Światowy Dziyń Poezji 21.III.

[broneknotgeld]

Rymopisow tukej wiela
ww2.tvp.pl/5724,20060228309327.strona
Niychej se raduje sztela!

[szwager_z_laband]

DWA SŁOŃCA

Kogut padł dzisiaj martwy piejąc "kukuryku",
jęk się rozległ na dachach, w oknach i na wieżach
Ziemia stanęła w kolcach krzyku skulona
cała na kształt potwornego jeża.

Dwa wielkie, złote słońca zaświtały społem,
żółcią strachu przestwór zalały,
goniły się po niebie w wyścigu wesołem,
gdy na ziemi ponure procesje śpiewały.

Matki, zalane łzami od blasku złotemi,
zawyły z wichrem, morzem i lasem do wtóru,
a słońca z grzywami do ziemi błyskały
dalej w modrym otmęcie lazurów.

Bydło, grożąc rogami nie wiadomo komu,
uciekło na wszystkie strony -
a umarli spod ziemi wyszli po kryjomu
węsząc jak ślepe krety wśród trawy zielonej...

Lecz w wyludnionych, miejskich, pachnących ogrodach
dwoje jakichś szaleńców siadło obok siebie
i szeptało: "Jak cudna pogoda!
Dwoje jest nas na ziemi, dwoje słońca na niebie."


to je chyba od Pawlikowskyj

Karmelkowy wiersz

[szwager_z_laband]

Bywało dawniej, przed laty,

Sypałem wiersze i kwiaty

Wszystkim dziewczątkom,

Bom myślał, o piękne panie,

Że kwiat lub słowo zostanie

Dla was pamiątką.



Wierzyłem -zwyczajnie młody,

Że jeszcze nie wyszło z mody

Myśleć i czuć,

Że trocha serca kobiecie

Świetnej kariery na świecie

Nie może psuć.



Aniołków brałem na serio

I z śmieszną donkiszoterią

Wielbiłem lalki,

I gotów byłem, o zgrozo,

Za Dulcyneę z Tobozo

Stanąć do walki!



Lecz dziś komedię salonu

Jak człowiek dobrego tonu

Na wylot znam;

Z serca pożytek niewielki,

Więc mam w zapasie karmelki

Dla dam.


to by musiauo byc od Asnyka:)

Do xxx

[szwager_z_laband]

Patrzysz mi w oczy, wzdychasz; zgubna twa prostota!

Lękaj się jadu, który w oczach źmii płonie,

Uciekaj, nim cię oddech zatruty owionie,

Jeśli nie chcesz kląć reszty twojego żywota.



Szczerość, jeszcze mi jedna pozostała cnota;

Wiedz, że niegodny ogień zapalasz w mym łonie;

Lecz umiem żyć samotny- i po cóż przy zgonie

Ma się wikłać w me losy niewinna istota?



Lubię rozkosz, lecz zwodzić nadto jestem dumny;

Tyś dziecko, mnie namiętne przepaliły bóle;

Tyś szczęśliwa, twe miejsce w biesiadników kole,



Moje, gdzie są przeszłości smętarze i trumny.

Młody bluszczu, zielone obwijaj topole,

Zostaw cierniom grobowe otaczać kolumny.


wypaduo na Mickiewicza:)

[rita100]

Wszystkiego dobrego
i ducha pogodnego
życzę z okazji takiego święta

i wszystkim wierszoklepom :)

Anioł

[szwager_z_laband]

no to mozno cos od puszkina jeszcze:)





Światłością lśniąc, u wrót edemu

Stał z głową opuszczoną Anioł,

A buntowniczy, mroczny demon

Krążył nad piekła złą otchłanią.



Duch zaprzeczenia, duch bluźnierczy

Spoglądał na czystego ducha

I słodkim żarem po raz pierwszy

Miłośnie drgnęła istność głucha.



Nienadaremnie, rzekł, zaznałem

Blasku, co spłynął mi od ciebie:

Nie wszystkim w świecie pogardzałem,

Nie wszystkom nienawidził w niebie.

Suowacki tak szkryfnou

[szwager_z_laband]

Anioły stoją na rodzinnych polach

Anioły stoją na rodzinnych polach

I chcąc powitać lecą w nasze strony,

Ludzie schyleni w nędzy i w niedolach

Cierniowemi się kłaniają korony,

Idą i szyki witają podróżne,

I o miecz proszą tak jak o jałmużnę.





- Postój, o postój, hułanie czerwony!



Przez co to koń twój zapieniony skacze?



- To nic... to mojej matki grób zhańbiony,



Serce sen pęka, lecz oko nie płacze. -



Koń dobył iskier na grobie z marmuru



I mściwa szabla wylazła z jaszczuru.

Rilke Rainer Maria

[szwager_z_laband]

Tylko poeta w sobie w całość zdźwięczył

świat, co się w nas rozpada bez wytchnienia.

Na piękno rzucił blask nieznanej tęczy,

lecz, że sam jeszcze sławi co go dręczy,

gruzy oczyścił, ruinę uwieńczył:



I nawet moc niszcząca w świat się zmienia.

[rita100]

bardzo sentymentalnie się zrobiło.
Ciekawy dobór wierszy, aż cięzko coś napisać po ich przeczytaniu.

[szwager_z_laband]

jakos takos od nastrojow to chyba zalezy ...:)

Brzechwa dzieciom:)

[szwager_z_laband]

Gdyby tak z sześćdziesiąt lat

Spadło z mojej głowy,

Byłby ze mnie harcerz-chwat,

Druh wasz - zastępowy.

Głos mam niezły, dobry słuch,

Tak jak wy sami,

Toteż śpiewałbym za dwóch

Razem z harcerzami.



Kurz bym zmiatał z wami wraz

Z drzwi, ze ścian i z pował

I posadzki szkolnych klas

Dzielnie froterował.



Z harcerzami zwiedzałbym

Każdy kąt ciekawy,

Z harcerzami bym jak w dym

Chodził na zabawy.



Co dzień czytałbym im coś

Z książki lub z kurierka,

A gdy mieliby już dość,

Grałbym z nimi w berka.



Dobry przykład brałbym z was

W pracy mej codziennej,

Wiersz napisałbym nie raz

Do gazetki ściennej.



A gdy wiosny pierwszy wiew

Głosi powrót ptaków,

Każdy z nas by pośród drzew

Sklecił schron dla szpaków.



Ale chociaż byłbym rad

Zmienić kolej losów,

Trudno zrzucić tyle lat,

Zmyć siwiznę z włosów.



Jeszcze żyje we mnie duch

Poetyckiej mowy,

Choć nie jestem zuch ni druh,

Ani zastępowy.

[szwager_z_laband]

Ramiona unoszą spokojnie, spokojnie wstają

Martwi są jak narodziny jawy

O okaleczonych członkach i przemoczonej duszy

Wzdychają spokojnie urzeczeni pogrzebowym pięknem

Kto zaprosił trupy do tańca?

Czy to ta młoda dama ucząca się grać pieśń duchów na dziecięcym fortepianiku?

Czy to dzieci z pustkowi?

Czy może sam bóg duchów mamroczący radośnie, gadający jak oszalały?

Wezwałem cię, by namaścić ziemię

Wezwałem cię, by ogłosić żałobę opadającą jak zwęglona skóra

Wezwałem cię, by życzyć ci pomyślności

Chwały w sobie niczym w nowym potworze

A teraz wzywam cię do modlitwy


J.Morisson

[szwager_z_laband]

A my jak dzieci
Kofta Jonasz


Wiosennej burzy zielona grzywa

Horyzont smuży, bruki obmywa

A my naprzeciw

A my naprzeciw

Jak dzieci



Skaleczy serce bolesna drwina

Świat się nie kończy i nie zaczyna

A my naprzeciw

A my naprzeciw

Jak dzieci



Oby nam dane było najwięcej

Otwarte oczy i czułe serce

A my naprzeciw

A my naprzeciw

Jak dzieci



Jest frasobliwa radość istnienia

Kto nie przeżywa świata nie zmienia

A my naprzeciw

A my z nadzieją

A my jak dzieci



Niech nas wyśmieją

My pomachamy do nich

Z daleka

Tak długa droga jeszcze nas czeka

[rita100]

Nie znałam tych wierszy Brzechwy i wcześniejszych też
Ale ja mówię tak: powiedz wiersz, a powiem Ci kim jesteś.
Każdy z nas ma wiersze , ktore utkiły w pamięci , a może nawet często do nich
wraca - i ja mam takie, malo znane, a takie wymowne. Jak je znajdę tez sie
pochwalę :)

[szwager_z_laband]

Wiym o co ci idzie Rita, ale te wiersze to boua tako chwila, kero prawie mi je
podpowiedziaua:)

mom ale i swoje ulubione:))

[rita100]

Cieszę się , że zrozumiałeś mnie , bo się źle wcześniej wyraziłam - powiedz mi
dziś wiersz , a ja powiem w jakim nastroju dziś jesteś.
To samo jest z muzyką.
Chwila, moment, chwila i momenty - to cała gama nastrojów i emocji, bez
których nie da się zyć.
Czasami gdzieś trzeba uciec.

[rita100]

67.
Jestem swoim własnym panem - powiadałem.
Jestem własnym niewolnikiem - narzekałem.
To już przeszłość, dzisiaj sobie nie dowierzam.
Zrozumiałem, że się sam nie zrozumiałem.

[rita100]

166.
Słoneczko klaszcząc w dłonie dziś do mnie przychodzi,
Otwarcie ale skrycie, niczym duch przychodzi.
Gna jak wesoły pijak, bez opamiętania;
Ja jestem tym, kim jestem, bo ono przychodzi.

[rita100]

823.
Ukochany to jakby jasny promień słońca,
Kochający - drobinka na wietrze tańcząca.
Tańczą liście na drzewach przy wiosennym wietrze,
Tylko uschnięta gałąź w radość się nie włącza.

[rita100]

977.
Rodzącego się świata nie musisz się lękać,
Co przyszło, to odejdzie, nie musisz się lękać.
Traktuj jak skarb bezcenny każdy oddech życia,
Zapomnij przeszłość, przyszłości nie musisz się lękać.

[rita100]

984.
Naszą ścieżką podążaj i nie bój się.
Wiernie pilnuj tej drogi i nie bój się.
Nawet gdy cię świat cały skaże na śmierć,
Nie trać głowy, trwaj z nami i nie bój się.

[rita100]

1249.
Myślałem, że mnie wkrótce ogarnie szaleństwo;
Koniecznie chciałem wiedzieć co, jak i dlaczego.
Do jakichś drzwi pukałem, te drzwi się otwarły,
I co się okazało? Pukałem od wewnątrz!

[rita100]

1798.
Oczekujesz dobroci, choć sam jej nie niesiesz.
Zło zawsze zła jest skutkiem, tak już jest na świecie.
Nic tutaj nie pomoże Boże miłosierdzie:
Nie urośnie pszenica, jeśli siejesz jęcznień.

[rita100]

Musiałam odejśc nagle do pracy, a Laband , a jakbys miał wybrać jeden wiersz to
jaki , ze swoich oczywiście ulubionych ?

[szwager_z_laband]

powia tak - tyn mi sie najwiyncyj wrou we pamiync:)

JA I KSIĘŻYC- TRANSFORMISTA



Księżyc szalony skoczył na chmurę,

usiadł okrakiem, krzywy jak 3.

Miasto stuokie patrzy do góry,

idzie ulica, idzie i drży.

Chodzę wieczorny, szumny i wiatrzany,

lecą ulice w lewo i wprost.

Księżyc, w gwiaździste stado wmieszany,

złotą podkową dzwoni o most.

Pajac! - na dachu gra pantomimy.

Nagłe talarem do nóg mi spadł.

- Jakiś ty śmieszny, jaki dziecinny...

- Wszyscy my tacy: ja, ty i wiatr...

[sloneczko1]

Na sali wielkiej i błyszczącej
Tak jak nocne Buenos Aires
Które nie chce spać
Orkiestra stroi instrumenty
Daje znak i zaraz zacznie
Nowe tango grać
Siedzimy obok obojętni
Wobec siebie jak turyści
Wystukując rytm
Nie będzie tanga między nami
Choćby nawet cud się ziścił
Nie pomoże nic

Chociaż płyną ostre nuty
W żyłach płonie krew
Nigdy żadne z nas do tańca
Nie poderwie się

Bo do tanga trzeba dwojga
Zgodnych ciał i chętnych serc
Bo do tanga trzeba dwojga
Tak ten świat złożony jest

Zaleje w końcu Buenos Aires
Noc tak gęsta jak atrament
A gdy przyjdzie brzask
Co było w naszych sercach kiedyś
Kiedyś jak świecący diament
Cały straci blask

I choć będą znowu grali
Bóg to jeden wie
Nigdy razem na tej sali
Nie spotkamy się

Bo do tanga trzeba dwojga
Zgodnych ciał i chętnych serc
Bo do tanga trzeba dwojga
Tak ten świat złożony jest

[sloneczko1]

dla mnie teksty piosenek to też poezja:)

[sloneczko1]

Ja już nie wierzę
Ja ciągle wierzę w gnijący swiat
Ja już nie wierzę
Ja ciągle wierzę w gnijący świat

Ja wierzę w proste życie, które jest
lepsze niż każdy hollywoodzki teksty
Ja wierzę w proste słowa, które są
lepsze niż perły, złoto i twój dom
Ja już nie wierzę

Może uwierzę
Może uwierzę, dobrze mnie znasz
Może uwierzę
Może uwierzę w miedialny wrzask
Może uwierzę w mode i styl
Może uwierzę w komercyjny szlif
Może uwierzę w sławę i błysk
Nie widzę szansy daj mi ją dziś
Może uwierzę

Ja już nie wierzę
Mnie nie obchodzi medialny wrzask
Ja już nie wierzę
Ja ciągle wierzę w gnijący świat
Ja ciągle wierzę w gnijący świat
Ja ciągle wierzę w gnijący świat
Ja ciągle wierzę w gnijący świat

[sloneczko1]

Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym wypełnić cały świat
Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym nakarmić wszystkich Was
Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym poruszyć z posad niebo
Kocham Cię, a miłością swoją rozpalę pożar gdzie potrzeba

To było przecież niedawno tak
To było przecież niedawno jak
Jak okiem sięgnąć zmienił się świat
To było przecież niedawno tak

Kocham Cię tak, jak kiedy w deszczu
na przystanku jęliśmy się całować
Kocham Cię tak, jak gdy na okno ucieczką musiałem się salwować
Kocham Cię tak, jak kiedy okna u kreatury myć mieliśmy
Kocham Cię tak, jak gdy pierwszy raz w domu Twoich rodziców zostaliśmy

To było przecież niedawno tak
To było przecież niedawno jak
Jak okiem sięgnąć zmienił się świat
To było przecież niedawno tak

Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym wypełnić cały świat
Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym nakarmić wszystkich Was
Kocham Cię, a miłością swoją mógłbym poruszyć z posad niebo
Kocham Cię, a miłością swoją rozpalę pożar gdzie potrzeba

To było przecież niedawno tak
To było przecież niedawno jak
Jak okiem sięgnąć zmienił się świat
To było przecież niedawno tak

To było przecież niedawno tak
To było przecież niedawno jak
Jak okiem sięgnąć zmienił się świat
To było przecież niedawno tak

To było przecież niedawno tak
To było przecież niedawno jak
Jak okiem sięgnąć zmienił się świat
To było przecież niedawno tak

[frelka1]

Jak jo jechoł do Glywic,
Sztrudi - rala - la...
Nimioł żech piniyndzy nic
Sztrudi -rala - la
Jak żech jechoł do Glywic,
Sztrudi - rala - la,
Ni mioł żech piniyndzy nic,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Jada jo se tak dalij,
Sztrudi - rala - la,
Szafner ku mie już wali,
Sztrudi - rala - la...
Jada jo se tak dalij,
Sztrudi - rala - la,
Szafner ku mie już wali,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Bitte zeigen Sie billet,
Sztrudi - rala - la,
Cof sie byś niy dostoł w łeb,
Sztrudi - rala - la.
Bitte zeigen Sie billet,
Sztrudi - rala - la,
Cof sie bo cie pizna w łeb,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Jak mie wiyzli na łodwach.
Sztrudi - rala - la,
Jo im bracie fuk przez dach,
Sztrudi - rala - la.
Jak mie wiyzli na łodwach,
Sztrudi - rala - la.
Jo im bracie fuk przez dach,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Chyciyli mie na moście,
Sztrudi - rala - la,
Wlepiyli mi piytnoście,
Sztrudi - rala - la,
Chyciyli mie na moście,
Sztrudi - rala -la.
Wlepiyli mi piytnoście,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Legnył żech se pod płotym,
Sztrudi - rala - la,
Przikrył żech sie kabotym,
Sztrudi - rala - la,
Legnyl jo sie pod płotym,
Sztrudi - rala - la,
Przikrył zech sie kabotym,
Ahoj, ahoj, ahoj !
Prziszoł pies powonioł mie,
Sztrudi - rala -la,
Dzwignył noga pojscoł mie,
sztrudi - rala - la,
Prziszol pies, powonioł mie,
Sztrudi - rala - la.
Dzwignył noga pojscoł mie
Ahoj, ahoj, ahoj !!!!

pyrsk
Frelka1

Piosenka elfów z Mrocznej Puszczy

[szwager_z_laband]

Niech was niosą bystre wody
W kraj znajomy, w kraj lat młodych.
Pożegnajcie loch ponury
I północy zimne góry,
Płyńcie z gęstwin czarnych lasów
W kraj znajomy z dawnych czasów.
Tu milczące stoją drzewa,
A tam wiatr w szuwarach śpiewa,
Trzcina rośnie na moczarach
I zieleni się tatarak.
Gwiazdy świecą, mgła się ściele,
Nad stawami pachnie ziele,
A gdy słońce wzejdzie cudnie,
Płyńcie, płyńcie na południe.
Tam gdzie jasny dzień rozbłyska,
Krowy błądzą po pastwiskach,
A po zboczach nad doliną
Już dojrzewa w gronach wino.
Tam gdzie słońce świeci cudnie,
Na południe, na południe!
Niech was niosą bystre wody
W kraj znajomy, w kraj lat młodych.

[rita100]

ELFIA ŚCIEŻKA

Pod osłoną leśnych cieni
Wyzywający niezmąconą ciszę
Przy samotnym towarzystwie lśniącego księżyca
Wilczy zew przeszywa noc
I ścieżka pod mymi bosymi stopami...
...Elfia ścieżka

Muzyka dobiega z czeluści lasu
Uwodzi jak syreni śpiew
Elfi lud przyzywa mnie

Tapio, niedźwiedzi królu, władco kniei
Mielikki, spowita w błekit, wybawicielko od smutku i chorób
Otwórzcie wrota i pozwólcie podążyć ścieżkąw nieznane

Droga wiedzie do ziem
Gdzie niczym bohater trwam
Na ścieżce, gdzie Piękna spotkała Bestię
Na elfiej ścieżce
To prosta uczciwość tych krain
Władanych przez magię i miecz
Każe mej duszy tęsknić do tamtych czasów
Do elfiej ścieżki

Z księżycową wiedźmą wybrałam się w podróż na miotle
Przedstawiła mnie przyjacielowi - Domowemu Skrzatowi
Przykazała by sauna była dlań zawsze gotowa

A w zagajniku spotkałam ich wszystkich, lud z mych fantazji
Bilbo, Sparhawk, gobliny i skrzaty
Człowiek śniegu, Willow, trolle i siedmiu krasnoludów
I ścieżką, już na zawsze, wciąż w dal

Droga wiedzie do ziem
Gdzie niczym bohater trwam
Na ścieżce, gdzie Piękna spotkała Bestię
Na elfiej ścieżce
To prosta uczciwość tych krain
Władanych przez magię i miecz
Każe mej duszy tęsknić do tamtych czasów
Do elfiej ścieżki

I gdy powracam w zacisze mego domu
gdzie sen chwyta moją dłoń
Myzyka płynąca z leśnych ostępów
Unoszą mnie do Nigdylandii
W tę noc, nieziemsko urzeczoną

Widze Laband , że Władca Pierścieni jest na topie , no to nie moja działka,
tylko córki i ona zna każdy kawałek tekstu. Teraz dopiero widze , że wszystkie
wiersze maja to co mają, tą dusze i w żaden sposób nie można powiedzieć , że
jest taki jedyny wiersz.

I gdy powracam w zacisze mego domu
gdzie sen chwyta moją dłoń
Myzyka płynąca z leśnych ostępów
Unoszą mnie do Nigdylandii
W tę noc, nieziemsko urzeczoną


dodam od siebie

"Życie nie jest magią
Wystarczy, że masz
Już w sobie czar"

[szwager_z_laband]

Cesta Hobbita

I kery wiy , co zakrynt krou ,
Dzwiyrza tajymne , dziwow cesta .
Telas niom przeca w zyciu szou ,
Toc przindzie do cia bojek reszta
Roztworzy ci zaspane slypia
Tam kaj miesionczek snom sie chowo
A bydziesz spou to cie uszczypia
Bo zas od elfow pora wstowo
Elfow , utopcow , jakis trolli
Jak bojka abo jak beranie
Zodnego serce niy zaboli
Kaj bojka zyciym goni spanie



dobryxjnocki:)

[rita100]

Nie zauważyłam śląskiego Hobbita :)

A to dopiero niespodzianka, zabieram go ze sobą do krainy Elfów, a może jeszcze
gdzieś ;)


> Kaj bojka zyciym goni spanie

[szwager_z_laband]

Czarne obszary magnetyzmu

Opuściła nas sława,
popiół zasypał białe pole.
W czarnych obszarach magnetyzmu
jest szczur i stół
i biały chleb na stole.

Przyszli ułomni, zjedli chleb,
szczura na drzwiach przybili
i śpią. A stół drewniany
jak wielki zad kobyli
cwałuje z nimi w step.

Opuściła nas sława.
Jeszcze koniom po nocach
śnią się owsa kolędy
i pan starszy na płocie
chce odjechać, lecz płot
rżąc cwałuje nie tędy.

Opuściła nas sława.
Stół się pod nami kiwa.
W czarnych obszarach magnetyzmu
śpi koń i nam na oczy
opada jego grzywa.

[rita100]

Szkoda, że wiersze tak umykają jak zycie i czasmi w zapomnienie się chowają, a
potem szujak je jak wiatru w polu.

[rita100]

rita100 napisała:

> Szkoda, że wiersze tak umykają jak zycie i czasmi w zapomnienie się chowają,
a
> potem szujak je jak wiatru w polu.

szujak = szukaj ;)

[rita100]

Fraszołka

Łod roboty pokrziwiony,
Poszoł starzik na pyndzyjo.
Dyć hned umar umynczony,
Marudzyniym do znudzynio.
Bo z chłopami som kłopoty,
Jak niy styknie im roboty!

Nie wiem czyje mogą być te fraszołki ?

[szwager_z_laband]

Fraszouki szkryfnou Marek Szoltysek ze Rybnika

[szwager_z_laband]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14682&w=15172864&a=39830391

[rita100]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=14682&w=39515842
To tez mi sie podoba tylko mam gwałt pracy i malo czasu, może za tydzień , bedę
miała większy dostęp do komuterka.
Piekne wiersze sa tez o milości do ziemi.
I czy to Niemiec , czy Ślązak, czy Polak potrafia swój kawałek ziemi wspaniale
opisać słowami.

[rita100]

Napisał Andrzej Samulowski (napisane an watku Wesele na Warniji)
Utwór bardzo, bardzo stary, choć nie za bardzo :)
RYMY WESELNE
Dziwny rzeczy zbieg I da szczęścia brzeg, Przyjechała panna młoda Zza gór,
lasów i rzek. Przyjechała do swej cioci I mówiła, że wnet wróci. Tu poznała
kawalera, Co jej w serce wległ.
Któżby przeczyć mógł,
2e tak zrządził Bóg.
Raz się ujrzeli, a miłość weszła w serca próg.
Nikt ich nie namawiał wzajem,
Jak to ludzkim jest zwyczajem,
Nie cofnęła ich dalekość z raz obranych dróg.
Przyjechał pan Tym Warmijacy z nim
Na Górny Śląsk, gdzie się z hutów kopci czarny[dym.
Stąd on wybrał ulubioną
Chcąc ją mieć sobie za żoną, Rodzice na to przystali, błogosławiąc im.
Już masz żonę, już Mężu żonie służ,
I bądź jej zawsze uległym, pokornym jak stróż.
Gdy się żona uprze nieco
I może powie lada co,
To ją głaskaj i przepraszaj, przy tym ręce złóż.
Czym was związał ślub,
Weźmijcie aż w grób,
Choć przyjdzie wiele doświadczeń, rozmaitych
A do Warmii ze Śląska [prób.
Zawiedzie was droga wąska,
A nareszcie do Gietrzwałdu wskaże drogę słup.

Pan Maruszczyk dbał
Dziś wesele dał
I stara się,aby każdy pełny kielich miał.
Więc się dzisiaj pobratamy
Warmijacy z Ślązakami,
Aby związek tej przyjażni już na zawsze trwał.

A.Samulowski

[rita100]

Zastanawiamy się co Andzrzej Samulowski miał wspólnego ze Ślaskiem ?

[szwager_z_laband]

mozno zona:)

[rita100]

Tak myślimy , ale wiesz jak to jest podają cały życiorys, daty, twórczość ale
nie podają czegoś osobistego w zyciu, a to przecież wpływa na zrozumienie
twórczości.

[szwager_z_laband]

w tym artiklu przewijajom sie imiona Barbary i justyny o tym samym nazwisku:

www.gietrzwald.3c.pl/CM/content.php/o_sanktuarium/DE_historia?sub=1
bouy to odniego krewne?

[rita100]

Laband , dziękuje za stronke , ale znaleźliśmy nawiązanie do Śląska,
przeczytaj , bardzo ciekawe :)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=40007403&a=40084699
Niebawem też Samulowski wybrał się do Mikołowa, zawożąc
podobno po drodze Janowi Matejce zdolnego ziomka z Sząbruka, Antoniego Sznar-
bacha82. Po powrocie z wizyty w Mikołowie Samulowski wystosował 4 listopada
1878 roku list z formalnymi oświadczynami 83.

Było wesele

Ale jutro , napisze cudowna balladę górniczą, tak cudowna , że łzy wyciska,
napisana przez Warmiaczkę. Być może kiedyś Śląsk ją kiedy zaspiewa, jest jak
bajka.

[szwager_z_laband]

no to czekom niycierpliwie, a w mindzyczasie sam cos o mikouowie i nowackim ze
tmatych czasow:

"Wiek XIX jest w Mikołowie stuleciem wielu zmian. Rynek otrzymuje brukowaną
nawierzchnię, pierwszą w mieście. Rozpoczyna działalność: poczta, miejski sąd
książęcy, policja, szpital, urząd górniczy, straż pożarna. W roku 1856 dociera
do Mikołowa kolej żelazna z Nędzy i Orzesza, w dwa lata później zostaje
przedłużona do Ligoty, co ma kolosalne znaczenie dla dalszego rozwoju przemysłu
w regionie. W 1843 roku rozpoczyna się budowa nowego kościoła św. Wojciecha.
Pierwszy polski drukarz, Tomasz Nowacki, w roku 1845 zakłada w Mikołowie
drukarnię, wydaje polskojęzyczne modlitewniki, śpiewniki i inne książki
religijne, rozprowadzane na całym Górnym Śląsku. W latach 1870-72 trwa budowa
nowego ratusza, w którym pierwsze posiedzenie rady miejskiej zwołano 16
sierpnia 1872 r. W roku 1874 wydawniczą działalność rozpoczyna w Mikołowie
Karol Miarka."
www.mikolow.um.gov.pl/historia_miasta.html
dlo mie sie stawio pytanie eli tyn nowacki bou richtik slonzokym abo pziszou ze
Polski - na co wskazuje tn tekst(?)

ps

[szwager_z_laband]

www.tolek.com.pl/o_firmie.htm

[rita100]

Tak , wieu z Warniji przyjeżdzało na Górny Ślask , bo jednak bylo łatwiej u was
wydać ksiązkę. Nawet słynny Gizewiusz przyjeżdzał do Lompe, jako do przyjaciela.

[rita100]

Ballada górnicza

W Falinie, w Szwecyji, żył górnik uczciwy,
Pobożny i młody, i do prac chętliwy
I kochał dziewczinke umysłu wdzięcznego,
Cnotliwą, miluchną i syrca dobrego.
I 'ona go także niezmiernie kochała,
I wielką miłością ku nimu pałała.
A czasu jednego, gdy z sobo gadali,
I jedno drugiemu rącecki sciskali,
Rzekł górnik miluchno: "Ach moje kochanie,
Radość nam chyba nigdy nie ustanie,
Bo za trzy niedziele, w świętym kościele
Ksiądz stuło nas zwiąnze i byndzie wesele".
I rzekła do niego: "Najmniilsy, u ciebzie
Bende scenśliwa i jakbym buła w niebzie".
I zaraz mu psiękną chusteckę usyła,
I na dzień ich ślubu w kuferek włożyła.
Lecz tydzień przed ślubem strasna się rzecz stała,
Bo sie nad niem ziemnia w kopelni zarwała.
I mniendzy gruzami zamknuł swe powzieki,
"Opuścił najmnilszo i zasnół na wzieki.
Frasunku nieboga zanadto już mniała
I we dnie i w nocy nieszcęsna płakała.
Psiędziesiąt bolesnych już latek sie było
'Od śmierci 'onego górnika skończyło,
A 'ona siedemdziesiąt już latek licyła,
Schylona i słaba o kijku chodziła.
W tym czasie , w kopelni, rzecz dziwna sie stała
Albowziem górnicy znaleźli tam cziało.
Sto sonzni pod ziemnio, człozieka młodego,
Prześlicznej psiękności jakoby zywego.
Bo w koperwasowej winności lezało,
Głeboko pod ziemnio i gruzem, to cziało.
I z tejze przycyny to wcale nie gniło,
I na niem zadnej 'odmiany nie buło.
A gdy go dopsiero spod ziemskiej ciemności
Wynieśli do góry, do lubej swiatłości,
To nikt go nie poznał z tych, którzy tam stali,
Nic 'o nim nie wziedząc, ni wielcy, ni mali.
Lec skoro go jego najmnilsa ujzała,
W tym samym momencie go zaraz poznała.
I padła na niego w najwienkszej radosci,
Ściskała go mocno z goruncej mniłości,
I rzekła do ludzi: 'on ci jest mym lubym
Co nagle mi zginuł tydzionek przed ślubem".
I wtedy do domu go zanieść kazała,
I slicny mu pogrzeb z mniłosci wydała.
A chustke, przed laty co buła uszyta,
Na szuje mniłego górnika włozyła.
I rzekła do gości, a było ich wziele:
"Dziś jego pogrzeb i nasze wesele".

Oj, smutna ballada górnicza, ale jaka piękna i wyobraźcie sobie , że i ta
ballada by zagineła gdyby nie jedna starowinka mająca lat 92 ją nie zaśpiewała
i przekazała zbieraczom folkloru na Warnii.

[szwager_z_laband]

no faktycznie richtik piykno - do myslynia dowajom mi sam dwie rzeczy, piyrsze
to to ze szwecjom(?), a druge - co to je(znaczy) "koperwasowej winności" ?

[rita100]

"koperwasowej winności"
Też nie wiem, ale to pewnie coś bajkowego.
A może to kopalnia soli ?

[szwager_z_laband]

Jo juz to kajs chyba natrefiou w ejakis ksionzkach o ze slonskom godkom ale tom
wiyncyj niymieckom(kukna potym we moich suownikach i jak co znonda to dom
znac), ale juz w miyndzyczasie znoduecj b.ciekawo zajta kaj to je wytuplikowane
tak:

coupross im Bretonischen;—couperrosce, couperouse im Altfranzösischen;—
coparrosa, caparrosa im Spanischen, auch cabarros, was eigentlich Eisenvitriol
ist;—copperas, scoperas im Altenglischen;—kopporök im Schwedischen;—kouporos,
kyporoch, auch witriol im Russischen;—koperwas, koperwaser, siarkan im
Polnischen, auch wytryol;—coperwater im Holländischen;—kupferwasser im
Altteutschen (kommt wohl nicht mit Kupfer und Wasser zusammen, bedeutet nicht
Kupfer-oder Cementwasser, stehet wohl mit den erwähnten Namen, vielleicht auch
mit kubreet Schwefel im Semitischen in Zusammenhang). Die unreinen Vitriolerze
heissen in Goslar Tintenerze (vielleicht wegen des Tintengeschmacks, daher im
Englischen auch inkstone). Man unterscheidet grünes, gelbes, weisses
Kupferwasser oder Atrament."

a sam ta zajta:
www.gutenberg.org/files/16718/16718-h/16718-h.htm