WITHOUT YOU I'M NOTHING-PRAWDZIWE?

[Gość: aCh]

czy sluszne jest takie podjescie do sprawy hmm milosci?

[Gość: Lily]

Myślę, że takie podejście do niczego dobrego nie prowadzi, bo przecież zawsze
istnieje mozliwość, że ta druga osoba odejdzie lub umrze i wtedy - co? jest się
niczym? Trzeba byś kimś - osobą (i sobą), a nie niczym, jeśli chce się stworzyć
jakiś partnerski, wartościowy związek. To cytat z jakiejś piosenki, prawda?
Jest on o tyle prawdziwy, że ludzie tak często myślą (zwłaszcza kobiety), ale
to jest moim zdaniem niezdrowe podejście.
Pozdr. :-)

[Gość: Kleks]

Niewiem czemu sadzisz, ze tak przewaznie mysla kobiety. To bzdura,kobiety
lepiej umieja sobie zozrganizowac czas,wiec maja swoje zycie i niemam na mysli
nieatrakcyjnych prac domowych.Kleks

[maga_]

to nie jest tak, że jesteśmy niczym. raczej jesteśmy połową. to nie druga osoba
czyni nas wartościowymi. my tacy jesteśmy. ale druga osoba podwaja te wartość.

wolę takie ujęcie sprawy- "jestem prostym pytaniem, ty jesteś na nie
odpowiedzią". pytanie może istnieć bez odpowiedzi, odpowiedź bez pytania. ale
kiedy są razem- wszystko jest na swopim miejscu.

no i może jeszcze coś, co kiedyś powiedziała mi osoba, na której powoli
zaczynało mi zależeć:
"Oglądasz obraz Moneta "Śniadanie na trawie". Podoba ci się. Ja patrzę na niego
i myślę, że jest paskudny. to jest RELATYWIZM.
Ale są rzeczy idealne, niepodlegające ocenie, bezbłędne. takie jest np. koło.
to PARADYGMATY. Teraz powiedz mi- jesteśmy kołem czy "Śniadaniem na trawie"? "

no i ja dodam tylko jedno- zawsze trzeba szukać osoby, z którą stworzy się
koło, nie zadowalać się "Śniadaniem na trawie". to cała filozofia.

[Gość: aCh]

a moim zdaniem prawdziwa jest teoria o koleczkach, osoby w zwiazku to te
kólka..i teraz moga wystapic trzy mozliwosci-albo kolka sa obok siebie(wiadomo
to tagedia) albo sie na siebie nakladaja(to by bylo zgodne z tytulem postu)
albo przecinaja w dwoch punktach tworzac zbior wspolny i to jets sytuacja
idealna.
ja w teorie z postu nie wierze, to cytat, z utworu placebo...ostrzezenie, przed
takim mysleniem, choc ciezko zapewne je odnalezc.

[Gość: Lily]

Do Kleksa - zdecydowanie będę się upierać, że jednak kobiety o wiele częściej
prezentują taką postawę (co nie znaczy, że nie ma wyjątków!). To jest kwestia
hierarchii wartości i to właśnie dla kobiet rodzina, małżeństwo są najczęściej
na pierwszym miejscu, a kariera, spełnienie artystyczne czy pieniądze trochę
dalej. Nie oceniam tego w tym momencie - takie są moje obserwacje.

Do Magi - to z pytaniem i odpowiedzią jest b. fajne, ale nie sądzę, żeby
wartość człowieka "podwajało" bycie z inną osobą. Na pewno jest to jakieś
dopełnienie (być może niezbędne), ale nie jestem dwa razy bardziej wartoścowym
człowiekiem dlatego, że ktoś mnie kocha a ja jego

[maga_]

wiesz, Lily, może ja sie źle wyraziłam, ale i tak uprę się, że jednak miłość
powiększa wartość człowieka. w 99% przypadków, kiedy kogoś kochamy staramy się
stawać dla niego lepsi. poza tym przy kochanej osobie rozwijamy się- bo uczymy
się kompromisów, bo uczymy się drugiej osoby, bo ją poznajemy i nieświadomie
zupełnie pewne jej elementy "wchłaniamy" w siebie. poza tym jesteśmy wtedy
szcześliwi, a ludzie szczęśliwi są dla innych lepsi. nie uargumentuję chyba
tego dobrze. może powiem tak- może nie od razu wartościowi x2, ale na pewno
bardziej wartościowi. tak przynajmniej sądzę.
pozdrawiam cieplutko :)

[Gość: Lily]

Jeśli tak to rozumieć, to nie pozostaje mi nic innego jak się z Tobą zgodzić
:-)) Tamto stwierdzenie sugerowało, że sama sytuacja bycia z kimś podnosi
wartość człowieka. Zgadzam się, że może ona być przyczyną pozytywnych zmian.
Szkoda tylko, że nie zawsze tak się dzieje ... A może to nie jest miłość, jeśli
nie zmienia nas na lepsze? Ale to już temat na inną rozmowę.
Również pozdrawiam :-)

[Gość: Mikey]

hmm, z jakiej piosenki to jest?
kurde tera ta melodia gra w mojej głowie, a ja nie pamietam co to za piosenka...
ale jeśli chodzi o to podejście, jest ono beznadziejne
nie rozumiem tego...
jak można pokochać kogoś i chcieć być z nim, nie mając poczucia własnej
wartosci?

[Gość: crocart]

To tytuł piosenki Placebo.
Ja sie z nim zgadzam...
...chociaz czasem bardziej czuje sie jak w piosence OASIS "married with
children"
Nieistotne zresztą...