dredy

[s.monika1]

czy dyrektor szkoły ma prawo kazać usunąć uczniowi dredy?
jakie zapisy prawne są po stronie uczniów w tej sprawie?

[magdalena.wantola]

Nie ma prawa, chyba ze statut szkoły zakazuje dredów - jesli nie - co nie jest
zabronione jest dozwolone.

Niezupełnie

[n-l]

Wystarczy, że statut szkoły zawiera sformułowanie:
Uczeń ma obowiązek ubierać i nosić się schludnie, stosownie do miejsca, wieku i
okoliczności.

Ocena zaś, czy spełnione są te warunki, należy wyłącznie do nauczyciela.

Bez zapisu w statucie też bym zabronił. Uważam, jako osoba dorosła, że dredy
nie są normą estetyczną w naszym społeczeństwie. Dla dobra ucznia zabroniłbym,
bo ewentualny szef na rozmowie kwalifikacyjnej także może nie spojrzy na to
przychylnym okiem. A ja mam za zadanie przygotować ucznia do życia w dorosłym
społeczeństwie.

Prawo oświatowe nie zabrania mi zabraniać takich rzeczy. Mam swoje prawa.
Jestem nauczycielem.

A uczniowie jeszcze polską szkołą nie kierują i nie ustalają w niej zasad.

[avild]

z całym szacunkiem...

"Nikogo nie można zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje" (Art
31, Rozdz. II, Konstytucja RP). Wydaje mi się że pan dosyć swobodnie traktuje
prawa o szkolnictwie i prawa statutowe, a prawa te są złe, niesprecyzowane i z
tego tytułu pozwalają na liczne nadużycie i tzw. "nadinterpretacje".
Z tego co zrozumiałam jest pan pedagogiem (a może się mylę?) i skrupulatnie
korzysta pan z powyższych możliwości, jakie daje nam złe prawo. Ma pan prawo do
własnych sądów i opinii, może pan zabronić noszenia dredów własnym dzieciom,
ale uczniom w szkole może pan jedynie zwrócić uwagę i wyrazić swoje zdanie. Na
litość boską, nie jesteśmy już państwem totalitarnym, gdzie każdy musi chodzić
w uniformie lub fartuszku, respektujemy prawa człowieka, a o ile dobrze
pamiętam to gwarantują one pełną swobodę w zakresie osobistych upodobań, czy
chodzi o modę, czy o fryzurę lub makijaż. Uczęszczałam do szkoły w której
nauczycielem fizyki był transwestyta (autentycznie), mimo że wielu nauczycieli
i rodziców uznawało to za "demoralizujące" (mam wrażenie, że pan podpisałby się
pod tą opinią), szkoła uznawała jego prawo do wolności osobistej i nie
dyskryminowała go (a przecież, idąc za pańską opinią, mężczyzna teoretycznie
nie powinien zapuszczać włosów, nosić spódnic i staników, a już tym bardziej
nie w szkole)... Gdyby uczniowie nie byli tak zmęczeni tą walką z wiatrakami,
indywidualnymi upodobaniami nauczycieli i żmudnym procesem dochodzenia swoich
praw, bez gwarancji, że nie odbije się to później na ich życiu szkolnym,
mielibyśmy mnóstwo pozwów związanych z naruszeniem nietykalności osobistej (ze
mną miałby pan kłopot na pewno, hehe:)

pozdrawiam wszystkich, którzy walczą o prawo do własnej indywidualności

Niezupełnie po raz kolejny

[n-l]

avild napisała:

> "Nikogo nie można zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje"
(Art
> 31, Rozdz. II, Konstytucja RP).

Szanowna Młoda Damo!
Art. 31. ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej:
Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być
ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym
państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony
środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.
Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

Art. 4 Ustawy o systemie oświaty:
Nauczyciel w swoich działaniach dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych ma
obowiązek kierować się dobrem uczniów, troską o ich zdrowie, postawę moralną i
obywatelską z poszanowaniem godności osobistej ucznia.

Art. 6 Karty nauczyciela:
Nauczyciel zobowiązany jest rzetelnie realizować zadania związane z powierzonym
mu stanowiskiem oraz podstawowymi funkcjami szkoły: dydaktyczną, wychowawczą i
opiekuńczą […], dbać o kształtowanie u uczniów postaw moralnych i obywatelskich
[…]

Art. 12.2 Karty nauczyciela:
Nauczyciel[...] ma prawo do swobody stosowania takich metod nauczania i
wychowania, jakie uważa za najwłaściwsze spośród uznanych przez współczesne
nauki pedagogiczne […]

Artykuł 10 KONWENCJi O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI

WOLNOŚĆ WYRAŻANIA OPINII (potraktujmy wygląd zewnętrzny jako manifestację
poglądów)
1. Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii [...].
2. Korzystanie z tych wolności pociągających za sobą obowiązki i
odpowiedzialność może podlegać takim wymogom formalnym, warunkom, ograniczeniom
i sankcjom, jakie są przewidziane przez ustawę i niezbędne w społeczeństwie
demokratycznym w interesie bezpieczeństwa państwowego, integralności
terytorialnej lub bezpieczeństwa publicznego ze względu na konieczność
zapobieżenia zakłóceniu porządku lub przestępstwu, z uwagi na ochronę zdrowia i
moralności, ochronę dobrego imienia i praw innych osób oraz ze względu na
zapobieżenie ujawnieniu informacji poufnych lub na zagwarantowanie powagi i
bezstronności władzy sądowej

Artykuł 29 POWSZECHNEJ DEKLARACJI PRAW CZŁOWIEKA
(1) Każdy człowiek ma obowiązki wobec społeczeństwa, bez którego niemożliwy
jest swobodny i pełny rozwój jego osobowości.
(2) W korzystaniu ze swoich praw i wolności każdy człowiek podlega jedynie
takim ograniczeniom, które są ustalone przez prawo wyłącznie w celu zapewnienia
właściwego uznania i poszanowania praw i wolności innych i w celu uczynienia
zadość słusznym wymogom moralności, porządku publicznego i powszechnego
dobrobytu w demokratycznym społeczeństwie.

Deklaracja Praw Dziecka
Zasada 7:
[...]Dziecko powinno otrzymać takie wychowanie, które podnosi jego kulturę
ogólną i umożliwia mu, w warunkach równych szans, rozwinięcie swych zdolności,
wyrobienie zdrowego rozsądku oraz poczucia odpowiedzialności moralnej i
społecznej, a także stanie się pożyteczną jednostką społeczeństwa. (…)Dziecku
należy dać wszelkie możliwości do zabaw i rozrywek, które powinny zmierzać do
tych samych celów, co nauka(…).

Konwencja o prawach dziecka
Art. 12.
Państwa-Strony zapewniają dziecku(…) prawo do swobodnego wyrażania własnych
poglądów we wszystkich sprawach dotyczących dziecka, przyjmując je z należytą
uwagą, STOSOWNIE DO WIEKU ORAZ DOJRZAŁOŚCI DZIECKA (podkr. moje).

Załącznikiem do Konwencji są zastrzeżenia sformułowane podczas jej ratyfikacji
przez Parlament, m.in. poniższa deklaracja:
Rzeczpospolita Polska uważa, że wykonania przez dziecko jego praw określonych w
Konwencji, w szczególności praw określonych w artykułach od 12 do 16 [czyli o
swobodzie wyrażania poglądów, ingerencji w życie prywatne i korespondencję]
dokonuje się z poszanowaniem władzy rodzicielskiej, zgodnie z polskimi
zwyczajami i tradycjami dotyczącymi miejsca dziecka w rodzinie i POZA RODZINĄ
(podkr. moje).

Polskie prawo - jak widzisz - w celu wzmocnienia wychowawczej kontroli nad
nieletnimi - przewidziało, prócz rodziców, jeszcze trochę osób, których trzeba
słuchać i poddać się ich "władzy". Są to m.in. nauczyciele, wychowawcy
kolonijni, opiekunowie w internatach, a nawet obcy ludzie bez wykształcenia
pedagogicznego zatrudnieni przez szkołę np. jako opiekunowie w czasie dowozu do
szkół czy na wycieczkach szkolnych.

"Szczególna" troska o nieletnich, jaką wykazuje tu ustawodawca, ma na celu to,
aby w społeczeństwie panował porządek, ma na celu również zapobieganie
przestępstwom poprzez wpojenie dzieciom i młodzieży określonych zasad moralnych.
Każdy dorosły oczywiście ma nieco inne poglądy i będzie wpajał Wam być może
nieco inne wartości. Ma jednak do tego prawo; w przypadku osób zatrudnionych
przez państwo wymagania te nie mogą być tylko jawnie sprzeczne z duchem prawa
oświatowego.
Zatem z osobami tymi - jeśli ich wymagania są "dla Waszego dobra" - możecie
dyskutować i starać się przekonać do swoich racji, ale jeśli to się nie uda,
trzeba się po prostu zastosować.

> może pan zabronić noszenia dredów własnym dzieciom,
> ale uczniom w szkole może pan jedynie zwrócić uwagę i wyrazić swoje zdanie.

Nie wiem, skąd to przekonanie. Gdyby rygorystycznie interpretować cytowany
przez Ciebie fragment Konstytucji, to i rodzic nie ma do tego prawa :-)))
Uprawnienia nauczyciela wzorowane są na władzy rodzicielskiej, zgodnie z
polskim prawem zwyczajowym.

> nie jesteśmy już państwem totalitarnym, gdzie każdy musi chodzić
> w uniformie lub fartuszku, respektujemy prawa człowieka, a o ile dobrze
> pamiętam to gwarantują one pełną swobodę w zakresie osobistych upodobań, czy
> chodzi o modę, czy o fryzurę lub makijaż.

Wymóg szkół co do ubioru, wyglądu zewnetrznego i odpowiedniego zachowania nie
ma nic wspólnego z totalitaryzmem. Nie operujmy tu stereotypami i kliszami
myślowymi.
Jednolite stroje szkolne i tarcze - od czego ku mojemu ubolewaniu odeszliśmy -
były (i nadal są w niektórych szkołach) m.in. skutecznym środkiem walki z
przestępczością i demoralizacją nieletnich.

> Uczęszczałam do szkoły w której
> nauczycielem fizyki był transwestyta (autentycznie), mimo że wielu
nauczycieli
> i rodziców uznawało to za "demoralizujące" (mam wrażenie, że pan podpisałby
się
> pod tą opinią), szkoła uznawała jego prawo do wolności osobistej i nie
> dyskryminowała go (a przecież, idąc za pańską opinią, mężczyzna teoretycznie
> nie powinien zapuszczać włosów, nosić spódnic i staników, a już tym bardziej
> nie w szkole)...

Jako dyrektor nie miałbym nic do życia prywatnego nauczycieli, pod warunkiem że
nie popełniają przestępstwa i nie manifestują swoich wątpliwych moralnie
upodobań w szkole, a od powierzonych ich oddziaływaniom uczniów wymagają
właściwej postawy.
Jako rodzic zaś skarżyłbym tę szkołę. Nauczyciel taki musiałby odejść.

> Gdyby uczniowie nie byli tak zmęczeni tą walką z wiatrakami,
> indywidualnymi upodobaniami nauczycieli i żmudnym procesem dochodzenia swoich
> praw, bez gwarancji, że nie odbije się to później na ich życiu szkolnym,
> mielibyśmy mnóstwo pozwów związanych z naruszeniem nietykalności osobistej
(ze
> mną miałby pan kłopot na pewno, hehe:)

Zapewniam Cię, że Twojej "nietykalności cielesnej" na pewno nie naruszałbym :-)
Do indywidualnych upodobań i wymagań nauczycieli, jeśli są one zgodne z prawem
i zdrowym rozsądkiem, musicie się po prostu przystosować.
Gdzie dzieci rządzą, tam dorośli błądzą.

Pozdrawiam i gratuluję znajomości prawa, umiejętności kulturalnego i pięknego
wyrażania swoich myśli oraz umiejętności prowadzenia dyskursu.

Niezupełnie: Niezupełnie po raz kolejny cz 1

[avild]

n-l napisał:

Szanowny (Młody/Niemłody) Nauczycielu! :)

> Szanowna Młoda Damo!

A to dopiero komplement! :)))

> Art. 31. ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej:
> Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą
być
> ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym
> państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony
> środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych
osób.
> Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

W pełni się zgadzam z tym zapisem, aczkolwiek nie uważam, że dredy mogłyby
zagrażać bezpieczeństwu, porządkowi publicznemu, środowisku, zdrowiu lub
wolności i praw innych osób :))) Przy moralności publicznej zatrzymałabym się
na chwilkę, ponieważ uważam, że jest to pojęcie odrobinę relatywne. Niektóre
pojęcia, tak jak np. ekscibicjonizm, są jednoznacznie postrzegane, nawet przez
prawo, jako nielegalne i podlegające odpowiedniej karze. Natomiast istnieje
wiele zachowań względnych - prosty przykład - całowanie się "niepełnoletniej"
pary w szkole lub na ulicy bywa postrzegane jako niemoralne, a tu wchodzi już
kwestia indywidualnego odbioru. Niestety nie spotkałam się z jednoznacznym
zapisem prawnym, który określałby granice "moralności publicznej", który mógłby
ograniczyć ilość nadużyć.

> Art. 4 Ustawy o systemie oświaty:
> Nauczyciel w swoich działaniach dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych
> ma obowiązek kierować się dobrem uczniów, troską o ich zdrowie, postawę
> moralną i obywatelską z poszanowaniem godności osobistej ucznia.

Tu podkreśliłabym:
"z poszanowaniem godności osobistej ucznia"

> Art. 6 Karty nauczyciela:
> Nauczyciel zobowiązany jest rzetelnie realizować zadania związane z
> powierzonym mu stanowiskiem oraz podstawowymi funkcjami szkoły: dydaktyczną,
> wychowawczą i opiekuńczą […], dbać o kształtowanie u uczniów postaw moralnych
> i obywatelskich

Hmm.. i znów pojawia się niejasna kwestia moralności - czy "ostry" makijaż może
być niemoralny? A tatuaż? Czy szkoła może nakazać uczniowi jego usunięcie? :)))

> Art. 12.2 Karty nauczyciela:
> Nauczyciel[...] ma prawo do swobody stosowania takich metod nauczania i
> wychowania, jakie uważa za najwłaściwsze spośród uznanych przez współczesne
> nauki pedagogiczne […]

Dlatego właśnie uważam, że każdy nauczyciel powinien być zobowiązany do pojęcia
odpowiedniego kursu pedagogicznego (niestety nie zawsze nauczyciel = pedagog)
oraz przejścia odpowiednich testów psychologicznych :)))

> Artykuł 10 KONWENCJi O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI
>
> WOLNOŚĆ WYRAŻANIA OPINII (potraktujmy wygląd zewnętrzny jako manifestację
> poglądów)
> 1. Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii [...].
> 2. Korzystanie z tych wolności pociągających za sobą obowiązki i
> odpowiedzialność może podlegać takim wymogom formalnym, warunkom,
> ograniczeniom i sankcjom, jakie są przewidziane przez ustawę i niezbędne w
> społeczeństwie demokratycznym w interesie bezpieczeństwa państwowego,
> integralności terytorialnej lub bezpieczeństwa publicznego ze względu na
> konieczność zapobieżenia zakłóceniu porządku lub przestępstwu, z uwagi na
> ochronę zdrowia i moralności, ochronę dobrego imienia i praw innych osób oraz
> ze względu na zapobieżenie ujawnieniu informacji poufnych lub na
> zagwarantowanie powagi i bezstronności władzy sądowej

Na ten temat już wypowiedziałam się na samym początku tego postu.

> Artykuł 29 POWSZECHNEJ DEKLARACJI PRAW CZŁOWIEKA
> (1) Każdy człowiek ma obowiązki wobec społeczeństwa, bez którego niemożliwy
> jest swobodny i pełny rozwój jego osobowości.
> (2) W korzystaniu ze swoich praw i wolności każdy człowiek podlega jedynie
> takim ograniczeniom, które są ustalone przez prawo wyłącznie w celu
zapewnienia
> właściwego uznania i poszanowania praw i wolności innych i w celu uczynienia
> zadość słusznym wymogom moralności, porządku publicznego i powszechnego
> dobrobytu w demokratycznym społeczeństwie.

"podlega JEDYNIE"

> Deklaracja Praw Dziecka
> Zasada 7:
> [...]Dziecko powinno otrzymać takie wychowanie, które podnosi jego kulturę
> ogólną i umożliwia mu, w warunkach równych szans, rozwinięcie swych
zdolności,
> wyrobienie zdrowego rozsądku oraz poczucia odpowiedzialności moralnej i
> społecznej, a także stanie się pożyteczną jednostką społeczeństwa. (…)Dzi
> ecku
> należy dać wszelkie możliwości do zabaw i rozrywek, które powinny zmierzać do
> tych samych celów, co nauka(…).
> Konwencja o prawach dziecka
> Art. 12.
> Państwa-Strony zapewniają dziecku(…) prawo do swobodnego wyrażania własny
> ch
> poglądów we wszystkich sprawach dotyczących dziecka, przyjmując je z należytą
> uwagą, STOSOWNIE DO WIEKU ORAZ DOJRZAŁOŚCI DZIECKA (podkr. moje).

Chciałabym zauważyć jeden drobny fakt: dziecko w wieku 16,17,18 , lat nie jest
już dzieckiem w dosłownym słowa tego znaczeniu. Oczywiście, że z punktu
widzenia prawa jest nim do czasu ukończenia 18 lat lub zawarcia związku
małżeńskiego, a w przypadku alimentów - do czasu ukończenia nauki, w tym też
studiów (o ile dobrze pamiętam jest to ograniczenie wiekowe do lat 24). Jednak
praktyka pokazuje coś zupełnie innego. To nie są już dzieci, ale MŁODZIEŻ,
która chce i pragnie kształtować siebie (także zewnętrznie). Podchodzi pod to
wiele aspektów psychologicznych, których nie sposób teraz przytoczyć.

> Załącznikiem do Konwencji są zastrzeżenia sformułowane podczas jej
ratyfikacji
> przez Parlament, m.in. poniższa deklaracja:
> Rzeczpospolita Polska uważa, że wykonania przez dziecko jego praw określonych
w Konwencji, w szczególności praw określonych w artykułach od 12 do 16 [czyli o
> swobodzie wyrażania poglądów, ingerencji w życie prywatne i korespondencję]
> dokonuje się z poszanowaniem władzy rodzicielskiej, zgodnie z polskimi
> zwyczajami i tradycjami dotyczącymi miejsca dziecka w rodzinie i POZA RODZINĄ
> (podkr. moje).

"dotyczącymi MIEJSCA"

> Polskie prawo - jak widzisz - w celu wzmocnienia wychowawczej kontroli nad
> nieletnimi - przewidziało, prócz rodziców, jeszcze trochę osób, których
trzeba
> słuchać i poddać się ich "władzy".

Tak, np. pan policjant, kurator sądowy, straż miejska, kontroler biletów w
autobusie :))) Jest bardzo wiele takich osób, których władzy muszą się poddawać
nie tylko dzieci, ale i osoby pełnoletnie. Niestety, mamy taką sytuację w
kraju, gdzie ta władza często jest nadużywana lub staje się częścią mechanizmu
korupcji.

Są to m.in. nauczyciele, wychowawcy
> kolonijni, opiekunowie w internatach, a nawet obcy ludzie bez wykształcenia
> pedagogicznego zatrudnieni przez szkołę np. jako opiekunowie w czasie dowozu
do szkół czy na wycieczkach szkolnych.

Tak, widzę to i jestem przerażona. Niestety jest wiele osób, którym nigdy nie
powinno się zawierzyć opieki nad dziećmi (np. pijani kierowcy gimbusów),
ponieważ może to pozostawić trwałe ślady na psychice "dzieci"

Małe uzupełnienie

[n-l]

Droga Pani!

No cóż, przedstawiliśmy swoje poglądy i bardzo dobrze. Mam jednak wrażenie, że
każde z nas pozostanie przy swoich :-).

> W pełni się zgadzam z tym zapisem, aczkolwiek nie uważam, że dredy mogłyby
> zagrażać bezpieczeństwu, porządkowi publicznemu, środowisku, zdrowiu lub
> wolności i praw innych osób :))) Przy moralności publicznej zatrzymałabym się
> na chwilkę, ponieważ uważam, że jest to pojęcie odrobinę relatywne. Niektóre
> pojęcia, tak jak np. ekscibicjonizm, są jednoznacznie postrzegane, nawet przez
> prawo, jako nielegalne i podlegające odpowiedniej karze. Natomiast istnieje
> wiele zachowań względnych - prosty przykład - całowanie się "niepełnoletniej"
> pary w szkole lub na ulicy bywa postrzegane jako niemoralne, a tu wchodzi już
> kwestia indywidualnego odbioru. Niestety nie spotkałam się z jednoznacznym
> zapisem prawnym, który określałby granice "moralności publicznej", który
> mógłby ograniczyć ilość nadużyć.

To nie ten poziom ogólności. Tu chodzi o zasadę wyższego poziomu. Prawa
obywatelskie nieletnich ze względu na ich niedojrzałość są ograniczone.
Ustanawia się nad dziećmi kontrolę: rodzice ze swoją władzą rodzicielską i
obowiązkiem pieczy nad dzieckiem oraz szeroko rozumiani nauczyciele, mający
również prawa do wychowywania i opieki.
Nie określa się przy tym w prawie szczegółowych metod sprawowania tychże
funkcji społecznych, bo jest to niemożliwe. Nawet dokładne wymagania co do
obowiązków ucznia zostawia się do uregulowania w statutach szkół, ufając
nauczycielom jako ludziom po prostu.
Najważniejsze jest tu to, że jako rodzic czy nauczyciel mam prawo - kierując
się moim oglądem sytuacji i moimi przekonaniami moralnymi i estetycznymi -
zabronić uczniowi noszenia dredów, a żaden sąd nawet nie może mi tego odmówić.
Mam prawo również użyć wszelkich metod wychowawczych - prócz bicia - aby uczeń
dostosował się do moich wymagań.

>Tu podkreśliłabym:
>"z poszanowaniem godności osobistej ucznia"

Nie narusza to tejże.

>niestety nie zawsze nauczyciel = pedagog

Tu dotknęłaś ważnego problemu, którego jednak nie demonizujmy. Jeśli działania
nauczyciela nie przynoszą naprawdę zgubnych skutków, nie zostawiają w psychice
dziecka trwałych i jednoznacznie negatywnych śladów (bo z problemami
tzw. "życia codziennego" i samym faktem, że inni ludzie mogą mieć inne zdanie,
dziecko musi sobie nauczyć radzić), jeśli nauczyciel nie popełnia rażących
błędów metodycznych i wychowawczych, wszystko jest w porządku.
Rodzice również nie kończą specjalnych kursów. Wystarczy z jednej strony
kierować się miłością do dziecka, z drugiej strony konsekwentnie od niego
wymagać i nakładać określone obowiązki, a będzie dobrze.
Nawet "normalni" rodzice nie są idealni i popełniają błędy, dziecku z tego
powodu korona z głowy nie spadnie.
Oczywiście mówię w sensie czysto ludzkim, z zastrzeżeniem, że od nauczyciela
można i trzeba wymagać więcej, przede wszystkim w sferze dydaktyki jednak; od
wychowania są głównie rodzice.

> To nie są już dzieci, ale MŁODZIEŻ, która chce i pragnie kształtować siebie
> (także zewnętrznie).

Tu zgoda, praca z młodzieżą wymaga innych metod, wymaga uwzględnienia ich
większej - no, nie zawsze :-) - dojrzałości (nawiasem mówiąc o
swojej "dorosłości" młodzież jakoś głośno nie krzyczy, gdy mowa o obowiązkach).
Ze smutkiem stwierdzam jednak, że niewątpliwą winą rodziców ostatnimi czasy
jest to, że nauczyciele w szkołach średnich dostają pod opiekę coraz gorszych
statystycznie uczniów, a młodzieńczy bunt nie przejawia się jak jeszcze
niedawno paleniem papierosów w szkolnej ubikacji. W szkołach coraz więcej jest
po prostu narkomanów i przestępców, z którymi - skrępowani ich rzekomymi
prawami i wolnościami obywatelskimi - nauczyciele nie bardzo sobie radzą.
Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Jeśli rodzice nie
wpajają zasad od maleńkości, potem już często nic już nie można zrobić.
Nie znaczy to jednak, że nie trzeba próbować. Bez strachu, że rzecznik praw
dziecka o byle co wsiądzie nam na głowę.
Ludzie dorośli dziś często w praktyce mają mniejsze prawa niż dzieci. Bo gdy
jadą na wczasy, o 22.00 muszą zachować ciszę nocną. Młodzież zaś na wycieczkach
chciałaby całonocnych zabaw (że użyję tego eufemizmu) i co najgorsze potrafi
coraz częściej to osiągnąć. Dopiero, gdy zdarzy się śmiertelny wypadek, szuka
się kozła ofiarnego, którym zostaje wtedy nauczyciel, chociaż jeszcze w
przeddzień pyskaci rodzice krzyczeli: młodzież musi się wyszaleć.

> A czy prawo oświatowe nie gwarantuje uczniom swobody rozwoju? Nie uważa Pan,
że mówienie im jak się mają ubierać ogranicza tę swobodę?

Swobody rozwoju na pewno nie. Swobodę tak - i jest to słuszne.

> Ostatnio pewnien katecheta molestował uczniów "dla ich dobra"..

Nie, to nie było dla ich dobra.

> Prawo zwyczajowe istnieje jedynie w Wielkiej Brytanii

Nieprawda, polskie sądy także biorą pod uwagę zwyczaje panujące w danym
środowisku. Tu jeszcze w sukurs przychodzi teoria wychowania. Znalazłoby się
trochę cytatów na poparcie takich działań.

> Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami

Tak, WSZYSCY rodzice. A więc nauczyciel musi stać na straży ogólnie przyjętych
w społeczeństwie norm, bo tego wymagają od szkoły "normalni" rodzice, którzy
nie życzą sobie, aby ich dziecko w szkole przebywało w towarzystwie czubatych,
dredowatych, nosokolczykowatych (Pani wybaczy, nie jest to norma estetyczna),
papierosowatych, alkoholowatych itd. Zauważmy, że niecodzienny wygląd
zewnętrzny jest najczęściej sygnałem, że dziecko w ogóle nie zamierza się
stosować do wymaganych zasad.

> Bo w takim fartuszku trudniej jest ukryć paczkę papierosów? Wybaczy mi Pan,
> ale nie znam statystyk, które by to potwierdzały - bazujmy na faktach! Moim
> zdaniem to zabija indywidualizm, kreatywność i ogranicza szanse rozwoju
> młodego człowieka.

Nie dlatego.
Dlatego, że na ulicy uczeń nie jest anonimowy i w przypadku demoralizacji od
razu widać, do której szkoły chodzi.
Indywidualizm zabija również obowiązek kasowania biletów, noszenia ubrań, zakaz
picia alkoholu w miejscach publicznych, obowiązek finansowania dzieci do czasu
ukończenia studiów, nawet jak okażą się wyrodne i samolubne (to oczywiście nie
przytyk osobisty - są takie przypadki) oraz wiele innych rzeczy.
Szczęśliwy jest ten, kto swoją wolność umie pogodzić z oczekiwaniami innych.

> Prawdopodobnie przegrałby Pan, ponieważ:
> "1.Wszyscy wobec prawa są równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania
> przez władze publiczne.
> 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, SPOŁECZNYM lub
> gospodarczym z JAKIEJKOLWIEK PRZYCZYNY" ("Konstytucja", Rozdz. II, Art.32

Nikt też go nie dyskryminuje. po prostu nie może wykonywać pewnych zawodów.
Nikt nie zmusi pracodawcy do zatrudnienia kierowcy z poważną wadą wzroku,
nieprawdaż?
Wyobraża sobie Pani mężczyznę w spódnicy i pończochach na przykład za stołem
sędziowskim? :-)))

> No nie wiem..nie wiem, jak poradziłby Pan sobie z tatuażem, dziesięcioma
> kolczykami w uszach, z kolczykiem w pępku, w nosie, z czarnym makijażem
> i z czarnym skrórzanym prochowcem:)))

Na moje lekcje przychodziłaby Pani normalnie ubrana.

Pozdrawiam serdecznie

P.S. Ja też ukończyłem nierenomowaną szkołę i bardzo się po latach cieszę, że i
w takiej znalazło się kilku nauczycieli, którzy mnie - młodego buntownika -
umieli przywołać do porządku. To ICH zapamiętam do końca życia, część ICH
wartości przekażę - mam nadzieję - moim dzieciom.

[avild]

n-l napisał:

) No cóż, przedstawiliśmy swoje poglądy i bardzo dobrze. Mam jednak wrażenie,
że każde z nas pozostanie przy swoich :-).

Też mi się tak wydaje :)))

) To nie ten poziom ogólności. Tu chodzi o zasadę wyższego poziomu. Prawa
) obywatelskie nieletnich ze względu na ich niedojrzałość są ograniczone.
) Ustanawia się nad dziećmi kontrolę: rodzice ze swoją władzą rodzicielską i
) obowiązkiem pieczy nad dzieckiem oraz szeroko rozumiani nauczyciele, mający
) również prawa do wychowywania i opieki.
) Nie określa się przy tym w prawie szczegółowych metod sprawowania tychże
) funkcji społecznych, bo jest to niemożliwe. Nawet dokładne wymagania co do
) obowiązków ucznia zostawia się do uregulowania w statutach szkół, ufając
) nauczycielom jako ludziom po prostu.

Ale w statutach szkół te sprawy nie są dokładnie uregulowane i "tu jest pies
pogrzebany". A ponieważ zapis dotyczący "schludnego ubioru" jest bardzo uległy
wobec różnych interpretacji, nie może służyć jako prawne uzasadnienie w tej
kwestii. Z drugiej strony nie sądzę, żeby Pański pogląd podzielało 100 %
nauczycieli (niektórzy nawet jak im się taki sposób manifestowania siebie nie
podoba - akceptują to). I to też są ludzie, którzy mają inne poglądy. Jeden
zabroni, drugi machnie ręką, inny powie: dobrze, rozwijasz w ten sposób swoją
indywidualność:) To jest bardzo ludzkie. I dlaczego akurat ta grupa, w której
Pan się znajduje miałaby mieć prymat władzy nad tymi innymi?

) Najważniejsze jest tu to, że jako rodzic czy nauczyciel mam prawo - kierując
) się moim oglądem sytuacji i moimi przekonaniami moralnymi i estetycznymi -
) zabronić uczniowi noszenia dredów, a żaden sąd nawet nie może mi tego
odmówić.

Najważniejsze jest to, że uczeń nie ma obowiązku Pana w tej kwestii wysłuchać i
żaden sąd go do tego nie zmusi:)

) Mam prawo również użyć wszelkich metod wychowawczych - prócz bicia - aby
uczeń dostosował się do moich wymagań.

A mógłby Pan je bliżej sprecyzować?

) )niestety nie zawsze nauczyciel = pedagog

) Tu dotknęłaś ważnego problemu, którego jednak nie demonizujmy.

Nie demonizuję, pokazuję raczej skrajne przypadki. Oczywiście że nauczyciel też
ma własne prawa i równie często i nagminnie są one łamane przez uczniów. Ten
medal ma dwie strony, ale trzeba go rozpatrywać na równym poziomie.

) Rodzice również nie kończą specjalnych kursów.

A powinni :))) (to jest moja autentyczna opinia poparta osobistymi obserwacjami)

Wystarczy z jednej strony
) kierować się miłością do dziecka, z drugiej strony konsekwentnie od niego
) wymagać i nakładać określone obowiązki, a będzie dobrze.

Niestety czasem "tylko" to nie wystarcza:(

) Tu zgoda, praca z młodzieżą wymaga innych metod, wymaga uwzględnienia ich
) większej - no, nie zawsze :-) - dojrzałości

Niech mi Pan wierzy, ale dojrzałość nie ma aż tak silnego związku z wiekiem.
Bywają (ostatnio co raz częściej) dojrzałe jednostki, któym dojrzałością nie
jeden dorosły nie dorasta do pięt:))) (o dziwo, częściej dotyczy to mężczyzn:))

(nawiasem mówiąc o
) swojej "dorosłości" młodzież jakoś głośno nie krzyczy, gdy mowa o
obowiązkach).

Głośno krzyczy, ale przecież nie od tak dawna:)

) Ze smutkiem stwierdzam jednak, że niewątpliwą winą rodziców ostatnimi czasy
) jest to, że nauczyciele w szkołach średnich dostają pod opiekę coraz gorszych
) statystycznie uczniów, a młodzieńczy bunt nie przejawia się jak jeszcze
) niedawno paleniem papierosów w szkolnej ubikacji. W szkołach coraz więcej
jest
) po prostu narkomanów i przestępców, z którymi - skrępowani ich rzekomymi
) prawami i wolnościami obywatelskimi - nauczyciele nie bardzo sobie radzą.
) Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Jeśli rodzice nie
) wpajają zasad od maleńkości, potem już często nic już nie można zrobić.

Demoniczny piętnastolatek trafia więc do cudownej szkoły? :))) Dobrze, ale
teraz na poważnie: "Demoralizacja" młodzieży może odbywać się na róznych
poziomach, coraz częściej, niestety, już od podstawówki. Ale faktycznie, wiele
problemów bierze swoje źródło z domu. Tylko co powinien nauczyciel w takiej
sytuacji zrobić??? Zgodnie ze statutowym prawem wyrzucać, czy może spróbować
jakoś tej młodzieży pomóc? Narkomania a przestępczość nie zawsze idą w parze
(narkoman rzadko kiedy zostaje dilerem, ponieważ nie jest w stanie sprzedać
niczego, bo wszystko "zużywa"), a przestępczość młodzieży również jest szeroko
rozumiana (od wybijania szyb i chuligaństwa, któe jest często pewnego rodzaju
manifestacją, do zorganizowanych grup przestępczych, ciągnących zyski ze swojej
działalności - tutaj też trzeba dokonać pewnego rozgraniczenia). Moja opinia
jest taka - pomagać o ile się da, narkomanom (to również szerokie pojęcie -
narkotyki pojawiają się w życiu młodego człowieka ze skrajnie różnych powodów i
tym "manifestującym", a z tymi pozostałymi powinna sobie radzić policja i
prokurator (wiem, że często nie potrafi, ale w tym przypadku prawa ucznia
niekoniecznie takiej osoby dotyczą). Ale to jest chyba zbyt skomplikowany temat
jak na forumową dyskusję - "kiedyś wierzyłam, że zmienię świat, a dziś jestem
po prostu dorosła" :))

) Nie znaczy to jednak, że nie trzeba próbować. Bez strachu, że rzecznik praw
) dziecka o byle co wsiądzie nam na głowę.

Tu poruszył Pan poważniejszy problem. Często winą pedagogów jest "wypuszczanie
ze szkół" trudnej młodzieży, z którą nijak nie mogli sobie poradzić - tu też
sytuacja nie jest jednostronna.

) Ludzie dorośli dziś często w praktyce mają mniejsze prawa niż dzieci. Bo gdy
) jadą na wczasy, o 22.00 muszą zachować ciszę nocną.

A niech mi Pan pokaże takich, co jej przestrzegają ;)

Młodzież zaś na wycieczkach
) chciałaby całonocnych zabaw (że użyję tego eufemizmu) i co najgorsze potrafi
) coraz częściej to osiągnąć. Dopiero, gdy zdarzy się śmiertelny wypadek, szuka
) się kozła ofiarnego, którym zostaje wtedy nauczyciel, chociaż jeszcze w
) przeddzień pyskaci rodzice krzyczeli: młodzież musi się wyszaleć.

Dorośli też szaleją i równie często ze śmiertelnym skutkiem..

) ) Ostatnio pewnien katecheta molestował uczniów "dla ich dobra"..
)
) Nie, to nie było dla ich dobra.

A w jego uznaniu było. Czyż nie dana mu jest pewna władza nad dziećmi, według
jego własnego uznania? Bo jest człowiekiem?? Jak sam Pan widzi, trzeba bardzo
starannie dobierać personel szkolny i nieustanie go kontrolować, a nie dawać
władzę do ręki, tak, po prostu, bo jest nauczycielem, bo jest człowiekiem..
(wiem, co Pan powie - "a uczniowie?" tak i to jest szeroki problem, ale w tej
chwili poruszam tylko jedną jego stronę)

) ) Prawo zwyczajowe istnieje jedynie w Wielkiej Brytanii
)
) Nieprawda, polskie sądy także biorą pod uwagę zwyczaje panujące w danym
) środowisku. Tu jeszcze w sukurs przychodzi teoria wychowania. Znalazłoby się
) trochę cytatów na poparcie takich działań.

W takim razie zwracam honor :)) Chętnie się z nimi zapoznam, ale może nie na
forum, tylko poprzez mail (?)

) Tak, WSZYSCY rodzice. A więc nauczyciel musi stać na straży ogólnie
)przyjętych w społeczeństwie norm, bo tego wymagają od szkoły "normalni"
)rodzice, którzy nie życzą sobie, aby ich dziecko w szkole przebywało w
)towarzystwie

Szkoły niepubliczne mogą sobie wprowadzać taką selekcję i tam tacy "normalni"
rodzice powinni w takim razie wysyłać swoje dzieci. W ten sposób izolują je od
prawdziwego życia i robią im ogromną krzywdę. Różnorodność charakterów jest
zaletą, a w życiu nie takie rzeczy się spotyka.. Szkoły publiczne na szczęście
nie mogą sobie na taką selekcję pozwolić.

) czubatych, dredowatych, nosokolczykowatych (Pani wybaczy, nie jest to norma
)estetyczna)

Nie poczułam się urażona:))) Ale powiem szczerze, że "naruszenie" tychże norm
estetycznych nie przeszkadza wcale w prowadzeniu normalnego życia, w
studiowaniu ani w podjęciu pracy. 18 rok życia n

[avild]

> czubatych, dredowatych, nosokolczykowatych (Pani wybaczy, nie jest to norma
>estetyczna)

Nie poczułam się urażona:))) Ale powiem szczerze, że "naruszenie" tychże norm
estetycznych nie przeszkadza wcale w prowadzeniu normalnego życia, w
studiowaniu ani w podjęciu pracy. 18 rok życia nie jest magiczną barierą, po
przekroczneniu której człowiek zdejmuje skrórę, wyjmuje wszystkie kolczyki i
ścina dredy. Jeżeli czuje się z tym dobrze, to idzie tak przez życie, szukając
sobie wśród znajomych takich ludzi, któzy to zaakceptują.

>, papierosowatych, alkoholowatych itd. Zauważmy, że niecodzienny >wygląd
>zewnętrzny jest najczęściej sygnałem, że dziecko w ogóle nie zamierza >się
>stosować do wymaganych zasad.

Nie zgodzę się. Przestępczość wśród młodzieży nie jest naznaczona wyglądem,
ponieważ byłaby ona zbt charakterystyczna. Dilerzy to normalnie ubrani,
schludni uczniowie, którzy nie lubią się rzucać w oczy i jestem prawie pewna że
miałby Pan problem, by rozpoznać go pośród tych uczniów, których Pan prowadzi.
Oczywiście od każdej zasady są wyjątki, ale używanie wyglądu zewnętrznego dla
takiego uogólnienia jest dosyć niebezpieczne. Najczęściej jest to młodzież
manifestująca siebie w, przyznam że dość niezwykły, sposób.

> Nie dlatego. Dlatego, że na ulicy uczeń nie jest anonimowy i w przypadku
>demoralizacji od razu widać, do której szkoły chodzi.

A jak Pan to sobie wyobraża??? Że uczeń na ulicy, zanim nie popełni
przestępstwa, nie zdejmie fartuszka?? Nie odepnie tarczy?? To jest gwarancja
pozorna, nic nie daje i dlatego z niej zrezygnowano.

>Indywidualizm zabija również obowiązek kasowania biletów, noszenia ubrań,
>zakaz picia alkoholu w miejscach publicznych, obowiązek finansowania dzieci do
>czasu ukończenia studiów, nawet jak okażą się wyrodne i samolubne (to
>oczywiście nie przytyk osobisty - są takie przypadki)

A i owszem, są:))) A obowiązek alimentacyjny też nie jest bezwzględny. Isnieją
okoliczności prawne, które pozwalają na jego zaniechanie.

> oraz wiele innych rzeczy. Szczęśliwy jest ten, kto swoją wolność umie
>pogodzić z oczekiwaniami innych.

To jest zbyt skrajne pojmowanie wolności i indywidualizmu. Wolność nasza kończy
się tam, gdzie zaczyna wolność innych. A poza tym nikt nie żyje na bezludnej
wyspie, a żyjąc w społeczeństwie i korzystając z praw, jakie nam przysługują,
trzeba również przyjąć obowiązki, które na nas nakłada państwo, czy jest to
kasowanie biletów, czy płacenie podatków (to są skrajne porównania, ponieważ
obie te sprawy kwalifikują się jako okradanie państwa, korzystanie z pewnych
przywilejów bez płacenia za nie)

> > Prawdopodobnie przegrałby Pan, ponieważ:
> > "1.Wszyscy wobec prawa są równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania
> > przez władze publiczne.
> > 2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, SPOŁECZNYM lub
> > gospodarczym z JAKIEJKOLWIEK PRZYCZYNY" ("Konstytucja", Rozdz. II, Art.32
>
> Nikt też go nie dyskryminuje. po prostu nie może wykonywać pewnych zawodów.
> Nikt nie zmusi pracodawcy do zatrudnienia kierowcy z poważną wadą wzroku,
> nieprawdaż?

To jest zupełnie inna sytuacja, ponieważ kierowca taki stwarzałby zagrożenie
dla zdrowia i życia innych. Są ograniczenia w wykonywaniu pewnych zawodów, ale
dotyczą one przede wszystkim pewnych wad i "niezdolności", które mogą stwarzać
takie zagrożenie i uważam, że jest to w pełni uzasadnione. Nikt jednak nie
zabroni wykonywania danego zawodu z powodu określonej lub bliżej nieokreślonej
orientacji seksualnej, wyznania itd. To znaczy inaczej, może zabronić, ale
wtedy poniesie określone konsekwencje, ponieważ konstytucja i odpowiednie
ustawy są w tej kwestii jednoznaczne.

> Wyobraża sobie Pani mężczyznę w spódnicy i pończochach na przykład za stołem
> sędziowskim? :-)))

Ależ dlaczegoby nie?? Przecież pod togą i tak nie byłoby tego widać :))))

> > No nie wiem..nie wiem, jak poradziłby Pan sobie z tatuażem, dziesięcioma
> > kolczykami w uszach, z kolczykiem w pępku, w nosie, z czarnym makijażem
> > i z czarnym skrórzanym prochowcem:)))
>
> Na moje lekcje przychodziłaby Pani normalnie ubrana.

Hmm.. Wielu aspirowało do tego, ale niestety z marnym skutkiem - byłam tą
właśnie wyrodną częścią młodzieży, która lubiła się powoływać na swoje prawa
(nie zapominając oczywiście o obowiązkach:) A może mnie Pan nieco oświeci - jak
zamierzałby Pan to zrobić? A kwestia tatuażu?? Mam go na ramieniu, czy więc w
lecie na Pana lekcje miałabym przychodzić w bluzce z długim rękawem? Jak
zamierzałby Pan to wyegzekwować? Chciałabym poznać Pana koncepcję:))

> Pozdrawiam serdecznie
>
> P.S. Ja też ukończyłem nierenomowaną szkołę i bardzo się po latach cieszę, że
i
>
> w takiej znalazło się kilku nauczycieli, którzy mnie - młodego buntownika -
> umieli przywołać do porządku. To ICH zapamiętam do końca życia, część ICH
> wartości przekażę - mam nadzieję - moim dzieciom.

Świat i społeczeństwo się zmieniają proszę Pana i czasem nic się nie da z tym
zrobić. Prawdopodobnie za 20 lat temat podobny temu nie będzie miał w ogóle
racji bytu.

Pozdrawiam

[avild]

> "Szczególna" troska o nieletnich, jaką wykazuje tu ustawodawca, ma na celu
to,
> aby w społeczeństwie panował porządek, ma na celu również zapobieganie
> przestępstwom poprzez wpojenie dzieciom i młodzieży określonych zasad
moralnych

Tak.. znów te zasady moralne..

> Każdy dorosły oczywiście ma nieco inne poglądy i będzie wpajał Wam być może
> nieco inne wartości. Ma jednak do tego prawo; w przypadku osób zatrudnionych
> przez państwo wymagania te nie mogą być tylko jawnie sprzeczne z duchem prawa
> oświatowego.

A czy prawo oświatowe nie gwarantuje uczniom swobody rozwoju? Nie uważa Pan, że
mówienie im jak się mają ubierać ogranicza tę swobodę?

> Zatem z osobami tymi - jeśli ich wymagania są "dla Waszego dobra"

Ostatnio pewnien katecheta molestował uczniów "dla ich dobra".. Przecież to
jest sprawa tak maksymalnie indywidualna, że nie można tego generalizować!!

- możecie
> dyskutować i starać się przekonać do swoich racji, ale jeśli to się nie uda,
> trzeba się po prostu zastosować.

Niestety, nigdy nie zastosuję się do tego, czego mi prawo nie nakazuje, a z
czym nie pozostaję w wewnętrznej zgodzie, bo jak już wspomniałam - prawo
gwarantuje każdemu możliwość takiego wybóru.

> Nie wiem, skąd to przekonanie. Gdyby rygorystycznie interpretować cytowany
> przez Ciebie fragment Konstytucji, to i rodzic nie ma do tego prawa :-)))
> Uprawnienia nauczyciela wzorowane są na władzy rodzicielskiej, zgodnie z
> polskim prawem zwyczajowym.

Prawo zwyczajowe istnieje jedynie w Wielkiej Brytanii i tylko tam jest
respektowane przez ustawodawstwo, ponieważ konstytucja sensu sticte nie
istnieje :)))

Nie popadajmy w skrajności - to byłaby już nadinterpretacja:))
A poza tym: "Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi
przekonaniami. Wychowanie to powinno uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a
także WOLNOŚĆ JEGO SUMIENIA I WYZNANIA ORAZ JEGO PRZEKONANIA" ("Konstytucja"
Rozdz. II, Art. 48, p. 1). Tym samym pojawia się jeszcze jeden ważny aspekt -
religia - nikt nie ma prawa zmusić ucznia by uczęszczał na zajęcia religii, lub
do kościoła - ani rodzic, ani nauczyciel. Jak Pan widzi, są pewne zapisy
świadczące o wolności wyboru, nawet dziecka.

> > nie jesteśmy już państwem totalitarnym, gdzie każdy musi chodzić
> > w uniformie lub fartuszku, respektujemy prawa człowieka, a o ile dobrze
> > pamiętam to gwarantują one pełną swobodę w zakresie osobistych upodobań, c
> zy
> > chodzi o modę, czy o fryzurę lub makijaż.
>
> Wymóg szkół co do ubioru, wyglądu zewnetrznego i odpowiedniego zachowania nie
> ma nic wspólnego z totalitaryzmem. Nie operujmy tu stereotypami i kliszami
> myślowymi.

To była swobodna analogia:)

> Jednolite stroje szkolne i tarcze - od czego ku mojemu ubolewaniu odeszliśmy -
> były (i nadal są w niektórych szkołach) m.in. skutecznym środkiem walki z
> przestępczością i demoralizacją nieletnich.

Bo w takim fartuszku trudniej jest ukryć paczkę papierosów? Wybaczy mi Pan, ale
nie znam statystyk, które by to potwierdzały - bazujmy na faktach! Moim zdaniem
to zabija indywidualizm, kreatywność i ogranicza szanse rozwoju młodego
człowieka. ("Teachers! Leave the kids alone!" Pink Floyd :)))

> Jako dyrektor nie miałbym nic do życia prywatnego nauczycieli, pod warunkiem
że nie popełniają przestępstwa i nie manifestują swoich wątpliwych moralnie

Wątpliwych??? Prosze pana..szanuję Pańskie zdanie, ale tu ocieramy się o
dyskryminację!

> upodobań w szkole, a od powierzonych ich oddziaływaniom uczniów wymagają
> właściwej postawy.
> Jako rodzic zaś skarżyłbym tę szkołę. Nauczyciel taki musiałby odejść.

Prawdopodobnie przegrałby Pan, ponieważ:
"1.Wszyscy wobec prawa są równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania
przez władze publiczne.
2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, SPOŁECZNYM lub
gospodarczym z JAKIEJKOLWIEK PRZYCZYNY" ("Konstytucja", Rozdz. II, Art.32)
:)))

Oczywiście inna byłaby sytuacja, gdyby taki nauczyciel postępował niezgodnie z
prawem lub naruszał porządek publiczny. Jednak dopóki jest dobrym nauczycielem
i pedagogiem, nikt nie ma prawa do zabraniać mu wykonywania zawodu.

> Zapewniam Cię, że Twojej "nietykalności cielesnej" na pewno nie naruszałbym :-
)

No nie wiem..nie wiem, jak poradziłby Pan sobie z tatuażem, dziesięcioma
kolczykami w uszach, z kolczykiem w pępku, w nosie, z czarnym makijażem i z
czarnym skrórzanym prochowcem:))) [ale bez obaw - z tego się zazwyczaj wyrasta,
a przynajmniej częsciowo:)))]

> Do indywidualnych upodobań i wymagań nauczycieli, jeśli są one zgodne z
prawem
> i zdrowym rozsądkiem,

Pojęcie zdrowego rozsądku niestety również często podlega nadinterpretacji.

> musicie się po prostu przystosować.
> Gdzie dzieci rządzą, tam dorośli błądzą.

Gdzie rządzi nietolerancja...

> Pozdrawiam i gratuluję znajomości prawa, umiejętności kulturalnego i pięknego
> wyrażania swoich myśli oraz umiejętności prowadzenia dyskursu.

Dziękuję (aż się spłoniłam) za taką masę komplementów:) Mam nadzieję że godnie
reprezentuję UW jako studentka I roku Polonistyki :))))))))))))))))
:>

Panu również gratuluje, chociaż absolutnie nie podzielam Pańskich poglądów..

Pozdrawiam Serdecznie

PS: Bardzo się cieszę, że ukończyłam nie-renomowaną szkołę, ponieważ (z
nilicznymi, niechlubnymi wyjątkami) doświadczyłam tam niezwykłej tolerancji,
która wpłynęła pozytywnie na mój rozwój:)))

hmm

[jezjezy]

Z punktu widzenia osoby posiadajacej dready cale zamieszanie wydaje mi sie dosc
smieszne. NA cale szczescie uczeszczalem do takiej szkoly w ktorej byl
wyrozumialy dyrektor oraz cala kadra nauczycielska. Nigdy nie mialem
najmniejszego problemu z powodu mojego wygladu... Tak prosciutko- Dready to
przeciez fryzura. To sa wlosy! Takie jak ma (zapewne) Pan tylko ze pod inna
postacia. Czym moze ona przeszkadzac, gorszyc czy bulwersowac a przede
wszystkim szkodzic? Nalezy spojrzec na to obiektywnie! Mam wrazenie ze popadl
Pan w niezdrowe tendencje do oceny ludzi w kategorii- "Wygladam wiec jestem"
Byc moze ta fryzura nie jest Panu zbyt dobrze znana wiec radze sie doedukowac w
tej dziedzinie choc by z czystej ciekawosci. Moze pozwoli obalic wiele mitow
dotyczacych jakze interesujacej fryzury (w koncu ma ona b. bogate
tlohistoryczne). Jezeli jest Pan osoba starsza prosze o siegnieci w przeszlosc
i przypomnienie Pana czasow w liceum- tylko prosze szczerze i bez
obludy...Pozdrawiam i prosze o wiecej wyruzomialosci! w koncu- "Mysle wiec
jestem" Jestem=istnieje. ach jeszcze jedna mysl- moim zdaniem jest Pan
calkowicei bezsliny! Nie moze PAn calkowicie NIC a NIC!~Chybe ze w swoim maly
panstewku (szkole) uporczywie ganiac za tymi "odmiennymi" Ale jest PAn skazany
juz z gory na porazke (jakie to romantyczne) bo przeciez z czasem nie da sie
wygrac a dla Pana mam wrazenie ze czas juz stanol... Co do uniformow w szkole-
jestem za!