miłość w czasach zarazy

[rycerz.krola.artura]

przeczytałem w tym miesiącu dwie ksiązki: "Samotność w sieci" Wiśniewskiego i "Miłość w czasach zarazy" Marqueza.

Ta pierwsza wywarła na mnie duże wrażenie, ale tylko przez chwilkę, po której dotarły do mnie jej "niedoskonałości". Dużo o niej już napisano, także na tym forum.

Ta druga... emocje nie były tak duże podczas czytania, ale myślę, że wrażenie będzie głębsze i trwalsze. Jest to książka niesamowita, przynajmniej dla mnie. Moze dlatego, że opowiada o miłości - miłości takiej, jak ja ją widzę, i za jaką ją zawsze miałem. Miłości, która nie umiera, ale trwa niezależenie od tego z czym musi się zmierzyć.
W powieści Marqueza ma ona swój "szczęśliwy" finał. 'Szczęśliwy' daję w cudzysłowie, jeśli ktoś chce wiedzieć dlaczego, to zapraszam do lektury.
Florentino Ariza czekał i się doczekał... Miłości podporządkował swoje życie, by być szczęśliwym choć kilka lat na starość.
A co gdyby się nie doczekał? Gdyby na przykład umarł wcześniej... Czy coś by to zmieniło? Czy by przegrał?

Nie dla mnie! :)

[Gość: lea]

tak - miłość w czasach zarazy zapada głęboko w świadomość; nawet gdy
nie pamięta się już dobrze treści, jej ślady zostają


niektórzy potrafią pisać o miłości;

napisałam do ciebie rycerzu - dostałeś maila?

skąd przybywasz?

[Gość: nie doczekałem się]

Pytanie czy czeka się na miłość jako na uczucie, czy na konkretną osobę i jej
miłość... To duża rożnica. Ja czekałem w ten drugi sposób ponad 10 lat. I się
nie doczekałem... Teraz żal mi tego czasu.

[Gość: viviene]

wierze Ci,ja też czekam trochę dłużej niz Ty bo juz prawie 22 lata i nie mam juz
siły i przestałam juz wierzyc.
Pozdrawiam V.

[Gość: teatr20]

ja też czekam ale wiem , że warto polecam ksiązkę "Spóżniej
Kochankowie" jest smakowita i pachnie brzoskwiniami

[Gość: viviene]

dzieki, a jak rozkleje się nad nią? to juz całkiem bedzie żle,moge wtegy nie
doczekac..

[Gość: lea]

:):):) to fajnie, że wszyscy czekamy; zaraz wybuchnę śmiechem - nie
ja jedna taka owieczka zbłąkana czekałam,

czyli nie jest ze mną tak ostatecznie w sensie eschatologicznym....

w sumie to śmieszne, i tragiczne zarazem


no cóż, nie jesteśmy zdalnie sterowanymi avatarami;
ale co nam z tego czekania? wybuch spazmatycznego śmiechu drugiej
osoby;

mam pomysł!!!
niech ktoś na nas poczeka

co Wy na to?
:):):)
lea

co Wy - szanowni Państwo na to?

[khinga]

Gość portalu: teatr20 napisał(a):

> ja też czekam ale wiem , że warto polecam ksiązkę "Spóżniej
> Kochankowie" jest smakowita i pachnie brzoskwiniami

Nie czytałam,ale słyszałam o niej same pozytywne opinie, że warto ją przeczytać.

[asleep_alien]

Wiesz viviene...
Staram się jak najrzadziej pisać na tym forum, bo to jest w moim (i nie tylko w
moim) pieprzonym interesie - sam mam problem ze sobą - cóż - zdarza się.
Ale to muszę napisać - nie przestawaj wierzyć.
Może spróbuj zacząć przebywać w pewnych środowiskach - ludzi, którzy niosą pomoc
innym, wolontariaty, coś takiego. Ludzi nie nastawionych roszczeniowo - zacznij
też taka być - nie nastawiona roszczeniowo - tylko ku innym. Spotkaj ludzi,
którzy nie patrzą na drugą osobę przez pryzmat portfela i tekstu "Co ja z tego
będę miał".
Wiesz... W PL była transformacja ustrojowa. Od razu powiem, że dla mnie komunizm
to chory ustrój. Ale... jakoś odnoszę wrażenie, że ludzie wtedy byli bardziej
romantyczni. Teraz mamy upragniony kapitalizm i wolność - w szczególności
wolność gonienia za kasą i nieograniczonej niczym konsumpcji. I tyle ludzi idzie
tą drogą. Niestety. Na każdym kroku jesteśmy molestowani przez firmy/media do
kupowania rzeczy niepotrzebnych - do robienia rzeczy niepotrzebnych.
Jesteśmy w niewoli materializmu i przez materializm patrzymy na innych ludzi. I
każdy zapłaci za to - prędzej czy później. Zatracamy to, co najważniejsze w życiu.
Pamiętam jak otwierali pierwsze supermarkety. Boże jakie to było szczęście iść
do takiego marketu! Człowiek czuł się autentycznie prawie jak w raju. To było
coś niesamowitego dla nas - ludzi, którzy przez tyle lat widzieli puste półki.
Dlatego też jest tak teraz trudno - odnaleźć siebie w tym wszystkim.

[teatry]

masz rację ! ale nie wszyscy wpadli w pułapkę materializmu .
"Spózniej Kochankowie" daja wiarę w człowieka i miłość.

[viviene]

ze wszystkim sie zgadzam,tylko czasami odnoszę wrazenie ze ludzie (znajomi) na
mnie wampirzą,to ja mam dla nich zawsze czas,to ja staram sie rozwiazywac ich
problemy,to ja pocieszam kiedy trzeba,to ja jestem na kazde zawołanie,po latach
takich doświadczeń stwierdzam,ze nie mam przyjaciół- to przyjaciele maja mnie...

[asleep_alien]

Masz więc wciąż duże szanse na to, że kiedyś spotkasz dajmy na to jakiegoś
egocentryka, który zrozumie, że Twoje ciepło i dobro jest dla niego tym, czym
woda dla spękanej ziemi - a z kolei on pomoże Ci odnaleźć granicę pomiędzy
sensownym dawaniem a bezsensownym wykorzystywaniem przez innych.
Taki układ działa, wierz mi :)

[viviene]

tylko ,ze sił mi juz brakuje i nie wiem czy chce ciągle czekac-to bardzo meczace.
Pozdrawiam

[asleep_alien]

Tak, czekanie (na cokolwiek) jest bardzo męczące.
Z tym się w pełni zgodzę.
Jest taki stary religijny ciemnogrodzki dowcip:

Pewien człowiek wypadł za burtę ze swojej małej łódki i unosił się na wodzie gdy
podpłynęła do niego większa łódź.
— Wskakuj, uratujemy cię — zawołali siedzący w niej ludzie.
— Nie — odpowiedział tonący — Bóg mnie uratuje.
Sytuacja powtórzyła się jeszcze dwa razy z kolejnymi łodziami gdy nadleciał
helikopter.
— Przylecieliśmy by ratować cię — zawołał pilot.
— Nie, Bóg mnie uratuje — odpowiedział tonący.
Po utonięciu, kiedy tylko przekroczył bramy raju pobiegł do Jezusa.
— Pokładałem w Tobie nadzieję, a Ty pozwoliłeś mi utonąć — skarżył się.
— Daj mi spokój — odpowiedział Jezus — Przecież wysłałem ci na ratunek trzy
łodzie i helikopter.

[viviene]

hahhahahhaa,tak,czasem nadzieje bywają złudne,czasem świadomie nie chcemy pomocy
ale w większości bywa tak,ze nie potrafimy zwrócic sie do nikogo o pomoc lub
poprostu nikt nam jej nie oferuje..

[Gość: teatry]

to fakt nie potrafimy zwrócić się o pomoc to podstawowy
błąd "sobieraddków". Ona , ona da sobie radę i nikt nie wiedzi tego
naszego krzyku duszy -help!!

[Gość: viviene]

innym radzi,pomaga,to i sobie da radę sama- w końcu twarda z niej sztuka........

[blondyneczkafarbowana]

Tez szukam,czekam,szukam i juz mam dosc czekania,szukania,juz
chcialabym byc z nim..zle mi z tym..masz racje materializm zaslepia
ludzi,ludzie szukaja coraz nowych wrazen,mysla,to chyba nie ten
ktorego szukam ,a moze jeszcze lepszego znajde,to wszystko czasami
przypomina szukanie swetra na polce w sklepie,tez brakuje mi
romantyzmu i szczerosci w relacjach miedzyludzkich..ech
zycie,pozdrawiam

[rycerz.krola.artura]

jadę sobie wczoraj i co widzę - że 16ego wchodzi do kin
ekranizacja "Miłości w czasach zarazy" ;)

[viviene]

no to idziemy:):)

[viviene]

i znowu te łzy wylane przed ekranem):

[rycerz.krola.artura]

ciekawe czy autorzy filmu stanęli na wysokosci zadania;)

[viviene]

ja tez,bardzo chetnie zobacze ten film a i ksiazka jest mi dziwnie
znajoma):):):)

[khinga]

rycerz.krola.artura napisał:

> jadę sobie wczoraj i co widzę - że 16ego wchodzi do kin
> ekranizacja "Miłości w czasach zarazy" ;)

Na pewno się wybiorę :DD
Widziałam urywki filmu (reklamę) jakoś specjalnie nie zachęca do obejrzenia.
Jednak bez względu na wszystko...pójdę do kina na ten film:))

Dziś idę:))))

[khinga]

:))

[Gość: dotyk_wiatru]

Nie miałam przyjemności zetknąć się z książką Marqueza...Wszystko
przede mną:)
Wieczna miłość...Miłość, która przetrwa każdą burzę......
Oby...

[viviene]

uważam,że jest możliwa:)

[dotyk_wiatru]

viviene napisała:

> uważam,że jest możliwa:)

Chcę w to wierzyć...

[viviene]

ja wiem napewno:) i tez wierze:)

[dotyk_wiatru]

viviene napisała:

> ja wiem napewno:) i tez wierze:)

:)) cieszy mnie to:)))