Dodaj do ulubionych

korporacje transnarodowe

04.08.15, 07:38
2. USA

Proces formowania się korporacji amerykańskich rozpoczął się później niż koncernów europejskich ,a ponadto umiędzynarodowienie gospodarki i przedsiębiorstw USA do końca XIX w. postępowało wolniej ze względu na wielkość rynku tego kraju, posiadane zasoby naturalne oraz niektóre rozwiązania instytucjonalne. Uważa się, że prekursorami Korporacji Transnarodowych byli amerykańscy kupcy kolonialni, którzy w XVIII w. zaczęli rozwijać handel międzynarodowy dzięki korzystaniu z pośrednictwa kompanii brytyjskich. Kapitał kupców wzbogacony handlem był inwestowany przede wszystkim w Ameryce, ale zapoczątkowano też zagraniczne inwestycje, głównie w rolnictwie i niekiedy w bankowości. W połowie XIX w. przypadki większych amerykańskich lokat ZIB nie były jednak liczne, gdyż ekspansję inwestycyjna hamował brak infrastruktury transportowej na kontynencie.
Rozwój kolei na kontynencie północnoamerykańskim stworzył wielki rynek żelaza i stali oraz różnego rodzaju maszyn i urządzeń, a jednocześnie ogromny rynek zbytu dla wielu wyrobów przemysłowych. Powstały impulsy do rozbudowy zdolności wytwórczych, zwiększenia zatrudnienia i doskonalenia metod zarządzania w coraz większych przedsiębiorstwach przemysłowych. W latach 80. i 90. XIX rozwój korporacji amerykańskich dokonywał się poprzez włączenie działań przedprodukcyjnych (pionowa integracja wstecz), a jednocześnie podnoszeniu efektywności służyła rozbudowa działań produkcyjnych, przede wszystkim handlowa. Wzrost skali działania następował poprzez rozwój wewnętrzny (inwestycje we własne moce wytwórcze) oraz przejmowanie innych przedsiębiorstw w sektorze (konsolidacja), a także w innych sektorach (dywersyfikacja). Jednoczesne doskonalono organizację przedsiębiorstw, a największą innowacją w tym zakresie było ukształtowanie się struktury dywizjonalnej. Rozwinięto metody administrowania rozbudowaną organizacją, opracowano skuteczne strategie konkurencji i, a przede wszystkim wdrażano nowe technologie w produktach i procesach produkcyjnych. W wyniku postępującej koncentracji kapitału i produkcji powstały wielkie korporacje zwane ?przemysłowymi imperiami?. Dla nich ekspansja zagraniczna stałą się drogą dalszego umacniania potęgi na rynkach krajowym i międzynarodowym.
Na początku XX w. ZIB lokowane przez amerykańskie Korporacje Transnarodowe w infrastrukturze w wydobyciu surowców w pewnej mierze miały charakter pionowej integracji wstecz, służącej pozyskiwaniu surowców lub żywności w innych krajach (głównie były to Meksyk, Kanada, kraje karaibskie). Później rozwijane inwestycje w przemysłach przetwórczych i handlu umożliwiały integrowanie działań wprzód, w celu lepszego dotarcia do obsługi rynków zbytu w wielu krajach Półkuli Zachodniej i Europy. Do I wojny światowej wśród amerykańskich firm lokujących ZIB w produkcji i sprzedaży znalazły się m. in:
? Singer
? Ford
? Alcoa
? Edison Electric Light
? International Harvester
Ostatnie ćwierćwiecze XIX w. były bardzo ważnym okresem w rozwoju KTN i ich działalności. Wówczas stworzono lub udoskonalono ich zasadnicze formy prawne i właścicielskie fabryki oraz wielkie (kapitałowych), zintegrowane i/lub zdywersyfikowane przedsiębiorstwa, rozwinęła się ich ekspansja zagraniczna w różnych formach, zwłaszcza w postaci ZIB. Już w tym okresie największe i ekspansywne międzynarodowych przedsiębiorstwa stały się ważnymi uczestnikami procesu globalizacji.
W amerykańskich korporacjach wykorzystanie wykorzystanie osiągnięć postępu naukowo-technicznego, zmiany organizacji i strategii firm, administrowania zdywersyfikowania działalności i jej finansowania stworzyły mocne przesłanki do szybkiego zwiększenia konkurencyjności i ekspansywności na rynku światowym. Lata 20. i 30. XX w. były okresem intensyfikacji umiędzynarodowienia i ekspansji inwestycyjnej przedsiębiorstw amerykańskich, co prowadziło do ukształtowania się KTN jako wiodących firm na rynku międzynarodowym. Częściowo zmieniła się struktura ekspansji inwestycyjnej amerykańskich KTN, gdyż w odpływie ZIB zwiększyło się znaczenie przemysłu przetwórczego (do 24% w 1929) oraz Półkuli zachodniej (na kontynentach amerykańskich ulokowano prawie 60% zasobów ZIB). Chociaż w okresie Wielkiego Kryzysu warunki dla rozwoju międzynarodowej działalności były ogólnie niesprzyjające, najsilniejsi rywale oraz ich sojusznicy (uczestnicy karteli) z USA często wygrywali w konkurencji z umacniali się swe pozycje w skali światowej. W latach 1914-1938 inwestycje bezpośrednie USA za granicą zwiększyły się 2,8 razy, a udział s światowych zasobach odpływu ZIB wzrósł z 18,6% do 27,7%. Przemiany zachodzące w amerykańskich KTN do II wojny światowej polegały na znaczącym umocnieniu się największych przedsiębiorstw przemysłowych( liderów w poszczególnych sektorach) jako inwestorów zagranicznych, coraz silniej kierujących się w ekspansji motywami rynkowymi oraz realizujących penetracje przede wszystkim na rynkach krajów rozwiniętych i zamożnych.
Chociaż podczas II wojny światowej odpływ ZIB z USA uległ zmniejszeniu, amerykańskie KTN względnie umocniły swój potencjał ekonomiczny i konkurencyjność wobec firm pochodzących ze zniszczonych krajów europejskich i azjatyckich. Ponadto przewaga konkurencyjna firm amerykańskich zwiększyła się dzięki innowacjom technologicznym, menadżerskim, organizacyjnym i marketingowym oraz ich zasobności w kapitał. W przemyśle przetwórczym Europa Zachodnia stałą się głównym miejscem lokat amerykańskich ZIB, a w 1964 r. zasoby tam skumulowane przewyższyły inwestycje w Kanadzie.
Lata 60 i 70. XX w. stały się okresem ważnych przemian w amerykańskich (jak również w europejskich) KTN, co polegało na odchodzeniu od rozbudowanych pionowo struktur przez pozbywanie się najmniej efektownych działań realizowanych wstecz i wprzód. Jednocześnie wycofywano się z nadmiernie szerokich zakresów wytwarzania produktów i obsługiwanych branż (np. w konglomeratach). KTN stały się organizacjami bardziej zintegrowanymi, składającymi się ze strategicznych jednostek biznesu (strategic business unit, SBU), a nie wielkiej liczby działów skupiającymi się na rdzennej działalności (opartej na kluczowych kompetencjach). Jednocześnie amerykańskie KTN rozszerzały swą międzynarodową obecność na różnych kontynentach, coraz bardziej kierując się ku krajom azjatyckim.
W kolejnych dekadach nasiliła się ekspansja inwestycyjna amerykańskich KTN w Europie Zachodniej, a najbardziej znaczącym goszczącym je była Wielka Brytania, następnie Holandia i Niemcy. Atrakcyjność inwestycyjna Europy dla amerykańskich inwestorów w znacznym stopniu jest związana z zachodzącymi tu procesami integracji gospodarczej (zwłaszcza w ramach EWG/UE), a w latach 90. XX również z procesem transformacji systemowej Europy Środkowej i Wschodniej. Zmalało zainteresowanie inwestorów amerykańskich inwestorów amerykańskich regionem Ameryki Łacińskiej w latach 70. i 80. XX wieku. Ważna zmianą stał się wzrost inwestycyjnego zaangażowania korporacji z USA w krajach, np. w Japonii, a szerzej ? w Singapurze, Hongkongu i Chinach.
Tendencja do rosnącego udziału przetwórstwa przemysłowego w ekspansji inwestycyjnej KTN z USA utrzymywała się do końca lat 80. XX w. Głównymi gałęziami inwestycyjnymi amerykańskich w przetwórstwie za granica były początkowo przemysł: motoryzacyjny, chemiczny, maszynowy, elektrotechniczny, spożywczy i metalowy, a następnie zintensyfikowano inwestycje w przemysłach elektronicznym i farmaceutycznym.


3. Wielka Brytania


Przedsiębiorstwa brytyjskie zbudowały swą światową pozycję w niemałym stopniu dzięki imperialnej potędze Wielkiej Brytanii (i posiadaniu kolonialnych rynków), a także dzięki wiodącej roli w rozwoju przemysłu przetwórczego i usług finansowych, opartych na osiągnięciach technicznych szybko wdrażanych do produkcji. Na potrzeby rozwijającej się dynamicznie gospodarki i produkcji eksportowej konieczne było zapewnienie dostaw paliw, różnych surowców i żywności, co stymulowało inwestycje zamorskie. Związane z zaopatrzeniem surowcowym w lokaty ZIB w sektor
Obserwuj wątek
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 04.08.15, 15:34
      2. USA

      Przebieg powstawania przedsiębiorstw zlokalizowanych w USA miał miejsce zdecydowanie później niż jej odpowiedników w europie, a do tego proces umiędzynarodowienia gospodarki postępowało o wiele wolniej ponieważ wielkość rynku tego kraju, był ograniczony w zasoby zasoby naturalne oraz rozwiązania instytucjonalne. Pionierami przedsiębiorstw wielonarodowych w USA byli amerykańscy kupcy kolonialni, którzy w okresie XVIII w. postawili na handel przy pomocy pośrednictwa kompanii brytyjskich. Kupcy amerykańscy postawili szczególnie na handlem, który w dużej części był skierowany w inwestowanie przede wszystkim w Ameryce, ale zapoczątkowano również inwestycje w takie branże jak: rolnictwo czy też na bankowości. W połowie XIX w. nie odnotywana jednak większych inwestycji dużo bardziej rozwiniętych w owym czasie korporacji europejskich , gdyż hamował je brak wystarczającej infrastruktury transportowej do rozpoczęcia działalności . Jednak w następnych latach nastąpił gwałtowny rozwój kolei na kontynencie północnoamerykańskim dzięki czemu stworzył on wielki rynek żelaza i stali oraz różnego rodzaju maszyn i urządzeń, a jednocześnie rynek zbytu dla wielu wyrobów przemysłowych. W okresie lat 80 - 90. XIX w. rozwój korporacji amerykańskich ukierunkował się na włączeniu działań przedprodukcyjnych przy jednoczesnym podnoszeniu efektywności rozbudowa działań produkcyjnych. Wzrost kalibru działania następował poprzez rozwój wewnętrzny struktur przedsiębiorstw zlokalizowanych w USA przy jednoczesnym doskonaleniu zarzadzaniu przedsiębiorstw oraz organizację firm , a największą innowacją w tym zakresie było ukształtowanie się struktury dywizjonalnej. Korporacje postawiły na rozwój zdolności administrowania organizacją, opracowano strategie konkurencji i, a także inwestowano w nowe technologie w produktach i procesach produkcyjnych. W wyniku postępującej koncentracji kapitału i produkcji powstały wielkie korporacje. Na początku XX w. amerykańskie Korporacje Transnarodowe postawiły na infrastrukturę służącej pozyskiwaniu surowców lub żywności w innych krajach z szczególnym uwzględnieniem: Meksyku, Kanady oraz kraje karaibskie. Do wybuchu I wojny światowej jednymi z największych amerykańskich przedsiębiorstw działających w branży w produkcji i sprzedaży były m. in:
      -Singer
      -Ford
      -Alcoa
      -Edison Electric Light
      International Harvester
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:29
      2.1. BP p.l.c. wcześniej British Petroleum, BPAmoco

      BP p.l.c. przedsiębiorstwo naftowe założone w roku 1909. Obecnie BP jest trzecim co do wielkości przedsiębiorstwem 5petrochemicznym na świecie.
      Początki marki BP sięgają roku 1901, kiedy bogaty Brytyjczyk, William Knox D?Arcy, otrzymał koncesję od szacha Persji na eksploatację ? nieodkrytych jeszcze ? złóż ropy. Poszukiwania zlecił George?owi Reynoldsowi, aby ją znaleźć Po siedmiu długich latach bezskutecznego wiercenia D?Arcy stanął wobec wizji bankructwa ? zainwestował w poszukiwania niemal cały swój majątek i teraz groziła mu jego utrata. Wczesnym rankiem 26 maja 1908 roku w obozie, w którym mieszkali poszukiwacze, zostało odkryte potężne złoże ropy. Wystarczył rok, aby Angielsko-Perska Kompania Olejowa, która z czasem stanie się koncernem BP, rozkwitła jako niezwykle dochodowy interes.
      Przed 1914 rokiem angielsko-perski projekt po raz drugi w swojej historii znalazł się na krawędzi bankructwa. Spółka posiadała mnóstwo ropy naftowej, ale nie mogła jej sprzedać. Samochody były nadal zbyt drogie, aby liczyć na masowego odbiorcę paliw, a coraz więcej firm w Europie i tzw. Nowym Świecie opanowywało rynek olejów przemysłowych. Premier Churchill wskazywał na konieczność wyspecjalizowanego zaopatrzenia kraju w ropę naftową. Wezwał swoich kolegów w parlamencie, aby ?zwrócili uwagę na szeroką ekspansję roponośnych regionów świata!?. Jego zdaniem, tylko Angielsko-Perska Kompania Olejowa, będąca własnością Brytyjczyków, może właściwie chronić rodzime interesy. Dwa tygodnie później wybuchła I wojna światowa. Wkrótce brytyjski rząd zajął aktywa British Petroleum, spółki utworzonej przez firmę niemiecką, która chciała wypromować swoje produkty w Wielkiej Brytanii. W 1917 roku Skarb Państwa sprzedał je angielsko-perskiej kompanii. Dzięki temu przejęła ona sieć dystrybucji: 520 składów paliw, 535 cystern kolejowych, 1102 pojazdy, cztery barki i 650 koni. W tym samym roku, kiedy wojna zbliżała się do końca, Marynarka Królewska zasygnalizowała, że paliwo z angielsko-perskiej spółki powoduje problemy z pracą silników okrętowych w niższych temperaturach. Szefowie kompanii podjęli wówczas decyzję o zakupie XVIII-wiecznego zamku w Sunbury-on-Thames, niedaleko Londynu. W jego piwnicach utworzono laboratorium badawcze, w którym rozpoczęto pracę nad poprawą jakości paliwa.
      Na przełomie lat 20. i 30. XX wieku znacznie wzrosła liczba samochodów jeżdżących po drogach krajów europejskich i Stanów Zjednoczonych. Wzrosło zapotrzebowanie na paliwo. W Wielkiej Brytanii na pompach z paliwem pojawił się znaczek BP wraz z brytyjską flagą W 1921 roku zainstalowano 69 pomp, a cztery lata później było ich już ponad 6 tysięcy! Przy drogach w Europie litery BP stawały się coraz bardziej rozpoznawalnym znakiem firmowym. Angielsko-perska kompania produkująca paliwa BP zaczęła je wprowadzać z wielkim rozmachem na rynki europejskie. Wszystko zmieniło się jesienią 1939 roku, kiedy Wielka Brytania przyłączyła się do II wojny światowej. Benzyna stała się towarem reglamentowanym. Brytyjska armia zaczęła stosować paliwa, oleje i produkty smarne spółki Castrol. Z każdym miesiącem rosło ryzyko związane z transportem ropy naftowej z Iranu do Wielkiej Brytanii. W tej sytuacji rząd brytyjski zwrócił się do firmy BP, aby bardziej intensywnie eksploatowała krajowe złoża ropy i rozpoczęła poszukiwania nowych. Wobec takiego apelu spółka zwiększyła produkcję w zakładach Nottingham. Wydobycie było stosunkowo niewielkie, ale na tyle znaczące, aby pomóc krajowi przetrwać. Ilość produkowanego paliwa była jedną z najściślej chronionych tajemnic II wojny światowej.
      Przemiany polityczno-gospodarcze zachodzące w Iranie nie pozostały bez wpływu na losy BP. Premier kraju, który gwałtownie sprzeciwiał się obecności angielsko-irańskiej spółki na Bliskim Wschodzie, w 1951 roku przekonał parlament do nacjonalizacji całego rynku paliwowego. W odpowiedzi rządy na całym świecie wprowadziły bojkot irańskiej ropy. Obie strony wróciły do stołu negocjacyjnego. W rezultacie zgodzono się, aby wydobyciem irańskiej ropy zajmowały się międzynarodowe konsorcja, takie jak Standard Oil Indiana (Amoco) oraz kilka innych. Udział angielsko-irańskiej spółki wyniósł 40%. Dżentelmeńska umowa pomiędzy byłym szachem Persji i Williamem D?Arcym przeszła do historii. W 1954 roku zarząd firmy zmienił nazwę na British Petroleum.
      Koniec lat 50. oznaczał również dla BP ogrom prac związanych ze znalezieniem nowych złóż ropy naftowej. W tym samym czasie w Wielkiej Brytanii prowadzono badania nad złożami wzdłuż wybrzeża nad Kanałem La Manche i na Morzu Północnym. Nawet w samym BP mało kto wierzył, że uda się tam odnaleźć ropę. A jednak ? sześć miesięcy później odkryto złoże ?Forties?, Lekcja z lat 70. miała silny wpływ na strategię rozwoju BP do końca XX wieku
      Przypadające na lata 70. zmiany na Bliskim Wschodzie zaskoczyły przemysł paliwowy na świecie. Najbogatsze państwa regionu ? Iran, Irak, Arabia Saudyjska, Abu Dhabi, Katar ? ogłosiły, że w ciągu najbliższej dekady znacjonalizują swoje złoża ropy naftowej. Dla BP ten fakt miał fundamentalne znaczenie. W 1975 roku z tamtejszych złóż wyeksportowano 140 milionów ton ropy naftowej. Do 1983 roku liczba ta miałaby się skurczyć do 500 tysięcy ton. To oznaczało, że produkcja ropy z państw arabskich spadłaby z 80 do niecałych 10%. Ponieważ do tej pory cała strategia BP opierała się na eksploracji złóż na Bliskim Wschodzie, stało się jasne, że koncern musi poszukać nowych złóż ropy w innych częściach świata. Na szczęście niedawno odkryto złoża w Prudhoe Bay na Alasce i pola ?Forties?. Ich otwarcia dokonała w 1975 roku królowa Elżbieta II.
      Rurociąg Trans-Alaska o długości 1200 kilometrów był największym osiągnięciem inżynierii lądowej w Ameryce Północnej, a jego budowa jedną z najpilniej obserwowanych na świecie. BP i Atlantic Richfield musiały dostarczać szczegółowe raporty na temat każdego potencjalnego zagrożenia dla środowiska naturalnego.
      Przewlekła debata dotycząca projektów na Alasce była dla BP ważną lekcją, aby już na wstępie do przygotowywania dużych projektów zwracać uwagę na aspekty związane z ochroną środowiska. BP zaczęła poszukiwać rozwiązań łączących innowacyjność i pomysłowość z wyzwaniami stawianymi przez ekologię.
      Kolejnym ważnym krokiem w historii BP był rok 1987 ? wówczas to brytyjski rząd sprzedał ostatni posiadany pakiet akcji BP. W pełni sprywatyzowana spółka przeprowadziła reorganizację, skupiając się na tym, co zawsze leżało u podstaw jej działalności: poszukiwaniu, udoskonalaniu, transporcie i sprzedaży paliw.
      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:29
        Dunlop Tyres wcześniej Dunlop Rubber

        Dunlop Tyres przedsiębiorstwo zajmująca się produkcja opony pod marką Dunlop. Założona w 1888 przez Brytyjczyka John Boyd Dunlop?a.
        W dniu 7 grudnia 1888 r. Dunlop uzyskuje patent na oponę pneumatyczną, a ?bezpieczne rowery?, z oponami wypełnionymi powietrzem. Następnie skupił się na jego wymiarze handlowym zakładając Dunlop Pneumatic Tyre Co. Ltd. W 1890 roku otworzył pierwszą fabrykę opon w Dubline, a zaledwie trzy lata później zadebiutował na kontynencie uruchamiając fabrykę w niemieckim Hanau. W roku 1895 opony Dunlopa sprzedawano we Francji i w Kanadzie, nowe fabryki otwarto w Australii i Stanach Zjednoczonych. Fabryka w Dublinie okazała się zbyt mała wobec rosnącego popytu już w roku 1898, toteż produkcja została przeniesiona początkowo do angielskiego Coventry a następnie w roku 1902 na 400-akrową parcelę w Birmingham, która z czasem zyskała przydomek Fort Dunlop. W roku 1910, Dunlop podbił Malaje zakładając plantację kauczuku o powierzchni 50 000 akrów. Rok 1913 zapisał się otwarciem pierwszej japońskiej fabryki opon w Kobe. Na przestrzeni dwudziestu lat Dunlop sprawił, że ogumienie pełne odeszło do historii i zaczynając niemal od zera, zbudował pierwszą międzynarodową korporację o ogólnoświatowym zasięgu. Jej produkty były wytwarzane i sprzedawane na całym świecie.
        Rzutkość ojca-założyciela urosła do rangi etosu firmy, w ramach którego prężna międzynarodowa korporacja musi pozostać w awangardzie badawczo?rozwojowej jak i w sferze rozwiązań biznesowych. Celem firmy Dunlop było i jest ulepszanie swoich produktów dla poprawy parametrów jezdnych pojazdów oraz komfortu kierowców.
        W przededniu wybuchu II Wojny Światowej Dunlop uważany był za synonim sukcesu w wielu dziedzinach ? oprócz władzy absolutnej w produkcji opon na torze wyścigowym i poza nim, zaangażowany był również w produkcję systemów hamulcowych, kół, piłeczek tenisowych i golfowych, wykładzin podłogowych i innych produktów z gumy. To niepodzielne panowanie trwać miało do schyłku lat 60.
        Rok 1984 przyniósł połączenie działalności europejskich i amerykańskich fabryk Dunlopa z oddziałem japońskim pod wspólnym szyldem grupy Sumitomo.
        • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:30
          Siemens AG wcześniej Siemens & Halske.

          Siemens AG koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej.. Początki przedsiębiorstwa sięgają połowy XIX wieku, gdy niemiecki wynalazca i inżynier Werner von Siemens, utworzył w Berlinie, 12 października 1847 przedsiębiorstwo Siemens & Halske.
          Przedsiębiorstwo na początku swojej działalności zajmowało się produkcją telegrafów wskazówkowych. Firma, której kapitał założycielski wynosił 6842 talary, zatrudniała na początku dziesięciu pracowników. Szybko okazało się, że telegraf opracowany przez Wernera Siemensa zdobył sobie dobrą opinię, zarówno w Niemczech, jak i w innych krajach Europy, i obroty firmy już w pięć lat po założeniu firmy wzrosły do 500000 marek przy zatrudnieniu 90 osób. Szybko powstawały zagraniczne oddziały firmy: 1850 ? w Anglii (gdzie produkowano i instalowano podziemne i podwodne kable telegraficzne), 1855 ? w Rosji (gdzie firma założyła linie telegraficzne o długości ponad 10000 km, łączące m.in. St. Petersburg z Krymem), 1858 ? w Austrii. W roku 1890 liczba zatrudnionych wzrosła do 5500, z czego prawie połowa w oddziałach poza terenem Niemiec. Do roku 1914, czyli do wybuchu pierwszej wojny światowej, firma miała oddziały produkcyjne w dziesięciu krajach, oraz 168 przedstawicielstw handlowych w 49 krajach. Pierwsza wojna światowa przewróciła istniejący od stu lat porządek świata. W efekcie działań wojennych i przemian politycznych, firma utraciła niemal cały majątek zagraniczny. Co prawda po wojnie nastąpił gwałtowny rozwój, ale wielki kryzys końca lat dwudziestych i początku trzydziestych znów negatywnie wpłynął na kondycję firmy. Spośród 138000 zatrudnionych w 1929 roku, w kilku następnych latach 60000 straciło pracę, a obroty spadły z 820 milionów marek do 330 milionów. Koniec lat trzydziestych znów przyniósł rozwój, przy czym profil produkcji dopasowany był do potrzeb systemu narodo wo-socjalistycznego, czyli w praktyce do potrzeb armii i gospodarki wojennej. Tuż przed wojną stan zatrudnienia wynosił 183000 osób. W czasie wojny, również na firmę Siemens padł mroczny cień, związany z wykorzystywaniem pracowników przymusowych z podbitych krajów Europy. W wyniku drugiej wojny światowej, firma utraciła około 80% majątku, zarówno wskutek zniszczeń, jak i w wyniku reparacji wojennych. Pod koniec 1945 roku koncern zatrudniał tylko 38000 pracowników. Dość szybko odbudowano pozycję firmy, i w roku 1960 stan zatrudnienia przekroczył 200000, a w 1972 ? 300000 osób. Dynamicznie wzrastały też obroty.
          • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:30
            Robert Bosch GmbH wcześniej Warsztat mechaniki precyzyjnej i elektrotechniki

            Robert Bosch jest jednym z najbardziej znanych na świecie producentów sprzętu z branży motoryzacyjnej, elektronarzędzi, sprzętu AGD, systemów zabezpieczeń, sprzętu z zakresu techniki grzewczej i przemysłowej. Założona w roku 1886 w niemieckim Stuttgarcie przez Roberta Boscha. Nazwa przedsiębiorstwa pochodzi od nazwiska jej założyciela którym był Roberta Boscha. Jak było wspomniane powyżej po raz pierwszy nazwisko Bosch weszło w skład nazwy firmy w 1901 roku.
            Bosch Początki były bardzo skromne - wraz ze swoim uczniem - mechanikiem Robert Bosch podejmował się napraw wszelkiego rodzaju urządzeń elektrycznych, instalacji telegrafów, telefonów, piorunochronów oraz oferował usługi w dziedzinie mechaniki precyzyjnej.
            Przełomem w działalności firmy okazało się wynalezienie w 1887 roku przez Boscha zapłonu elektromagnetycznego dla silników stacjonarnych. O skali sukcesu młodego Boscha świadczyć może fakt, że po 10 latach od wprowadzenia wynalazku zatrudniał on już w swojej firmie 16 pracowników, pięć lat później 45,a za kolejne pięć lat aż 4500. Jak na ówczesne czas był to bardzo szybki rozwój. W 1901 roku sukces rewolucyjnego wynalazku pozwolił Robertowi zakupić plac przy Hoppenlaustrasse w Stuttgarcie, gdzie powstała wytwarzająca iskrowe aparaty zapłonowe fabryka o nazwie: "Elektrotechnische Fabrik Robert Bosch". W nowej fabryce Robert Bosch wykorzystał nabyte w USA doświadczenie, czyli zastosowanie w fabryce produkcji seryjnej opartej na podziale pracy i ośmiogodzinnym czasie pracy. Warto dodać, że to właśnie Bosch jak jeden z pierwszych w Niemczech wprowadził w 1910 roku wolne popołudnia w soboty oraz wielostopniowy system urlopów.
            Ze względu na powszechne zapotrzebowanie na wynalazek Boscha firma rozpoczęła międzynarodową działalność. Pierwsze przedstawicielstwo fabryki Boscha otwarto w Anglii w 1898 roku, z kolei pierwszy zagraniczny zakład produkcyjny otworzono w 1905 roku we Francji.
            Kryzys na rynku motoryzacyjnym spowodował, że w 1926 roku firma Boscha zaczęła dywersyfikować swoją działalność i wprowadziła do portfolio produkty z innych branż.
            W 1928 roku w ramach poszerzenia działalności firmy rozpoczęto produkcję maszynki do strzyżenia włosów Forfex oraz pierwszych elektronarzę?dzi z silnikiem w w rękojeści. Kolejnym krokiem była produkcja w latach trzydziestych pierwszej wiertarki ręcznej (1932 rok), pierwszej chłodziarki (1933 rok), radia samochodowego czy urządzeń z zakresu techniki grzewczej.
            Jednak w wyniku II Wojny Światowej działalność firmy została znacząco zahamowana - firma utraciła swoje zagraniczne zakłady i przedstawicielstwa, a wiele fabryk Boscha zostało zniszczonych.
            Po zakończeniu wojny firma zaczęła powoli rekonstruować swoją działalność. W 1958 roku w firmie Bosch ruszyła produkcja pierwszych pralek, w 1964 roku pierwszej zmywarki, a w 1972 roku pierwszej w pełni automatycznej suszarki do bielizny.
            • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:31
              4.1. Royal Philips Electronics

              Przedsiębiorstwo Royal Philips Electronics producent elektroniki. Historia firmy Philips rozpoczęła się w 1891 roku, kiedy w holenderskim mięscie Eindhoven Gerard Philips i jego ojciec Frederik założyli przedsiębiorstwo Philips & Co. Po kilku lat później, a dokładniej w roku 1895 , brat Gerarda Anton Philips wzmocnił pozycję firmy. W ciągu kilkunastu lat dzięki jego wyjątkowemu talentowi firma Philips stał się jednym z największych producentów żarówek na świecie. W czasie przemian gospodarczych a dokładniej w czasie rewolucji przemysłowej w Europie przedsiębiorstwo Philips założyła swoje pierwsze laboratorium badawcze w 1914 roku i rozpoczęła wdrażanie w życie opracowanych przez siebie technologicznych innowacji związanych z promieniami rentgenowskimi i falami radiowymi. Z biegiem lat lista wynalazków powiększała się, obejmując wiele przełomowych produktów, które pozytywnie wpłynęły na codzienne życie ludzi.
              Początkowo Philips produkował lampy żarowe, szybko stając się jednym z największych producentów żarówek w Europie. W 1914 roku powstało laboratorium badawcze, które prowadziło badania nad zjawiskami fizycznymi i chemicznymi, które miały prowadzić do opracowywania nowych produktów. W 1918 roku firma Philips wprowadziła na rynek medyczną lampę rentgenowską. Wydarzenie to uznaje się za początek procesu dywersyfikacji produktów oferowanych przez firmę. Wtedy też zaczęto chronić wynalazki firmy patentami, obejmującymi zarówno wykorzystanie promieniowania rentgenowskiego, jak i odbiór sygnału radiowego.
              W 1925 roku firma Philips rozpoczęła pierwsze doświadczenia z przesyłaniem sygnału telewizyjnego, a w roku 1927 rozpoczęła produkcję odbiorników radiowych. Do roku 1932 sprzedano milion odbiorników marki Philips, co uczyniło naszą firmę największym producentem odbiorników na świecie. Rok później wyprodukowano stumilionową lampę radiową i rozpoczęto produkcję aparatów rentgenowskich w Stanach Zjednoczonych. W 1939 roku, kiedy do sklepów trafiła pierwsza elektryczna golarka marki Philips, firma zatrudniała 45 tysięcy pracowników na całym świecie. Lata 40. i 50. to okres niezwykle szybkiego rozwoju nauki i techniki. W tym czasie w dziale badawczym Philips Research wynaleziono głowice obrotowe, co umożliwiło opracowanie elektrycznej golarki Philishave oraz stanowiło fundament dla przyszłych rewolucyjnych projektów związanych z tranzystorami i układami scalonymi. Firma miała również poważny wkład w rozwój techniki rejestrowania, transmisji oraz powielania obrazu telewizyjnego. W 1963 roku firma Philips wprowadziła na rynek kasetę magnetofonową, a dwa lata później wyprodukowała swoje pierwsze układy scalone.
              Lata 70. upłynęły pod znakiem wprowadzenia nowych, ekscytujących produktów oraz koncepcji. Badania w dziedzinie oświetlenia pozwoliły na opracowanie nowych lamp energooszczędnych PL oraz SL. W tym samym czasie w dziale badawczym Philips Research opracowano przełomowe wynalazki pozwalające na przetwarzanie, przechowywanie oraz transmisje obrazów, dźwięków i danych. Dzięki temu powstały takie produkty jak dysk optyczny LaserVision, płyta kompaktowa oraz systemy telekomunikacji optycznej. W 1972 roku firma Philips założyła PolyGram, wytwórnię płytową, która odniosła duży sukces.


              • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:31
                4.2 Renault S.A. wcześniej Société Renault Fr?res (Spółka Bracia Renault)

                W 1898 r. na terenie rodzinnej posiadłości Billancourt w szopie na narzędzia powstaje pierwszy warsztat, który staje się zalążkiem wielkiego europejskiego koncernu. Louis, Marcel oraz Fernand Renault rozpoczynają produkcję aut pod szyldem Renault Freres (Bracia Renault Pierwszy pojazd opracowany przez braci Renault nosił nazwę Typ A. Początkowo firma korzystała z jednostek napędowych dostarczanych przez podwykonawców. Jednak już w 1902 r. Louis Renault skonstruował pierwszy czterocylindrowy. Niestety pasmo sukcesów przerwały tragedie: w 1903 roku na trasie wyścigu Paryż - Madryt w wypadku tragicznie ginie Marcel Renault, 6 lat później po ciężkiej chorobie umiera Fernand. Wówczas Louis Renault zmienia nazwę zakładu na Les Automobiles Renault (Samochody Renault). Aby zwiększyć efektywność zakładu oraz obniżyć koszty produkcji Louis implementuje w fabryce fordowskie standardy produkcji. Okres I wojny światowej to szybki rozkwit fabryki Renault. Koncern zyskuje ogólnoświatowy rozgłos między innymi dzięki wykorzystaniu paryskich taksówek marki Renault do przetransportowania żołnierzy na linię frontu w czasie walk nad rzeką Marną we wrześniu 1914 roku.Nieustanne działania wojenne oraz konieczność obrony granic państwowych sprawiają, że w zakładach Renault rozpoczyna się produkcja sprzętu wojennego, w tym silników lotniczych i samolotów, amunicji, pojazdów transportowych oraz czołgów. Po zakończeniu działań wojennych zakłady Renault wracają do swojej macierzystej produkcji. W 1922 roku zmienia się forma prawna przedsiębiorstwa oraz nazwa ?Sociéte Anonyme de Usines Renault?. Powstaje wiele nowych modeli aut, w tym pierwsze samochody z kierownicą po lewej stronie. Renault zaczyna również produkować traktory. Niesione falą sukcesów Renault święci również tryumfy na trasach rozlicznych rajdów i wyścigów samochodowych. W 1938 roku Louis Renault, zainspirowany projektem Ferdynanda Porsche, rozpoczyna intensywne prace nad koncepcją taniego, ekonomicznego auta dla ludu. Niestety, wybuch II wojny światowej oraz okupacja hitlerowska przerywają pracę zakładów. Spośród cywilnych pojazdów w produkcji pozostają tylko modele Juvaquatres i Primaquatres. Fabryki Renault ponownie stają się zakładami militarnymi produkującymi sprzęt wojskowy oraz amunicję na potrzeby armii. Niemieckiej armii. Okupacja hitlerowska oraz prowadzenie działań wojennych na terenie Francji przez zjednoczone siły alianckie spowodowały, że zakłady Renault niemal w całości zostały zniszczone. Louis Renault, osadzony w więzieniu za współpracę z okupantem niemieckim, zmarł w październiku 1944 roku.Po śmierci założyciela zakładów Renault marka została upaństwowiona na mocy uchwały rządowej sygnowanej przez Charlesa de Gaulle. Jednocześnie kolejny raz zmieniono nazwę zakładów na ?Regie National des Usines Renault? (Zarząd Upaństwowionych Zakładów Renault) oraz przystąpiono do odbudowy fabryk. Jednym z pierwszych modeli, który opuścił mury odbudowanych fabryk było Renault 4CV, opracowane jeszcze przez Louisa Renault w czasie okupacji niemieckiej. Do 1961 r. wyprodukowano łącznie ponad 1 milion egzemplarzy modelu. Prace nad jednym egzemplarzem zajmowały pięciu robotnikom pięć dni. W latach 50-tych rozpoczęła się ekspansja marki na rynek amerykański. Renault zaczyna produkować ciągniki. Cechą rozpoznawczą wszystkich traktorów jest pomarańczowy lakier. W 1951 roku, jako pierwsi na świecie francuzi rozpoczynają masową produkcję traktorów. Na początku lat 60-tych z linii produkcyjnych zjechał ostatni egzemplarz modelu 4CV. W 1965 roku do seryjnej produkcji wszedł model Renault 16. Auto rewolucyjne pod wieloma względami, było pierwszym modelem francuskiego koncernu, który otrzymał tytuł Car of The Year. Z każdym rokiem Renault kontynuowało swoją ekspansję na rynkach nie tylko europejskich, ale i światowych. Zawiązano współpracę z rumuńską fabryką samochodów, Dacią, która trwa po dziś dzień. Początek lat 70-tych to najlepsze czasy dla koncernu Renault gdzie produkcją w całym okresie wytwarzania modelu (10 lat) na poziomie 3.5 mln egzemplarzy. W 1972 roku zaprezentowano kultowy dzisiaj model Renault 5. Światowy kryzys energetyczny oraz lawinowo rosnące ceny paliw sprawiły, że model został bardzo gorąco przyjęty. Lekka konstrukcja nadwozia, dynamiczne i oszczędne silniki oraz pojemne wnętrze przyciągnęły rzesze klientów do salonów francuskiej marki. Koniec lat osiemdziesiątych to także początki wielkich zmian w Renault. Wówczas przedsiębiorstwo podlegało gruntownej reorganizacji w celu zwiększenia efektywności działania i rentowności oraz poprawienia standardów jakościowych produkowanych samochodów. W tym samym roku koncern z Paryża powrócił także do rywalizacji na torach F1 dostarczając silniki zespołowi Williams.
                • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 07:32
                  Royal Dutch Shell Group wcześniej Shell Oil Company.

                  Royal Dutch/Shell ? brytyjsko-holenderski koncern petrochemiczny, zajmujący się głównie wydobywaniem gazu ziemnego i ropy naftowej oraz ich przesyłem, przetwórstwem, dystrybucją i sprzedażą.
                  Początek firmy datuje się na rok 1890, kiedy to wspierany przez króla holenderskiego -Wilhelma II Royal Dutch Petroleum Company zbudował swoją pierwszą platformę wydobywczą na Sumatrze. Współcześnie koncern Shell uchodzi za największe w swojej branży. Pojawienie się silnika spalinowego w 1886 r. przyczyniło się do wzrostu zapotrzebowania na paliwo transportowe. Wykorzystując swoje doświadczenie przewozowe, bracia Samuel zlecili flocie statków parowych masowy przewóz ropy naftowej. Krok ten zrewolucjonizował transport olejowy, a pierwszy rejs odbył się tankowcem o imieniu Murex. W 1982 roku Murex był pierwszym na świecie tankowcem, który przepłynął przez Kanał Sueski. Firma prowadzona przez braci otrzymała w 1897 r. nazwę Shell Transport and Trading Company. Shell Transport działając na Wschodzie i poszukując nowych źródeł ropy naftowej w celu zmniejszenia zależności od Rosji, porozumiał się z firmą Royal Dutch Petrolem. Obie firmy połączyły swoje siły w 1903 r., aby chronić się przez dominacją konkurencyjnej firmy Standard Oil. W 1907 r. nastąpiła całkowita fuzja i powstała firma o nazwie Royal Dutch Shell Group. Shell zmienił swoje logo na muszlę, którego używa do dziś. Przed końcem lat 20-tych, Shell stał się liderem wśród firm olejowych, produkując 11% surowca na świecie i będąc właścicielem 10% tonażu swoich tankowców. Lata 30-te przyniosły trudności: aktywa grupy w Meksyku zostały przejęte i firma zmuszona była przystać na niedogodne dla niej warunki postawione przez rząd wenezuelski podczas nacjonalizacji pól naftowych w tym kraju. Po drugiej wojnie światowej, kiedy zapanował pokój i samochody stały się często wykorzystywanym środkiem transportu, Shell rozszerzył swoją działalność na Afrykę i Amerykę Południową. Rola transportu wzrosła. W 1947 r. Shell dokonał pierwszego odwiertu na skalę komercyjną przybrzeżnego szybu naftowego w Zatoce Meksykańskiej. Do 1955 r. Shell był już właścicielem 300 szybów. W 1958 r. Shell rozpoczął produkcję w Nigerii. W 1969 r. władzę w Libii przejął Muammar Kadafi, za sprawą którego spadła produkcja ropy i wzrosły ceny. Inni producenci grozili, że podejmą podobne kroki, a wojna Jom Kippur w 1973 r. przypieczętowała kryzys. W ciągu kilku tygodni kraje OPEC (Organizacja Krajów Eksportujących Ropę Naftową) podwyższyły ceny ropy czterokrotnie i ogłosiły dwumiesięczny bojkot. Skutki dla gospodarki krajów Zachodu były katastrofalne.
                  Lata 70-te były bardzo istotne dla Shell z uwagi na rozwój pól naftowych na Morzu Północnym i w Ameryce Południowej - przedsięwzięcie trudne i kosztowne, lecz niezbędne w obliczu obniżonych dostaw z Bliskiego Wschodu. W 1978 r. Shell zakończył wiercenia prowadzone w ramach projektu Cognac i otworzył platformę produkcyjną w Zatoce Meksykańskiej - najwyższą na świecie, sięgającą ponad 335 metrów.
                  • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 16:11
                    Dunlop Tyres przedsiębiorstwo bardziej znane pod nazwa Dunlop jest to firma zajmująca się produkcja opony. Założona w 1888 przez Brytyjczyka John Boyd Dunlop?a.
                    W dniu 7 grudnia 1888 r. Dunlop otrzymuje patent na oponę pneumatyczną, a na bezpieczne rowery, z oponami wypełnionymi powietrzem. Następnie skupił się na jego wymiarze handlowym zakładając Dunlop Pneumatic Tyre Co. Ltd. W 1890 roku dochodzi do otwarcia pierwszej fabryki opon w Dubline, a zaledwie trzy lata później zadebiutował na kontynencie uruchamiając fabrykę w Niemczech. Od roku 1895 opony Dunlopa sprzedawano w takich krajach jak: Francji czy też Kanada, nowe fabryki produkujące opony otwarto w Australii i Stanach Zjednoczonych. Niestety ówczesna fabryka które mieściła się w Dublinie okazała się zbyt mała wobec zaspokojenia światowego popytu na produkty już w roku 1898, toteż produkcja została przeniesiona początkowo do angielskiego Coventry a następnie w roku 1902 w okolice Birmingham, która z czasem zyskała przydomek Fort Dunlop. W roku 1910, Dunlop podbił Malezje zakładając plantację kauczuku o powierzchni ponda 50 000 akrów. Rok1913 okazał się kluczowym dla dalszego podboju światowych rynków ponieważ zapisał się otwarciem pierwszej japońskiej fabryki opon. Na przestrzeni dwudziestu lat Dunlop sprawił, że ogumienie pełne (czyli nie zawierające powietrza w oponie) przeszło do historii i zaczynając niemal od zera, zbudował pierwszą globalną korporację o międzynarodowym zasięgu. Produkty Dunlop były wytwarzane i sprzedawane na całym świecie.
                    Prężna międzynarodowa korporacja musiała pozostać w awangardzie badawczo-rozwojowej jak i w sferze rozwiązań biznesowych. Celem firmy Dunlop było oraz nadal jest ulepszanie swoich produktów dla poprawy parametrów jezdnych pojazdów oraz komfortu kierowców.
                    W przededniu wybuchu II Wojny Światowej Dunlop uważany był za synonim sukcesu w wielu dziedzinach , oprócz władzy w produkcji opon na torze wyścigowym, był zaangażowany dodatkowo w produkcję systemów hamulcowych, kół, piłeczek tenisowych i golfowych, wykładzin podłogowych i innych produktów z gumy. To hegemonia panowania postanowiła trwać miało do schyłku lat 60.
                    Rok 1984 przyniósł połączenie działalności europejskich i amerykańskich fabryk Dunlopa z oddziałem japońskim pod wspólnym szyldem grupy Sumitomo.
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 15:55
      xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

      BP przedsiębiorstwo naftowe założone w roku 1909. Obecnie BP jest trzecim pod względem wielkości przedsiębiorstwem petrochemicznym na świecie.
      Początki firmy BP szacuje się na początek roku 1901, kiedy bogaty Brytyjczyk, William Knox D?Arcy, otrzymał koncesję na eksploratację nieodkrytych jeszcze złóż ropy w Persji. Brytyjczyk poszukiwania cennego surowca zlecił Georgowi Reynoldsowi. Po siedmiu latach bezskutecznego wiercenia D?Arcy stanął wobec realnej wizji bankructwa, zainwestował w poszukiwania niemal cały swój majątek, a wskutek czego groziłam mu wizja bankructwa. Jednak w dniu 26 maja 1908 roku w obozie, w którym mieszkali poszukiwacze, zostało odkryte potężne złoże ropy. Wystarczył jedynie rok ,aby Angielsko-Perska Kompania Olejowa, która w miedzy czasie koncernem BP, rozkwitła jako niezwykle dochodowy interes.
      Przed 1914 rokiem angielsko-perski koncert petrochemiczny po raz drugi w swojej krótkiej historii znalazł się na krawędzi bankructwa. Spółka posiadała mnóstwo zapasów ropy naftowej, ale nie mogła jej sprzedać ponieważ samochody były nadal zbyt drogie, aby liczyć na masowego odbiorcę, a coraz więcej firm w Europie i tzw. Nowym Świecie opanowywało rynek olejów przemysłowych. Premier Wielkiej Brytanii Churchill wskazywał na konieczność wyspecjalizowanego zaopatrzenia kraju w ropę naftową. Wezwał swoich kolegów w parlamencie, aby zwrócili uwagę na ekspansję roponośnych regionów świata. W jego opinii tylko przedsiębiorstw Bp, będąca własnością Brytyjczyków, może właściwie chronić rodzime interesy. Dwa tygodnie później wybuchła I wojna światowa, a brytyjski rząd zajął aktywa niemieckich koncernów. W 1917 roku Skarb Państwa sprzedał je angielsko-perskiej kompanii. Dzięki temu przejęła ona sieć dystrybucji około 520 składów paliw, 535 cystern kolejowych. W roku 1917 kiedy wojna zbliżała się do końca, Marynarka Królewska sygnalizowała, że paliwo z koncernu BP spółki powoduje problemy z pracą silników okrętowych w niższych temperaturach. Szefostwo koncernu podjęli wówczas decyzję o zakupie zamku w ?Sunbury on Thames?, niedaleko Londynu. W jego piwnicach utworzono laboratorium badawcze, w którym rozpoczęto pracę nad poprawą jakości oraz efektywności paliwa.
      W latach lat 20. i 30. XX wieku znacznie wzrosła liczba samochodów jeżdżących po drogach krajów europejskich i Stanów Zjednoczonych w porównaniu do lat wcześniejszych. Wzrosło zapotrzebowanie głó1)nie gospodarstw domowych na paliwo. W Wielkiej Brytanii na pompach z paliwem pojawił się znaczek BP wraz z brytyjską flagą W 1921 roku zainstalowano 69 pomp, a cztery lata później było ich już ponad ponad 6 tysięcy. Na stacjach benzynowych przy drogach w Europie litery BP stawały się coraz bardziej rozpoznawalnym znakiem firmowym. Koncern brytyjski produkująca paliwa BP zaczął je wprowadzać z wielkim rozmachem na rynki europejskie. Jednak wszystko się zmieniło gdy jesienią 1939 roku, kiedy Wielka Brytania przyłączyła się do II wojny światowej. Brytyjska armia zaczęła stosować paliwa, oleje spółki Castrol. Z każdym miesiącem rosło ryzyko związane z transportem ropy naftowej z bliskiego wschodu do Wielkiej Brytanii. W tej sytuacji rząd brytyjski zwrócił się do firmy BP, aby bardziej intensywnie eksploatowała krajowe złoża ropy. Wobec takiej prośby ze Stroby rządu spółka zwiększyła produkcję w zakładach Nottingham. Wydobycie było stosunkowo niewielkie, ale na tyle wystarczające, aby pomóc krajowi przetrwać. Wielkość produkowanego paliwa była jedną z największych tajemnic II wojny światowej.
      Przemiany polityczno-gospodarcze zachodzące w Iranie nie pozostały bez wpływu na dalsze losy koncernu BP. Premier kraju, który gwałtownie sprzeciwiał się obecności angielsko-irańskiej spółki na Bliskim Wschodzie, w 1951 roku przekonał parlament do przejęcia przez państwo całego rynku paliwowego. W odpowiedzi rządy na całym świecie wprowadziły bojkot irańskiej ropy. Obie strony wróciły do stołu negocjacyjnego. W wyniku czego wydano zgodzono , aby wydobyciem irańskiej ropy zajmowały się międzynarodowe konsorcja, takie jak Standard Oil Indiana. Dżentelmeńska umowa pomiędzy byłym szachem Persji i Williamem D?Arcym przeszła do historii. W 1954 roku zarząd firmy zmienił nazwę na British Petroleum.
      Koniec lat 50. XX w. oznaczał również dla BP ogrom prac związanych z poszukiwaniem nowych złóż ropy naftowej. W tym samym czasie w Wielkiej Brytanii prowadzono badania nad złożami wzdłuż wybrzeża nad Kanałem La Manche i na Morzu Północnym. Jednak nie wierzono ,nawet w samym BP mało kto wierzył, że uda się tam odnaleźć złoża ropy. Jednak sześć miesięcy później odkryto złoże Forties,
      Przypadające w latach 70. XXw. na Bliskim Wschodzie zaskoczyły przemysł paliwowy na świecie. Najbogatsze państwa regionu takie jak: Iran, Irak, Arabia Saudyjska, Abu Dhabi, Katar ogłosiły, że w ciągu najbliższej dekady znacjonalizują swoje złoża ropy naftowej. Dla koncernu BP miał ten fakt miał ogromne znaczenie znaczenie ponieważ w 1975 roku z tamtejszych złóż wyeksportowano 140 milionów ton ropy naftowej,a do roku 1983 roku liczba ta miałaby się skurczyć do 500 tysięcy ton. To oznaczało, że produkcja ropy z państw arabskich spadłaby z 80% do niecałych 10%. Ponieważ do tego czasu cała strategia BP opierała się na eksploracji złóż na Bliskim Wschodzie, stało sięoczywiste, że koncern musi poszukać nowych złóż ropy w innych regionach świata. Na szczęście BP niedawno odkryto złoża na Alasce. Ich otwarcia dokonała bardzo prędko ponieważ już w 1975 roku przez sama królowa Elżbieta II.
      Rurociąg Trans-Alaska o długości 1200 kilometrów był największym osiągnięciem inżynierii lądowej w Ameryce Północnej, a jego budowa została ogłoszona za jedną z najpilniej obserwowanych na świecie. BP musiały prowadzić oraz dostarczać szczegółowe raporty na temat każdego potencjalnego zagrożenia dla środowiska naturalnego.
      Przewlekła debata dotycząca projektów na Alasce była dla BP ważną lekcją, aby już na wstępie do przygotowywania dużych projektów zwracać uwagę na aspekty związane z ochroną środowiska. Kolejnym ważnym krokiem w historii BP był to rok 1987 wówczas to brytyjski rząd sprzedał ostatni posiadany przez siebie pakiet akcji BP. W pełni sprywatyzowana spółka przeprowadziła reorganizację, skupiając się na tym, co zawsze leżało u podstaw jej działalności: poszukiwaniu, udoskonalaniu oraz sprzedaży paliw.
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 06.08.15, 16:11
      XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

      Dunlop Tyres przedsiębiorstwo bardziej znane pod nazwa Dunlop jest to firma zajmująca się produkcja opony. Założona w 1888 przez Brytyjczyka John Boyd Dunlop?a.
      W dniu 7 grudnia 1888 r. Dunlop otrzymuje patent na oponę pneumatyczną, a na bezpieczne rowery, z oponami wypełnionymi powietrzem. Następnie skupił się na jego wymiarze handlowym zakładając Dunlop Pneumatic Tyre Co. Ltd. W 1890 roku dochodzi do otwarcia pierwszej fabryki opon w Dubline, a zaledwie trzy lata później zadebiutował na kontynencie uruchamiając fabrykę w Niemczech. Od roku 1895 opony Dunlopa sprzedawano w takich krajach jak: Francji czy też Kanada, nowe fabryki produkujące opony otwarto w Australii i Stanach Zjednoczonych. Niestety ówczesna fabryka które mieściła się w Dublinie okazała się zbyt mała wobec zaspokojenia światowego popytu na produkty już w roku 1898, toteż produkcja została przeniesiona początkowo do angielskiego Coventry a następnie w roku 1902 w okolice Birmingham, która z czasem zyskała przydomek Fort Dunlop. W roku 1910, Dunlop podbił Malezje zakładając plantację kauczuku o powierzchni ponda 50 000 akrów. Rok1913 okazał się kluczowym dla dalszego podboju światowych rynków ponieważ zapisał się otwarciem pierwszej japońskiej fabryki opon. Na przestrzeni dwudziestu lat Dunlop sprawił, że ogumienie pełne (czyli nie zawierające powietrza w oponie) przeszło do historii i zaczynając niemal od zera, zbudował pierwszą globalną korporację o międzynarodowym zasięgu. Produkty Dunlop były wytwarzane i sprzedawane na całym świecie.
      Prężna międzynarodowa korporacja musiała pozostać w awangardzie badawczo-rozwojowej jak i w sferze rozwiązań biznesowych. Celem firmy Dunlop było oraz nadal jest ulepszanie swoich produktów dla poprawy parametrów jezdnych pojazdów oraz komfortu kierowców.
      W przededniu wybuchu II Wojny Światowej Dunlop uważany był za synonim sukcesu w wielu dziedzinach , oprócz władzy w produkcji opon na torze wyścigowym, był zaangażowany dodatkowo w produkcję systemów hamulcowych, kół, piłeczek tenisowych i golfowych, wykładzin podłogowych i innych produktów z gumy. To hegemonia panowania postanowiła trwać miało do schyłku lat 60.
      Rok 1984 przyniósł połączenie działalności europejskich i amerykańskich fabryk Dunlopa z oddziałem japońskim pod wspólnym szyldem grupy Sumitomo.
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:30
      nowe
      ------------------------------------------------------------------------
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:31
      Powstanie wielu znanych firm (zwłaszcza przemysłowych przypadło na ostatnie trzydziestolecie XIX w. Chociaż w zestawieniu przedsiębiorstw powstałych do wybuchu I wojny światowej dominują firmy z USA, nie oznacza to jednak ich silnej ekspansji inwestycyjnej na rynku światowym w tym czasie. W wielu przypadkach intensywnie umiędzynarodowienie amerykańskich KTN nastąpiło po dłuższym okresie (nawet po kilkudziesięciu latach) ich działalność na rynku amerykańskim. Firmy z Wielkiej Brytanii i innych państw europejskich były bardzie ekspansywne i umiędzynarodowione od korporacji z USA przez długi czas.
      Intensywny rozwój KTN i ich międzynarodowej ekspansji trwał do wybuchu I wojny światowej, a dostępne informacje i dane statystyczne umożliwiają charakterystykę aktywności inwestycyjnej przedsiębiorstw z różnych krajów w poszczególnych sektorach gospodarki światowej. W 1914 r., w strukturze ZIB dominują lokaty o motywach zaopatrzeniowych, ulokowane w sektorze podstawowym (wydobycie lub pozyskiwanie surowców, rolnictwo). W skali światowej przypadło na nie 55% wartości skumulowanych lokat ZIB. Infrastrukturze (głównie budowa kolei) ulokowano 20% zasobów odpływu ZIB. Inwestycje umotywowane poszukiwaniem rynków zbytu miały mniejsze znaczenie w tym okresie, gdyż na lokaty w przetwórstwo jako przemysłowe przypadło 15%, a na ZIB w handlu i dystrybucji – 10%. W wartości i strukturze lokat ZIB przez poszczególne kraje istniały jednak różnice, które odzwierciedlały silną pozycję europejskich krajów oraz ich przedsiębiorstw jako inwestorów bezpośrednich poza granicami krajów macierzystych. W 1914 r. – na koniec okresu bardzo intensywnego rozwoju KTN – na Europę Zachodnią przypadło prawie 80% zaangażowania inwestycyjnego przedsiębiorstw (w formie zasobów odpływu ZIB) na świecie., w tym na Wielka Brytanię aż 44,6%. W tym czasie udział USA był równy 18,6%. Bliższe informacje statystyczne na temat zasobów odpływu ZIB – również dla dalszych okresów – przedstawiono w tabeli :
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:32
      Wydaje się, iż na początku rozważań należy ustalić zakres pojęć oraz znaczenie używanej terminologii. Problem zaczyna się już na gruncie wyboru między określeniami korporacja a przedsiębiorstwo. Należały zająć się etymologią obu słów: przedsiębiorstwo (enterprises) oraz korporacja (corporation). Wydaje się, iż termin przedsiębiorstwo jest ujęciem szerszym, oznaczającym wszystkie podmioty powołane do prowadzenia działalności gospodarczej niezależnie od ich formy prawnej i organizacyjnej. „Przedsiębiorstwo” rozumiane jest także jako „samodzielna jednostka gospodarcza wyodrębniona pod względem ekonomicznym, organizacyjnym i prawnym”. Kompleksowe spojrzenie na przedsiębiorstwo zaproponowali: A. Jakubecki, A. Kidyba, J. Mojak i R. Skubisz, którzy akcentują elementy podmiotowości przedsiębiorstwa w sensie prawnym, jego zadania funkcjonalne (prowadzenie działalności zarobkowej) oraz aspekt przedmiotowy (zorganizowany kompleks majątkowy w postaci materialnych i niematerialnych dóbr, służących realizacji zadań gospodarczych).
      W kontekście prowadzonych rozważań bardziej odpowiednie wydaje się jednak używanie określenia korporacja, która (przyjmując za słownikiem Longana) jest „wielkim przedsiębiorstwem lub grupą przedsiębiorstw działających wspólnie jako jedna organizacja”. Mimo, iż w znaczeniu ekonomicznym zaczęto posługiwać się pojęciem „korporacja” (corporation) już w połowie XIX wieku (1849r.) dopiero po II wojnie światowej nabrało ono znaczenia współczesnego (synonimu dużych przedsiębiorstw). „Korporacja” definiowana jest też jako „stowarzyszenie, związek, zrzeszenie osób, uznane za osobę prawną, mające na celu realizację określonych wspólnych zadań”.
      Przez niektórych autorów termin ten jest używany wyłącznie „w odniesieniu do największych i najbardziej wpływowych przedsiębiorstw (gigantów zajmujących czołowe miejsca w różnych rankingach), działających najczęściej w formie spółek akcyjnych .
      W odniesieniu do podmiotów prowadzących działalność o zasięgu pozakrajowym początkowo (w latach 50. XX w.) w powszechnym zastosowaniu był termin przedsiębiorstwo międzynarodowe (international enterprises), które w kolejnym dziesięcioleciu zostało zastąpione przez termin przedsiębiorstwo wielonarodowe (multinational enterprises). W 1964 roku pojęcia „korporacja transnarodowa” (transnational corporation) po raz pierwszy użył amerykański ekonomista E. Karcher. W 1975 roku tygodnik „Bussines Week” posłużył się z kolei określeniem „korporacja” (jako równoznacznym z japońskim „keiretsu”), chcąc podkreślić specyfikę zasad działania oraz kultury organizacyjnej tego typu podmiotu. W konsekwencji pojawiły się także pojęcia „tożsamość korporacyjna” i „kultura korporacyjna”. W 1977 roku na łamach magazynu „Forbs” dla podkreślenia siły tkwiącej w rozrastających się przedsiębiorstwach użyto z kolei określenia megacorporation. Od połowy lat 70.XX w. (powszechnie w latach 80.XX w.) za sprawą ONZ stosowano już określenie transnational corporation. A. Jarczewska-Romaniuk zmianę przymiotnika „wielonarodowy” na „transnarodowy” wiąże także z powstaniem w naukach społecznych, związanych ze stosunkami międzynarodowymi „tzw. Nurtu transnarodowego w ramach, którego podkreślano znaczenie nowego typu relacji i pojawienie się nowych aktorów, określanych mianem transnarodowych”. Mimo, iż coraz częściej można się także spotkać z nazwą „korporacje globalne” (global corporations), nazwa to nie jest zbyt powszechnie stosowana.
      Analizując przymiotniki, jakimi określane są przedsiębiorstwa, prowadzące swą działalność przynajmniej w dwóch krajach, można wnioskować, iż brak jest sztywnych reguł oraz kryteriów w stosowanej terminologii. Najczęściej stosowanym terminem jest określenie: „korporacje transnarodowe”. Większość autorów zaznacza jednak, iż jest to nazwa tożsama z określeniami „przedsiębiorstwa międzynarodowe”, „przedsiębiorstwa wielonarodowe”, „przedsiębiorstwa transnarodowe”, „przedsiębiorstwa ponadnarodowe” czy „przedsiębiorstwa globalne”. Poszczególni badacze zwykle są konsekwentni w stosowanej przez siebie terminologii, nie podając jednak najczęściej konkretnego uzasadnienia. I tak na przykład A. Zorska w swych książkach używa terminu „korporacje transnarodowe” (KTN), A. Jarczewska-Romaniuk opisuje „przedsiębiorstwa międzynarodowe”, J. Rymarczyk165 tak jak i A. Grochulski166 stosują nazwę „korporacje międzynarodowe”, E. Cyrson „korporacje wielonarodowe”.
      Wydaje się, iż zamienne używanie zarówno pojęć „korporacja” i „przedsiębiorstwo” jak wymienionych wcześniej przymiotników (międzynarodowe, wielonarodowe, transnarodowe, ponadnarodowe, globalne) jest dopuszczalne. Nie wywołuje to zachwiania logiki wywodu, nie odgrywa większej roli w analizie zasad funkcjonowania tych podmiotów a uzasadnione jest względami zachowania płynności językowej.
      W literaturze przedmiotu można odnaleźć ogromną liczbę definicji odnoszących się do podmiotów nazywanych w niniejszej pracy zamiennie korporacjami transnarodowymi lub przedsiębiorstwami międzynarodowymi. Wzrost zainteresowania funkcjonowaniem wielkich przedsiębiorstw działających w skali międzynarodowej datuje się na lata siedemdziesiąte XX wieku, wówczas też nastąpiła eskalacja prób zdefiniowania tych podmiotów. Na forum międzynarodowym intensywne badania aktywności tych podmiotów prowadzono głównie w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych. W raporcie ONZ pt. „Korporacje wielonarodowe w światowym rozwoju” („Multinational Corporations in World Development”) z 1973 roku podmioty te nazwane zostały, zgodnie z zaleceniami Rezolucji Rady Gospodarczo-Społecznej nr 1721 z 28.07.1972 roku korporacjami wielonarodowymi (multinational corporations) i zdefiniowane zostały jako przedsiębiorstwa posiadające kontrolę nad fabrykami, kopalniami, biurami sprzedaży i temu podobnymi, w dwóch lub więcej krajach. Jednak już w 1974 roku autorzy innego raportu na temat wpływu działalności tych podmiotów na rozwój i stosunki międzynarodowe („The Impact of Multinational Corporations on Development and International Relations) podali szerszą definicję zgodnie, z którą za korporacje wielonarodowe (multinational corporations) uznano przedsiębiorstwa, które są właścicielami lub posiadają kontrolę nad jednostkami produkcyjnymi lub usługowymi zlokalizowanymi poza krajem pochodzenia. Przedsiębiorstwa te mogą być spółkami lub jednostkami o kapitale prywatnym, ale także mieszanym lub państwowym.
      Kolejną próbę zdefiniowania działalności wielkich przedsiębiorstw podjęto w ramach prac Komisji ds. Korporacji Transnarodowych (Commision on Transnational Corporations) powstałej w 1974 roku, której celem było stworzenie kodeksu postępowania dla tych podmiotów. Jednak, jak się okazało liczne rozbieżności pomiędzy przedstawicielami poszczególnych państw a szczególnie konflikt między wysokorozwiniętymi krajami kapitalistycznymi a państwami socjalistycznymi, (sprzeciwiającymi się włączeniu do tej grupy przedsiębiorstw działających w ramach RWPG) uniemożliwiły stworzenie uniwersalnej, oficjalnej definicji.
      Niejako równolegle do analiz prowadzonych przez ONZ działalnością korporacji interesowała się Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W 1976 roku państwom należącym do OECD udało się opracować „Deklarację o Inwestycjach Międzynarodowych i Przedsiębiorstwach Wielonarodowych”, w której pod pojęciem przedsiębiorstwa wielonarodowe rozumie się „spółki lub inne jednostki o kapitale prywatnym, państwowym lub mieszanym zlokalizowane w różnych krajach i powiązane ze sobą w taki sposób, że każda z osobna lub wspólnie mogą wywierać znaczący wpływ na działalność innych a w szczególności dzie
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:33
      W latach siedemdziesiątych XX wieku dominowało podejście akcentujące aspekt własności i jego wpływ na działalność korporacji. Za główne atrybuty KTN obok międzynarodowego zakresu działalności prowadzonej przez nie uznano własność, wraz z wynikającą z niej kontrolą majątku (produkcyjnego, w znaczeniu aktywów materialnych). Dalsza analiza funkcjonowania przedsiębiorstw międzynarodowych doprowadziła do ustalenia, że istotą działalności KTN jest ich angażowanie się w zagraniczne inwestycje bezpośrednie (BIZ). W miarę postępującej ekspansji inwestycyjnej i związanej z tym coraz większej złożoności struktur korporacyjnych, zaczęto eksponować inne aspekty funkcjonowania KTN. Zauważono, iż siła tych podmiotów związana jest w znacznej mierze z zasadami organizowania międzynarodowej działalności produkcyjno-handlowej. Dostrzeżono znaczenie zarządzania jako kluczowego aspektu w budowaniu sukcesu organizacji. W konsekwencji stwierdzono, że działalność międzynarodowa musi być integralnym składnikiem ogólnej strategii firmy i wiązać się z profesjonalizacją zasad organizacji działalności.
      Koordynowanie działalności produkcyjno-handlowej różnych jednostek, w różnych krajach, z jednego ośrodka podejmującego strategiczne decyzje jako kluczowy aspekt wyróżniający KTN akcentuje definicja P. Dickena. Tym samym wskazał on, iż nie własność zasobów, lecz zdolność organizowania, koordynowania oraz integrowania działań różnych jednostek do realizacji przyjętej strategii jest specyficznym atrybutem współczesnych korporacji transnarodowych. Takie podejście do korporacji transnarodowych jako do organizacji jest związane z ich zdolnością do tworzenia oraz kierowania działalnością transnarodowych sieci, skupiających dużą liczbę różnorodnych jednostek (zagranicznych filii, wspólnych przedsięwzięć, innych podmiotów).
      Obecnie jedną z najczęściej wykorzystywanych definicji korporacji transnarodowej jest formuła eksponująca równocześnie „trzy aspekty działalności korporacji: organizacyjny, finansowy i formalnoprawny”, zaproponowana przez Konferencję Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (United Nations Conference on Trade and Development–UNCTAD). Przyjęto w niej, że korporacja transnarodowa to przedsiębiorstwo będące spółką kapitałową (akcyjną lub inną jednostką gospodarczą), składającą się z przedsiębiorstwa macierzystego (posiadającego kontrolę, nad co najmniej 10% akcji lub innych udziałów jednostek gospodarczych zlokalizowanych poza krajem pochodzenia) i afiliowanych przy nim przedsiębiorstw zagranicznych w postaci: filii, jednostek zależnych i stowarzyszonych.
      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:33
        2. Rozprzeszczenienie się przedsiębiorstw wielkonarodowych

        Genezę przedsiębiorstw międzynarodowych należy wiązać z pierwszymi próbami wymiany towarowej pomiędzy poszczególnymi krajami. Jak podkreśla J. Kukułka, to właśnie w materialnej sferze życia społeczeństw najwcześniej i z największą siłą zaznaczyły się przejawy prawa internacjonalizacji211. Rozwój wymiany pomiędzy poszczególnymi plemionami (jako reprezentantami państw) prowadził do nawiązywania i pogłębiania zależności, które w późniejszym okresie umożliwiły pojawienie się nowej formy działalności gospodarczej poza krajami pochodzenia.
        Genezy korporacji transnarodowych jako podmiotów gospodarczych operujących na rynku międzynarodowym można szukać sięgając do odległych kart historii jednak dla celów niniejszego opracowania zasadne wydaje się ograniczenie zakresu czasowego do tzw. ery kolonialnej. Wówczas pojawiły się, bowiem pierwsze przedsiębiorstwa, które podejmowały działania z zakresu klasyfikowanego dziś jako bezpośrednie inwestycje zagraniczne. Rozwijały one działalność handlową, tworzyły sieci bankowe i komunikacyjne (we własnych koloniach w Ameryce, Azji i Afryce, później poszerzając ją na kolejne państwa). Za pierwszą na świecie spółkę kapitałową uznaje się powstałą w 1553 roku londyńską Kompanię Cukru Trzcinowego (Muscovy Company). Pierwszymi wielkimi przedsiębiorstwami handlowymi były jednak dopiero Holenderska Kompania Wschodnioindyjska i Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska (utworzone na początku XVII wieku). W czasach Elżbiety I zaczęto nadawać osobowość prawną przedsiębiorstwom jako spółkom akcyjnym, z prywatnym kapitałem o publiczne zatwierdzonych statutach określających szczegółowo zakres ich działalność214. Rozwojowi działalności gospodarczej na wielką skalę sprzyjał postęp techniczny i doskonalenie metod produkcji, co doprowadziło do upowszechnienia bezpośrednich inwestycji zagranicznych jako skutecznego sposobu poprawy pozycji konkurencyjnej (pojawiły się wówczas takie potęgi ekonomiczne jak: Unilever, Royal Dutch Shell czy Ericsson)215. Istotnym czynnikiem umożliwiającym powstawanie i rozwój wielkich przedsiębiorstw była polityka poszczególnych państw, sprzyjająca koncentracji kapitału i tworzeniu wielkich organizmów gospodarczych oraz tworzenie ram prawnych dla działalności korporacji216. Pierwsze wielkie przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą poza granicami krajów macierzystych pochodziły jednak z Europy a były to m.in. istniejące do dziś: niemiecki Bayer (1863r.), szwajcarskie Nestle (1867r.), belgijski Solvay (1881r.), francuski Michelin (1893r.), brytyjski Lever Brothers (1890r., dzisiejszy Unilever).
        Dla uporządkowania historii rozwoju przedsiębiorstw międzynarodowych A. Jarczewska-Romaniuk wyróżniła trzy podstawowe okresy związane z polityczno-gospodarczą pozycją międzynarodową krajów pochodzenia korporacji:

        • faza europejska (okres dominacji przedsiębiorstw europejskich) od połowy XIX wieku do II wojny światowej; ekspansja zagraniczna podejmowana
        była głównie z uwagi na trudności związane z eksportem towarów (bariery w postaci wysokich ceł) do poszczególnych krajów, wysokimi kosztami transakcyjnymi (w tym transportu), chęcią zapewnienia korporacji dostępu do lokalnych surowców; eksporterami kapitału (do I wojny światowej) były głównie Wielka Brytania, Francja, Niemcy a także Stany Zjednoczone; obszarem inwestycji były często zamorskie terytoria zależne (kolonie), jednak przedsiębiorstwa europejskie najchętniej lokowały swą działalność w Europie (w tym w Rosji)
        • faza amerykańska (okres dominacji przedsiębiorstw amerykańskich)– lata 1945 – 1970; Stany Zjednoczone stały się potęgą ekonomiczną w konsekwencji II wojny światowej (zniszczone wojną Europa i Japonia nie stanowiły wówczas żadnej konkurencji) zadecydowały o tym zarówno czynniki o charakterze gospodarczym (wielkie możliwości gospodarki amerykańskiej, która po zakończeniu wojny przestawiła się na produkcję dla sektorów cywilnych220 i brak konkurencji ze strony innych państw, które koncentrowały się na odbudowie własnych gospodarek), jak i politycznym (aktywna polityka inwestycyjna rządu amerykańskiego zmierzającą do udzielenia pomocy w odbudowie i ściślejszego powiązania gospodarek krajów Europy Zachodniej i Japonii z gospodarką amerykańską); korporacje amerykańskie nie mogąc zwiększyć swego eksportu towarowego zaczęły zakładać filie produkcyjne w Europie (także w mniejszej liczbie w Azji221); w tym okresie 70 na 100 największych firm międzynarodowych pochodziło
        ze Stanów Zjednoczonych, jednak proces wspierania rekonstrukcji gospodarczej państw Europy Zachodniej i Japonii zakończył się powodzeniem (umocnieniem pozycji przedsiębiorstw europejskich takich jak: Unilever, Royal Dutch Shell, BP czy EMI), co sprawiło, że w późniejszych latach mogły one podjąć się konkurowania z koncernami amerykańskimi;
        • faza triady ekonomicznej (okres równowagi pomiędzy przedsiębiorstwami europejskimi, amerykańskimi i japońskimi).– po wielkim kryzysie (1973 r.) do chwili obecnej; na zmianę sytuacji na rynku międzynarodowym złożyły się zarówno czynniki wewnętrzne dotyczące gospodarki amerykańskiej jak i czynniki zewnętrzne; rozpoczął się stopniowy i powolny proces utraty przez Stany Zjednoczone pozycji głównego inwestora na rynkach światowych na rzecz przedsiębiorstw japońskich i europejskich; aby zaistnieć na rynkach międzynarodowych i skutecznie konkurować z gigantami amerykańskimi, przedsiębiorstwa europejskie i japońskie musiały włączyć się w kreowanie światowych standardów technologicznych, produkcyjnych, finansowych i marketingowych; pod koniec XX w. na 100 największych KTN było już tylko 49 firm amerykańskich.

        Latach osiemdziesiąte XX w. przyniosły, zatem zmiany w gospodarce światowej, których konsekwencje dotknęły rynku przedsiębiorstw na stałe zmieniając konkurencję w skali całego rynku światowego z uwzględnieniem wpływu procesów globalizacyjnych, ale i specyfiki poszczególnych rynków Triady. W „fazie triady” nie tle dokonał się podział globalnej gospodarki na trzy obszary wpływów o podłożu cywilizacyjno-kulturowym, co nastąpił powrót do zachwianego przez lata stanu równowagi. Liderzy Triady stymulują swoje rynki, które konkurują ze sobą równocześnie wzajemnie kontrolując swoje poczynania, tym samym zapewniając równowagę na poziomie ogólnoświatowym. Nie oznacza to bynajmniej stagnacji, gdyż systemy uczą się od siebie nawzajem, co przyczynia się do rozpowszechniania wzorców i napędza rozwój gospodarki światowej. Czy można jednak uznać, że korporacje pełnią funkcje stabilizatorów globalnego ładu ekonomicznego? W tym miejscu warto przyjrzeć się funkcjom225 KTN we współczesnej gospodarce, czyli procesowi realizowania przez nie własnych interesów, celów i zadań oraz skutkom tych działań dla podmiotów i środowisk uczestniczących w danym systemie226. Według A. Jarczewskiej- Romaniuk mimo, iż korporacje transnarodowe są klasyfikowane jako podmioty o charakterze gospodarczym to ich oddziaływanie znacznie wykracza poza sferę czysto gospodarczą obejmując także kategorie pozaekonomiczne (polityczne, społeczno-kulturowe, obyczajowe etc.). Pełnią one zatem w gospodarce światowej następujące funkcje:
        • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:35
          • funkcje ekonomiczne- nadając gospodarce światowej obecnie zarówno kierunki jak i dynamikę rozwoju zgodną ze swoimi interesami, stymulując w ten sposób rozwój gospodarczy poszczególnych państw (macierzystych, goszczących) oraz gospodarki światowej jako całości; poprzez podejmowane działania mogą także przyczyniać się do „eliminowania” pewnych obszarów (pozostających poza sferą ich zainteresowania), co niewątpliwie stanowi zagrożenie dla rozwoju gospodarczego państw tam się znajdujących;
          • funkcje polityczne- KTN przyczyniają się do wzmacniania siły i pozycji państw (macierzystych, goszczących) poprawiając ich notowania w gospodarce światowej (uznając je po prostu za atrakcyjne miejsca swojej dla działalności); poprzez rozproszenie działalności (lokowanie swoich inwestycji w różnych miejscach globu) nie tylko osiągają same obniżenie poziomu ryzyka (dzięki dywersyfikacji), ale działają na rzecz stabilizacji środowiska międzynarodowego;
          • funkcje społeczne- korporacje lokując swoje kapitały poza krajami macierzystymi (najczęściej wysokorozwiniętymi) przenoszą w skali gospodarki światowej nowoczesną technikę i technologię, standardy prawne, modele zarządzania, co służy przyspieszeniu wyrównywania różnic rozwojowych; działając w różnych środowiskach na całym świecie KTN przyczyniają do integracji społeczeństw, poprawiając poziom akceptacji różnorodności (kultur, wzorców, zachowań); omijając jednak pewne obszary (jako nieatrakcyjne dla realizacji swoich interesów) mogą doprowadzić do ich izolacji a tym samym pogłębienia dysproporcji rozwojowych między obszarami/państwami słabiej rozwiniętymi a resztą świata; częściowo przyczyniają się także do dezintegracji społeczeństw, w ramach których członkowie niejako muszą opowiedzieć się po stronie globalizacji -korporacji lub przeciw nim.

          Zorska koncentruje się jedynie na wymiarze stricte gospodarczym oddziaływania KTN zaliczając do podstawowych funkcji korporacji transnarodowych:
          • transferowanie oraz realokację zasobów i zdolności wytwórczych za pośrednictwem zagranicznych inwestycji bezpośrednich- przeniesienie „pakietu” czynników i metod produkcyjno-handlowych (w tym nowych technologii) między krajami różniącymi się wyposażeniem, cenach, warunkach, co służy poprawie efektywności gospodarek krajów goszczących a
          równocześnie tworzeniu korzyści dla gospodarek eksportujących kapitał (za pośrednictwem macierzystych KTN);
          • stymulowanie restrukturyzacji i aktywizowanie lokalnych zasobów i konkurencji; w wymiarze mikroekonomicznym (tworzenie nowych, nowoczesnych zakładów lub modernizowanie istniejących przedsiębiorstw oraz poprawa zdolności poddostawców) oraz makroekonomicznym (rozwój bardziej nowoczesnych, wydajnych, dynamicznych i konkurencyjnych branż); tworzenie i działalność zagranicznych filii często prowadzi do większego i bardziej efektywnego wykorzystania lokalnych zasobów (zwłaszcza siły roboczej) oraz istniejących zdolności wytwórczych (np. u poddostawców); następuje aktywizacja działalność lokalnych podmiotów, pośrednio KTN wspierają zatem rozwój sektora prywatnego i deregulację życia gospodarczego w krajach goszczących (uruchamiane są wówczas także np. procesy wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw -MSP z budżetów narodowych czy innych środków- np. UE);
          • transmitowanie nowych metod i wzorców oraz standaryzacja podstawowych warunków działania; systemy korporacyjne wskutek powiązania działań w różnych krajach stanowią kanały transmitujące nowe wzory i metody (techniczne, ekonomiczne, organizacyjne, a także przemiany obyczajowe i społeczne w skali międzynarodowej); wymagania KTN odnośnie zasobów (kwalifikowane kadry, infrastruktura) jak i zasad polityki gospodarczej (dotyczące swobody wymiany i transferów, regulacji prawnych) znajdują swoje odzwierciedlenie w dostosowywaniu gospodarek krajów goszczących a następnie regulacji międzynarodowych (stopniowe ujednolicenia podstaw działalności KTN); prowadzi to do łączenia i zwiększania współzależności krajów uczestniczących w międzynarodowej produkcji i wymianie dokonywanej przez KTN;.
          • integrowanie działalności jednostek organizacyjnych przedsiębiorstw i gospodarek; powiązania między poszczególnymi obszarami (geograficznymi, ale i branżowymi) mają charakter złożony i wielopłaszczyznowy, bowiem dotyczą zarówno relacji między państwami jaki i różnorodnymi podmiotami
          gospodarczymi operującymi w skali lokalnej, międzynarodowej, globalnej, zorganizowanymi w różnorodny sposób, akceptującymi czasami odmienne systemy wartości; KTN ma za zadanie odpowiednie uregulowanie i skoordynowanie przepływów towarów, usług, informacji, czynników wytwórczych, praw własności, metod zarządzaniem ponad granicami państw, tak aby nie naruszać integralności poszczególnych systemów a wywołać efekt synergii.

          Przypatrując się cechom KTN możemy niewątpliwie uznać (bez względu na to czy uwzględnimy tylko ekonomiczne spojrzenie na ich rolę w gospodarce światowej czy poszerzymy analizę o aspekty pozaekonomiczne), iż podmioty te nie tylko znalazły swoje miejsce w strukturze gospodarki światowej, ale wywierają istotny wpływ na kształt tej struktury. Ich główną rolą wydaje się integrowanie gospodarek za pośrednictwem rynku międzynarodowego. Wcześniej poszczególne kraje były połączone przede wszystkim międzynarodowym przepływem towarów, dlatego właściwy poziomem analizy była międzynarodowa wymiana handlowa. Obecnie następuje intensyfikowanie (poszerzanie i pogłębianie) powiązań produkcyjno-handlowych, ale także badawczo-rozwojowych czy kulturalno-społecznych między przedsiębiorstwami w różnych krajach. Powiązania te są w coraz większym stopniu organizowane (stymulowane i zarządzane) przez KTN, które stały się moderatorami globalnej przestrzeni (gospodarczej, politycznej, społecznej).
          Analiza funkcji korporacji transnarodowych nie pozwala jednak jednoznacznie ocenić czy ich wpływ na system gospodarki światowej, poszczególne państwa i ich grupy, ogólnie na środowisko międzynarodowe jest pozytywny229 czy tez nie Ekonomiczne funkcje przedsiębiorstw międzynarodowych rozpatruje się zazwyczaj w kontekście wpływu działalności tych podmiotów na rozwój gospodarczy państw a ten (zdaniem J.H. Dunninga) zależy tak samo od motywów podejmowanej działalności inwestycyjnej, (czyli od intencji korporacji), jak i od specyficznych uwarunkowań danego państwa (historycznych, geograficznych, politycznych), zależących przynajmniej częściowo od inicjatyw podejmowanych przez kraj przyjmujący. Nieproporcjonalne korzystanie z możliwości związanych z działalnością inwestycyjną przedsiębiorstw międzynarodowych bez wątpienia przyczynia się raczej do pogłębiania różnic i polaryzacji gospodarki światowej. Często mówi się, że „kapitał nie ma ojczyzny” można to zinterpretować jako pozytyw, co oznacza, że jeśli otrzyma korzystne warunki lokalizacyjne zrobi wszystko, aby jak najlepiej je wykorzystać. Tym samym realizując własne cele korporacje mogą
          stymulować rozwój każdego zakątka świata (tylko trzeba im „dać szansę” stwarzając odpowiednie warunki).
          • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 07.08.15, 07:35
            Większość KTN deklaruje swoją apolityczność, niezależność od kraju macierzystego jak i miejsc prowadzenia działalności i bycie „dobrym obywatelem korporacyjnym”. Wskaźnik umiędzynarodowienia działalności gospodarczej można nawet traktować jako element „odpaństwowienia” KTN. Należy jednak zauważyć, że korporacje chętnie włączają się w pewnego typu procesy polityczne, deklarując swoje poparcie dla określonych inicjatyw państw (goszczących czy macierzystych). KTN chętnie lokują swoje inwestycje na obszarach zintegrowanych (geograficznie, politycznie, branżowo), dlatego wspierają tendencje do integracji rynków czy inicjatywy tworzenia lokalnych centrów biznesowych. W tym znaczeniu aktywność polityczna KTN przejawia się w stymulowaniu procesów regionalnej integracji gospodarczej (państw, lokalnych przedsiębiorstw) jako mechanizmu ułatwiającego realizację transakcji międzynarodowych. W efekcie działalności KTN różnorodne typy powiązań (między państwami, regionami, instytucjami, przedsiębiorstwami, społecznościami, obywatelami etc.) stają się coraz silniejsze i tworzą skomplikowaną strukturę globalnej przestrzeni biznesowej. Wydaje się, iż w ten sposób korporacje poprzez stymulowanie procesu pogłębiania współzależności przyczyniają się do stabilizacji systemu.
            Wśród negatywnych funkcji politycznych związanych z działalnością przedsiębiorstw międzynarodowych podkreśla się wynikające z niej zagrożenia dla bezpieczeństwa ekonomicznego państw. Istotne są kwestie związane z zagraniczną kontrolą nad zasobami ziemi rolnej, własnością i sprzedażą surowców naturalnych, podejmowaniem zagranicznych inwestycji w sektorach obronnych i innych o szczególnym znaczeniu dla państw. Podkreśla się również zagrożenia wynikające z uzależnienia sektorów finansowych233 (ubezpieczeniowego i bankowego) poszczególnych państw od zagranicznego kapitału.
            E. Graham wskazuje na cztery główne obszary zderzenia interesów państw i przedsiębiorstw: obronność, kapitał ludzki (siła robocza), system fiskalny (opodatkowanie), polityka walutowa (waluta, bilans handlowy). Obawy, co do negatywnego wpływu przedsiębiorstw międzynarodowych na bezpieczeństwo i suwerenność państw pojawiają się głównie w odniesieniu do krajów przyjmujących a w tym szczególnie – słabszych i mniej rozwiniętych. W przypadku tych krajów występuje dysproporcja i nierównowaga jako efekt jednostronnej kumulacji przepływów i działalności przedsiębiorstw. Państwa te z jednej strony starają się, bowiem stworzyć warunki do jak największego napływu inwestycji zagranicznych, z drugiej jednak są zbyt słabe, aby zabezpieczyć się przed jego negatywnymi skutkami. Podkreśla się przy tym, że zachęty, jakie państwa te stosują wobec potencjalnych inwestorów zagranicznych, mogą mieć w długim okresie bardzo negatywne konsekwencje dla ich gospodarek. Problem ten odnosi się szczególnie do kwestii związanych z zaniżaniem standardów pracy czy wymogów w zakresie ochrony środowiska. Należy pamiętać, że tak jak przedsiębiorstwa międzynarodowe w swej działalności starają się optymalnie wykorzystać warunki otoczenia dla zwiększania swego zysku, tak państwa w swych działaniach wobec przedsiębiorstw mają możliwość podejmowania przedsięwzięć maksymalizujących własne korzyści i redukujących ewentualne zagrożenia związane z aktywnością KTN. Korporacje mogą, zatem służyć umacnianiu siły państwa i jego pozycji (mogą też wpływać na jej osłabienie).
            Charakterystyczną cechą przedsiębiorstw międzynarodowych jest ponadto ich silne oddziaływanie na kwestie o charakterze społecznym i kulturowym. Szczególną uwagę zwraca się na problemy związane z uniwersalizacją, homogenizacją i standaryzacją jako efektami działania korporacji. Następuje zbliżanie społeczeństw w wyniku rozpowszechnienia uniwersalnych wzorców (upowszechnieniem standardów i metod działania korporacji jako skutecznych podmiotów gospodarczych, użytkowanie identycznych produktów, przenoszenie zwyczajów, świąt, trendów mody etc.) Równocześnie pojawiają się tendencje do „konkurowania innością” jako próba wyróżnienia się niejako „na siłę”. To skutek zaburzenia tożsamości (narodowej, regionalnej), co skutkuje często ujawnieniem zachowań dewiacyjnych. Nie chodzi tu, bowiem o dodanie do standardu czegoś nowego, ale o próbę zaprzeczenia zasadności tworzenia danego wzorca. Społeczeństwa zaczynają dzielić się wewnętrznie na akceptujących i odrzucających modelowe rozwiązania, co nie sprzyja kreatywnemu podejściu. Z drugiej strony standaryzacja podstawowych elementów życia pozwala na budowanie na stabilnym sprawdzonym gruncie innowacyjnych rozwiązań (nie trawiąc energii na „wyważanie otwartych już raz drzwi”).
            Jak wynika z powyższych rozważań bardzo trudno jest ocenić jednoznacznie wpływ działalności korporacji transnarodowych na gospodarkę światową i podmioty w niej funkcjonujące. Można jednak bez wątpienia stwierdzić, iż KTN pozytywnie oddziaływają tam gdzie obszar (warunki inwestowania) czy podmiot (zasoby, kompetencje, wiedza) są przygotowane na ich przyjęcie, dlatego największe możliwości wykorzystania działań korporacji dla własnych potrzeb mają kraje wyżej rozwinięte i przedsiębiorstwa gotowe współuczestniczyć w globalnej przestrzeni biznesowej. Analizując rozwój KTN, ich formy ekspansji, sposoby wpływania na gospodarki lokalne i gospodarkę światową warto przyjrzeć się konkretnym danym dokumentującym opisane zjawiska.
            Korporacje transnarodowe wydają się właśnie tymi podmiotami w strukturze współczesnej gospodarki światowej, które najlepiej przystosowały się do funkcjonowania w nowych warunkach (globalizacji gospodarki światowej i liberalizacji warunków realizacji wszelkich transakcji). Są obecnie głównymi aktorami na globalnych rynkach a ich sieci produkcji i dystrybucji przyczyniają się do organizacji, lokalizacji oraz podziału zdolności wytwórczych w sposób gwarantujący im maksymalizację efektywności na rynku międzynarodowym. Korporacje mogą koordynować i kontrolować produkcję na różnych etapach w ramach poszczególnych krajów i między krajami. Mają możliwości uzyskania korzyści wynikających z różnic geograficznych w rozmieszczeniu czynników produkcji na świecie (zasoby naturalne, kapitał, praca) oraz z różnic w polityce poszczególnych krajów (np. podatki czy subsydia) dzięki dostosowywaniu swoich struktur i zasad funkcjonowania do zmieniających się warunków otoczenia234. Trudno wskazać dziedzinę, w której KTN nie uczestniczą. Ich znaczenie w poszczególnych regionach i krajach czy obszarach poszczególnych gospodarek (branżach) jest jednak zróżnicowane.

    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 10.08.15, 07:35
      ----------------------------------------------------------------------------------------------------------
      Proces kształtowania się korporacji światowych stymulowany jest poprzez mechanizmy konkurencji dokonujące się na rynku globalnym. W konsekwencji zachowanie się korporacji dokonujące się na rynku globalnym. W konsekwencji zachowanie się korporacji na konkurencyjnym rynku wymaga koordynowania działań wszystkich jej segmentów, które spełniają w jej strukturze określone funkcje. Podstawowym jej celem jest bowiem wypracowywanie określonych zysków, które są podstawą dalszej kapitalizacji i rozwoju działalności. Korporacja światowa jest bardzo złożoną strukturą organizacyjno-produkcyjną, w której poszczególne elementy spełniają różnorodne funkcje, a ich działania muszą być w odpowiedni sposób koordynowane.
      Podstawową rolę w strukturze korporacji odgrywa zarząd, który na podstawie odpowiednich przesłanek związanych z dążeniem do systematycznego podnoszenia konkurencyjności oferowanych produktów podejmuje określone decyzje doraźne, a także decyzje strategiczne. Wynikają one z zmieniającej się sytuacji na rynku powstałych w wyniku zachowań konkurencyjnych firm oraz zasobów finansowych społeczeństwa i podmiotów gospodarczych.
      Korporacje transnarodowe KTN są obok państw narodowych głównym podmiotem rynku globalnego i największym beneficjentem procesu globalizacji. KTN wpływają na przemiany w gospodarce światowej. Określenie istoty KTN nie jest łatwym zadaniem ze względu na ich zróżnicowanie, a także złożoność. Nie istnieje również jedna obowiązująca definicja . W literaturze ekonomicznej dość szeroko omówiono już podmioty gospodarcze, które prowadzą działalność w różnych krajach i dokonują w nich inwestycji bezpośrednich.
      Związana z nimi terminologia jest jednak bardzo zróżnicowana. Nazywane są korporacjami międzynarodowymi (lub przedsiębiorstwami), wielonarodowymi, ponadnarodowymi lub transnarodowymi3. Najbardziej znaną definicją, którą ekonomiści posługują się dość powszechnie, jest definicja sformułowana przez UNCTAD. W tym ujęciu KTN są to przedsiębiorstwa będące spółką kapitałową, które składają się z przedsiębiorstw macierzystych i ich filii zagranicznych Przedsiębiorstwem macierzystym jest przedsiębiorstwo, które kontroluje aktywa innych podmiotów w krajach poza krajem macierzystym, będąc zwykle w posiadaniu pewnego udziału w kapitale własnym tych podmiotów. Udział w kapitale własnym, wynoszący co najmniej 10% zwykłych akcji, lub
      prawo głosu na walnym zebraniu akcjonariuszy uważa się zazwyczaj jako granicę kontroli aktywów. Zagraniczna filia jest spółką kapitałową, w której inwestor będący rezydentem innego kraju ma udział kapitałowy (co najmniej 10%), umożliwiający trwały wpływ na zarządzanie tym przedsiębiorstwem. W publikacjach UNCTAD wyróżnia się trzy formy bezpośredniej obecności firmy inwestora za granicą. Zasadniczą formą są filie z pełnym lub większościowym udziałem kapitałowym – powyżej 50% i prawem inwestora do decydującego głosu oraz wpływu na jej organy, administracyjne i zarządzanie. Filie mogą też być spółką stowarzyszoną lub mieszaną, albo być wspólnym przedsięwzięciem z udziałem 10-50% kapitału własnego z odpowiednim prawem głosu. Trzecią formą jest oddział tylko reprezentujący inwestora lub będący wspólnym przedsięwzięciem o niewielkim zaangażowaniu kapitałowym (poniżej 10%) czy też posiadającym co najmniej przez rok majątek nieruchomy lub ruchomy.

      Zmiany w strukturze branżowej inwestycji bezpośrednich dokonywanych po II wojnie światowej są w dużej mierze odzwierciedleniem, ale też przyczyną, zmian zachodzących w gospodarce światowej. Uwzględniając najprostszy podział na trzy główne sektory działalności gospodarczej: wydobywczy, przetwórczy i usługowy, okazuje się, że w ostatnich dekadach następuje przeniesienie zainteresowania inwestorów z branż produkcyjnych do sektora usług:

      Wzrost zainteresowania inwestorów usługami (bankowość, finanse, ubezpieczenia, handel) na niekorzyść sektorów tradycyjnych – wydobywczego i prze-twórczego – stanowi odzwierciedlenie przeobrażeń zachodzących w gospodarkach krajów wysoko rozwiniętych, w których następuje wzrost znaczenia tego sektora. Jest to również konsekwencja otwierania sektora usługowego dla inwestorów zagranicznych w wielu krajach wskutek liberalizacji przepisów. W przypadku sektorów produkcyjnych inwestycje bezpośrednie są lokowane obecnie przede wszystkim w sektorze przetwórczym, a zwłaszcza w branżach zaawansowanych technologicznie, o wysokim stopniu rozwoju.
      P. Dicken wskazuje na trzy główne grupy szczególnego zainteresowania inwestorów zagranicznych w sektorze przetwórczym – gałęzie zaawansowane technologicznie (farmaceutyki, komputery, wyroby elektroniczne), gałęzie średnio zaawansowane technologicznie (samochody, opony, telewizory, sprzęt gospodarstwa domowego) oraz gałęzie masowej produkcji wyrobów szybko zbywalnych (papierosy, kosmetyki, słodycze, napoje bezalkoholowe).
      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 10.08.15, 07:36
        Zdobywając rynek międzynarodowy poszczególne podmioty poszukiwały najkorzystniejszych miejsc lokalizacji (zarówno w sensie geograficznym jak i branżowym). Etap pierwszy polegał na wyjściu poza kraj macierzysty- badaniu, penetracji rynku międzynarodowego (eksport-import). Dzięki kontaktom handlowym, głównie poprzez eksport swoich produktów na kolejne rynki przedsiębiorstwa poszerzały swoje strefy wpływów- rozwijając rynek. Kolejnym etapem było dostosowywanie produktu do zdobytego rynku, modyfikacje strategii marketingowych mające na celu coraz pełniejsze zaspokajanie konkretnych potrzeb klienta (rozwój produktu). Wreszcie ewolucja wkroczyła w fazę dywersyfikacji działalności przez niemal wszystkie przedsiębiorstwa międzynarodowe, które w tej właśnie strategii upatrują swojej przewagi nad zamkniętymi w narodowych reżimach konkurentami. Nawet stosując strategię koncentracji produktowej KTN są, bowiem zdolne do ograniczenia ryzyka działalności poprzez dywersyfikację geograficzną.
        Najpotężniejsze korporacje stosują bardzo zaawansowane metody dywersyfikacji, uczestnicząc w hybrydowych systemach biznesowych o zasięgu globalnym.
        Wydaje się, że korporacje transnarodowe są obecnie najsilniejszymi podmiotami gospodarki światowej, które nie tylko uczestniczą w procesie globalizacji, ale wręcz współtworzą ten proces. Poprzez swoje decyzje strategiczne zarządzają i kontrolują sferę produkcji oraz dystrybucji różnych jednostek usytuowanych w różnych krajach204. Niejako naturalną konsekwencją takiego stwierdzenia musi być próba wskazania cech charakteryzujących ten specyficzny typ przedsiębiorstwa. Wydaje się, bowiem, iż właśnie w ten sposób można odróżnić korporacje od innych podmiotów gospodarczych, działających na rynku międzynarodowym. Najważniejszymi atrybutami KTN pozwalającymi na zajęcie przez nie obecnego wysokiego miejsca w strukturze współczesnej gospodarce światowej są przede wszystkim:

        globalna efektywność (global effectiviy)– czyli optymalizacja w układzie globalnym podziału zadań badawczych, produkcyjnych oraz handlowych, która prowadzi do obniżenia kosztów, zwiększania wartości dodanej, wzrostu
        innowacyjności i poprawy elastyczności systemu korporacyjnego jako całości (niekoniecznie we wszystkich jednostkach organizacyjnych w danym czasie); efektywność poszczególnych jednostek organizacyjnych nie jest podstawowym celem organizacji (dopuszcza się, zatem przejściowe ponoszenie strat przez niektóre jednostki), bowiem stosowane jest skonsolidowane podejście do zyskowności KTN, oznaczające, że to przyjęta strategia determinuje zachowania elementów składowych; dla realizacji wyższego celu, czyli podniesienia (ogólnokorporacyjnej) globalnej efektywności w przyszłości możliwe jest czasowe finansowanie niektórych jednostek z budżetu ogólnego organizacji;.
        • geograficzne rozproszenie (geographical dispersion)- rozproszenie operacji KTN jest konsekwencją dążenia organizacji do podnoszenia globalnej efektywności; oznacza lokalizowanie funkcji KTN oraz jednostek organizacyjnych na różnych kontynentach i w wielu krajach, zgodnie z zasadą poszukiwania najlepszych warunków do prowadzenia działalności w skali gospodarki światowej;
        • zdolność arbitrażowania (arbitrage)- polega na wykorzystywaniu przez korporacje istniejących niejako naturalnie różnic w możliwych warunkach realizacji konkretnych procesów na poszczególnych obszarach w skali gospodarki światowej; korporacje mając możliwość prowadzenia swoich operacji w wybranym miejscu na świecie dokonują porównania już nie tylko warunków ekonomicznych (cen, kursów, stóp procentowych, stawek podatkowych etc.) i formalnoprawnych (administracyjnych, legislacyjnych), ale także aspektów technologicznych, geograficznych, kulturowych, socjologicznych; KTN wykorzystują także możliwości internalizacji wielu czynności, bowiem przeprowadzając je w ramach własnych struktur organizacyjnych potrafią ominąć ewentualne niedogodności rynkowe;
        • złożoność (complexity)- korporacje to najbardziej złożone organizacyjnie struktury stworzone przez ludzi, bowiem liczba kluczowych a zarazem wzajemnie na siebie oddziaływujących elementów jest ogromna; złożoność dotyczy płaszczyzny własności, technologii, struktur produkcyjnych,
        organizacyjnych oraz przestrzennych, strategii, zasad konkurowania, systemów zarządzania, łańcuchów tworzenia wartości etc; w konsekwencji korporacja to dynamiczny, żywy organizm (system o samoorganizujących się cechach); działalność produkcyjno-handlowa a także inwestycyjna jest prowadzona przez KTN w wielu różnych krajach, nie tylko w ramach posiadanego majątku stanowiącego własność korporacji (filie), lecz również w niezależnych przedsiębiorstwach, w wyniku zawartych z nimi porozumień (sieci i inne systemy korporacyjne); złożoność jest pochodną fragmentaryzacji łańcucha wartości firmy na funkcje i mniejsze operacje, różniące się specyfiką zadań i sposobów tworzenia wartości, które są wykorzystywane w sposób optymalny i synergiczny dla umacniania globalnej konkurencyjności KTN;.
        • konieczność specjalizacji (specialization)- stanowi naturalną konsekwencję rozproszenia operacji wewnątrz korporacji i oznacza konieczność koncentracji na doskonaleniu przez poszczególne jednostki składowe przedsiębiorstwa swoich kluczowych kompetencji; KTN kierują się ideą operacyjnej doskonałości, co oznacza, że poszukują możliwości realizacji poszczególnych czynności i procesów w sposób najlepszy z osiągalnych (powierzając określone czynności wyspecjalizowanym jednostkom wewnątrz organizacji lub też poza nią, jeżeli korporacja we własnym zakresie daną czynność wykonałaby poniżej przyjętego standardu); jednostkom korporacji powierza się wykonywanie na potrzeby całego systemu korporacyjnego określonych funkcji lub operacji, (np. prowadzenie prac badawczo-rozwojowych lub projektowanie, wytwarzanie niektórych części lub podzespołów, świadczenie specjalistycznych usług), w ten sposób następuje nie tylko wydłużenie serii produkcyjnej (korzyści skali), ale przede wszystkim efekt kumulacji doświadczenia, co prowadzi do podnoszenia ogólnej efektywności systemu korporacyjnego; ponadto specjalizację należy postrzegać z poziomu ogólno korporacyjnego, co oznacza, że mimo czasami znacznej dywersyfikacji prowadzonej działalności każda KTN dąży do perfekcjonizacji rdzenia kompetencji organizacji jako całości (w dziedzinie-branży, którą reprezentuje);
        • zdolność integrowania (integration)- jest jedną z konstytuujących KTN cech, bowiem bez owej zdolności rozproszone geograficznie, złożone organizacyjnie
        i poszukujące globalnej efektywności w coraz głębszej fragmentaryzacji funkcji i operacji a zatem i specjalizujące się w konkretnych procesach jednostki nie byłyby w stanie sprawnie funkcjonować jako jeden organizm; konieczne jest stworzenie mechanizmu zapewniającego ich połączenie i skoordynowanie w różnych układach w obrębie systemów korporacji transnarodowych; mechanizm integracyjny umożliwia wewnątrzkorporacyjne przepływy: kadr, technologii, środków finansowych, produktów (zwłaszcza półprzetworzonych) oraz informacji; system stanowi podstawę wzajemnego komunikowania się i zapewnia dyfuzję wiedzy przyspieszając proces
        • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 10.08.15, 07:36
          uczenia się; konieczność dostosowywania się korporacji do dynamicznych zmian otoczenia wzmacnia rolę integracji jako kluczowej cechy KTN, bowiem tylko podmioty zdolne do integrowania „zleconych czynności w ramach tzw. rekombinowanego łańcucha wartości” potrafią w pełni wykorzystać szanse płynące z otoczenia;
          • wiedza (knowledge)- stała się we współczesnej gospodarce czynnikiem decydującym o pozycji konkurencyjnej; korporacje jako najdynamiczniej zmieniające się przedsiębiorstwa najpełniej wykorzystują wiedzę jako instrument walki konkurencyjnej; siła korporacji transnarodowych tkwi w ich zdolności do integrowania wiedzy z różnych źródeł, różnych poziomów, różnych kultur; KTN są niejako predestynowane do konkurowania w warunkach budowy gospodarki opartej na wiedzy, bowiem nie tylko posiadają rozbudowany system zdobywania nowej wiedzy (własna baza B+R), ale także utrzymują kontakty z szeroko rozumianym otoczeniem zewnętrznym (instytucjami, uczelniami, wyspecjalizowanymi podwykonawcami) a przede wszystkim dysponują własnymi kanałami szybkiego upowszechniania informacji, norm, standardów, doświadczeń, spostrzeżeń (w ramach systemu wewnątrz korporacyjnego); wiedza nabrała we współczesnej gospodarce znaczenia strategicznego, dlatego korporacje uczyniły z niej instrument sterowania alokacją zasobów, doborem miejsc lokalizacji działalności, zasadami budowy struktur organizacyjnych;
          • sieciowość (networks)- od momentu, kiedy „podstawowym zasobem ekonomicznym przedsiębiorstwa stała się wiedza” tworzenie powiązań sieciowych opartych na jej transferze stało się atrybutem korporacji; do niedawna uważano, że sieci to jedynie jedna z możliwych form organizacyjnych; obecnie wyraźny jest kierunek zmian w modelach organizacyjnych, polegający na spłaszczaniu tradycyjnych struktur hierarchicznych w celu zapewnienia sprawniejszego przepływu informacji; w warunkach konkurencji międzynarodowej powiązania sieciowe wydają się optymalnym rozwiązaniem pozwalającym na dyfuzję wiedzy (wewnątrz sieci), przy równoczesnym zabezpieczeniu przed jej niekontrolowanym wyciekiem (i utratą w ten sposób pozycji konkurencyjnej); współpraca w ramach różnorodnych typów powiązań (aliansów strategicznych, wspólnych przedsięwzięć, konsorcjów, franchisingu etc.) przyczynia się do poprawy efektywności organizacji, dzięki dostępowi do wyższej jakości zasobów i zdolności integrujących się w ten sposób podmiotów; sieci obejmują zarówno organizacyjne jednostki biznesu wewnątrz KTN jak również podmioty z otoczenia zewnętrznego (w tym: dostawców, usługodawców, odbiorców, konkurentów, ośrodki badawczo-rozwojowe, uczelnie, instytucje państwowe i samorządowe itd.);

          • elastyczność (flexibility) organizacyjna– dla działających na dynamicznie zmieniającym się globalnym rynku przedsiębiorstw międzynarodowych elastyczność organizowania i koordynowania procesów produkcyjno-handlowych jest niezmiernie ważną cechą; oznacza przede wszystkim nie tyle zdolność, co gotowość do szybkiego i skutecznego wprowadzania zmian zarówno operacyjnych jak i strategicznych umożliwiających tym wielkim organizmom gospodarczym dostosowanie się do zmieniających się warunków rynkowych; elastyczność organizacyjna polega na formowaniu nowych jednostek, układów i powiązań (zagraniczne filie, mieszane spółki, alianci, inne jednostki) lub na przekształcaniu już istniejących (głównie poprzez fuzje i przejęcia); elastyczność KTN w szerszym znaczeniu to zdolność dostosowania się do uwarunkowań międzynarodowego otoczenia biznesu oraz umiejętność korzystnego lokowania się jako podmiotu ładu międzynarodowego; w węższym znaczeniu to kwestia dostosowania globalnie zaprojektowanych i realizowanych funkcji/operacji lub produktów do specyficznych potrzeb poszczególnych rynków lokalnych; wzrost elastyczności organizacji, oznaczający skrócenie czasu potrzebnego na konieczne zmiany dostosowawcze wymaga usprawnienia systemów komunikowania między poszczególnymi elementami organizacji (jest zatem ściśle powiązany z atrybutami KTN: wiedzą i sieciowością).
          • suwerenność (sovereignty)- działając w wielu krajach i posiadając potencjał ekonomiczny większy od wielu państw, korporacje transnarodowe podejmują strategiczne decyzje i realizują posunięcia w dużej mierze niezależne od interesów poszczególnych gospodarek narodowych; realizowana strategia nie musi być zbieżna ani z interesami krajów goszczących, ani macierzystych (jednak w tym drugim przypadku symbioza interesów występuje dużo częściej); prowadzenie działalności w wielu różnych krajach powoduje, że korporacje są narażone na dodatkowe ryzyko wynikające z działania w różnych systemach ekonomicznych, społecznych i prawno-politycznych (ryzyko to zwiększa się w miarę geograficznego rozszerzenia działalności korporacji oraz narastania współzależności różnych działań, podmiotów i procesów w tworzącej się globalnej sieci powiązań); kwestia suwerenności KTN we współczesnej gospodarce nabiera, zatem nowego wymiaru powiązania kooperacyjne powodują znaczne ograniczenie niezawisłości decyzji poszczególnych jednostek składowych organizacji w związku ze zobowiązaniem do strategicznego współdziałania na rzecz długookresowego rozwoju organizacji jako całości; kolejnym czynnikiem redukującym suwerenną władzę korporacji jest system nadzoru właścicielskiego (corporate governance), będący konsekwencją zmian w strukturach własności KTN.

          Przedstawione cechy są w pewnej mierze immanentne dla podmiotów uczestniczących w biznesie międzynarodowym, jednak wydaje się, iż w globalnie konkurujących korporacjach transnarodowych stają się znacznie bardziej wyraziste. Wielu autorów zajmowało się analizą korporacji i charakterystyką decydujących o ich sukcesie cech. Najczęściej zestawienia owych cech miały charakter zbioru nie dokonywano, bowiem ich hierarchizacji, ani systematyzacji. Wydaje się, iż najbardziej adekwatny do rzeczywistego obrazu zachowań korporacji w gospodarce światowej model opracowała A. Zorska. Przedstawiła nie tylko opis atrybutów KTN, ale dokonała także pewnego uporządkowania owych cech, wyodrębniając cechy strukturalne oraz procesowe.
          Przyjmując za Zorską jako fundamentalne wyodrębnione cechy KTN istotnym wydaje się przeanalizowanie ich wzajemnych zależności. Na schemacie 4 dokonano, zatem próby konceptualizacji zachowań korporacyjnych przez pryzmat poszczególnych atrybutów KTN.
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 12.08.15, 23:30
      Szczecin:
      2015 - 1 959 269 854
      2014 - 1 845 830 307
      2013 - 1 798 658 878
      2012 - 1 731 555 511
      bip.um.szczecin.pl/UMSzczecinBIP/chapter_11073.asp
      Wrocław -
      2015 - 3.878.550.000
      2014 – 3.669.250.045
      2013 – 3.566.243.520
      2012 – 3.559.000.715
      bip.um.wroc.pl/contents/322
      Woj. Małopolskie:
      2015 – 2.613.969.240 zł, www.mazovia.pl/wojewodztwo/finanse-i-mienie/budzet-2003-2015/budzet-2015/art,2,budzet-2015.html
      2014- 2.680.697.406zł www.mazovia.pl/wojewodztwo/finanse-i-mienie/budzet-2003-2015/budzet-2014/art,2,budzet-2014.html
      2013 – 2.817.401.432 zł, www.mazovia.pl/wojewodztwo/finanse-i-mienie/budzet-2003-2015/budzet-2013/art,1,budzet-2013.html
      2012- 3.204.440.751 zł, www.mazovia.pl/wojewodztwo/finanse-i-mienie/budzet-2003-2015/budzet-2012/art,2,budzet-2012.html
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 13.08.15, 00:54
      • globalna efektywność (global effectiviy)– czyli optymalizacja w układzie globalnym podziału zadań badawczych, produkcyjnych oraz handlowych, która prowadzi do obniżenia kosztów, zwiększania wartości dodanej, wzrostu
      innowacyjności i poprawy elastyczności systemu korporacyjnego jako całości (niekoniecznie we wszystkich jednostkach organizacyjnych w danym czasie); efektywność poszczególnych jednostek organizacyjnych nie jest podstawowym celem organizacji (dopuszcza się, zatem przejściowe ponoszenie strat przez niektóre jednostki), bowiem stosowane jest skonsolidowane podejście do zyskowności KTN, oznaczające, że to przyjęta strategia determinuje zachowania elementów składowych; dla realizacji wyższego celu, czyli podniesienia (ogólnokorporacyjnej) globalnej efektywności w przyszłości możliwe jest czasowe finansowanie niektórych jednostek z budżetu ogólnego organizacji;.
      • geograficzne rozproszenie (geographical dispersion)- rozproszenie operacji KTN jest konsekwencją dążenia organizacji do podnoszenia globalnej efektywności; oznacza lokalizowanie funkcji KTN oraz jednostek organizacyjnych na różnych kontynentach i w wielu krajach, zgodnie z zasadą poszukiwania najlepszych warunków do prowadzenia działalności w skali gospodarki światowej;
      • zdolność arbitrażowania (arbitrage)- polega na wykorzystywaniu przez korporacje istniejących niejako naturalnie różnic w możliwych warunkach realizacji konkretnych procesów na poszczególnych obszarach w skali gospodarki światowej; korporacje mając możliwość prowadzenia swoich operacji w wybranym miejscu na świecie dokonują porównania już nie tylko warunków ekonomicznych (cen, kursów, stóp procentowych, stawek podatkowych etc.) i formalnoprawnych (administracyjnych, legislacyjnych), ale także aspektów technologicznych, geograficznych, kulturowych, socjologicznych; KTN wykorzystują także możliwości internalizacji wielu czynności, bowiem przeprowadzając je w ramach własnych struktur organizacyjnych potrafią ominąć ewentualne niedogodności rynkowe;
      • złożoność (complexity)- korporacje to najbardziej złożone organizacyjnie struktury stworzone przez ludzi, bowiem liczba kluczowych a zarazem wzajemnie na siebie oddziaływujących elementów jest ogromna; złożoność dotyczy płaszczyzny własności, technologii, struktur produkcyjnych,
      organizacyjnych oraz przestrzennych, strategii, zasad konkurowania, systemów zarządzania, łańcuchów tworzenia wartości etc; w konsekwencji korporacja to dynamiczny, żywy organizm (system o samoorganizujących się cechach); działalność produkcyjno-handlowa a także inwestycyjna jest prowadzona przez KTN w wielu różnych krajach, nie tylko w ramach posiadanego majątku stanowiącego własność korporacji (filie), lecz również w niezależnych przedsiębiorstwach, w wyniku zawartych z nimi porozumień (sieci i inne systemy korporacyjne); złożoność jest pochodną fragmentaryzacji łańcucha wartości firmy na funkcje i mniejsze operacje, różniące się specyfiką zadań i sposobów tworzenia wartości, które są wykorzystywane w sposób optymalny i synergiczny dla umacniania globalnej konkurencyjności KTN;.
      • konieczność specjalizacji (specialization)- stanowi naturalną konsekwencję rozproszenia operacji wewnątrz korporacji i oznacza konieczność koncentracji na doskonaleniu przez poszczególne jednostki składowe przedsiębiorstwa swoich kluczowych kompetencji; KTN kierują się ideą operacyjnej doskonałości, co oznacza, że poszukują możliwości realizacji poszczególnych czynności i procesów w sposób najlepszy z osiągalnych (powierzając określone czynności wyspecjalizowanym jednostkom wewnątrz organizacji lub też poza nią, jeżeli korporacja we własnym zakresie daną czynność wykonałaby poniżej przyjętego standardu); jednostkom korporacji powierza się wykonywanie na potrzeby całego systemu korporacyjnego określonych funkcji lub operacji, (np. prowadzenie prac badawczo-rozwojowych lub projektowanie, wytwarzanie niektórych części lub podzespołów, świadczenie specjalistycznych usług), w ten sposób następuje nie tylko wydłużenie serii produkcyjnej (korzyści skali), ale przede wszystkim efekt kumulacji doświadczenia, co prowadzi do podnoszenia ogólnej efektywności systemu korporacyjnego; ponadto specjalizację należy postrzegać z poziomu ogólno korporacyjnego, co oznacza, że mimo czasami znacznej dywersyfikacji prowadzonej działalności każda KTN dąży do perfekcjonizacji rdzenia kompetencji organizacji jako całości (w dziedzinie-branży, którą reprezentuje);
      • zdolność integrowania (integration)- jest jedną z konstytuujących KTN cech, bowiem bez owej zdolności rozproszone geograficznie, złożone organizacyjnie
      i poszukujące globalnej efektywności w coraz głębszej fragmentaryzacji funkcji i operacji a zatem i specjalizujące się w konkretnych procesach jednostki nie byłyby w stanie sprawnie funkcjonować jako jeden organizm; konieczne jest stworzenie mechanizmu zapewniającego ich połączenie i skoordynowanie w różnych układach w obrębie systemów korporacji transnarodowych; mechanizm integracyjny umożliwia wewnątrzkorporacyjne przepływy: kadr, technologii, środków finansowych, produktów (zwłaszcza półprzetworzonych) oraz informacji; system stanowi podstawę wzajemnego komunikowania się i zapewnia dyfuzję wiedzy przyspieszając proces uczenia się; konieczność dostosowywania się korporacji do dynamicznych zmian otoczenia wzmacnia rolę integracji jako kluczowej cechy KTN, bowiem tylko podmioty zdolne do integrowania „zleconych czynności w ramach tzw. rekombinowanego łańcucha wartości” potrafią w pełni wykorzystać szanse płynące z otoczenia;
      • wiedza (knowledge)- stała się we współczesnej gospodarce czynnikiem decydującym o pozycji konkurencyjnej; korporacje jako najdynamiczniej zmieniające się przedsiębiorstwa najpełniej wykorzystują wiedzę jako instrument walki konkurencyjnej; siła korporacji transnarodowych tkwi w ich zdolności do integrowania wiedzy z różnych źródeł, różnych poziomów, różnych kultur; KTN są niejako predestynowane do konkurowania w warunkach budowy gospodarki opartej na wiedzy, bowiem nie tylko posiadają rozbudowany system zdobywania nowej wiedzy (własna baza B+R), ale także utrzymują kontakty z szeroko rozumianym otoczeniem zewnętrznym (instytucjami, uczelniami, wyspecjalizowanymi podwykonawcami) a przede wszystkim dysponują własnymi kanałami szybkiego upowszechniania informacji, norm, standardów, doświadczeń, spostrzeżeń (w ramach systemu wewnątrz korporacyjnego); wiedza nabrała we współczesnej gospodarce znaczenia strategicznego, dlatego korporacje uczyniły z niej instrument sterowania alokacją zasobów, doborem miejsc lokalizacji działalności, zasadami budowy struktur organizacyjnych;
      • sieciowość (networks)- od momentu, kiedy „podstawowym zasobem ekonomicznym przedsiębiorstwa stała się wiedza” tworzenie powiązań sieciowych opartych na jej transferze stało się atrybutem korporacji; do niedawna uważano, że sieci to jedynie jedna z możliwych form organizacyjnych; obecnie wyraźny jest kierunek zmian w modelach organizacyjnych, polegający na spłaszczaniu tradycyjnych struktur hierarchicznych w celu zapewnienia sprawniejszego przepływu informacji; w warunkach konkurencji międzynarodowej powiązania sieciowe wydają się optymalnym rozwiązaniem pozwalającym na dyfuzję wiedzy (wewnątrz sieci), przy równoczesnym zabezpieczeniu przed jej niekontrolowanym wyciekiem (i utratą w ten sposób pozycji konkurencyjnej); współpraca w ramach różnorodnych typów powiązań (aliansów strategicznych, wspólnych przedsięwzięć, konsorcjów, franchisingu etc.) przyczynia się do poprawy efektywności organizacji, dzięki dostępowi do wyższej jakości zasobów i zdolności integrujących się w ten sposób podmiotów; sieci obejmują zarówno organizacyjne jednostki biznesu wewnątrz KTN jak również podmioty z otoczenia zewnętrznego (w tym: dostawców, usługodawców, odbiorców, konkurentów, ośrodki badawczo-rozwojowe, uczelnie, instytucje państwowe i samorządowe itd.);

      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 13.08.15, 00:57
        • elastyczność (flexibility) organizacyjna– dla działających na dynamicznie zmieniającym się globalnym rynku przedsiębiorstw międzynarodowych elastyczność organizowania i koordynowania procesów produkcyjno-handlowych jest niezmiernie ważną cechą; oznacza przede wszystkim nie tyle zdolność, co gotowość do szybkiego i skutecznego wprowadzania zmian zarówno operacyjnych jak i strategicznych umożliwiających tym wielkim organizmom gospodarczym dostosowanie się do zmieniających się warunków rynkowych; elastyczność organizacyjna polega na formowaniu nowych jednostek, układów i powiązań (zagraniczne filie, mieszane spółki, alianci, inne jednostki) lub na przekształcaniu już istniejących (głównie poprzez fuzje i przejęcia); elastyczność KTN w szerszym znaczeniu to zdolność dostosowania się do uwarunkowań międzynarodowego otoczenia biznesu oraz umiejętność korzystnego lokowania się jako podmiotu ładu międzynarodowego; w węższym znaczeniu to kwestia dostosowania globalnie zaprojektowanych i realizowanych funkcji/operacji lub produktów do specyficznych potrzeb poszczególnych rynków lokalnych; wzrost elastyczności organizacji, oznaczający skrócenie czasu potrzebnego na konieczne zmiany dostosowawcze wymaga usprawnienia systemów komunikowania między poszczególnymi elementami organizacji (jest zatem ściśle powiązany z atrybutami KTN: wiedzą i sieciowością).

        Cechą charakterystyczną nowych ujęć i teorii dotyczących wszelkich problemów związanych z rozwojem gospodarczym, czy to w skali miko- czy makroekonomicznej jest wskazywanie na nowe zasady konkurencji oraz konieczność poprawy konkurencyjności. Istotny wymiar tych rozważań stanowi zawsze odwoływanie się do nowych uwarunkowań otoczenia w warunkach globalizacji. W uproszczeniu globalizacja postrzegana jest jako tempo zachodzących przemian sprawiające, że tylko podmioty szybko reagujące na zmiany i umiejętnie przystosowujące się do wymogów rynku mogą skutecznie konkurować. Wszechobecność globalizacji jako immanentnego wymiaru stosunków gospodarczych (zwłaszcza, choć nie tylko międzynarodowych) jest tak samo oczywista dla wielu badaczy jak to, że głównymi beneficjentami tych procesów są przedsiębiorstwa międzynarodowe o rozbudowanej strukturze organizacyjnej, czyli korporacje transnarodowe (KTN). Najczęściej badacze analizują wpływ korporacji na gospodarki poszczególnych krajów i regionów poprzez poziom ich zaangażowania kapitałowego. W niniejszej pracy kwestia bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ) zostaje także poruszona jednak nie jako narzędzia nacisku KTN na państwa przyjmujące, ale w kontekście strategii rozwoju przedsiębiorstw międzynarodowych. Podmiotem badań są, bowiem korporacje transnarodowe widziane jako wielkie organizacje globalne ukształtowane przez postępującą globalizację gospodarki światowej, które w wyniku tego procesu zyskały „osobowość organizacyjną” i stały się kreatorami globalnej przestrzeni gospodarczej.
        Patrząc przez pryzmat koncepcji cyklu życia organizacji1 korporacje transnarodowe przeszły ewolucję. W fazie narodzin były niczym „dziecko” zmuszone do poddawania się narzucanym regułom. W tym wypadku „władzę rodzicielską” sprawowały państwa i ich organy. Z uwagi na fakt, że działały na arenie międzynarodowej siłami sprawczymi ich rozwoju były warunki stwarzane przez
        1Tradycyjny cykl życia organizacji obejmuje cztery fazy: narodzin, rozwoju, dojrzałości i śmierci. W analizie portfelowej- analizie BCG czterem etapom rozwojowym przypisano określenia charakteryzujące pozycje na rynku w danym okresie: narodziny- „trudne dzieci” („znaki zapytania”), rozwój –„gwiazdy”, dojrzałość –„kura znosząca złote jaja” („dojna krowa”), śmierci -„kula u nogi” („pies”). Najkorzystniejszy z punktu widzenia rozwoju organizacji wydaje się być etap dojrzałości zapewniający stabilny długookresowy rozwój.
        6
        podmioty sterujące gospodarką światową (w tym porozumienia międzynarodowe). Kolejny etap to faza rozwoju, inaczej wzrostu. Korporacje, jako „młode wilki” odważnie wkraczały na arenę gospodarki światowej, wówczas wiele z nich stało się autentycznymi „gwiazdami”. W latach 70. XX w. zdobyły sobie pozycje, których żniwo zbierają do dziś będąc już w pełni dojrzałymi organizmami (faza dojrzałości). W fazie narodzin poszukiwały swojego miejsca pretendując dopiero poziom makroekonomiczny. W fazie wzrostu pojawiły się już pierwsze oznaki ich możliwości konkurowania z państwami na poziomie globalnym2. Wówczas jednak pozycja państw narodowych wydawała się niezagrożona. Postępująca liberalizacja gospodarki światowej oraz wzrost możliwości technicznych działania w skali globalnej uruchomiły procesy sprzyjające rozwojowi korporacji. W latach 90. XX w. obserwujemy ekspansję inwestycyjną KTN oraz poprawę możliwości ich konsolidacji (międzynarodowe fuzje i przejęcia- M&As o ogromnej wartości). O tego momentu można mówić o fazie dojrzałości w rozwoju tych organizmów3. Z uwagi na wzrost swojego potencjału (tak w postaci aktywów jak i liczebności podmiotów) zyskały miano pełnoprawnych podmiotów gospodarki światowej.
        Celem pracy jest wykazanie, iż rola korporacji transnarodowych w procesach globalizacji polega przede wszystkim na przyspieszeniu tworzenia globalnej przestrzeni biznesowej, w której kształtowane są znormalizowane wzorce oceny globalnej efektywności stanowiące standard minimum konkurowania w otoczeniu międzynarodowym. Korporacje wybierając ścieżkę swojego rozwoju kierują się logiką „weryfikatora efektywności” w długim okresie. Dynamiczny rozwój przedsiębiorstw międzynarodowych jest wynikiem ewolucji systemu gospodarki światowej, która wywołała zmiany w sferze funkcjonowania przedsiębiorstw polegające na nieustannym
        2Dopiero na początku lat 70. XX w. zaczęto dostrzegać KTN jako istotne podmioty gospodarki światowej o czym świadczy próba zdefiniowania ich (próby ONZ, OECD) jak i stworzenia Kodeksu Dobrych Praktyk. Pod koniec lat 70. ich potencjał był już wyraźnie widoczny. W roku 1978 wartość sprzedaży największych KTN- General Motors oraz Exxon przekraczała już 60 mld USD. Łączna wartość sprzedaży tych dwóch korporacji stanowiła blisko 90% eksportu Stanów Zjednoczonych czy RFN. W tym okresie wartości eksportu największych potęg handlowych wynosiła odpowiednio: RFN-142 mld USD, Stany Zjednoczone- 141 mld, Japonia- 97 mld, Francja -77 mld, Wielka Brytania -71 mld. Pozostałe państwa świata legitymowały się eksportem mniejszym niż największe korporacje. Por. Domańska E; Kapitalizm menedżerski; PWE; Warszawa 1986; s. 114-115
        3Roczne wartości sprzedaży gigantów: General Motors, Royal Dutch/Shell Group oraz Exxon na początku lat 90. XX w. przekroczyły (1991 rok) 100 mld USD. Por. Griffin R.W; Podstawy zarządzania organizacjami; PWN; Warszawa 2001; s. 189
        7
        pogłębianiu stopnia umiędzynarodowienia ich działalności. Fale globalizacji (wskazane przez J. Schumpetera) stanowiące nasilenie zjawiska uaktywniały mechanizmy koncentracji kapitału na rynku przedsiębiorstw, co potwierdza współzależność obu procesów.
        Silne oddziaływanie korporacji transnarodowych na gospodarkę światową szczególnie widoczne jest jednak dopiero od lat 70. XX w., kiedy to zyskały one rangę podmiotów gospodarki światowej. Zmiana płaszczyzny budowania relacji państwa-korporacje stanowi, bowiem jedno z najistotniejszych przewartościowań we współczesnej gospodarce. Elementy konstytuujące współcześnie strukturę podmiotową gospodarki światowej (państwa jak i przedsiębiorstwa międzynarodowe) rywalizując o strefy wpływów na poziomie gospodarki światowej konsolidują się. Angażują się we wszelkiego typu formy integracji tworząc „układy korporacyjne”. Wydaje się, iż w konsekwencji zachodzących zmian to jednak korporacje transnarodowe skuteczniej umacniają swoje pozycje. Potwierdzają one swój status pełnoprawnych podmiotów poziomu makroekonomicznego poprzez oddziaływ
        • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 13.08.15, 00:57
          Opracowanie składa się z pięciu rozdziałów, które mają za zadanie wykazanie, że to postępujące procesy globalizacji są czynnikiem o kapitalnym znaczeniu w wytyczaniu ścieżek rozwojowych wszystkich typów podmiotów. Istotą obecnie zachodzących zmian jest kreowanie sprzyjających warunków rozwoju organizacjom otwartym na systematyczne zacieśnianie współpracy. Budowanie wzajemnych powiązań stanowi w dobie globalizacji fundament przewagi konkurencyjnej zwłaszcza na arenie międzynarodowej. W konsekwencji należy zwrócić uwagę na konieczność kooperencji, czyli współpracy rywalizujących ze sobą podmiotów. Zdolność do konkurencji i równoczesnego kreowania systemu wzajemnych powiązań kooperacyjnych jest wyznacznikiem nowego spojrzenia na budowanie pozycji konkurencyjnej na forum współczesnej gospodarki światowej.
          Ewoluująca gospodarka światowa wymusza na podmiotach uczestniczących dokonywanie zmian, które pozwolą im na dostosowanie się do nowych warunków otoczenia a tym samym poprawią ich zdolność działania w powstającej w wyniku globalizacji i liberalizacji przestrzeni. Skutkiem tych zmian są procesy integracji podmiotów uczestniczących (w tym zarówno państw jak i przedsiębiorstw). Powstałe tą
          8
          drogą nowe organizmy gospodarcze zwiększają zasięg, ale również siłę oddziaływania zyskują, bowiem potencjał pozwalający im na wywieranie wpływu na zmienne dotychczas od nich niezależne. W pracy podjęto próbę wskazania mechanizmów realizacji owych sprzężeń zwrotnych, czyli sposobów kreowania uwarunkowań globalnej przestrzeni gospodarczej przez wielkie przedsiębiorstwa międzynarodowe. Główną tezę pracy stanowi stwierdzenie, że za pomocą procesu transferu kapitałów (przede wszystkim poprzez angażowanie się w określonego typu bezpośrednie inwestycje zagraniczne- BIZ) oraz ich kumulacji na drodze fuzji i przejęć międzynarodowych (M&As) korporacje transnarodowe zmieniają zasady konkurowania w gospodarce światowej. Ich rola w procesach globalizacji jest, zatem szczególnie istotna, bowiem wyznaczają „nowy” paradygmat konkurencyjności w „nowopowstałej” globalnej przestrzeni biznesowej.
          W rozdziale pierwszym przedstawiono procesy globalizacji jako genezę tworzenia globalnej przestrzeni gospodarczej. Zaprezentowano spojrzenie na globalizację z perspektywy historycznej a następnie podjęto próbę zdefiniowania pojęcia. W literaturze przedmiotu a także w różnego typu innych nośnikach informacji mnogość definicji globalizacji jest tak wielka, że łatwo zagubić istotę zjawiska. W pracy porównano globalizację z pojęciami internacjonalizacji i umiędzynarodowienia często stosowanymi jako synonimy pojęcia globalizacja. Zabieg ten ma na celu uporządkowanie pojęć i wskazanie na etapowość rozwoju zjawiska, którego końcową (na dzień dzisiejszy) formą jest globalizacja korporacyjna. Należy podkreślić, iż przedstawiona ewolucja procesu globalizacji od internacjonalizacji, przez umiędzynarodowienie i globalizację właściwą (współczesną) do globalizacji korporacyjnej nie wyklucza stosowania zamiennie pojęć: internacjonalizacja, umiędzynarodowienie, globalizacja jednak jedynie dla zachowania płynności językowej.
          Tematem rozdziału drugiego jest wpływ postępującej globalizacji na strukturę gospodarki światowej. W pierwszej części rozdziału skoncentrowano się na zmianach tradycyjnego porządku międzynarodowego oraz kulturowo-cywilizacyjnym wymiarze globalizacji. Druga część rozdziału to próba teoretycznej egzemplifikacji zmian w biznesie międzynarodowym w kontekście globalizacji. W tym celu posłużono się eklektyczną teorią produkcji międzynarodowej. Wydaje się, że koncepcja J.H.
          9
          Dunninga może stanowić konstrukcję teoretyczną w oparciu, o którą da się zbudować model analizy „zachowań korporacyjnych” wykorzystuje, bowiem interdyscyplinarne spojrzenia badaczy reprezentujących różne sfery naukowe, co pozwala jej sprostać wymaganiom kształtującej się globalnej przestrzeni gospodarczej.
          W rozdziale trzecim przedstawiono korporacje transnarodowe starając się pokazać ich drogę do miana kluczowych podmiotów współczesnej gospodarki i głównych beneficjentów procesów globalizacji. Na początku podjęto rozważania terminologiczne służące udowodnieniu słuszności posługiwania się terminem korporacje transnarodowe dla określania wielkich przedsiębiorstw międzynarodowych. Następnie omówiono atrybuty korporacji transnarodowych jako specyficzne cechy odróżniające te podmioty od tradycyjnych przedsiębiorstw. Wreszcie odwołano się do ewoluowania wielkich przedsiębiorstw na arenie międzynarodowej, dzieląc ich rozwój na etapy związane z dominacją wpływów określonego obszaru geograficznego (faza europejska, amerykańska, równowagi w obrębie Triady: Stany Zjednoczone- Unia Europejska- Japonia). Przybliżono także funkcje korporacji transnarodowych w gospodarce światowej. Rozdział kończą liczne klasyfikacje i rankingi korporacji transnarodowych udowadniające ich niepodważalną pozycję we współczesnym świecie. Przedstawienie tak bogatego materiału statystycznego (w postaci tabel i wykresów) ma na celu wskazanie trudności związanych z jednoznacznym ustaleniem najpotężniejszych reprezentantów tej grupy. Wydaje się, że o ile w przypadku państw narodowych jako aktorów sceny międzynarodowej potencjał (gospodarczy, militarny) a w konsekwencji pozycja są relatywnie proste do określenia, o tyle dla korporacji kwestia ta nastręcza istotnych problemów. Po pierwsze należy ustalić istotność parametrów statystycznych: aktywa, sprzedaż (przychód), zysk, wartość rynkowa. Po drugie dokonać wyboru wskaźników umiędzynarodowienia działalności i uwzględnianych w nich wielkości: aktywa zagraniczne a ogół majątku, sprzedaż zagranicą a całkowita wielkość obrotów, stosunek zatrudnienia zagranicą do zatrudnienia ogółem, liczba filii i ich rozlokowanie (liczba krajów goszczących), nakłady na badania i rozwój oraz zasady lokowania inwestycji B+R poza krajem macierzystym itd. Dodatkowo analizując te wielkości można przeanalizować nie tylko ich bezwzględny poziom (wyrażony, w mld USD czy tysiącach zatrudnionych) świadczący o sile ekonomicznej danej korporacji, ale przede wszystkim dostrzec wpływ
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 14.08.15, 07:52
      1. Suwerenność. przedsiębiorstwa dysponują obecnie ekonomicznym o wiele większym niż większa ilość państw świata. Korporacje transnarodowe odejmują strategiczne decyzje i działania w pewnej mierze niezależnie od sytuacji czy interesów państw będących miejscem ich inwestycji. W większości wypadków występuje globalnej działalności korporacji powstaje odczucie ze nie są przywiązane tylko do jednego kraju przy jednoczesnej działalności w wielu różnych państwach. Taka polityka doprowadza do narażenia ich na rożnego rodzaju ryzyka związanego z globalna działalności ekonomicznych czy też społecznych.

      2. Złożoność: Korporacje. są jednymi z najbardziej złożonych „działalność produkcyjno-handlowa jest prowadzona przez korporacje w wielu różnych krajach, nie tylko w posiadanym przez nie majątku produkcyjnym (filie), lecz również w niezależnych przedsiębiorstwach, w wyniku zawartych z nimi porozumień. Poza własnością i kontrola, rosnąca złożoność dotyczy również struktur produkcyjnych, organizacyjnych oraz przestrzennych. Złożoność jest pochodną opcji, które są dostępne i wykorzystywane w sposób optymalny i synergiczny dla umocnienia globalnej konkurencji korporacji transnarodowych.

      3. Rozproszenie. Jednostki organizacyjne korporacji transnarodowych prowadzą działalności na kilku kontynentach, na najbardziej znaczących globalnych rynkach zaopatrzenia (w dobra materialne i nie materialne), w miejscach przetwórstwa oraz zbytu, także w krajach będących terenem ekspansji głównych konkurentów. Rozproszenie geograficzne zdolności innowacyjne oraz produkcyjno-handlowe są tworzone i wykorzystywane według kryteriów globalnej efektywności, bez uprzywilejowania kraju będącego siedziba centrali korporacji.

      4. Specjalizacja. Niektóre jednostki organizacyjne korporacji otrzymują tzw. „globalny mandat”. W praktyce oznacza to podjęcie przez wybrana filie ściśle określonej działalności nie ma potrzeby nie ma potrzeby rynku kraju goszczącego, lecz rynku ogólnoświatowego. Zwykle jest to filia posiadająca najlepsze warunki (zasoby, zdolności, lokalizacje) do wykonywania określonego zadania (np. wytworzenie pewnego produktu lub podzespołu). Powierzenie przez korporacje wybranej filii „globalnego mandatu” prowadzi do jej wysokiej specjalizacji, a jednocześnie do ustanowienia kooperacji z innymi jednostkami, wyspecjalizowanymi w odrębnych lecz powiązanych działalnościach (np. w projektowaniu, poddostawach, dystrybucji).

      5. Zdolność ingerowania. Pogłębiający się podział pracy wewnątrz korporacji i specjalizacja poszczególnych jednostek organizacyjnych wymagają jednocześnie ścisłego powiązania i koordynacji ich działalności w różnych układach. Zapewniają to wszechstronne przepływy informacji, kadr, technologii, środków finansowych, produktów i usług między jednostkami. Efektem jest duża współzależność działania jednostek, prowadząca do powstania zintegrowanych systemów korporacyjnych, działających w skali światowej. Jednym z istotnych aspektów zintegrowanej działalności wewnątrzkorporacyjnej jest wzajemne przekazywanie informacji oraz uczenie się przez jednostki tworzące system organizacyjny danej korporacji transnarodowej.

      6. Zdolność arbitrażowa. Wywodzi się ona z właściwej dla korporacji zdolności dokonywania różnych transakcji w ramach własnych struktur organizacyjnych. Zdolność korporacji do arbitrażowania polega na prowadzeniu operacji jednocześnie na różnych rynkach dla szybkiego, zyskownego wykorzystywania różnic ekonomicznych, które istnieją w danej sytuacji. Chodzi o różnice w warunkach, zasobów i efektywności produkcji, w cenach, systemach podatkowych, parametrach finansowych(kursy walutowe, stopy procentowe)

      7. Elastyczność organizacyjna. Globalne konkurencje korporacji cechuje elastyczność organizacyjna i koordynacyjna procesów produkcyjno-handlowych w skali ogólnoświatowej. Elastyczność odnosi się do działań realizowanych wewnątrz przedsiębiorstwa i może mieć wymiar strategiczny (zmieniające się sposoby angażowania zasobów) oraz operacyjnych. Elastyczność organizacyjna działań na zewnątrz korporacji polega stałym formowaniu układów i powiązań z innymi firmami, z wykorzystaniem sojuszy strategicznych.

      8. Globalna efektywność. Podstawą jest zoptymalizowany w układzie globalnym rozdział zadań badawczych, produkcyjnych oraz handlowych, który prowadzi do obniżenia kosztów netto w całym systemie korporacyjnym, ale niekoniecznie we wszystkich jednostkach organizacyjnych w danym czasie . Dopuszcza się przejściowe ponoszenie strat przez niektóre jednostki, jeśli zgodnie z przyjętą strategią umożliwia to podniesienie ogólnokorporacyjnej, globalnej efektywności w przyszłości.
      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 14.08.15, 07:52
        Nie można stwierdzić, że wyszczególnione cechy nie występują w korporacjach na wcześniejszym niż globalizacja etapie umiędzynarodowienia działalności przedsiębiorstw. Jednak wydaje się, że występowanie tych cech jest obecnie dużo silniejsze oraz że są one bardziej ze sobą powiązane. Globalne działające korporacje są w efekcie przedsiębiorstwami o większej innowacyjności, elastyczności i konkurencyjności niż kilkanaście lat temu. Cechy te stanowią o silnej przewadze konkurencyjnej globalne działających korporacji względem wielu mniejszych firm (krajowych, międzynarodowych) działających w skali lokalnej czy regionalnej

        Przedstawione cechy są w pewnej mierze immanentne dla podmiotów uczestniczących w biznesie międzynarodowym, jednak wydaje się, iż w globalnie konkurujących korporacjach transnarodowych stają się znacznie bardziej wyraziste. Wielu autorów zajmowało się analizą korporacji i charakterystyką decydujących o ich sukcesie cech. Najczęściej zestawienia owych cech miały charakter zbioru nie dokonywano, bowiem ich hierarchizacji, ani systematyzacji. Wydaje się, iż najbardziej adekwatny do rzeczywistego obrazu zachowań korporacji w gospodarce światowej model opracowała A. Zorska. Przedstawiła nie tylko opis atrybutów KTN, ale dokonała także pewnego uporządkowania owych cech, wyodrębniając cechy strukturalne oraz procesowe.
        Przyjmując za Zorską jako fundamentalne wyodrębnione cechy KTN istotnym wydaje się przeanalizowanie ich wzajemnych zależności. Na schemacie 4 dokonano, zatem próby konceptualizacji zachowań korporacyjnych przez pryzmat poszczególnych atrybutów KTN.
    • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 17.08.15, 15:56
      2. Złożoność: Korporacje. są jednymi z najbardziej złożonych organizacji ponieważ prowadzona przez korporacje transnarodowe działalność różnych krajach w różnego typu branżach o rożnej strukturze organizacyjnej. Przedsiębiorstwa te nie tylko posiadają majątek produkcyjnego który jest własnością zagranicznych filii, lecz również w niezależnych przedsiębiorstwach, w wyniku zawartych porozumień. Rola kontrola korporacji dotyczy też rosnącej złożoność struktur produkcyjnych, organizacyjnych oraz przestrzennych. Złożoność jest pochodną opcji, które są dostępne i wykorzystywane w sposób optymalny dla dalszego umocnienia globalnej konkurencji korporacji transnarodowych.

      4. Specjalizacja - w praktycznym stopniu polega ona na wybrana przez ściśle określone filie działalności nie na potrzeby rynku kraju goszczącego, lecz rynku ogólnoświatowego. Zwykle jest to filia posiadająca najlepsze warunki (zasoby, zdolności, lokalizacje) do wykonywania określonego zadania (np. wytworzenie pewnego produktu lub podzespołu). Powierzenie przez korporacje wybranej filii „globalnego mandatu” prowadzi do jej wysokiej specjalizacji, a jednocześnie do ustanowienia kooperacji z innymi jednostkami, wyspecjalizowanymi w odrębnych lecz powiązanych działalnościach (np. w projektowaniu, poddostawach, dystrybucji).
      • jawa108 Re: korporacje transnarodowe 12.09.16, 05:54
        Bardzo proszę o usunięcie wszystkich moich wątków na formy

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka