wiecie co

[rosalba]

W LO miałam ksywę "agentka wywiadu PRL". Już wiem czemu - do mnie się po
prostu kleją donosiciele. Znam imię, nazwisko, mam zdjęcia, adres, nr
telefonu komórkowego i stacjonarnego, a nawet rozmiar stanika.
A qrna nie chciałabym tego wiedzieć.
Ide po kropelki.

[juleczka4]

Zakrawa mi już to o psychozę

Rachel ja już naprawdę nie wiem co Ci poradzić

Może jakiś wyjazd kilkudnowy z przyjaciółką ??
Myśle ,że to by pomogło choć trochę

<cmok>

[six_a]

dżizas, ja już nie wiem, rózia, jak do Ciebie mówić, olej to wszystko ciepłym
moczem, spuść wodę i niech płynie do Wisły przez oczyszczalnię Warszawa Północ
czy inny ch.
ODPUŚĆ sobie! bo za moment zostaniesz cudakiem towarzyskim i każdy będzie o
Tobie historie opowiadał: to ta, no wiecie, i ona teraz, a ooooon...

[rosalba]

Nieee, po prostu dostaję maile i smsy. Muszę wyłączyć komórkę

[six_a]

to chyba wiesz od kogo, zadzwoń, qrde i powiedz, żeby się odwalili, życzliwi
inaczej.

[rosalba]

Juz poprosiłam
Chciałabym o tej kobiecie nic nie wiedzieć, byłoby mi lżej.

ciesz się z tego co masz
Albo przynajmniej śmiej
Po co walić głową w mur
Po co pić
Wąchać klej
Nic nie zwalaj na nos
On tu winien najmniej
Więc się ciesz z tego co masz
Może będzie ci lżej
ciesz się z tego co masz
albo przynajmniej smiej
Się tym mędrcom prosto w twarz
Może będzie ci lżej
Nic nie zwalaj na nos
On tu winien najmniej
więc się ciesz z tego co jeszcze masz
Jutro będziesz miał mniej...

[six_a]

święte słowa, jakbym poza sklerozą miała przynajmniej nosa, to bym nie jadła
cholernego obiadu. idę po miętę.
miłego wieczora!

[rosalba]

nie będzie miły, ale dzięki.

[annajustyna]

A coz to za znajomi bez wyczucia, ze tak Cie drecza? Masochisci czy plociuchy
chore na wscieklice? Kategorycznie powiedz, ze nie interesuje cie ten pan ani
jego otoczenie. I do widzenia. Trzymaj sie!

[reniatoja]

Strasznie długa ta ksywka. U nas były ksywki krótkie, jednowyrazowe, max.
trzysylabowe. Komu by się chciało mówić "agentka wywiadu peerel"

[rosalba]

Myśmy się do siebie zwracali per "towarzyszu".
Miałam (i na szczęście nadal mam) przyjaciela, który z zapałem
studiował "Krótki kurs KPP(b)". Czytaliśmy razem dzieła Lenina i Stalina.
Zakręceni byliśmy okropnie, tworzyliśmy małą paczkę osób o różnych poglądach,
ale o wspólnym poczuciu humoru.
Przyaciel był "pułkownikiem KGB", drugi kolega "towarzyszem Witoldem", a
ja "agentką wywiadu".