Rower Ukraina

[x_mate]

Co sadzicie o tej klasycznej marce?
Wady i zalety- moze kilka slow od eksperta.

Posiadałem..

[dr.krisk]

.. nawet dłuższy czas.
Coś koszmarnego. Wielkie koła i baloniaste opony, co uniemożliwiało wjazd na
najmniejszą górkę. O wadze nie wspomnę.
Jakość wykonania poniżej wszelkiej krytyki. W moim egzemplarzu brakowało
kawałka ramy (!). Po prostu wspawano wykruszoną rurę i pomalowano. Rzecz była
widoczna z kilku metrów (fakt, że nie przeszkadzała w jeździe). Koła centrowały
sie pod własnym ciężarem.
Fakt, kształt klasyczny, ale raczej unikałbym obecnie jazdy na tym wehikule.
Najprawdopodobnie nadaje się on jedynie do wożenia na ramie worka z ukradzionym
zbożem.
KrisK

[piotrjachula]

Mam rower ukraina i jestem z niego bardzo zadowolony! zapraszam na relacje z
mojej wyprawy nad morze (500 km nad morze i 500 km z powrotem) właśnie na
ukrainie! www.glowno-baltic.webpark.pl pozdrawiam piotrek

kolega taki mial

[rydzyniak27]

Jezdzilismy razem po 100 i wiecej km. dziennie , ja na goralu on na ukrainie.
ukraina jest ok. jak ja skrzywilem kolo bylo do niczego,jak on skrzywil na
ukrainie po prostu polozyl ja na plaskim,poskakal po feldze i kontynuowal
jazde. ruski sprzet jest super :-)

[piotrjachula]

witaj! ja mam rower ukraina, w wakacje 2003 w 10 dni przejechałem na nim ponad
1000 km (wyprawa Glowno-Baltic 2003) rower jest bardzo solidny i niezawodny!
zapraszam na relacjęz wyprawy www.glowno-baltic.webpark.pl pozdrawiam piotrek

[olik1980]

Ja właśnie zastanawiam się nad kupnem. Chcę jeździć turystycznie po Krakowie.
zastanawiam się tylko, czy ten rower bedzie dla mnie dobry. Podoba mi się
strasznie, ale ma ramę "męską", a ja jestem dziewczęciem. Choc z drugiej strony
mój wzrost to 1,80 m, więc może bedzie jednak OK?

Ukraina dla dziewczęcia..

[dr.krisk]

Jeżeli jestes jeszcze dziewczęciem wysportowanym, to dasz sobie radę. Troche
naplułem na Ukrainę w poprzednim poście, ale to faktycznie rower dla koneserów.
Ja osobiście wolę sobie pomykać na czyms bardziej sportowym.
Ale cię rozumiem: ten staroświecki szyk wielkich kół, skórzanego siodełka...
KrisK

[olik1980]

Ukrainy są piękne.Zależy mi tez na tym, żeby była mniejszym kąskiem dla
złodzei. Wydaje mi się, że szybciej strace rower może nie klasyczny, ale za 500
zł, niż starego gracika za 100 zł. Normalnie (tzn. latem na wycieczki) jeżdzę
na dużym góralu, jdnak wtedy nie spuszczam go z oczu.Ale do krakowskiej
biblioteki na ukrainie mogłabym zasuwać.
Dzięki za opinię.

Znakomity pomysł!

[dr.krisk]

olik1980 napisała:

> Ukrainy są piękne.
Fakt. Widać w nich mozolne zmaganie się ludzkiej myśli z oporem materii.


> Normalnie (tzn. latem na wycieczki) jeżdzę
> na dużym góralu, jdnak wtedy nie spuszczam go z oczu.Ale do krakowskiej
> biblioteki na ukrainie mogłabym zasuwać.
Bardzo sprytna taktyka. Ja jeżdżę co prawda góralem, ale niesamowicie
obdrapanym i pooowijanym taśmą. Zniechęca.
Ze względów estetycznych proponuję do owej Ukrainy dodać odpowiednie ubranko:
kraciasty wełniany płaszczyk Burberry, takiez spodnie oraz wysoko wiązane
skórzane butki. Ogólnie: Harvard 1905 :)
Życzę przyjemnej jazdy.
KrisK

tasma maskujaca-skad to brac?

[nrg67]

Hej, a skad wziales tasme maskujaca do ochrony rowerka przed zlodziejskimi
oczami? Ja mam nowy i niestety czerwony rowerek (takie byly na wyprzedazy,
chcialem oszczedzic i kupilem, jaki byl). Chcialbym go okleic czyms
ciemniejszym, mniej efektownym, ale takim zeby sie dalo latwo odkleic bez
zrywania lakieru?
pzdr
t

[Gość: sergeant_hicks]

jesstem wprawdzie warszawiakiem, ale też kocham te rowery/ jak byłem mały były
moim marzeniem, jednak kupiono mi skłądaka :-(. teraz mam jedną, czarną o
dźwięcznym imieniu Zuzanna, z 1973r., od maja tego roku zrobiłem na niej
1505km. polecam na jazdę po mieście czy wycieczki do 40km .kontakt
[e-mail]

[Gość: zulaw]

Ludzie często mylą Ukrainę z Uralem a ZSRR był duży i różnorodny...
Urale to te cięższe, z suportem na wciskane miski i ramą, która się gięła w rękach. Ukrainy powstawały w tym samym okręgu przemysłowym co samochody Łada i miały suport BSA z wkręcanymi miskami i toczonym wałkiem. Urale brudnoniebieskie lub brązowe, malowane czymś w rodzaju nitro, Ukrainy z lat 80-90 zielone lub granatowe z lakierem piecowym, białym prostokątnym logo z czerwoną gwiazdą na rurze podsiodłowej. (lakier a nie naklejka). Po zakupie należało sprawdzić, czy wianuszki łożysk nie są włożone odwrotnie i wymienić smar na nasz ŁT4, skasować luzy. Po takim zabiegu można było liczyć na długą eksploatację.
Ostatnie roczniki importowanych do Polski Ukrain miały opony 1,95" a nie 1,75,opony wykonane z jasnoszarej miękkiej gumy, lekkie i dobrze trzymające się oblodzonej nawierzchni. Zadziwiająco małe opory toczenia. Felgi były przystosowane do hamulca szczękowego. W koronie widelca był otwór do mocowania hamulca centralnego.Po wymianie tylnej piasty z torpedo na wolnobieg otrzymywało się dość szybki na owe czasy rower i całkiem wygodny.
Dlaczego wymieniałem torpedo? - ukraińskie i polskie piasty z torpedo mają wadę konstrukcyjną, która powoduje ogromne straty energii, tym większe, im większa siła nacisku na pedały. Być może to ominięcie patentu - zespół 2 łożysk tocznych przy tylnej zębatce jest umieszczony blisko siebie i poza płaszczyzną tej zębatki, co powoduje przy nienajlepszej ich jakości powyższy problem. Oryginalne Torpedo mają w tym miejscu inną konstrukcję. Tak więc po wymianie tylnej piasty Ukraina "ożywała" i toczyła się nieźle. Gorzej z hamowaniem - stalowe chromowane felgi na mokro to brak hamulca praktycznie.
Ciekawostka - sprzedałem swoją Ukrainę jak kupowałem lepszy rower, nowemu właścicielowi ją ukradli. Linka była z tych droższych - złodziej przepiłował i rozgiął poręcz na klatce schodowej w śródmieściu Krakowa.

[Gość: marcin ha]

Ohydztwo. Mam na mysli klasyczną ukraine i pochodne konstrukcje radzieckie:
ciężkie, niewygodne, niesolidne, kiepskiej jakości (co wychodzi przy odkręcaniu
i zakręcaniu śrub, zmianie opon, naprawach itp.) i w ogóle koszmarnie koszmarne.
Nadają się wyłącznie do dekoracji.

UWAGA: dla laika rower "ukraina" to pojęcie - worek. Jak pojeździsz kilka godzin
na ukrainie i dla porównania na klasycznym "holendrze" albo niemieckim rowerze
miejskim (na pierwszy rzut oka niby podobne), to poczujesz ogromną różnicę.

Kwintesencja rowerów miejskich to na przykład szwajcarska wykwintność:
www.simpel.ch albo holenderska klasyka www.gazelle.nl

W Polsce używane miejskie rowery z Holandii i Niemiec można kupić za ok. 300
zlotych.

Zobacz też rowery.org.pl

marcin ha

[Gość: mechanik]

co do jakości i nadmiaru metalu zgodzę się. dochodzi niekompatybilność części.
ale szerokość obręczy i ogumienia, solidność lutów na mufach i hakach nie ma
sobie równej.
rowery holenderskie na oponach 700x35 kompletnie nie nadają sie na polskie
drogi. nasze krawężniki i dziury w jezdni szybko zamordują taki rower. ukraina
zaś jest nie do zabicia, mówię oczywiście o tych z lat 70, to co potem
produkowano to gorsze niż romet.
oczywiście holendry mają piasty trzybiegowe, co jest ich niezaprzeczalnym
atutem. sam sie o tym przekonałem

[Gość: marcin ha]

Gość portalu: mechanik napisał(a):

> rowery holenderskie na oponach 700x35 kompletnie nie nadają sie na polskie
> drogi. nasze krawężniki i dziury w jezdni szybko zamordują taki rower.

Trudno o bardziej błędne przekonanie. Może miałeś do czynienia z jakąś podróbą
holendrów: czasem sie spotyka takie tanie rowery stylizowane na holenderskie?

Jedyne, co sie w prawdziwych holendrach (starych) nie sprawdza w Polsce, to
błotniki: są ciężkie, robione ze stali a trzymające je metalowe wysięgniki dość
łatwo korodują. Testowane na kilku egzemplarzach przez kilka zim.

marcin ha
www.rowery.org.pl

[sgt_hicks]

hmmm wszystkie holendry jakie widziałem miały opony maksymalnie 1.5 cala,
większość miała w archaicznym rozmiarze 1 3/8 [czyli 700x35 lub 700x37]. co do
błotników to jestem irracjonalnym maniakiem stalowych, podobnie zresztą jak w
wypadku obręczy, ram itp. - stal wprawddzie rdzewieje ale jej wytrzymałość
zawsze będzie wyższa od aluminium

[Gość: tetetka5]

nabyłem sobie ukrainę w 1989 roku,wtedy właśnie połknąłem rowerowego
bakcyla ,którego mam do dzisiaj.Niestety wbrew opinom wygłaszam tutaj wcześniej
ukradli mi ukrainę po roku użytkowania-może dlatego ,że była ładnie utrzymana ?
Pamiętam ,że w instrukcji użytkowania był zapis o konieczności
rozbierania ,czyszczenia i smarowania piast co 500 km !!!W moim przypadku latem
musiałbym więc czynić to co mniej więcej dwa tygodnie,ponieważ robię w tym
czasie około 1000 km miesięcznie.Rower ten nie sprawiał wiekszych problemów
eksploatacyjnych za wyjatkiem jednego ale bardzo groźnego wypadku.Pewnego razu
pękła szprycha w przednim kole,zakręciła sie wokół piasty,zablokowała koło a ja
przeleciałem nad kierownicą lądując na asfalcie.Koło tak sie rozcentrowało,że
nie mieściło się w widelcu.Widać więc jak była jakość obręczy.No i ten
koszmarny cieżar.Kiedy teraz bywam u rodziców dosiadam czasem ukrainy i
porównuję ją z moim panasonikiem cb 4000 wydaje sie ,ze jest z dwa razy
cięższa.Ale z drugiej strony skórzane ,sprężynowane siodełko jest niezłe.

wspomnień czar, ech

[Gość: micha]

Gdzieś tak ok .1974-5 roku bardzo chciałem , żeby mi rodzice kupili
składaka.Ponieważ w sklepach w mieście były one zupełmie niedostępne
postanowiłem poszukać wymarzonego roweru w GS-ach.(gminna spółdzielnia samopomoc
chłopska-sieć sklepów na wsi)Akurat starzy wysłali na wakacje na wieś , więc
było ok.Miało to jeszcze tą zaletę , że miałem wymówkę żeby nie tyrać w polu do
czego niemal zmuszali mnie dziadkowie.Przemierzałem więc okoliczne sklepy
żelazne w poszukiwaniu jednośladu marki Wigry.Czyniłem to korzystając z roweru
marki ukraina będącego wówczas bardzo popularnego na wsiach.Ponieważ rower ten
był dla mnie za duży jeżdziłem metoda "pod ramę" ,czyli moja lewa noga
znajdowała sie pod grzbietem ramy starej Ukrainy. Stało tego w każdym sklepie na
wsi po kilka sztuk przynajmniej .Wszystkie były czarne , zakonserwowane w sposób
"radziecki" szaroburą taśmą papierową obficie nasączoną olejem.Rower taki
kosztował wówczas ok.700-730złotych.Prosta , wytrzymała konstrukcja i duże koła
sprawiały , że rowery te przez całe dziesięciolecia służyły na wsiach do
transportu bańki z mlekiem czy worka zboża.Zwykły składak Wigry kosztował
wówczas 1600-1850zł w zależności od wersji , a ja w niedługim czasie stałem się
baaardzo szczęśliwym posiadaczem cuda o nazwie Wigry-lux z 3-biegową przekładnią
shinano i hamulcami na oba koła w cenie 2370zł , czyli ok 3 razy większej od
ceny Ukrainy.Po kilku latach intensywnej jazdy mój wypieszczony i maksymalnie
"wypasiony" składaczek został skradziony niestety.Po prawie 20 latach kupiłem
sobie górala i znowu mi odbiło na punkcie jazdy rowerem.Ale Ukrainę też
wspominam miło , w końcu tylko dlatego kiedyś zgadzałem sie na wakacje na wsi ,
że dziadek miał rower , Ukrainę właśnie.

[Gość: gospodarz]

Ach, aż mnie zaswędziała moja siwiejąca broda na wspomnienie jazdy pod ramą. Ja
urainy znałem tylko z widzenia, ale były podobne do nich polskie konsule? czy
ambasodory? Czarna, duże, ciężkie i solidne.
A pamiętacie te hamulce dociskane dźwignią do przedniej opony, a skórzane
torebki na klucze zawieszane do pod siodełkiem.
Ach młodość.

[Gość: tomekmal]

Rower marki ukraina, podobnie jak jak broń wschodniej produkcji jest trwały, niezawodny i niezniszczalny. Oczywiście: ciężki, toporny i mało gadżetowy, ale nie do zdarcia. Mieszkam na wsi i widuję dziadków na ukrainach niewiele młodszych od nich. Niech mi ktoś pokaże rower produkcji zachodniej wyprodukowany 30 lub więcej lat temu i używany codziennie z przebiegami dziennymi 20-30 km (na deszczu, śniegu i po pijaku ze zwiedzaniem rowów i stawów). Po prostu legenda cyklizmu.

[Gość: [e-mail]]

to poprostu kwintesencja. swój zostawiałem pod dworcem centralnym, na placu
zamkowym, pod uniwersytetem, nieraz o północy i później [nie zapomnę powrotu z
pola mokotowskiego 6.07.2005 o 2 w nocy] - przypięty rachityczną linką, nic nie
zginęło, nawet narzędzia z torebki!!!, uszkodzeń też żadnych.
problem stanowić mogą częsci zamienne - moja Zuzanna przejechawszy 1620 km
odmówiła posłuszeństwa z powodu rometowskich elementow założonych do torpeda
jakieś 1000 km wcześniej :-)

[Gość: we]

ten któremu podoba się najnowszy Golf po tuningu za nic nie wlezie do Syrenki.
Więc taka jest prawda. A jeśłi ktoś szuka oldtimera wśród rowerów i to jeszcze
bardzo specyficznego to ukraina jak znalazł. Ja się nauczyłem jeździć na takim
roerze - innych nie było. A po latach oglądam ten rower i jest nadal piękny.
Błękitna karoseria. "troje świateł". Fajne opony i skórzane siodełko. Ćzego
chcieć od takiego rowera? Mojemu dziadkowi nigdy sie nie popsuł. Ten rower nie
jest od jeżdżenia po górach tylko jest to miejski substytut socjalistycznego
samochodu którego nigdy nie było. Mówienie że tym rowerem nie da się podjechać
na Kowary to jak narzekanie że czołg nie ma kierownicy. No nie ma i tyle. Jak
produkowano Ukrainy to przerzutki były luksusem

[mirxx]

oczywiście jazdy:
- "pod ramą"- zaliczone
- we trzech na rowerku na złamanie karku- zaliczone
- wożenie (czyli jadę ja + ładunek) worków cebuli i ziemniorków z giełdy
warzywnej- zaliczone
- całe lata bezpiecznego pozostawiania sprzętu w Centrum miasta bez obawy o
jego losy- zaliczone
- .....- zaliczone jeszcze mnóstwo

mój rowerek wyciągnąłem z jeziora:)
poważnie, "złapałem" go na blachę, a potem bosakiem wydobyłem. kilka dni na
dnie leżał, a potem uczynnie służył...

dołączam jednak do zwolenników holendrów (damek) w mieście.
wygoda po prostu:)
--------

[kosheen4]

> od nich. Niech mi ktoś pokaże rower produkcji zachodniej wyprodukowany 30 lub
> więcej lat temu i używany codziennie z przebiegami dziennymi 20-30 km

ja bym ci chętnie pokazała taki rower :) ale niestety znajduje się on w holandii
w miejscowości Oterleek, Lange Molenweg 2 :D
właścicielka farmy ma tam PRZEDWOJENNY rower marki gazela - działa! jest na chodzie!
fakt, to może i wyjątek potwierdzający regułę - ale JEST :)

[Gość: nosferatu]

Jestem szcżęśliwym posiadaczem roweru ukraina z 74 roku, jest bardzo
solidna(zaprzecza ogulnej opini o tym rowerze),ciężka,wielka szczegulnie dla
mnie 170 wzrostu ,ale problem pojawia sie dopier gdy musze stanąc na
skrzyżowniu(za każdym razem musze zejśc z roweru).Zadziwiające w tym rowrze jest
to że można osiągnąc niesamowite prędkości,ale do jazdy trzeba miec
kondyche.Niemieckie lub holenderskie rowery róznią sie głównie
przekładnią(dokladnie zębatkami)dlatego jazda jest mniej uciążliwa niż na
ukrainie.Tak czy siak stare rowery mają swój urok.Żałuje tylko tego ,że ukraina
nibyła produkowana 20 lat wcześniej,miała by większą klase.Ukraina i tak budzi
furore u ludzi ,ich wzrok jak przejeżdrzasz obok jest zabujczy,a niektóre
wypowiedzi nie cenzuralne.

[Gość: jigt]

Ukraina zawsze miała opinię zbyt ciężkiej, toczącej się z nadmiernymi oporami.
To co powinna mieć twarde - miała zbyt miękkie/miski, konusy, kulki/ co miało
być sprężyste - to się "gło". Dopiero po pierwszej wymianie wszelkich bieżni i
kulek - zaczynała sie lekko turlać.
A wspomnienia!
Pierwszy rower był poskładany z jakichś kawałków które przeżyły wojnę. Ojciec
go złożył dla starszego, dużego brata. Rower był wyższy niż ja. W latach
pięćdziesiątych rowery się jeszcze nie rozmnażały i przez to małe rowery nie
występowały w przyrodzie. Gdy tylko byłem w stanie utrzymać rower w pionie
zacząłem jazdę. Najpierw "na pedale", a dopiero później "pod ramą". Każdy
chłopak musiał najpierw nauczyć się jeździć na hulajnodze. Nie było małych
rowerków z wetkniętym patykiem. Pod ramą: - łydka prawej nogi była czarna i
podrapana przez tarczę, kostki pokaleczone przez korby i pokryte strupami.
Zdarcie korbą takiego strupa rozpoczynało indiańską próbę twardości charakteru!
Pisać dalej, czy już Was znudziłem?
Pozdro!!

[a54]

Miałem Ci ja swego czasu Ukrainę. Przejechałem na nim przypuszczam co najmniej
ponad 20 tysięcy km a raczej więcej, w tym sądzę kilka tysięcy po bezdrożach.
Części nie wymieniałem poza łożyskami no i bodajże dwoma sprychami. Starałem się
tylko dbać o niego i starannie smarowałem i regulowałem. A toczył się tak lekko,
że miałem frajdę jadąc z górki za innymi rowerami i widziałem jak moja Ukraina
na luzie znacznie szybciej się toczy ;). Tylko raz jakiś mocno objuczony
bagażami turysta uciekał na luzie mojej Ukrainie.

[sgt_hicks]

z chęcią proszę kontynuować swoją opowieść. pozdro - Admin

[Gość: jigt]

No to dalej!!
Na kierownicę nakładano wtedy gumowe karbowane węże od maski gazowej. Nie było
łatwo zdobyć taką ozdobę i był to powód do dumy. W wakacje było się na letnisku
w miejscowości pełnej drewnianych willi, w sosnowym lesie, nad mała rzeczką.
Sąsiedzi mieli damkę. Czasem zdobywaliśmy się /z kolegami/ na odwagę i
prosiliśmy, by pozwolili przejechać się na niej. ONA MIAŁA DREWNIANE FELGI.
Tak! Zrobione tak jak robi się gięte meble! Była juz wtedy zabytkiem ale
użytkowym. Jaka swoboda, jaka ulga, gdy rama nie przeszkadzała. Całe lato
biegaliśmy boso, nie wynikało to z braku sandałków, to było zdrowe i tak było
przyjęte. Ale bosy rowerzysta to już problem. Zwisające z pedałów palce
zawadzały często o korzenie, paznokcie schodziły nagminnie. Niektóre rowery
zamiast pedałów miały tylko wypolerowane zelówkami ośki. Pamiętam jak
delikatnie się na tym stawiało bosą stopę, one cały ciężar musiały przenieść,
przecież bez siodła!
Wyzwolenie z jazdy pod ramą przychodziło zwykle za wcześnie. Jeszcze się dobrze
nie sięgało do pedałów, ale trzeba było udawać dużego. W takt pedałowania
przekładało się nad ramą swoję szlachetną część ciała to w tę, to wewtę, a
rower musiał pochylać się jak pod kolarzem na podjeździe. Zostawię waszej
wyobrażni to jak kończyła się nieostrożna jazda, gdy po wjechaniu w nierówności
stopy traciły kontakt z pedałami /szczegółowy opis uważam za zbyt drastyczny/.
A marne hamulce były zjawiskiem powszechnym. Ta szkoła życia /jazdy/, wymuszona
również szacynkiem dla trudnego do zdobycia sprzętu, uczyła ostrożności,
przewidywania skutków, oraz odporności i wytrwałości.
Pozdro - jigt

[sgt_hicks]

czy takie gumowe rury na kierownicy nie pełniły żadnej funkcji poza ozdobną?
wiem, że były bardzo czesto stosowane w rowerach przedwojennych na kierownicach
typu "baran", gł. w turystycznych i wyścigowych

pozdr
Admin

[Gość: jigt]

Ależ oczywiście, że rura spełniała rolę owijki, uchwytu. Nie było dostępnych
innych, specjalnie przeznaczonych do roweru, taśm na owijkę. Rowery poskładane
z kawałków zwykle miały gołą kierownicę, nawet gumowe "rączki" były zbytkiem.
A rowery szosowe, wtedy zwane kolarkami, były przede wszystkim dla klubów
sportowych, dla młodzieży trenującej w sposob zorganizowany. Pod koniec lat 50-
tych były juz dostępne Favority, Sporty, ale trzeba było je zdobywać.
Pozdro - jigt

[sgt_hicks]

a czy mógłbyś napisać o jakiś sposobach naprawy rowerów z tamtych lat? takich
maksymalnie prymitywnych a do tego niesamowicie skutecznych? ja tylko kleiłem
oponę gumą do żucia i kawałkiem papieru :-)
pozdr
Admin