Chabra czy Chabera (odmiana nazwiska)

[amlj]

j.w.

[horpyna4]

- Czy zastałem pana Kubka?
- Kubeka, proszę pana, Kubeka. Proszę siadać...
- Dziękuję, nie potrzeba stołeka do mojego tyłeka.

[annajustyna]

Ja bym jednak odmienila Chabera. Co innego Grygiel - znam z autopsji odmiane
Grygla, p. Gryglowa.

[annajustyna]

Pamietam moja dyskusje z pewna absolwentka polonistyki o odmianie Hakiel -
Hakiela, jak dla mnie tez powinno byc Hakla :(.

[deerzet]

Założenie:
Nosiciel nazwiska nie jest władny życzyć sobie zakazu odmiany
polskobrzmiącego nazwiska.

Nazwiska nie-polskie - np Hebel - przy ich nieznajomości przez
ogół, są odmieniane:
"Z Johannem Hebelem poszliśmy na piwo".
Po ich wieloletnim przyswajaniu odmieniamy je z polska:
"z Janem Heblem poszliśmy na kawę".

Przyswojone przez wieki niepolskie nazwiska, dla wzmocnienia ich
swojskości, odmieniamy już typowo po polsku:
"Nagroda Nobla".
Nazwiska niepolskie, ale słowiańskie - odmieniamy jak typowo polskie.
Błędem było przez lata mówienie o Waclawie "Havelu", a zdarzało sie
to nader często...

Kilka lat temu posiadacz jakże polskiego nazwiska 'Skupień' raczył
był zażądać od sprawozdawcy sportowego, by mówił ten, że ze
skoczkiem narciarskim "Skupieniem" ma do czynienia.
Ten błąd plenił się obficie w języku tych znawców sportu, języka
polskiego jakże "wzorcowych" smakoszy.
Na szczęście Skupnia skoki były potem słabe, pozbawił on więc
Polaków słuchania łamańców nt. swego nazwiska.


---

Pana Chabra nazwisko jest typowo polskie, choć sama nazwa
kwiatu brzmi nieco z germańska - to jej prasłowiańskość udowadnia
pierwotne brzmienie rzeczownika: "chrba/ chrpa".

uzus gołębny

[deerzet]

Tylko uzusu zwyczajem jest nietypowo polskie fleksjonowanie polskich
nazwisk.

Typowo polsko chrzęszczące nazwisko polskiego żużlowca sprzed lat
Jerzego Szczakla było odmieniane "Szczakiela".
Ślady tropów tego kaleczenia zasad dopełniaczowania wiodą znów w
kręte i krętackie meandry prawideł języka polskich sprawozdawców
sportu, lubiących forsować swe pomysły/ wymysły językowe.

Czekam, by po latach wreszcie z językowo przejrzystego nazwiska
braci żużlowców 'Gollob' wychynął słowiańsko brzmiący 'Gołąb"...

[plazzek]

Nie mogę się do końca zgodzić. Typowo polskie było porzucanie 'e'
wtedy, gdy pochodzi ono od jeru. Jeśli nie pochodzi natomiast, to
mamy do czynienia z wyrównaniem analogicznym. Taka mylna analogia
oczywiście może się utrwalić, stając się typowo nowopolską :)

Przykłady niebanalne:
Osioł (dawniej osieł) ma 'e' pojerowe (z obcego krótkiego 'i'). W
odmianie 'e' wyrzucamy.
Kościół (początkowo kościeł) ma 'e' rdzenne (z obcego
akcentowanego 'e'). W odmianie 'e' pozostaje. Oczywiście dziś to 'e'
zmieniło się w o/ó, jedynie w 'kościele' się ukazuje.

Faktem jest, że większość obcych nazw/nazwisk zawierających
końcówki -er/-el zostało potraktowanych jak zawierające 'e'
pojerowe, jako to świder, majzel, Luter i Nobel. Z drugiej strony
mamy i wyjątki - głownie nowsze, np. bohater Żeromskiego Zygier
odmieniał się Zygiera (?), a drugie imię Marcina Kinga odmienia się
Lutera.

Zarysowuje się więc tendencja do pozostawiania w odmianie formy
rdzenia z mianownika.

Wracając do adremu, proponuję taki oto kompromis :)
- Chaber/Chabra, bo słowiańskie;
- Haber/Habera, bo obce.

[ewa9717]

Tylko że słowniki wszelkiej maści mówią, że odmiana nazwisk = rzecz.
pospolitym może być dwojaka: Gołąb: Gołębia, Gołąba itd. Tak i z
Chabrem/Chaberem/chabrem.

oczekiwanie

[deerzet]

Czekajmyż tedy, by polski tłum poprawił swe skandowanie:
"Nobela dlań, Nobela!!"
"Bez podatku!"

Bez daniny językowej?
;-))

[annajustyna]

A jak Chaber jest obcokrajowcem, to co?

[funkenschlag]

Ja bym odmienił jako "Chabera", jeśli Pan Chaber to nie chaber.

tendencyjne rycie pod regułą "Co drugie"

[deerzet]

Zanik, w deklinacji nie-mianownikowej polskiej, co drugiej, od końca
licząc, samogłoski to pradawna zasada.

Nie łamałbym kopii, gdyby - nawet na skłonnym do germanizmów Śląsku -
takiego np. pana 'Rygiera', nieznanego tam, załóżmy, nie
spolszczano by i tak w dopełniczu jako 'Rygra'.
Śląsk zawsze mówił klasyczną polszczyzną.

Taka niepewność i nieskuteczność działania zasady "zanik co drugiej"
charakteryzuje, twierdzę, nową polską intelygencję, z Zachodu
powracającą, skażającą polskie prawidła mowy.
Tę, co lubi, palcA nadwerężając, laptopA włAnczać blogA pisząc.

Onże, ten, no ... aahhr ... polonus Polak redivivus nam, zamiast
Londynu, z "Londona" przybywszy, polszczyznę skaziwszy.

---

castellum - kasztel - kościeł

Z castellum - z kasztelu - z kościeła - z kościoła, choćby z
ponownnym pośrednictwem językowym i chrzestnym, a i dwakroć się
firmując birzmowaniem, nie wyciśniemy prasłowiańskiej i polskiej
zasady "Co drugie".

Osieł też w Polszcze to rzadkość ;)

[randybvain]

A jak nie wiadomo, jak, to tak jak wlasciciel sobie zyczy i juz.

[annajustyna]

Niezupelnie. Niektorzy, majac polskie nawet nazwiska twierdza, ze sa one
nieodmienne, co jest wierutna bzdura. "Wlasciciel" nazwiska nie ma wladzy nad
polska gramatyka!

[funkenschlag]

Po przeczytaniu powyższych postów doszedłem do wniosku, że wszystko zależy od "widzimisię" posiadacza nazwiska. Moje (z pochodzenia wołogoskie) nazwisko kończy się na -ajda (tak jak Wajda) i mimo tego nie odmieniam go wg standardu "Pan Wajda, Pani Wajdowa, Pana Wajdy, Państwa Wajdów" tylko zostawiamy nieodmienne: "Pan Wajda, Pani Wajda, Pana Wajda, Państwa Wajda". Po prostu inaczej brzmiało by głupio (w przypadku mojego nazwiska).

[annajustyna]

To zle robisz. Odmiana nazwiska nie zalezy od jego "posiadacza", a od gramatyki
danego jezyka. Jezyk polski jest jezykiem fleksyjnym.

Annę ...

[deerzet]

{Annę} i {Justynę} za rękę potrząsając
zgadza się z oboma

D.E.Z.

[annajustyna]

A moze z obiema? :P Jestem jedna osoba o dwoch imionach (uzywanych tylko na
forum)...

[deerzet]

Lat temu kilka Pani Miłościwie nam tu Doradzająca zaleciła, by
Deerzet nie wnikał w płeć rozmówcom. ;-)
Deerzet się więc ostatnio nieco zapomniał, {Anno} i {Justyno}, za
co "obiema" swymi imionami przeprasza.

D.E(r).Z.


***

Anna - Anka, Andzia.
Justyna - Jutka [?], Justysia.

[kazeta.pl55]

annajustyna napisała:

> To zle robisz. Odmiana nazwiska nie zalezy od jego "posiadacza",
> a od gramatyki danego jezyka.

Witam!
Przepraszam, że się wtrącam, ale mierzi mnie personifikacja obiektów
abstrakcyjnych. Co z tego, że nawet prof. Jan Miodek posługuje się identyczną
argumentacją, jakoby GRAMATYKA istniała jako niezależny od ludzi byt i mogła coś
na człowieku wymuszać. Sami wiemy, że wszystko zależy od autora/autorów danego
podręcznika gramatyki, co będzie w nim uznane za zgodne z norma językową. Na
drugi raz lepiej przemyśl swój post, zanim napiszesz.
Pozdrawiam.

[annajustyna]

Nie, gramatyka nie zalezy od autora podrecznika. I moj post byl przemyslany -
ba, na temat ten prowadzilam w swoim zyciu niejedna dyskusje i mam rozwiazanie
dla uparciuchow - mowcie w jezykach niefleksyjnych, tam sie faktycznie nazwisk
nie odmienia :P. A jeszcze jedno - istnieje "tradycja" nieodmieniania nazwisk w
aktach sadowych, norarialnych i.t.p. Zrozumiala troche w przypadku nazwisk o
zmiennym temacie etc., ale dosc drazniaca w przypadku nazwisk o jednoznacznej
odmianie i jednoznacznej formie mianownika (chocby te zakonczone na -icz).

[kazeta.pl55]

annajustyna napisała:

> Nie, gramatyka nie zalezy od autora podrecznika. I moj post byl przemyslany -

Witam!
Nie chce mi się przekonywać impregnowaną. Widocznie nauczonaś brać pobożne
życzenie za rzeczywistość. Mimo wszystko tak dla zaspokojenia Twojej własnej
ciekawości pokaż samej sobie ową GRAMATYKĘ, którą nie opisuje żaden podręcznik,
he, he! Twoja teoria o istnieniu jakiegoś wyimaginowanego zbiór reguł językowych
trąci metafizyką. A nawet gdyby taki zbiór istniał, to i tak człowiek musi go
odkryć i opisać. Skoro zaś człowiek, to od niego zależy jak ów opis będzie
wyglądał. Co więcej, sami wiemy jak regułom językowym brak stabilności. Czy
zatem reguła labilna jest nadal regułą? Przemyśl to dobrze, a nie racz nas
jakimiś rozwiązaniami dla uparciuchów, ponieważ GRAMATYKA nie dotyczy jeno nazwisk.
Pozdrawiam.

[deerzet]

Interpretacja {Kazety} rodem z forum "język".

Gramatyka polska nakazuje fleksję wszystkiego, co możliwe. Tylko
brać za pewnik trzeba, by zrozumianą być dobrze.

[kazeta.pl55]

deerzet napisał:

> Interpretacja {Kazety} rodem z forum "język".
>

Witam!
Nie jest mi znane forum "język".

> Gramatyka polska nakazuje fleksję wszystkiego, co możliwe.

A kto Jaśnie Panie określa: "co możliwe"?

Pozdrawiam.

[annajustyna]

Wszystkiego, co sie rusza!