odwaga?

[magsen11]

Hej chcialam napsac tylko ze zadroszcze Wam wszystkim odawgi ze
wyjechalyscie z Polski, zostawilyscie wzystko tutaj choc nie
wiedzialyscie co as tam czeka pomimo zyczliwych tu ludzi i ich rad -
ktore sa tak przygnebiajace.
Zazdroszcze Wam tgo bo wlasnie teraz trace moze cos co mogl byc tak
piekne dla mnie i mojego dziecka .........
tylko to chcialam napisac , powiedziec komus kto to zrozumie bo
tookola mnie tylko slysze jak tam bedze mi zle..
pozdrawiam
i zycze wszystkiego dobrego dla waszych rodzin
zyc

[karolcza]

czyli nie wyjezdzasz, bo ludzie ktorzy Cię otaczają tłumią Twoją
odwage(którą NAPEWNO w sobie masz) ?
Magsen11, nie znam przecież Twojej historii, ale chciałabym Ci
życzyć, zebyś była szczęsliwa, zeby tak sie wszystko potoczyło w
Twoim życiu, zebyś miała poczucie zadowolenia- z tego kim jesteś,
gdzie mieszkasz i co robisz....

[abalko]

a wiesz, czego sie boisz?
tzn. naprawde czego. Warto sobie na karteczce spisac wszystkie
strachy, te glupie tez.
Wygladaja wtedy (gdy sa zapisane) jeszcze glupiej, wiec to pomaga
sie ich pozbyc.
Mozesz do mnie na maila napisac, ja sie tez niektorych rzeczy boje.
Pozdrawiam

[imai05]

Magsen
Odwagi Ci zyczę jak również sobie i wszystkim nam, które borykają
sie z podobnymi odczuciami. ja jeszcze w prawdzie nie wyjechałam,
za mąż tez nie wyszłam, ale wiem ze jeśli tak sie stanie to wyjadę.
I bede walczyć o to by i mi sie udało stworzyć coś z czego
wielu "życzliwych" robi problem ;o). Być może zbyt optymistycznie
jestem nastawiona, ale kazdego dnia ucze sie czegoś nowego. Nie
zawsze jest kolorowo i tak jak sobie wymarzę, ale ufam ze to co
robie nie dzieje sie bez przyczyny i trwam . Tylko proszę nie
myslcie, ze mi się udaje itd ... są momenty kiedy tylko wyć się chce
kiedy bezradność przykrywa wszzystko to co przynosiło zadowolenie i
również boje się wielu rzeczy dot. zamieszkania w Turcji. Mam
nadzieję, ze sie uda.

Wszystkiego dobrego Dziewczyny z całego serduszka Wam życze
Monia

[alfija]

Sama miałam pełno takich życzliwych osób wokół siebie. W tym moje najbliższe
przyjaciółki i moją rodzinę. Wiele przeszłam. Moi najbliżsi poinformowali mnie
jaka jestem głupia. Utrzymywałam związek na odległość przez prawie półtora roku.
Ja w Polsce. On w Turcji. Po paru miesiącach do wszystkich dotarło, że jednak
nie zamierzam zrezygnować, że wciąż kocham i wciąż chcę wrócić zaraz po
skończeniu studiów i jego wyjściu z wojska. Powiedziałam wszystkim, że skoro nie
chcą patrzeć "jak ja będę cierpieć w tym zacofanym kraju", to nie muszą
przyjeżdżać na ślub. Postawiłam na swoim. Moją mamę najbardziej przekonała moja
niemiecka teściowa (skoro ona, Europejka poradziła sobie, ja też powinnam) oraz
wierność i miłość mojego narzeczonego. Niedługo ślub. Moja najbliższa rodzina i
przyjaciele zapowiedzieli się z wizytą. Dziewczyny, nie poddawać się. Zawsze
znajdą się życzliwi, którzy z czystej dobroci serca wmawiają nam, że zostaniemy
w obcym kraju same na lodzie. Nie radzę ich słuchać. Poczytajcie forum.
Zobaczcie ilu dziewczynom tutaj się udało. Głowa do góry.