imiesłowy przymiotnikowe + "nie"

[araukaria]

Weszła w życie nowa zasada pisowni imiesłowów przymiotnikowych z "nie". Zgodnie
z ww. piszę "niećwiczony" , ale chciałabym uzyskać popartą przykładami
odpowiedź na następujące pytanie: kiedy jest dopuszczalna pisownia tych
imiesłowów z "nie" oddzielnie? Jak rozróżnić czy imiesłów ma dostatecznie silne
zabarwienie czasownikowe?

pzdr
araukaria

[wike]

tez mam tego rodzaju watpliwosci i nikt jakos nie umie mi tego wyjasnic
sensownie

[bbona]

araukaria napisał(a):

> Weszła w życie nowa zasada pisowni imiesłowów przymiotnikowych z "nie". Zgodnie
>
> z ww. piszę "niećwiczony" , ale chciałabym uzyskać popartą przykładami
> odpowiedź na następujące pytanie: kiedy jest dopuszczalna pisownia tych
> imiesłowów z "nie" oddzielnie? Jak rozróżnić czy imiesłów ma dostatecznie silne
>
> zabarwienie czasownikowe?
>
> pzdr
> araukaria
---Qurczę! Jaka nowa zasada? Ja nic o tym nie wiem. Poważnie.
Zawsze stosowałam dwie formy, zależnie od tego, co chciałam powiedzieć.
"Niećwiczony" - tego używam w przypadku , gdy coś było po prostu niećwiczone,
nie stosowano wobec czegos ćwiczeń; "nie ćwiczony" tylko poddawany innym
procesom, powiedzmy: sprawdzeniom. Czyli "niećwiczony" jest i był niećwiczony,
a "nie ćwiczony" mógł być tylko sprawdzany, weryfikowany, badany, czy co tam
jeszcze, tylko nie "ćwiczony".
Jeśli taka nowa zasada istnieje, w konsekwencji znika różnica między nieładnym, a
nie ładnym, tylko innym.
O co tu chodzi?

[teresa.kruszona]

W 1997 roku weszło w życie i do słowników (a MEN zaakceptował w 1998 r.)
orzeczenie Komisji Kultury Języka Komitetu Językoznawstwa PAN dotyczące m.in.
pisowni łącznej partykuły 'nie' (jako wykładnika zaprzeczenia) z imiesłowami.
Łącznie piszemy partykułę 'nie' z imiesłowami przymiotnikowymi (czynnymi i
biernymi), niezależnie od tego, czy użyte są w znaczeniu przymiotnikowym, czy
casownikowym, np. nieoceniony pracownik (zarówno w znaczeniu bezcenny, jak i
taki, którego jeszcze nie oceniono). Wyjątki: zawsze piszemy rozdzielnie w
wyraźnych przeciwstawieniach, np. nie leżący, ale siedzący, oraz w
konstrukcjach, których ośrodkiem jest spójnik 'ani' lub 'ni', np. ani nie
piszący, ani nie czytający.
Gdy imiesłów użyty jest w znaczeniu czasownikowym, dopuszczalna jest także
pisownia rozdzielna (piszący musi umieć bezbłędnie odróżnić znaczenie
imiesłowu). Sądzę jednak, że już w najnowszym słowniku za poprawną uznana
będzie tylko pisownia łączna.

[antares777]

bbona napisał(a):

> Jeśli taka nowa zasada istnieje, w konsekwencji znika różnica między nieładnym,
> a
> nie ładnym, tylko innym.
> O co tu chodzi?

Gratuluję Ci niezwykle trafnie dobranego przykładu.
Nie podniecaj się! Nic na to nie poradzisz! Taka jest decyzja (administracyjna)
mędrców.
Czy nie widzisz, że wszystko wokół chamieje? Dlaczego język miałby być odporny na
ten proces?

Stary zgred

P.S. Wszystkie słowa, występujące w tym komentarzu, zostały użyte po głębokim
namyśle.

[teresa.kruszona]

bbona napisał(a):
> Jeśli taka nowa zasada istnieje, w konsekwencji znika różnica między
nieładnym,> a > nie ładnym, tylko innym.
> O co tu chodzi?

Gratuluję Ci niezwykle trafnie dobranego przykładu.
Nie podniecaj się! Nic na to nie poradzisz! Taka jest decyzja (administracyjna)
mędrców.
Przykład podany przez „bbona” jest trafny, ale tylko jako potwierdzenie tego,
co napisałam wcześniej. Różnica między „nie ładnym, ale np. brzydkim” nie
zniknie, bo rozdzielną pisownię 'nie' z imiesłowami stosujemy m.in. w wyraźnych
przeciwstawieniach, np. nie piszący, ale czytający; nie ładny, ale brzydki.

[bbona]

teresa.kruszona napisał(a):

> Przykład podany przez „bbona” jest trafny, ale tylko jako potwierdz
> enie tego,
> co napisałam wcześniej. Różnica między „nie ładnym, ale np. brzydkim̶
> 1; nie
> zniknie, bo rozdzielną pisownię 'nie' z imiesłowami stosujemy m.in. w wyraźnych
>
> przeciwstawieniach, np. nie piszący, ale czytający; nie ładny, ale brzydki.

---Właśnie takie przykłady i ja podawałam. W takim razie dalej nie wiem, gdzie
jest ta zmiana!? Czyżby znormalizowano tylko powszechnie spotykany błąd? Chyba
też nie, skoro ostre przeciwstawienie pozostaje takim dalej i pisze się
rozdzielnie.
"Nieładny" jest cechą określoną na podstawie braku urody, ale sam w sobie jest
kompletny; "nie ładny, ale inny/brzydki" jest już nie cechą, tylko wyborem między
dwoma różnymi cechami. To, że przeciwstawnymi, gdy jest "brzydki", ma - moim
zdaniem - znaczenie drugorzędne.
Ja dalej nie rozumiem, co się zmieniło!
Mam wrażenie, że nic:)
Pzdr!

[stefan4]

bbona:
> jest już nie cechą, tylko wyborem między dwoma różnymi
cechami.

Między DWIEMA różnymi cechami?

- Stefan

[bbona]

stefan4 napisał(a):

> Między DWIEMA różnymi cechami?

---Już włażę pod stół i śpewam wilczym głosem!
Dwiema.
Chociaż pozostałości liczby podwójnej mieszają czasem w sposób nieoczekiwany:)
Jak to jest dokładnie???? Przy rękach i oczach nie miewam problemu, bo
to "przewałkowane", ale inne rzeczowniki czasem bywaja kłopotliwe...
A przy tej okazji coś mi się przypomniało:
-"Czerej jeźdżcy Apokalipsy", czy "Czterech jeźdżców Apokalipsy",
-"Trzech panów w Łódce( nie licząc psa)", czy trzej panowie w łódce?
Moim zdaniem powinni być tylko czterej jeźdżcy i trzej panowie w łodce. Zauważam
jednak, że powszechnie stosuje się formę "dopełniaczową/biernikową", bywa że w
poważnych wydawnictwach - J.Jerome i "Trzech panów..." . Dopełniacz/biernik
zamiennie z mianownikiem, czy "oboczna forma mianownika":)))?
Jak to jest?

[teresa.kruszona]

bbona napisał(a):

> teresa.kruszona napisał(a):
>
> > Przykład podany przez „bbona” jest trafny, ale tylko jako potw
> ierdz
> > enie tego,
> > co napisałam wcześniej. Różnica między „nie ładnym, ale np. brzydkim
> ̶
> > 1; nie
> > zniknie, bo rozdzielną pisownię 'nie' z imiesłowami stosujemy m.in. w wyra
> źnych
> >
> > przeciwstawieniach, np. nie piszący, ale czytający; nie ładny, ale brzydki
> .
>
> ---Właśnie takie przykłady i ja podawałam. W takim razie dalej nie wiem, gdzie
>
> jest ta zmiana!? Czyżby znormalizowano tylko powszechnie spotykany błąd? Chyba
> też nie, skoro ostre przeciwstawienie pozostaje takim dalej i pisze się
> rozdzielnie.
> "Nieładny" jest cechą określoną na podstawie braku urody, ale sam w sobie jest
> kompletny; "nie ładny, ale inny/brzydki" jest już nie cechą, tylko wyborem międ
> zy
> dwoma różnymi cechami. To, że przeciwstawnymi, gdy jest "brzydki", ma - moim
> zdaniem - znaczenie drugorzędne.
> Ja dalej nie rozumiem, co się zmieniło!
> Mam wrażenie, że nic:)
> Pzdr!
>
Spróbuję jeszcze raz, może prościej: zmieniło się, jeśli chodzi o zasadę
pisowni 'nie' z IMIESŁOWAMI. O tym cały czas dyskutujemy. 'Ładny' to przymiotnik,
a te z partykułą przeczącą 'nie' zawsze pisaliśmy łącznie, w przeciwstawieniach -
rozdzielnie.

Do ADMINISTRACJI JĘZYKA POLSKIEGO

[antares777]

Pozwolą Państwo, że przypomnę słowa wieszcza:

"Chodzi mi o to, aby język giętki
Powiedział wszystko, co pomyśli głowa;
A czasem był jak piorun jasny, prędki,
A czasami smutny jako pieśń stepowa
A czasem piękny jak Aniołów mowa..."

Stary zgred

[ja22ek]

Sprawa z wyraźnym przeciwstawieniem jest aż nadto jasna, po prostu rozciągamy
regułę przymiotnikową "nie taki, lecz siaki" na przymiotnikowe imiesłowy "nie
strzyżony, lecz golony".
Jednak nasz piękny język ma jeszcze jeden niuans związany z użyciem 'nie', na
który, ku mojemu zdziwieniu, szanowne grono językodawców nie zwróciło uwagi.
Chodzi mi o konstrukcje przeczące w rodzaju "nigdy nie widziany", "nigdzie nie
występujący". Jeśli popatrzymy na przymiotniki, z których bierzemy przykład, to
zapis "nigdy nie zielony" jest w duchu języka, a "nigdy niezielony" nie, co
może jeszcze lepiej widać na przykładzie pozornie przeczącego przymiotnika z
przedrostkiem nie: "nigdy niechlujny". Niezgodność z duchem polega na tym, że
połączenie 'nie' z przymiotnikiem powoduje zamianę całości w jedno słowo, które
jako takie od razu podlega stosowanej przez języki słowiańskie regule
wielokrotnego przeczenia. Z reguły tej wyłamują się tylko matematycy, mówiąc o
(powiedzmy) zbiorach "nigdzie gęstych", ale normalny Polak powie "nigdzie nie
gęsty". W takim kontekście 'nie' nie jest zwykłym zaprzeczeniem, a fragmentem
frazy przeczącej.
Tymczasem w prasie, a w GW w szczególności mamy nagminne przyłączanie 'nie' do
imiesłowów przymiotnikowych bez zwracania uwagi na całość frazy, np. "nigdy
niesłyszany", "nigdzie niechcący". Jest reguła - i od razu wyłączamy myślenie.

A może wchodzę w zbytnie subtelności?

[sze]

> Nie podniecaj się! Nic na to nie poradzisz! Taka jest decyzja
> (administracyjna) mędrców.
> Czy nie widzisz, że wszystko wokół chamieje? Dlaczego język miałby być
> odporny na ten proces?

Mądrze mówisz, słusznie i prawdziwie. Tak właśnie jest.

Dokładniej: chamieje na szczęście nie sam język, bo on sobie - mam nadzieję -
poradzi mimo wszystkich ojców regulantów. Chamieją tylko oficjalne reguły,
które mają rządzić językiem pisanym. Mędrkowie pomstują na angielszczyznę,
rzekomo zagrażającą językowi polskiemu, na "dokładnie", na skrótowce. Sami zaś
psują język niczym próchnica zęby.