noveyy777
29.08.08, 10:37
Jak już wielokrotnie wykazywałem; współczesny
neodarwinizm//darwinizm//Teoria Ewolucji//Hipoteza Ewolucyjna czy
jak tam to nazwać nie dysponuje precyzyjnym mechanizmem ,który by
ewolucję powodował i jego opisem (warto się zastanowić czy w takim
przypadku STE/TE jest w ogóle poważna propozycją na runku ideii
naukowych????). Obecnie usiłuje się odgrzewać//reanimować starą --
zaproponoiwaną jeszcze w 1975 r. koncepcję głoszącą ,że ewolucję
powodują zmiany w genach regulatorowych. Oto ciekawy wyjątek z
artykułu,który jest pracą licencyjną na temat ewolucji genomu
ludzkiego--jak doszło do zaproponowania mechanizmu argumentacja
utknęła w martwym punkcie (wówczas jak i dzsiś). Biodzy odwołujący
się do tej koncepcji mawiają; "te same klocki różne przepisy".
Dawniej mawiano tak:" ewolucja dodatkowych złoonych
, przy załoeniu jednakowej organizacji, dzieje się poprzez tworzenie
nowych interakcji, które powstały z czasowych i przestrzennych
segregacji podobnych komponentów(Mattick i Gagen, 2001)". Bardzo
to "szczegółowe i poznawcze" jak widać:) Czas upływa i dalej tylko
takie sobie bajeczki:)
www.biotechnolog.pl/pliki/Ewolucja_genomu_czlowieka_Justyna_Sosna.pdf
Hipoteza zaproponowana w 1975 roku przez King i Wilsona, zakłada, e
fenotypowadywergencja ludzi i szympansów jest związana z regulacją
genów bądź powstawaniemnowych genów głównie w procesach tasowania
eksonów, retrotranspozycji czy duplikacjigenów, a nie stopniowymi
zmianami w strukturze czy funkcji genów u obu gatunków(McConkey,
2001). Załoenie to opiera się na przekonaniu, e niewielkie rónice w
sekwencjiaminokwasów są niewystarczające do wytłumaczenia i
wyjaśnienia rónic fenotypowych. Nieznaczne zmiany w sekwencjach
czynników transkrypcyjnych są wystarczające by zmieniać ekspresję
licznych genów, powodować ogromne rónice rozwojowe.
Niektórespecyficzne ludzkie SNP mogą być znaczące w rozumieniu
ewolucji człowieka, szczególniejeśli są ulokowane w rejonie
wzmacniaczy genów, powodując zmiany w ekspresji genu (Gagneux i
Varki, 2001). Wadą tej teorii jest brak moliwości oszacowania jaki
procentzmian w pojedynczym białku jest w stanie generować zmiany
fenotypowe. Heterochronia, proces w którym nowe formy i funkcje są
kreowane przez zmiany ekspresji genu jest istotny w ewolucji cech
człowieka (Gagneux i Varki, 2001). Eksperymentalne badania dowodzą,
ejest moliwe określenie korelacji między zmianami w sekwencji
genomowej a wzoremekspresji genu, funkcją genu, dzięki czemu będzie
mona wyszczególnić znaczące zmiany, które towarzyszyły ewolucji
człowieka. Część zmian fenotypowych jest zale na od rónic wczasie,
poziomie i wzorze ekspresji genów. Przykładem jest zrónicowany
poziom działaniatranstyretyny u ludzi i szympansów. Ilościowa zmiana
tego białka w organizmie jestskorelowana z wpływem na rónorodność
fenotypową, przez wpływ na rozwój mózgu, funkcje i rozwój czaszki, a
take tempo metabolizmu. Tak niewielkie zmiany doprowadziły do
dywergencji gatunków (Olson i Varki 2003). Innym przykładem genu o
zrónicowanejekspresji jest gen białka relaksyny, które pełni wiele
funkcji w sercu czy mózgu a take wtkankach związanych z procesem
reprodukcji. U ludzi gen relaksyny wykazuje ekspresję wprostacie,
łoysku i ciałku ółtym (corpus luteum) a u szympansów jedynie w
ciałku ółtym(Gagneux i Varki, 2001). Mniej ni 1% rónic miedzy
osobnikami H. sapiens sapiens pojawiasię w sekwencjach kodujących,
co sugeruje, e główna zmienność fenotypowa między osobnikami i
gatunkami wynikaja z kontroli „architektury” genów a nie z faktu
istnieniarónych genów. Dla kontrastu wprowadza się porównanie genomu
człowieka z genomembakterii Escherichia coli. U bakterii rónice
osobnicze wynoszą 20% genomu, co sugeruje, erónice osobnicze
wynikają z rónic w sekwencji genów a nie ich regulacji (Mattick i
Gagen, 2001). Powysze fakty prowadzą do konkluzji, ewolucja
dodatkowych złoonych
, przy załoeniu jednakowej organizacji, dzieje się poprzez tworzenie
nowych interakcji, które powstały z czasowych i przestrzennych
segregacji podobnych komponentów(Mattick i Gagen, 2001).
