Ale to system powoduje ze
te prywatne szkoly nie moga sie dorobic swojej kadry bo sa ograniczone jakimis
bezsensownymi limitami ministerialnymi.

I jeszcze jedno. Nie mozna myslec o reformie wyzszej edukacji majac wizje
uniwersytetu z czasow przedwojennych gdy na studia szlo mniej niz 1 % rocznika.
Dzis idzie pewnie 50%. Niepowazne dlatego jest traktowanie
wlasnie „nauczyciela” akademickiego jako kogos ktorego jedynym obowiazkiem jest
odklepanie dwoch godzin wykladu i nic poza tym i placenie mu piec razy tyle co
nauczycielowi w liceum ktory ma 10 razy takie obciazenie. To spowodowalo na
razie tyle ze powstala kasta mandarynow-nierobow, ktorzy po zalapaniu sie na
posadke juz tak moga sobie przebimbac do emerytury a jesli robia co innego to
najwyzej dla sportu. Kiedys praca naukowa byla czym innym niz dzisiaj, wiedza w
glowie byla wazna bo nie bylo ksiazek, a jak ksiazki byly to malo i trudno
dostepne. Zdobycie takiej wiedzy bylo wielkim wysilkiem osobistym i takich
ludzi bylo malo. Bylo za co placic. Dzis jest wszystko za jednym kliknieciem.
System obciazen i obowiazkow trzeba do tego dostosowac. Ale to mozna zrobic
efektywnie i sprawiedliwie tylko na dole nie w ministerstwie.

Nie chcialabym aby jednak sprawy ktore przedstawiam zostaly wyjete z kontekstu
i zeby przyjete rozwiazania byly czastkowe, to znaczy takie dajemy uczelniom
wolna reke ale narzucamy takie formalne parametry ze nikt oprocz tych przy
zlobie nie moze ich spelnic. Takie stawianie sprawy da tyle co sie stalo z
zamknieciem korporacji prawniczych, albo efektami dzialania zwiazkow zawodowych
w energetyce. Korporacje prawnicze trzeba bylo otwierac lomem. Na szczescie
prawnikow zrobilo sie duzo i mieli poparcie spoleczne, naukowcy nie moga na to
liczyc. Wiec trzeba bardzo uwazac i przede wszystkim nie sluchac tych co teraz
maja sie bardzo dobrze, czyli rektorow wielkich uczelni panstwowych.

Nie pisze tego w interesie osobistym, dla mnie juz za pozno, zwyczajnie nie te
lata, jeszcze 10 moze nawet 6 lat temu by mi zalezalo, zal mi tylko ze kolejne
pokolenie zostalo stracone na gadaniu wciaz o tym samym.

[Gość: p.]

Gość portalu: Carmen Sandiego napisał(a):
...
> System rynkowy w edukacji wcale w Polsce nie dziala. Te wyzsze szkoly w
> Wolkach> Weglowych sa obslugiwane przez importowanych profesorow
> belwederskich. Czemu ten sam profesor tak swietnie uczy u siebie i ten
> dyplom ma sie tak cenic a juz na goscinnych wystepach uczy kiepsko. Uczy tak
> samo. Ale to system powoduje ze te prywatne szkoly nie moga sie dorobic
> swojej kadry bo sa ograniczone jakimis bezsensownymi limitami
> ministerialnymi.

To nie zadne limity ministerialne powoduja ze wyzsze szkoly w Wolkach
ucza kiepsko. To powoduje brak konkurencji na rynku.
Biednego studenta po prostu nie stac by mogl studiowac za granica,
albo w jednym z nielicznych nowoczesnie wyposazonym osrodku akademickim.

> I jeszcze jedno. Nie mozna myslec o reformie wyzszej edukacji majac wizje
> uniwersytetu z czasow przedwojennych gdy na studia szlo mniej niz 1% rocznika.
>
> Dzis idzie pewnie 50%. Niepowazne dlatego jest traktowanie
> wlasnie „nauczyciela” akademickiego jako kogos ktorego jedynym obowiazkiem
> jest odklepanie dwoch godzin wykladu i nic poza tym i placenie mu piec razy
> tyle co nauczycielowi w liceum ktory ma 10 razy takie obciazenie.

Nie Carmen, to nie jest wina tych 50% tylko wina tych ktorzy
pozbawili te 50% prawa do decydowania o tym na jakie wyklady chcieliby
uczeszczac i na jakich laboratoriach sie uczyc.

Myslisz ze jak sie z tych 50% wyselekcjonuje 1% to od tego
wzrosnie poziom wykladow albo unowoczesnia programy studiow ???

To co proponujesz to najkrotsza droga do zidiocenia spoleczenstwa.

> To spowodowalo na
> razie tyle ze powstala kasta mandarynow-nierobow, ktorzy po zalapaniu sie na
> posadke juz tak moga sobie przebimbac do emerytury a jesli robia co innego to
> najwyzej dla sportu. Kiedys praca naukowa byla czym innym niz dzisiaj, wiedza
> w glowie byla wazna bo nie bylo ksiazek, a jak ksiazki byly to malo i trudno
> dostepne. Zdobycie takiej wiedzy bylo wielkim wysilkiem osobistym i takich
> ludzi bylo malo. Bylo za co placic. Dzis jest wszystko za jednym kliknieciem.

I dlatego dzisiaj powinno i MUSI z tej wiedzy korzystac duzo wiecej
niz 1% jesli nie mamy byc spoleczenstwem niewolnikow.

> System obciazen i obowiazkow trzeba do tego dostosowac. Ale to mozna zrobic
> efektywnie i sprawiedliwie tylko na dole nie w ministerstwie.

A g prawda. Na dole to efektywnie mozna jedynie wyciagac kase jezeli
nie isnieja mechanizmy kontroli pozwalajace porownywac efektywnosc
nauczania na uczelniach i poziom przygotowania zawodowego ich studentow
i absolwentow.

Oczywiscie dla kogos kto studia traktuje jako gielde matrymonialna
to nie ma wiekszego znaczenia.

> Nie chcialabym aby jednak sprawy ktore przedstawiam zostaly wyjete z
> kontekstu i zeby przyjete rozwiazania byly czastkowe, to znaczy takie dajemy
> uczelniom wolna reke ale narzucamy takie formalne parametry ze nikt oprocz
> tych przy zlobie nie moze ich spelnic.

Ja caly czas o tym pisze, by parametry formalne mialy chronic dobro
studentow, a nie tych co przy zlobie czy na katedrze.

Ale by studentow chronic, to one musza powstac i byc egzekwowane centralnie.
Pod pojeciem parametrow formalnych nie mam na mysli przepisow o
ilosci osob z odpowiednimi tytulami by miec prawo utworzenia szkoly
wyzszej, czy tez minimow programowych, ale przepisy ktore by pozwalaly
weryfikowac stan warsztatu zawodowego studentow uczelni na danym kierunku.

Tego rynek sam nigdy w tak biednym kraju nie zalatwi.

1%

[Gość: gość]

Otóż zapewniam Cię, drogi p., że inaczej prowadzi się zajęcia dla 1%, a inaczej
dla 50% populacji. Obecnie zakres materiału omawianego w
grupach "zaawansowanych" na Wydziale Matematyki UW jest raczej mniejszy niż
kilkanaście lat temu w grupach "przeciętnych" (i to nie dlatego - bynajmniej -
że w zamian uczy się tego samego dokładniej), do czego zresztą w olbrzymim
stopniu, jak się wydaje, przyczyniła się tzw. reforma edukacji. Słabiej
przygotowani studenci, ponieważ jest ich dużo, wymuszają obniżenie poziomu
wymagań (to się łatwo mówi, że uczelnia powinna pilnować poziomu, ale jeśli na
wielu egzaminach odsiew powinien w związku z tym mocno przekraczać 50%, to
trochę trudno to przeprowadzić). Oczywiście wciąż jest dość uzdolnionych osób,
których ani degrengolada szkolnictwa, ani tzw. wzrost wskaźnika skolaryzacji
nie powstrzyma od rozwoju intelektualnego, ale jest im trudniej niż kiedyś.
Wprowadzenie osobnej ścieżki kształcenia dla najlepszych (wewnątrz
poszczególnych wydziałów lub przez elitaryzację niektórych wydziałów w całości,
ale na to szanse chyba są mniejsze) wydaje się koniecznością, jeśli w ogóle
chcemy zachować "zdolność odtworzeniową" polskiej nauki. Co nie oznacza, że
owych 50% uczyć nie trzeba - owszem, trzeba, i to jak najlepiej się da, ale nie
oszukujmy się, że w ten sam sposób, co najlepszych, bo i dla jednych, i dla
drugich jest to strata czasu i energii.

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):

> Otóż zapewniam Cię, drogi p., że inaczej prowadzi się zajęcia dla 1%, a
> inaczej dla 50% populacji. Obecnie zakres materiału omawianego w
> grupach "zaawansowanych" na Wydziale Matematyki UW jest raczej mniejszy niż
> kilkanaście lat temu w grupach "przeciętnych" (i to nie dlatego - bynajmniej -
> że w zamian uczy się tego samego dokładniej), do czego zresztą w olbrzymim
> stopniu, jak się wydaje, przyczyniła się tzw. reforma edukacji.

Milo mi drogi Gosciu, ze zechciales zabrac trzezwy glos w dyskusji.
Nie chcialbym by to co teraz napisze zabrzmialo w mentorskim tonie.
Uwazam jednak ze nie zrozumiales o czym ja pisalem, byc moze tez z mojej winy.

> Słabiej przygotowani studenci, ponieważ jest ich dużo, wymuszają obniżenie
> poziomu wymagań (to się łatwo mówi, że uczelnia powinna pilnować poziomu,
> ale jeśli na wielu egzaminach odsiew powinien w związku z tym mocno
> przekraczać 50%, to trochę trudno to przeprowadzić).

Z powyzszych zdan juz widac jak bardzo tradycyjne prezentujesz spojrzenie
na nauczanie akademickie.

Ja chcialbym zauwazyc ze dzisiaj studenci nie sa gorzej przygotowani
od tych ktorzy zaczynali studiowac 20 lat temu.
Sa przygotowani inaczej - pod pewnymi wzgledami gorzej pod innymi
o wiele lepiej. Po prostu zyjemy dzis w innych czasach niz przed 20 laty.

> Oczywiście wciąż jest dość uzdolnionych osób, których ani degrengolada
> szkolnictwa, ani tzw. wzrost wskaźnika skolaryzacji nie powstrzyma od rozwoju
> intelektualnego, ale jest im trudniej niż kiedyś.

Zgadzam sie ze jest im trudniej, lecz nie sa temu winne
bynajmniej te pozostale 49%.

> Wprowadzenie osobnej ścieżki kształcenia dla najlepszych (wewnątrz
> poszczególnych wydziałów lub przez elitaryzację niektórych wydziałów w
> całości,
> ale na to szanse chyba są mniejsze) wydaje się koniecznością, jeśli w ogóle
> chcemy zachować "zdolność odtworzeniową" polskiej nauki. Co nie oznacza, że
> owych 50% uczyć nie trzeba - owszem, trzeba, i to jak najlepiej się da, ale
> nie oszukujmy się, że w ten sam sposób, co najlepszych, bo i dla jednych, i
> dla drugich jest to strata czasu i energii.

W pelni zgoda tylko kto zmusza kadre akademicka by wszystkich pakowala
do tego samego wora ?

Ja uwazam ze robi sie to ze zwyczajnej wygody i checi zysku.
I traci na tym ten 1% jak i te pozostale 49.

Co wiecej uwazam ze te 49% rowniez zasluguje na dostep do indywidualnej
sciezki rozwoju.
Ze wsrod tych 49% bedzie tak wiele roznych osobowosci o tak roznych
zainteresowaniach dotyczacych tej samej dyscypliny, ze wymaganie od nich
tego samego rowniez bedzie strata czasu i energii.

Zasadnicza moja mysl jest taka by selekcje przeprowadzac nie w oparciu
o sztywny program, lecz na podstawie indywidualnych osiagniec studentow.

Jesli chodzi o matematyke to posiada ona swoja specyfike w postaci
olbrzymiej niezmiennej teorii i to ogranicza mozliwosci slabszym
studentom korzystania z indywidualnej sciezki jesli musza obowiazkowo
przetrawic obszerne minimum teoretyczne.

Sa jednak dyscypliny gdzie wskazany jest wyzszy stopien specjalizacji
niz na matematyce.

Pod tym pojeciem rozumiem wezszy zakres podstaw teoretycznych
za to glebsza znajomosc narzedzi praktycznych.

pozdrawiam

co zmusza?

[Gość: gość]

Odpowiadam na pytanie, co zmusza kadrę akademicką, by wszystkich wrzucała do
jednego wora.

Po pierwsze, uwarunkowania zewnętrzne:

1. Ministerstwo, w ramach zewnętrznej, ujednoliconej "kontroli jakości"
wprowadza tzw. minima programowe, które określają, czego (co najmniej)
student ma się w określonym cyklu studiów nauczyć. Kiedyś odbywało się to tak,
że na lepszych uczelniach realizowało się ten program z nadwyżką, a na gorszych
- ledwo, ledwo, albo i to nie. Co więcej, na matematyce UW (notabene Wydział
jest Matematyki, Informatyki i Mechaniki, ale ja piszę o studiach
matematycznych, bo o tych wiem więcej) od studentów wymagało się ZROZUMIENIA
pojęć i umiejętności samodzielnego odtworzenia zdecydowanej większości podanych
na wykładach dowodów, co też wymagało ZROZUMIENIA. Obecnie, w każdym razie w
zakresie objętym ministerialnymi minimami, byłoby to po prostu niemożliwe, bo
80-90% naszych studentów nie podołałoby temu, nawet pod większą niż dziś presją;
co dopiero na wielu słabych wydziałach. W związku z tym realizacja minimów
programowych wszędzie się upodobniła - studenci uczą się co ważniejszych rzeczy
na pamięć, łącznie z rozwiązywaniem paru standardowych zadań, zdają jako tako,
a powierzchowność ich wykształcenia wyłazi na wierzch już rok, góra dwa lata
później, gdy okazuje się, że prawie wszystko zapomnieli. Trudno pamiętać
rzeczy, których się za bardzo nie rozumie. Nasz wydział usiłuje utrzymać
rzeczywistą edukację matematyczną, ale spora część naszych studentów
najzwyczajniej nie jest w stanie jej przyswoić. Pobieżne kontakty ze
studentami "wchłaniającymi" matematykę na innych warszawskich uczelniach
pozwalają mi domyślać się, że tam też nie jest lepiej (delikatnie mówiąc).
Carmen postuluje zniesienie zewnętrznego "nadzoru jakości", co budzi we mnie
bardzo mieszane odczucia (ja wolałbym raczej, by uległ on rozsądnej poprawie;
ale to w sferze nadziei), ale usunęłoby to przynajmniej jedną barierę.
Ty natomiast, p., sugerujesz jak rozumiem działania dokładnie odwrotne.

2. Studenci, którzy są teraz podmiotowi i samorządni, walczą zębami i pazurami,
by na ich dyplomach nie było śladu nawet po tym, czy kończą studia dzienne, czy
wieczorowe (nie oszukujmy się, zazwyczaj jest duża różnica w poziomie ich
absolwentów). Jeśli nie będzie można wskazać na dyplomie, że student szedł
specjalną, rozszerzoną ścieżką kształcenia, to czy łatwo będzie mu zdecydować
się na stawianie czoła podwyższonym wymaganiom (co może oznaczać niższą średnią
ocen i gorsze perspektywy znalezienia pracy)? Oczywiście, co w głowie mu
zostanie, też się liczy, ale bodźce zniechęcające są silne.

3. Na prowadzenie osobnych zajęć dla najlepszych trzeba sal, wykładowców itd.
Dopóki nie ma na to jasnej zachęty, a przynajmniej przyzwolenia z ministerstwa,
wydziały, które taką działalność prowadzą, czynią to niejako na własną
odpowiedzialność i nie liczy się to im (formalnie) za zasługę. Doceniana jest
natomiast działalność prowadząca do podniesienia poziomu skolaryzacji - tzn. w
praktyce przepuszczanie jak największej liczby studentów, a także liczny nabór
na studia doktoranckie. Zastanówmy się, czy ostatnio "klimat społeczny" sprzyja
elitaryzmowi? Nawet zanim okazało się, że w Polsce mamy łże-elity, poprzednie
rządy jechały na tej samej fali populistycznej urawniłowki. Trwa nieustanny
nacisk ograniczający funkcjonowanie najlepszych gimnazjów i szkół średnich,
pod hasłem zrównywania szans. Jak tu się dziwić, że w edukacji wyższej jest
podobnie? Zwłaszcza, że młodzieży, której długo "zrównywano szanse", często już
wiele na studiach pomóc nie można.

Po drugie, uwarunkowania wewnętrzne:

Często słyszy się, że środowisko naukowe jest zepsute, posiadanie habilitacji
czy profesury jest czymś co najmniej podejrzanym (i automatycznie
kwalifikującym się do lustracji, bo najwyraźniej i SB maczało w tym palce),
ogólnie atmosfera nie sprzyja wychodzeniu przed szereg, a robienie prawdziwej,
nie zaś pozornej, reformy nauczania wymaga dużo pracy i oznacza narażenie się
na nieuchronną krytykę (daj Boże, żeby tylko merytoryczną!). A pracownicy
wyższych uczelni, piszącego te słowa nie wyłączając, są tylko ludźmi. Kiedyś
można było przynajmniej powiedzieć sobie coś o misji inteligencji czy
odpowiedzialności przed społeczeństwem. Ale teraz społeczeństwo nie życzy sobie
żadnej inteligencji i samo wie lepiej, to niech tam sobie urządza wszystko po
swojemu, tak jak to robi dotąd. Społeczeństwo płaci, społeczeństwo -
reprezentowane przez swoich przedstawicieli - ustala reguły. Ze społeczeństwem
i tak nie wygrasz, a jak się już całkiem nie da wytrzymać, to zawsze można
wyjechać (w każdym razie do pewnego momentu). Społeczeństwo niechybnie wypomni
wtedy wyrodnemu naukowcowi, ileż to w niego wpakowało nadziei i pieniędzy, i
jak je potwornie zawiódł.

W wersji Carmen może być to społeczeństwo Koziej Wólki, a naukowiec wyjedzie do
pobliskiej Akademii Pacanowskiej lub nawet na Uniwersytet Koniński, czyli tam,
gdzie będzie doceniony i potrzebny, a przy tym wciąż w Polsce. To jednak jakiś
plus tej wizji, jakkolwiek zaistnienie Akademii Pacanowskiej może w pierwszym
momencie być szokiem kulturowym. Wtedy inne placówki, np. UW, spokojne o to, że
studenci mogą się nauczyć wszystkiego na pamięć w Pacanowie, mogłyby na własny
już rachunek zdyskontować fakt, że być może studia kończy na nich niewielu
studentów, ale za to dobrze rozumiejących to, czego się uczyli. Z czasem może
społeczeństwo doszłoby nawet do przekonania, że nie trzeba tych studentów
koniecznie lustrować.

Szczerze mówiąc, nie czuję przekonania do wizji Carmen, wolałbym, by rozsądnie
zreformowano istniejący system, ale zapewne nie ma na to jeszcze przez wiele
lat żadnych widoków, a i z pomysłów Carmen, gdyby miano je realizować, z
pewnością w praktyce zostałyby głownie wady - rzecz bowiem w tym, kto będzie te
zmiany przeprowadzać (mam tu na myśli nie tylko społeczność naukową, która
pewnie nie jest bez zarzutu, ale przede wszystkim społeczeństwo łykające
antyegalitarny populizm jak cukierki).

Pozdrawiam

antyelitarny

[Gość: gość]

Oczywiście w ostatnim zdaniu miało być "antyelitarny" (bo egalitarny, w
najgorszym tego słowa znaczeniu, to ten populizm, jak pewnie każdy, z pewnością
jest).

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):

> Odpowiadam na pytanie, co zmusza kadrę akademicką, by wszystkich wrzucała do
> jednego wora.
>
> Po pierwsze, uwarunkowania zewnętrzne:
>
> 1. Ministerstwo, w ramach zewnętrznej, ujednoliconej "kontroli jakości"
> wprowadza tzw. minima programowe,
...
> Carmen postuluje zniesienie zewnętrznego "nadzoru jakości", co budzi we mnie
> bardzo mieszane odczucia (ja wolałbym raczej, by uległ on rozsądnej poprawie;
> ale to w sferze nadziei), ale usunęłoby to przynajmniej jedną barierę.
> Ty natomiast, p., sugerujesz jak rozumiem działania dokładnie odwrotne.

Niezupelnie odwrotne.
Ja proponuje zniesienie sztywnych minimow programowych i zastapienie
ich wymaganiami stawianymi przez rynek pracy.

Jednak centralna kontrola powinna byc w takim systemie bardzo scisla
i surowa w odniesieniu do wladz uczelni pod tym wzgledem.
Tutaj jestem w calkowitej opozycji do Carmen.

> 2. Studenci, którzy są teraz podmiotowi i samorządni, walczą zębami i
> pazurami, by na ich dyplomach nie było śladu nawet po tym, czy kończą studia
> dzienne, czy wieczorowe
...
> Oczywiście, co w głowie mu
> zostanie, też się liczy, ale bodźce zniechęcające są silne.

I slusznie ze walcza o to zebami i pazurami w obecnym systemie
gdzie studia nie zapewniaja im zdobycia przydatnego warsztatu
a daja im jedynie referencje.

Gdyby student mial mozliwosc specjalizowania sie w trakcie studiow
w jakims waskim obszarze to bez wzgledu jakim trybem studiuje dysponowalby
rzeczywistymi umiejetnosciami i wiedza w tym zakresie a nie jedynie
papierowymi referencjami.

W takim systemie studentowi nie groziloby obnizenie sredniej, a wrecz
przeciwnie. Jesli wybralby wlasciwy dla siebie obszar specjalizacji
wtedy jego referencje w tym zakresie bylyby bardzo wysokie.
Oczywiscie ci najwybitniejsi mogliby sie specjalizowac w szerszym
zakresie zwiekszajac tym samym swoje szanse na rynku pracy.

> 3. Na prowadzenie osobnych zajęć dla najlepszych trzeba sal, wykładowców itd.

Wykladowcow - owszem, sal juz niekoniecznie.

> Dopóki nie ma na to jasnej zachęty, a przynajmniej przyzwolenia z
> ministerstwa, wydziały, które taką działalność prowadzą, czynią to niejako na
> własną odpowiedzialność i nie liczy się to im (formalnie) za zasługę.
...
I to nalezaloby zmienic.
W tym co jest istota mojej propozycji wydzialy bylyby rozliczane
wlasnie z tego jak przygotowywuja absolwentow do wymagan rynku pracy.
I nie mam tu na mysli tego jak dobre referencje wystawiaja
swoim absolwentom, a to w jaki warsztat ich wyposazaja i jak ich
studenci radza sobie na rynku pracy.

...
> rządy jechały na tej samej fali populistycznej urawniłowki. Trwa nieustanny
> nacisk ograniczający funkcjonowanie najlepszych gimnazjów i szkół średnich,
> pod hasłem zrównywania szans. Jak tu się dziwić, że w edukacji wyższej jest
> podobnie? Zwłaszcza, że młodzieży, której długo "zrównywano szanse", często
> już wiele na studiach pomóc nie można.

I tutaj tez jest pole dla srodowiska akademickiego.
Studenci drugiegio i trzeciego roku mogliby opiekowac sie
licealistami z 2 i 3 klasy.
Przy dzisiejszym upowszechnieniu internetu nie stanowiloby to
najmniejszego problemu.
Wykladowcy jedynie sprawdzaliby okresowo rezultaty tej opieki.
I oczywiscie mogliby opracowywac pewne pomoce dydaktyczne.
Jesli na jednego studenta przypadaloby srednio po czterech
podopiecznych nie stanowiloby to dla niego specjalnego obciazenia.
Roznica trzech lat bylaby na tyle niewielka ze istnialby dobry
kontakt miedzy mlodymi ludzmi.

> Po drugie, uwarunkowania wewnętrzne:
>
> Często słyszy się, że środowisko naukowe jest zepsute, posiadanie habilitacji
> czy profesury jest czymś co najmniej podejrzanym (i automatycznie
> kwalifikującym się do lustracji, bo najwyraźniej i SB maczało w tym palce),
...
> Ale teraz społeczeństwo nie życzy sobie żadnej inteligencji i samo wie
> lepiej, to niech tam sobie urządza wszystko po swojemu, tak jak to robi
> dotąd. Społeczeństwo płaci, społeczeństwo - reprezentowane przez swoich
> przedstawicieli - ustala reguły.

No to w tym miejscu sie nie zgadzamy.
To nie spoleczenstwo ustala reguly, ale to elity ustalaja
reguly dla spoleczenstwa.

Skoro tak bardzo obecne przepisy uwieraja rektorow
to dlaczego oni nie protestuja ???

Skoro one tak bardzo uwieraja Ciebie i twoich kolegow
to dlaczego nie protestujecie ???

> Ze społeczeństwem i tak nie wygrasz, a jak się już całkiem nie da wytrzymać,
> to zawsze można wyjechać (w każdym razie do pewnego momentu). Społeczeństwo
> niechybnie wypomni wtedy wyrodnemu naukowcowi, ileż to w niego wpakowało
> nadziei i pieniędzy, i jak je potwornie zawiódł.
>
> W wersji Carmen może być to społeczeństwo Koziej Wólki, a naukowiec wyjedzie
> do pobliskiej Akademii Pacanowskiej lub nawet na Uniwersytet Koniński, czyli
> tam, gdzie będzie doceniony i potrzebny, a przy tym wciąż w Polsce. To
> jednak jakiś
> plus tej wizji, jakkolwiek zaistnienie Akademii Pacanowskiej może w pierwszym
> momencie być szokiem kulturowym. Wtedy inne placówki, np. UW, spokojne o to,
> że studenci mogą się nauczyć wszystkiego na pamięć w Pacanowie, mogłyby na
> własny
> już rachunek zdyskontować fakt, że być może studia kończy na nich niewielu
> studentów, ale za to dobrze rozumiejących to, czego się uczyli.

Ja mysle ze wiekszym szokiem kulturowym mogloby byc gdyby student Pacanowa
zamiast uczyc sie wszystkiego na pamiec nauczyl sie ze zrozumieniem tego
czym chcialby konkurowac na rynku pracy i wygrywal na tym rynku
z omnibusami majacymi referencje z UW.

> Z czasem może społeczeństwo doszłoby nawet do przekonania, że nie trzeba
> tych studentów koniecznie lustrować.

A ja mysle ze z czasem spoleczenstwo by doszlo nawet do przekonania
ze lepiej wiecej pieniedzy zainwestowac w Akademie Pacanowska ktora
ksztalci choc nie omnibusow to jednak fachowcow ktorzy w zespole
moga dorownac niejednemu omnibusowi z UW.
Bo tak zainwestowane pieniadze zwroca sie z nawiazka w przeciwienstwie
do tych wyrzuconych na omnibusow po UW ktorzy yak czuja sie
pokrzywdzeni i stlamszeni przez spoleczenstwo, ze pragna zapomniec
o nim czym predzej.

> Szczerze mówiąc, nie czuję przekonania do wizji Carmen, wolałbym, by
> rozsądnie zreformowano istniejący system, ale zapewne nie ma na to jeszcze
> przez wiele lat żadnych widoków, a i z pomysłów Carmen, gdyby miano je
> realizować, z pewnością w praktyce zostałyby głownie wady - rzecz bowiem w
> tym, kto będzie te zmiany przeprowadzać (mam tu na myśli nie tylko
> społeczność naukową, która pewnie nie jest bez zarzutu, ale przede wszystkim
> społeczeństwo łykające antyegalitarny populizm jak cukierki).

Rozumiem ze Ty nie masz cukierkow dla spoleczenstwa.
Ze Twoim zdaniem elity powinny dbac wylacznie o swoje
wlasne interesy.

No to moze i dobrze ze nie ma perspektyw na zmiany w systemie
jakie by Cie mialy zadowolic ?

[Gość: gość]

Ponieważ konieczność odpowiadania na Twoje komentarze obciążałaby mnie w tempie
wykładniczym, a ja mam tylko ograniczoną ilość czasu, to odpowiem tylko na parę
kwestii, żeby było jasne, gdzie się różnimy.

Zaganianie studentów do opieki nad młodzieżą (mieliby to robić w przymusowym
czynie społecznym czu odpłatnie? kto miałby kontrolować jakość ich działalność?)
to jest jakiś absurd. Student sam ma się uczyć, póki umysł jeszcze chłonny. Od
uczenia powinna być wykwalifikowana i przyzwoicie opłacana kadra pedagogiczna.
W Polsce od dawna jednak króluje myślenie odmienne, czego skutki możemy oglądać.

Odnośnie protestowania przeciwko społeczeństwu, to można by tu mówić o kopaniu
się z koniem lub lepiej wspinaczce na osypujące się zbocze. Czasem rozsądniej
(bezpieczniej, a i łatwiej) położyć się i poczekać, aż przestanie zjeżdżać.

Student w Pacanowie być może dostanie tam świetne wykształcenie w jakiejś
wąskiej dziedzinie typu weterynaria, jeśli tamtejsza uczelnia skoncentruje się
na niej i będzie budować wydział cierpliwie przez lata. Pacanów ze względów
łatwych do pojęcia dla każdego przez długie lata nie będzie w stanie konkurować
z, powiedzmy, Koninem, a z Krakowem czy Warszawą zapewne nigdy, chyba że po
stuleciach zmian demograficznych. Wyjaśniać dokładniej nie zamierzam. Praca
czeka.

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):

...
> Zaganianie studentów do opieki nad młodzieżą (mieliby to robić w przymusowym
> czynie społecznym czu odpłatnie? kto miałby kontrolować jakość ich
> działalność?)
> to jest jakiś absurd. Student sam ma się uczyć, póki umysł jeszcze chłonny.

A kto tu mowi o zaganianiu ?
Czy wspolpraca z kilkoma mlodszymi kolegami czy kolezankami
o podobnych zainteresowaniach jest czyms tak obrzydliwym i nudnym
ze trzeba do tego byc na sile zaganianym ???

Pamietasz moze te czasy kiedy na rynku pojawily sie pierwsze komputerki
osmiobitowe ?
Wtedy nie bylo w szkolach nauczycieli ktorzy by byli przygotowani
do pomagania zainteresowanym w zaznajomieniu sie z tym sprzetem i
pozytecznym wykorzystaniu jego mozliwosci.
Internet tez wtedy w Polsce nie dzialal.

Czy ktos kontrolowal tych mlodych ludzi wtedy ?
Czy to czym sie zajmowali wowczas przeszkadzalo im sie
uczyc i studiowac?
Czy to czym sie wowczas pasjonowali to byl jakis absurd ?

Czy trzeba bylo ludzi zmuszac by dzielili sie ze soba swoja
wiedza i doswiadczeniami ?
Czy robili to odplatnie ?

Czy dla kadry akademickiej byloby zbyt duzym obciazeniem
zweryfikowac dwa razy w semestrze chocby przy pomocy prostego
testu wyboru na ile mlodzi ludzie pragnacy za rok czy dwa studiowac
zapoznali sie z pewnymi podstawami niezbednymi im podczas studiow ?

Nauczyciel z liceum nigdy nie bedzie zainteresowany tym by ucznia
zapoznawac z materialem przydatnym na studiach.
Jesli uczen zda mature i dostanie sie na studia to taki nauczyciel
uwaza ze wypelnil dobrze swoje zadanie.

Do tego potrzeba pasjonatow a nie etatowych leni mianowanych i treserow.

> Od uczenia powinna być wykwalifikowana i przyzwoicie opłacana kadra
> pedagogiczna. W Polsce od dawna jednak króluje myślenie odmienne, czego
> skutki możemy oglądać.

Kadra pedagogiczna to dzisiaj juz przezytek, w dobie internetu.
Zwlaszcza kadra etatowa.
Czy tak trudno obecnie byloby prowadzic nauczanie na odleglosc ?

Nauczanie powinno nyc wolnym zawodem funkcjonujacym na zasadzie
kontraktow.
Uczniowie sami by wybierali kto sie nimi bedzie opiekowal
w danym przedmiocie.
A swiadectwo jakie by otrzymywali byloby nie swiadectwem szkolnym
lecz swiadectwem ich wyborow i wynikow jakie osiagneli.

Oczywiscie obecna etatowa kadra leni nigdy by sie na to nie zgodzila.

Jedynie niewielki odsetek uczniow wymagalby bezposredniej opieki.
Obecnie celem szkoly nie jest nauczanie, a tresowanie ucznia
by byl pokorny.
Po co kogos nauczac jesli tego nawet nie robia potem na studiach ?
Celem szkoly jest selekcja i wmawianie uczniom ze sa do niczego
bo maja problem z opanowaniem szkolnego materialu.

Nie liczy sie to po co go maja opanowywac. Liczy sie to by mlodym
ludzi pozbawic wolnego czasu.
By nie mieli ochoty protestowac przeciwko takiemu bezsensownemu
systemowi zniewalania.
W koncu i tak ci mlodzi ludzie stana sie w wiekszosci bezrobotni.
A to funduje im system stworzony przez doroslych.
Przez elite tego spoleczenstwa.

Wiec lepiej ich tak wytresowac by pretensje mieli do siebie,
by ten system przyjeli jako naturalny niz by mieli oczekiwac
od nauczycieli ze oni maja im pomagac w ich rozwoju.

Elitom pragnacym panowac nad zniewolonym spoleczenstwem
taka sytuacja jest bardzo na reke.

Hermetyzacja srodowiska akademickiego jest jak najbardziej
w powyzszym duchu.

Korporacje prawnicze poszly nawet dalej i przyznaly sobie prawo
do decydowania o tym komu mozna przyznac prawo wykonywania zawodu.

> Odnośnie protestowania przeciwko społeczeństwu, to można by tu mówić o
> kopaniu się z koniem lub lepiej wspinaczce na osypujące się zbocze. Czasem
> rozsądniej (bezpieczniej, a i łatwiej) położyć się i poczekać, aż przestanie
> zjeżdżać.

Rektorzy, dziekani i wiekszosc habilitowanego towarzystwa juz od dawna
leza do gory j i zliczaja kaske ktora im wplywa na konta.
Staczanie sie polskiej nauki po tym zboczu nie robi na nich
wiekszego wrazenia, bo oni maja pewnosc ze kaske beda dostawac do smierci.

> Student w Pacanowie być może dostanie tam świetne wykształcenie w jakiejś
> wąskiej dziedzinie typu weterynaria, jeśli tamtejsza uczelnia skoncentruje
> się na niej i będzie budować wydział cierpliwie przez lata.

A to uwazaj zebys sie nie pomylil.

Jesli wladze Akademii Pacanowskiej nawiaza kontakty miendzynarodowe
chocby z Uniwerkiem z Bombaju albo jakiejs dziury w Rumunii czy Bulgarii ...

> Pacanów ze względów łatwych do pojęcia dla każdego przez długie lata nie
> będzie w stanie konkurować z, powiedzmy, Koninem, a z Krakowem czy Warszawą
> zapewne nigdy, chyba że po stuleciach zmian demograficznych.
...
to w Twojej zapyzalej i zasciankowej Warszawie bedziecie sobie mogli
tylko pomarzyc o absolwentach o takim stopniu zawodowego profesjonalizmu
jak ci z Pacanowa ...

powodzenia w pracy

po pracy

[Gość: gość]

Dzięki. Poleżałem już sobie do góry brzuchem i zgarnąłem kasę, wzgardliwie
potraktowałem parę dzieci zainteresowanych matematyką i kilku studentów (tych,
którzy przyjechali z poza Warszawy, zwyzywałem przy okazji od prowincjuszy,
ależ mi ulżyło!). Teraz z poczuciem dobrze wypełnionego obowiązku pójdę się
trochę polenić w swoim zaścianku.

spoza

[Gość: gość]

Oczywiście "spoza", a nie "z poza". Z tego lenistwa całkiem już zdurniałem.

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):

> Oczywiście "spoza", a nie "z poza". Z tego lenistwa całkiem już zdurniałem.

W goglu naliczylo 189 000 'z poza', wiec nie przejmuj sie
tak bardzo ;-)

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):

> Dzięki. Poleżałem już sobie do góry brzuchem i zgarnąłem kasę, wzgardliwie
> potraktowałem parę dzieci zainteresowanych matematyką i kilku studentów
> (tych,
> którzy przyjechali z poza Warszawy, zwyzywałem przy okazji od prowincjuszy,
> ależ mi ulżyło!). Teraz z poczuciem dobrze wypełnionego obowiązku pójdę się
> trochę polenić w swoim zaścianku.

Rozumiem ze pijesz do tego co napisalem.

Ale ja nie napisalem tego bys sie poczul urazony,
albo dlatego by sobie ulzyc, ale dlatego ze tak oceniam
dzisiaj takie myslenie o Pacanowie jakie zaprezentowales.

Dzisiaj i w najblizszej przyszlosci o sile uczelni nie
bedzie decydowala jej tradycja, a operatywnosc jej kierownictwa.

Dobry wykladowca akademicki nie powinien byc wlasnoscia
uczelni. Z jego inwencji w nauczaniu powinno korzystac jak
najwiecej studentow.
I obecnie jest to technicznie mozliwe.

Myslenie dzisiaj kategoriami sprzed 10 czy 20 lat uwazam
za zasciankowe.

Rozumiem ze dla Ciebie uczelnia to cos na ksztalt
feudalnego ksiestwa.
Jednak dla studentow moze sie to okazac czyms
na ksztalt folwarku.

Ja nie odmawiam Tobie pracowitosci, napisz jednak prosze
jaka rektor czy dziekan ponosi obecnie odpowiedzialnosc
za program studiow,
za to czego studenci sie ucza na laboratoriach ??
Za to w jakim zwiazku ze soba pozostaje material objety programem.
Oprocz tej oczywiscie przed Bogiem i historia.

Studenci i tak przeciez beda walic drzwiami i oknami.

[Gość: gość]

Nie poczułem się jakoś szczególnie urażony, bo nawykłem do tego typu
sformułowań na internetowych forach; po prostu z tego typu wypowiedziami nie
sposób polemizować.

Co do Pacanowa i podobnych mu miejscowości, nie chodzi przecież o umysłowe
zasklepienie tamtejszych mieszkańców i ich paskudne zaściankowe obyczaje. Wielu
studentów naszego wydziału, może i połowa, przyjechało na studia spoza
Warszawy, część z małych miejscowości, a nie byłbym w stanie oddzielić
przyjezdnych od miejscowych po wyglądzie, zachowaniu czy, co najważniejsze,
po tym, co mają w głowach. Rzecz w tym (jednak muszę wyjaśnić, choć wydaje mi
się to całkiem oczywiste), że nie sposób w małej miejscowości skumulować masy
krytycznej niezbędnej do zaistnienia uniwersytetu z prawdziwego zdarzenia.
Pominę tu kwestię atrakcyjności dla kadry, bo mogę sobie wyobrazić uczelnie w
najgorszych nawet miejscach przełamujące tę barierę za pomocą bodźców
finansowych (tak jest często w USA). Jednak nawet w krajach, w których
mobilność i zdolność do zmiany miejsca zamieszkania jest znacznie większa niż w
Polsce, rzadko się zdarza, by w odludnym małym miasteczku był świetny
uniwersytet. Świetny jako całość - bo pojedyncze wydziały czasem udaje się tam
zbudować na niezwykle wysokim poziomie, właśnie dzięki temu, że w odpowiednim
momencie zapada właściwa decyzja, na co trzeba postawić. Oczywiście, będą czasem
całe miasteczka-kampusy, ale zwykle na obrzeżach wielkich metropolii, w zasięgu
godziny dojazdu (obrzeża też często wyglądają tak, że do centrum można się
dostać pieszo ani na chwilę nie opuszczając zwartej zabudowy). To nie jest
sytuacja Pacanowa i długo nie będzie, nie za mojego życia, ani paru następnych
pokoleń. Natomiast szkołę typu mydło i powidło, z jednym czy dwoma sensownymi
wydziałami pewnie dałoby się tam założyć i utrzymać, pod warunkiem bardzo
dobrego marketingu (bo o wiele łatwiej założyć taką w - trzymajmy się tego
przykładu - Koninie). Nie ma warunków dla koncentracji dobrej kadry i dobrych
studentów, a trzeba byłoby to jeszcze zgrać w czasie i podtrzymać przez parę
lat. Już na przykład Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku, z tego, co o niej
słyszę, ma spore szanse osiągnąć taki status i utrzymać go. No, ale Pułtusk to
bardziej Konin niż Pacanów, prawda?

Za feudalnym modelem nie tęsknię, u nas na wydziale jest zresztą bardzo
demokratycznie w sferze obyczaju, jak na polską naukę. Ale nauka ani edukacja
w sferze merytorycznej niestety niewiele mają wspólnego z demokracją.
Piszę "niestety", bo tak byłoby przyjemniej, ale nie jest, i już.

Co do reformy programów, to u nas na wydziale właśnie spora grupa osób w pocie
czoła nad tym pracuje, w granicach dopuszczonych przez ministerialne wytyczne i
zobowiązania wobec Unii Europejskiej.

Ci studenci, którzy będą chcieli się czegoś nauczyć, długo jeszcze będą ściągać
na nasz wydział matematyki (i kilka innych w Polsce), ale nie wiem, czy będzie
to walenie drzwiami i oknami. Nie wydaje się, by większości studentów w Polsce
zależało na czymś więcej niż podstawowa obsługa komputera i parę innych
prostych umiejętności, których z pewnością mogą się nauczyć w Pacanowie.
Większość pracodawców więcej też nie wymaga, więc nie jest to wielki problem
społeczny (albo i jest, bo to oznacza, że rynek pracy nie modernizuje się, ale
tego na bieżąco nikt nie czuje; czasem tylko ktoś zapsioczy na bezrobocie,
czemu oczywiście winien jest Balcerowicz, masoni i kosmici, natomiast z
codziennymi wyborami poszczególnych ludzi nie ma to żadnego, ale to żadnego
związku). Ci zaś pracodawcy, którzy chętnie wessą z rynku dowolną liczbę
absolwentów, ale szukają ich nie pod kątem dyplomowego świstka, lecz
inteligencji i zdolności do samodzielnego myślenia, skarżą się, że coraz
trudniej kogokolwiek znaleźć, gdziekolwiek. Wszyscy już gdzieś pracują, a
nowych jest za mało (dodam, że ci "wessani" niezależnie od pochodzenia wyższą
edukację w większości wypadków odbierali na kilku największych uczelniach, nie
zaś w Pacanowie).

Prawdę mówiąc, całkiem mi się już nie chce dyskutować. Będzie jak naród
zdecyduje, a partia pozwoli. Ja i tak będę robić swoje w granicach prawa,
a kraj będzie rósł w siłę i ludzie żyli dostatniej.

Dobranoc

[Gość: p.]

Gość portalu: gość napisał(a):
...
> Jednak nawet w krajach, w których mobilność i zdolność do zmiany miejsca
> zamieszkania jest znacznie większa niż w
> Polsce, rzadko się zdarza, by w odludnym małym miasteczku był świetny
> uniwersytet. Świetny jako całość - bo pojedyncze wydziały czasem udaje się
> tam
> zbudować na niezwykle wysokim poziomie, właśnie dzięki temu, że w odpowiednim
> momencie zapada właściwa decyzja, na co trzeba postawić.

Przyznam sie ze nie bardzo rozumiem co to jest takiego
swietny uniwesytet jako calosc.

Przeciez studiujac na danym wydziale i do tego na okreslonym kierunku
mnie dotyczy tylko to jaki jest program moich studiow.
Co ma do tego swietnosc uniwersytetu ???

> Oczywiście, będą
> czasem całe miasteczka-kampusy, ale zwykle na obrzeżach wielkich metropolii,
> w zasięgu
> godziny dojazdu (obrzeża też często wyglądają tak, że do centrum można się
> dostać pieszo ani na chwilę nie opuszczając zwartej zabudowy). To nie jest
> sytuacja Pacanowa i długo nie będzie, nie za mojego życia, ani paru
> następnych pokoleń.

To mam w takim razie prosbe o wyjasnienie w jakim celu
musialbym osobiscie sie udawac do Pacanowa by studiowac na ichniejszej
Akademii ??

Czy widok zmaterializowanego wykladowcy tak zbawiennie dziala na
studentow, ze inne metody nauczania akademickiego pozostaja
daleko w tyle ??

...
> Już na przykład Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku, z tego, co o niej
> słyszę, ma spore szanse osiągnąć taki status i utrzymać go. No, ale Pułtusk
> to bardziej Konin niż Pacanów, prawda?

Dla mnie to niezbyt istotna roznica.

Natomiast zastanawia mnie jedna rzecz czy to o czym ja pisze
jest tak niedorzeczne ze przez delikatnosc nie raczysz mi o tym
napisac, czy tez po prostu boisz sie poruszyc ten temat by nie
obnazyc slabosci obecnego systemu szkolnictwa wyzszego.

> Za feudalnym modelem nie tęsknię, u nas na wydziale jest zresztą bardzo
> demokratycznie w sferze obyczaju, jak na polską naukę.

Ja piszac o feudalnym systemie nie mialem na mysli obyczaju,
tego jak kto komu u was nisko sie klania.

Co ja rozumiem pod pojeciem systemu feudalnego ?
Zalozmy ze jest u was profesor o ktorego wykladach chodza legendy
ze taki ma dar i warsztat ze bezblednie trafia do swoich studentow.

Wyobraz tez sobie ze Akademia z Pacanowa zaplacilaby waszemu
profesorowi grube pieniadze za to by swoje wyklady udostepnil im
w formie elektronicznej I raz na dwa tygodnie poswiecil dwie
godziny na konsultacje dla studentow rowniez przez siec.

Czy takiemu profesorowi byloby wolno zawrzec kontrakt z Pacanowem ?

Czy tez nie byloby mu wolno, bo jest on u was na etacie
i pracuje on na wasza slawe i legende a Pacanow niech sie
wypcha i szuka sobie dalej ?

> Ale nauka ani edukacja
> w sferze merytorycznej niestety niewiele mają wspólnego z demokracją.
> Piszę "niestety", bo tak byłoby przyjemniej, ale nie jest, i już.

Mnie wszakze nie idzie o sfere merytoryczna, a organizacyjna.

Czy tani dostep do edukacji na najwyzszym poziomie
jest sprzeczny z interesem srodowiska akademickiego ?

Ja jestem przekonany ze gdyby srodowisko akademickie
przyjelo taki kierunek zmian za priorytet to w stosunkowo
szybkim okresie czasu by wiele zyskalo.
Oczywiscie wczesniej zyskaloby na tym spoleczenstwo.

> Co do reformy programów, to u nas na wydziale właśnie spora grupa osób w
> pocie czoła nad tym pracuje, w granicach dopuszczonych przez ministerialne
> wytyczne i zobowiązania wobec Unii Europejskiej.
>
> Ci studenci, którzy będą chcieli się czegoś nauczyć, długo jeszcze będą
> ściągać na nasz wydział matematyki (i kilka innych w Polsce), ale nie wiem,
> czy będzie to walenie drzwiami i oknami.

> Nie wydaje się, by większości studentów w Polsce
> zależało na czymś więcej niż podstawowa obsługa komputera i parę innych
> prostych umiejętności, których z pewnością mogą się nauczyć w Pacanowie.

Wiekszosc chcialaby zdobyc takie umiejetnosci by dzieki nim
mogla znalezc prace.
Czy to sa proste umiejetnosci to juz rzecz wzgledna.

Czy to taki dyshonor dla nauczyciela akademickiego
by spelnic ich niewygorowane oczekiwania ??

Czy koniecznie zamiast tego trzeba ich testowac przy pomocy
nieprzydanej dla zdecydowanej wiekszosci z nich teorii ?


> Większość pracodawców więcej też nie wymaga, więc nie jest to wielki problem
> społeczny (albo i jest, bo to oznacza, że rynek pracy nie modernizuje się,
> ale tego na bieżąco nikt nie czuje; czasem tylko ktoś zapsioczy na
> bezrobocie,

Ale przeciez dzisiaj mamy gospodarke globalna, wiec wyksztalcenie
powinno byc dostosowane nie do tego czego wymagaja lokalni pracodawcy
lecz do tego czego sie wymaga na swiecie.
...
> nowych jest za mało (dodam, że ci "wessani" niezależnie od pochodzenia wyższą
> edukację w większości wypadków odbierali na kilku największych uczelniach,
> nie zaś w Pacanowie).

Czy to ma byc argument ze w Pacanowie sie nie da ?
Czy tez tylko ze nie dalo sie do tej pory ?

> Prawdę mówiąc, całkiem mi się już nie chce dyskutować.
...

A szkoda bo z ciekawoscia bym poznal jeszcze pare
odpowiedzi na nurtujace mnie ( i chyba nie tylko mnie ) pytania.

dobranoc

koniec

[Gość: gość]

Krótka odpowiedź na parę uwag na koniec:

Ależ oczywiście, p., że rozumiesz, co to znaczy "świetny uniwersytet jako
całość", co jasno wynika z Twojej odpowiedzi. Ty tylko uważasz, że to nie ma
specjalnego znaczenia dla wyboru studiów, i z tym się zgadzam. Dlatego niech
sobie małe placówki rozwijają to, co dadzą radę rozwinąć, a w wybranych wąskich
kierunkach będą z czasem może i lepsze od dużych uniwersytetów z tradycjami.

Co do pracy gdzie indziej - oczywiście, że nikt takowej oficjalnie nie
zabrania, bo to pewnie byłoby sprzeczne z prawem pracy, choć ostatnio miały
wejść w życie ograniczenia, żeby uniknąć sytuacji, w której co
poniektórzy "uczyli" na parunastu uczelniach naraz. Natomiast w zrozumiały
sposób taka konkurencja nie musi być mile widziana (to tak, jakbyś pracował na
dwa etaty, w sklepiku i u jego konkurenta za rogiem). Jaki jest stan prawny w
tej chwili, tego nie wiem. Ale skoro Pacanów ma te wielkie pieniądze, to czemu
po prostu nie weźmie sobie tego profesora?

Co do skryptów wykładów, to one często są dostępne w sieci (np. u wielu osób na
naszym wydziale) albo wręcz wydrukowane w formie porządnie wydanych książek do
kupienia na terenie kraju. Tak się jednak składa, że korzystanie z wykładu i
ćwiczeń z wykładowcą "na żywo" ma swoje dodatkowe zalety - w przeciwnym razie
czemuż by i UW nie miał odesłać studentów z sal wykładowych do książek, ileż
kosztów by się zaoszczędziło! Barierą dla małomiasteczkowych uczelni jest
przede wszystkim poziom "na wejściu" ich studentów. To, że napisałem, iż
studenci spoza Warszawy nie odbijają od miejscowych, nie oznacza, iż edukacja
wszędzie jest taka sama. Ich koleżanki i koledzy, którzy nie zdołali dostać się
na studia na lepsze uczelnie, bo źle wypadli na maturze, są już inną,
zdecydowanie odróżnialną statystycznie grupą.

Nie, nie jest dyshonorem dla wykładowcy akademickiego uczenie obsługi komputera
i jak dodać 2+2 w Excelu. Dla niektórych jest to stratą czasu, bo potrafią
zrobić więcej, a taką edukację z powodzeniem może przekazać bystry wiejski
nauczyciel czy nawet wielu bystrych nastolatków. Nie trzeba do tego ściągać
fachowca z UW. Ale uczyć oczywiście trzeba.

Nie, nie będę dalej dyskutować. Oczywiście, wymawiam się brakiem czasu, ale w
rzeczywistości kieruje mną zła wola. Gdyby nie tacy jak ja, każdy w Polsce
miałby wykształcenie co najmniej 20% wyższe od przeciętnej, ale skuteczne
knowania moje i mnie podobnych udaremnią ten świetlany scenariusz.

[t0g]

Chciałem Ci powiedzieć, że zawsze czytam Twoje posty z wielką uwagą, na jaki
temat by nie były.

Równiez Twoje posty w tym wątku przeczytałem i muszę powiedzieć, ze mnie one
nieco skłoniły do zmiany dotychczasowego stanowiska w sprawie habilitacji. Dotąd
byłem zagorzałym przeciwnikiem. Teraz ta postawa jakoś we mnie osłabła. Chyba
się wycofam na pozycje neutralne typu: "a niech tam sobie będzie, co będzie - ja
jestem za głupi, żeby rozsądzać".

To, że nie musiałem robić habilitacji, stanowiło dla mnie ważny element przy
podejmowaniu decyzji "zostać w USA, czy wracać". No ale w końcu dotyczyło to
tylko mojej skromnej osoby, nikogo więcej. Ale co do nauki w Kraju - może
rzeczywiście masz racje? Sytuacja w Kraju jest ogromnie rozna odtej w USA, wiec
przenoszenie modelu amerykanskiego do Polski moze nie byc dobrym pomyslem.

[nfa05]

Konieczne są radykalne zmiany w szkolnictwie wyższym, bo inaczej nakłady na
oświatę i naukę będą nadal marnotrawione www.nfa.pl/articles.php?id=187

przykładowa habilitacja

[wewel]

To jest fragment przedmowy habilitacji prof. Dr-a hab. Szplita Andrzeja z
Akademii
Świetokrzyskiej w Kielcach. Podobno była wysoko przez różne
gremia oceniana. Została obroniona w Hochschule fuer Oekonomie w
enerdówkowskim Berlinie na poczatku listopada 1989 roku. Autor miał w dorobku
naukowym 7 prac w lokalnym wydawnictwie uczelnianym jednej z polskich uczelni
(po polsku), cztery p[race w geazecie „Słowo Ludu” (organ KW PZPR w Kielcach)
oraz jeden maszynopis w języku niemieckim.

To jest dosłowny cytat postu z forum dyskusyjnego GW w Kielcach

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=60&w=24536089&a=28391261
gdzie sporo o tej pracy dyskutowano. Obrońca prof. Szplita i jego pracy
twierdzi, ze praca ma duże walory naukowe.

„Praca zaczyna się tak:
>>Vorwort
Die Beschluesse und Materialien des XI. Parteitages der SED, des X. Parteitages
der PVAP sowie des XXVII. Parteitages der KPdSU verdeutlichen erneut; Der
Hauptweg der weiteren Gestaltung der sozialistischen Gesellschaft ist
gekennzeichnet von der Einheit von Wirtschafts- und Sozialpolitik. Von der
Beherrschung dieses Wechselvarhaeltisses und der sich insbesondere aus der
revolutionären Entwicklung der Produktivkräfte ergebenden wachsenden
Komplexität des volkswirtschaftlichen Reproduktionsprozcese hängt es ab, in
welchem Masse die Ziele, zur weiteren Erhöhung des materiellen und geistig-
kulturellen Lebensniveaue der Bevölkerung auf der Grundlage eines
kontinuierlichen und hohen Wirtschaftswachstums erreicht werden können.
Die Wohnungspolitik ist ein wesentlicher Bestandteil der Sozialpolitik des
sozialistischen Staates. Wohnungsbeduerfnisse auf sozialistische Weise zu
befriedigen und sozialistische Wohnverhältnisse zu schaffen heißt gleichermaßen
auch, gesellschaftliche Bedingungen zu gestalten.<<

Przepraszam, jeśli skan nie jest najlepszy. A można to przetłumaczyć
następująco:

„Przedmowa. Postanowienia i materiały XI zjazdu SED, X zjazdu PZPR jak również
XXVII zjazdu KPZR dobitnie przypominają (ponawiają):
Główna droga (sposób) dalszego kształtowania socjalistycznego społeczeństwa
jest scharakteryzowana przez jedność polityki gospodarczej i socjalnej. Od
opanowania tych zmieniających się stosunków i wynikłej z otrzymywanego w
szczególności z rewolucyjnego rozwoju sił produkcyjnych rosnącej złożoności
ludowo –gospodarczych (spółdzielczych) procesów reprodukcyjnych zależy w jakim
zakresie mogą zostać osiągnięte cele dalszego wzrostu materialnego i duchowo
kulturalnego poziomu życia ludności na bazie ciągłego i wysokiego wzrostu
gospodarczego.
Polityka mieszkaniowa jest jedną z istotniejszych części składowych polityki
socjalnej socjalistycznego państwa. Zaspakajać na socjalistyczny sposób
potrzeby mieszkaniowe i tworzyć socjalistyczne stosunki mieszkaniowe oznacza
również tworzyć [odpowiednie] warunki społeczne.”

Niech mi ktoś powie, co to takiego "sozialistische Wohnverhältnisse"
(socjalistyczne stosunki mieszkaniowe). To tłumaczenie jest bardzo toporne, ja
nie mam ambicji bycia biegłym tłumaczem takich tekstów. Nie znam ani
terminologii, ani sposobu prezentowania myśli w tym stylu. Nie mam też czasu
ani ochoty, aby się do tego specjalnie przykładać. Generalnie praca jest, chyba
nawet w porównaniu do prac powstałych w naszej rodzimej Akademii Nauk
Społecznych przy KC PZPR, mocno „ideologiczna”.
Tak np. słowo „sozialistisch” (socjalistyczny) występuje na pierwszej stronie
przedmowy co najmniej 8 razy, zwrot VR Polen (PRL) na pierwszej stronie
przedmowy dwa razy. Słowa „Polen” (Polska) bez skrótu VR (Volksrepublik) nie
spotkałem, mimo, iż formalnie rzecz biorąc w chwili, gdy Szplit stopień
uzyskiwał (nie wcześniej niż trzeciego listopada 1989, kiedy to odbyło się
kolokwium) PRL już nie istniał(a)! Nie było więc potrzeby używania tej nazwy. A
NRD istniała, tak naprawdę, jeszcze tylko sześć dni.
Jesienią 1989 roku NRD wrzała, w Lipsku co dzień była jakąś demonstracja, a
ludzie masowo zabezpieczali akta STASI (NRD-owski odpowiednik naszej Bezpieki).
Bóg jeden wie, kto, jak i GDZIE miał te „nowe zadania” ze szplitowej
habilitacji realizować. To są realia tej pracy. Autor cytuje np. wypowiedzi E.
Honeckera i naszego W. Jaruzelskiego ze zjazdów SED i PZPR, jak zrozumiałem,
jako źródła naukowe. Nie znam się na stylu uprawiania nauki pt. „ekonomia
polityczna socjalizmu”, ale nie wydaje mi się by wypowiedzi te wnosiły
cokolwiek do jakiejkolwiek nauki (nie dyskutuję np. o „nośności” ich treści,
ale choć się na tym nie znam, to wiem, że takie hasła bywały bardzo nośne)”.

A to jest życiorys profesora dr-a ha. A. Szplita w sygnowanej jego nazwiskiem
książce.

Pochodzi z książki "Leksykon przedsiębiorczości" pod redakcją profesora
Andrzeja Szplita. Pozycja nie jest z lat zamierzchłego PRL-u, lecz sprzed
kilku lat

cytuję fragment:
Szplit Andrzej odgrywa poważną rolę wśród grona współczesnych ekonomistów i
działaczy zajmujących się problematyką organizacji i zarządzania.
Urodził się 3 listopada 1942 r. W Kielcach w rodzinie inteligenckiej. Tutaj
wychowywał się i ukończył szkołę średnią.
W 1960 roku rozpoczął studia w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
Jego nauczycielem był Józef Kaleta, jeden ze zwolenników transformacji
systemowej w Polsce, który wpajał mu nie tylko gruntowną wiedzę z ekonomii
klasycznej, (J.A.Schumpetera, J. Burnhama, D. Bella i J.K. Galbraitha), ale i
zasady funkcjonowania gospodarki wolnorynkowej.
Wpływ Józefa Kalety na Andrzeja Szplita był bardzo znaczący, gdyż nie tylko
211; napisał pod jego kierunkiem pracę doktorską, ale i w pierwszym okresie
swojej
działalności naukowej przejął od swego mistrza poglądy na metodę badań i
istotę zjawisk społeczno-gospodarczych.
Uważa się za ucznia J. Kalety i jest zwolennikiem gospodarki rynkowej, szuka
jednak dróg własnych.
W 1967 r. Andrzej Szplit wrócił do Kielc. Przez 4 lata pracował jako
nauczyciel ekonomii w szkole średniej, następnie awansował na stanowisko
dyrektora przedsiębiorstwa produkcyjno-handlowego.
W latach 1975-1980 pracował w służbach inwestycyjnych, pełniąc funkcję
zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych kieleckiego INWESTPROJEKTU. Pilnie
obserwował życie gospodarcze i społeczne, dużo czytał, zapoznając się z
dorobkiem światowej myśli ekonomicznej, filozoficznej i społecznej.
Praca na stanowiskach kierowniczych w handlu i budownictwie stała się bodźcem
do ukończenia Studium Podyplomowego z zakresu organizacji i zarządzania na
Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1980 r. Rozpoczął pracę w Politechnice Świętokrzyskiej, początkowo jako
adiunkt w Instytucie Technologii i Organizacji Budownictwa, a następnie –
zastępca dyrektora ds. dydaktycznych w instytucie Nauk Społecznych.
W 1984 r. Odbył 5 miesięczny staż naukowy w Uniwersytecie w Lipsku, gdzie
napisał „Studium o finansach w budownictwie”. Praca ta zrodziła się
pod
wpływem niedoskonałości zarządzania mieszkalnictwem w systemie nakazowo-
rozdzielczym i była wstępem do przygotowywanej ogólnej teorii efektywności i
rozwoju tego działu gospodarki.
Dzięki znajomości języków obcych i dużemu dorobkowi naukowemu otrzymał
stypendium habilitacyjne w Hochschule fuer Oekonomie w Berlinie, gdzie
powstała obszerna praca habilitacyjna pod charakterystycznym dla tego okresu
tytułem: „Porównywalne badania efektywności inwestycji mieszkalnictwa w
krajach europejskich”. Był pierwszym Polakiem, który na tej berlińskiej
uczelni zdobył tytuł doktora habilitowanego nauk ekonomicznych.
Andrzej Szplit w pracy habilitacyjnej wykazał nie tylko ogrom erudycji i
zdolności pisarskich, ale również dowiódł, że jest ekonomistą samodzielnym i
zwolennikiem efektywnej gospodarki rynkowej. Przeciwstawiając się przeżytkom
centralnego zarządzania i

przykładowa habilitacja cd

[wewel]

"ucięło", więc kończę.

"Przeciwstawiając się przeżytkom
centralnego zarządzania i planowania opowiedział się za rozwojem własności
prywatnej w budownictwie, zarówno w mieście jak i na wsi.
W czasie pobytu na stażu i stypendium habilitacyjnym w Niemczech wykładał na
Uniwersytecie w Lipsku, w Hochschule fuer Oekonomie w Berlinie i Hochschule
fuer Technik und Wirtschaft w Mittweidzie.
Po powrocie z Berlina w 1990 r. Był organizatorem dwóch zakładów w
Politechnice Świętokrzyskiej: na Wydziale Budownictwa Lądowego –
Samodzielnego Zakładu Ekonomiki i Marketingu w Budownictwie oraz
Ogólnouczelnianego – Samodzielnego Zakładu Ekonomii, Zarządzania i
Marketingu. W tym samym roku otrzymał nominacje na stanowisko profesora
nadzwyczajnego i wychodząc naprzeciw potrzebom kształcenia ustawicznego
utworzył w uczelni Szkołę Przedsiębiorczości i Biznesu. Doprowadził także do
pomyślnego stanu kształcenie podyplomowe
Jest jednym z inicjatorów opracowania założeń dydaktycznych i organizacyjno-
finansowych kierunku studiów Zarządzanie i Marketing. Ostatnio spełnia
statutowe obowiązki wynikające z zajmowanych stanowisk, m.in.: kierownika
Samodzielnego Zakładu Ekonomii, Zarządzania i Marketingu; prodziekana
Wydziału Mechanicznego, dyrektora Szkoły Przedsiębiorczości i Biznesu.
Współpracuje z uczelniami krajowymi i zagranicznymi. Jest autorem wielu
publikacji w opracowaniach krajowych i zagranicznych. Pełni funkcję
przewodniczącego Zarządu Oddziału Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w
Kielcach i jest członkiem Regionalnej Rady Naukowo – Gospodarczej przy
Wojewodzie Kieleckim.
Żonaty, ma dwoje dzieci, syn jest magistrem ekonomii, ukończył krakowską
Akademię Ekonomiczną, córka kończy medycynę w Akademii Medycznej w Warszawie.
Jest optymistą i ma duże poczucie humoru. Dla przedsiębiorczych rodaków w
warunkach gospodarki rynkowej upatruje ogromne możliwości rozwoju."

[Gość: coto]

Obiecujaca jest zapowiedz lustracji. Polskie uczelnie to skanseny komunizmu.

[ewa9823]

Gość portalu: coto napisał(a):

> Obiecujaca jest zapowiedz lustracji. Polskie uczelnie to skanseny komunizmu.


a UB i SBecy będą nadal pracować na uczelniach?? czy lustracja dotyczy tylko
tych zmuszanych do współpracy z nimi??

[bretko]

Prof. Zbigniew Olesiński, który pracuje w Akademii Pedagogicznej w Kielcach,
jest przykładem bardzo przedsiębiorczego człowieka. Reprezentuje SLD, a którego
listy startował w wyborach do Sejmu. Był wiceministrem Edukacji i szefem
gabinetu politycznego Ministerstwa Kultury. Jest doktorem politologii
Uniwersytetu Warszawskiego. Nie wiadomo jak jest z jego habilitacją. Ma
nostryfikacje dyplomu Moskiewskiej Wyższej Szkoły Zarzadzania, ale nie wiadomo
czy był to dyplom doktora habilitowanego czy tylko drugi doktorat. Jest to
dyplom z poczatku lat 90 tych. Zdaje się, ze ta uczelnia nie miała wtedy
uprawnień do habilitowania. Ponadto dyplomy uczelni rosyjskich nie trzeba było
wtedy nostryfikować. Ta nostryfikacja obowiązuje dopiero od 2 albo 3 lat.
Dyplom był z historii, a prof. Olesiński jest profesorem zarzadzania. Może ktoś
się orientuje jak z sekretarza partyjnego uczelni zostać profesorem?

[ewa9823]

ja też chciałabym to wiedzieć!!

[Gość: doktor]

Obowiązek nostryfikacji zabużańskich dyplomów został wprowadzony pod sam koniec
UBIEGŁEGO roku. Do tej pory obowiązywała Konwencja Praska o wzajemnym uznaniu
tytułów i stopni naukowych. A tak na marginesie - Czechy wypowiedziały tę
konwencję natychmiast po odzyskaniu suwerenności - około 1990 roku. Polska - w
2005.

[nfa05]

Nie bez przyczyny. Gdyby nastąpiło to wczesniej to niektore 'uczelnie' nie
miałyby minimum kadrowego. Kadry zabużańskie to powazne wzmocnienie skansenow
PRLu

Polska potrzebuje użytecznych wyników badań...

[Gość: B.T., Zabrze]

... i ta użyteczność oceniana rynkiem (czyli pieniądzem) powinna być głównym
kryterium awansu (zdobywania stopni i stanowisk w instytucjach N+B) pracowników
N+B+R.
Wszystko inne (w tym habilitacje - czy ich brak) prowadzi do takiego stanu jaki
mamy w Polsce po 1990 kiedy to całkowitą i jedyną kontrolę nad sobą sprawują
profesorowie uczelni i PAN-ów.
A ten stan to biała plama naukowo-technologiczna od Bałtyku po Tatry i od Bugu
do Nysy-Odry. Ta biała plama kosztuje nas rocznie kilkanaście miliardów złotych
i brak oparcia życia gospodarczego, społecznego na działalności naukowo-
badawczo-rozwojowej.

[unicef123]

Gość portalu: B.T., Zabrze napisał(a):

> ... i ta użyteczność oceniana rynkiem (czyli pieniądzem) powinna być głównym
> kryterium awansu (zdobywania stopni i stanowisk w instytucjach N+B)
pracowników
>
> N+B+R.
> Wszystko inne (w tym habilitacje - czy ich brak) prowadzi do takiego stanu
jaki
>
> mamy w Polsce po 1990 kiedy to całkowitą i jedyną kontrolę nad sobą sprawują
> profesorowie uczelni i PAN-ów.
> A ten stan to biała plama naukowo-technologiczna od Bałtyku po Tatry i od
Bugu
> do Nysy-Odry. Ta biała plama kosztuje nas rocznie kilkanaście miliardów
złotych
>
> i brak oparcia życia gospodarczego, społecznego na działalności naukowo-
> badawczo-rozwojowej.
> zawsze można wymyśleć "inteligentny" temat ( jak ma się układy ) i brać dużą
kasę!Ma się to do nauki tak jak..............ech!
>