"Prepraszam"

[troll16]

Przepraszam Panstwa
nie jestem kobieta
naszego mlodego neorenesansu
nie potrafie pisac wierszy
o ojczyznie, alkoholizmie, kapitalizmie
tylko o tej naiwnej milosci
znowu wyciagnela pusty los

Rankiem
paskiem od szlafroka
zwiazuje z zaspanym cialem
Jego idiotyczny usmiech

Na sniadanie
smaruje kromke obficie
wysnionym smakiem Jego warg
nie zaluje sobie

Wciaz pada
raczce od parasolki
spowiadam sie bez skruchy
z tesknoty za Nim

W tramwaju
zlosliwie kopie drzwi
jakby byly ta dziewczyna
z ktora On sie zestarzeje

Popoludniami
szantazuje Boga
On ma byc lapowka
w zamian za moja slepa wiare

Po zmroku
rzucam uroki na telefon
ale to dzwonia w kosciele
na ostatni tego lata slub

[pollaris]

pięknie napisałaś..jestem pod wrażeniem.....DDDDDDDDd

[troll16]

dziekuje :-))
Ciesze sie, ze komus sie podoba...

[figa76]

Szanowna Troll16,
zaciekawił mnie Twój wiersz, a zwłaszcza zakończenie ;)))

[troll16]

a czemu akurat zakonczenie, jesli mozna spytac?

[pollaris]

to chyba oczekiwania..........DDDDDDDDD

[figa76]

Szanowna Troll16,
dla mnie to bardzo konkretny wiersz, dlatego mnie zaciekawił :))
a w zakończeniu upodobałam sobie zdanie: "Po zmroku rzucam uroki na telefon" ;))
pozdr:))

[troll16]

acha :-)
teraz juz wszystko rozumiem :-)
ja takze Ciebie pordrawiam :-)

[pollaris]

pozdrawiacie sie nawzajem a ja tez chciałbym cos z tego wiedzieć...przypuszczam, ze nie dzwoni, a mial?..DDDDDDD

[figa76]

to juz chyba pytanie do autorki wiersza?

[pollaris]

no pewnie ze tak, nie smiem Ciebie męczyć.....DDDDDDDd