Pamietniki

[dede43]

Jagoda podrzuciła nam nowy temat!!
Czy pisałyście pamiętnik? Ja pisałam w średniej szkole, potem już
nie. Ale zeszyciki długo przetrzymywałam. Zniszczyłam dopiero w 1975
r, gdy sie przeprowadzałliśmy na obecne mieszkanie. W poprzednim
miałam je głęboko ukryte, a że mieszkanie było "panieńskie" mąż sie
nawet nie domyślał, że gdzieś tam sa moje wynurzenia i dramaty z
czasów nastolatki. Ale teraz żałuję, że zniszczyłam. W końcu nie
miałam sie tak znowu bardzo czego wstydzić, szczególnie 15 lat od
matury.

[jagodajna]

Dede - takich rzeczy się nie wyrzuca!!! To najpiękniejsze wspomnienia jakie nam
pozostały zapisane, bo że się pamięta, to nikt w to nie wątpi. Ale teraz po
tyyyyyyyylu latach poczytać co się pisało jak w głowie jeszcze "zielono" było.....

[dede43]

Niestey tego błędu juz nie naprawię, to było przeciez ponad 30 lat
temu.

[ditula-31]

Dede43 wielka szkoda, że zniszczyłaś. Ja przechowuję swój i mojej mamy jak
największy skarb.

[dorka556]

Pisałam tylko w trudnych chwilach, w chorobie, stresie. To pomaga.

[gite19]

Witajcie
Temat ciekawy, pamiętniki-przypomnienie starych dawnych dla jednych
dobrych a innych złych czasów.Powiem, że nigdy ich nie pisałam, i
tego bardzo żałuję, z chęcią teraz bym sobie je przeczytała.Choć
jeszcze wiele pamiętam, ale przeczytać coś swojego, dawne
odczucia,wrazenia to zupełnie coś innego.A może dobre na chwile,
kiedy nie bedzie sie juz dobrze pamiętać dawnych czasów.
Przeniesienie w inny wymiar czasu iles lat do tyłu 20 lub 30 pare-to
wspaniałe.Mnie zostały tylko miłe wspomnienia, bo dzieciństwo i lata
młodości to były dla mnie najprzyjemniejsze chwile mojego życia.
Pozniejsze i obecne lata, to zupełnie coś innego....
Pozdrawiam

[danutaa]

Ja prowadzę pamiętnik, często się w nim wyżalę i jest mi potem lżej,
ale mam go zaszyfrowany, że nikt go nie przeczyta prócz mnie.

[monelo]

Pod tym adresem jest elektroniczny pamietnik do pobrania
arturs.aplus.pl/pam/artykuly.php?id=1

[anoagata]

Pisałam przez jakis czas w latach 80-tych nic dobrego w życiu w tym czasie nie
miałam gdy po kilkunastu latach go otworzylam i poczytałam aż mnie wstrząsło,
nawet niewiem czy go mam czy spaliłam nie lubie wspomnien ani dobrych bo się
skończyły ani złych bo były, kto lubi moze pisać i czytać to akurat jest nie
dlamnie.

[polnaro]

Mam, pisałam od początku nauki w liceum, już kilka razy byłam bliska spalenia, czekam jeszcze. Powodem chęci ich unicestwienia jest to, że przez ostatnie trzydzieści lat pisałam tylko wtedy gdy było źle i ciężko, kiedy byłam zła i załamana. Przecież ktoś po przeczytaniu nabierze przekonania, że moje życie to pasmo nieszczęść i rozczarowań, a ja zgorzkniała i zapętlona, a to nie prawda.
Kiedy działo się dobrze i byłam szczęśliwa nie czułam potrzeby sięgania po pióro, dlatego obraz jakiś fałszywy z tych pamiętników wyziera.

[52ania]

Ja nie pisałam pamiętnika, bo pióro mam "ciężkie".Piszę dziennik, ot
takie zapiski z życia rodziny, o ogrodzie, pogodzie itp. Czasami
jakieś ciekawe wydarzenia polityczne.Mam natomiast listy od
dawnych "kolegów" i tego nie wyrzuciłam pomimo 3 przeprowadzek.Te
listy,to jak pamiętnik z lat mojej młodości.

[ditula-31]

Rzeczywiście jeśli Twoje życie było tak nie ciekawe to dobrze, że nie pisałaś,
może nie potrafiłaś inaczej patrzeć? Może nie dostrzegałaś cudu tego świata i
przyjaznych Ci ludzi z Twojego otoczenia, a tylko osoby nieżyczliwe? Ja i moja
mama pisałyśmy wszystko nie wiedzą co pisze druga. Ja nie pisałam w stylu
pamiętnika, pisałam listy do wyimaginowanej przyjaciółki o imieniu Isia. Mama
pisała pamiętnik.

[agata-52]

Choć mnie to nie dotyczy, to potrafię zrozumieć, że ktoś
nie ma talentu do przelewania swoich myśli na papier. Są
osoby, które zamiast pisać w samotności, wolą porozmawiać z
przyjacielem/przyjaciółką. Jeżeli ktoś nie umieszczał swoich
skrytych myśli w pamiętniku, to nie znaczy, że miał
nieciekawe życie i nie postrzegał cudu świata i izolował
się od otoczenia, wręcz przeciwnie.

[dede43]

Chyba nie zawsze pisanie pamiętnika jest dobre, szczególnie w
przypadkach, gdy przelewa sie na papier tylko swoje smutki i
smuteczki oraz złości. Pomyślcie - jesteście w danej chwili
nieszczęśliwe, albo zdenerwowane i piszecie co tylko nawinie się pod
pióro- by nie wylewać żółci na domowników. A po latach ktoś z
domowników przeczyta. Będzie zdumiony i pewnie przytłoczony tym ile
smutku nas spotkało i jak żałosne było nasze życie. A to przecież
nieprawda.
Dlatego między innymi zniszczyłam zapiski nastolatki. Byłam w nich
ciągle nieszczęśliwa, a to stopien nie taki, a to nie dostałam
biletów do kina na poniedziałkowy seans, na który zawsze chodził ON
(zdarzało się), a to chłopak krzywo spojrzal. a to mama kupiła inny
materiał na spódniczkę niż prosiłam.... itd, itp.
A ja byłam tak naprawde bardzo szczęśliwa nastolatką.

[danutaa]

Na papierze jest niedobrze pisać pamiętniki, ale w komputerze to
można, dlatego że można go zaszyfrować na hasło, które tylko my
będziemy znali i nawet po naszej śmierci nikt tego nie odczyta
pamiętnik będzie dostępny tylko dla nas. Są różne sposoby
szyfrowania można cały komputer na hasło zrobić, można wybrany dysk
na hasło zrobić, można folder cały i można tylko sam pamiętnik i
jeszcze można zapisać to wszystko za hasłem na Pendrive przenośnej
pamięci czy na płycie za hasłem. Bardzo polecam szyfrować.