199 lat minęło jak 1 dzień... ;)

[madcio]

Chyba każdy wie, co się stało 12 lutego 1809 roku, prawda?

[pomruk]

Jasne! Urodził się Abraham Lincoln ;)

[dalatata]

naprawde? a ja myslalem ze to ten meteor w syberii czy cos. przeciez
madcio ma orientacje fizyczna lub okolice nie?

[pomruk]

Meteor w Syberii był na początku XX wieku... W powieści Dukaja "Lód"
zmienił on historię tak, że Rewolucji Październikowej nie było!

[dalatata]

to nie czytam, bo to znaczy ze mnie by nie bylo. bo ja dziecko
komunizmu :-)

[madcio]

> naprawde? a ja myslalem ze to ten meteor w syberii czy cos.
Nie, Tunguska była gruuuubo później.

> madcio ma orientacje fizyczna lub okolice nie?
Erm, nie. Informatyczną. Zresztą, ta rocznica nie ma nic wspólnego z informatyką ani z kosmosem. Za to dużo ma wspólnego z pewnym gościem, który wpadł na pewien malutki, ciekawiutki pomysł.

Lubię ten pomysł, bo nosiciele niektórych, nie lubianych przeze mnie mempleksów, dostają szału i piany na pysku na sam dźwięk nazwiska. ;)

Lubię go, bo dostarczył odpowiedzi na jedno z starych pytań ludzkości, zastrzeżone dotąd dla głosicieli wyżej wymienionych mempleksów. Dlatego tak się rzucają zresztą - nikt nie lubi konkurencji.

Lubię go, gdyż pomysł na sens, o ile jestem w stanie moją wiedzą go ogarnąć i zrozumieć. Bardziej skomplikowane rzeczy i szczegóły pozostawiam tym, którzy poświęcili życie na wiedzę wyrosłą, opartą i zbudowaną na bazie tego malutkiego pomysłu. A ogrom tej wiedzy, tych zastosowań i jej skutki przerastają moją wyobraźnię.

Lubię go, gdyż w pośredni sposób dzięki temu malutkiemu pomysłowi istnieję do dziś. A do mojej homeostazy jestem raczej przywiązany, gdyż po tym nie będzie już nic.

[dalatata]

a ostatnio The Guardian wydal ksiazeczke Darwina :-) tak dal
poddzierzania rozgowaora.

[madcio]

Bzzzt. Zła odpowiedź. :P

[pomruk]

No dobra, Karol Darwin. Od razu wiedziałem jak tylko sprawdziłem
datę :)

[dalatata]

buja! wcale nie wiedzial :-)

pomruk napisał:

> No dobra, Karol Darwin. Od razu wiedziałem jak tylko sprawdziłem
> datę :)

S. Lem "Astronauci"

[mrzorba]

mywebpage.netscape.com/ljkel2/lem01.html
ASTRONAUCI (THE ASTRONAUTS):
"Nauka nigdy juz nie miala wytwarzac srodkow zniszczenia. W sluzbie
komunizmu byla najpotezniejszym z wszystkich narzedziem przemiany
swiata".
mywebpage.netscape.com/ljkel2/astronauts.html
SLOWO WSTEPNE


Ksiazke te, napisana przed dwudziestu dwu laty, zamierzalem poprawic
nieco z okazji wznowienia, a wiec niejako uwspolczesnic, ale
przejrzawszy ja zrozumialem, ze nie da sie tego zrobic. Pisalem ja w
czasie, w ktorym termin “Astronauci” wlasciwie nie istnial, tak ze
wielu nawet wyksztalconych ludzi przemienialo go na - bardziej
swojski "Aargonauci”.Nadto planeta Wenus, na ktorej umiescilem
akcje, nie jest juz biala i zupelnie tajemnicza plama niebios,
poniewaz wiemy o niej niejedno, zwlaszcza dziegki radzieckim,
sondom, co ja spenetrowaly - a wiec dowiedzielismy sie dosc, by
warunki i krajobrazy Wenery, jakie przedstawia ta powiesc, wyjawily
swoja zupeIna fikcyjnosc. Poza takimi wiadomosciami, do ktorych nie
mial dostepu nikt, byly i takie, do ktorych nie dobralem sie jako
autor - albowiem o budowie rakiet, a nawet o technicznej stronie
kosmonautyki moglem sie byl na pewno juz przed cwierc wiekiem lepiej
poinformowac, niz to uczynilem. A wreszcie rok dwutysieczny, ktory z
perspektywy lat piecdziesiatych wydawal mi sie przyszloscia tak
oddalona, ze mozna w niej bylo lokowac optymistyczne rojenia o
swiecie zjednoczonym pokojowo, obecnie, brany na muszke przez rzesze
uczonych futurologow, nakazuje optymizmowi powgciagliwosc i
poskromienie dawniejszych, zbyt naiwnych nadziei. Gdybym wiec
naprawde wzial sie do uwspolczesniania "Astronautow", musialbym po
prostu napisac zupelnie inna powiesc, skoro ani na Ziemi, ani w
rakiecie, ani na niebie nawet nie wolno by mi bylo pozostawic
mnostwa szczegolow owych cegielek, z jakich calosc zostala
zbudowana. Lecz coz w takim razie mialoby sie stac z ,Astronautami?
I czy warto w ogole raz jeszcze pisac napisane niegdys ksiazki?
Wydaje mi sie ze nie warto. Pisac nalezy poki mozna, nowe, napisane
zas pozostawic ich naturalnemu losowi: kazda powinna bronic sie, o
ile ja na to stac. Dzisiaj ta fantastyczna historia jest nie tylko
pelna technicznych omylek i obalonych przez czas przepowiedni, ale i
wielce, po bajkowemu wrecz, naiwna. Czytelnik, takie, a moze przede
wszystkim czytelnik mlody, rychlo zauwazy, ze jego wiedza o
kosmonautyce jako zjawisku realnym, czerpana chociazby z gazet
codziennych, goruje nad wiedza autora - ta sprzed dwudziestu dwoch
lat. Lecz skoro o tym, aby ta ksiazka byla prognoza fantastycznie
smiala, nie moze byc juz mowy, niechze wolno ja bedzie uznac za
swoisty dokument o historycznej po trosze wartossci. A mianowicie za
probe sprawdzona w znacznej mierze przez czas, ktora odslonila swoje
mankamenty i usterki -zarowno naukowe czy techniczne, jak
literackie. Co sie tyczy narracyjnych naiwnosci tych nic
usprawiedliwia nigdy - nic i okazuja sie one zawsze -niedostateczna
robota. Natomiast te, wcale liczne ustepy, ktorych niewlasciwosc
czysto rzeczowa czas przygwozdzil i obnazyl, moze nie sa tak samo
bezwartosciowe, poniewaz zezwalaja na w koncu, dosc interesujace
zbadanie stosunkow miedzy rozmachem wysilonej w przyszlosc wyobrazni
a jej rywalem i przeciwnikiem - rzeczywistoscia. Porownanie takie
wykazuje, ze w dziedzinie technicznego, postepu wszystko biegnie
zwykle szybciej i sposobem bardziej rewolucyjnym, niz to sobie
fantazja umie wystawic. a zarazem w obszarze spraw
spolecznoswiatowych wszystko porusza sie, wolniej i z duzymi
dolegliwosciami. Zreszta nie chce wcale czynic z tych uwag jakiegos
systematycznego obrachunku z ,Astronautami", nie chce bilansowac
ich “ma" I “,winien". Ksiazka ta usiluje miejscami pouczac, w
wykladach f a n t a s t y c z n y c h, o tym, co teraz rzeczywiscie
juz istnieje (nie tylko jako kosmonautyka - ot, chocby parametry
techniczne mego Maraxa przescigniete zostaly przez matematyczne
maszyny ostatniej generacji lat siedemdziesiatych). Jest tez w niej
zawarta sprawa, ktora byla bodzcem pisania - sprawa atomowego
zagrozenia, bo wszak historia zgladzonego zycia planety Wenus
stanowi jedynie alegorie spraw ziemskich. Zagrozenie to po uplywie
niemal cwierci wieku trwa nad nami dalej; byc moze sprzyja ono
ipowiesci, bo ja aktualizuje? A moze ci, ktorzy chca jeszcze
czytac “Astronautow", znajduja w nich po prostu historie pelna
przygod, jakkolwiek odstrychnieta od wiarygodnosci? Nic rozsadnego
nie umiem na ten temat powiedziec. Wyznaje, ze zdziwilbym sie,
gdyby “Astronauci” mieli pozostac trwala pozycja mego dorobku.
Sadze, ze jesli ktos ogole siegnie po ten tom za dalszych
dwadziescia lat, to juz nie po to, by pograzyc sie w smialym
fantazjowaniu, lecz raczej, zeby usmiechnac sie nad jego stronicami,
tak jak my nieraz usmiechamy nad stronicami Verne'a. Gdyz wowczas
Kosmokrator i Marax obrosna juz patyna staroswiecczyzny. Ale czy
doczekaja sie tak szacownej pozycji - oto pytanie.
Stanislaw Lem
Krakow 1972
Stanislaw Lem ASTRONAUCI
Krakow: Wydawnictwo Literackie, 1972 (wyd. VIII, str. 5-7)

[mrzorba]

mywebpage.netscape.com/ljkel2/astronauts.htmlRAPORT
"W roku 2003 zakonczone zostalo czesciowe przelewanie Morza
Srodziemnego w glab Sahary i gibraltarskie elektrownie wodne daly po
raz pierwszy prad do sieci polnocnoafrykanskiej. Wiele juz lat
minelo od upadku ostatniego panstwa kapitalistycznego. Konczyl sie
trudny, bolesny i wielki okres sprawiedliwego przetwarzania swiata.
Nedza, chaos gospodarczy i wojny nie zagrazaly juz wielkim planom
mieszkancow Ziemi.
Nie krepowane przebiegiem granic, rosly kontynentalne sieci
wysokiego napiecia, powstawaly elektrownie atomowe, bezludne fabryki-
automaty i transmutatory fotochemiczne, w ktorych energia slonca
przetwarzala dwutlenek wegla i wode w cukier. Proces ten, od
miliarda lat uprawiany przez rosliny, stal sie wlasnoscia czlowieka.
Nauka nigdy juz nie miala wytwarzac srodkow zniszczenia. W sluzbie
komunizmu byla najpotezniejszym z wszystkich narzedziem przemiany
swiata. Wydawalo sie ze nawodnienie Sahary i rzucenle wod Morza
Srodziemnego w turbiny elektryczne jest dzielem, ktore przez dlugi
czas pozostanie nieprzescignione, lecz juz w rok pozniej rozpoczeto
prace nad projektem tak nieporownanej smialosci ze w cien usunal
nawet Gibraltarsko-Afrykanski Zespol Hydroenergetyczny.
Miedzynarodowe Biuro Regulacji Klimatow przeszlo od skromnych prob
lokalnej zmiany pogody, od kierowania chmur deszczowych i poruszania
masami powietrza do frontowego ataku. na glownego wroga ludzkosci.
Byl nim mroz od setek milionow lat usadowiony wokol biegunow
planety."
Zrodlo: Stanislaw Lem ASTRONAUCI Warszawa: Czytelnik, 1970 (wyd. VII
str. 16)

[mrzorba]

Astronauci. Powieść fantastycznonaukowa
(The Astronauts. A Science Fiction Novel)
Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza 'Czytelnik', 1951
An early SF novel written in Kraków between November 1950 and May
1951.
Plot summary: An early twenty-first century scientific expedition to
Venus discovers remnants of the `Star Wars'-type apparatus designed
to destroy life on Earth.
Contents:
Część I: KOSMOKRATOR (Part I: THE COSMOCRATOR)
- Bolid syberyjski (Siberian Bolide)
- Raport (The Report)
- Planeta Wenus (The Planet Venus)
- 11,2 kilometra na sekundę (11.2 Kilometres per Second)
- Lekcja astronautyki (Lesson of Astronautics)
Część II: DZIENNIK PILOTA (Part II: PILOT'S DIARY)
- Hannibal Smith
- Navigare necesse est
- Martwy glob (The Dead Globe)
- Kancz (Kanchenjunga)
- Gwiazda ziemi (Earth Star)
- Lot w chmurach (Flight in the Clouds)
- Pilot (The Pilot)
- Reguła korkociągu (Corkscrew Rule)
- Czarna rzeka (The Black River)
- Eksperyment (The Experiment)
- Wielka plama (The Big Spot)
- Profesor Lao Czu (Professor Lao Tchu)
- Miasto (The City)
- Piotr Arseniew (Peter Arsenyev)
- Załoga (The Crew)

[mrzorba]

Bolid syberyjski ciekawszy niz Darwin...