Dodaj do ulubionych

Pomoc dla mojego przyjaciela

18.08.18, 13:42
Witam wszystkich bardzo serdzecznie. Piszę tutaj ze względu na sytuację mojego najlepszego kumpla. On 25 lat, ona 21. Spotykali się razem przez dwa lata, po czym nagle, w dosłownie jeden dzień, urwała z nim kontakt, bo poznała innego. Nie byli razem, ale każdą wolną chwilę spędzali wspólnie. Byli bardzo zżyci. Ona chciała czegoś więcej, a on traktował ją jak pies ogrodnika. Osoba, dla której go zostawiła, to znajomy mojego znajomego, więc miałem delikatny wgląd w to, jak wyglądał ich związek. Stąd też moje zakłopotanie tą sytuacją. Tak czy inaczej...

Jej związek, podczas gdy spotykała się jeszcze z moim przyjacielem, zaczął się od wysyłania do tego nowego prezentów, ciągłego wypisywania i wydzwaniania przez całe dnie. Po zaledwie kilku tygodniach od poznania się, zamieszkali razem. Miłość na pełnej prędkości. Wiem, że to ona zrobiła do tego nowego pierwszy krok, a chłopak był w szoku, że dziewczyna może być tak, wręcz, natrętna pod względem dzielenia się i ukazywania emocji. Po kilkunastu miesiącach od urwania kontaktu, załóżmy, że po dwóch latach, mojemu kumplowi zmarła mama. Ona, kiedy tylko się o tym dowiedziała, znowu zaczęła do niego wypisywać, robić mu niespodziewane prezenty, ciągle do niego wydzwaniała, odwiedzała go bez przerwy. A to wszystko działo się, kiedy nadal była w związku z tamtym chłopakiem. Dla mnie, jak i dla wszystkich naszych wspólnych znajomych, sytuacja była nie tyle komiczna, a dramatyczna. Wszyscy doskonale wiedzieli, że wykorzystuje jego emocje w jego najgorszych chwilach. Tym razem, znowu po krótkim czasie, role się odwróciły i zostawiła swojego chłopaka dla mojego kumpla. Mój kumpel jest jedną z najlepszych osób, jakie znam. Nikt z nas nie akceptuje tego związku, bo boimy się, że znowu zostawi go ze złamanym sercem. Mój kumpel przeżywa teraz pierwszą miłość swojego życia, nie ukrywając, że w wieku 25, prawie 26 lat traci z nią swoje dziewictwo, wszędzie są razem, w ogóle się nie rozstają. Jednakże, po tym, jak obserwowałem jej związek z jej poprzednim chłopakiem, zauważyłem, że scenariusz wygląda identycznie. To znaczy, co jakiś czas, prosi nas, żebyśmy rozpowiadali wszystkim naszym znajomym, że się rozstali, bo jest ciekawa reakcji otoczenia na to, że ona i on są teraz sami, na portale społecznościowe również wstawia zdjęcia z takimi informacjami w opisach. Mój kumpel, głupi, zgadza się na to, bo jest w niej ślepo zakochany. W czasie, kiedy jest z moim kumplem, od początku rozpowiada wszystkim dookoła obraźliwe historie na temat swojego poprzedniego chłopaka, które, jak podejrzewamy, są fałszywe, bo są strasznie wyolbrzymione i aż nieprawdopodobne. Mój przyjaciel, słysząc to, tylko się nakręca, obiecując jej, przykładowo, że on nigdy dla niej taki nie będzie itp itd. Czuje się przez to wyjątkowy, aż do porzygu. Całkowicie nim zawładnęła. Tak zakręciła mu w głowie, że w każdą sobotę, kiedy to mieliśmy swój męski rytuał wspólnego grania online, rzucił to dla niej. Segreguje jego znajomych na tych, z którymi może utrzymywać kontakt i na tych, z którymi nie może. Moim zdaniem, jak i zdaniem naszych wspólnych znajomych, dziewczyna to wampir ssący z niego wszystkie emocje i, niczym pijawka przyczepiona do mózgu, zawładnęła nim doszczętnie. Wiele razy tłumaczyliśmy mu, że to nie jest dziewczyna dla niego, że nie może jej ufać (bo przecież zostawiła swojego poprzedniego chłopaka dla mojego kumpla), lecz on nie słucha, bo jest w niej zakochany, jakby, dosłownie, rzuciła na niego urok. Ponadto, wszyscy wiemy, że identyczny mechanizm uruchomiła, kiedy urwała kontakt z moim kumplem, wyzywając go dookoła od nierobów, idiotów, maminsynków, itd. Ucinając historię, są razem od około roku.

Teraz, moje pytanie do Was. Słyszałem kiedyś o borderline i, ze względu na swoje nieudane związki, zmuszony zostałem do przeczytania kilku artykułów na ten temat, aby potrafić unikać tego typu osób. Osobiście uważam, że jego dziewczyna ma niestwierdzony borderline. Wiem, że ta dziewczyna uczęszczała kiedyś do psychologa lub do psychiatry, który stwierdził u niej zaburzenia na tle depresyjnym lub nerwicowym, nie mam pewności. Ze względu na smutną historię mojego kumpla, jak i na niecodzienne zachowania dziewczyny (bo, kiedy jest szczęśliwa, to dosłownie bucha radością, a kiedy jest smutna, to ukazuje smutek grobowy, innymi słowy, nigdy nie widziałem jej będącej w neutralnym, normalnym humorze), zwyczajnie ja, jak i nasi znajomy, się o niego martwimy. Dziewczyna, naszym zdaniem, robi wiele rzeczy na pokaz, jak to, żeby zdenerwować swojego byłego, dodaje zdjęcia z przedziwnymi opisami, ciągle testuje mojego kumpla, jak np. wykręcając mu kończyny, czy wbijając w niego ostre przedmioty (!). Czytając o borderline wiem, że pierwszy okres związku, czyli pierwsze miesiące, czy pierwszy rok, półtora są wspaniałe, i wiedząc, że ich pierwszy rok upłynął w atmosferze disneyowskiej, obawiam, się, że dziewczyna w najbliższym czasie pokaże swoją drugą twarz i zostawi mojego przyjaciela nie tylko ze złamanym sercem, ale i ze zrujnowaną psychiką. MOJE PYTANIE DO WAS. Czy uważacie, poprzez przytoczoną przeze mnie sytuację i jej historię, że dziewczyna może mieć borderline, że może lada dzień odmienić swoje zachowanie z zakochanej po uszy do najgorszej zołzy, że może go zostawić dla innego (może nawet ponownie dla swojego poprzedniego!)? Wszyscy uważamy, że ta dziewczyna jest dla niego niebezpieczna i tylko czekamy na wybuch tej tykającej bomby. Być może się mylimy, lecz, jeśli nie, to chcę, abyście doradzili mi, w jaki sposób mogę uchronić go przed jej drugą, równie prawdziwą naturą.

Bardzo Wam dziękuję za wszelkie komentarze i życzę Wam miłego, spokojnego dnia! :)
Obserwuj wątek
    • leda16 Re: Pomoc dla mojego przyjaciela 21.08.18, 15:31
      Chłopcze, póki Twojemu kumplowi przed Bogiem nie ślubowała, jest wolna, zawsze może go zostawić i dalej swojego szczęścia szukać, aż znajdzie. Śluby na prześcieradle dla Boga, wartości moralnych i rodzinnych są bez znaczenia. Okres narzeczeństwa jest okresem poszukiwań nie tylko u nas. W każdej kulturze ta faza do niczego nie zobowiązuje - ani do wierności ani do poświęceń. Skoro Twój kumpel taki zakochany, już jest szczęśliwy, że ma przy sobie obiekt swojej miłości . Jak długo? Na to pytanie nikt Ci nie odpowie. Dla Ciebie może być tylko ludowe przysłowie - nie pchaj swojego nosa do cudzego prosa. Rozumiesz?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka